Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62019CN0158

Υπόθεση C-158/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2019 η Razan Othman κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 12 Δεκεμβρίου 2018, στην υπόθεση T-416/16, Othman κατά Συμβουλίου

OJ C 172, 20.5.2019, p. 16–17 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

20.5.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 172/16


Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2019 η Razan Othman κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 12 Δεκεμβρίου 2018, στην υπόθεση T-416/16, Othman κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση C-158/19 P)

(2019/C 172/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Razan Othman (εκπρόσωπος: E. Ruchat, avocat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την αίτηση αναιρέσεως·

κατά συνέπεια, να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 12 Δεκεμβρίου 2018, στην υπόθεση T-416/16, Razan Othman κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

και, αποφαινόμενο επί της ουσίας της υποθέσεως:

να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/850 της 27ης Μαΐου 2016 (1) και τις συνακόλουθες εκτελεστικές αυτής πράξεις, καθόσον αφορούν την αναιρεσείουσα·

να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους:

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε το δικαίωμα της νυν αναιρεσείουσας να τύχει ακροάσεως πριν από την έκδοση της πράξεως για τη λήψη νέων περιοριστικών μέτρων, το οποίο κατοχυρώνεται με το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο και παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο αγνόησε τα δημοσιεύματα που προσκόμισε η νυν αναιρεσείουσα προς στήριξη της προσφυγής της ακυρώσεως προκειμένου να αποδείξει ότι δεν υποστήριζε το συριακό καθεστώς.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επί των διατάξεων 27 και 28 της αποφάσεως 2013/255/ΚΕΠΠΑ (2), κατά τις οποίες η ιδιότητα του μέλους της οικογένειας Al-Assad ή της οικογένειας Makhlouf αποτελεί αυτοτελές κριτήριο που δικαιολογεί την επιβολή κυρώσεων, κρίνοντάς τες παράνομες, καθόσον αντιστρέφουν το βάρος αποδείξεως.


(1)  Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/850 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2016, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ L 141, σ. 125).

(2)  Απόφαση 2013/255/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 2013, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ L 147, σ. 14).


Top