02017R0891 — EL — 01.01.2025 — 007.001


Το κείμενο αυτό αποτελεί απλώς εργαλείο τεκμηρίωσης και δεν έχει καμία νομική ισχύ. Τα θεσμικά όργανα της Ένωσης δεν φέρουν καμία ευθύνη για το περιεχόμενό του. Τα αυθεντικά κείμενα των σχετικών πράξεων, συμπεριλαμβανομένων των προοιμίων τους, είναι εκείνα που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι διαθέσιμα στο EUR-Lex. Αυτά τα επίσημα κείμενα είναι άμεσα προσβάσιμα μέσω των συνδέσμων που περιέχονται στο παρόν έγγραφο

►B

ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2017/891 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 13ης Μαρτίου 2017

για τη συμπλήρωση του κανονισμού (EE) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις κυρώσεις που πρέπει να επιβληθούν στους εν λόγω τομείς, καθώς και για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού της Επιτροπής (ΕΕ) αριθ. 543/2011

(ΕΕ L 138 της 25.5.2017, σ. 4)

Τροποποιείται από:

 

 

Επίσημη Εφημερίδα

  αριθ.

σελίδα

ημερομηνία

►M1

ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2018/1145 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 7ης Ιουνίου 2018

  L 208

1

17.8.2018

 M2

ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2020/743 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 30ής Μαρτίου 2020

  L 176

1

5.6.2020

►M3

ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2021/652 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 10ης Φεβρουαρίου 2021

  L 135

4

21.4.2021

 M4

ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2021/2245 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 12ης Οκτωβρίου 2021

  L 453

3

17.12.2021

 M5

ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2022/2092 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 25ης Αυγούστου 2022

  L 281

18

31.10.2022

 M6

ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2022/2513 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 26ης Σεπτεμβρίου 2022

  L 326

6

21.12.2022

►M7

ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2022/2528 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 17ης Οκτωβρίου 2022

  L 328

70

22.12.2022

►M8

ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2024/2508 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 17ης Ιουλίου 2024

  L 2508

1

24.9.2024




▼B

ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2017/891 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 13ης Μαρτίου 2017

για τη συμπλήρωση του κανονισμού (EE) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις κυρώσεις που πρέπει να επιβληθούν στους εν λόγω τομείς, καθώς και για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού της Επιτροπής (ΕΕ) αριθ. 543/2011



ΤΙΤΛΟΣ I

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Ο παρών κανονισμός συμπληρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχεία θ) και ι) του εν λόγω κανονισμού, με την εξαίρεση των προτύπων εμπορίας και συμπληρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 όσον αφορά τις κυρώσεις που εφαρμόζονται στους εν λόγω τομείς.

Ωστόσο, ο τίτλος II του παρόντος κανονισμού εφαρμόζεται μόνο στα προϊόντα του τομέα των οπωροκηπευτικών που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και στα προϊόντα που προορίζονται για μεταποίηση.

TIΤΛΟΣ ΙΙ

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

Απαιτήσεις και αναγνώριση

Τμήμα 1

Ορισμοί

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος τίτλου ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

α)

«παραγωγός» : ο γεωργός κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 1 ) ο οποίος παράγει οπωροκηπευτικά όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και προϊόντα αυτού του είδους τα οποία προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση·

β)

«παραγωγός-μέλος» : ο παραγωγός ή η νομική οντότητα που αποτελείται από παραγωγούς και είναι μέλος οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών·

γ)

«θυγατρική» : επιχείρηση στην οποία κατέχουν μερίδια μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών ή ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, και η οποία συμβάλλει στους στόχους των εν λόγω οργανώσεων ή ενώσεων·

δ)

«διεθνική οργάνωση παραγωγών» : κάθε οργάνωση στην οποία μία τουλάχιστον εκμετάλλευση των παραγωγών βρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο είναι εγκατεστημένη η έδρα της οργάνωσης παραγωγών·

▼M1

ε)

«διεθνική οργάνωση παραγωγών» : κάθε ένωση οργανώσεων παραγωγών στην οποία μία τουλάχιστον από τις οργανώσεις-μέλη ή τις ενώσεις έχει την έδρα της σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο είναι εγκατεστημένη η έδρα της ένωσης.

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 2

Κριτήρια αναγνώρισης και άλλες απαιτήσεις

Άρθρο 3

Νομικό καθεστώς των οργανώσεων παραγωγών

Τα κράτη μέλη ορίζουν τις νομικές οντότητες που δύνανται να υποβάλλουν αίτηση για αναγνώριση δυνάμει του άρθρου 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, σύμφωνα με τις εθνικές τους νομικές και διοικητικές δομές. Κατά περίπτωση, θεσπίζουν επίσης διατάξεις για σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων που δύνανται να υποβάλλουν αίτηση για αναγνώριση σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν συμπληρωματικούς κανόνες για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και των νομικών οντοτήτων που δύνανται να υποβάλλουν αίτηση αναγνώρισής τους ως οργανώσεων παραγωγών.

Άρθρο 4

Καλυπτόμενα προϊόντα

1.  
Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν οργανώσεις παραγωγών όσον αφορά το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων που περιλαμβάνονται στην αίτηση αναγνώρισης.
2.  
Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τις οργανώσεις παραγωγών όσον αφορά το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων που προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση όταν οι οργανώσεις παραγωγών είναι σε θέση να διασφαλίσουν ότι τα προϊόντα αυτά παραδίδονται πράγματι για μεταποίηση, είτε μέσω συστήματος συμβάσεων προμηθειών είτε με άλλον τρόπο.

Άρθρο 5

Ελάχιστος αριθμός μελών

Για τους σκοπούς του άρθρου 154 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, τα κράτη μέλη ορίζουν έναν ελάχιστο αριθμό μελών.

Κατά τον καθορισμό του ελάχιστου αριθμού μελών οργάνωσης παραγωγών, τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι στην περίπτωση που ο αιτών αναγνώριση αποτελείται, στο σύνολό του ή εν μέρει, από μέλη τα οποία, με τη σειρά τους, είναι νομικές οντότητες ή σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων αποτελούμενων από παραγωγούς, ο ελάχιστος αριθμός παραγωγών μπορεί να υπολογιστεί με βάση τον αριθμό παραγωγών που συνδέονται με καθεμία από τις νομικές οντότητες ή καθένα από τα σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων.

Άρθρο 6

Ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής με την ιδιότητα του μέλους

1.  
Η ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής ενός παραγωγού ως μέλους δεν δύναται να είναι κατώτερη του ενός έτους.
2.  
Η αποποίηση της ιδιότητας του μέλους κοινοποιείται γραπτώς στην οργάνωση παραγωγών. Τα κράτη μέλη καθορίζουν την προθεσμία ειδοποίησης, ανώτατης διάρκειας έξι μηνών, και την ημερομηνία στην οποία παράγει αποτελέσματα η παραίτηση από την ιδιότητα του μέλους.

Άρθρο 7

Διαρθρώσεις και δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών

Τα κράτη μέλη επαληθεύουν ότι οι οργανώσεις παραγωγών διαθέτουν το προσωπικό, την υποδομή και τον εξοπλισμό που είναι αναγκαία για την τήρηση των απαιτήσεων που προβλέπονται στα άρθρα 152, 154 και 160 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και για τη διασφάλιση των ουσιωδών καθηκόντων τους, και ιδίως:

α) 

την εκ μέρους τους γνώση της παραγωγής των μελών τους·

β) 

τα τεχνικά μέσα για τη συλλογή, τη διαλογή, την αποθήκευση και τη συσκευασία της παραγωγής των μελών τους·

γ) 

την εμπορία της παραγωγής των μελών τους·

δ) 

την εμπορική διαχείριση και τη διαχείριση του προϋπολογισμού τους· και

ε) 

κεντρική λογιστική βασιζόμενη στο κόστος και σύστημα τιμολόγησης σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.

Άρθρο 8

Αξία ή όγκος της εμπορεύσιμης παραγωγής

1.  
Για τους σκοπούς του άρθρου 154 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η αξία ή ο όγκος της εμπορεύσιμης παραγωγής υπολογίζεται επί της ίδιας βάσης, όπως η αξία της παραγωγής που έχει διατεθεί στο εμπόριο η οποία αναφέρεται στα άρθρα 22 και 23 του παρόντος κανονισμού.
2.  
Στις περιπτώσεις που τα χρονολογικά δεδομένα σχετικά με την εμπορεύσιμη παραγωγή ενός μέλους για την εφαρμογή της παραγράφου 1 δεν επαρκούν, η αξία της εμπορεύσιμης παραγωγής ισούται με την πραγματική αξία της εμπορεύσιμης παραγωγής κατά τη διάρκεια περιόδου 12 διαδοχικών μηνών. Οι εν λόγω 12 μήνες θα πρέπει να εμπίπτουν στα τρία έτη που προηγούνται του έτους για το οποίο υποβάλλεται η αίτηση αναγνώρισης.

Άρθρο 9

Ελάχιστη αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο

Για τους σκοπούς του άρθρου 154 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, τα κράτη μέλη, εκτός από τον ελάχιστο αριθμό μελών, καθορίζουν ελάχιστη τιμή της εμπορεύσιμης παραγωγής για τις οργανώσεις παραγωγών που εφαρμόζουν επιχειρησιακό πρόγραμμα.

Άρθρο 10

Παροχή τεχνικών μέσων

Για τους σκοπούς του άρθρου 154 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και του άρθρου 7 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, θεωρείται ότι μια οργάνωση παραγωγών που είναι αναγνωρισμένη για προϊόν για το οποίο είναι αναγκαία η παροχή τεχνικών μέσων, πληροί τις υποχρεώσεις της προς τον σκοπό αυτό, εφόσον παρέχει τεχνικά μέσα κατάλληλου επιπέδου, είτε η ίδια ή μέσω των μελών της είτε μέσω θυγατρικών είτε μέσω μιας ένωσης οργανώσεων παραγωγών της οποίας είναι μέλος ή με εξωτερική ανάθεση.

Άρθρο 11

Κύριες δραστηριότητες των οργανώσεων παραγωγών

1.  
Η κύρια δραστηριότητα οργάνωσης παραγωγών αφορά τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων των μελών της, για τα οποία έχει αναγνωριστεί.

Η διάθεση στην αγορά που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο πραγματοποιείται από την οργάνωση παραγωγών ή υπό τον έλεγχο της οργάνωσης παραγωγών σε περίπτωση εξωτερικής ανάθεσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 13. Η διάθεση στην αγορά περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την απόφαση σχετικά με το προϊόν προς πώληση, τον τρόπο πώλησης πλην της περίπτωσης πώλησης μέσω δημοπρασίας, τη διαπραγμάτευση της ποσότητας και της τιμής του.

Οι οργανώσεις παραγωγών φυλάσσουν τα αρχεία, που περιλαμβάνουν και λογιστικά έγγραφα, τουλάχιστον επί πέντε έτη, τα οποία αποδεικνύουν ότι η οργάνωση παραγωγών συγκέντρωσε την προσφορά και διέθεσε στην αγορά τα προϊόντα των μελών της, για τα οποία έχει αναγνωριστεί.

2.  
Μια οργάνωση παραγωγών μπορεί να πωλεί προϊόντα παραγωγών οι οποίοι δεν είναι μέλη της οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών, εφόσον είναι αναγνωρισμένη για τα εν λόγω προϊόντα και υπό τον όρο ότι η οικονομική αξία της δραστηριότητας αυτής είναι χαμηλότερη από την αξία της παραγωγής της που διατίθεται στο εμπόριο, όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22.
3.  
Η εμπορία οπωροκηπευτικών τα οποία αγοράζονται απευθείας από άλλη οργάνωση παραγωγών και προϊόντων για τα οποία δεν είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών δεν θεωρείται ότι αποτελεί μέρος των δραστηριοτήτων της οργάνωσης παραγωγών.
4.  
Όταν εφαρμόζεται το άρθρο 22 παράγραφος 8, οι διατάξεις της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, στις σχετικές θυγατρικές.

▼M1

Άρθρο 12

Διάθεση της παραγωγής στην αγορά εκτός του πλαισίου της οργάνωσης παραγωγών

1.  

Εάν το επιτρέπει η οργάνωση παραγωγών στο καταστατικό της και εφόσον πληρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις που έχει καθορίσει το κράτος μέλος και η οργάνωση παραγωγών, οι παραγωγοί που είναι μέλη της μπορούν:

(α) 

να διαθέτουν προϊόντα προς πώληση απευθείας στους καταναλωτές για την κάλυψη των προσωπικών τους αναγκών, στις εγκαταστάσεις της εκμετάλλευσης ή εκτός αυτής·

(β) 

να διαθέτουν στην αγορά, οι ίδιοι ή μέσω άλλης οργάνωσης παραγωγών που ορίζεται από την οργάνωση παραγωγών τους, ποσότητες προϊόντων οι οποίες, όσον αφορά τον όγκο ή την αξία τους, είναι αμελητέες σε σύγκριση με τον όγκο ή την αξία της εμπορεύσιμης παραγωγής των σχετικών προϊόντων της οργάνωσής τους·

(γ) 

να διαθέτουν στην αγορά, οι ίδιοι ή μέσω άλλης οργάνωσης παραγωγών που ορίζεται από την οργάνωσή τους, προϊόντα τα οποία, λόγω των χαρακτηριστικών τους ή λόγω της περιορισμένης σε όγκο ή αξία παραγωγής των παραγωγών-μελών, δεν εμπίπτουν κανονικά στις εμπορικές δραστηριότητες της συγκεκριμένης οργάνωσης παραγωγών.

2.  
Το ποσοστό της παραγωγής που διαθέτουν οι παραγωγοί-μέλη στο εμπόριο εκτός της οργάνωσης παραγωγών, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, δεν υπερβαίνει σε όγκο ή σε αξία το 25 % της εμπορεύσιμης παραγωγής κάθε παραγωγού-μέλους.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν ένα χαμηλότερο ποσοστό της παραγωγής που οι παραγωγοί-μέλη μπορούν να διαθέτουν στο εμπόριο εκτός της οργάνωσης παραγωγών, από εκείνο που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο. Τα κράτη μέλη δύνανται να αυξήσουν αυτό το ποσοστό έως και στο 40 % στην περίπτωση των προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου ( 2 ) ή στην περίπτωση που οι παραγωγοί-μέλη διαθέτουν την παραγωγή τους στο εμπόριο μέσω άλλης οργάνωσης παραγωγών που ορίζεται από τη δική τους οργάνωση.

▼B

Άρθρο 13

Εξωτερική ανάθεση

1.  
Οι δραστηριότητες για τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την εξωτερική ανάθεση σύμφωνα με το άρθρο 155 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 συνδέονται με τους στόχους, όπως ορίζονται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού και είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη συλλογή, την αποθήκευση, τη συσκευασία και την εμπορία των προϊόντων των μελών της οργάνωσης παραγωγών.

▼M3

Για τους σκοπούς του άρθρου 155 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, ο όρος «θυγατρική» περιλαμβάνει κάθε οντότητα σε μια αλυσίδα θυγατρικών. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποκλείουν την εξωτερική ανάθεση δραστηριοτήτων σε μία οντότητα εντός αλυσίδας θυγατρικών.

▼M3

2.  
Η εξωτερική ανάθεση δραστηριότητας από μια οργάνωση παραγωγών συνεπάγεται τη σύναψη από την οργάνωση παραγωγών γραπτής εμπορικής συμφωνίας, υπό μορφή σύμβασης, συμφωνίας ή πρωτοκόλλου, με άλλη οντότητα, μεταξύ άλλων με ένα ή περισσότερα μέλη της ή με θυγατρική ή με οντότητα εντός αλυσίδας θυγατρικών, για την εκτέλεση της σχετικής δραστηριότητας. Η οργάνωση παραγωγών παραμένει υπεύθυνη για την εξασφάλιση της εκτέλεσης της δραστηριότητας αυτής, καθώς και για τον γενικό έλεγχο της διαχείρισης και την εποπτεία της εμπορικής συμφωνίας για την εκτέλεση της συγκεκριμένης δραστηριότητας.

Ωστόσο, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η δραστηριότητα εκτελείται από την οργάνωση παραγωγών εάν εκτελείται από ένωση οργανώσεων παραγωγών ή από συνεταιρισμό του οποίου τα μέλη αποτελούν τα ίδια συνεταιρισμούς των οποίων η οργάνωση παραγωγών αποτελεί μέλος, ή από θυγατρική ή οντότητα εντός αλυσίδας θυγατρικών, που συμμορφώνεται με την απαίτηση για το 90 % η οποία αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 8.

▼B

3.  

Ο συνολικός διαχειριστικός έλεγχος και η εποπτεία στα οποία γίνεται αναφορά στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 είναι αποτελεσματικά και απαιτούν η σύμβαση, η συμφωνία ή το πρωτόκολλο εξωτερικής ανάθεσης να:

α) 

παρέχει στην οργάνωση παραγωγών τη δυνατότητα να εκδίδει δεσμευτικές οδηγίες και περιλαμβάνει διατάξεις που επιτρέπουν στην οργάνωση παραγωγών να καταγγείλει τη σύμβαση, τη συμφωνία ή το πρωτόκολλο εάν ο πάροχος υπηρεσιών δεν πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις των συμβάσεων εξωτερικής ανάθεσης·

β) 

προβλέπει λεπτομερείς όρους και προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων και την υποχρεωτική τακτική υποβολή εκθέσεων, καθώς και προθεσμίες που επιτρέπουν στην οργάνωση παραγωγών να ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο επί των δραστηριοτήτων που αποτελούν αντικείμενο εξωτερικής ανάθεσης.

Οι συμβάσεις, οι συμφωνίες και τα πρωτόκολλα εξωτερικής ανάθεσης, καθώς και οι εκθέσεις στις οποίες γίνεται αναφορά στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου διατηρούνται από την οργάνωση παραγωγών για τουλάχιστον 5 έτη για λόγους εκ των υστέρων ελέγχων και είναι προσβάσιμες σε όλα τα μέλη κατόπιν αίτησης.

Άρθρο 14

Διεθνική οργάνωση παραγωγών

1.  
Η έδρα της ένωσης μιας διεθνικής οργάνωσης παραγωγών βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο η οργάνωση διαθέτει τη μεγαλύτερη αξία εμπορεύσιμης παραγωγής που υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23.

Εναλλακτικά, η έδρα της ένωσης μπορεί να οριστεί στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται η πλειονότητα των παραγωγών-μελών, εφόσον συμφωνούν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.

2.  
Στην περίπτωση που μια διεθνική οργάνωση παραγωγών εφαρμόζει ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα και που, κατά την εφαρμογή ενός νέου επιχειρησιακού προγράμματος, η μεγαλύτερη αξία εμπορεύσιμης παραγωγής επιτυγχάνεται σε ένα άλλο κράτος μέλος ή που η πλειονότητα των παραγωγών-μελών βρίσκεται σε ένα κράτος μέλος πλην αυτού στο οποίο βρίσκεται η έδρα της ένωσης της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών, η έδρα διατηρείται στο τρέχον κράτος μέλος έως τη λήξη της εφαρμογής του νέου επιχειρησιακού προγράμματος.

Ωστόσο, εάν κατά την ολοκλήρωση της εφαρμογής αυτού του νέου επιχειρησιακού προγράμματος, επιτυγχάνεται το μεγαλύτερο μέρος της αξίας της διατεθείσας στο εμπόριο παραγωγής ή η πλειονότητα των μελών των οργανώσεων εξακολουθεί να βρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται επί του παρόντος η έδρα, η έδρα μεταφέρεται σε αυτό το άλλο κράτος μέλος, εκτός εάν τα οικεία κράτη μέλη συμφωνήσουν ότι ο τόπος της έδρας δεν θα αλλάξει.

3.  

Το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η διεθνική οργάνωση παραγωγών είναι αρμόδιο για:

α) 

την αναγνώριση της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών·

β) 

την έγκριση του επιχειρησιακού προγράμματος της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών·

γ) 

την καθιέρωση της αναγκαίας διοικητικής συνεργασίας με τα άλλα κράτη μέλη, στα οποία βρίσκονται τα μέλη, όσον αφορά την τήρηση των όρων αναγνώρισης, όπως και το σύστημα ελέγχων και διοικητικών κυρώσεων. Τα εν λόγω άλλα κράτη μέλη παρέχουν όλη την αναγκαία συνδρομή στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα εγκαίρως· και

δ) 

την παροχή, κατόπιν αιτήματος του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκονται τα μέλη, όλης της σχετικής τεκμηρίωσης, συμπεριλαμβανομένης τυχόν ισχύουσας διαθέσιμης νομοθεσίας, μεταφρασμένης στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του εν λόγω κράτους μέλους.

Άρθρο 15

Συγχωνεύσεις οργανώσεων παραγωγών

1.  
Όταν οργανώσεις παραγωγών συγχωνεύονται, η οργάνωση παραγωγών που προκύπτει από τη συγχώνευση αναλαμβάνει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιμέρους οργανώσεων παραγωγών που συγχωνεύτηκαν. Το κράτος μέλος διασφαλίζει ότι η νέα οργάνωση παραγωγών συμμορφώνεται με όλα τα κριτήρια αναγνώρισης και της εκχωρεί νέο αριθμό για τους σκοπούς του ενιαίου συστήματος ταυτοποίησης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 22 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/892.

Η οργάνωση παραγωγών που προκύπτει από τη συγχώνευση μπορεί είτε να εφαρμόσει τα προγράμματα παράλληλα και χωριστά έως την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται της συγχώνευσης είτε να συγχωνεύσει τα επιχειρησιακά προγράμματα από τη στιγμή της συγχώνευσης.

Το άρθρο 34 του παρόντος κανονισμού ισχύει για τα επιχειρησιακά προγράμματα που συγχωνεύονται.

2.  
Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης, τη συνέχιση της παράλληλης εφαρμογής επιχειρησιακών προγραμμάτων έως την ολοκλήρωσή τους.

Άρθρο 16

Μέλη μη παραγωγοί

1.  
Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δεν είναι παραγωγός μπορεί να γίνει αποδεκτό ως μέλος μιας οργάνωσης παραγωγών.
2.  
Κατά τον καθορισμό των προϋποθέσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ιδίως τη συμμόρφωση με το άρθρο 153 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και το άρθρο 159 στοιχείο α) σημείο i) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
3.  

Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1:

α) 

δεν λαμβάνονται υπόψη για την πλήρωση των κριτηρίων αναγνώρισης·

β) 

δεν αποτελούν τον άμεσο αποδέκτη μέτρων χρηματοδοτούμενων από την Ένωση.

Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή να απαγορεύουν το δικαίωμα ψήφου των φυσικών ή νομικών προσώπων για τη λήψη αποφάσεων αναφερομένων σε επιχειρησιακά ταμεία, τηρουμένων των όρων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 17

Δημοκρατική λογοδοσία των οργανώσεων παραγωγών

1.  
Όταν μια οργάνωση παραγωγών έχει νομική δομή που απαιτεί δημοκρατική λογοδοσία βάσει της εφαρμοστέας εθνικής νομοθεσίας, θεωρείται ότι ικανοποιεί αυτήν την απαίτηση για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εκτός εάν το κράτος μέλος αποφασίσει διαφορετικά.
2.  
Για οργανώσεις παραγωγών εκτός από εκείνη που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη ορίζουν ένα μέγιστο ποσοστό δικαιωμάτων ψήφου και μεριδίων ή κεφαλαίου το οποίο μπορεί να κατέχει ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο σε μια οργάνωση παραγωγών. Το μέγιστο ποσοστό δικαιωμάτων ψήφου και μεριδίων ή κεφαλαίου είναι μικρότερο από το 50 % του συνόλου των δικαιωμάτων ψήφου και μικρότερο από το 50 % των μετοχών ή του κεφαλαίου.

Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν υψηλότερο μέγιστο ποσοστό μεριδίων ή κεφαλαίου το οποίο ένα νομικό πρόσωπο μπορεί να κατέχει σε μια οργάνωση παραγωγών, υπό την προϋπόθεση ότι θεσπίζονται μέτρα ώστε να διασφαλίζεται ότι σε κάθε περίπτωση αποτρέπεται η κατάχρηση εξουσίας από αυτό το νομικό πρόσωπο.

Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, στην περίπτωση οργανώσεων παραγωγών που εφαρμόζουν επιχειρησιακό πρόγραμμα στις 17 Μαΐου 2014, το μέγιστο ποσοστό μεριδίων ή κεφαλαίου που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται μόνο μετά το τέλος του συγκεκριμένου επιχειρησιακού προγράμματος.

3.  
Οι αρχές των κρατών μελών διενεργούν ελέγχους, με βάση ανάλυση κινδύνου, για τα δικαιώματα ψήφου και τα μερίδια. Στην περίπτωση που τα μέλη της οργάνωσης παραγωγών είναι νομικά πρόσωπα, αυτοί οι έλεγχοι περιλαμβάνουν τις ταυτότητες των φυσικών ή νομικών προσώπων που κατέχουν τα μερίδια ή το κεφάλαιο των μελών.
4.  
Όταν μια οργάνωση παραγωγών είναι σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας, τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα περιοριστικού ή απαγορευτικού χαρακτήρα όσον αφορά τα δικαιώματα μιας νομικής οντότητας να τροποποιεί, να εγκρίνει ή να απορρίπτει αποφάσεις της οργάνωσης παραγωγών.

Τμήμα 3

Ενώσεις οργανώσεων παραγωγών

Άρθρο 18

Κανόνες για τις οργανώσεις παραγωγών που εφαρμόζονται στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών

Στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι διατάξεις του άρθρου 3, του άρθρου 6, του άρθρου 11 παράγραφος 3, του άρθρου 13, του άρθρου 15 και του άρθρου 17. Όταν η ένωση οργανώσεων παραγωγών πωλεί τα προϊόντα των οργανώσεων παραγωγών-μελών της, εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι διατάξεις του άρθρου 11 παράγραφος 2.

Άρθρο 19

Αναγνώριση ενώσεων οργανώσεων παραγωγών

1.  
Τα κράτη μέλη δύνανται να αναγνωρίζουν τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών δυνάμει του άρθρου 156 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 όσον αφορά τη δραστηριότητα ή τις δραστηριότητες σχετικά με το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων που περιλαμβάνονται στην αίτηση αναγνώρισης όταν η ένωση οργανώσεων παραγωγών μπορεί να ασκεί αποτελεσματικά αυτές τις δραστηριότητες.
2.  
Μια ένωση οργανώσεων παραγωγών που αναγνωρίζεται δυνάμει του άρθρου 156 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 μπορεί να ασκεί τις δραστηριότητες ή τις λειτουργίες μιας οργάνωσης παραγωγών, ακόμη και όταν η εμπορία των σχετικών προϊόντων εξακολουθεί να εξασφαλίζεται από τα μέλη της.
3.  
Για ένα συγκεκριμένο προϊόν ή ομάδα προϊόντων και δραστηριότητα, μια οργάνωση παραγωγών είναι μέλος μόνο μιας ένωσης οργανώσεων παραγωγών που εφαρμόζει ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα.
4.  
Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν συμπληρωματικούς κανόνες για την αναγνώριση των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών.

Άρθρο 20

Μέλη ενώσεων οργανώσεων παραγωγών που δεν είναι οργανώσεις παραγωγών

1.  
Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες φυσικά ή νομικά πρόσωπα που δεν είναι αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών μπορούν να γίνουν μέλη μιας ένωσης οργανώσεων παραγωγών.
2.  

Τα μέλη μιας αναγνωρισμένης ένωσης οργανώσεων παραγωγών τα οποία δεν είναι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών:

α) 

δεν λαμβάνονται υπόψη για την πλήρωση των κριτηρίων αναγνώρισης·

β) 

δεν αποτελούν τον άμεσο αποδέκτη μέτρων χρηματοδοτούμενων από την Ένωση.

Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν, να περιορίζουν ή να απαγορεύουν το δικαίωμα ψήφου των εν λόγω μελών για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα επιχειρησιακά προγράμματα.

Άρθρο 21

Διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών

1.  
Η έδρα της διεθνικής ένωσης οργανώσεων παραγωγών βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται το μεγαλύτερο μέρος της διάθεσης στο εμπόριο της παραγωγής των οργανώσεων παραγωγών-μελών.

Εναλλακτικά, η έδρα μπορεί να ορίζεται στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η πλειονότητα των οργανώσεων παραγωγών-μελών, εάν τα οικεία κράτη μέλη συμφωνούν.

2.  
Όταν η διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών εφαρμόζει ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα και όταν, κατά τον χρόνο της υποβολής αίτησης για νέο επιχειρησιακό πρόγραμμα, το μεγαλύτερο μέρος της αξίας της διατεθείσας στο εμπόριο παραγωγής επιτυγχάνεται σε άλλο κράτος μέλος ή όταν η πλειονότητα των οργανώσεων παραγωγών-μελών βρίσκονται σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα της συγκεκριμένης διεθνικής ένωσης, η έδρα διατηρείται στο τρέχον κράτος μέλος μέχρι την ολοκλήρωση της εφαρμογής του νέου επιχειρησιακού προγράμματος.

Ωστόσο, εάν κατά την ολοκλήρωση της εφαρμογής αυτού του νέου επιχειρησιακού προγράμματος, επιτυγχάνεται το μεγαλύτερο μέρος της αξίας της διατεθείσας στο εμπόριο παραγωγής ή η πλειονότητα των οργανώσεων παραγωγών-μελών εξακολουθεί να βρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται επί του παρόντος η έδρα, η έδρα μεταφέρεται σε αυτό το άλλο κράτος μέλος, εκτός εάν τα οικεία κράτη μέλη συμφωνήσουν ότι ο τόπος της έδρας δεν θα αλλάξει.

3.  

Το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών είναι αρμόδιο για:

α) 

την αναγνώριση της ένωσης·

β) 

την έγκριση, κατά περίπτωση, του επιχειρησιακού προγράμματος της διεθνικής ένωσης·

γ) 

την καθιέρωση της αναγκαίας διοικητικής συνεργασίας με τα άλλα κράτη μέλη, στα οποία βρίσκονται οι συνδεδεμένες οργανώσεις, όσον αφορά την τήρηση των όρων αναγνώρισης, την εφαρμογή του επιχειρησιακού προγράμματος από τις οργανώσεις παραγωγών-μελών, όπως και το καθεστώς των ελέγχων και κυρώσεων. Τα εν λόγω άλλα κράτη μέλη παρέχουν όλη την αναγκαία συνδρομή στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα· και

δ) 

την παροχή, κατόπιν αιτήματος κράτος μέλους στο οποίο βρίσκονται τα μέλη, όλων των σχετικών εγγράφων, συμπεριλαμβανομένης τυχόν διαθέσιμης ισχύουσας νομοθεσίας, μεταφρασμένων στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του συγκεκριμένου κράτους μέλους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

Επιχειρησιακά ταμεία και επιχειρησιακά προγράμματα

Τμήμα 1

Αξία παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 2

Επιχειρησιακά ταμεία

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 3

Επιχειρησιακά προγράμματα

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 4

Ενίσχυση

▼M7 —————

▼B

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

Μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων

Τμήμα 1

Γενικές διατάξεις

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 2

Επενδύσεις που επιτρέπουν την καλύτερη διαχείριση των όγκων που διατίθενται στην αγορά

▼M7 —————

▼M1

Τμήμα 3

Στήριξή που συνδέεται με τα ταμεία αλληλοβοήθειας

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 4

Αναφύτευση οπωρώνων έπειτα από υποχρεωτική εκρίζωση

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 5

Αποσύρσεις από την αγορά

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 6

Πρώιμη συγκομιδή και μη συγκομιδή

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 7

Ασφάλιση συγκομιδής

▼M7 —————

▼M1

Τμήμα 8

Στήριξή που συνδέεται με την καθοδήγησή

▼M7 —————

▼B

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

Εθνική χρηματοδοτική συνδρομή

▼M7 —————

▼B

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

Γενικές διατάξεις

Τμήμα 1

Κοινοποιήσεις και εκθέσεις

▼M7 —————

▼B

Άρθρο 55

Κοινοποιήσεις των κρατών μελών σχετικά με τις τιμές παραγωγού των οπωροκηπευτικών στην εσωτερική αγορά

1.  
Όταν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή κάθε Τετάρτη, μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι (ώρα Βρυξελλών), τις σταθμισμένες μέσες τιμές που διαπιστώθηκαν για τα οπωροκηπευτικά που παρατίθενται στο παράρτημα VI κατά την προηγούμενη εβδομάδα.

Για τα οπωροκηπευτικά που καλύπτονται από τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας που προβλέπονται στο παράρτημα I μέρος Α του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, κοινοποιούνται μόνον οι τιμές των προϊόντων τα οποία πληρούν τις εν λόγω προδιαγραφές, ενώ οι τιμές των προϊόντων που καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας που προβλέπονται στο μέρος Β του εν λόγω παραρτήματος αφορούν μόνον προϊόντα της κατηγορίας Ι.

▼M8

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν μόνο τις τιμές των οπωροκηπευτικών που παράγονται στην επικράτειά τους. Οι τιμές καλύπτουν τα συμβατικά, μη βιολογικά οπωροκηπευτικά για νωπή κατανάλωση.

▼B

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν μια ενιαία σταθμισμένη μέση τιμή που αντιστοιχεί στους τύπους και στις ποικιλίες των προϊόντων, στα μεγέθη και στις παρουσιάσεις που εμφαίνονται στο παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού. Όταν οι διαπιστούμενες τιμές αφορούν άλλους τύπους, ποικιλίες, μεγέθη ή παρουσιάσεις από εκείνα που εμφαίνονται στο εν λόγω παράρτημα, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τους τύπους, τις ποικιλίες, τα μεγέθη και τις παρουσιάσεις των προϊόντων στα ποία αντιστοιχούν οι τιμές.

Οι κοινοποιούμενες τιμές είναι οι τιμές στον σταθμό συσκευασίας, προϊόντων τα οποία έχουν υποστεί διαλογή, έχουν συσκευαστεί και, ενδεχομένως, έχουν τοποθετηθεί σε παλέτες, εκφρασμένες σε ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα καθαρού βάρους.

2.  
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις αντιπροσωπευτικές αγορές της περιοχής παραγωγής των σχετικών οπωροκηπευτικών. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τις αντιπροσωπευτικές αγορές και τη βαρύτητά τους στον μέσο όρο με την πρώτη κοινοποίηση ή κατά την τροποποίησή τους. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν άλλες τιμές σε εθελοντική βάση.

Τμήμα 2

Παρακολούθηση και αξιολόγηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων και των εθνικών στρατηγικών

▼M7 —————

▼B

Τμήμα 3

Διοικητικές κυρώσεις

Άρθρο 59

Μη τήρηση των κριτηρίων αναγνώρισης

1.  
Εάν ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι μια οργάνωση παραγωγών δεν τηρεί κάποιο από τα κριτήρια αναγνώρισης που συνδέονται με τις απαιτήσεις των άρθρων 5, 7, 11 παράγραφοι 1 και 2, και του άρθρου 17, αποστέλλει στην εν λόγω οργάνωση παραγωγών, το αργότερο εντός δύο μηνών από τη διαπίστωση της αδυναμίας, συστημένη προειδοποιητική επιστολή στην οποία αναφέρονται η διαπιστωθείσα αδυναμία, τα απαιτούμενα διορθωτικά μέτρα και οι προθεσμίες για τη λήψη των εν λόγω μέτρων, οι οποίες δεν υπερβαίνουν τους τέσσερις μήνες. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται κάποια αδυναμία, τα κράτη μέλη αναστέλλουν την καταβολή της ενίσχυσης μέχρις ότου ληφθούν διορθωτικά μέτρα που να τα ικανοποιούν.
2.  
Η αδυναμία λήψης των διορθωτικών μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εντός της προθεσμίας που καθορίζει το κράτος μέλος οδηγεί στην αναστολή της αναγνώρισης της οργάνωσης παραγωγών. Το κράτος μέλος κοινοποιεί στην οργάνωση παραγωγών την περίοδο αναστολής, η οποία αρχίζει αμέσως μετά τη λήξη της χρονικής περιόδου που καθορίζεται για τη λήψη αυτών των διορθωτικών μέτρων και δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής προειδοποίησης από την οργάνωση παραγωγών, με την επιφύλαξη της εφαρμογής οριζόντιας εθνικής νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως προβλέπει την αναστολή της εν λόγω δράσης μετά την κίνηση νομικής διαδικασίας σχετικά με το αυτό το θέμα.

Κατά την περίοδο αναστολής της αναγνώρισης, η οργάνωση παραγωγών μπορεί να συνεχίσει τις δραστηριότητές της, αλλά οι πληρωμές της ενίσχυσης παρακρατούνται έως ότου αρθεί η αναστολή της αναγνώρισης. Το ετήσιο ποσό της ενίσχυσης μειώνεται κατά 2 % για κάθε ημερολογιακό μήνα ή τμήματος αυτού κατά τη διάρκεια του οποίου η αναγνώριση αναστέλλεται.

Η αναστολή λήγει την ημέρα διεξαγωγής του ελέγχου στο πλαίσιο του οποίου επιβεβαιώνεται ότι πληρούνται τα εν λόγω κριτήρια αναγνώρισης.

3.  
Εάν έως το τέλος της περιόδου αναστολής που ορίζεται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους δεν πληρούνται τα σχετικά κριτήρια, το κράτος μέλος ανακαλεί την αναγνώριση, με ισχύ από την ημερομηνία κατά την οποία άρχισαν να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις αναγνώρισης ή, εάν δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί η εν λόγω ημερομηνία, από την ημερομηνία κατά την οποία διαπιστώθηκε η αδυναμία, με την επιφύλαξη της εφαρμογής οριζόντιας εθνικής νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως προβλέπει την αναστολή της αναγνώρισης μετά την κίνηση νομικής διαδικασίας σχετικά με το αυτό το θέμα. Το υπόλοιπο ποσό της ενίσχυσης που αφορά την περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας διαπιστώθηκε η αδυναμία δεν καταβάλλεται και ανακτάται η αχρεωστήτως καταβληθείσα ενίσχυση.
4.  
Εάν ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι μια οργάνωση παραγωγών δεν τηρεί οποιοδήποτε εκ των κριτηρίων αναγνώρισης που προβλέπονται στο άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, πλην εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, αποστέλλει στην εν λόγω οργάνωση παραγωγών, το αργότερο εντός δύο μηνών από την ημερομηνία της διαπίστωσης, συστημένη προειδοποιητική επιστολή στην οποία αναφέρει τη διαπιστωθείσα αδυναμία, τα απαιτούμενα διορθωτικά μέτρα και τις προθεσμίες εντός των οποίων πρέπει να ληφθούν τα εν λόγω μέτρα, οι οποίες δεν υπερβαίνουν τους τέσσερις μήνες.
5.  
Η παράλειψη λήψης των διορθωτικών μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 εντός της προθεσμίας που καθορίζει το κράτος μέλος έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή των πληρωμών και τη μείωση του ετήσιου ποσού της ενίσχυσης κατά 1 % για κάθε ημερολογιακό μήνα ή τμήμα αυτού μετά τη λήξη της εν λόγω χρονικής περιόδου, με την επιφύλαξη της εφαρμογής οριζόντιας εθνικής νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως προβλέπει την αναστολή της εν λόγω δράσης μετά την κίνηση νομικής διαδικασίας σχετικά με αυτό το θέμα.
6.  
Τα κράτη μέλη ανακαλούν την αναγνώριση εάν η οργάνωση παραγωγών δεν αποδεικνύει τη συμμόρφωσή της με τα κριτήρια για τον ελάχιστο όγκο ή αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, όπως απαιτείται από το άρθρο 154 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, μέχρι τις 15 Οκτωβρίου του δεύτερου έτους που έπεται του έτους μη συμμόρφωσης με τα κριτήρια. Η ανάκληση παράγει αποτελέσματα από την ημερομηνία κατά την οποία δεν πληρούνται οι όροι της αναγνώρισης ή, εάν δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί η εν λόγω ημερομηνία, από την ημερομηνία κατά την οποία διαπιστώθηκε η αδυναμία. Το υπόλοιπο ποσό της ενίσχυσης που αφορά την περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας διαπιστώθηκε η αδυναμία δεν καταβάλλεται και ανακτάται η αχρεωστήτως καταβληθείσα ενίσχυση.

Ωστόσο, όταν μία οργάνωση παραγωγών παρέχει στο κράτος μέλος στοιχεία που αποδεικνύουν ότι, λόγω φυσικών καταστροφών, δυσμενών καιρικών φαινομένων, ασθενειών ή προσβολής από επιβλαβείς οργανισμούς, παρόλο που έλαβε τα μέτρα για την πρόληψη των κινδύνων, δεν είναι σε θέση να τηρήσει τα κριτήρια αναγνώρισης που προβλέπονται στο άρθρο 154 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 όσον αφορά την ελάχιστη ποσότητα ή αξία εμπορεύσιμης παραγωγής που καθορίζεται από τα κράτη μέλη, το κράτος μέλος μπορεί, για το εν λόγω έτος, να παρεκκλίνει από την ελάχιστη ποσότητα ή αξία εμπορεύσιμης παραγωγής για την εν λόγω οργάνωση παραγωγών.

▼M7 —————

▼B

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

Επέκταση κανόνων

Άρθρο 68

Όροι για την επέκταση κανόνων

1.  

Το άρθρο 164 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 ισχύει για τα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, υπό την προϋπόθεση ότι οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου:

α) 

εφαρμόζονται ήδη από ενός έτους τουλάχιστον·

β) 

καθίστανται υποχρεωτικοί για περίοδο τριών ετών το πολύ.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν από τον όρο που προβλέπεται στην παρούσα παράγραφο πρώτο εδάφιο στοιχείο α), όταν ο στόχος των κανόνων προς επέκταση είναι ένας από εκείνους που αναφέρονται στο άρθρο 164 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο στοιχεία α), ε), στ), η), θ), ι), ιγ) και ιδ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.

2.  
Οι κανόνες που καθίστανται δεσμευτικοί για όλους τους παραγωγούς σε μια συγκεκριμένη οικονομική περιφέρεια δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που παραδίδονται προς μεταποίηση στο πλαίσιο σύμβασης που έχει υπογραφεί πριν από την έναρξη της συγκομιδής, εκτός εάν η επέκταση των κανόνων καλύπτει ρητώς τα εν λόγω προϊόντα, με εξαίρεση τους κανόνες για την παροχή πληροφοριών όσον αφορά την αγορά που αναφέρονται στο άρθρο 164 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
3.  
Οι κανόνες των οργανώσεων παραγωγών ή των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών δεν μπορούν να καθίστανται δεσμευτικοί για τους παραγωγούς βιολογικών προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007, εκτός εάν έχουν συμφωνηθεί από το 50 % τουλάχιστον των παραγωγών που καλύπτονται από τον εν λόγω κανονισμό στην οικονομική περιφέρεια στην οποία δραστηριοποιείται η οργάνωση παραγωγών ή η ένωση οργανώσεων παραγωγών και η οργάνωση ή η ένωση καλύπτει τουλάχιστον το 60 % της συγκεκριμένης παραγωγής σε αυτήν την περιφέρεια.
4.  
Οι κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 164 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που παρήχθησαν εκτός της συγκεκριμένης οικονομικής περιφέρειας που αναφέρεται στο άρθρο 164 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού.

Άρθρο 69

Εθνικοί κανόνες

1.  
Για τους σκοπούς του άρθρου 164 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι η οικονομική περιφέρεια που λαμβάνεται υπόψη στην περίπτωση της επέκτασης των κανόνων μιας διεπαγγελματικής οργάνωσης είναι η περιφέρεια ή ολόκληρη η εθνική επικράτεια στην οποία οι συνθήκες παραγωγής και εμπορίας είναι ομοιογενείς.
2.  

Για τον σκοπό της αντιπροσωπευτικότητας των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών κατά την έννοια του άρθρου 164 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες με τους οποίους αποκλείονται:

α) 

οι παραγωγοί των οποίων η παραγωγή προορίζεται κυρίως για απευθείας πώληση στον καταναλωτή στην εκμετάλλευσή τους ή στην περιοχή παραγωγής·

β) 

οι απευθείας πωλήσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α)·

γ) 

τα προϊόντα που παραδίδονται προς μεταποίηση στο πλαίσιο σύμβασης που έχει υπογραφεί πριν από την έναρξη της συγκομιδής, εκτός εάν οι κανόνες που επεκτείνονται καλύπτουν ρητώς τα εν λόγω προϊόντα·

δ) 

οι παραγωγοί ή η παραγωγή βιολογικών προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007.

Άρθρο 70

Κοινοποίηση της επέκτασης κανόνων και των οικονομικών περιφερειών

1.  

Όταν κράτος μέλος, δυνάμει του άρθρου 164 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, κοινοποιεί τους κανόνες που έχει καταστήσει δεσμευτικούς για ένα συγκεκριμένο προϊόν και μία συγκεκριμένη οικονομική περιοχή, ενημερώνει αμέσως την Επιτροπή σχετικά με:

α) 

την οικονομική περιφέρεια στην οποία εφαρμόζονται οι εν λόγω κανόνες·

β) 

την οργάνωση παραγωγών, την ένωση οργανώσεων παραγωγών ή τη διεπαγγελματική οργάνωση η οποία ζήτησε την επέκταση των κανόνων και τα στοιχεία που καταδεικνύουν τη συμμόρφωση με το άρθρο 164 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013·

γ) 

όταν η επέκταση κανόνων ζητείται από οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών, τον αριθμό των παραγωγών που είναι μέλη της εν λόγω οργάνωσης ή ένωσης, καθώς και τον συνολικό αριθμό των παραγωγών στην εν λόγω οικονομική περιφέρεια· τα στοιχεία αυτά πρέπει να αφορούν την κατάσταση κατά τη στιγμή της αίτησης επέκτασης·

δ) 

όταν η επέκταση κανόνων ζητείται από οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών, τη συνολική παραγωγή της οικονομικής περιφέρειας και την παραγωγή που έχει διατεθεί στο εμπόριο από τη συγκεκριμένη οργάνωση ή ένωση κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία·

ε) 

την ημερομηνία από την οποία οι κανόνες που πρέπει να επεκταθούν εφαρμόστηκαν από την εν λόγω οργάνωση παραγωγών, ένωση οργανώσεων παραγωγών ή διεπαγγελματική οργάνωση· και

στ) 

την ημερομηνία έναρξης ισχύος της επέκτασης και τη διάρκειά της.

2.  
Όταν ένα κράτος μέλος έχει θεσπίσει εθνικούς κανόνες σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητα σε περίπτωση επέκτασης κανόνων διεπαγγελματικών οργανώσεων σύμφωνα με το άρθρο 164 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, κοινοποιεί αυτούς τους κανόνες στην Επιτροπή, καθώς και την αιτιολόγησή τους, μαζί με την κοινοποίηση της επέκτασης κανόνων.
3.  
Πριν καταστούν δημόσια διαθέσιμοι οι κανόνες που επεκτείνονται, η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για αυτούς τους κανόνες με οποιοδήποτε μέσο θεωρεί κατάλληλο.

Άρθρο 71

Ανάκληση της επέκτασης κανόνων

Η Επιτροπή εκδίδει την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 175 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και η οποία απαιτεί από ένα κράτος μέλος να ανακαλέσει την επέκταση κανόνων που αποφασίστηκε από το συγκεκριμένο κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 164 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού σε περίπτωση που διαπιστώσει ότι:

α) 

με την απόφαση του κράτους μέλους αποκλείεται ο ανταγωνισμός σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή τίθεται σε κίνδυνο η ελευθερία των συναλλαγών ή οι στόχοι του άρθρου 39 της Συνθήκης·

β) 

το άρθρο 101 παράγραφος 1 της Συνθήκης εφαρμόζεται στους κανόνες που επεκτείνονται σε άλλους παραγωγούς·

γ) 

οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου δεν έχουν τηρηθεί.

Η απόφαση της Επιτροπής όσον αφορά αυτούς τους κανόνες εφαρμόζεται από την ημερομηνία της κοινοποίησης αυτής της διαπίστωσης στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.

Άρθρο 72

Αγοραστές προϊόντων επί του δένδρου

1.  
Σε περίπτωση πώλησης των προϊόντων επί του δένδρου από παραγωγό ο οποίος δεν είναι μέλος οργάνωσης παραγωγών, ο αγοραστής θεωρείται ως παραγωγός των εν λόγω προϊόντων για την τήρηση των κανόνων σχετικά με την παροχή πληροφοριών όσον αφορά την παραγωγή και την εμπορία.
2.  
Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι οι κανόνες, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, μπορούν να καταστούν δεσμευτικοί για τον αγοραστή όταν είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση της εν λόγω παραγωγής.

ΤΙΤΛΟΣ III

ΕΜΠΟΡΙΟ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ — ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΙΜΗΣ ΕΙΣΟΔΟΥ

Άρθρο 73

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου:

α)

«παρτίδα» : το εμπόρευμα που παρουσιάζεται υπό την κάλυψη μιας διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, η οποία καλύπτει μόνον εμπορεύματα της ίδιας καταγωγής τα οποία υπάγονται σε έναν μόνον κωδικό ΣΟ· και

β)

«εισαγωγέας» : ο διασαφιστής κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 3 ).

Άρθρο 74

Κοινοποίηση των τιμών και των ποσοτήτων εισαγόμενων προϊόντων

1.  

Για κάθε προϊόν και για τις περιόδους που καθορίζονται στο παράρτημα VII μέρος Α, για κάθε ημέρα αγοράς και καταγωγή, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι (ώρα Βρυξελλών) την επόμενη εργάσιμη ημέρα:

α) 

τις μέσες αντιπροσωπευτικές τιμές των προϊόντων που εισάγονται από τρίτες χώρες και πωλούνται σε εισαγωγικές αγορές κρατών μελών· και

β) 

τις συνολικές ποσότητες σχετικά με τις τιμές που αναφέρονται στο στοιχείο α).

Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου στοιχείο α), τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εισαγωγικές αγορές που θεωρούν αντιπροσωπευτικές και οι οποίες περιλαμβάνουν το Λονδίνο, το Μιλάνο, το Perpignan και το Rungis.

Σε περίπτωση που οι συνολικές ποσότητες οι οποίες αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) είναι κάτω των δέκα τόνων, οι αντίστοιχες τιμές δεν κοινοποιούνται στην Επιτροπή.

2.  

Οι τιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) καταγράφονται:

α) 

για κάθε προϊόν που περιλαμβάνεται στο παράρτημα VII μέρος Α·

β) 

για όλες τις διαθέσιμες ποικιλίες και όλα τα διαθέσιμα μεγέθη· και

γ) 

στο στάδιο του εισαγωγέα/χονδρεμπόρου ή στο στάδιο του χονδρεμπόρου/εμπόρου λιανικής σε περίπτωση που δεν είναι διαθέσιμες οι τιμές στο στάδιο του εισαγωγέα/χονδρεμπόρου.

Οι τιμές αυτές μειώνονται κατά τα ακόλουθα ποσά:

α) 

ένα εμπορικό περιθώριο που ανέρχεται σε 15 % για τα κέντρα εμπορίας του Λονδίνου, Μιλάνου και Rungis και σε 8 % για τα άλλα κέντρα εμπορίας· και

β) 

τα έξοδα μεταφοράς και ασφάλισης στο εσωτερικό του ενωσιακού τελωνειακού εδάφους.

Για τα έξοδα μεταφοράς και ασφάλισης που πρέπει να αφαιρεθούν σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν κατ' αποκοπή ποσά. Τα ποσά αυτά, καθώς και ο τρόπος υπολογισμού τους, κοινοποιούνται χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή.

3.  

Οι τιμές που καταγράφονται σύμφωνα με την παράγραφο 2, εφόσον καθορίζονται στο στάδιο του χονδρεμπόρου/εμπόρου λιανικής, μειώνονται κατά:

α) 

ποσό ίσο με 9 % ώστε να ληφθεί υπόψη το περιθώριο κέρδους του χονδρεμπόρου, και

β) 

ποσό ίσο με 0,7245 EUR ανά 100 kg ώστε να ληφθούν υπόψη τα έξοδα φορτοεκφόρτωσης και οι φόροι και τα τέλη αγοράς.

4.  

Για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VII μέρος Α τα οποία καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, αντιπροσωπευτικές τιμές θεωρούνται οι ακόλουθες:

α) 

οι τιμές των προϊόντων κατηγορίας I, στην περίπτωση που οι ποσότητες της κατηγορίας αυτής αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 50 % των συνολικών ποσοτήτων που διατίθενται στην αγορά·

β) 

οι τιμές των προϊόντων κατηγορίας I και κατηγορίας II, στην περίπτωση που οι ποσότητες αυτών των κατηγοριών αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 50 % των συνολικών ποσοτήτων που διατίθενται στην αγορά·

γ) 

οι τιμές των προϊόντων της κατηγορίας ΙΙ, όταν δεν είναι διαθέσιμα προϊόντα της κατηγορίας Ι, εκτός εάν αποφασιστεί η εφαρμογή συντελεστή προσαρμογής εάν, λόγω των ποιοτικών χαρακτηριστικών τους, τα εν λόγω προϊόντα κατά συνήθεια δεν διατίθενται στο εμπόριο ως προϊόντα της κατηγορίας Ι.

Ο συντελεστής προσαρμογής που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) εφαρμόζεται μετά την αφαίρεση των ποσών που αναφέρονται στην παράγραφο 2.

Για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VII μέρος Α τα οποία δεν καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, αντιπροσωπευτικές θεωρούνται οι τιμές των προϊόντων που συμμορφώνονται προς τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας

Άρθρο 75

Βάση της τιμής εισόδου

1.  
Για τους σκοπούς του άρθρου 181 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, τα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο είναι εκείνα που αναφέρονται στο παράρτημα VII του παρόντος κανονισμού.
2.  
Όταν η δασμολογητέα αξία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα VII μέρος Α προσδιορίζεται με τη συναλλακτική αξία που αναφέρεται στο άρθρο 70 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013 και η εν λόγω δασμολογητέα αξία υπερβαίνει κατά περισσότερο από 8 % το κατ' αποκοπή ποσό που υπολογίστηκε από την Επιτροπή ως κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής τη στιγμή της υποβολής της διασάφησης για τη θέση των προϊόντων σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο εισαγωγέας οφείλει να παράσχει την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 148 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2447 της Επιτροπής ( 4 ). Προς αυτόν τον σκοπό, το ποσό του εισαγωγικού δασμού, στον οποίο ενδέχεται να υπόκεινται τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα VII μέρος Α του παρόντος κανονισμού, είναι το ποσό του δασμού το οποίο θα οφειλόταν εάν το συγκεκριμένο προϊόν είχε καταταχθεί με βάση τη σχετική κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής.

Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν η κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής είναι υψηλότερη από τις τιμές εισόδου που απαριθμούνται στο παράρτημα 1 μέρος III τμήμα I, παράρτημα 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 ( 5 ) του Συμβουλίου, ή εφόσον ο διασαφιστής ζητεί την άμεση βεβαίωση του ποσού των δασμών στους οποίους είναι δυνατό να υπόκεινται τελικά τα εμπορεύματα, αντί να παράσχει την εγγύηση.

3.  
Όταν η δασμολογητέα αξία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα VII μέρος Α υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013, ο δασμός αφαιρείται, όπως προβλέπεται στο άρθρο 38 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/892. Στην περίπτωση αυτή, ο εισαγωγέας παρέχει εγγύηση ίση με το ποσό του δασμού που θα πλήρωνε εάν η κατάταξη των προϊόντων είχε πραγματοποιηθεί με βάση την εφαρμοζόμενη κατ' αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή.
4.  
Η δασμολογητέα αξία των αγαθών που εισάγονται επί παρακαταθήκη καθορίζεται απευθείας σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013 και, γι' αυτόν τον σκοπό, η κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 38 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/892 εφαρμόζεται κατά τις περιόδους ισχύος.
5.  
Ο εισαγωγέας οφείλει εντός ενός μηνός από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, και το πολύ εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία έγκρισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, να αποδείξει ότι η παρτίδα διατέθηκε υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 70 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013, ή να προσδιορίσει τη δασμολογητέα αξία που αναφέρεται στο άρθρο 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού.

Η μη τήρηση μιας από τις ανωτέρω προθεσμίες έχει ως συνέπεια την απώλεια της παρεχόμενης εγγύησης, με την επιφύλαξη της εφαρμογής της παραγράφου 6.

Η παρεχόμενη εγγύηση αποδεσμεύεται εφόσον τα δικαιολογητικά στοιχεία σχετικά με τους όρους διάθεσης υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές. Διαφορετικά, η εγγύηση καταπίπτει, για να πληρωθούν οι εισαγωγικοί δασμοί.

Προκειμένου να αποδειχθεί ότι η παρτίδα διατέθηκε σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, ο εισαγωγέας οφείλει να υποβάλει, πέραν του τιμολογίου, όλα τα έγγραφα που απαιτούνται για τη διεξαγωγή των προβλεπόμενων τελωνειακών ελέγχων σχετικά με την πώληση και τη διάθεση κάθε προϊόντος της παρτίδας, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων που αφορούν τη μεταφορά, την ασφάλιση, τον χειρισμό και την αποθήκευση της παρτίδας.

Σε περίπτωση που, βάσει των προδιαγραφών εμπορίας που αναφέρονται στο άρθρο 3 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, απαιτείται να αναφέρεται στη συσκευασία η ποικιλία προϊόντος ή ο τύπος των οπωροκηπευτικών, η ποικιλία προϊόντος ή ο τύπος των οπωροκηπευτικών που αποτελούν τμήμα της παρτίδας αναφέρεται στα έγγραφα που αφορούν τη μεταφορά, στα τιμολόγια και στο δελτίο παράδοσης.

6.  
Η προθεσμία των τεσσάρων μηνών που αναφέρεται στην παράγραφο 5 πρώτο εδάφιο δύναται να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, κατά τρεις μήνες το πολύ, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης του εισαγωγέα.

Εάν, στο πλαίσιο ελέγχου, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών διαπιστώσουν ότι δεν έχουν τηρηθεί οι όροι του παρόντος άρθρου, προβαίνουν στην είσπραξη των οφειλόμενων δασμών σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013. Για τον καθορισμό του ποσού των προς είσπραξη δασμών ή του προς είσπραξη υπολοίπου, λαμβάνεται υπόψη το τρέχον επιτόκιο αρχής γενομένης από την ημερομηνία θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία του εμπορεύματος έως εκείνην της είσπραξης. Το εφαρμοζόμενο επιτόκιο, είναι εκείνο το οποίο ισχύει κατά τις συναλλαγές ανάκτησης σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.

ΤΙΤΛΟΣ IV

ΓΕΝΙΚΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

▼M7 —————

▼B

Άρθρο 77

Κοινοποιήσεις

1.  

Τα κράτη μέλη ορίζουν μία μόνο αρμόδια αρχή ή έναν μόνο φορέα ο οποίος είναι υπεύθυνος για τις υποχρεώσεις κοινοποίησης όσον αφορά καθένα από τα ακόλουθα θέματα:

▼M7 —————

▼B

β) 

τις τιμές παραγωγού των οπωροκηπευτικών στην εσωτερική αγορά, που προβλέπονται στο άρθρο 55·

γ) 

τις τιμές και τις ποσότητες των εισαγόμενων προϊόντων από τρίτες χώρες τα οποία πωλούνται στις αντιπροσωπευτικές εισαγωγικές αγορές, που αναφέρονται στο άρθρο 74·

δ) 

τις ποσότητες των εισαγωγών που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία, που προβλέπονται στο άρθρο 39 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/892.

2.  
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον ορισμό της εν λόγω αρχής ή του εν λόγω φορέα και τα λεπτομερή στοιχεία επικοινωνίας, καθώς και κάθε μεταβολή που επέρχεται στα ανωτέρω στοιχεία.

Στον κατάλογο των οριζόμενων αρχών ή οργανισμών που περιλαμβάνει τις ονομασίες και τις διευθύνσεις τους έχουν πρόσβαση τα κράτη μέλη και το ευρύ κοινό με κάθε κατάλληλο μέσο, μέσω των πληροφορικών συστημάτων που έχει εγκαταστήσει η Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένης της δημοσίευσης στο διαδίκτυο.

3.  
Οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/892 πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 792/2009 της Επιτροπής ( 6 ).
4.  
Εάν κράτος μέλος παραλείψει να προβεί σε κοινοποίηση η οποία προβλέπεται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, του παρόντος κανονισμού ή του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/892 ή εάν η κοινοποίηση εμφανίζεται εσφαλμένη με βάση τα αντικειμενικά στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, η Επιτροπή δύναται να αναστείλει μέρος ή το σύνολο των μηνιαίων πληρωμών που αναφέρονται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, για τον τομέα των οπωροκηπευτικών μέχρι την ορθή πραγματοποίηση της κοινοποίησης.

▼M7 —————

▼B

Άρθρο 81

Έναρξη ισχύος και εφαρμογή

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

▼M7 —————

▼M8




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

Κοινοποιηση τιμων που αναφερεται στο αρθρο 55 παραγραφοσ 1



Προϊόν

Τύπος/ποικιλία

Παρουσίαση/μέγεθος

Αντιπροσωπευτικές αγορές

Ντομάτες

Στρογγυλές

Μεγέθους 47-102 mm, χύμα, σε συσκευασίες των 5 ή 6 kg

Βέλγιο

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Κάτω Χώρες

Πολωνία

Πορτογαλία

Ρουμανία

Σε στέλεχος

Κάθε είδος που προσφύεται σε στέλεχος, αλλά μόνο εάν το μέσο μέγεθος κάθε ντομάτας ξεχωριστά είναι 47 mm ή μεγαλύτερο από 47 mm, σε συσκευασίες των 3 έως 10 kg

Ειδικές / Ντομάτες «cerises»

Ντομάτες χύμα ή σε στέλεχος, ειδικές ντομάτες, μόνο εάν το μέσο μέγεθος κάθε ντομάτας ξεχωριστά είναι μικρότερο από 47 mm (40 mm για τις ντομάτες «cerises»), σε συσκευασίες των 250 έως 500 g περίπου

Βερίκοκα

Όλοι οι τύποι και ποικιλίες

Μέγεθος 40-50 mm, τελάρα ή συσκευασίες των 5 έως 10 kg περίπου ή συσκευασίες των 500 g έως 1 kg

Βουλγαρία

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Ουγγαρία

Ρουμανία

Νεκταρίνια

Λευκόσαρκα

Κιτρινόσαρκα

Μέγεθος Α/Β, τελάρα ή συσκευασίες των 6 έως 10 kg περίπου

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Επίπεδα νεκταρίνια

Μέγεθος Α/Β, τελάρα ή συσκευασίες των 5 kg περίπου

Ροδάκινα

Λευκόσαρκα

Κιτρινόσαρκα

Μέγεθος Α/Β, τελάρα ή συσκευασίες των 6 έως 10 kg περίπου ή συσκευασίες των 500 g έως 1 kg

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Επίπεδα ροδάκινα

Μέγεθος Α/Β, τελάρα ή συσκευασίες των 5 kg περίπου

Επιτραπέζια σταφύλια

Όλοι οι τύποι και ποικιλίες με γίγαρτα

Όλοι οι τύποι και ποικιλίες χωρίς γίγαρτα

Τελάρα των 300 έως 700 g και συσκευασίες των 3 έως 10 kg

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Αχλάδια

Blanquilla

Μέγεθος 55/60, συσκευασίες των 5 έως 10 kg περίπου

Βέλγιο

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Κάτω Χώρες

Αυστρία

Πολωνία

Πορτογαλία

Ρουμανία

Conference

Μέγεθος 60/65+, συσκευασίες των 5 έως 10 kg περίπου

Williams

Rocha

Μέγεθος 65+/75+, συσκευασίες των 5 έως 10 kg περίπου

Abbé Fétel

Kaiser

Μέγεθος 70/75, συσκευασίες των 5 έως 10 kg περίπου

Doyenné du Comice

Μέγεθος 75/90, συσκευασίες των 5 έως 10 kg περίπου

Μήλα

Braeburn

Cox orange

Elstar

Gala

Golden delicious

Jonagold (ή Jonagored)

Idared

Fuji

Shampion

Granny Smith

Red delicious και άλλες ερυθρές ποικιλίες

Ligol

Boskoop

Μέγεθος 65/80, συσκευασίες των 4 έως 20 kg περίπου

Βέλγιο

Γερμανία

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Ουγγαρία

Κάτω Χώρες

Πολωνία

Πορτογαλία

Ρουμανία

Λεμόνια

Όλες οι ποικιλίες

Μεγέθη 3-4, συσκευασίες των 10 έως 20 kg περίπου

Ελλάδα

Ισπανία

Ιταλία

Κλημεντίνες

Όλες οι ποικιλίες

Μεγέθη 1-X-3, συσκευασίες των 8 έως 20 kg περίπου

Ελλάδα

Ισπανία

Ιταλία

Γαλλία

Μανταρίνια

Όλες οι ποικιλίες

Μεγέθη 1-X-3, συσκευασίες των 8 έως 20 kg περίπου

Ελλάδα

Ισπανία

Ιταλία

Πορτοκάλια

Εθνικός σταθμισμένος μέσος όρος των κύριων ποικιλιών που καλύπτουν τουλάχιστον το 70 % της αντιπροσωπευτικής αγοράς κατά την περίοδο αναφοράς της κοινοποίησης

Μέγεθος 3-6, συσκευασίες των 8 έως 20 kg περίπου

Ελλάδα

Ισπανία

Ιταλία

Πορτογαλία

Ακτινίδια

Πράσινο Hayward

Μεγέθη 85-90 και 95-125, συσκευασίες των 3 έως 10 kg περίπου

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Πορτογαλία

Κουνουπίδια

Όλοι οι τύποι και ποικιλίες

Μέγεθος 16 έως 20 cm

Βέλγιο

Γερμανία

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Κάτω Χώρες

Πολωνία

Πορτογαλία

Ρουμανία

Μελιτζάνες

Όλοι οι τύποι και ποικιλίες

Μέγεθος 40+/70+

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Κάτω Χώρες

Ρουμανία

Καρπούζια

Εθνικός σταθμισμένος μέσος όρος των πλέον αντιπροσωπευτικών τύπων και ποικιλιών που καλύπτουν τουλάχιστον το 70 % της αντιπροσωπευτικής αγοράς

Συνήθεις προδιαγραφές στην αντιπροσωπευτική αγορά

Βουλγαρία

Ελλάδα

Ισπανία

Ιταλία

Ουγγαρία

Ρουμανία

Πεπόνια

Εθνικός σταθμισμένος μέσος όρος των πλέον αντιπροσωπευτικών τύπων και ποικιλιών που καλύπτουν τουλάχιστον το 70 % της αντιπροσωπευτικής αγοράς

Συνήθεις προδιαγραφές στην αντιπροσωπευτική αγορά

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Πορτογαλία

Ρουμανία

Αγγούρια

Λείες ποικιλίες

350 έως 500 g, τακτοποιημένα στη συσκευασία

Βουλγαρία

Γερμανία

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Ουγγαρία

Κάτω Χώρες

Πολωνία

Ρουμανία

Φινλανδία

▼B




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

Κατάλογος προϊόντων για τους σκοπούς του συστήματος τιμής εισόδου που αναφέρονται στον τίτλο III

Με την επιφύλαξη των κανόνων για την ερμηνεία της συνδυασμένης ονοματολογίας, η περιγραφή των εμπορευμάτων έχει μόνο ενδεικτική αξία. Για τους σκοπούς του παρόντος παραρτήματος, το πεδίο εφαρμογής των ρυθμίσεων που προβλέπονται στον τίτλο III καθορίζεται από την εμβέλεια των κωδικών ΣΟ όπως υφίστανται κατά την έκδοση του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση που, πριν από τον κωδικό ΣΟ υπάρχει «ex», το πεδίο εφαρμογής των πρόσθετων δασμών προσδιορίζεται τόσο από την εμβέλεια του κωδικού ΣΟ και της περιγραφής των προϊόντων, όσο και από την αντίστοιχη περίοδο εφαρμογής.

ΜΕΡΟΣ A



Κωδικός ΣΟ

Περιγραφή

Περίοδος εφαρμογής

ex 0702 00 00

Ντομάτες

Από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου

ex 0707 00 05

Αγγούρια (1)

Από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου

ex 0709 90 80

Αγκινάρες

Από 1ης Νοεμβρίου έως 30 Ιουνίου

0709 90 70

Κολοκυθάκια

Από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου

ex 0805 10 20

Πορτοκάλια γλυκά, νωπά

Από 1ης Δεκεμβρίου έως 31 Μαΐου

ex 0805 20 10

Κλημεντίνες

Από 1ης Νοεμβρίου έως τέλος Φεβρουαρίου

ex 0805 20 30 ex 0805 20 50 ex 0805 20 70 ex 0805 20 90

Μανταρίνια (συμπεριλαμβανομένων των tangerines και satsumas)· wilkings και παρόμοια υβρίδια εσπεριδοειδών

Από 1ης Νοεμβρίου έως τέλος Φεβρουαρίου

ex 0805 50 10

Λεμόνια (Citrus limon, Citrus limonum)

Από 1ης Ιουνίου έως 31 Μαΐου

ex 0806 10 10

Επιτραπέζια σταφύλια

Από 21ης Ιουλίου έως 20 Νοεμβρίου

ex 0808 10 80

Μήλα

Από 1ης Ιουλίου έως 30 Ιουνίου

ex 0808 20 50

Αχλάδια

Από 1ης Ιουλίου έως 30 Απριλίου

ex 0809 10 00

Βερίκοκα

Από 1ης Ιουνίου έως 31 Ιουλίου

ex 0809 20 95

Κεράσια, εκτός από τα βύσσινα

Από 21ης Μαΐου έως 10 Αυγούστου

ex 0809 30 10 ex 0809 30 90

Ροδάκινα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα νεκταρίνια

Από 11ης Ιουνίου έως 30 Σεπτεμβρίου

ex 0809 40 05

Δαμάσκηνα

Από 11ης Ιουνίου έως 30 Σεπτεμβρίου

ΜΕΡΟΣ Β



Κωδικός ΣΟ

Περιγραφή

Περίοδος εφαρμογής

ex 0707 00 05

Αγγούρια προς μεταποίηση

Από 1ης Μαΐου έως 31 Οκτωβρίου

ex 0809 20 05

Βύσσινα (Prunus cerasus)

Από 21ης Μαΐου έως 10 Αυγούστου



( 1 ) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 608).

( 2 ) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για τη βιολογική παραγωγή και την επισήμανση των βιολογικών προϊόντων και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2092/91 (ΕΕ L 189 της 20.7.2007, σ. 1).

( 3 ) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 269 της 10.10.2013, σ. 1).

( 4 ) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/2447 της Επιτροπής, της 24ης Νοεμβρίου 2015, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 343 της 29.12.2015, σ. 558).

( 5 ) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256 της 7.9.1987, σ. 1).

( 6 ) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 792/2009 της Επιτροπής, της 31ης Αυγούστου 2009, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής όσον αφορά την κοινοποίηση από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή των πληροφοριών και των εγγράφων σε εφαρμογή της κοινής οργάνωσης των αγορών, του καθεστώτος των άμεσων ενισχύσεων, της προώθησης των γεωργικών προϊόντων και των καθεστώτων που εφαρμόζονται στις εξόχως απόκεντρες περιοχές και στα μικρά νησιά του Αιγαίου (ΕΕ L 228 της 1.9.2009, σ. 3).