31988R3779

Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3779/88 της Επιτροπής της 2ας Δεκεμβρίου 1988 για την απόδοση της εισφοράς συνυπευθυνότητας στον τομέα των σιτηρών που προβλέπεται από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 2040/86 και (ΕΟΚ) αριθ. 1432/88 όσον αφορά τις πρώτες μεταποιήσεις που πραγματοποιούνται για λογαριασμό παραγωγού

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 332 της 03/12/1988 σ. 0017 - 0018


*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 3779/88 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 2ας Δεκεμβρίου 1988

για την απόδοση της εισφοράς συνυπευθυνότητας στον τομέα των σιτηρών που προβλέπεται από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 2040/86 και (ΕΟΚ) αριθ. 1432/88 όσον αφορά τις πρώτες μεταποιήσεις που πραγματοποιούνται για λογαριασμό παραγωγού

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2727/75 του Συμβουλίου της 29ης Οκτωβρίου 1975 περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα των σιτηρών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2221/87 (2), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 5 και το άρθρο 4β,

Εκτιμώντας:

ότι, στην απόφαση της 29ης Ιουνίου 1988 στην υπόθεση 300-86, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ακύρωσε το άρθρο 1 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2040/86 της Επιτροπής της 30ής Ιουνίου 1986 περί λεπτομερειών εφαρμογής της εισφοράς συνυπευθυνότητας στον τομέα των σιτηρών (3), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2572/86 (4), εφόσον, με τη διάταξη αυτή, η μεταχείριση των πρώτων μεταποιήσεων των σιτηρών για τη χρησιμοποίησή τους στο αγρόκτημα διαφέρει ανάλογα με το εάν αυτές γίνονται απευθείας από τον παραγωγό ή από έναν τρίτο για λογαριασμό αυτού· ότι πράγματι, σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, μόνον οι πρώτες μεταποιήσεις που γίνονται απευθείας από τον παραγωγό απαλλάσσονται της εισφοράς συνυπευθυνότητας·

ότι η ίδια διαφορετική μεταχείριση προκύπτει από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1432/88 της Επιτροπής (5), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2869/88 (6), ο οποίος αντικαθιστά, από την 1η Ιουλίου 1988, τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2040/86·

ότι το Δικαστήριο δήλωσε στην απόφασή του ότι εναπόκειται στον κοινοτικό νομοθέτη να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να αποκατασταθεί η ισότητα μεταχείρισης των εμπορευομένων· ότι αρκεί να διαπιστωθεί ότι με τη μετάβαση της εισφοράς επιβαρύνονται μόνον οι παραγωγοί σιτηρών· ότι είναι συνεπώς σκόπιμο να αποκατασταθεί η ισότητα μεταχείρισης μεταξύ των εμπορευομένων, με απόδοση των ποσών που έχουν εισπραχθεί στους παραγωγούς, οι οποίοι δεν έχουν επωφεληθεί της ενισχύσεως που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2096/86 της Επιτροπής της 3ης Ιουνίου 1986 περί λεπτομερειών εφαρμογής αμέσου ενισχύσεως υπέρ των μικρών παραγωγών σιτηρών (7), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3852/87 (8)·

ότι πρέπει να προβλεφθούν οι όροι παραδόσεως των ποσών που έχουν εισπραχθεί καθώς και οι αναγκαίες για το σκοπό αυτό αποδείξεις·

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Διαχειρίσεως Σιτηρών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Οι αρμόδιοι οργανισμοί που έχουν ορισθεί από τα κράτη μέλη αποδίδουν, πριν από τις 30 Ιουνίου 1989, στους παραγωγούς, μετά από αίτηση των τελευταίων, τα ποσά των εισφορών συνυπευθυνότητας που έχουν εισπραχθεί:

- επί των εργασιών μεταποιήσεως, για λογαριασμό του παραγωγού, που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 δεύτερη φράση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2040/86, από τις οποίες το προϊόν που έχει ληφθεί χρησιμοποιείται στην εκμετάλλευση του παραγωγού για τη διατροφή των ζώων,

- επί των εργασιών μεταποιήσεως των σιτηρών που παραδόθηκαν ή τέθηκαν στη διάθεση επιχειρήσεως από παραγωγό (εργασία με facon ) για μεταγενέστερη χρησιμοποίησή του στην εκμετάλλευσή του, μέχρι τις 26 Ιουλίου 1988, στα πλαίσια του άρθρου 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1432/88.

2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται εφόσον τα προβλεπόμενα ποσά έχουν αντικατασταθεί με τη χορήγηση της ενίσχυσης που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2096/86.

Άρθρο 2

Οι εμπορευόμενοι που έχουν εισπράξει τις εισφορές συνυπευθυνότητας για τις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 1, αλλά οι οποίοι δεν έχουν ακόμα καταβάλει τα αντίστοιχα ποσά στα κράτη μέλη, πληρώνουν τα εν λόγω ποσά πριν από το τέλος του μηνός που έπεται της ημερομηνίας ενάρξεως ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν οι εμπορευόμενοι έχουν αποδώσει τα εν λόγω ποσά στους παραγωγούς. Στην περίπτωση αυτή:

- οι εν λόγω εμπορευόμενοι ανακοινώνουν στις αρμόδιες αρχές τον ονομαστικό κατάλογο των αποδόσεων που έχουν πραγματοποιηθεί και

- το κράτος μέλος δεν πραγματοποιεί την απόδοση στους παραγωγούς που προβλέπονται στο άρθρο 1.

Άρθρο 3

Η αίτηση αποδόσεως πρέπει να υποβληθεί πριν από τις 31 Μαρτίου 1989 και περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ακόλουθες ενδείξεις:

- τα ποσά που αφορά καθώς και την ημερομηνία κατά την οποία έγινε η είσπραξη,

- το όνομα και τη διεύθυνση του μεταποιητή.

Η αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από:

- την απόδειξη, για την αρμόδια αρχή, ότι τα εν λόγω σιτηρά έχουν αποτελέσει αντικείμενο των εργασιών που αναφέρονται στο άρθρο 1 και ότι τα αιτούμενα ποσά έχουν πράγματι πληρωθεί,

- δήλωση του παραγωγού, σύμφωνα με την οποία τα χρησιμοποιηθέντα σιτηρά έχουν παραχθεί στην εκμετάλλευσή του και ότι στα σχετικά ποσά δεν συμπεριλαμβάνονται ποσά που έχουν αντισταθμιστεί βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2096/86.

Άρθρο 4

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία συμπληρωματικά μέτρα, και ιδίως μέτρα ελέγχου για να εξασφαλίζουν την απόδοση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Μπορούν επίσης να ζητήσουν από τους εμπορευόμενους να προσκομίζουν και άλλες πληροφορίες εκτός εκείνων που εμφαίνονται στο άρθρο 3.

Άρθρο 5

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 2 Δεκεμβρίου 1988.

Για την Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Αντιπρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. L 281 της 1. 11. 1975, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 197 της 26. 7. 1988, σ. 16.

(3) ΕΕ αριθ. L 173 της 1. 7. 1986, σ. 65.

(4) ΕΕ αριθ. L 229 της 15. 8. 1986, σ. 25.

(5) ΕΕ αριθ. L 131 της 27. 5. 1988, σ. 37.

(6) ΕΕ αριθ. L 257 της 17. 9. 1988, σ. 22.

(7) ΕΕ αριθ. L 180 της 4. 7. 1986, σ. 19.

(8) ΕΕ αριθ. L 363 της 23. 12. 1987, σ. 18.