(1)

Μετά από ειδήσεις στον τύπο, περιήλθε σε γνώση της Επιτροπής το γεγονός ότι λόγω της μετατροπής σε νόμο του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 282 της 24ης Δεκεμβρίου 2002, η ιταλική κυβέρνηση έλαβε μέτρα σχετικά με τον προϋπολογισμό των επαγγελματικών αθλητικών εταιρειών. Η Επιτροπή, με την επιστολή της D/51643, της 12ης Μαρτίου 2003, ζήτησε πληροφορίες σχετικά με το μέτρο αυτό. Οι ιταλικές αρχές με επιστολή τους της 22ας Απριλίου 2003, αριθ. πρωτ. 5243, ζήτησαν παράταση της προθεσμίας για τη διαβίβαση των πληροφοριών αυτών μέχρι τις 14 Μαΐου. Η Επιτροπή μη έχοντας λάβει καμία απάντηση εντός της προαναφερθείσας προθεσμίας, προέβη σε υπενθύμιση, με επιστολή της της 22ας Μαΐου 2003. Με την ευκαιρία αυτή υπενθύμισε εξάλλου ότι, βάσει του άρθρου 88 παρ. 3 της συνθήκης ΕΚ, δεν επιτρέπεται να εκτελεσθούν τα μέτρα ενίσχυσης πριν η Επιτροπή διατυπώσει τις σχετικές της παρατηρήσεις. Η απάντηση των ιταλικών αρχών ελήφθη στις 26 Ιουνίου 2003.

(2)

Η Επιτροπή, με επιστολή της της 11ης Νοεμβρίου 2003, ενημέρωσε την Ιταλία για την απόφασή της να κινήσει κατά του προαναφερθέντος μέτρου τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 88 παρ. 2 της Συνθήκης.

(3)

Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το μέτρο αυτό.

(4)

Η Επιτροπή έλαβε τις σχετικές παρατηρήσεις των ιταλικών αρχών με επιστολή τους της 13ης Φεβρουαρίου 2004 και των τρίτων ενδιαφερομένων με επιστολές τους της 19ης Ιανουαρίου 2004 και 16ης Φεβρουαρίου 2004. Η Επιτροπή με την επιστολή της D/51415 της 25ης Φεβρουαρίου 2004, διαβίβασε στην Ιταλία τις παρατηρήσεις των τρίτων ενδιαφερόμενων παρέχοντάς της την ευκαιρία να τις σχολιάσει.

(5)

Οι ιταλικές αρχές με επιστολή τους της 10ης Μαρτίου 2004, αριθ. πρωτ. 08/RB/04, ανέλαβαν την υποχρέωση να τροποποιήσουν τις υπό εξέταση διατάξεις με σκοπό να αποκλείσουν κάθε συνέπεια φορολογικού τύπου. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη την ανάληψη υποχρέωσης να καταστούν οι διατάξεις συμβιβάσιμες με τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού και της απουσίας άμεσων συνεπειών από άποψη κρατικών ενισχύσεων, ανέστειλε τη διαδικασία εν αναμονή της ουσιαστικής τροποποίησης των συγκεκριμένων διατάξεων.

(6)

Οι ιταλικές αρχές με την επιστολή τους αριθ. 13346 της 11ης Νοεμβρίου 2004, διαβίβασαν στην Επιτροπή το κείμενο που υπέβαλαν για την τροπολογία του «Κοινοτικού Νόμου 2004» ο οποίος βρισκόταν υπό συζήτηση στο ιταλικό κοινοβούλιο. Οι προανακοινωθείσες τροποποιήσεις θεσπίστηκαν οριστικά από το άρθρο 28 του νόμου αριθ. 62 της 18ης Απριλίου 2005«περί διατάξεων για την εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την προσχώρηση της Ιταλίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Κοινοτικός νόμος 2004» (που καλείται στο εξής «νόμος 62/2005») (3).

(7)

Το μέτρο που θεσπίστηκε με το άρθρο 3, παρ. 1α του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 282 της 24ης Δεκεμβρίου 2002«περί λήψης επειγόντων κοινοτικών και φορολογικών μέτρων, ανάκτησης και λογιστικών διαδικασιών» το οποίο μετετράπη στον νόμο αριθ. 27 της 21ης Φεβρουαρίου 2003 (που καλείται στο εξής «νόμος 27/2003»), εφαρμόζεται στις αθλητικές εταιρείες που προβλέπονται στον νόμο αριθ. 91 της 23ης Μαρτίου 1981 (που καλείται στο εξής «νόμος 91/1981»).

(8)

Το συγκεκριμένο μέτρο, που προβλέπεται στο άρθρο 18α εδάφιο 1 του νόμου 91/1981, όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 27/2003, παρέχει τη δυνατότητα στις αθλητικές εταιρείες, κατά τον πρώτο προϋπολογισμό μετά την έναρξη ισχύος του νόμου, να «εγγράψουν στον οικείο λογαριασμό το ποσό των υποτιμήσεων των πολυετών δικαιωμάτων αθλητικών παροχών επαγγελματιών αθλητών, που καθορίζεται βάσει κατάλληλης ορκωτής εμπειρογνωμοσύνης». Με τη συναίνεση του εποπτικού συμβουλίου, το κονδύλιο αυτό εγγράφεται ως εκ τούτου στον προϋπολογισμό μεταξύ των διαφόρων στοιχείων του ενεργητικού, υπό μορφή πολυετών επιβαρύνσεων προς απόσβεση.

(9)

Το άρθρο 18α εδάφιο 2 του νόμου 91/1981, όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 27/2003 προέβλεπε ότι: «Οι εταιρείες που κάνουν χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο εδάφιο 1 πρέπει να προβούν, για σκοπούς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του αστικού και του φορολογικού δικαίου, στην απόσβεση της υποτίμησης που εγγράφεται σε δέκα ισόποσες ετήσιες δόσεις».

(10)

Η Επιτροπή για να προσδιορίσει εάν το μέτρο αποτελεί κρατική ενίσχυση βάσει του άρθρου 87 παρ. 1 της συνθήκης ΕΚ, θα πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσον: i) το συγκεκριμένο μέτρο ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών παρέχοντας πλεονέκτημα οικονομικής φύσης, ii) το πλεονέκτημα αυτό παρέχεται επιλεκτικά και κατά συνέπεια νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό, iii) έχει επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και, iv) παρέχεται μέσω κρατικών πόρων.

(11)

Η Επιτροπή στην απόφασή της να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 88 παρ. 2 της Συνθήκης, διαπίστωσε μεταξύ άλλων ότι:

(12)

Βάσει της συνοπτικής ανάλυσης, το μέτρο φαίνεται να παρουσιάζει όλα τα στοιχεία που συνιστούν κρατική ενίσχυση βάσει του άρθρου 87 παρ. 1 της Συνθήκης.

(13)

Εξάλλου, για τους λόγους που εκτίθενται στα σημεία 22-29 της απόφασης κίνησης της επίσημης διαδικασίας έρευνας, δεν φαίνεται να υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να χαρακτηρισθεί η ενίσχυση ως συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά.

(14)

Το άρθρο 28 του νόμου 62/2005 τροποποιεί το άρθρο 18α εδάφιο 2 του νόμου 91/1981, που αναφέρεται στο σημείο 9. Η έκφραση: «για σκοπούς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του αστικού και του φορολογικού δικαίου» αντικαταστάθηκε με τον νόμο 62/2005 με την έκφραση: «μόνο για σκοπούς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του αστικού δικαίου».

(15)

Η τροποποίηση αυτή περιορίζει τη δυνατότητα επίκλησης για φορολογικούς λόγους του διαφορετικού λογιστικού καθεστώς για το οποίο παρέχει δυνατότητα ο νόμος 91/1981, όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 27/2003. Μειώνεται κατά συνέπεια η δυνατότητα των αθλητικών εταιρειών να παρατείνουν την περίοδο φορολογικής εκπτωσιμότητας των ενδεχόμενων ζημιών.

(16)

Παρότι ο νόμος 91/1981, όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 27/2003, εξακολουθεί να παρέχει πλεονεκτήματα στις αθλητικές εταιρείες όσον αφορά την ευνοϊκή λογιστική μεταχείριση, ο νόμος αυτός, με τη νέα του διατύπωση, δεν παρέχει κανένα φορολογικό πλεονέκτημα. Εξάλλου, δεδομένου ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα που ήταν δυνατά προηγουμένως, μπορούσαν να υλοποιηθούν μόνο μελλοντικά (4), το μέτρο δεν παρέσχε φορολογικά πλεονεκτήματα κατά την περίοδο εφαρμογής των τροποποιηθέντων κανόνων.

(17)

Το μέτρο, δεδομένου ότι δεν συνεπάγεται πλέον παραίτηση από την είσπραξη φορολογικών πόρων, δεν συνεπάγεται και χρήση κρατικών πόρων. Παύει, ως εκ τούτου, να ισχύει μία από τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για να θεωρηθεί ότι εξακολουθεί να υπάρχει κρατική ενίσχυση βάσει του άρθρου 87 παρ. 1 της Συνθήκης. Η Επιτροπή συμπεραίνει ως εκ τούτου ότι, μετά από τις τροποποιήσεις του νόμου 62/2005 («Κοινοτικού Νόμου 2004»), το μέτρο δεν συνιστά ενίσχυση.

(18)

Κατά συνέπεια, δεν είναι αναγκαίο να εξεταστούν λεπτομερώς οι παρατηρήσεις των ιταλικών αρχών και των τρίτων ενδιαφερομένων.