Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθημα τεκμηρίωσης και δεν δεσμεύει τα κοινοτικά όργανα

για τον καθορισμό κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 550/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού («κανονισμός για την παροχή υπηρεσιών») ( 1 ), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 4,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 549/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, για τη χάραξη του πλαισίου για τη δημιουργία του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού («κανονισμός-πλαίσιο») ( 2 ), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Η Επιτροπή υποχρεούται να καθιερώσει κοινό σύστημα χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών για όλη την Κοινότητα. Το πλέον κατάλληλο νομοθετικό μέσο προς το σκοπό αυτό είναι ένας κανονισμός με άμεση εφαρμογή, έτσι ώστε να εξασφαλισθεί ενιαία εφαρμογή του κοινού συστήματος χρέωσης μέσα στον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό.

(2)

Ο Eurocontrol έλαβε εντολή σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κανονισμού-πλαισίου να επικουρήσει την Επιτροπή στην εκπόνηση κανόνων εφαρμογής ενός κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Ο παρών κανονισμός βασίζεται στη σχετική έκθεση της 29ης Οκτωβρίου 2004 που συντάχθηκε στο πλαίσιο της εντολής αυτής.

(3)

Η δημιουργία κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται κατά τη διάρκεια όλων των φάσεων μιας πτήσης είναι εξαιρετικής σημασίας για την εφαρμογή του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού. Το σύστημα πρέπει να συμβάλει στην επίτευξη μεγαλύτερης διαφάνειας στον καθορισμό, στην επιβολή και στην είσπραξη των τελών από τους χρήστες του εναέριου χώρου. Το σύστημα πρέπει επίσης να ενθαρρύνει την ασφαλή, αποδοτική και αποτελεσματική παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών στους αντίστοιχους χρήστες που το χρηματοδοτούν και να δώσει κίνητρα για την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών.

(4)	Σύμφωνα με το γενικό αντικειμενικό στόχο να βελτιωθεί η οικονομική απόδοση των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το σύστημα χρέωσης θα προωθήσει τη βελτίωση της αποδοτικότητας ως προς το κόστος και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα.

(5)

Για να έχουν οι επιβάτες πρόσβαση στο δίκτυο αερομεταφορών και ιδίως στους μικρούς και μεσαίους αερολιμένες, όπως άλλωστε και στους μεγαλύτερους, σε αποδεκτό κόστος, πρέπει τα κράτη μέλη να μπορούν να εφαρμόζουν την ίδια τιμή μονάδας για τα τέλη τερματικών υπηρεσιών σε όλους τους αερολιμένες που εξυπηρετούνται από τον ίδιο πάροχο υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, ή σε περισσότερες ομάδες τέτοιων αερολιμένων, έτσι ώστε, κατά περίπτωση, να καλύπτεται το συνολικό κόστος των τερματικών υπηρεσιών.

(6)	Το κοινό σύστημα χρέωσης πρέπει να είναι σύμφωνο με το άρθρο 15 της σύμβασης του ICAO του Σικάγου το 1944 για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία.

(7)

Καθόσον η πλειονότητα των κρατών μελών είναι συμβαλλόμενα μέρη της πολυμερούς συμφωνίας του Eurocontrol για τα τέλη διαδρομής, της 12ης Φεβρουαρίου 1981, και η Κοινότητα έχει υπογράψει το πρωτόκολλο πρόσβασης στην αναθεωρημένη σύμβαση του Eurocontrol, οι κανόνες που περιέχει ο παρών κανονισμός πρέπει να είναι σύμφωνοι με το σύστημα τελών διαδρομής του Eurocontrol.

(8)

Το σύστημα χρέωσης πρέπει να επιτρέπει τη βέλτιστη χρήση του εναέριου χώρου, λαμβανομένων υπόψη των ροών της αεροπορικής κίνησης, ιδίως μέσα στα λειτουργικά τμήματα του εναέριου χώρου που έχουν καθορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 551/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, για την οργάνωση και χρήση του εναέριου χώρου στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού («κανονισμός για τον εναέριο χώρο») ( 3 ).

(9)

Σύμφωνα με τη δήλωση που προσαρτάται στον κανονισμό για τον εναέριο χώρο ( 4 ), η Επιτροπή θα συντάξει έως το 2008 έκθεση σχετικά με την εμπειρία που αποκτήθηκε με τη δημιουργία λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου. Τότε, η Επιτροπή θα αξιολογήσει τις δυσχέρειες που θα προκύψουν ενδεχομένως από τη διατήρηση διαφορετικών τιμών μονάδας μέσα σε ένα λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου.

(10)	Είναι αναγκαίο να καθορισθούν απαιτήσεις για την έγκαιρη, πλήρη και διαφανή πληροφόρηση σχετικά με τη βάση του κόστους των εκπροσώπων των χρηστών του εναέριου χώρου και των αρμοδίων αρχών.

(11)	Το ύψος των τελών που θα επιβάλλονται ιδίως για τα ελαφρά αεροσκάφη δεν πρέπει να αποθαρρύνει τη χρήση των διευκολύνσεων και των υπηρεσιών που είναι απαραίτητες για την ασφάλεια ή την εισαγωγή νέων τεχνικών και διαδικασιών.

(12)	Ο τρόπος υπολογισμού των τελών για τις τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες πρέπει να ανταποκρίνεται στη διαφορετική φύση αυτών των υπηρεσιών σε σύγκριση με τις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες διαδρομής.

(13)	Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν την ευχέρεια να καθορίζουν συλλογικά τις δικές τους τιμές μονάδας, ιδίως όταν οι ζώνες χρέωσης εκτείνονται πέραν του εναέριου χώρου ενός κράτους μέλους ή όταν είναι συμβαλλόμενα μέρη σε ένα κοινό σύστημα χρέωσης τελών διαδρομής.

(14)	Για να βελτιωθεί η αποδοτικότητα του συστήματος χρέωσης και για να μετριασθεί ο διοικητικός και λογιστικός φόρτος, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν την ευχέρεια να συλλέγουν τα τέλη διαδρομής συλλογικά στο πλαίσιο ενός κοινού συστήματος χρέωσης τελών διαδρομής με ένα και μόνον τέλος ανά πτήση.

(15)	Είναι σημαντικό να ενισχυθούν τα νομικά μέσα που απαιτούνται για να εξασφαλισθεί η ταχεία και πλήρης καταβολή των αεροναυτιλιακών τελών από τους χρήστες των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

(16)	Τα τέλη που επιβάλλονται στους χρήστες του εναέριου χώρου πρέπει να καθορίζονται και να εφαρμόζονται κατά τρόπο δίκαιο και διαφανή, μετά από διαβούλευση με τους χρήστες. Πρέπει δε να επανεξετάζονται σε τακτική βάση.

(17)	Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ενιαίου ουρανού,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαμόρφωση κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, σύμφωνου προς το σύστημα τελών διαδρομής του Eurocontrol.

2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες που παρέχονται από τους φορείς παροχής υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, οι οποίοι έχουν ορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, και από τους φορείς παροχής μετεωρολογικών υπηρεσιών, εφόσον έχουν ορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, για τη γενική εναέρια κυκλοφορία μέσα στις περιοχές EUR (περιοχή Ευρώπης) και AFI (περιοχή Αφρικής και Ινδικού Ωκεανού) της ΔΟΠΑ (ICAO), στις οποίες τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

3. Τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό για αεροναυτιλιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε εναέριο χώρο υπό την αρμοδιότητά τους μέσα σε άλλες περιοχές της ΔΟΠΑ, με την προϋπόθεση ότι ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη.

4. Τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό σε φορείς παροχής υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν αεροναυτιλιακές υπηρεσίες χωρίς πιστοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 5 του κανονισμού για την παροχή υπηρεσιών.

5. Με την επιφύλαξη του άρθρου 1 παράγραφος 3 τρίτη πρόταση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 της Επιτροπής ( 5 ), τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό για αεροναυτιλιακές υπηρεσίες παρεχόμενες σε αερολιμένες με λιγότερες από 50 000 εμπορικές αεροπορικές κινήσεις ετησίως, ανεξάρτητα από τη μέγιστη μάζα απογείωσης και τον αριθμό των θέσεων επιβατών.

Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την απόφαση αυτή. Η Επιτροπή δημοσιεύει περιοδικά επικαιροποιημένο κατάλογο των αερολιμένων στους οποίους τα κράτη μέλη αποφάσισαν να μην εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό στις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες.

6. Όσον αφορά την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σε αερολιμένες με λιγότερες από 150 000 εμπορικές αεροπορικές κινήσεις ετησίως, ανεξάρτητα από τη μέγιστη μάζα απογείωσης και τον αριθμό των θέσεων επιβατών, τα κράτη μέλη, πριν από κάθε περίοδο αναφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004, μπορούν να αποφασίσουν:

Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της εφαρμογής των αρχών των άρθρων 14 και 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, καθώς και του άρθρου 1 παράγραφος 3 τρίτη πρόταση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010.

Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, αξιολογούν λεπτομερώς σε ποιο βαθμό πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού. Η αξιολόγηση περιλαμβάνει διαβούλευση με τον εκπρόσωπο των χρηστών του εναέριου χώρου.

Τα εν λόγω κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή λεπτομερή έκθεση σχετικά με την αναφερόμενη στο τρίτο εδάφιο αξιολόγηση. Η έκθεση βασίζεται σε στοιχεία και περιλαμβάνει το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων με τους χρήστες και πλήρη αιτιολόγηση των συμπερασμάτων των κρατών μελών.

Μετά από διαβούλευση με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος η Επιτροπή μπορεί να κρίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού και, μπορεί, το αργότερο εντός δύο μηνών από την παραλαβή της έκθεσης, να ζητεί από το κράτος μέλος να επαναλάβει την αξιολόγηση βάσει αναθεωρημένων προϋποθέσεων.

Στις περιπτώσεις αυτές η Επιτροπή καθορίζει το(τα) μέρος(η) της αξιολόγησης που πρέπει να αναθεωρηθεί(ούν) και παραθέτει αιτιολόγηση του αιτήματος.

Στην περίπτωση που η Επιτροπή ζητήσει αναθεώρηση της αξιολόγησης, το οικείο κράτος μέλος υποβάλει έκθεση για τα συμπεράσματα της αναθεωρημένης αξιολόγησης το αργότερο εντός δύο μηνών από την παραλαβή του αιτήματος της Επιτροπής.

Η τελική έκθεση δημοσιοποιείται και ισχύει για τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται οι ορισμοί που περιέχει το άρθρο 2 του κανονισμού-πλαισίου.

1. Το σύστημα χρέωσης διέπεται από τις γενικές αρχές που καθορίζονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.

2. Το καθορισμένο κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαδρομής χρηματοδοτείται μέσω των τελών διαδρομής που επιβάλλονται στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου III ή/και από άλλα έσοδα.

3. Το καθορισμένο κόστος των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χρηματοδοτείται μέσω των τερματικών τελών που επιβάλλονται στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου III ή/και από άλλα έσοδα. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν έμμεσες επιδοτήσεις που χορηγούνται σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.

4. Οι παράγραφοι 2 και 3 δεν θίγουν τη χρηματοδότηση απαλλαγών ορισμένων χρηστών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών μέσω άλλων χρηματοδοτικών πόρων σύμφωνα με το άρθρο 9.

5. Το σύστημα χρέωσης παρέχει διαφάνεια και προβλέπει διαβούλευση για τις βάσεις του κόστους και την κατανομή του κόστους μεταξύ των διαφόρων υπηρεσιών.

1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν ζώνες χρέωσης στον εναέριο χώρο που εμπίπτει στην αρμοδιότητά τους, στον οποίο παρέχονται αεροναυτιλιακές υπηρεσίες στους χρήστες του εναέριου χώρου.

2. Οι ζώνες χρέωσης του εναέριου χώρου καθορίζονται ανάλογα με τις λειτουργίες και τις υπηρεσίες ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας μετά από διαβούλευση με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου.

3. Μια ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής εκτείνεται από το έδαφος έως τον ανώτερο εναέριο χώρο, τον οποίο και περιλαμβάνει. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν συγκεκριμένη ζώνη σε σύνθετες τερματικές περιοχές εντός μίας ζώνης χρέωσης.

4. Εφόσον ζώνες χρέωσης εκτείνονται στον εναέριο χώρο περισσότερων του ενός κρατών μελών, που μπορεί να είναι συνέπεια δημιουργίας κοινής ζώνης χρέωσης σε λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου, τα οικεία κράτη μέλη διασφαλίζουν, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, συνοχή και ομοιομορφία στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στον αντίστοιχο εναέριο χώρο.

Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν είναι δυνατή η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στον αντίστοιχο εναέριο χώρο, τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους χρήστες για τις όποιες διαφορές στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού με διαφανή τρόπο και ενημερώνουν την Επιτροπή και τον Εurocontrol για τις διαφορές αυτές.

Επιλέξιμες υπηρεσίες, διευκολύνσεις και δραστηριότητες

1. Οι φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφοι 2 και 4, καθορίζουν το κόστος που απορρέει από την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που αφορά τις διευκολύνσεις και τις υπηρεσίες που προβλέπονται και εφαρμόζονται βάσει του περιφερειακού σχεδίου αεροναυτιλίας της ΔΟΠΑ, ευρωπαϊκή περιοχή, στις ζώνες χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους.

Το κόστος αυτό περιλαμβάνει τα διοικητικά έξοδα, την επιμόρφωση, τις μελέτες, τις δοκιμές και δοκιμασίες, όπως επίσης και την έρευνα και την ανάπτυξη που αφορούν τις υπηρεσίες αυτές.

2. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν τις ακόλουθες δαπάνες ως καθορισμένο κόστος, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, όταν αυτές προκύπτουν από την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών:

3. Σύμφωνα με το άρθρο 15α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004 και με την επιφύλαξη άλλων χρηματοδοτικών πόρων και σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, μέρος των εσόδων που προκύπτουν από τα τέλη είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση κοινών έργων σχετιζόμενων με λειτουργίες του δικτύου, οι οποίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τη βελτίωση των συνολικών επιδόσεων των υπηρεσιών διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας και αεροναυτιλίας στην Ευρώπη. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την εφαρμογή αναλυτικών και διαφανών λογιστικών συστημάτων προκειμένου να μην επιβάλλονται διπλά τέλη στους χρήστες του εναερίου χώρου. Το καθορισμένο κόστος που χρηματοδοτεί τα κοινά έργα καθορίζεται σαφώς σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ.

1. Το καθορισμένο κόστος και το πραγματικό κόστος περιλαμβάνουν το κόστος των επιλέξιμων υπηρεσιών, διευκολύνσεων και δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού, και καθορίζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις λογιστικής του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.

Τα μη επαναλαμβανόμενα αποτελέσματα που προκύπτουν από την καθιέρωση των διεθνών λογιστικών προτύπων επιτρέπεται να κατανέμονται σε χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα 15 έτη.

Με την επιφύλαξη των άρθρων 16 και 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, το καθορισμένο κόστος ορίζεται πριν την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, ως μέρος των σχεδίων επιδόσεων που αναφέρονται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 και στο άρθρο 10 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 για κάθε ημερολογιακό έτος της περιόδου αναφοράς τόσο σε πραγματικούς όσο και σε ονομαστικούς όρους. Οι τιμές μονάδας υπολογίζονται με βάση το κόστος σε ονομαστικούς όρους. Για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς, η διαφορά μεταξύ του καθορισμένου κόστους εκφρασμένου σε ονομαστικούς όρους πριν την περίοδο αναφοράς και του καθορισμένου κόστους που αναπροσαρμόζεται με βάση τον πραγματικό πληθωρισμό που κατέγραψε η Επιτροπή (Eurostat) για το συγκεκριμένο έτος μεταφέρεται το αργότερο στο έτος ν+2.

Το καθορισμένο κόστος και το πραγματικό κόστος εκφράζονται στο εθνικό νόμισμα. Εφόσον σε ένα λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου καθορίζεται κοινή ζώνη χρέωσης με ενιαία τιμή μονάδας, τα οικεία κράτη μέλη διασφαλίζουν τη μετατροπή του εθνικού κόστους σε ευρώ ή στο εθνικό νόμισμα ενός των οικείων κρατών μελών, ώστε να εξασφαλιστεί ο διαφανής υπολογισμός της ενιαίας τιμής μονάδας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 13 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και τον Eurocontrol.

2. Το κόστος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 κατανέμεται σε δαπάνες προσωπικού, λοιπές λειτουργικές δαπάνες, δαπάνες απόσβεσης, κόστος κεφαλαίου και έκτακτες δαπάνες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι μη ανακτήσιμοι φόροι και οι τελωνειακοί δασμοί που καταβάλλονται, και όλες οι άλλες σχετικές δαπάνες.

Στις δαπάνες προσωπικού περιλαμβάνονται οι μεικτές αμοιβές, η καταβολή υπερωριών, οι εισφορές της εργοδοσίας στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και δαπάνες συνταξιοδότησης και άλλες παροχές. Οι δαπάνες συνταξιοδότησης είναι δυνατόν να υπολογίζονται με προσεκτική χρήση παραδοχών σύμφωνα με διαχείριση του συστήματος ή το εθνικό δίκαιο, κατά περίπτωση. Οι εν λόγω παραδοχές θα αναφέρονται λεπτομερώς στο εθνικό σχέδιο επιδόσεων.

Οι λοιπές λειτουργικές δαπάνες περιλαμβάνουν τις δαπάνες για την αγορά αγαθών και υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται στην παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, ιδίως τις εξωτερικές υπηρεσίες όπως οι επικοινωνίες, το εξωτερικό προσωπικό όπως οι σύμβουλοι, τα υλικά, την ενέργεια, τις υπηρεσίες κοινής ωφελείας, την μίσθωση κτιρίων, τον εξοπλισμό και τις εγκαταστάσεις, την συντήρηση, τα ασφάλιστρα και τα έξοδα ταξιδίου. Όταν ένας φορέας παροχής υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας αγοράζει άλλες αεροναυτιλιακές υπηρεσίες, περιλαμβάνει τις πραγματικές δαπάνες για τις υπηρεσίες αυτές στις λοιπές λειτουργικές δαπάνες.

Οι δαπάνες απόσβεσης αφορούν τα συνολικά πάγια στοιχεία ενεργητικού που χρησιμοποιούνται για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα πάγια στοιχεία ενεργητικού αποσβέννυνται, ανάλογα με την αναμενόμενη διάρκεια επιχειρησιακής ζωής τους, με τη μέθοδο της γραμμικής απόσβεσης που εφαρμόζεται στο κόστος των στοιχείων ενεργητικού που αποσβέννυνται. Η λογιστική του ιστορικού ή του τρέχοντος κόστους επιτρέπεται να χρησιμοποιείται στον υπολογισμό της απόσβεσης. Η μεθοδολογία δεν τροποποιείται κατά τη διάρκεια της απόσβεσης και συμβαδίζει με το εφαρμοζόμενο κόστος κεφαλαίου. Εφόσον εφαρμόζεται η λογιστική του τρέχοντος κόστους, παρέχονται επίσης τα ισοδύναμα λογιστικά στοιχεία του ισοδύναμου ιστορικού κόστους για να καθίσταται δυνατή η σύγκριση και αξιολόγηση.

Οι έκτακτες δαπάνες περιλαμβάνουν μη επαναλαμβανόμενες δαπάνες της παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους.

Κάθε προσαρμογή εκτός όσων προβλέπονται από τα διεθνή λογιστικά πρότυπα διευκρινίζεται στο εθνικό σχέδιο επιδόσεων ώστε να εξετασθεί από την Επιτροπή και στις πρόσθετες πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το παράρτημα II.

Οι έκτακτες δαπάνες είναι μη επαναλαμβανόμενες δαπάνες σε σχέση με την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που έλαβαν χώρα στη διάρκεια του τρέχοντος έτους.

Για τους σκοπούς της παραγράφου 2 πέμπτο εδάφιο, οι συντελεστές στάθμισης βασίζονται στο ποσοστό χρηματοδότησης μέσω είτε δανειοληψίας είτε μετοχικού κεφαλαίου. Το χρεωστικό επιτόκιο ισούται με το μέσο χρεωστικό επιτόκιο του φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Η απόδοση μετοχικού κεφαλαίου βασίζεται στον πραγματικό χρηματοοικονομικό κίνδυνο του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

Όταν τα πάγια στοιχεία του ενεργητικού δεν ανήκουν στον φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών αλλά περιλαμβάνονται στον υπολογισμό του κόστους του κεφαλαίου, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι δεν ανακτάται δύο φορές το κόστος των στοιχείων αυτών.

1. Το κόστος των επιλέξιμων υπηρεσιών, διευκολύνσεων και δραστηριοτήτων κατά την έννοια του άρθρου 5 κατανέμεται με διαφανή τρόπο στις ζώνες χρέωσης από τις οποίες πράγματι προκύπτει.

Όταν το κόστος προκύπτει σε διάφορες ζώνες χρέωσης, κατανέμεται κατ’ αναλογία με βάση διαφανή μεθοδολογία, όπως απαιτείται από το άρθρο 8.

2. Το κόστος των τερματικών υπηρεσιών συνδέεται με τις ακόλουθες υπηρεσίες:

Για τους σκοπούς του σημείου β) της πρώτης παραγράφου πριν από την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη καθορίζουν για κάθε αερολιμένα τα κριτήρια που χρησιμοποιούν για την κατανομή του κόστους μεταξύ της εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή και της τερματικής εξυπηρέτησης, και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.

3. Το κόστος της εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή συνδέεται με το κόστος που αναφέρεται στην παράγραφο 1, εξαιρουμένου του κόστους που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

4. Σε περίπτωση χορήγησης απαλλαγών για πτήσεις VFR (εξ όψεως) σύμφωνα με το άρθρο 9, ο φορέας παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαχωρίζει το κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται σε πτήσεις VFR (εξ όψεως) από το κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται σε πτήσεις IFR (με όργανα). Το κόστος αυτό μπορεί να προσδιορισθεί με μέθοδο οριακού κόστους, λαμβάνοντας υπόψη τα οφέλη για τις πτήσεις IFR που προκύπτουν από τις υπηρεσίες που παρέχονται σε πτήσεις VFR (εξ όψεως).

Διαφάνεια του κόστους και του μηχανισμού χρέωσης

1. Το αργότερο έξι μήνες πριν από την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη, καλούν σε διαβούλευση τους εκπροσώπους των χρηστών του εναερίου χώρου με αντικείμενο το καθορισμένο κόστος, τις προγραμματιζόμενες επενδύσεις, τις προβλέψεις των μονάδων εξυπηρέτησης, την πολιτική χρέωσης και τις τιμές μονάδας που προκύπτουν, επικουρούμενοι από τους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν, με διαφανή τρόπο, το εθνικό κόστος, ή το κόστος των λειτουργικών τμημάτων του εναέριου χώρου τους που έχουν καθορίσει σύμφωνα με το άρθρο 5, καθώς και τις τιμές μονάδας, στους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου, την Επιτροπή και, κατά περίπτωση, τον Eurocontrol.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη καλούν κάθε χρόνο σε διαβούλευση τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου με αντικείμενο κάθε απόκλιση από τα προβλεπόμενα, και ιδίως σχετικά με:

Η εν λόγω διαβούλευσης μπορεί να διοργανώνεται σε περιφερειακή βάση. Οι εκπρόσωποι των χρηστών του εναερίου χώρου διατηρούν το δικαίωμα να ζητούν περαιτέρω διαβούλευση. Η διαβούλευση με τους χρήστες διοργανώνεται επίσης συστηματικά μετά την ενεργοποίηση μηχανισμού προειδοποίησης για την αναθεώρηση της τιμής μονάδας.

2. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βασίζονται στους πίνακες αναφοράς και στους λεπτομερείς κανόνες υποβολής που καθορίζονται στα παραρτήματα II και VI ή, όταν κράτος μέλος, σε εθνικό επίπεδο ή σε επίπεδο λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου αποφάσισε να μην υπολογίσει το καθορισμένο κόστος ή τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης ή να μην καθορίσει τις τιμές μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 6, οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βασίζονται στους πίνακες αναφοράς και στους λεπτομερείς κανόνες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ. Τα σχετικά έγγραφα τίθενται στη διάθεση των εκπροσώπων των χρηστών του εναέριου χώρου, της Επιτροπής, του Eurocontrol και των εθνικών εποπτικών αρχών τρεις εβδομάδες πριν από τη συνάντηση διαβούλευσης. Όσον αφορά την ετήσια διαβούλευση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, τα σχετικά έγγραφα τίθενται στη διάθεση των εκπροσώπων των χρηστών του εναερίου χώρου, της Επιτροπής, του Eurocontrol και των εθνικών εποπτικών αρχών σε ετήσια βάση, το αργότερο την 1η Νοεμβρίου.

Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΜΕΣΩ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΤΕΛΩΝ

1. Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τα τέλη διαδρομής:

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν από τα τέλη διαδρομής:

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν από τα τερματικά τέλη τις πτήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.

Το κόστος των απαλλαγμένων από τέλη πτήσεων δεν λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό των τιμών μονάδας.

Το κόστος των απαλλαγμένων από τέλη πτήσεων συντίθεται από:

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών αμείβονται για τις υπηρεσίες που παρέχουν για τις απαλλαγμένες από τέλη πτήσεις.

1. Με την επιφύλαξη της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 3 παράγραφος 2 για τη χρηματοδότηση των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαδρομής μέσω άλλων εσόδων, τα τέλη διαδρομής για συγκεκριμένη πτήση εντός συγκεκριμένης ζώνης χρέωσης τελών διαδρομής ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει υπολογιστεί γι’ αυτήν τη ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής επί τις μονάδες τελών διαδρομής για τη συγκεκριμένη πτήση.

2. Οι τιμές μονάδας και οι μονάδες εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα IV.

1. Με την επιφύλαξη της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 3 παράγραφος 3 για τη χρηματοδότηση των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών μέσω άλλων εσόδων, τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης για συγκεκριμένη πτήση εντός συγκεκριμένης ζώνης χρέωσης τερματικών τελών ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει υπολογιστεί γι’ αυτήν τη ζώνη χρέωσης τερματικών τελών επί τις μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης για τη συγκεκριμένη πτήση. Για τον υπολογισμό της χρέωσης, η προσέγγιση και η αναχώρηση μετρώνται ως μία και μόνη πτήση. Η μονάδα μέτρησης είναι είτε η άφιξη πτήσης είτε η αναχώρηση πτήσης.

2. Η τιμή μονάδας και οι μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα V.

1. Το παρόν άρθρο θεσπίζει τους μηχανισμούς καταμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας και κόστους. Εφαρμόζεται σύμφωνα με τις αρχές του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010.

2. Οι ακόλουθες δαπάνες δεν υπόκεινται στον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας και ανακτώνται ανεξαρτήτως της εξέλιξης της κυκλοφορίας:

Επίσης, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από τον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας το καθορισμένο κόστος των παρόχων υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν αεροναυτιλιακές υπηρεσίες χωρίς πιστοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.

3. Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης δεν είναι ανώτερος ή κατώτερος του 2 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, δεν μεταφέρονται τα πρόσθετα έσοδα ή ζημίες στα έσοδα του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ως προς το καθορισμένο κόστος.

4. Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι ανώτερος του 2 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου το αργότερο το έτος ν+2 τουλάχιστον το 70 % των πρόσθετων εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν το 2 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος.

Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι κατώτερος του 2 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, τους χρήστες του εναερίου χώρου βαρύνει το αργότερο το έτος ν+2 το 70 % κατ’ ανώτατο όριο των ζημιών του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν το 2 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να κατανείμουν τη μεταφορά των ζημιών αυτών στα έσοδα σε αρκετά έτη με σκοπό να διατηρηθεί η σταθερότητα της τιμής μονάδας.

5. Η κατανομή του κινδύνου κυκλοφορίας που αναφέρεται στην παράγραφο 4 καθορίζεται στο σχέδιο επιδόσεων σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναέριου χώρου για ολόκληρη την περίοδο αναφοράς, μετά από τη διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8.

6. Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι κατώτερος του 90 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, τους χρήστες του εναερίου χώρου καταρχήν βαρύνει το αργότερο το έτος ν+2 το πλήρες ύψος των ζημιών του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οποίο υπερβαίνει το 10 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να κατανείμουν τη μεταφορά των ζημιών αυτών στα έσοδα σε αρκετά έτη με σκοπό να διατηρηθεί η σταθερότητα της τιμής μονάδας.

Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι υψηλότερος του 110 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου το αργότερο το έτος ν+2 το πλήρες ύψος των πρόσθετων εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οποίο υπερβαίνει το 10 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος.

7. Οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χωρίς μετοχικό κεφάλαιο ή με μετοχικό κεφάλαιο κάτω του 5 % του συνολικού παθητικού στις 31 Δεκεμβρίου 2011 μπορούν να εξαιρούνται από τον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας κατά την πρώτη περίοδο αναφοράς, ώστε να επιτευχθεί μικρότερο ποσοστό χρηματοδότησης του χρέους. Οι εν λόγω πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που εξαιρούνται από τον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας αναφέρονται στο σχέδιο επιδόσεων που θα επανεξετάσει η Επιτροπή και στις πρόσθετες πληροφορίες που πρέπει να διαβιβασθούν σύμφωνα με το παράρτημα II. Τα κράτη μέλη περιγράφουν και αιτιολογούν τα μέτρα που προγραμματίζουν για να επιτευχθεί χαμηλότερο ποσοστό χρηματοδότησης του χρέους και το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής τους.

8. Οι ακόλουθες αρχές ισχύουν για τον κίνδυνο κόστους:

Με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, η εθνική εποπτική αρχή καταρτίζει κατάλογο με ανεξέλεγκτους παράγοντες κόστους, από τον κατάλογο που αναφέρεται στα στοιχεία i) έως v) του πρώτου εδαφίου και ο οποίος επισυνάπτεται στο σχέδιο επιδόσεων.

Εφόσον καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς το πραγματικό κόστος είναι χαμηλότερο του καθορισμένου κόστους που ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, η διαφορά επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου με μεταφορά της στην επόμενη περίοδο αναφοράς.

Εφόσον καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς το πραγματικό κόστος είναι υψηλότερο του καθορισμένου κόστους που ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, η διαφορά μετακυλύεται στους χρήστες του εναερίου χώρου με μεταφορά της στην επόμενη περίοδο αναφοράς. Η οικεία εθνική εποπτική αρχή δίνει τη ρητή συγκατάθεσή της για τη μεταφορά αφού βεβαιωθεί ότι:

Το μεταφερόμενο ποσό προσδιορίζεται με συντελεστές και περιγράφεται στις πρόσθετες πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το παράρτημα VI.

1. Τα κράτη μέλη σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναέριου χώρου μπορούν να καθιερώσουν ή να εγκρίνουν καθεστώτα παροχής κινήτρων, τα οποία εφαρμόζονται με ισότιμο και διαφανή τρόπο, για την προώθηση βελτιώσεων στην παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή τη μείωση του περιβαλλοντικού αντίκτυπου των αερομεταφορών, τα οποία οδηγούν σε διαφορετικό υπολογισμό των τελών σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3. Η εφαρμογή των κινήτρων αυτών μπορεί να εφαρμόζεται στους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή στους χρήστες του εναέριου χώρου.

2. Σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, τα κράτη μέλη, σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου, μπορούν να αποφασίζουν οικονομικά κίνητρα για την επίτευξη των στόχων επιδόσεων από τους παρόχους τους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Επιτρέπεται η προσαρμογή της τιμής μονάδας για την πρόβλεψη δώρου ή προστίμου ανάλογα με το πραγματικό επίπεδο επιδόσεων του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ως προς τον αντίστοιχο στόχο. Τα εν λόγω δώρα ή πρόστιμα τίθενται σε εφαρμογή μόνον εφόσον οι αποκλίσεις των επιδόσεων έχουν ουσιώδη επίπτωση στους χρήστες. Το εφαρμοζόμενο ύψος του δώρου ή προστίμου είναι ανάλογο των προς επίτευξη στόχων και των επιτυγχανόμενων επιδόσεων. Τα επίπεδα απόκλισης των επιδόσεων και το εφαρμοζόμενο ύψος του δώρου ή προστίμου καθορίζονται μετά από την πρόσκληση σε διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8 και προβλέπεται στο σχέδιο επιδόσεων σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναέριου χώρου.

3. Όταν κράτος μέλος αποφασίζει να εφαρμόσει καθεστώς παροχής κινήτρων ως προς τους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, ρυθμίζει τα τέλη που καταβάλλουν, μετά από την πρόσκληση σε διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8, κατά τρόπο ώστε να αντικατοπτρίζουν τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι εν λόγω χρήστες, και ιδίως για:

4. Τα κράτη μέλη που καθιερώνουν ή εγκρίνουν καθεστώτα παροχής κινήτρων παρακολουθούν την ορθή εφαρμογή τους από τους φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

Καθορισμός των τιμών μονάδας στις ζώνες χρέωσης

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι τιμές μονάδας καθορίζονται για κάθε ζώνη χρέωσης σε ετήσια βάση.

Οι τιμές μονάδας καθορίζονται στο εθνικό νόμισμα. Όταν τα κράτη μέλη που περιλαμβάνονται σε λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου αποφασίζουν να καθιερωθεί κοινή ζώνη χρέωσης με ενιαία τιμή μονάδας, η εν λόγω τιμή μονάδας εκφράζεται σε ευρώ ή στο εθνικό νόμισμα ενός των οικείων κρατών μελών. Τα οικεία κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά με το νόμισμα την Επιτροπή και τον Eurocontrol.

2. Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 και το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, σε περίπτωση ενεργοποίησης κανονισμού προειδοποίησης, επιτρέπεται η τροποποίηση της τιμής της μονάδας εντός της διάρκειας του έτους.

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και τον Eurocontrol, κατά περίπτωση, σχετικά με τις τιμές μονάδας που καθορίζουν για κάθε ζώνη χρέωσης.

4. Οι τιμές μονάδας για το πρώτο έτος της περιόδου αναφοράς υπολογίζονται με βάση το σχέδιο επιδόσεων που κοινοποίησε το οικείο κράτος μέλος ή λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου την 1η Νοεμβρίου του έτους που προηγήθηκε της έναρξης της περιόδου αναφοράς. Εφόσον σχέδια επιδόσεων εγκριθούν μετά την 1η Νοεμβρίου του έτους που προηγήθηκε της έναρξης της περιόδου αναφοράς, οι τιμές μονάδας υπολογίζονται και πάλι εάν χρειάζεται με βάση το τελικό σχέδιο που εγκρίθηκε ή τα εφαρμοζόμενα διορθωτικά μέτρα.

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν τα τέλη μέσω ενιαίου τέλους ανά πτήση. Εφόσον τα τέλη χρεώνονται και συλλέγονται σε περιφερειακή βάση, το νόμισμα χρέωσης μπορεί να είναι το ευρώ και στην αντίστοιχη τιμή μονάδας επιτρέπεται η προσθήκη μιας τιμής διοικητικής μονάδας για την κάλυψη του κόστους χρέωσης και συλλογής.

2. Οι χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών καταβάλλουν εγκαίρως και πλήρως όλα τα αεροναυτιλιακά τέλη.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι εφαρμόζονται αποτελεσματικά εκτελεστικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν άρνηση παροχής υπηρεσιών, κράτηση αεροσκάφους ή άλλα εκτελεστικά μέτρα σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις που λαμβάνουν σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό είναι δεόντως αιτιολογημένες και υπόκεινται σε αποτελεσματική διαδικασία επανεξέτασης ή και προσφυγής.

Διευκόλυνση της παρακολούθησης της συμμόρφωσης

Οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διευκολύνουν τις επιθεωρήσεις και τις έρευνες της εθνικής εποπτικής αρχής ή του νομιμοποιούμενου οργανισμού που ενεργεί εξ ονόματός της, καθώς και τους επιτόπιους ελέγχους. Τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα δύνανται:

Οι εν λόγω επιθεωρήσεις και έρευνες διεξάγονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου πρόκειται να πραγματοποιηθούν.

Η επανεξέταση, εκ μέρους ης Επιτροπής, του μηχανισμού επιδόσεων ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 περιλαμβάνει τον μηχανισμό καταμερισμού κινδύνου που ορίζεται στο άρθρο 11α του παρόντος κανονισμού, τα καθεστώτα παροχής κινήτρων που ορίζονται στο άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού και τις επιπτώσεις και την αποτελεσματικότητά τους στην επίτευξη των στόχων επιδόσεων.

1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2007.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να μεταθέσουν έως την 1η Ιανουαρίου 2008 την εφαρμογή των άρθρων 9, 10, 12, 13 και 14 όσον αφορά τα τέλη εξυπηρέτησης διαδρομής.

Τα κράτη μέλη δύνανται να μεταθέσουν έως την 1η Ιανουαρίου 2010 την εφαρμογή των άρθρων 9 και 11 έως 15 όσον αφορά τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης.

Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη αποφασίσουν να μεταθέσουν την ημερομηνία εφαρμογής σύμφωνα με το δεύτερο και τρίτο εδάφιο ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΣΕ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΕΣ ΠΟΥ ΕΜΠΙΠΤΟΥΝ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 1 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 6

Οι προϋποθέσεις που αξιολογούνται βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 6 είναι οι ακόλουθες:

Τα κράτη μέλη, καθώς και οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, συμπληρώνουν τον κάτωθι πίνακα αναφοράς για κάθε ζώνη χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους και για κάθε περίοδο αναφοράς. Τα κράτη μέλη παρέχουν επίσης συγκεντρωτικό πίνακα αναφοράς για κάθε ζώνη χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους.

Συμπληρώνεται συγκεντρωτικός πίνακας για όλους τους αερολιμένες που υπάγονται στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

Όταν μια ζώνη χρέωσης καλύπτει τον εναέριο χώρο περισσοτέρων του ενός κρατών μελών, τα κράτη μέλη συμπληρώνουν τον πίνακα από κοινού σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 4.

Το πραγματικό κόστος καθορίζεται με βάση τους πιστοποιημένους λογαριασμούς. Το κόστος καθορίζεται σύμφωνα με το επιχειρηματικό σχέδιο που απαιτείται από το πιστοποιητικό και εκφράζεται στο νόμισμα στο οποίο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 τέταρτο εδάφιο.

Για να διευκολυνθεί ο καθορισμός των στόχων επιδόσεων από την Επιτροπή σε επίπεδο Ένωσης, και με την επιφύλαξη των σχεδίων επιδόσεων που πρόκειται να εγκριθούν σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναερίου χώρου, τα κράτη μέλη, καθώς και οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, συμπληρώνουν τον εν λόγω πίνακα αναφοράς με τα αρχικά προγνωστικά στοιχεία δεκαοκτώ μήνες πριν την έναρξη περιόδου αναφοράς.

Επιπροσθέτως, τα κράτη μέλη, καθώς και οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, παρέχουν τουλάχιστον τις κάτωθι πληροφορίες:

ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΕΣ ΠΟΥ ΕΜΠΙΠΤΟΥΝ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 1 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 6

Οι φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών συμπληρώνουν τον κάτωθι πίνακα αναφοράς για κάθε ζώνη χρέωσης τερματικής εξυπηρέτησης υπό την αρμοδιότητά τους.

Τα στοιχεία αναφέρονται σε πραγματικό κόστος για το έτος (n – 3) έως το έτος (n – 1) και σε προβλεπόμενο για το έτος (n) και εντεύθεν. Το πραγματικό κόστος καθορίζεται με βάση τους πιστοποιημένους λογαριασμούς. Το προβλεπόμενο κόστος καθορίζεται με βάση το επιχειρηματικό σχέδιο που απαιτείται από το πιστοποιητικό.

Επιπροσθέτως, οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών παρέχουν τουλάχιστον τις κάτωθι πληροφορίες:

2. ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Οι φορείς παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών παρέχουν τις κάτωθι πληροφορίες για κάθε ζώνη χρέωσης τερματικών τελών:

Υπολογισμός των μονάδων εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή και των τιμών μονάδας

1. Υπολογισμός των μονάδων εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή

2. Υπολογισμός των τιμών μονάδων εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή

Υπολογισμός των μονάδων τερματικής εξυπηρέτησης και των τιμών μονάδας

1. Υπολογισμός των μονάδων τερματικής εξυπηρέτησης

2. Υπολογισμός των τιμών μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης

Τα κράτη μέλη, καθώς και οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών συμπληρώνουν τον κάτωθι πίνακα αναφοράς για κάθε ζώνη χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους και για κάθε περίοδο αναφοράς. Τα κράτη μέλη παρέχουν επίσης συγκεντρωτικό πίνακα για κάθε ζώνη χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους.

Επιπροσθέτως, τα οικεία κράτη μέλη συλλέγουν και παρέχουν τουλάχιστον τις κάτωθι πληροφορίες:

		Επίσημη Εφημερίδα
		No	page	date
►M1	ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1191/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 16ης Δεκεμβρίου 2010	L 333	6	17.12.2010
►M2	ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 923/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 26ης Σεπτεμβρίου 2012	L 281	1	13.10.2012

	(n – 3) A	(n – 2) A	(n – 1) A	(n) F	(n + 1) F	(n + 2) P	(n + 3) P	(n + 4) P	(n + 5) P
Κατανομή βάσει της φύσης
Προσωπικό
Λοιπές λειτουργικές δαπάνες
Απόσβεση
Κόστος κεφαλαίου
Έκτακτες δαπάνες
Συνολικό κόστος