(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 104 της συνθήκης, τα κράτη μέλη αποφεύγουν τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα.

(2)

Το σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης βασίζεται στο στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για τη σταθερότητα των τιμών και την ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης.

(3)

Η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος (ΔΥΕ) βάσει του άρθρου 104 της συνθήκης, όπως διευκρινίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (1) (που αποτελεί μέρος του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης), προβλέπει τη λήψη απόφασης για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος. Το Πρωτόκολλο για τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος που προσαρτάται στη συνθήκη περιλαμβάνει περαιτέρω διατάξεις για την εφαρμογή της ΔΥΕ. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3605/93 του Συμβουλίου (2) καθορίζει λεπτομερείς κανόνες και ορισμούς για την εφαρμογή των διατάξεων του εν λόγω Πρωτοκόλλου.

(4)

Η από το 2005 μεταρρύθμιση του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης επεδίωκε την ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς του και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης και τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών. Απέβλεπε να διασφαλίσει ιδίως ότι το ιδιαίτερο οικονομικό και δημοσιονομικό υπόβαθρο λαμβάνεται πλήρως υπόψη σε όλα τα στάδια της ΔΥΕ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης παρέχει το πλαίσιο στήριξης των κυβερνητικών πολιτικών για την άμεση επιστροφή σε υγιείς δημοσιονομικές θέσεις λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση.

(5)

Το άρθρο 104 παράγραφος 5 της συνθήκης ορίζει ότι, εάν η Επιτροπή κρίνει ότι υπάρχει ή ότι μπορεί να εμφανισθεί υπερβολικό έλλειμμα σε ένα κράτος μέλος, τότε απευθύνει γνώμη προς το Συμβούλιο. Με γνώμονα την έκθεση αυτή σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 3 και λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 4, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην Ισπανία υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή απηύθυνε τη γνώμη αυτή προς το Συμβούλιο σχετικά με την Ισπανία στις 24 Μαρτίου 2009 (3).

(6)

Το άρθρο 104 παράγραφος 6 της συνθήκης ορίζει ότι το Συμβούλιο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις τυχόν παρατηρήσεις του οικείου κράτους μέλους πριν να αποφασίσει, μετά από συνολική εκτίμηση, αν υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα. Στην περίπτωση της Ισπανίας, η συνολική αυτή αξιολόγηση οδηγεί στα ακόλουθα συμπεράσματα.

(7)

Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας τον Ιανουάριο του 2009, το έλλειμμα του ευρύτερου δημόσιου τομέα στην Ισπανία θεωρείται ότι ανήλθε στο 3,4 % του ΑΕΠ το 2008, υπερβαίνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ. Το έλλειμμα ήταν πλησίον της τιμής αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ, αλλά η υπέρβαση της τιμής αναφοράς δεν μπορούσε να χαρακτηρισθεί έκτακτη κατά την έννοια της συνθήκης και του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ στην Ισπανία εκτιμάται ότι έφθασε στο 1,2 % του ΑΕΠ το 2008 μετά το 3,7 % το 2007, αλλά το παραγωγικό κενό παρέμεινε θετικό. Επίσης, η υπέρβαση της τιμής αναφοράς δεν μπορεί να θεωρηθεί προσωρινή.

(8)

Σύμφωνα με τις ενδιάμεσες προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής τον Ιανουάριο του 2009, το ονομαστικό έλλειμμα του ευρύτερου δημόσιου τομέα θα αυξηθεί σε 6,2 % του ΑΕΠ το 2009, συμπεριλαμβανομένων έκτακτων μέτρων που διευρύνουν το έλλειμμα και αντιστοιχούν σε άνω του ½ % του ΑΕΠ. Η εκτίμηση βασίστηκε σε προβλεπόμενη συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 2 %, καθώς και σε συντηρητική αξιολόγηση του δημοσιονομικού νόμου του 2009 και της δημοσιονομικής δέσμης που ανήγγειλαν οι ισπανικές αρχές στις 27 Νοεμβρίου 2008. Με βάση τη συνήθη παραδοχή περί μη μεταβολής των πολιτικών, το έλλειμμα του 2010 προβλέπεται να ανέλθει στο 5,7 % του ΑΕΠ. Ως εκ τούτου, το κριτήριο του ελλείμματος που ορίζει η συνθήκη δεν ικανοποιείται.

(9)

Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος παραμένει αρκετά χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς του 60 % του ΑΕΠ και ανήλθε στο 39,5 % του ΑΕΠ το 2008, σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας τον Ιανουάριο του 2009. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ενδιάμεσες προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του Ιανουαρίου 2009, ο δείκτης του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά και να φθάσει στο 53 % το 2010.

(10)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97, οι «σχετικοί παράγοντες» μπορούν να λαμβάνονται υπόψη στη διαδικασία που οδηγεί στη λήψη απόφασης από το Συμβούλιο σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6, μόνον εφόσον ικανοποιείται πλήρως η διπλή προϋπόθεση — δηλαδή ότι το έλλειμμα παραμένει κοντά στην τιμή αναφοράς και η υπέρβαση της τιμής αναφοράς είναι προσωρινή. Στην περίπτωση της Ισπανίας, η διπλή αυτή προϋπόθεση δεν πληρούται. Κατά συνέπεια, δεν λαμβάνονται υπόψη σχετικοί παράγοντες στη διαδικασία που οδηγεί στην παρούσα απόφαση,