*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 30ής Νοεμβρίου 1988

σχετικά με μια περιφερειακή ενίσχυση που χορηγείται στους παραγωγούς μανταρινιών στη Σικελία

(Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(89/204/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 του Συμβουλίου της 18ης Μαΐου 1972 περί κοινής οργανώσεως των αγορών στον τομέα των φρούτων και λαχανικών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2238/88 (2), και ιδίως το άρθρο 31,

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερομένους, σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ, να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (3),

Εκτιμώντας ότι:

Ι

1. Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ιταλίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες κοινοποίησε στην Επιτροπή, με επιστολή στις 23 Ιουνίου 1987 που καταχωρήθηκε στις 29 Ιουνίου 1987, σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, το σχέδιο νόμου αριθ. 86/Α το οποίο προβλέπει παρεμβάσεις για την καλλιέργεια εσπεριδοειδών και για τις ζημιές που προκάλεσαν στις εκμεταλλεύσεις οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες από τον Δεκέμβριο του 1986 έως τον Μάρτιο του 1987.

Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ιταλίας κοινοποίησε στην Επιτροπή, με επιστολή στις 30 Ιουλίου 1987, ότι το περιφερειακό κοινοβούλιο της Σικελίας μετέτρεψε το εν λόγω σχέδιο σε νόμο αριθ. 24 της 27ης Μαΐου 1987. Θέτοντας σε ισχύ το νόμο αυτό, οι ιταλικές αρχές παρέβησαν τις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης. Στο βαθμό που τα μέτρα έχουν ήδη εφαρμοστεί, η ενίσχυση πρέπει να θεωρηθεί παράνομη.

2. Το άρθρο 9 του νόμου προβλέπει ότι η αρμόδια περιφερειακή αρχή επί της γεωργίας και των δασών δύναται να χορηγεί ενισχύσεις για τους παραγωγούς μανταρινιών μέσω των ομίλων παραγωγών που αναγνωρίζει η ιταλική νομοθεσία· η ενίσχυση αυτή είναι ίση με την καταβαλλόμενη από την ΕΟΚ για τη βιομηχανική μεταποίηση των πορτοκαλιών «Biondo commune» για την τρέχουσα εσοδεία (4). Το ύψος της ανήρχετο σε 6,51 Ecu/100 κιλά για την εσοδεία 1986/87 και σε 6,39 Ecu/100 κιλά για την εσοδεία 1987/88.

Για το οικονομικό έτος 1987 ο νόμος προβλέπει ένα συνολικό ποσό 5 000 εκατομμυρίων ιταλικών λιρών (περίπου 3,4 εκατομμύρια Ecu) και έτσι η περιφερειακή ενίσχυση αφορά περίπου 50 000 τόνους μανταρίνια.

Η ενίσχυση αυτή χορηγείται στους παραγωγούς μέσω αναγνωρισμένων ομίλων παραγωγών, οι οποίοι έχουν συνάψει συμβάσεις μεταποίησης με βιομηχανίες. Οι τελευταίες αναλαμβάνουν την υποχρέωση να καταβάλουν μια κατώτατη τιμή στους παραγωγούς· η εν λόγω τιμή ισοδυναμεί με τη μέση τιμή που ορίζεται για την τρέχουσα εσοδεία για τα προϊόντα δεύτερης ποιότητας που ανταποκρίνονται στα κοινοτικά πρότυπα.

ΙΙ

1. Με την επιστολή αριθ. SG(87)D/10832 της 28ης Αυγούστου 1987, που απηύθυνε στην ιταλική κυβέρνηση, η Επιτροπή της κοινοποίησε ότι αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ για την εν λόγω ενίσχυση.

2. Με την επιστολή αυτή, η Επιτροπή πληροφόρησε τις ιταλικές αρχές ότι τα υπό κρίση μέτρα θεωρούνται ως ενίσχυση σε λειτουργία χωρίς να έχουν διαρκή αποτελέσματα στην ανάπτυξη του σχετικού τομέα αφού τα αποτελέσματα αυτά εξαφανίζονται μαζί με τα μέτρα, τα οποία η Επιτροπή θεωρεί, κατά κανόνα, ως ασυμβίβαστα με την κοινή αγορά.

Άλλωστε, οι κοινοτικοί κανόνες σχετικά με την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωρολαχανικών (κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72) αποτελούν ένα πλήρες σύστημα, που αποκλείει κάθε δυνατότητα στα κράτη μέλη να λάβουν αυτόνομα συμπληρωματικά μέτρα για τη στήριξη του εισοδήματος των παραγωγών του εν λόγω προϊόντος. Η ρύθμιση αυτή δεν προβλέπει ενίσχυση για τη μεταποίηση των μανταρινιών, όπως συμβαίνει με τα πορτοκάλια.

Η περιφερειακή ενίσχυση λοιπόν παραβιάζει τις κοινοτικές διατάξεις.

3. Η Επιτροπή κάλεσε, στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής, την ιταλική κυβέρνηση να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της.

Η Επιτροπή κάλεσε επίσης τα άλλα κράτη μέλη καθώς και τους λοιπούς ενδιαφερομένους πλην των κρατών μελών να της υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

ΙΙΙ

Η ιταλική κυβέρνηση απάντησε με τηλετύπημα της 29ης Οκτωβρίου 1987 στην προειδοποιητική επιστολή της Επιτροπής, προβάλλοντας τις παρακάτω παρατηρήσεις:

α) οι καθαρά εσωτερικές δυσκολίες της αγοράς μανταρινιών είναι γνωστές στην Επιτροπή και επέβαλαν την απόσυρση κατά την εσοδεία 1986/87 1 557 071 quintaux·

β) υπό τους όρους αυτούς, το περιφερειακό μέτρο επιδιώκει τρεις στόχους:

i) να περιορίσει την απόσυρση, γεγονός που συνεπάγεται επίσης περιορισμό των κοινοτικών δαπανών,

ii) να βοηθήσει την αξιοποίηση του προϊόντος, αποφεύγοντας έτσι την καταστροφή,

iii) να εξασφαλίσει δικαιότερα εισοδήματα στους παραγωγούς·

γ) το περιφερειακό μέτρο αποτελεί παρέμβαση σύμφωνη με τους στόχους που θέτει η Επιτροπή όσον αφορά τους σταθεροποιητές· πράγματι, επιβάλλει ένα κατώφλι εγγύησης για την εμπορία των εν λόγω προϊόντων·

δ) κατά την άποψη των περιφερειακών αρχών το μέτρο έχει εξαιρετικό χαρακτήρα εφόσον περιορίζεται στην τρέχουσα εσοδεία·

ε) το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 προβλέπει τη δυνατότητα χορήγησης κρατικών ενισχύσεων υπό την επιφύλαξη εξέτασης σύμφωνα με τα άρθρα 92 και 94 της συνθήκης ΕΟΚ.

IV

Όσον αφορά τα επιχειρήματα που αντέταξαν οι ιταλικές αρχές πρέπει να υπογραμμιστούν τα εξής:

α) οι δυσκολίες στην αγορά των μανταρινιών δεν εμφανίστηκαν τώρα· όντως η αγορά αυτή χαρακτηρίζεται από μόνιμα διαρθρωτικά πλεονάσματα που δεν μειώθηκαν παρά τα κοινοτικά προγράμματα διαρθρωτικής εξυγίανσης που εφαρμόστηκαν για τα εσπεριδοειδή στην Ιταλία. Η περιφερειακή ενίσχυση κατάφερε να αυξήσει τη διάθεση των προϊόντων αυτών κατά το 1987 σε περιφερειακό όμως επίπεδο· η εφαρμογή του μέτρου αυτού, βέβαια, δεν ενθαρρύνει τους παραγωγούς να προβούν στη λήψη των αναγκαίων διαρθρωτικών μέτρων για την εξάλειψη των εσωτερικών δυσκολιών που διαπιστώθηκαν στην Ιταλία.

Εάν το υπό κρίση μέτρο έχει εξαιρετικό χαρακτήρα, όπως επιβεβαιώνουν οι περιφερειακές αρχές, οι διατάξεις του νόμου δεν θα έπρεπε να παρείχαν την άδεια στην αρμόδια επί των γεωργικών θεμάτων αρχή να προβαίνει κάθε χρόνο στη λήψη παρόμοιων μέτρων.

Η χορήγηση της εν λόγω ενίσχυσης συμβάλλει στη διατήρηση της υπάρχουσας καλλιέργειας και, επιπλέον, στην αύξηση της παραγωγής μανταρινιών. Θα μπορούσε λοιπόν να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των προαναφερόμενων ποσοτήτων στην αγορά και, ως εκ τούτου, να επηρεάσει τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.

Άλλωστε, η περιφερειακή ενίσχυση είναι συμπληρωματική της κοινοτικής επιδότησης για διείσδυση ή οικονομική αντιστάθμιση που προβλέπεται από το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2511/69 (1), η οποία χορηγείται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ιδίως για τα μανταρίνια που διακινούνται στα άλλα κράτη μέλη·

β) τα μέτρα για την εξομάλυνση της αγοράς μανταρινιών θα πρέπει να ληφθούν σε κοινοτικά πλαίσια ώστε να αποφευχθεί η εμφάνιση πρόσθετων δυσκολιών από μονομερή εθνικά μέτρα που θα επεδίωκαν τη μεταφορά των υπαρχόντων προβλημάτων από τις υπό ενίσχυση περιοχές προς άλλες περιοχές παραγωγής μανταρινιών όπου δεν υπάρχουν ενισχύσεις·

γ) το γεγονός ότι τα άρθρα 92 έως 94 της συνθήκης εφαρμόζονται στις ενισχύσεις για την παραγωγή και εμπορία των σχετικών προϊόντων επιτρέπει στην Επιτροπή να θεωρήσει ότι ορισμένες ενισχύσεις συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις μιας των εξαιρέσεων του άρθρου 92. Ωστόσο, όπως εκτίθεται παρακάτω, το σχετικό μέτρο δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να τύχει εξαιρέσεως·

δ) σύμφωνα με τα παραπάνω, τα επιχερήματα που αντέταξαν οι ιταλικές αρχές δεν ευσταθούν.

V

Η αγορά μανταρινιών χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη διαρθρωτικών πλεονασμάτων ιδίως στην Ιταλία· η παραγωγή μανταρινιών στην Ιταλία ανήλθε το 1985/86 σε 291 000 τόνους, το 1986/87 σε 283 100 τόνους και το 1987/88 (1) σε 196 100 τόνους· η παραγωγή του προϊόντος αυτού στη Σικελία αντιπροσωπεύει περισσότερο από 50 % της εθνικής παραγωγής και η καλλιεργήσιμη έκταση ανήρχετο κατά το 1983 σε 8 412 εκτάρια (2)· τα κοινοτικά μέτρα απόσυρσης αφορούσαν για το 1985/86 248 000 τόνους, για το 1986/87 201 400 τόνους και για το 1987/88 (1) 5 608 τόνους. Οι δυνατότητες εξαγωγής είναι ελάχιστες και το προϊόν υφίσταται τον ανταγωνισμό των άλλων εσπεριδοειδών, και ειδικότερα της κλημεντίνης.

Οι συνολικές ιταλικές εξαγωγές μανταρινιών αντιπροσωπεύουν κατά μέσο όρο ετησίως λιγότερο από 2 % της παραγωγής της χώρας αυτής. Η Ιταλία βρίσκεται στη δεύτερη θέση (1 840 τόνους), μετά την Ισπανία (2 956 τόνους), μεταξύ των κρατών μελών που παρήγαγαν και εξήγαγαν μανταρίνια (7 490 τόνους) στην υπόλοιπη Κοινότητα το 1987 (1). Η Ιταλία δεν εισάγει το εν λόγω προϊόν.

Η περιφερειακή ενίσχυση το 1987 αφορούσε περίπου 50 000 τόνους και αντιπροσωπεύει το 1 / 4 της ιταλικής παραγωγής μανταρινιών το ίδιο έτος. Η περιφερειακή ενίσχυση (περίπου 3,4 εκατομμύρια Ecu) αφορά ποσότητα μανταρινιών ανώτερη από αυτήν που εξάγεται.

VI

1. Τα άρθρα 92 έως 94 της συνθήκης ΕΟΚ εφαρμόζονται στην παραγωγή και εμπορία μανταρινιών, δυνάμει του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72.

Η εν λόγω ενίσχυση φέρνει σε πλεονεκτική θέση τους σικελούς παραγωγούς μανταρινιών παρέχοντάς τους τεχνητά μια χρηματική συνεισφορά που δεν θα μπορούσαν να αποκτήσουν στην αγορά υπό φυσιολογικές συνθήκες. Κατά συνέπεια, αλλοιώνει τον ανταγωνισμό μεταξύ δικαιούχων της ενίσχυσης και των άλλων παραγωγών στην Ιταλία και στα υπόλοιπα κράτη μέλη που δεν λαμβάνουν την ενίσχυση αυτή.

Οι διατάξεις του άρθρου 9 του νόμου αριθ. 24/87, και ειδικότερα η χορήγηση ενίσχυσης το 1987, ενθαρρύνουν τους παραγωγούς να διατηρήσουν ή να αυξήσουν την παραγωγή τους προσφέροντάς τους εγγυήσεις για τη διάθεση του προϊόντος σε καθορισμένη κατώτατη τιμή. Το τεχνητό οικονομικό πλεονέκτημα που έχουν οι δικαιούχοι της περιφερειακής ενίσχυσης τους επιτρέπει να πιέσουν προς τα κάτω τις τιμές των φρέσκων μανταρινιών που προσφέρονται στην αγορά και ειδικότερα των προορισμένων για εξαγωγή στα άλλα κράτη μέλη. Το μέτρο αυτό θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στις ενδοκοινοτικές ανταλλαγές των μανταρινιών που παράγονται στη Σικελία. Ως εκ τούτου, η ενίσχυση επηρεάζει τις ενδοκοινοτικές ανταλλαγές.

Τα αποτελέσματα μπορούν να γίνουν αισθητά και σε επίπεδο μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα μανταρίνια (χυμός φρούτων, αιθέρια έλαια και φλούδες για παραγωγή ζωοτροφών). Οι βιομηχανίες μεταποίησης, χάρη στην περιφερειακή ενίσχυση, θα δυνηθούν να παράγουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές που παρήγαγαν χωρίς την ενίσχυση. Οι ποσότητες των μεταποιημένων προϊόντων που εξάγονται στα άλλα κράτη μέλη θα μπορούσαν λοιπόν να επηρεαστούν επίσης με τη χορήγηση της ενίσχυσης.

Το υπό κρίση μέτρο λοιπόν πληροί τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ, το οποίο προβλέπει το ασυμβίβαστο των σχετικών ενισχύσεων με την κοινή αγορά.

2. Οι εξαιρέσεις του άρθρου 92 παράγραφος 2 δεν εφαρμόζονται στην εν λόγω ενίσχυση. Η δε παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου θέτει στόχους κοινοτικού ενδιαφέροντος και όχι μόνο της ανάπτυξης ενός τομέα παραγωγής της εθνικής οικονομίας. Οι εξαιρέσεις αυτές πρέπει να ερμηνεύονται περιοριστικά.

Δεν πρέπει να αναγνωρίζονται, παρά μόνο στις περιπτώσεις που η ενίσχυση είναι απαραίτητη για την επίτευξη ενός από τους στόχους που θέτουν οι εν λόγω διατάξεις. Η αναγνώριση εξαιρέσεων σε ενισχύσεις που δεν εγγυώνται μια τέτοια αντιπαροχή θα σήμαινε επικρότηση των περιορισμών στις ανταλλαγές μεταξύ κρατών μελών και της αλλοίωσης του ανταγωνισμού που δεν δικαιολογεί το κοινοτικό συμφέρον και, βέβαια, άσκοπα πλεονεκτήματα για ορισμένα κράτη μέλη.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ενίσχυση δεν επιτρέπει να διαπιστωθεί η ύπαρξη αντισταθμίσματος. Πράγματι, η ιταλική κυβέρνηση δεν κατάφερε να δώσει αλλά ούτε και η Επιτροπή βρήκε κάποια δικαιολογία που θα της επέτρεπε να κρίνει ότι η εν λόγω ενίσχυση πληροί τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή μιας των εξαιρέσεων που προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Δεν πρόκειται περί μέτρων για την προώθηση σημαντικών σχεδίων κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος με την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο β) εφόσον τα αποτελέσματα της ενίσχυσης αυτής είναι αντίθετα με το δημόσιο συμφέρον.

Άλλωστε, ούτε πρόκειται περί μέτρου που αποσκοπεί στην άρση σοβαρής διαταραχής της οικονομίας κράτους μέλους, με την έννοια του ίδιου άρθρου.

Όσον αφορά τις εξαιρέσεις που προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) σχετικά με τις ενισχύσεις για την προώθηση της οικονομικής αναπτύξεως περιοχών καθώς και ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων του στοιχείου γ), πρέπει να σημειωθεί ότι το εν λόγω μέτρο δεν συνεπάγεται διαρκή βελτίωση των όρων λειτουργίας του ενισχυόμενου τομέα διότι, με την παύση της ενίσχυσης, ο εν λόγω τομέας θα βρεθεί στην ίδια διαρθρωτική κατάσταση που υπήρχε πριν από την έναρξη της κρατικής παρέμβασης. Στην παρούσα περίπτωση, η ενίσχυση θα μπορούσε ακόμη να έχει ως αποτέλεσμα τη διατήρηση ή την αύξηση των υπαρχουσών δυσκολιών του τομέα αυτού.

Κατά συνέπεια, οι ενισχύσεις πρέπει να θεωρηθούν ως ενισχύσεις για λειτουργία προς ορισμένες επιχειρήσεις, στις οποίες η Επιτροπή αντιτίθεται συστηματικά λόγω του ότι η

χορήγησή τους δεν συνδέεται με τις προϋποθέσεις εξαίρεσης που προβλέπει η παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) του άρθρου 92.

Άλλωστε, εφόσον πρόκειται για προϊόντα που εντάσσονται στην κοινή οργάνωση της αγοράς, τα κράτη μέλη έχουν περιορισμένη εξουσία παρέμβασης στη λειτουργία της κοινής οργάνωσης της αγοράς, όσον αφορά το σύστημα κοινών τιμών, που ανήκει πλέον στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας.

Κατά συνέπεια, με τη χορήγηση της εν λόγω ενίσχυσης, παραβιάζεται η αρχή κατά την οποία τα κράτη μέλη δεν έχουν πλέον την εξουσία να αποφασίζουν μονομερώς επί των γεωργικών εισοδημάτων.

Ακόμη και αν υπήρχε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 92 παράγραφος 3 της συνθήκης, το γεγονός ότι η ενίσχυση αυτή παραβιάζει τους κανόνες σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς αποκλείει την εφαρμογή μιας των εξαιρέσεων αυτών.

3. Πέρα από τα αποτελέσματα που έχει η σικελική ενίσχυση στην παραγωγή και μεταποίηση μανταρινιών, είναι δυνατόν να προκύψει αύξηση των δαπανών του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων. Βάσει των ανωτέρω, πρέπει να θεωρηθεί ότι η ενίσχυση αυτή παραβιάζει το κοινό συμφέρον.

4. Ως εκ τούτου, η υπό κρίση ενίσχυση είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά, με την έννοια του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ και πρέπει να καταργηθεί.

5. Η παρούσα απόφαση δεν επηρεάζει τα συμπεράσματα που θα συναγάγει η Επιτροπή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, σε επίπεδο χρηματοδότησης της κοινής αγροτικής πολιτικής από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ),

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η ενίσχυση που προβλέπει το άρθρο 9 του περιφερειακού νόμου της Σικελίας αριθ. 24 της 27ης Μαΐου 1987 υπέρ των παραγωγών μανταρινιών είναι παράνομη βάσει του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης. Άλλωστε, η ενίσχυση αυτή είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ και πρέπει να καταργηθεί.

Άρθρο 2

Η ιταλική κυβέρνηση πληροφορεί την Επιτροπή σε προθεσμία δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης για τα μέτρα που πρόκειται να λάβει προκειμένου να συμμορφωθεί με την απόφαση αυτή.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 30 Νοεμβρίου 1988.

Για την Επιτροπή

Ray MAC SHARRY

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 118 της 20. 5. 1972, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 198 της 26. 7. 1988, σ. 1.

(3) Επιστολές της Επιτροπής προς τις κυβερνήσεις των άλλων κρατών μελών στις 3 Νοεμβρίου 1987 και ανακοίνωση προς τους λοιπούς ενδιαφερομένους (ΕΕ αριθ. C 290 της 30. 10. 1987, σ. 3).

(4) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2601/69 της 18. 12. 1969 - ΕΕ αριθ. L 324 της 27. 12. 1969, σ. 21.

(1) ΕΕ αριθ. L 318 της 18. 12. 1969, σ. 1.

(1) Eurostat.

(2) Annuario di statistica agraria.