*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1243/86 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 28ης Απριλίου 1986

για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 288/82, (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82 και (ΕΟΚ) αριθ. 1766/82 σχετικά με τα κοινά καθεστώτα εισαγωγών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 113,

την πρόταση της Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

ότι οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 288/82 (1), (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82 (2) και (ΕΟΚ) αριθ. 1766/82 (3) προβλέπουν τη δυνατότητα προσαρμογών ανά τακτικά διαστήματα, ιδίως όσον αφορά τις μεταβατικές διατάξεις, με στόχο μια πιο προωθημένη ενοποίηση των κοινών καθεστώτων εισαγωγών·

ότι, από την πείρα που έχει αποκτηθεί, φάνηκε ότι ορισμένες διατάξεις είναι πλέον χωρίς αντικείμενο και ότι άλλες θα πρέπει να προσαρμοστούν στις προόδους που έχουν γίνει στην ενοποίηση της κοινής εμπορικής πολιτικής·

ότι φαίνεται αναγκαίο να ενημερώνονται η Επιτροπή και τα κράτη μέλη σχετικά με τις εθνικές διατάξεις που θεσπίζονται στους τομείς που υπάγονται στα άρθρα 19 και 21 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 288/82 και στα άρθρα 16 των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82 και (ΕΟΚ) αριθ. 1766/82,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Τα άρθρα 19, 20 και 21 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 288/82 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 19

1. Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1988, το Συμβούλιο αποφασίζει για τις προσαρμογές που θα γίνουν στον παρόντα κανονισμό, με στόχο μια πιο προωθημένη ενοποίηση του καθεστώτος εισαγωγών. Αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία, μετά από πρόταση της Επιτροπής και λαμβάνοντας υπόψη τις προόδους της κοινής εμπορικής πολιτικής.

2. Εν αναμονή των προσαρμογών αυτών:

α) για τα προϊόντα στα οποία εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3420/83 (1) τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ως προϋπόθεση των εισαγωγών ότι όχι μόνον η καταγωγή των εν λόγω προϊόντων, αλλά και η χώρα αγοράς ή η χώρα προέλευσης περιλαμβάνονται μεταξύ εκείνων στα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός·

β) τα έγγραφα εισαγωγής που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 11 για την κοινοτική επιτήρηση ισχύουν μόνο στο κράτος μέλος που τα έχει χορηγήσει ή θεωρήσει·

γ) οι χώρες της Μπενελούξ και η Ιταλική Δημοκρατία μπορούν να διατηρήσουν τις διατυπώσεις της αυτόματης άδειας ή της δήλωσης εισαγωγής που ήδη εφαρμόζουν στις εισαγωγές, καταγωγής Ιαπωνίας και Χονγκ Κονγκ·

δ) οι χώρες της Μπενελούξ και η Ιρλανδία μπορούν, ως τις 30 Ιουνίου 1987, προκειμένου για τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που δεν καλύπτονται από ειδικό κοινό καθεστώς εισαγωγής, να διατηρήσουν εθνική επιτήρηση των εισαγωγών των προϊόντων αυτών, όπου συμπεριλαμβάνεται και η διατύπωση της αυτόματης άδειας. Το ίδιο ισχύει για την Ιρλανδία όσον αφορά τις εισαγωγές υποδημάτων των κωδίκων ΝΙΜΕΧΕ 64.01-11 έως 19, 64.02-21 έως 99, 64.03-00, 64.04-10, 90·

ε) ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει τη διατήρηση, μέχρι τις 30 Ιουνίου 1988, των διατάξεων που θέσπισε η Ιταλική Δημοκρατία για να υπαγάγει σε ειδική έγκριση -σύμφωνα με την υπουργική απόφαση της 6ης Μαΐου 1976, συμπεριλαμβανόμενου του καταλόγου που προσαρτάται σ' αυτή, και με τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις της- την εισαγωγή αντικειμένων, μηχανών και συσκευών μεταχειρισμένων ή καινουργών, αλλά κακώς συντετηρημένων, που εμπίπτουν στα κεφάλαια 84, 85, στις κλάσεις 86.01 έως 04 και στα κεφάλαια 87 και 93 του κοινού δασμολογίου.

3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή, μετά από αίτησή της, τους κανόνες και κάθε πληροφορία σχετικά με τις διαδικασίες υποβολής αιτήσεων για άδειες, περιλαμβανομένων των όρων νομιμοποιήσεως

προσώπων, επιχειρήσεων ή οργανισμών για υποβολή τέτοιων αιτήσεων. Κοινοποιείται επίσης κάθε σχεδιαζόμενη τροποποίηση των κανόνων αυτών.

(1) ΕΕ αριθ. L 346 της 8. 12. 1983, σ. 6.

Άρθρο 20

1. Όταν ένα κράτος μέλος που διατηρεί εισαγωγικό περιορισμό, που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 τελευταία περίπτωση, προτίθεται να προβεί σε τροποποίησή του, ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη.

2. α) Κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής ή ενός κράτους μέλους, τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 αποτελούν αντικείμενο προηγουμένων διαβουλεύσεων στο πλαίσιο της επιτροπής.

β) Αν, σε προθεσμία πέντε εργάσιμων ημερών από την ενημέρωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή δεν ζητήσει διαβουλεύσεις, κατόπιν δικής της πρωτοβουλίας ή αιτήσεως μέλους, η οποία έχει υποβληθεί επαρκώς πριν από την εκπνοή της προθεσμίας αυτής, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να θέσει σε ισχύ το σχεδιαζόμενο μέτρο.

γ) Στις άλλες περιπτώσεις , οι διαβουλεύσεις αρχίζουν μέσα σε πέντε εργάσιμες ημέρες από την εκπνοή της προθεσμίας που προβλέπεται στο στοιχείο β).

3. α) Αν, μέχρι το τέλος των διαβουλεύσεων, καμία αντίρρηση δεν έχει εγερθεί από τα άλλα κράτη μέλη ή από την Επιτροπή, η τελευταία ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, το οποίο δύναται να θέσει αμέσως σε ισχύ το σχεδιαζόμενο μέτρο.

β) Στις άλλες περιπτώσεις, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν δύναται να θέσει σε ισχύ το σχεδιαζόμενο μέτρο παρά μόνο μετά τη λήξη προθεσμίας δύο εβδομάδων από την έναρξη των διαβουλεύσεων.

γ) Αν, εντός της προθεσμίας αυτής, η Επιτροπή υποβάλει στο Συμβούλιο, δυνάμει του άρθρου 113 της συνθήκης, πρόταση που αποσκοπεί στην άρση των αντιρρήσεων, οι οποίες έχουν εγερθεί, το σχεδιαζόμενο μέτρο δεν δύναται να τεθεί σε ισχύ πριν αποφανθεί το Συμβούλιο.

4. Σε κατεπείγουσα περίπτωση, και μέχρι τις 30 Ιουνίου 1988, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις:

α) αν, μετά την εξάντληση ποσοστώσεως, οι οικονομικές ανάγκες ενός κράτους μέλους καθιστούν αναγκαίες συμπληρωματικές εισαγωγές, προελεύσεως από την τρίτη χώρα ή τις τρίτες χώρες που ωφελούνται από την ποσόστωση, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δύναται να ανοίξει χωρίς προηγούμενη ενημέρωση συμπληρωματικές δυνατότητες εισαγωγής εντός του ορίου του 20 % του όγκου ή του ποσού της ποσοστώσεως που εξαντλήθηκε. Ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη χωρίς καθυστέρηση. Η διαδικασία κατεπείγοντος που καθιερώνεται από την παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζεται αφότου εγκριθεί η έναρξη διαπραγματεύσεων με την ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα·

β) κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους ή της Επιτροπής, τα μέτρα που λαμβάνονται από κράτος μέλος, δυνάμει της παρούσας παραγράφου, αποτελούν αντικείμενο εκ των υστέρων διαβουλεύσεων υπό τους όρους που προβλέπονται στην παράγραφο 3.

5. Αν ένα κράτος μέλος προτίθεται να προβεί σε αυτόνομη τροποποίηση του καθεστώτος του εισαγωγής για προϊόν πετρελαίου εγγεγραμμένο στο παράρτημα Ι προβλεπόμενο από το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 802/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί του κοινού ορισμού της έννοιας της καταγωγής των εμπορευμάτων (1) ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη. Σ' αυτή την περίπτωση, εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπεται στις παραγράφους 2, 3 και 4. Οι άλλες διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν εφαρμόζονται.

(1) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968, σ. 1.

Άρθρο 21

1. Ο παρών κανονισμός δεν παρεμποδίζει τη εκπλήρωση υποχρεώσεων που απορρέουν από ειδικούς κανόνες, τους οποίους προβλέπουν οι συμφωνίες που έχουν συναφθεί μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών.

2. α) Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει τη θέσπιση ή εφαρμογή από τα κράτη μέλη:

i) απαγορεύσεων, ποσοτικών περιορισμών ή μέτρων επιτηρήσεως που δικαιολογούνται από λόγους δημοσίων ηθών, δημόσιας τάξεως, δημόσιας ασφάλειας, προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων ή διατηρήσεως των φυτών, προστασίας των εθνικών θησαυρών, που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία, ή προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας,

ii) ειδικών συναλλαγματικών διατυπώσεων,

iii) διατυπώσεων που εισήχθηκαν δυνάμει διεθνών συμφωνιών, σύμφωνα με τη συνθήκη.

β) Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα ή τις διατυπώσεις που πρόκειται να θεσπιστούν ή να τροποποιηθούν στα πλαίσια της παρούσας παραγράφου. Σε κατεπείγουσα περίπτωση, τα εν λόγω εθνικά μέτρα ή διατυπώσεις κοινοποιούνται στην Επιτροπή αμέσως μετά τη θέσπισή τους.»

Άρθρο 2

Τα άρθρα 15 και 16 των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82 και (ΕΟΚ) αριθ. 1766/82 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 15

1. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1988 το αργότερο, το Συμβούλιο, προτάσει της Επιτροπής με ειδική πλειοψηφία, αποφασίζει επί των προσαρμογών που πρέπει να επέλθουν στον παρόντα κανονισμό, με σκοπό ιδίως την καθιέρωση κοινοτικού εγγράφου εισαγωγής, ισχύοντος σε ολόκληρη την Κοινότητα. 2. Εν αναμονή:

- κάθε κράτος μέλος δύναται να αρνηθεί την έκδοση ή τη θεώρηση των εγγράφων εισαγωγής, κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 1 στοιχείο β), για τα πρόσωπα που δεν είναι εγκατεστημένα στο έδαφός του. Η παρούσα διάταξη δεν θίγει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις οδηγίες περί ελευθέρας εγκαταστάσεως και παροχής υπηρεσιών,

- τα έγγραφα εισαγωγής, κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 1 στοιχείο β), ισχύουν μόνον εντός του κράτους μέλους το οποίο τα εξέδωσε ή τα θεώρησε.

Άρθρο 16

1. Ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει την εκτέλεση υποχρεώσεων απορρεουσών από ειδικούς κανόνες που προβλέπονται στις συμφωνίες που έχει συνάψει η Κοινότητα με τρίτες χώρες.

2. α) Υπό την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει την υιοθέτηση ή την εφαρμογή, από ένα κράτος μέλος, απαγορεύσεων ή ποσοτικών περιορισμών κατά την εισαγωγή, που επιβάλλονται για λόγους δημοσίας ηθικής, δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας, προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων ή διατηρήσεως των φυτών, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία, ή προστασία της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας.

β) Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τα μέτρα ή τις διατυπώσεις που θα πρέπει να θεσπιστούν ή να τροποποιηθούν δυνάμει της παρούσας παραγράφου. Σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις, τα εν λόγω εθνικά μέτρα ή διατυπώσεις ανακοινώνονται στην Επιτροπή αμέσως μόλις θεσπιστούν.»

Άρθρο 3

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Λουξεμβούργο, 28 Απριλίου 1986.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

H. RUDING

(1) ΕΕ αριθ. L 35 της 9. 2. 1982, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 195 της 5. 7. 1982, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 195 της 5. 7. 1982, σ. 21.