*****

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 28ης Ιουνίου 1990

σχετικά με το δικαίωμα διαμονής των σπουδαστών

(90/366/ΕΟΚ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),

Εκτιμώντας:

ότι στο άρθρο 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ορίζεται ότι η δράση της Κοινότητας περιλαμβάνει, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στη συνθήκη, την εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μεταξύ των κρατών μελών·

ότι το άρθρο 8Α προβλέπει ότι η εσωτερική αγορά πρέπει να έχει εγκαθιδρυθεί το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1992· ότι η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων, σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης·

ότι, όπως προκύπτει και από τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τα άρθρα 128 και 7 της συνθήκης απαγορεύουν κάθε διάκριση μεταξύ υπηκόων των κρατών μελών όσον αφορά την πρόσβαση στην επαγγελματική κατάρτιση μέσα στην Κοινότητα·

ότι το δικαίωμα διαμονής των σπουδαστών εντάσσεται σ' ένα συνεκτικό σύνολο μέτρων με τα οποία επιδιώκεται η προαγωγή της επαγγελματικής κατάρτισης·

ότι οι κάτοχοι δικαιώματος διαμονής δεν πρέπει να καταστούν υπερβολικό βάρος για τα δημόσια οικονομικά του κράτους μέλους υποδοχής·

ότι, όπως έχει σήμερα το κοινοτικό δίκαιο, η χορήγηση ενισχύσεως στους σπουδαστές για τη συντήρησή τους δεν εμπίπτει, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πεδίο εφαρμογής της συνθήκης, κατά την έννοια του άρθρου 7 αυτής·

ότι είναι απαραίτητο να ληφθούν από τα κράτη μέλη διοικητικά μέτρα για να διευκολυνθεί η διαμονή, έτσι ώστε να μην υπάρχουν διακρίσεις·

ότι το δικαίωμα διαμονής μπορεί πράγματι να ασκείται μόνον εφόσον τούτο χορηγείται και στο/στη σύζυγο και στα συντηρούμενα τέκνα τους·

ότι είναι ενδεδειγμένο να εξασφαλισθεί στους δικαιούχους της παρούσας οδηγίας ανάλογο διοικητικό καθεστώς με αυτό που προβλέπεται, ιδίως, από την οδηγία 68/360/ΕΟΚ (4) και την οδηγία 64/221/ΕΟΚ (5)·

ότι η παρούσα οδηγία δεν αφορά τους σπουδαστές που έχουν το δικαίωμα διαμονής λόγω του ότι ασκούν ή έχουν ασκήσει οικονομική δραστηριότητα ή είναι μέλη της οικογένειας διακινούμενου εργαζόμενου·

ότι, η συνθήκη δεν προβλέπει για την έκδοση της παρούσας οδηγίας, άλλες εξουσίες εκτός από τις εξουσίες του άρθρου 235,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

1. Τα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολύνουν την πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση, παρέχουν το δικαίωμα διαμονής σε κάθε σπουδαστή υπήκοο κράτους μέλους που δεν έχει το εν λόγω δικαίωμα βάσει άλλης διάταξης του κοινοτικού δικαίου, καθώς και στο/στη σύζυγό του και τα συντηρούμενα τέκνα τους, που με δήλωσή του, ή, κατ' επιλογή του σπουδαστή, με οποιοδήποτε άλλο ανάλογο τρόπο, διαβεβαιώνει την αρμόδια εθνική αρχή ότι διαθέτει πόρους ώστε να μην επιβαρύνουν, κατά τη διάρκεια της διαμονής τους, το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του κράτους μέλους υποδοχής, υπό τον όρο ότι θα είναι εγγεγραμμένος σε αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα προκειμένου να παρακολουθήσει, κατά κύρια απασχόληση, κύκλο επαγγελματικής κατάρτισης και ότι διαθέτουν υγειονομική ασφάλιση η οποία καλύπτει το σύνολο των κινδύνων στο κράτος μέλος υποδοχής.

Άρθρο 2

1. Το δικαίωμα διαμονής περιορίζεται στη διάρκεια του παρακολουθούμενου κύκλου επαγγελματικής κατάρτισης.

Η άσκηση του δικαιώματος διαμονής διαπιστώνεται με την έκδοση εγγράφου το οποίο καλείται «κάρτα διαμονής υπηκόου κράτους μέλους της ΕΟΚ», η ισχύς του οποίου μπορεί να περιορίζεται στη διάρκεια της επαγγελματικής κατάρτισης, ή και σε ένα έτος εάν η διάρκεια της κατάρτισης υπερβαίνει το έτος. Στην περίπτωση αυτή, η ισχύς της κάρτας διαμονής μπορεί να ανανεώνεται κατ' έτος. Εάν, μέλος της οικογένειας δεν έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους, του χορηγείται έγγραφο διαμονής της αυτής ισχύος με το χορηγούμενο στον υπήκοο ο οποίος το συντηρεί.

Για την έκδοση της κάρτας ή του εγγράφου διαμονής, το κράτος μέλος μπορεί να απαιτεί από τον αιτούντα μόνον την προσκόμιση δελτίου ταυτότητας ή διαβατηρίου εν ισχύι καθώς και την απόδειξη ότι ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 1.

2. Τα άρθρα 2, 3 και 9 της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ ισχύουν, τηρουμένων των αναλογιών, για τα πρόσωπα τα οποία καλύπτονται από την παρούσα οδηγία.

Ο/η σύζυγος και τα συντηρούμενα τέκνα ενός υπηκόου κράτους μέλους κατόχου του δικαιώματος διαμονής στο έδαφος κράτους μέλους, έχουν το δικαίωμα να αναλαμβάνουν οποιαδήποτε μισθωτή ή μη μισθωτή δραστηριότητα στο σύνολο του εδάφους του εν λόγω κράτους, ακόμα και εάν δεν έχουν την ιθαγένεια κράτους μέλους.

Τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, μόνον για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζονται τα άρθρα 2 έως 9 της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία δεν θεμελιώνει δικαίωμα χορηγήσεως από το κράτος μέλος υποδοχής, οποιασδήποτε υποτροφίας σπουδών για σπουδαστές που είναι κάτοχοι του δικαιώματος διαμονής.

Άρθρο 4

Το δικαίωμα διαμονής ισχύει για όσο διάστημα οι δικαιούχοι εξακολουθούν να πληρούν τους όρους που προβλέπει το άρθρο 1 της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 5

Το αργότερο τρία έτη από τη θέση σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και εν συνεχεία ανά τριετία, η Επιτροπή συντάσσει έκθεση με θέμα την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας την οποία υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Η Επιτροπή θα δώσει ιδιαίτερη προσοχή στις δυσχέρειες που θα μπορούσαν να ανακύψουν στα κράτη μέλη από την εφαρμογή του άρθρου 1. Θα υποβάλει δε, ενδεχομένως, προτάσεις στο Συμβούλιο για την αντιμετώπιση αυτών των δυσχερειών.

Άρθρο 6

Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία, το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1992. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Άρθρο 7

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Λουξεμβούργο, 28 Ιουνίου 1990.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

M. GEOGHEGAN-QUINN

(1) ΕΕ αριθ. C 191 της 28. 7. 1989, σ. 2 και

ΕΕ αριθ. C 26 της 3. 2. 1990, σ. 15.

(2) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 13 Ιουνίου 1990 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(3) ΕΕ αριθ. C 329 της 30. 12. 1989, σ. 25.

(4) ΕΕ αριθ. L 257 της 19. 10. 1968, σ. 13.

(5) ΕΕ αριθ. 56 της 4. 4. 1964, σ. 850/64.