Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62016CN0600

Υπόθεση C-600/16 P: Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2016 η National Iranian Tanker Company κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 14 Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-207/15, National Iranian Tanker Company κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

OJ C 30, 30.1.2017, p. 28–29 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

30.1.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 30/28


Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2016 η National Iranian Tanker Company κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 14 Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-207/15, National Iranian Tanker Company κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-600/16 P)

(2017/C 030/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: National Iranian Tanker Company (εκπρόσωποι: T. de la Mare, QC, M. Lester, QC, J. Pobjoy, Barristers, R. Chandrasekera, S. Ashley, C. Murphy, Solicitors)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Σεπτεμβρίου 2016, National Iranian Tanker Company κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (υπόθεση T-207/15)·

να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και ειδικότερα:

να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/236 του Συμβουλίου της 12ης Φεβρουαρίου 2015 (1) και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/230 του Συμβουλίου της 12ης Φεβρουαρίου 2015 (2), καθόσον έχει εφαρμογή στην αναιρεσείουσα·

επικουρικώς, να κρίνει ότι (α) το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 2010 (3) (όπως τροποποιήθηκε) και (β) το άρθρο 23, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου της 23ης Μαρτίου 2012 (4) (όπως τροποποιήθηκε), δεν εφαρμόζονται, στο μέτρο που αφορούν την αναιρεσείουσα επειδή είναι παράνομα· και

να καταδικάσει το αναιρεσιβαλλόμενο στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής δίκης και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ότι η απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/236 του Συμβουλίου της 12ης Φεβρουαρίου 2015 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/230 του Συμβουλίου της 12ης Φεβρουαρίου 2015 δεν παραβιάζουν τις αρχές του δεδικασμένου, της ασφαλείας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της τελεσιδικίας ή δεν προσβάλλουν το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής βάσει του άρθρου 47 του Χάρτη της ΕΕ.

2.

Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ότι πληρούνταν τα κριτήρια καταχώρισης όσον αφορά την αναιρεσείουσα.

3.

Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ότι δεν ήταν δυσανάλογη η παρέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα της αναιρεσείουσας.

4.

Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε απορρίπτοντας το επικουρικό επιχείρημα της αναιρεσείουσας ότι η διασταλτική ερμηνεία των κριτηρίων καταχώρισης τα καθιστά δυσανάλογα.


(1)  Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/236 του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (EE L 39, σ. 18).

(2)  Εκτελεστικός κανονισμός (EE) 2015/230 του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2015, L 39, σ. 3).

(3)  Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 195, σ. 39).

(4)  Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ 2012, L 88, σ. 1).


Top