1.   Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαμόρφωση ενός συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, σύμφωνου προς το σύστημα τελών διαδρομής του Eurocontrol.

2.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες που παρέχονται από τους φορείς παροχής υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, οι οποίοι έχουν ορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, και από τους φορείς παροχής μετεωρολογικών υπηρεσιών, εφόσον έχουν ορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, για τη γενική εναέρια κυκλοφορία μέσα στις περιοχές EUR (περιοχή Ευρώπης) και AFI (περιοχή Αφρικής και Ινδικού Ωκεανού) της ΔΟΠΑ (ICAO), στις οποίες τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

3.   Τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό για αεροναυτιλιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε εναέριο χώρο υπό την αρμοδιότητά τους μέσα σε άλλες περιοχές της ΔΟΠΑ, με την προϋπόθεση ότι ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη.

4.   Τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό σε φορείς παροχής υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν αεροναυτιλιακές υπηρεσίες χωρίς πιστοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 5 του κανονισμού για την παροχή υπηρεσιών.

5.   Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να μην εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό σε αεροναυτιλιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε αερολιμένες με λιγότερες των 50 000 εμπορικών αεροπορικών κινήσεων ετησίως, ανεξάρτητα από τη μέγιστα μάζα απογείωσης και τον αριθμό των χρησιμοποιούμενων θέσεων επιβατών, ο δε αριθμός των κινήσεων υπολογίζεται ως το άθροισμα των απογειώσεων και των προσγειώσεων και συνιστά το μέσο όρο κινήσεων των τριών προηγούμενων ετών.

Τα κράτη μέλη πληροφορούν σχετικά την Επιτροπή. Η Επιτροπή δημοσιεύει περιοδικά επικαιροποιημένο κατάλογο αεροδρομίων για τα οποία ισχύει απαλλαγή.

6.   Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των αρχών που αναφέρονται στα άρθρα 14 και 15 του κανονισμού για την παροχή υπηρεσιών, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να μην υπολογίζουν τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης με τον τρόπο που ορίζεται στο άρθρο 11 του παρόντος κανονισμού και να μην καθορίζουν τιμή μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης με τον τρόπο που ορίζεται στο άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού για αεροναυτιλιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε αερολιμένες με λιγότερες των 150 000 εμπορικών αεροπορικών κινήσεων ετησίως, ανεξάρτητα από τη μέγιστη μάζα απογείωσης και τον αριθμό των χρησιμοποιούμενων θέσεων επιβατών, ο δε αριθμός των κινήσεων υπολογίζεται ως το άθροισμα των απογειώσεων και των προσγειώσεων και συνιστά το μέσο όρο κινήσεων των τριών προηγούμενων ετών.

Τα κράτη μέλη, πριν λάβουν σχετική απόφαση, αξιολογούν σε ποιο βαθμό πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο παράρτημα I, περιλαμβανομένης και της διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου.

Η τελική αξιολόγηση σχετικά με το κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις και η απόφαση των κρατών μελών δημοσιεύονται και κοινοποιούνται στην Επιτροπή, συνοδευόμενες από πλήρη αιτιολόγηση των συμπερασμάτων των κρατών μελών, περιλαμβανομένων και των αποτελεσμάτων των διαβουλεύσεων με τους χρήστες.

1.   Το σύστημα χρέωσης αντικατοπτρίζει τις δαπάνες που πραγματοποιούνται, άμεσα ή έμμεσα, για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

2.   Το κόστος εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή χρηματοδοτείται μέσω της επιβολής τελών διαδρομής στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

3.   Το κόστος της τερματικής εξυπηρέτησης χρηματοδοτείται μέσω της επιβολής τερματικών τελών στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή/και με άλλα έσοδα, μεταξύ των οποίων είναι και οι έμμεσες επιχορηγήσεις σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο.

4.   Οι παράγραφοι 2 και 3 δεν θίγουν τη χρηματοδότηση απαλλαγών ορισμένων χρηστών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών μέσω άλλων χρηματοδοτικών πόρων σύμφωνα με το άρθρο 9.

5.   Το σύστημα χρέωσης παρέχει διαφάνεια και προβλέπει διαβούλευση για τις βάσεις του κόστους και την κατανομή του κόστους μεταξύ των διαφόρων υπηρεσιών.

1.   Τα κράτη μέλη καθορίζουν ζώνες χρέωσης στον εναέριο χώρο που εμπίπτει στην αρμοδιότητά τους, στον οποίο παρέχονται αεροναυτιλιακές υπηρεσίες στους χρήστες του εναέριου χώρου.

2.   Οι ζώνες χρέωσης του εναέριου χώρου καθορίζονται ανάλογα με τις λειτουργίες και τις υπηρεσίες ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας μετά από διαβούλευση με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου.

3.   Μια ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής εκτείνεται από το έδαφος έως και τον ανώτερο εναέριο χώρο, τον οποίο και περιλαμβάνει, με την επιφύλαξη της δυνατότητας που έχει κάθε κράτος μέλος να καθορίζει συγκεκριμένη ζώνη για σύνθετες τερματικές περιοχές μετά από διαβούλευση με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου.

4.   Εάν μια ζώνη χρέωσης εκτείνεται πέραν του εναέριου χώρου περισσοτέρων του ενός κράτους μέλους, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη προβαίνουν στις αναγκαίες ρυθμίσεις προκειμένου να διασφαλίσουν συνοχή και ομοιομορφία στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στον οικείο εναέριο χώρο. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και τον Eurocontrol.

1.   Οι φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφοι 2 και 4, καθορίζουν το κόστος που απορρέει από την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που αφορά τις διευκολύνσεις και τις υπηρεσίες που προβλέπονται και εφαρμόζονται βάσει του περιφερειακού σχεδίου αεροναυτιλίας της ΔΟΠΑ, ευρωπαϊκή περιοχή, στις ζώνες χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους.

Το κόστος αυτό περιλαμβάνει τα διοικητικά έξοδα, την επιμόρφωση, τις μελέτες, τις δοκιμές και δοκιμασίες, όπως επίσης και την έρευνα και την ανάπτυξη που αφορούν τις υπηρεσίες αυτές.

2.   Τα κράτη μέλη δύνανται να προσδιορίζουν τις ακόλουθες δαπάνες, όταν αυτές πραγματοποιούνται σε σχέση με την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών:

3.   Με την επιφύλαξη άλλων πηγών χρηματοδότησης, και με στόχο ένα υψηλό επίπεδο ασφάλειας, αποδοτικότητας κόστους και παροχής υπηρεσιών, οι χρεώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να χρηματοδοτήσουν προγράμματα τα οποία προορίζονται να βοηθήσουν συγκεκριμένες κατηγορίες χρηστών του εναέριου χώρου ή και φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών προκειμένου να βελτιωθούν οι συλλογικές αεροναυτιλιακές υποδομές, η παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και η χρήση του εναέριου χώρου, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο.

1.   Το κόστος των επιλέξιμων κατά την έννοια του άρθρου 5 υπηρεσιών, διευκολύνσεων και δραστηριοτήτων προσδιορίζεται κατά τρόπο συνεκτικό με τους λογαριασμούς που αναφέρονται στο άρθρο 12 του κανονισμού για την παροχή υπηρεσιών για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου. Ωστόσο, τα μη επαναλαμβανόμενα αποτελέσματα που προκύπτουν από την καθιέρωση των διεθνών λογιστικών προτύπων επιτρέπεται να κατανέμονται σε χρονική περίοδο που δεν θα υπερβαίνει τα 15 έτη.

2.   Το κόστος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 κατανέμεται σε δαπάνες προσωπικού, λοιπές λειτουργικές δαπάνες, δαπάνες απόσβεσης, κόστος κεφαλαίου και έκτακτες δαπάνες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι μη ανακτήσιμοι φόροι και οι τελωνειακοί δασμοί που καταβάλλονται, και όλες οι άλλες σχετικές δαπάνες.

Οι δαπάνες προσωπικού περιλαμβάνουν τις μεικτές αμοιβές, τις πληρωμές υπερωριών, τις εισφορές της εργοδοσίας στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και τις δαπάνες συνταξιοδότησης και άλλες παροχές.

Οι λοιπές λειτουργικές δαπάνες περιλαμβάνουν τις δαπάνες για την αγορά αγαθών και υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται στην παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, ιδίως τις εξωτερικές υπηρεσίες όπως οι επικοινωνίες, το εξωτερικό προσωπικό όπως οι σύμβουλοι, τα υλικά, την ενέργεια, τις υπηρεσίες κοινής ωφελείας, την μίσθωση κτιρίων, τον εξοπλισμό και τις εγκαταστάσεις, την συντήρηση, τα ασφάλιστρα και τα έξοδα ταξιδίου. Όταν ένας φορέας παροχής υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας αγοράζει άλλες αεροναυτιλιακές υπηρεσίες, περιλαμβάνει τις πραγματικές δαπάνες για τις υπηρεσίες αυτές στις λοιπές λειτουργικές δαπάνες.

Οι δαπάνες απόσβεσης αφορούν τα συνολικά πάγια στοιχεία ενεργητικού που χρησιμοποιούνται για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα πάγια στοιχεία ενεργητικού αποσβέννυνται, ανάλογα με την αναμενόμενη διάρκεια επιχειρησιακής ζωής τους, με τη μέθοδο της γραμμικής απόσβεσης που εφαρμόζεται στο ιστορικό κόστος των στοιχείων ενεργητικού που αποσβένονται. Όταν τα στοιχεία ενεργητικού ανήκουν σε φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ενταγμένο σε καθεστώς παροχής κινήτρων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 2, για τον υπολογισμό της απόσβεσης είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί η λογιστική τρέχοντος κόστους αντί της λογιστικής του ιστορικού κόστους. Η μέθοδος παραμένει η ίδια κατά τη διάρκεια της απόσβεσης.

Το κόστος κεφαλαίου ισούται με το γινόμενο:

Οι έκτακτες δαπάνες είναι μη επαναλαμβανόμενες δαπάνες σε σχέση με την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που έλαβαν χώρα στη διάρκεια του τρέχοντος έτους.

3.   Για τους σκοπούς της παραγράφου 2 οι συντελεστές στάθμισης βασίζονται στο ποσοστό χρηματοδότησης μέσω είτε δανειοληψίας είτε μετοχικού κεφαλαίου. Το χρεωστικό επιτόκιο ισούται με το μέσο χρεωστικό επιτόκιο του φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Στην απόδοση του μετοχικού κεφαλαίου συνυπολογίζεται ο χρηματοοικονομικός κίνδυνος του φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, με βάση το επιτόκιο των εθνικών ομολόγων. Όταν ο φορέας παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών είναι ενταγμένος σε καθεστώς παροχής κινήτρων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 2, είναι δυνατόν να προστεθεί επασφάλιστρο για να εξασφαλισθεί ότι ελήφθη δεόντως υπόψη ο ιδιαίτερος χρηματοοικονομικός κίνδυνος του φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

Όταν τα πάγια στοιχεία του ενεργητικού δεν ανήκουν στον φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών αλλά περιλαμβάνονται στον υπολογισμό του κόστους του κεφαλαίου, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι δεν ανακτάται δύο φορές το κόστος των στοιχείων αυτών.

1.   Το κόστος των επιλέξιμων υπηρεσιών, διευκολύνσεων και δραστηριοτήτων κατά την έννοια του άρθρου 5 κατανέμεται με διαφανή τρόπο στις ζώνες χρέωσης από τις οποίες πράγματι προκύπτει.

Όταν το κόστος προκύπτει σε διάφορες ζώνες χρέωσης, κατανέμεται κατ’ αναλογία με βάση διαφανή μεθοδολογία, όπως απαιτείται από το άρθρο 8.

2.   Το κόστος των τερματικών υπηρεσιών συνδέεται με τις ακόλουθες υπηρεσίες:

3.   Το κόστος της εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή συνδέεται με το κόστος που αναφέρεται στην παράγραφο 1, εξαιρουμένου του κόστους που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

4.   Σε περίπτωση χορήγησης απαλλαγών για πτήσεις VFR (εξ όψεως) σύμφωνα με το άρθρο 9, ο φορέας παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαχωρίζει το κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται σε πτήσεις VFR (εξ όψεως) από το κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται σε πτήσεις IFR (με όργανα). Το κόστος αυτό μπορεί να προσδιορισθεί με μέθοδο οριακού κόστους, λαμβάνοντας υπόψη τα οφέλη για τις πτήσεις IFR που προκύπτουν από τις υπηρεσίες που παρέχονται σε πτήσεις VFR (εξ όψεως).

1.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 18 του κανονισμού για την παροχή υπηρεσιών, τα κράτη μέλη ή και οι φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών οργανώνουν την ανταλλαγή πληροφοριών για τις βάσεις του κόστους, τις προγραμματιζόμενες επενδύσεις και την αναμενόμενη κίνηση με εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου, εφόσον αυτοί το ζητήσουν. Στη συνέχεια, καθιστούν, τουλάχιστον σε ετήσια βάση, προσιτό, κατά τρόπο διαφανή, στους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου, την Επιτροπή και, κατά περίπτωση, τον Eurocontrol, το αντίστοιχο κόστος που προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5.

2.   Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βασίζονται στους πίνακες αναφοράς και τους κανόνες υποβολής που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ, ή όταν ένα κράτος μέλος έχει λάβει την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 6, ή έχει επισημάνει στην Επιτροπή ότι πρόκειται να λάβει τέτοια απόφαση, στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος 1.

1.   Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τα τέλη διαδρομής:

2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν από τα τέλη διαδρομής:

3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν από τα τερματικά τέλη τις πτήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.

4.   Το κόστος των απαλλαγμένων από τέλη πτήσεων δεν λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό των τιμών μονάδας.

Το κόστος αυτό συντίθεται από:

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών αμείβονται για τις υπηρεσίες που παρέχουν για τις απαλλαγμένες από τέλη πτήσεις.

1.   Τα τέλη διαδρομής για συγκεκριμένη πτήση σε συγκεκριμένη ζώνη χρέωσης διαδρομής ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει προσδιορισθεί γι’ αυτή τη ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής επί τις μονάδες εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή για τη συγκεκριμένη πτήση.

2.   Με την επιφύλαξη της εφαρμογής συστήματος παροχής κινήτρων από ένα κράτος μέλος για τους φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2, η τιμή μονάδας εντός της ζώνης χρέωσης τελών διαδρομής υπολογίζεται ως το πηλίκο του προβλεπόμενου κόστους των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διά του προβλεπόμενου αριθμού των καταλογιστέων μονάδων εξυπηρέτησης διαδρομής για το αντίστοιχο έτος. Το προβλεπόμενο κόστος περιλαμβάνει το υπόλοιπο του πλεονάσματος ή του ελλείμματος είσπραξης των προηγούμενων ετών.

3.   Οι μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα IV.

1.   Με την επιφύλαξη της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 3 για τη χρηματοδότηση των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών μέσω άλλων χρηματοδοτικών πηγών, τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης για συγκεκριμένη πτήση εντός συγκεκριμένης ζώνης χρέωσης τμηματικών τελών ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει υπολογιστεί γι’ αυτήν τη ζώνη χρέωσης τερματικών τελών επί τις μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης για τη συγκεκριμένη πτήση.

2.   Με την επιφύλαξη της εφαρμογής από ένα κράτος μέλος ενός συστήματος παροχής κινήτρων για τους φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2, η τιμή μονάδας στη ζώνη χρέωσης τερματικών τελών υπολογίζεται ως το πηλίκο του προβλεπόμενου κόστους των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διά του προβλεπόμενου αριθμού των καταλογιστέων μονάδων εξυπηρέτησης. Το προβλεπόμενο κόστος περιλαμβάνει το υπόλοιπο του πλεονάσματος ή του ελλείμματος είσπραξης των προηγούμενων ετών.

3.   Οι μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα V.

1.   Τα κράτη μέλη μπορούν να καθιερώνουν ή να εγκρίνουν καθεστώτα παροχής κινήτρων που εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις και με διαφάνεια για τη στήριξη βελτιώσεων στην παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, τα οποία οδηγούν σε διαφορετικό υπολογισμό των τελών σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3. Η εφαρμογή των κινήτρων αυτών μπορεί να αφορά είτε τους φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή και τους χρήστες του εναέριου χώρου.

2.   Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να εφαρμόσει καθεστώς παροχής κινήτρων σε φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, καθορίζει, εκ των προτέρων, μετά από τη διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 15, τις παραμέτρους βάσει των οποίων προσδιορίζεται ετησίως για μέγιστη περίοδο πέντε ετών το ανώτατο ύψος της τιμής μονάδας ή των εσόδων. Οι εν λόγω παράμετροι καθορίζονται με βάση το προβλεπόμενο επίπεδο του κόστους (συμπεριλαμβανομένου του κόστους κεφαλαίου) για την ανωτέρω περίοδο και μπορούν επίσης να προβλέπονται οικονομικές διακυμάνσεις (είτε προς τα άνω είτε προς τα κάτω του προβλεπόμενου κόστους) με βάση συγκεκριμένες πτυχές των επιδόσεων των φορέων παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, όπως η αποδοτικότητα, η ποιότητα υπηρεσιών, η εκτέλεση ιδιαίτερων έργων, η επίτευξη αποτελεσμάτων ή δεξιοτήτων ή επιπέδου συνεργασίας με άλλους φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι επιδράσεις του δικτύου.

3.   Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να εφαρμόσει καθεστώς παροχής κινήτρων, που περιλαμβάνει διαφοροποιήσεις νυχτερινής ώρας, σε χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, διαμορφώνει, μετά από τη διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 15, τα οφειλόμενα τέλη, έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στις προσπάθειες που καταβάλλουν οι χρήστες αυτοί για να βελτιστοποιηθεί η χρήση των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, με σκοπό να μειωθεί το συνολικό κόστος των υπηρεσιών αυτών και να αυξηθεί η απόδοσή τους, ιδίως με τη μείωση των τελών για τη χρήση εξοπλισμού εντός των αεροσκαφών ο οποίος αυξάνει την χωρητικότητα ή για την αντιστάθμιση των δυσχερειών που σχετίζονται με την επιλογή λιγότερο πολυσύχναστων διαδρομών.

Το καθεστώς παροχής κινήτρων είναι περιορισμένο σε χρόνο, έκταση και πεδίο εφαρμογής. Οι εκτιμώμενες οικονομίες που προκύπτουν από τις βελτιώσεις της επιχειρησιακής αποδοτικότητας αντισταθμίζουν τουλάχιστον το κόστος των κινήτρων εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Το καθεστώς παροχής κινήτρων υπόκειται σε τακτική επανεξέταση, στην οποία συμμετέχουν οι εκπρόσωποι των χρηστών του εναέριου χώρου.

4.   Τα κράτη μέλη που καθιερώνουν ή εγκρίνουν καθεστώτα παροχής κινήτρων παρακολουθούν την ορθή εφαρμογή τους από τους φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι τιμές μονάδας καθορίζονται για κάθε ζώνη χρέωσης σε ετήσια βάση. Μπορούν επίσης να εξασφαλίζουν ότι οι τιμές μονάδας καθορίζονται εκ των προτέρων για κάθε έτος μιας κατ’ ανώτατο όριο πενταετούς περιόδου.

2.   Σε περίπτωση μη αναμενόμενων μειζόνων αλλαγών στην κίνηση ή το κόστος, οι τιμές μονάδας μπορούν να τροποποιηθούν κατά τη διάρκεια του έτους.

3.   Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και τον Eurocontrol, κατά περίπτωση, σχετικά με τις τιμές μονάδας που καθορίζουν για κάθε ζώνη χρέωσης.

1.   Τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν τα τέλη μέσω ενιαίου τέλους ανά πτήση.

2.   Οι χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών καταβάλλουν εγκαίρως και πλήρως όλα τα αεροναυτιλιακά τέλη.

3.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι εφαρμόζονται αποτελεσματικά εκτελεστικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν άρνηση παροχής υπηρεσιών, κράτηση αεροσκάφους ή άλλα εκτελεστικά μέτρα σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τακτική διαβούλευση με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου σχετικά με την πολιτική χρέωσης. Προς το σκοπό αυτό, τους παρέχουν τις αναγκαίες πληροφορίες για τον μηχανισμό χρέωσης, όπως προβλέπεται στο παράρτημα VI, ή εφόσον ένα κράτος μέλος έχει λάβει την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 6 τις αναγκαίες πληροφορίες που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος 2, και οργανώνει αποτελεσματική και διαφανή συνάντηση διαβούλευσης για να εκθέσει τις πληροφορίες αυτές, καθώς και εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 8, παρουσία των εμπλεκόμενων φορέων παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

2.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 18 του κανονισμού για την παροχή υπηρεσιών, τα σχετικά έγγραφα τίθενται στη διάθεση των εκπροσώπων των χρηστών του εναέριου χώρου, της Επιτροπής, του Eurocontrol και των εθνικών εποπτικών αρχών τρεις εβδομάδες πριν τη από τη συνάντηση διαβούλευσης.

1.   Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2007.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να μεταθέσουν έως την 1η Ιανουαρίου 2008 την εφαρμογή των άρθρων 9, 10, 12, 13 και 14 όσον αφορά τα τέλη εξυπηρέτησης διαδρομής.

Τα κράτη μέλη δύνανται να μεταθέσουν έως την 1η Ιανουαρίου 2010 την εφαρμογή των άρθρων 9 και 11 έως 15 όσον αφορά τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης.

Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη αποφασίσουν να μεταθέσουν την ημερομηνία εφαρμογής σύμφωνα με το δεύτερο και τρίτο εδάφιο ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.