1.   Το πολυετές σχέδιο εξασφαλίζει την εκμετάλλευση του αποθέματος ρέγγας στην περιοχή δυτικά της Σκωτίας με βάση τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση.

2.   Ο στόχος της παραγράφου 1 επιτυγχάνεται:

3.   Ο στόχος της παραγράφου 1 επιτυγχάνεται στο πλαίσιο ετήσιας διακύμανσης των TAC ποσοστού 20 ή 25 % το πολύ, ανάλογα με την κατάσταση του αποθέματος.

1.   Κάθε έτος, το Συμβούλιο καθορίζει, με ειδική πλειοψηφία και με βάση πρόταση της Επιτροπής, τα TAC του επόμενου έτους τα οποία εφαρμόζονται όσον αφορά το απόθεμα ρέγγας στην περιοχή δυτικά της Σκωτίας σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 6.

2.   Όταν η ΕΤΟΕΑ εκτιμά ότι το επίπεδο βιομάζας του αποθέματος αναπαραγωγής είναι ίσ ή ανώτερ των 75 000 τόνων κατά το έτος για το οποίο πρέπει να καθορισθεί το TAC, το TAC καθορίζεται σε επίπεδο το οποίο, κατά τη γνώμη της ΕΤΟΕΑ, θα έχει ως αποτέλεσμα ποσοστό θνησιμότητας λόγω αλιείας 0,25 ετησίως. Ωστόσο, η ετήσια διακύμανση του TAC δεν υπερβαίνει το 20 %.

3.   Όταν η ΕΤΟΕΑ εκτιμά ότι το επίπεδο βιομάζας του αποθέματος αναπαραγωγής είναι κατώτερο των 75 000 τόνων και ίσο ή ανώτερο των 50 000 τόνων, κατά το έτος για το οποίο πρέπει να καθορισθεί το TAC, το TAC καθορίζεται σε επίπεδο το οποίο, κατά τη γνώμη της ΕΤΟΕΑ, θα έχει ως αποτέλεσμα ποσοστό θνησιμότητας λόγω αλιείας 0,2 ετησίως. Ωστόσο, η ετήσια διακύμανση του TAC δεν υπερβαίνει:

4.   Όταν η ΕΤΟΕΑ εκτιμά ότι το επίπεδο βιομάζας του αποθέματος αναπαραγωγής είναι μικρότερ από 50 000 τόνους κατά το έτος για το οποίο πρέπει να καθορισθεί το TAC, τότε αυτό καθορίζεται σε 0 τόνους.

5.   Για τον υπολογισμό που πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3, η ΕΤΟΕΑ πρέπει να θεωρεί ως δεδομένο ότι, όσον αφορά το έτος που προηγείται του έτους για το οποίο πρέπει να καθορισθεί το TAC, ισχύει για το απόθεμα ποσοστό θνησιμότητας λόγω αλιείας ίσο προς 0,25.

6.   Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 2 ή 3, όταν η ΕΤΟΕΑ εκτιμά ότι το απόθεμα ρέγγας στη περιοχή δυτικά της Σκωτίας δεν σημειώνει επαρκή πρόοδο όσον αφορά την αποκατάσταση, το TAC καθορίζεται σε επίπεδο χαμηλότερο από εκείνο που προβλέπεται στις εν λόγω παραγράφους.

1.   Για την αλίευση ρέγγας στην περιοχή δυτικά της Σκωτίας, τα σκάφη πρέπει να διαθέτουν ειδική άδεια αλιείας, η οποία εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1627/94.

2.   Απαγορεύεται σε οιοδήποτε αλιευτικό σκάφος το οποίο δεν διαθέτει την άδεια αλιείας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 να αλιεύει ή να διατηρεί επί του σκάφους οιαδήποτε ποσότητα ρέγγας ενώ το σκάφος συμμετέχει σε αλιευτικό ταξίδι κατά το οποίο το εν λόγω σκάφος βρίσκεται στην περιοχή δυτικά της Σκωτίας.

3.   Σκάφος στο οποίο έχει χορηγηθεί η ειδική άδεια αλιείας, η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1, απαγορεύεται να αλιεύει εκτός της περιοχής δυτικά της Σκωτίας κατά τη διάρκεια του ίδιου αλιευτικού ταξιδιού.

4.   Η παράγραφος 3 δεν εφαρμόζεται στα σκάφη τα οποία διαβιβάζουν ημερησίως στο κέντρο παρακολούθησης της αλιείας του κράτους μέλους του οποίου φέρουν τη σημαία την έκθεση αλιευμάτων τους, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, για να συμπεριληφθεί στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων του.

5.   Κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και διατηρεί κατάλογο των σκαφών που διαθέτουν την ειδική άδεια αλιείας η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1, τον οποίο και θέτει στη διάθεση της Επιτροπής και των άλλων κρατών μελών μέσω του επίσημου ιστοτόπου του. Τα σκάφη για τα οποία ισχύουν οι διατάξεις της παραγράφου 4 αναφέρονται ρητά στον κατάλογο αυτόν.

1.   Κάθε έτος, η Επιτροπή ζητεί την επιστημονική γνώμη της ΕΤΟΕΑ και του περιφερειακού γνωμοδοτικού συμβουλίου για τα πελαγικά αποθέματα σχετικά με την επίτευξη των στόχων που μνημονεύονται στο πολυετές σχέδιο. Σε περίπτωση που η γνώμη αναφέρει ότι οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται, το Συμβούλιο της ΕΕ θεσπίζει, με ειδική πλειοψηφία και βάσει προτάσεως της Επιτροπής, τα πρόσθετα ή/και εναλλακτικά μέτρα που απαιτούνται για να εξασφαλισθεί η επίτευξη των εν λόγω στόχων.

2.   Τουλάχιστον κάθε τέσσερα έτη αρχής γενομένης από τις 18 Δεκεμβρίου 2008, η Επιτροπή επανεξετάζει τη γεωγραφική ζώνη εφαρμογής, τα βιολογικά επίπεδα αναφοράς, την καταλληλότητα και την καλή λειτουργία του πολυετούς σχεδίου. Στο πλαίσιο της εξέτασης αυτής, η Επιτροπή ζητά τη γνώμη της ΕΤΟΕΑ και του περιφερειακού γνωμοδοτικού συμβουλίου για τα πελαγικά αποθέματα. Ενδεχομένως, το Συμβούλιο της ΕΕ μπορεί να αποφασίσει, με ειδική πλειοψηφία και βάσει προτάσεως της Επιτροπής, να προβεί στις κατάλληλες προσαρμογές του πολυετούς σχεδίου όσον αφορά τη γεωγραφική ζώνη εφαρμογής που αναφέρεται στο άρθρο 1, τα βιολογικά επίπεδα αναφοράς που αναφέρονται στο άρθρο 3 ή τους κανόνες καθορισμού των TAC που αναφέρονται στο άρθρο 4.