Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32018H0910(09)

Σύσταση του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2018, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2018 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για το 2018

ST/9436/2018/INIT

OJ C 320, 10.9.2018, p. 39–43 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

10.9.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 320/39


ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 13ης Ιουλίου 2018

σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2018 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για το 2018

(2018/C 320/09)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,

Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Στις 22 Νοεμβρίου 2017, η Επιτροπή ενέκρινε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Έλαβε δεόντως υπόψη τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων, που διακηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 22 Νοεμβρίου 2017, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή ενέκρινε επίσης την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Γαλλία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημερομηνία η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 14 Μαΐου 2018, το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ (3) («σύσταση για τη ζώνη του ευρώ»).

(2)

Ως κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Γαλλία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της σύστασης για τη ζώνη του ευρώ, όπως αντικατοπτρίζεται στις συστάσεις κατωτέρω, και ιδίως στις συστάσεις 1 και 2.

(3)

Η έκθεση χώρας του 2018 για την Γαλλία δημοσιεύτηκε στις 7 Μαρτίου 2018. Στην έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος της Γαλλίας όσον αφορά την εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 11 Ιουλίου 2017 (4), η συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις ανά χώρα που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Γαλλίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Επιπλέον, η έκθεση περιλάμβανε εμπεριστατωμένη επισκόπηση δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν επίσης στις 7 Μαρτίου 2018. Με βάση την ανάλυσή της, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γαλλία εμφανίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ειδικότερα, οι ευπάθειες απορρέουν από το υψηλό δημόσιο χρέος και τη χαμηλή δυναμική της ανταγωνιστικότητας σε συνθήκες χαμηλής αύξησης της παραγωγικότητας. Ο κίνδυνος δυσμενών επιπτώσεων στη γαλλική οικονομία και, δεδομένου του μεγέθους της, μετάδοσης αρνητικών δευτερογενών αποτελεσμάτων στην οικονομική και νομισματική ένωση, είναι ιδιαίτερα σοβαρός.

(4)

Στις 25 Απριλίου 2018 η Γαλλία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

(5)

Οι σχετικές συστάσεις ανά χώρα ελήφθησαν υπόψη στον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων («ΕΔΕΤ») για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με το πώς θα μπορούσε να κάνει χρήση της διάταξης αυτής σε κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ΕΔΕΤ με την υγιή οικονομική διακυβέρνηση.

(6)

Μετά την έγκαιρη και σταθερή διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος και την απόφαση (ΕΕ) 2018/924 του Συμβουλίου (6) για την κατάργηση της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, η Γαλλία υπάγεται στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και υπόκειται στον μεταβατικό κανόνα για το χρέος. Στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2018, η κυβέρνηση σχεδιάζει σταδιακή βελτίωση του ισοζυγίου της γενικής κυβέρνησης από – 2,6 % του ΑΕΠ το 2017 σε + 0,3 % του ΑΕΠ το 2022. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος —διαρθρωτικό έλλειμμα 0,4 % του ΑΕΠ— δεν αναμένεται να επιτευχθεί κατά την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018, ο δείκτης του χρέους της γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ αναμένεται να υποχωρήσει από το 97,0 % του ΑΕΠ το 2017 στο 89,2 % το 2022. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι ευλογοφανές. Ταυτόχρονα, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί επαρκώς τα αναγκαία μέτρα στήριξης των προβλεπόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2019 και μετά.

(7)

Στις 11 Ιουλίου 2017, το Συμβούλιο συνέστησε στη Γαλλία να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών (7) δημόσιων δαπανών δεν θα υπερβεί το 1,2 % το 2018, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,6 % του ΑΕΠ. Ταυτόχρονα, σημειώθηκε ότι η αξιολόγηση του σχεδίου δημοσιονομικού προγράμματος του 2018 και η επακόλουθη αξιολόγηση των δημοσιονομικών αποτελεσμάτων του 2018 θα πρέπει να λάβουν δεόντως υπόψη τον στόχο της επίτευξης δημοσιονομικού προσανατολισμού που συμβάλλει τόσο στην ενίσχυση της συνεχιζόμενης ανάκαμψης όσο και στη διασφάλιση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών. Μετά την αξιολόγηση της έντασης της ανάκαμψης στη Γαλλία, στην οποία προέβη η Επιτροπή στο πλαίσιο της γνώμης της όσον αφορά το σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος της χώρας για το 2018, δίνοντας παράλληλα τη δέουσα προσοχή στις προκλήσεις βιωσιμότητας που αντιμετωπίζει η Γαλλία, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υπάρχουν πρόσθετα στοιχεία ως προς το ζήτημα αυτό που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2018, υπάρχει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από τη συνιστώμενη πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου το 2018.

(8)

Το 2019, λόγω του δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης της Γαλλίας άνω του 60 % του ΑΕΠ και του προβλεπόμενου κενού παραγωγής της τάξης του 0,6 %, ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα πρέπει να υπερβεί το 1,4 %, σύμφωνα με τη διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,6 % του ΑΕΠ που προκύπτει από τον από κοινού συμφωνηθέντα πίνακα προσαρμογής απαιτήσεων βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2018 με την παραδοχή αμετάβλητων πολιτικών, υπάρχει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από την απαίτηση αυτή το 2019, καθώς και για τα έτη 2018 και 2019 λαμβανόμενα από κοινού. Εκ πρώτης όψεως, δεν προβλέπεται συμμόρφωση της Γαλλίας με τον μεταβατικό κανόνα για το χρέος το 2018 και το 2019. Γενικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι τα αναγκαία μέτρα θα πρέπει να ληφθούν από το 2018 για τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Θα αποτελούσε συνετή πράξη η χρήση τυχόν έκτακτων εσόδων για την περαιτέρω μείωση του δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης.

(9)

Το επίπεδο των δημόσιων δαπανών στη Γαλλία είναι το υψηλότερο στην Ένωση. Ο δείκτης δαπανών προβλέπεται να ανέλθει στο 56,0 % του ΑΕΠ το 2018, δηλαδή να υπερβεί κατά 10,6 εκατοστιαίες μονάδες τον μέσο όρο της Ένωσης. Η στρατηγική εξυγίανσης κατά τα τελευταία έτη ευνοήθηκε κυρίως από τη μείωση των επιτοκίων και τις περικοπές των δημοσίων επενδύσεων, αλλά θεωρείται απίθανο να διατηρηθεί μεσοπρόθεσμα το περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων, και η μείωση των παραγωγικών δημόσιων επενδύσεων θα μπορούσε να αποβεί εις βάρος του οικονομικού δυναμικού στο μέλλον. Οι προσπάθειες επανεξέτασης των δαπανών από το 2014 δεν απέδωσαν σημαντική εξοικονόμηση πόρων και η βελτίωση της αποτελεσματικότητας ήταν περιορισμένη λόγω της έλλειψης κατάλληλων μέτρων παρακολούθησης και της ανεπαρκούς πολιτικής ευθύνης. Η πλέον πρόσφατη στρατηγική επανεξέτασης των δαπανών έχει εγκαταλειφθεί και θα αντικατασταθεί από τη «δημόσια δράση 2022» (Action Publique 2022), οι αρχές της οποίας καθορίζονται στην εντολή που έδωσε η κυβέρνηση τον Οκτώβριο του 2017. Η επιτροπή της δημόσιας δράσης 2022 (Comité Action Publique 2022) πρόκειται να καταρτίσει έκθεση πριν από το καλοκαίρι του 2018 και να αναλύσει ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν. Ωστόσο, δεν έχουν προταθεί ακόμη σαφώς προσδιορισμένα μέτρα και οι νέες εξοικονομήσεις πόρων στο πλαίσιο αυτό δεν αναμένεται να επιτευχθούν πριν από το 2020. Η ταχεία εφαρμογή των μέτρων εξοικονόμησης δαπανών θα συνέβαλλε θετικά στις προσπάθειες για την αντιμετώπιση των τρεχουσών αναγκών δημοσιονομικής εξυγίανσης σε βραχυπρόθεσμη έως μεσοπρόθεσμη βάση.

(10)

Επί του παρόντος, στη Γαλλία συνυπάρχουν 37 διαφορετικά συνταξιοδοτικά συστήματα. Αφορούν διαφορετικές ομάδες εργαζομένων και λειτουργούν σύμφωνα με διαφορετικά σύνολα κανόνων. Η σταδιακή ενοποίηση των κανόνων θα βελτιώσει τη διαφάνεια του συστήματος, θα συμβάλει στη δικαιότερη κατανομή των βαρών μεταξύ των γενεών και θα διευκολύνει την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού. Η εναρμόνιση των κανόνων υπολογισμού θα συμβάλει επίσης στη βελτίωση του ελέγχου των δημοσίων δαπανών. Ενώ οι μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που έχουν ήδη θεσπιστεί αναμένεται να μειώσουν μακροπρόθεσμα το ποσοστό των δημόσιων δαπανών για συντάξεις, ένα απλούστερο και αποτελεσματικότερο συνταξιοδοτικό σύστημα θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη εξοικονόμηση πόρων και θα συμβάλει μεσοπρόθεσμα στον μετριασμό κινδύνων για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της La Fondation pour la recherche sur les administrations et les politiques publiques (iFRAP), η εναρμόνιση των διαφόρων συνταξιοδοτικών συστημάτων στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξοικονόμηση δημοσίων δαπανών άνω των 5 δισεκ. EUR μέχρι το 2022.

(11)

Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε από 10,4 % το 2015 σε 9,4 % το 2017 και προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω κατά τα επόμενα έτη, ενώ το ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε σε 70,6 % το 2017. Ωστόσο, οι συνθήκες της αγοράς εργασίας για τους νέους, τους εργαζομένους χαμηλής ειδίκευσης και τα άτομα που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών (πρώτη και δεύτερη γενιά) παραμένουν σχετικά πιο δύσκολες. Το 2017, μόνο το 55,6 % των ατόμων που έχουν γεννηθεί εκτός της ΕΕ (ηλικίας 20-64 ετών) είχαν απασχόληση, ποσοστό χαμηλότερο κατά 17,0 εκατοστιαίες μονάδες από το αντίστοιχο ποσοστό απασχόλησης όσων έχουν γεννηθεί στη Γαλλία. Οι κάτοικοι των πιο μειονεκτικών περιοχών (Quartiers de la politique de la ville), συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην αγορά εργασίας. Παρά την πολιτική δράση, ο αντίκτυπος του κοινωνικοοικονομικού υπόβαθρου και των μεταναστευτικών καταβολών στις εκπαιδευτικές επιδόσεις είναι συγκριτικά υψηλός και εμποδίζει την ένταξη στην αγορά εργασίας. Υπάρχουν επίσης στοιχεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη πρακτικών που εισάγουν διακρίσεις στην αγορά εργασίας. Τα αποτελεσματικά ενεργητικά μέτρα για τη στήριξη της απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένης της γλωσσικής κατάρτισης, της εντατικής παροχής συμβουλών και της βοήθειας στο στάδιο της πρόληψης, καθώς και η πιο αποφασιστική δράση κατά των πρακτικών που εισάγουν διακρίσεις, έχουν καθοριστική σημασία για την προώθηση των ίσων ευκαιριών στην αγορά εργασίας.

(12)

Ο νόμος του 2016 για την εργασία, που εκσυγχρονίζει τον κοινωνικό διάλογο και εξασφαλίζει τις επαγγελματικές σταδιοδρομίες, αποσκοπεί στη βελτίωση της ικανότητας των επιχειρήσεων να προσαρμόζονται στους οικονομικούς κύκλους και στη μείωση του ποσοστού των εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Είναι γεγονός ότι περισσότερα άτομα προσλαμβάνονται με συμβάσεις αορίστου χρόνου, αλλά ο κατακερματισμός της αγοράς εργασίας εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση και πρέπει να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η μετάβαση σε μορφές απασχόλησης αορίστου χρόνου. Στο πλαίσιο αυτό, είναι σημαντικό να ολοκληρωθεί η εφαρμογή του εν εξελίξει φιλόδοξου προγράμματος μεταρρυθμίσεων, το οποίο περιλαμβάνει την προσφάτως εγκριθείσα μεταρρύθμιση του εργατικού δικαίου, την προγραμματισθείσα αναθεώρηση του συστήματος επιδομάτων ανεργίας και τη μεταρρύθμιση του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος μαθητείας.

(13)

Η σταδιακή εφαρμογή των μέτρων για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας βελτίωσαν την ανταγωνιστικότητα κόστους της Γαλλίας από το 2013 μέχρι σήμερα, αλλά οι σωρευμένες ζημίες του παρελθόντος δεν έχουν ακόμη ανακτηθεί πλήρως. Στο επίπεδο του μέσου μισθού, το 2016 η Γαλλία εξακολουθούσε να έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης ως ποσοστό του συνολικού κόστους εργασίας στην Ένωση. Τα υφιστάμενα μέτρα πολιτικής για τη μείωση του κόστους εργασίας αναμένεται να εδραιωθούν και να ενισχυθούν περαιτέρω από το 2019, με την εξαγγελθείσα μετατροπή της έκπτωσης φόρου για την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση (CICE) σε γενικευμένη μείωση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης για τους εργοδότες και την εισαγωγή περαιτέρω εκπτώσεων για τους χαμηλότερους μισθούς προκειμένου να ενθαρρυνθεί η απασχόληση των εργαζομένων χαμηλής ειδίκευσης.

(14)

Από το 2013, ο κατώτατος μισθός στη Γαλλία διαμορφώνεται σύμφωνα με τους κανόνες τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, χωρίς αυξήσεις ad hoc. Ως εκ τούτου, αυξήθηκε με βραδύτερους ρυθμούς από τους μισθούς αναφοράς (1,23 % το 2017, σε σύγκριση με το 1,31 % για τον μέσο μισθό), σε ένα πλαίσιο χαμηλού πληθωρισμού και συγκρατημένης αύξησης των μισθών. Ενώ ο κατώτατος μισθός, σε σύγκριση με τον μέσο μισθό, είναι υψηλός σε διεθνείς όρους, το κόστος εργασίας σε επίπεδο κατώτατου μισθού έχει μειωθεί αισθητά χάρη σε μειώσεις των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Οι μειώσεις αυτές θα εντατικοποιηθούν και θα καταστούν μόνιμες το 2019. Μολονότι η τιμαριθμική αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού είναι σημαντική για τη διατήρηση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, ο τρέχων μηχανισμός (μοναδικός στην Ένωση) μπορεί να περιορίσει την προσαρμογή των μισθών στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, με πιθανές αρνητικές επιπτώσεις για την ανταγωνιστικότητα. Μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων αξιολογεί ετησίως τον κατώτατο μισθό και διατυπώνει μη δεσμευτικές γνώμες για την εξέλιξή του. Το 2017, η ομάδα συνέστησε την αναθεώρηση του κανόνα τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, για παράδειγμα με τον περιορισμό της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής μόνο στον πληθωρισμό.

(15)

Το σημερινό βασικό σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης δεν στηρίζει επαρκώς την ένταξη στην αγορά εργασίας, ιδίως διότι σημαντικό ποσοστό σπουδαστών προσανατολίζεται σε επαγγελματικές σταδιοδρομίες με περιορισμένες προοπτικές απασχόλησης. Επιπλέον, οι Γάλλοι σπουδαστές που ακολουθούν μαθήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης έχουν πολύ χαμηλότερες εκπαιδευτικές επιδόσεις από τον μέσο όρο της Ένωσης, ενώ οι σπουδαστές γενικής εκπαίδευσης έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, τα μέτρα για την προώθηση της μαθητείας, που συνδέονται με καλύτερες προοπτικές απασχόλησης, παράλληλα με μέτρα για τη βελτίωση των σχολικών αποτελεσμάτων, είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τη στήριξη της απασχόλησης των νέων και την προώθηση της ισότητας των ευκαιριών. Ταυτόχρονα, η βελτίωση της πρόσβασης των ατόμων με χαμηλή ειδίκευση και όσων αναζητούν εργασία σε συνεχή κατάρτιση, καθώς και η προώθηση της απόκτησης υψηλότερων προσόντων, σε συνδυασμό με την κατάλληλη καθοδήγηση όσον αφορά την κατάρτιση, αποτελούν θέματα καθοριστικής σημασίας. Αφού έλαβε υπόψη αυτές τις προκλήσεις, και ιδίως την ανάγκη να βελτιωθεί η διαχείριση του συστήματος, να διασφαλιστεί η σύνδεση με την αγορά εργασίας, η ποιότητα και η πρόσβαση στην κατάρτιση και να διευκολυνθούν οι αναγκαίες αλλαγές στην αγορά εργασίας, η κυβέρνηση παρουσίασε στις 27 Απριλίου 2018 σχέδιο νόμου για την αναμόρφωση του συστήματος μαθητείας και συνεχούς επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Επιπλέον, το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2018 επιβεβαιώνει την πρόθεση εφαρμογής ενός επενδυτικού σχεδίου ύψους 14 δισεκ. EUR για την ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανοίγει τον δρόμο για μια συμπληρωματική μεταρρύθμιση της αρχικής επαγγελματικής εκπαίδευσης που παρέχεται στο σχολείο.

(16)

Σε γενικές γραμμές, το σύστημα κοινωνικής προστασίας έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα. Οι εισοδηματικές ανισότητες μετά τις μεταβιβάσεις είναι κάτω από τον μέσο όρο της Ένωσης και, παρά μια πρόσφατη αύξηση, ο αριθμός των ατόμων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού εξακολουθεί να είναι σχετικά χαμηλός. Ωστόσο, ορισμένες ομάδες, ιδίως οι μονογονεϊκές οικογένειες, τα άτομα που έχουν γεννηθεί εκτός της Ένωσης και οι πολίτες που ζουν σε υποβαθμισμένες αστικές περιοχές, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας. Η πρόσβαση σε κατάλληλη στέγαση για τα άτομα που ζουν σε συνθήκες φτώχειας εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχίες. Παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις, εξακολουθούν να υπάρχουν ελλείψεις κοινωνικής στέγασης σε ορισμένες περιοχές.

(17)

Παρά τις εν εξελίξει μεταρρυθμίσεις για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων και τη στήριξη των παραγωγικών επενδύσεων, το γαλλικό φορολογικό σύστημα εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό πολυπλοκότητας και οι φορολογικές δαπάνες, οι αναποτελεσματικοί φόροι και οι φόροι επί της παραγωγής αποτελούν εμπόδια για την εύρυθμη λειτουργία του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Ο μεγάλος αριθμός των φορολογικών δαπανών (πιστώσεις φόρου, απαλλαγές, μειώσεις φόρων) προκαλεί πρόσθετη επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις, και ιδίως τις ΜΜΕ, λόγω του αυξημένου κόστους συμμόρφωσης και της φορολογικής αβεβαιότητας. Επίσης δημιουργεί πρόσθετες δαπάνες ελέγχου για τη φορολογική διοίκηση. Οι φορολογικές δαπάνες θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο σε αριθμό και σε αξία σύμφωνα με τον νόμο για τον προϋπολογισμό του 2018 και αναμένεται να ανέλθουν σε 99,8 δισεκ. EUR το 2018 (4,2 % του ΑΕΠ), έναντι 93 δισεκ. EUR το 2017. Επιπλέον, εντοπίστηκαν περίπου 192 φόροι που αποφέρουν χαμηλά έσοδα (λιγότερο από 150 εκατ. EUR ετησίως), αλλά ελάχιστοι μόνο έχουν καταργηθεί από το 2014 (8). Τέλος, η Γαλλία χαρακτηρίζεται από πολύ υψηλούς φόρους επί της παραγωγής σε επίπεδο Ένωσης (9) (3,1 % του ΑΕΠ το 2016) οι οποίοι συνίστανται κυρίως σε φόρους κεφαλαίου και φόρους επί της εργασίας που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις λόγω της συμμετοχής τους στην παραγωγική διαδικασία, ανεξάρτητα από τις οικονομικές τους επιδόσεις.

(18)

Οι εμπορικές υπηρεσίες αντιπροσώπευαν ποσοστό άνω του 50 % της προστιθέμενης αξίας, το 40 % της απασχόλησης και το 20 % της προστιθέμενης αξίας της βιομηχανίας μεταποίησης επί του συνόλου των εξαγωγών το 2016. Ωστόσο, ενώ ο ανταγωνισμός στην αγορά υπηρεσιών έχει αντίκτυπο σε ολόκληρη την οικονομία, εξακολουθεί να προσκρούει στις κανονιστικές απαιτήσεις και τις διοικητικές επιβαρύνσεις, οι οποίες παρεμποδίζουν επίσης το δυναμικό ανάπτυξης των επιχειρήσεων. Εάν είναι επαρκώς φιλόδοξες και εφαρμοστούν πλήρως, οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα των υπηρεσιών θα μπορούσαν να έχουν πολύ θετικό οικονομικό αντίκτυπο. Όσον αφορά την ιεράρχηση των προσπαθειών μεταρρύθμισης, είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη η οικονομική σημασία και οι επιδόσεις των επιμέρους κλάδων. Σύμφωνα με μια προσέγγιση βάσει δεικτών για τον προσδιορισμό των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να υλοποιηθούν κατά προτεραιότητα στους τομείς των υπηρεσιών, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση σε ορισμένες υπηρεσίες προς επιχειρήσεις (δραστηριότητες αρχιτεκτόνων και μηχανικών, νομικές και λογιστικές δραστηριότητες, διοικητικές υπηρεσίες και υπηρεσίες υποστήριξης), το λιανικό εμπόριο και τις υπηρεσίες στέγασης, εστίασης και υγείας. Στον συγκεκριμένο τομέα των επαγγελματικών υπηρεσιών, ο νόμος για την ανάπτυξη, την απασχόληση και τις ίσες οικονομικές ευκαιρίες (νόμος «Macron»), της 6ης Αυγούστου 2015, χαλάρωσε τους περιορισμούς σε μικρό αριθμό επαγγελμάτων, κυρίως τα νομικά επαγγέλματα. Υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις στις επαγγελματικές υπηρεσίες. Περαιτέρω μεταρρυθμίσεις θα μπορούσαν να έχουν ως στόχο συγκεκριμένους φραγμούς εισόδου και άσκησης δραστηριοτήτων [π.χ. αποκλειστικές δραστηριότητες, περιορισμοί δικαιωμάτων ψήφου τους, περιορισμοί στη συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο, πολυτομεακοί περιορισμοί και περιορισμοί κλειστού αριθμού («numerus clausus»)], οι οποίοι θεωρούνται αδικαιολόγητοι. Οι μεταρρυθμίσεις για να αντιμετωπιστούν τα βασικά εμπόδια στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν μέτρα για την εξάλειψη των επιδράσεων κατωφλίου που συνδέονται με κριτήρια μεγέθους σε διάφορους κανονισμούς και τη μείωση του διοικητικού φόρτου των επιχειρήσεων. Τέλος, η βελτίωση της κάλυψης της Γαλλίας με ταχείες ευρυζωνικές συνδέσεις θα ενισχύσει την ικανότητά της να επωφεληθεί από την ψηφιακή οικονομία.

(19)

Σύμφωνα με τον πίνακα αποτελεσμάτων στον τομέα της καινοτομίας, οι επιδόσεις της Γαλλίας στον τομέα αυτόν παραμένουν χαμηλότερες από εκείνες των πρωτοπόρων της καινοτομίας της Ένωσης, παρά το σχετικά υψηλό επίπεδο δημόσιας στήριξης. Ειδικότερα, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων καθεστώτων στήριξης, συμπεριλαμβανομένων των πιστώσεων φόρου για έρευνα και ανάπτυξη (Crédit d'Impôt Recherche) θα τονώσει περισσότερο τα αποτελέσματα της καινοτομίας. Σε αυτό το πλαίσιο, τα αποτελέσματα των εν εξελίξει αξιολογήσεων πρέπει να μεταφράζονται σε βελτιώσεις στον σχεδιασμό της δημόσιας στήριξης για την καινοτομία. Η μεταφορά γνώσης μεταξύ του δημόσιου ερευνητικού τομέα και των επιχειρήσεων εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση και αυτό περιορίζει την εμπορική εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων της έρευνας. Σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ένωσης, οι επιδόσεις της Γαλλίας είναι χαμηλές όσον αφορά συνδημοσιεύσεις ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και δημόσιες δραστηριότητες Ε&Α που χρηματοδοτούνται από επιχειρήσεις. Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης για την ενίσχυση των μηχανισμών μεταφοράς μεταξύ της πανεπιστημιακής κοινότητας και της βιομηχανίας μέσω της απλούστευσης της έρευνας στο πλαίσιο εταιρικών σχέσεων και της παροχής κινήτρων για μεγαλύτερη κινητικότητα των ερευνητών.

(20)

Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Γαλλίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2018 για τη χώρα. Επίσης αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018, το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς την Γαλλία κατά τα προηγούμενα έτη. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Γαλλία, αλλά και τον βαθμό συμμόρφωσής τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της Ένωσης, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

(21)

Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 και η γνώμη του (10) αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

(22)

Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018. Οι συστάσεις του βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω.

ΣΥΝΙΣΤΑ στη Γαλλία να αναλάβει δράση το 2018 και το 2019 προκειμένου:

1.

Να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα υπερβεί το 1,4 % το 2019, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,6 % του ΑΕΠ. Να χρησιμοποιήσει τα τυχόν έκτακτα έσοδα για να επιταχύνει τη μείωση δείκτη χρέους γενικής κυβέρνησης. Να προβεί σε περικοπές δαπανών το 2018 και να προσδιορίσει επακριβώς τους στόχους και τα νέα μέτρα που απαιτούνται στο πλαίσιο της «Action Publique 2022», ώστε να μεταφραστούν σε συγκεκριμένα μέτρα εξοικονόμησης δαπανών και μέτρα για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας στον προϋπολογισμό του 2019. Να ενοποιήσει σταδιακά τους κανόνες των διαφόρων συνταξιοδοτικών καθεστώτων και να βελτιώσει τη διάσταση της δικαιοσύνης και της βιωσιμότητάς τους.

2.

Να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, να ενισχύσει τη συνάφειά του με την αγορά εργασίας και να βελτιώσει την πρόσβαση στην κατάρτιση, ιδίως των εργαζομένων με χαμηλότερη ειδίκευση και όσων αναζητούν εργασία. Να στηρίξει την ισότητα των ευκαιριών και την πρόσβαση στην αγορά εργασίας περιλαμβανομένων των ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών και όσων ζουν σε μειονεκτούσες περιοχές. Να διασφαλίσει ότι η εξέλιξη του κατώτατου μισθού συνάδει με τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανταγωνιστικότητα.

3.

Να απλουστεύσει το φορολογικό σύστημα, με τον περιορισμό της χρήσης φορολογικών δαπανών, την κατάργηση των αναποτελεσματικών φόρων και τη μείωση των φόρων επί της παραγωγής που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις. Να περιορίσει τον κανονιστικό και διοικητικό φόρτο για την τόνωση του ανταγωνισμού στον τομέα των υπηρεσιών και την ενίσχυση της ανάπτυξης των επιχειρήσεων. Να εντείνει τις προσπάθειες για αύξηση της απόδοσης του συστήματος καινοτομίας, ιδίως με τη βελτίωση της αποδοτικότητας των δημόσιων καθεστώτων στήριξης και την ενίσχυση της μεταφοράς γνώσης μεταξύ δημόσιων ερευνητικών ιδρυμάτων και εταιρειών.

Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2018.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

H. LÖGER


(1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

(2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

(3)  ΕΕ C 179 της 25.5.2018, σ. 1.

(4)  ΕΕ C 261 της 9.8.2017, σ. 1.

(5)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

(6)  Απόφαση (ΕΕ) 2018/924 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 2018, για την κατάργηση της απόφασης 2009/414/ΕΚ σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στη Γαλλία (ΕΕ L 164 της 29.6.2018, σ. 44).

(7)  Οι καθαρές πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες αποτελούνται από τις συνολικές δημόσιες δαπάνες εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους, των δαπανών για προγράμματα της Ένωσης που αναπληρώνονται στο σύνολό τους από ενωσιακά κονδύλια και των αλλαγών μη διακριτικής ευχέρειας στη χρηματοδότηση των παροχών ανεργίας. Ο εθνικά χρηματοδοτούμενος ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου εξομαλύνεται σε διάστημα τετραετίας. Συνυπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας ή οι αυξήσεις εσόδων που είναι υποχρεωτικές διά νόμου. Έκτακτα μέτρα από πλευράς τόσο εσόδων όσο και δαπανών συμψηφίζονται.

(8)  Inspection Générale des Finances (2014), Les taxes à faible rendement.

(9)  Οι φόροι επί της παραγωγής θεωρούνται ως «λοιποί φόροι επί της παραγωγής» σύμφωνα με την Eurostat (κατηγορία D29).

(10)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


Top