Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2025 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας

(Υπόθεση C-521/25)

(C/2025/4883)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Onozó και J. Vondung)

Καθής: Ουγγαρία

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την υπό κρίση προσφυγή ζητείται να διαπιστωθεί ότι η Ουγγαρία, εκδίδοντας, στις 27 Απριλίου 2023, το κυβερνητικό διάταγμα σχετικά με την κράτηση επανένταξης προσώπων που έχουν καταδικασθεί για το αδίκημα της παράνομης διακίνησης μεταναστών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη δέσμη μέτρων για τους υποβοηθητές (και συγκεκριμένα από τα άρθρα 1 και 3 της οδηγίας 2002/90/ΕΚ του Συμβουλίου και από το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/946/ΔΕΥ του Συμβουλίου).

Σύμφωνα με τη δέσμη μέτρων για τους υποβοηθητές, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να θεσπίσουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις για τα αδικήματα της υποβοήθησης της παράνομης εισόδου, διέλευσης και διαμονής.

Το ουγγρικό κυβερνητικό διάταγμα προβλέπει ότι οι στερητικές της ελευθερίας ποινές που επιβάλλονται με τελεσίδικες αποφάσεις για την προπαρασκευή ή την τέλεση του αδικήματος της παράνομης διακίνησης μεταναστών πρέπει, κατ’ αρχήν, να μετατρέπονται στην καλούμενη κράτηση «επανένταξης», όταν το ποινικό δικαστήριο έχει διατάξει, πέραν της στέρησης της ελευθερίας, την απομάκρυνση του καταδικασθέντος προσώπου.

Η κράτηση επανένταξης συνίσταται στην άμεση αποφυλάκιση των καταδικασθέντων προσώπων και στην υποχρέωσή τους να εγκαταλείψουν την Ουγγαρία προς τη χώρα της προηγούμενης συνήθους διαμονής τους ή, εάν αυτή δεν είναι γνωστή, προς τη χώρα της ιθαγένειάς τους.

Κατά την Επιτροπή, το κυβερνητικό διάταγμα δημιουργεί συστημικό κίνδυνο μερικής ή σχεδόν πλήρους ατιμωρησίας του αδικήματος της διευκόλυνσης της παράνομης μετανάστευσης, πράγμα που αντιβαίνει στην προβλεπόμενη στη δέσμη μέτρων για τους υποβοηθητές υποχρέωση θέσπισης αποτρεπτικών και αποτελεσματικών ποινικών κυρώσεων, και υπονομεύει κατ’ αυτόν τον τρόπο την αποτελεσματικότητα του δικαίου της Ένωσης.

Επιπλέον, η Επιτροπή εκτιμά ότι η θέσπιση του κυβερνητικού διατάγματος συνιστά κατάφωρη παράβαση του νόμου, διότι υπονομεύει σοβαρά το δημόσιο συμφέρον για τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας εντός του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, καθώς και αποτελεσματικής πολιτικής μετανάστευσης και ελέγχου των συνόρων.

(1)  Οδηγία 2002/90/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2002, για τον ορισμό της υποβοήθησης της παράνομης εισόδου, διέλευσης και διαμονής (ΕΕ 2002, L 328, σ. 17).

(2)  Απόφαση-πλαίσιο 2002/946/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2002, για την ενίσχυση του ποινικού πλαισίου για την πρόληψη της υποβοήθησης της παράνομης εισόδου, διέλευσης και διαμονής (ΕΕ 2002, L 328, σ. 1).