ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης Οκτωβρίου 1962 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις χρωστικές ύλες που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος και ιδίως τα άρθρα 100 και 227 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

ότι σε κάθε ρύθμιση σχετικά με τις χρωστικές ύλες που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα, πρέπει κατά πρώτο λόγο να λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη προστασίας της δημόσιας υγείας, αλλά επίσης η ανάγκη προστασίας των καταναλωτών από τις καταστρατηγήσεις καθώς και οι οικονομικές αναγκαιότητες

ότι οι διαφορές μεταξύ των εθνικών ρυθμίσεων των σχετικών με τις ύλες αυτές εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των τροφίμων, είναι δυνατό να δημιουργήσουν άνισους όρους ανταγωνισμού και έχουν ως εκ τούτου άμεσες επιπτώσεις στη δημιουργία ή τη λειτουργία της κοινής αγοράς

ότι η προσέγγιση των ρυθμίσεων αυτών είναι αναγκαία για την ελεύθερη κυκλοφορία των τροφίμων

ότι η εναρμόνιση των ρυθμίσεων στο θέμα αυτό προϋποθέτει, σε πρώτο στάδιο, την κατάρτιση ενός ενιαίου καταλόγου χρωστικών υλών, των οποίων η χρησιμοποίηση επιτρέπεται για τη χρώση των τροφίμων, καθώς και τον καθορισμό των κριτηρίων καθαρότητος, τα οποία πρέπει να πληρούν οι ύλες αυτές, ενώ η εναρμόνιση των προϋποθέσεων υπό τις οποίες είναι δυνατό να χρωματίζονται τα τρόφιμα, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο αποφάσεων του Συμβουλίου σε δεύτερο στάδιο

ότι, για να ληφθούν υπόψη οι οικονομικές αναγκαιότητες σε ορισμένα κράτη μέλη, πρέπει να προβλέπεται προθεσμία, κατά τη διάρκεια της οποίας τα κράτη μέλη να μπορούν να διατηρήσουν τις ισχύουσες ρυθμίσεις για ορισμένες χρωστικές ύλες, λαμβανομένου υπόψη ότι εν τω μεταξύ το Συμβούλιο θα μπορέσει να αποφασίσει για την άδεια χρησιμοποιήσεως των υλών αυτών σε συνάρτηση με το αποτέλεσμα των επιστημονικών ερευνών που ενδεχομένως θα έχουν διεξαχθεί,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ρθρο 1

1. Εκτός από αντίθετες διατάξεις των άρθρων 2,3,4 και 13, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν για τη χρώση των τροφίμων μόνον τις χρωστικές ύλες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.

2. Η χρησιμοποίηση των ανωτέρω υλών για τη χρώση των τροφίμων δεν είναι δυνατό να αποτελέσει αντικείμενο γενικής απαγορεύσεως.

3. Στην περίπτωση που η χρησιμοποίηση στα τρόφιμα μιάς από τις χρωστικές ύλες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία, ένα κράτος μέλος να αναστείλει για χρονικό διάστημα το πολύ ενός έτους την άδεια χρήσεως της χρωστικής αυτής ύλης στα τρόφιμα. Ενημερώνει περί αυτού, εντός προθεσμίας ενός μηνός, τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή. Μετά από πρόταση της Επιτροπής, το Συμβούλιο ομόφωνα αποφασίζει αμελλητί, με οδηγία, αν και, κατά περίπτωση, σε ποίο μέτρο πρέπει να τροποποιηθεί ο κατάλογος του παραρτήματος Ι μπορεί, κατά περίπτωση, να παρατείνει το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στην πρώτη φάση.

4. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται επίσης στα εισαγόμενα προϊόντα που προορίζονται, με ή χωρίς μεταποίηση, για κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητος.

ρθρο 2

1. Κατά τη διάρκεια προθεσμίας τριών ετών από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν τις διατάξεις των εθνικών ρυθμίσεων που ισχύουν για τις χρωστικές ύλες οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ.

2. Το Συμβούλιο θα μπορέσει να αποφασίσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 100 της συνθήκης, για πρόταση οδηγίας, η οποία αποσκοπεί να επιτρέψει τις χρωστικές αυτές ύλες πριν από τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1. Η άδεια είναι δυνατό να δοθεί, μόνο αν οι επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι οι ύλες αυτές είναι ακίνδυνες για την υγεία και αν η χρησιμοποίησή τους είναι αναγκαία από οικονομικής απόψεως. Οι διατάξεις του άρθρου 12 εφαρμόζονται στην περίπτωση που το Συμβούλιο δεν έχει αποφανθεί εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1.

ρθρο 3

Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις των εθνικών ρυθμίσεων που αφορούν τις φυσικές ουσίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται στην παρασκευή ορισμένων τροφίμων, επειδή έχουν αρωματικές, γευστικές ή θρεπτικές ιδιότητες και επιπλέον δευτερεύουσα χρωστική ικανότητα, όπως η πάπρικα, ο κουρκουμάς, ο κρόκος (ζαφορά) και το ξύλο του σαντάλου.

ρθρο 4

Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις των εθνικών ρυθμίσεων που αφορούν τις χρωστικές ύλες, οι οποίες επιτρέπονται:

α) για τη χρώση του κελύφους των βρασμένων αυγών, του καπνού και των κατεργασμένων καπνών,

β) για τη σφράγιση των κρεάτων, των εσπεριδοειδών, των επικαλυμμάτων τυρού, του κελύφους των αυγών και άλλων εξωτερικών συνήθως μη βρωσίμων μερών των τροφίμων.

ρθρο 5

Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις των εθνικών ρυθμίσεων που καθορίζουν τα τρόφιμα, τα οποία θα μπορούν να χρωματίζονται με τις ύλες που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ και τους όρους της χρώσεως αυτής.

ρθρο 6

Τα κράτη μέλη επιτρέπουν, για την αραίωση ή τη διάλυση των χρωστικών ουσιών που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, μόνον τα ακόλουθα προϊόντα:

Ανθρακικό και όξινο ανθρακικό νάτριο

Χλωριούχο νάτριο

Θειικό νάτριο

Γλυκόζη

Λακτόζη

Σακχαρόζη

Δεξτρίνες

μυλα

Αιθανόλη

Γλυκερίνη

Σορβ ίτης

Βρώσιμα έλαια και λίπη

Κερί μελισσών

Νερό.

ρθρο 7

Κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 5 και 6, τα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν τη χρήση της λιθορουμπίνης καθώς και της μαύρης καμένης γης, έστω και σε μίγμα με στερεά παραφίνη ή με άλλες αβλαβείς ουσίες, παρά μόνον για τη χρώση των επικαλυμμάτων τυρού.

ρθρο 8

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα:

- ώστε οι ύλες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, όταν χρημιμοποιούνται για τη χρώση τροφίμων, να πληρούν τα γενικά και ειδικά κριτήρια καθαρότητος που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ

- ώστε τα προϊόντα που απαριθμούνται στο άρθρο 6, όταν χρησιμοποιούνται για την αραίωση ή τη διάλυση των χρωστικών υλών που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, να πληρούν τα γενικά κριτήρια καθαρότητος που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ τμήμα Α παράγραφος 1 και παράγραφος 2 εδάφιο β).

ρθρο 9

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα, ώστε οι χρωστικές ύλες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι να είναι δυνατό να διετεθούν στο εμπόριο μόνο αν η συσκευασία ή οι περιέκτες τους φέρουν:

α) το όνομα και τη διεύθυνση του κατασκευστή ή του πωλητή που είναι εγκατεστημένος στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος

β) τον αριθμό της ή των χρωστικών υλών σύμφωνα με την αρίθμηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, όπως αναφέρεται στο παράρτημα Ι

γ) την ένδειξη: «Χρωστική ήλη για τρόφιμα».

2. Αν οι ενδείξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 αναφέρονται πάνω στη συσκευασία ή στους περιέκτες και αν η ένδειξη που προβλέπεται στην παράγραφο 1 υπό γ) έχει συνταχθεί σε δύο επίσημες γλώσσες της Κοινότητος, η μία γερμανικής και η άλλη λατινικής προελεύσεως, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να αρνηθούν την εισαγωγή των χρωστικών υλών που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι για μόνο το λόγο ότι θεωρούν ανεπαρκή την επισήμανση.

ρθρο 10

Η μαστίχα (τσίκλα) υπόκειται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας όσον αφορά την ενδεχόμενη χρώση της.

ρθρο 11

1. Μετά από πρόταση της Επιτροπής, το Συμβούλιο δύναται ομόφωνα να τροποποιήσει με οδηγία τα κριτήρια καθαρότητος που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ, όταν αυτό αποδεικνύεται αναγκαίο, ιδίως βάσει των αποτελεσμάτων των επιστημονικών ερευνών για την προστασία της δημόσιας υγείας.

2. Μετά από διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη, η Επιτροπή καθορίζει με οδηγία τις μεθόδους αναλύσεως, τις αναγκαίες για τον έλεγχο των κριτηρίων καθαρότητος, που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ.

ρθρο 12

1. Εντός έτους από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη τροποποιούν τη νομοθεσία τους σύμφωνα με τις προηγούμενες διατάξεις. Η ούτω τροποποιημένη νομοθεσία εφαρμόζεται στα προϊόντα που τίθενται σε εμπορία στα κράτη μέλη, το αργότερο δύο έτη μετά από την κοινοποίηση αυτή.

2. Σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 2, τελευταία φράση, η ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο αντικαθίσταται από την ημερομηνία της κοινοποιήσεως που αναφέρεται στην προηγούμενη παράγραφο.

ρθρο 13

Η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει τις διατάξεις των εθνικών ρυθμίσεων που αφορούν τα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή έξω από την Κοινότητα.

ρθρο 14

Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται επίσης στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα.

ρθρο 15

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 23 Οκτωβρίου 1962.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

E. COLOMBO

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

Οι χρωστικές ύλες που αναφέρονται στο άρθρο 1 της παρούσας οδηγίας είναι αυτές που απαριθμούνται στα κατωτέρω τρία τμήματα.

Η αναγραφόμενη χημική ονομασία είναι γενικώς εκείνη της ενώσεως με νάτριο. Εκτός από την εξαίρεση που προβλέπεται για τον αριθμό Ε 180, τη λιθορουμπίνη, επιτρέπεται η χρησιμοποίηση του ιδίου του οξέος, των ενώσεων με νάτριο, ασβέστιο, κάλιο και αργίλιο, ακόμα και αν αυτές δεν αναφέρονται, και η χρησιμοποίηση άλλων παραγώγων στην περίπτωση που αυτές αναφέρονται.

Επιτρέπονται επίσης τα συνθετικά χημικά προϊόντα που είναι ταυτόσημα με τις χρωστικές ύλες φυσικής προελεύσεως που απαριθμούνται κατωτέρω.

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΟΣ

Α. ΓΕΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΟΣ

Εκτός από παρέκκλιση που προβλέπεται στα ειδικά κριτήρια στο τμήμα Β κατωτέρω, οι χρωστικές ύλες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι, πρέπει να πληρούν τα ακόλουθα κριτήρια καθορότητος, όπου οι ποσότητες και ποσοστά υπολογίζονται επί της καθαρής χρωστικής.

1. Ανόργανες προσμίξεις:

α) Να μην περιέχουν αρσενικό περισσότερο από 5 mg/kg και μόλυβδο περισσότερο από 20mg/kg

β) να μην περιέχουν περισσότερο από 100 mg/kg των ακολούθων υλών, λαμβανομένων χωριστά: αντιμονίου, χαλκού, χρωμίου, ψευδαργύρου και θειικού βαρίου ή περισσότερο από 200 mg/kg του συνόλου των προϊόντων αυτών

γ) να μην περιέχουν ούτε κάδμιο, ούτε υδράργυρο, ούτε σελήνιο, ούτε τελούριο, ούτε θάλλιο, ούτε ουράνιο, ούτε χρωμικά, ούτε διαλυτές ενώσεις βαρίου σε ανιχνεύσιμες ποσότητες.

2. Οργανικές προσμίξεις:

α)Να μην περιέχουν ούτε ναφθυλαμίνη, ούτε βενζιδίνη, ούτε άμινο-4-διφαινυλιο (ή ξενυλαμίνη), ούτε τα παράγωγά τους

β) να μην περιέχουν πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες

γ) οι συνθετικές οργανικές χρωστικές ύλες να μην περιέχουν ελεύθερες αρωματικές αμίνες περισσότερο από 0,01%

δ) οι συνθετικές οργανικές χρωστικές ύλες να μην περιέχουν ενδιάμεσα προϊόντα συνθέσεως αλλά από ελεύθερες αρωματικές αμίνες, περισσότερο από 0.5%

ε) οι συνθετικές οργανικές χρωστικές ύλες να μην περιέχουν συνοδευτικές χρωστικές ύλες (ισομερή, ομόλογα κλπ.) περισσότερο από 4%

ζ) οι σουλφονωμένες οργανικές χρωστικές ύλες να μην περιέχουν εκχυλίσιμες με αιθέρα ουσίες περισσότερο από 0,2%.

Β. ΕΙΔΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΘΟΡΟΤΗΤΟΣ

Ε 101 - Λακτοφλαβίνη (Ριβοφλαβίνη)

Λουμιφλαβίνη: Παρασκευή χλωροφορμίου απηλλαγμένου αιθανόλης: 20 ml χλωροφόρμιο ανακινούνται σιγά αλλά προσεκτικά για 3 λεπτά με 20 ml νερό και αφήνονται να ηρεμήσουν. Παραλαμβάνεται η χλωροφορμική στοιβάδα και επαναλαμβάνεται η διαδικασία άλλες δύο φορές με 20 ml κάθε φορά. Τέλος το χλωροφόρμιο διηθείται από στεγνό διηθητικό χαρτί, το διήθημα ανακινείται καλά για 5 λεπτά με 5 g άνυδρο θειικό νάτριο σε σκόνη, το μίγμα αφήνεται να ηρεμήσει για δύο ώρες, έπειτα το διαυγές χλωροφόρμιο διηθείται ή παραλαμβάνεται διά αποσύσεως. 25 mg ριβοφλαβίνης ανακινούνται για 5 λεπτά με 10 ml χλωροφόρμιο απηλλαγμένο αλκοόλης, έπειτα διηθούνται: ο χρωματισμός του διηθήματος δεν πρέπει να είναι εντονότερος από αυτόν υδατικού διαλύματος που λαμβάνεται με αραίωση στα 1 000 ml, 3 ml διχρωμικού καλίου 0,1 Ν.

Ε 102 - Ταρτραζίνη

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Συνοδευτικές χρωστικές: όχι περισσότερο από 1%.

Ε 103 - Χρυσοϊνη S

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Ε 104 - Κίτρινο κινολίνης

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Ε 105 - Κίτρινο στερεό

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Συνοδευτικές χρωστικές: όχι περισσότερο από 3%.

Μη σουλφονωμένες αρωματικές αμίνες και ανιλίνη: όχι περισσότερο από 10 mg/kg.

α) Προσδιορισμός του άμινο - 2 - αζοβενζολίου και άνινο - 4 - αζοβενζολίου:

Διαλύσατε 20,0 g κίτρινου στερεού σε 400 ml νερού και προσθέσατε 5 ml υδροξειδίου του νατρίου Ν. Ανακινήσατε μέσα σε χοάνη διαχωρισμού με 4 διαδοχικά μέρη από 50 ml χλωροβενζολίου, κάθε φορά επί 5 λεπτά. Διά διαδοχικών μερών από 400 ml υδροξειδίου του νατρίου 0,1 Ν εκπλύνατε τα συγκεντρωμένα χλωροβενζολικά εκχυλίσματα, μέχρις ότους η υπερκείμενη υδατική στοιβάς παραμείνει άχρους. Διηθήσατε το χλωροβενζολικό διάλυμα από πυκνό πτυχωτό ηθμό και μετρήσατε την απόσβεσή του (Ε1) στο σπεκτροφωτόμετρο σε σχέση με αυτή του χλωροβενζολίου περιεχόμενον μέσα σε κυψελίδα ενδεδειγμένου πάχους (d1) σε 414 mμ.

Υπολογισμός:

Περιεκτικότητα σε 2 και 4 - αμινοαζοβενζόλιο (mg/kg) = E1x100 - 0,397x d1

Σημείωση:

Ε 1 mg/ml σε 141 mμ }για το 2- αμινοαζοβενζόλιο = 39,7

Ε 1 cm σε 141 mμ }γιά το 4-αμινοαζοβενζόλιο = 35,2

Δυνάμεθα να προσδιορίσουμε την περιεκτικότητα σε 4-αμινοαζοβενζόλιο μόνον μέχρι το 90%. Η ακόλουθη μέθοδος επιτρέπει να διαχωρίσουμε τις ενώσεις 2 και 4: Μειώσατε τον όγκο 100 ml χλωροβενζολικού εκχυλίσματος σε 20 ml περίπου με θέρμανση σε υδρόλουτρο μέσα σε ρεύμα θερμού αέρα. Αποχύσατε το συμπυκνωμένο διάλυμα πάνω σε στήλη αλουμίνας (καταλλήλων διαστάσεων). Εκλούσατε με χλωροβενζόλιο. Τα πρώτα 100 ml του χλωροβενζολικού εκπλύματος περιέχουν το 2-αμινοαζοβενζόλιο. Τα πρώτα 100 ml του χλωροβενζολικού εκπλύματος περιέχουν το 2-αμινοαζοβενζόλιο προβαίνετε κατόπιν στην έκλουση του παραγώγου para - με χλωροβενζόλιο. Αραιώσατε τα δύο διαλύματα σε 100 ml. Μετρήσατε την απόσβεση του παραγώγου ortho - σε 414 mμ (Ε2) και την απόσβεση του παραγώγου para - σε 376 mμ (Ε3).

Ε 1 mg/ml 414 mμ γιά το 2-αμινοαζοβενζόλιο = 39,7

Ε 1 cm 414 mμ γιά το 4-αμινοαζοβενζόλιο = 110

Περιεκτικότητα σε 2- αμινοαζοβενζόλιο (mg/kg) = E2x100 / 0,397xd2

Περιεκτικότητα σε 4- αμινοαζοβενζόλιο (mg/kg) = E3x100 / 1,10xd3

β) Προσδιορισμός της ανιλίνης:

Ανακινήσατε 75 ml του υπόλοιπου από το χλωροβενζολικό εκχύλισμα με 2 διαδοχικά μέρη από 50 ml υδροχλωρικού οξέος 0,5 Ν, έπειτα με 2 διαδοχικά μέρη από 25 ml νερού. Εξουδετερώσατε τα συγκεντρωμένα υδατικά εκχυλίσματα με διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου 30%, έπειτα οξινίσατε με 10 ml υδροχλωρικού οξέος 0,5 Ν. Διαλύσατε μέσα στο διάλυμα αυτό 1-2 g βρωμιούχου καλίου. Μετά από ψύξη μέσα σε παγωμένο νερό προσθέστε 20 σταγόνες περίπου νιτρώδους νατρίου 0,1 Ν και αφήστε σε ακινησία επί 10 λεπτά. Απομακρύνατε πλεόνασμα του νιτρώδους άλατος με προσθήκη αμινοσουλφονικού οξέος. Μεταφέρετε το διάλυμα μέσα σε 5 ml περίπου ενός διαλύματος 3% άλατος R (μετά νατρίου άλας του ναφθολο-2- σουλφονικού 3,6 οξέος) εμπεριέχοντος 10 ml υδροξειδίου του νατρίου 2Ν. Αφήσατε σε ηρεμία επί 15 λεπτά. Οξινίσατε το διάλυμα της χρωστικής παρουσία ερυθρού congo ST (δείκτου), μέχρις ότου το τελευταίο αυτό αλλάξει χρώμα προς το κυανό και διηθήσατε. Η αμινοαζοβενζολική χρωστική κατακρατείται. Αραιώσατε το διήθημα σε 200 ml, κατόπιν μετρήσατε την απόσβεση σε 490 mμ, (Ε4).

Υπολογισμός:

περιεκτικότητα σε ανιλίνη (mg/kg) = E4x266 / 2,26xd4

E 1 mg/ml 490 mμ γιά την ανιλίνη = 226

E 1 cm 490mμ γιά την ανιλίνη = 226

Ε 110 - Κιτρινοπορτοκαλί S

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Ε 111 - Πορτοκαλί GGN

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Ε 120 - Κοχενίλλη και καρμινικό οξύ

Χρωματογραφία σε χαρτί: με διάλυμα από 2 g κιτρικού τρινατρίου σε 100 ml υδροξειδίου του αμμωνίου 5% η κοχενίλλη δεν δίνει παρά μια μόνο κηλίδα μέσα στην αλκαλική ζώνη.

Ε 112 - Αζορουμπίνη

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Συνοδευτικές χρωστικές: όχι περισσότερο από 1%.

Ε 123 - Αμαράνθη

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Ε 124 - Ερυθρό κοχενίλλης Α

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Ε 125 - Εκαρλάτ GN

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Ε 126 - Πονσώ 6 R

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Συνοδευτικές χρωστικές: όχι περισσότερο από 3%.

Ε 131 - Μπλέ πατεντέ V

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,5%.

Χρώμιο (υπολογισμένο σε Cr ): όχι περισσότερο από 20mg/kg.

Συνοδευτικές χρωστικές: όχι περισσότερο από 1%.

Ε 132 - Ινδικοτίνη

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Συνοδευτικές χρωστικές: όχι περισσότερο από 1%.

Ισατινο - σουλφονικό οξύ: όχι περισσότερο από 1%.

Ε 141 - Σύμπλοκα χαλκού των χλωροφυλλών και χλωροφυλλινών

Διάλυμα 1% συμπλόκου χαλκού - χλωροφύλλης σε τερεβυνθίνη δεν πρέπει να είναι θολό και δεν πρέπει ν’αφήνει ίζημα (κατακάθι).

Χαλκός (Cu ελεύθερος ιονιζόμενος): όχι περισσότερο από 200 mg/kg.

Ε 151 - Μαύρο λαμπρό ΒΝ

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Συνοδευτικές χρωστικές: όχι περισσότερο από 15%. (Η παρουσία συνοδευτικών χρωστικών, μεταξύ των οποίων έχει πιστοποιηθεί το διακετυλιωμένο παράγωγο είναι απαραίτητη για να ληφθεί η ακριβής απόχρωση).

Ενδιάμεσα προϊόντα: όχι περισσότερο από 1%.

Ε 152 - Μαύρο 7984

Προϊόντα αδιάλυτα στο νερό: όχι περισσότερο από 0,2%.

Μόλυβδος: όχι περισσότερο από 10 mg/kg.

Αρσενικό: όχι περισσότερο από 2 mg/kg.

Ε 153 - Φυτικός ιατρικός άνθρακας

Ανώτεροι αρωματικοί υδρογονάνθρακες: 1 g μαύρου του άνθρακα εκχυλίζεται με 10 g καθαρό κυκλοεξάνιο για 2 ώρες. Το εκχύλισμα πρέπει να είναι τελείως άχρωμο σε υπεριώδες φως δεν πρέπει να παρουσιάζει πρακτικά καθόλου φθορισμό όταν εξατμισθεί δεν πρέπει να αφήνει υπόλειμμα.

Προϊόντα πισσώδη: 2 g μαύρου του άνθρακα ζέονται με 20 ml υδροξειδίου του νατρίου Ν, έπειτα διηθούνται. Το διήθημα πρέπει να είναι άχρωμο.

Ε 160 α) - λφα, βήτα, γάμμα καροτένιο

Χρωματογραφία: με απορρόφηση σε αλουμίνα ή κολλοειδές διοξείδιο του πυριτίου, το καθαρό βήτα - καροτένιο δεν δίνει παρά μια μόνο ζώνη.

Ε 160 β) - Μπιξίνη και Νορμπιξίνη (Rocou, Annatto)

Χρωματογραφία:

α) Annatto: Αρκετή ποσότητα Annatto διαλύεται σε βενζόλιο ή βενζολικό διάλυμα Annatto αραιώνεται αρκετά, ώστε να ληφθεί διάλυμα του ίδιου χρώματος με εκείνο διαλύματος διχρωμικού καλίου 0,1%. 3 ml του διαλύματος χύνονται στο πάνω μέρος στήλης αλουμίνας η έκλουση γίνεται με αργό ρυθμό. Η στήλη πλένεται τρεις φορές με βενζόλιο. Η μπιξίνη απορροφάται πολύ ισχυρά στην επιφάνεια της αλουμίνας και σχηματίζει ζώνη με λαμπρό κόκκινο προς το πορτοκαλί χρώμα (διαφορά από την κροκετίνη). Μιά πολύ ανοιχτή κίτρινη ζώνη περνάει γενικά πολύ γρηγορότερα από τη στήλη, ακόμη και με καθαρή κρυσταλλική μπιξίνη. Η μπιξίνη δεν εκλούεται με βενζόλιο, πετρελαϊκό αιθέρα, χλωροφόρμιο, ακετόνη, αιθανόλη ή μεθανόλη. Αλλά η αιθανόλη και η μεθανόλη αλλάζουν το χρώμα από το πορτοκαλί σε κιτρινοπορτοκαλί.

Αντίδραση Carr-Price: Πλένεται τρεις φορές η στήλη με χλωροφόρμιο, αφυδατομένο προηγουμένως με ανθρακικό κάλι, για να φύγει το βενζόλιο. Μετά την έκλουση του τελευταίου χλωροφορμικού εκπλύματος, 5 ml αντιδραστηρίου Carr-Price προστίθενται στο πάνω μέρος της στήλης. Η ζώνη της μπιξίνης αλλάξει αμέσως σε μπλε-πράσινο (διαφορά από την κροκετίνη).

β) Μπιξίνη: 1 έως 2 mg κρυσταλλικής μπιξίνης διαλύονται σε 20 ml χλωροφορμίου. 5 ml του διαλύματος αυτού προστίθενται στο πάνω μέρος της έτοιμης στήλης. Το διάλυμα εκπλένεται με χλωροφόρμιο αφυδατομένο προηγουμένως με ανθρακικό νάτριο και η διαδικασία συνεχίζεται σύμφωνα με τις οδηγίες α) (Αντίδραση Carr-Price).

γ) Αλκαλικά διαλύματα νορμπιξίνης: 2 ml υδατικού διαλύματος Annatto τοποθετούνται σε διαχωριστική χοάνη 50 ml. Προστίθεται ποσότητα θειικού οξέος 2 Ν αρκετή για να ληφθεί έντονη όξινη αντίδραση. Η νορμπιξίνη αποχωρίζεται με τη μορφή κόκκινου ιζήματος. Προστίθενται 50 ml βενζολίου και αναταράσσεται ισχυρά. Μετά το διαχωρισμό η υδατική στοιβάδα απορρίπτεται και το βενζολικό διάλυμα πλένεται με 100 ml νερό μέχρι να εξαφανισθεί η όξινη αντίδραση. Το διάλυμα (συνήθως γαλακτοποιημένο) της νορμπιξίνης στο βενζόλιο φυγοκεντρείται για 10 λεπτά στις 2 500 στροφές/min. Παραλαμβάνεται το διαυγές διάλυμα της νορμπιξίνης και αφυδατώνεται με άνυδρο θειικό νάτριο. 3 έως 5 ml του διαλύματος αυτού χύνονται στο πάνω μέρος της στήλης αλουμίνας. Η νορμπιξίνη, όπως η μπιξίνη, σχηματίζει μια ζώνη κοκκινοπορτοκαλί στην επιφάνεια της αλουμίνας. Υποβαλλόμενη στη διαδικασία και τα αντιδραστήρια εκλούσεως που αναφέρονται στο α), συμπεριφέρεται όπως η μπιξίνη και δίνει επίσης την αντίδραση Carr-Price.

Ε 162 - Κόκκινη χρωστική τεύτλων, μπετανίνη

Χρωματογραφία σε χαρτί: με διαλύτη βουτανόλη κορεσμένη με υδροχλωρικό οξύ 2 Ν (ανοδική χρωματογραφία), η μπεατίνη δίνει μια μοναδική κόκκινη κηλίδα με καστανωπή απόληξη και μικρή μετατόπιση.

Ε 171 - Διοξείδιο του τιτανίου

Ουσίες διαλυτές στο υδροχλωρικό οξύ: 5 g διοξειδίου του τιτανίου φέρονται εν αιωρήσει σε 100 ml υδροχλωρικού οξέος 0,5 Ν και θερμαίνονται 30 λεπτά σε υδρόλουτρο, με κατά καιρούς ανακίνηση. Διηθούνται από χωνευτήριο Gooch, του οποίου ο πυθμένας φέρει τρεις στρώσεις, η πρώτη από χονδροειδή αμίαντο, η δεύτερη από πολτοποιημένο διηθητικό χαρτί, η τρίτη από λεπτό αμίαντο. Πλένεται με 3 διαδιχικές ποσότητες υδροχλωρικού οξέος 0,5 Ν από 10 ml η κάθε μία. Το διήθημα εξατμίζεται μέχρι ξηρού σε κάψα λευκοχρύσου, έπειτα ερυθροπυρώνεται μέχρι σταθερού βάρους. Το βάρος του υπολείμματος δεν πρέπει να ξεπερνά το 0,0175 g.

Αντιμόνιο: όχι περισσότερο από 100 mg/kg.

Ψευδάργυρος: όχι περισσότερο από 50 mg/kg.

Βάριο - διαλυτές ενώσεις: όχι περισσότερο από mg/kg.

Ε 172 - Υδροξείδια και οξείδια του σιδήρου

Σελήνιο: όχι περισσότερο από 1 mg/kg

Υδράργυρος: όχι περισσότερο από 1 mg/kg

Ε 181 - Μαύρη καμένη γη

Οξείδια του μαγγανίου, υπολογισμένα με βάση το Mn3O4: όχι περισσότερο από 8%.

Οργανικές ουσίες ελλιπώς καμένες: φέρατε σε βρασμό 2 g μαύρης καμένης γης με 30 ml διαλύματος υδροξειδίου του καλίου 20%,έπειτα διηθήσατε. Το διήθημα πρέπει να είναι άχρουν.