Οδηγία 95/19/ΕΚ του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 1995 για τη χορήγηση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής και τη χρέωση τελών υποδομής
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 143 της 27/06/1995 σ. 0075 - 0078
ΟΔΗΓΙΑ 95/19/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 19ης Ιουνίου 1995 για τη χορήγηση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής και τη χρέωση τελών υποδομής ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 75, την πρόταση της Επιτροπής (1), τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2), Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189Γ της συνθήκης (3), Εκτιμώντας: ότι η μεγαλύτερη ενοποίηση του τομέα των μεταφορών στην Κοινότητα αποτελεί βασικό στοιχείο της εσωτερικής αγοράς και ότι οι σιδηρόδρομοι αποτελούν ζωτικό στοιχείο του τομέα αυτού 7 ότι η αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών πρέπει να εφαρμοστεί στο σιδηροδρομικό τομέα, λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά του 7 ότι η οδηγία 91/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991 για την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων (4) προβλέπει τη χορήγηση, σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και διεθνείς ενώσεις τους, δικαιωμάτων πρόσβασης στις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές 7 ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και οι διεθνείς ενώσεις τους, οι οποίες παρέχουν τις υπηρεσίες που προβλέπονται από το άρθρο 10 της οδηγίας 91/440//ΕΟΚ, μπορούν να επωφεληθούν πλήρως από τα νέα δικαιώματα πρόσβασης και ότι, για το σκοπό αυτό, πρέπει να θεσπισθεί ένα σύστημα για τη χορήγηση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής και για την χρέωση τελών υποβολής βασισμένο στην αρχή της μη διάκρισης και ενιαίο για ολόκληρη την Κοινότητα 7 ότι είναι σκόπιμο να διατηρηθεί το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ, συμπεριλαμβανομένων των εξαιρέσεων που προβλέπει αυτή η οδηγία για τις αστικές, προαστικές και περιφερειακές μεταφορές, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι εξαιρούνται επίσης από το πεδίο εφαρμογής οι μεταφορές τύπου «σαΐτας» μέσω του τούνελ κάτω από τη Μάγχη 7 ότι, κατ' εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, η Κοινότητα θα πρέπει να καθορίσει τις γενικές αρχές ενός τέτοιου συστήματος, αναθέτοντας στα κράτη μέλη τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων πρακτικής εφαρμογής 7 ότι τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίζουν μια λογική ευκαμψία όσον αφορά τη χορήγηση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής, προκειμένου να επιτυγχάνεται η αποτελεσματική και βέλτιστη χρησιμοποίησή της 7 ότι είναι, ωστόσο, αναγκαίο να χορηγηθούν τα δικαιώματα χρήσης της υποδομής βάσει ορισμένων προτεραιτήτων, ιδίως υπέρ των δημοσίων υπηρεσιών και των υπηρεσιών που εκτελούνται σε συγκεκριμένη σιδηροδρομική υποδομή 7 ότι θα πρέπει, επί πλέον, να υπάρχει η δυνατότητα χορήγησης ειδικών δικαιωμάτων χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής, εάν αυτό είναι απαραίτητο για την εξασφάλιση κατάλληλων υπηρεσιών μεταφορών, ή για να υπάρχει η δυνατότητα χρηματοδότησης νέων υποδομών 7 ότι, τέλος, η χρηματοοικονομική κατάσταση του διαχειριστή της υποδομής πρέπει να είναι τέτοια ώστε να έχει τη δυνατότητα να καλύψει τις δαπάνες υποδομής 7 ότι θα πρέπει, εξάλλου, να καθοριστούν κανόνες που να μην εισάγουν διακρίσεις όσον αφορά την επιβολή τελών χρήσης της υποδομής στην ίδια αγορά 7 ότι για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική χρήση της υποδομής, απαιτούνται κοινά γενικά κριτήρια για τον καθορισμό των τελών 7 ότι, στο πλαίσιο της γενικής επιδίωξης να υπάρχει διαφάνεια και να μη γίνονται διακρίσεις, σκόπιμο είναι να θεσπιστούν κοινοί κανόνες για τις διακρίσεις χορήγησης δικαιωμάτων χρήσης της υποδομής και χρέωσης τελών υποδομής 7 ότι, για λόγους ασφάλειας της κυκλοφορίας, η σιδηροδρομική επιχείρηση πρέπει, προκειμένου να έχει πρόσβαση σε συγκεκριμένη υποδομή, να είναι κάτοχος πιστοποιητικού ασφαλείας, εκδιδομένου βάσει ορισμένων κοινών κριτηρίων και των εθνικών διατάξεων, από την αρχή την αρμόδια για τη χρησιμοποιούμενη υποδομή 7 ότι, εξάλλου, η σιδηροδρομική επιχείρηση οφείλει να συνάψει, με το διαχειριστή της υποδομής, τις επιβεβλημένες τεχνικές, διοικητικές και οικονομικές συμφωνίες 7 ότι πρέπει να εξασφαλίζονται οι δυνατότητες προσφυγής ενώπιον ανεξάρτητης αρχής κατά των αποφάσεων που λαμβάνουν οι αρχές και οι οργανισμοί που είναι αρμόδιοι για τη χορήγηση δικαιωμάτων χρήσης της υποδομής και τη χρέωση τελών υποδομής 7 ότι η δυνατότητα προσφυγής απαιτείται ιδίως για την επίλυση τυχόν συγκρούσεων συμφερόντων σε περίπτωση που ο διαχειριστής της υποδομής, ο οποίος συγχρόνως παρέχει και υπηρεσίες μεταφορών, είναι επιφορτισμένος με την κατανομή των ζωνών γραφικού δρομολογίου ή/και τη χρέωση τελών υποδομής, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: ΤΜΗΜΑ 1 Στόχοι και πεδίο εφαρμογής Άρθρο 1 1. Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι να ορίσει τις αρχές και διαδικασίες για τη χορήγηση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής και τη χρέωση τελών υποδομής όσον αφορά τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες ή που πρόκειται να εγκατασταθούν στην Κοινότητα, και τις διεθνείς ενώσεις τους, εφόσον οι εν λόγω επιχειρήσεις και ενώσεις παρέχουν τις υπηρεσίες που ορίζονται στο άρθρο 10 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ, υπό τους όρους αυτού του άρθρου. 2. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις των οποίων η δραστηριότητα περιορίζεται αποκλειστικά στην εκμετάλλευση των αστικών, προαστικών ή περιφερειακών μεταφορών εξαιρούνται της παρούσας οδηγίας. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και οι διεθνείς ενώσεις των οποίων η δραστηριότητα περιορίζεται στην παροχή υπηρεσιών τύπου «σαΐτας» μεταφέροντας οδικά οχήματα μέσω του τούνελ κάτω από τη Μάγχη, εξαιρούνται επίσης της παρούσας οδηγίας. 3. Το δικαίωμα χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής κατανέμεται μέσω χορήγησης ζωνών γραφικών δρομολογίων σύμφωνα με την κοινοτική και την εθνική νομοθεσία. Άρθρο 2 Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως: α) «σιδηροδρομική επιχείρηση»: κάθε ιδιωτική ή δημόσια επιχείρηση η κύρια δραστηριότητα της οποίας συνίσταται στην παροχή υπηρεσιών σιδηροδρομικής μεταφοράς εμπορευμάτων ή/και επιβατών, υπό την προϋπόθεση ότι η ίδια παρέχει και την έλξη 7 β) «διεθνής ένωση»: κάθε ένωση που αποτελείται από δύο τουλάχιστον σιδηροδρομικές επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε διαφορετικά κράτη μέλη με σκοπό την παροχή υπηρεσιών διεθνών μεταφορών μεταξύ κρατών μελών 7 γ) «διαχειριστής υποδομής»: κάθε δημόσια αρχή ή επιχείρηση επιφορτισμένη κυρίως με την εγκατάσταση και τη συντήρηση της σιδηροδρομικής υποδομής, καθώς και με τη διαχείριση των συστημάτων ρύθμισης και ασφάλειας 7 δ) «ζώνη γραφικού δρομολογίου»: η υποδομή που απαιτείται για να καλυφθεί η απόσταση μεταξύ δύο σημείων σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο 7 ε) «χορήγηση δικαιώματος χρήσης»: η διάθεση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής από έναν φορέα χορήγησης 7 στ) «φορέας χορήγησης δικαιώματος χρήσης»: η αρχή ή/και ο διαχειριστής της υποδομής που ορίζει το κράτος μέλος ως αρμόδιο για τη χορήγηση του δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής. ΤΜΗΜΑ ΙΙ Χορήγηση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής Άρθρο 3 Τα κράτη μέλη ορίζουν τον φορέα που είναι αρμόδιος για τη χορήγηση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής σύμφωνα με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Ειδικότερα, ο ανωτέρω φορέας ο οποίος έχει γνώσει του συνόλου των διαθέσιμων ζωνών γραφικού δρομολογίου, θα πρέπει να εξασφαλίζει: - ότι το δικαίωμα χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής χορηγείται δικαίως και αδιακρίτως και - ότι η διαδικασία χορήγησης του δικαιώματος χρήσης επιτρέπει αποτελεσματική και βέλτιστη χρήση της υποδομής με την επιφύλαξη των άρθρων 4 και 5. Άρθρο 4 1. Τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν τα μέτρα που είναι απαραίτητα για να εξασφαλίζεται ότι κατά τη χορήγηση δικαιώματος της σιδηροδρομικής υποδομής δίδεται προτεραιότητα στις παρακάτω σιδηροδρομικές υπηρεσίες: α) υπηρεσίες που παρέχονται για το γενικότερο δημόσιο συμφέρον, όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1969 περί των ενεργειών των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (5) 7 β) υπηρεσίες που παρέχονται συνολικά ή εν μέρει βάσει υποδομής η οποία κατασκευάστηκε ή διασκευάστηκε γι' αυτές τις υπηρεσίες (ειδικές σιδηροδρομικές γραμμές υψηλής ταχύτητας ή εμπορευματικές γραμμές), με την επιφύλαξη των άρθρων 85, 86 και 90 της συνθήκης. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται χωρίς διακρίσεις για όλες τις υπηρεσίες που παρέχονται κατ' εφαρμογήν του άρθρου 1 και των οποίων τα χαρακτηριστικά είναι συγκρίσιμα και οι παροχές παρόμοιες. 2. Όσον αφορά τις υπηρεσίες που παρέχονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη μπορούν να αποζημιώνουν τον διαχειριστή της υποδομής για οποιαδήποτε οικονομική ζημία υφίσταται λόγω της υποχρεωτικής χορήγησης δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής για το γενικότερο δημόσιο συμφέρον. Άρθρο 5 Τα κράτη μέλη μπορούν να παρέχουν χωρίς διακρίσεις, ειδικά ή αποκλειστικά σχετικά δικαιώματα, σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που παρέχουν ορισμένα είδη υπηρεσιών ή/και σε ορισμένες περιοχές, εάν αυτό είναι απαραίτητο για να εξασφαλιστούν κατάλληλες δημόσιες υπηρεσίες ή αποτελεσματική χρησιμοποίηση του δικαιώματος χρήσης της υποδομής, ή για να καταστεί δυνατή η χρηματοδότηση νέων υποδομών, με την επιφύλαξη των άρθρων 85, 86 και 90 της συνθήκης. ΤΜΗΜΑ ΙΙΙ Χρέωση τελών υποδομής Άρθρο 6 1. Οι λογιστικοί λογαριασμοί του διαχειριστή μιας υποδομής πρέπει να είναι τουλάχιστον ισοσκελισμένοι, υπό κανονικές επιχειρηματικές συνθήκες και επί εύλογο χρονικό διάστημα. Στη στήλη του ενεργητικού περιλαμβάνονται τα έσοδα από τα τέλη της υποδομής και οι κρατικές επιχορηγήσεις και στη στήλη του παθητικού οι δαπάνες υποδομής. 2. Ο διαχειριστής της υποδομής μπορεί να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη της υποδομής, στην οποία περιλαμβάνεται η παροχή ή ανανέωση στοιχείων παγίου επενδυτικού ενεργητικού 7 μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει κέρδη επί επενδεδυμένου κεφαλαίου. Άρθρο 7 Δεν γίνεται καμία διάκριση όσον αφορά τη χρέωση τελών για υπηρεσίες ανάλογης φύσης στην ίδια αγορά. Τα κράτη μέλη, αφού διαβουλευθούν με το διαχειριστή της υποδομής, ορίζουν τους κανόνες καθορισμού των τελών. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να παρέχουν στο διαχειριστή τη δυνατότητα να προωθήσει στην αγορά την υποδομή του αποτελεσματικά. Άρθρο 8 1. Τα τέλη που εισπράττονται από το διαχειριστή της υποδομής καθορίζονται, κυρίως, σύμφωνα με τη φύση της υπηρεσίας, το χρόνο παροχής, την κατάσταση της αγοράς, τη φύση και τη φθορά της υποδομής. 2. Όσον αφορά τις διαδικασίες καταβολής των τελών, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν τη δυνατότητα σύναψης γενικής συμφωνίας με το διαχειριστή της υποδομής για τις υπηρεσίες που παρέχονται για το γενικότερο δημόσιο συμφέρον, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69. Άρθρο 9 1. Τα τέλη καταβάλλονται στον/στους διαχειριστές της υποδομής. 2. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από το διαχειριστή υποδομής κάθε απαραίτητη πληροφορία που θα τους επιτρέπει να διακριβώνουν ότι τα τέλη καταβάλλονται χωρίς διακρίσεις. 3. Ο διαχειριστής ανακοινώνει σε εύθετο χρόνο στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τις υποδομές του για να παρέχουν τις υπηρεσίες που ορίζονται στο άρθρο 10 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ όλες τις σημαντικές μεταβολές της ποιότητας ή του δυναμικού της υποδομής. ΤΜΗΜΑ IV Γενικές διατάξεις Άρθρο 10 1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις διαδικασίες χορήγησης του δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής οι οποίες ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3. Οι διαδικασίες αυτές δημοσιεύονται από κάθε κράτος μέλος και κοινοποιούνται στην Επιτροπή. 2. Η αίτηση δικαιώματος χρήσης σιδηροδρομικής υποδομής υποβάλλεται στον φορέα χορήγησης του κράτους μέλους αναχώρησης του δρομολογίου. 3. Ο φορέας στον οποίο υποβάλλεται η αίτηση ενημερώνει αμέσως τους ενδιαφερόμενους ομολόγους του φορείς οι οποίοι και δίνουν τη γνώμη τους το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο ένα μήνα μετά την παραλαβή των απαραίτητων πληροφοριών 7 κάθε φορέας χορήγησης μπορεί να απορρίψει αίτηση ενημερώνοντας αμέσως τον φορέα χορήγησης στον οποίο υποβλήθηκε η αίτηση. Ο οργανισμός χορήγησης στον οποίο υποβλήθηκε η αίτηση αποφασίζει επ' αυτής - σε συνεννόηση με τους ομολόγους του φορείς - το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο δύο μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία διαβιβάστηκαν όλες οι απαραίτητες πληροφορίες. Μία αίτηση που απορρίπτεται για λόγους ανεπάρκειας υποδομής πρέπει να επανεξετάζεται κατά την επόμενη αναμόρφωση των δρομολογίων για τις σχετικές διαδρομές, εφόσον αυτό ζητηθεί από τον αιτούντα. Οι ημερομηνίες της αναμόρφωσης των δρομολογίων ή άλλων διοικητικών ρυθμίσεων ανακοινώνονται στα ενδιαφερόμενα μέρη. Η απόφαση ανακοινώνεται στην αιτούσα επιχείρηση. Κάθε απόρριψη πρέπει να αιτιολογείται. 4. Η αιτούσα επιχείρηση μπορεί να έλθει κατευθείαν σε επαφή με τους άλλους φορείς χορήγησης εφόσον ενημερωθεί ο φορέας στον οποίο υποβλήθηκε η αίτηση. 5. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις στις οποίες χορηγήθηκε δικαίωμα χρήσης της υποδομής συνάπτουν τις απαραίτητες διοικητικές, τεχνικές και χρηματοοικονομικές συμφωνίες με τους διαχειριστές της υποδομής. Άρθρο 11 1. Τα κράτη μέλη προβλέπουν την υποχρέωση να υποβάλλεται και ένα πιστοποιητικό ασφαλείας το οποίο ορίζει τις απαιτήσεις ασφαλείας που επιβάλλονται στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις ώστε να εξασφαλίζεται παροχή υπηρεσίας χωρίς κινδύνους στα εν λόγω δρομολόγια. 2. Για τη απόκτηση του πιστοποιητικού ασφαλείας, η σιδηροδρομική επιχείρηση οφείλει να τηρεί τις συμβατές προς την κοινοτική νομοθεσία διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, οι οποίες επιβάλλονται χωρίς διακρίσεις όσον αφορά τις εθνικές τεχνικές λειτουργικές απαιτήσεις για τις σιδηροδρομικές υπηρεσίες και τις απαιτήσεις ασφαλείας που ισχύουν για το προσωπικό, το τροχαίο υλικό και την εσωτερική οργάνωση της επιχείρησης. Ειδικότερα, οφείλει να αποδεικνύει ότι οι οδηγοί των τραίνων τα οποία παρέχουν τις υπηρεσίες που ορίζονται στο άρθρο 10 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ, έχουν την απαιτούμενη κατάρτιση και τηρούν τους κανόνες κυκλοφορίας που εφαρμόζονται από το διαχειριστή της υποδομής και τους κανονισμούς ασφαλείας που του επιβάλλονται όσον αφορά την κυκλοφορία των τραίνων. Η επιχείρηση πρέπει επιπλέον να αποδείξει ότι το τροχαίο υλικό που συνιστά τα τραίνα αυτά έχει εγκριθεί από τη δημόσια αρχή ή από το διαχειριστή της υποδομής και έχει ελεγχθεί σύμφωνα με τους κανονισμούς εκμετάλλευσης της χρησιμοποιούμενης υποδομής. Το πιστοποιητικό ασφάλειας χορηγείται από την αρχή η οποία ορίζεται γι' αυτό το σκοπό από το κράτος μέλος όπου ευρίσκεται η χρησιμοποιημένη υποδομή. Άρθρο 12 Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι αιτήσεις πρόσβασης στις υποδομές θα συνοδεύονται από κατάθεση εγγύησης ή αντίστοιχη ασφάλεια. Εάν η αιτούσα επιχείρηση δεν κάνει χρήση της χορηγηθείσας ζώνης γραφικού δρομολογίου, μπορεί να αφαιρεθεί από την εγγύηση ποσό που αντιπροσωπεύει τις δαπάνες εξέτασης της αίτησης και οποιαδήποτε διαφύγοντα κέρδη λόγω της μη χρήσης της εν λόγω σιδηροδρομικής υποδομής. Σε κάθε άλλη περίπτωση, η οιαδήποτε εγγυητική κατάθεση επιστρέφεται εν ολοκλήρω. ΤΜΗΜΑ V Τελικές διατάξεις Άρθρο 13 1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι απαραίτητα για να εξασφαλισθεί ότι οι αποφάσεις σχετικά με τη χορήγηση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής ή τη χρέωση τελών επιδέχονται προσφυγής ενώπιον μιας ανεξάρτητης αρχής εάν αυτό ζητηθεί γραπτώς από μια σιδηροδρομική επιχείρηση. Η αρχή αυτή λαμβάνει απόφαση μέσα σε δύο μήνες από την υποβολή όλων των σχετικών πληροφοριών. 2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι απαραίτητα για να εξασφαλισθεί ότι οι αποφάσεις που ελήφθησαν σύμφωνα με την παράγραφο 1 υπόκεινται σε δικαστική επανεξέταση. Άρθρο 14 1. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο, δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, έκθεση περί εφαρμογής και τυχόν προτάσεις για την περαιτέρω κοινή δράση ανάπτυξης των σιδηροδρόμων, ιδίως για τη δυνατότητα διεύρυνσης του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας. 2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία το αργότερο δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. 3. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από τέτοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Άρθρο 15 Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Άρθρο 16 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Λουξεμβούργο, 19 Ιουνίου 1995. Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος B. PONS (1) ΕΕ αριθ. C 24 της 28. 1. 1994, σ. 2 και ΕΕ αριθ. C 225 της 13. 8. 1994, σ. 11. (2) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1994 (ΕΕ αριθ. C 393 της 31. 12. 1994, σ. 56). (3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 3ης Μαΐου 1994 (ΕΕ αριθ. C 205 της 25. 7. 1994, σ. 38), κοινή θέση του Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου 1994 (ΕΕ αριθ. C 354 της 13. 12. 1994, σ. 19) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Μαρτίου 1995 (ΕΕ αριθ. C 89 της 10. 4. 1995, σ. 31). (4) ΕΕ αριθ. L 237 της 24. 8. 1991, σ. 25. (5) ΕΕ αριθ. L 156 της 28. 6. 1969, σ. 1. Κανονισμός , Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1893/91 (ΕΕ αριθ. L 169 της 29. 6. 1991, σ. 1).