EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52017PC0637

Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ on certain aspects concerning contracts for the online and other distance sales of goods, amending Regulation (EC) No 2006/2004 of the European Parliament and of the Council and Directive 2009/22/EC of the European Parliament and of the Council and repealing Directive 1999/44/EC of the European Parliament and of the Council

COM/2017/0637 final - 2015/0288 (COD)

Βρυξέλλες, 31.10.2017

COM(2017) 637 final

2015/0288(COD)

Τροποποιημένη πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ


on certain aspects concerning contracts for the online and other distance sales of goods, amending Regulation (EC) No 2006/2004 of the European Parliament and of the Council and Directive 2009/22/EC of the European Parliament and of the Council and repealing Directive 1999/44/EC of the European Parliament and of the Council

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

{SWD(2017) 354 final}


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Στις 9 Δεκεμβρίου 2015 η Επιτροπή εξέδωσε πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις για την προμήθεια ψηφιακού περιεχομένου 1 , καθώς και πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών 2 . Οι προτάσεις αυτές αποσκοπούν στην ενίσχυση της ανάπτυξης μέσω της δημιουργίας μιας πραγματικής ψηφιακής ενιαίας αγοράς, προς όφελος τόσο των καταναλωτών όσο και των επιχειρήσεων, με την εξάλειψη των φραγμών που σχετίζονται με το δίκαιο των συμβάσεων και δημιουργούν προσκόμματα στο διασυνοριακό εμπόριο.

Με την παρούσα τροποποιημένη πρόταση, η Επιτροπή προτείνει την επέκταση του πεδίου εφαρμογής της πρότασης οδηγίας σχετικά με ορισμένες πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις για τις διαδικτυακές 3 και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών, κατά τρόπο ώστε να συμπεριληφθούν σ’ αυτήν και οι πωλήσεις που συνάπτονται με την ταυτόχρονη φυσική παρουσία των συναλλασσομένων («πωλήσεις με προσωπική επαφή»).

Με δεδομένο τον ταχύ ρυθμό μεταβολής των εμπορικών και τεχνολογικών συνθηκών που επιφέρει η ψηφιοποίηση, η Επιτροπή επιδίωκε με την αρχική της πρόταση να αντιμετωπίσει επειγόντως τους βασικούς φραγμούς που δυσχεραίνουν το διασυνοριακό εμπόριο. Ως εκ τούτου, παρουσίασε κατά προτεραιότητα μια πρόταση που αφορούσε μόνο τις διαδικτυακές και τις άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών. Στην ανακοίνωση που συνόδευε την πρόταση, η Επιτροπή ανέφερε: «Δεδομένης της αυξανόμενης σημασίας του μοντέλου διανομής που βασίζεται στα δύο κυκλώματα διανομής [...], η Επιτροπή θα λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να ευθυγραμμίσει τους κανόνες που εφαρμόζονται στις πωλήσεις αγαθών εντός και εκτός του διαδικτύου, και θα μεριμνήσει ώστε οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις να βασίζονται σε συνεκτικό και απλό νομικό πλαίσιο [...].» 4 . Για να διασφαλίσει τη συνεκτικότητα αυτή, η Επιτροπή δεσμεύτηκε να παράσχει στους συννομοθέτες τα δεδομένα σχετικά με τις πωλήσεις αγαθών με προσωπική επαφή τα οποία συγκέντρωνε στο πλαίσιο του ελέγχου καταλληλότητας των βασικών οδηγιών για την προστασία των καταναλωτών που διενεργούσε, στον οποίο συμπεριλαμβανόταν και η οδηγία 1999/44/ΕΚ σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών (στο εξής «ΟΠΕΚΑ») 5 . Περαιτέρω, στην ως άνω ανακοίνωση η Επιτροπή επισήμαινε επίσης ότι τα συμπεράσματα της εν λόγω διαδικασίας «θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη από τους συννομοθέτες κατά την εξέταση της πρότασης σχετικά με τις διαδικτυακές πωλήσεις αγαθών, με την επέκταση, για παράδειγμα, του πεδίου εφαρμογής της 6 .Τα σχετικά δεδομένα που συγκεντρώθηκαν από την Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας του ελέγχου καταλληλότητας της νομοθεσίας διαβιβάστηκαν στους συννομοθέτες κατά το διάστημα Αυγούστου-Σεπτεμβρίου 2016 και στη συνέχεια δημοσιεύθηκαν τον Μάιο του 2017 7 .

Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων επί της πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, οι συννομοθέτες τόνισαν την ανάγκη ύπαρξης συνεκτικών κανόνων για τις πωλήσεις εξ αποστάσεως και τις πωλήσεις με προσωπική επαφή. Οι εισηγητές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τόσο της επί της ουσίας αρμόδιας Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών (IMCO) όσο και της συνδεδεμένης Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (JURI), υπέβαλαν ως προς την πρόταση σχετικά με τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών τροπολογίες για την επέκταση του πεδίου εφαρμογής της σε όλες τις συμβάσεις πώλησης που συνάπτονται μεταξύ πωλητή και καταναλωτή. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών ζήτησε από την Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να διενεργήσει μια εκ των προτέρων εκτίμηση των επιπτώσεων, προκειμένου να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις των εν λόγω τροπολογιών. Η εν λόγω εκτίμηση των επιπτώσεων εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δημοσιεύτηκε στις 14 Ιουλίου 2017, τα δε συμπεράσματά της επιβεβαιώνουν ότι είναι ανάγκη να υπάρχουν συνεκτικοί κανόνες για όλες τις μορφές πωλήσεων, στοιχείο που θα είναι επωφελές τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τους καταναλωτές 8 .

Κατά την άτυπη σύνοδο του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων στις 7 Ιουλίου 2017, καθώς και στο πλαίσιο της Ομάδας «Αστικές Υποθέσεις» (δίκαιο των συμβάσεων) του Συμβουλίου, η ευρεία πλειοψηφία των κρατών μελών εξέφρασε ανησυχία αναφορικά με τον νομικό κατακερματισμό που θα συνεπαγόταν η ύπαρξη διαφορετικών καθεστώτων για τις πωλήσεις αγαθών εξ αποστάσεως και τις πωλήσεις αγαθών με προσωπική επαφή, και υποστήριξε ότι οι εφαρμοστέοι στις πωλήσεις αγαθών κανόνες πρέπει να είναι κοινοί, ανεξαρτήτως διαύλου πώλησης. Ως εκ τούτου, ορισμένα κράτη μέλη διατύπωσαν την άποψη ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να υποβάλει τροποποιημένη πρόταση, ώστε να συμπεριληφθούν στο πεδίο εφαρμογής της πράξης και οι πωλήσεις με προσωπική επαφή.

Περαιτέρω, η παρούσα τροποποιημένη πρόταση έχει ως στόχο να διευκολύνει την επίτευξη ταχείας προόδου σε έναν τομέα που βρίσκεται στον πυρήνα των στρατηγικών για την ενιαία αγορά, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου: Τον Ιούνιο του 2016 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε «να ολοκληρωθούν και να υλοποιηθούν έως το 2018 οι διάφορες στρατηγικές της ενιαίας αγοράς ...» 9 .Συναφώς, τον Ιούνιο του 2017 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τόνισε ότι «χρειάζονται περαιτέρω προσπάθειες από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της για την επίτευξη του επιπέδου φιλοδοξίας που αποτυπώνεται στα συμπεράσματα του Ιουνίου του 2016 για την ενιαία αγορά [...] Το Συμβούλιο θα υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 2018 έκθεση σχετικά με την πρόοδο της εμβάθυνσης, της υλοποίησης και της επιβολής όλων των πτυχών της ενιαίας αγοράς.». 10  

Με την παρουσίαση της παρούσας τροποποιημένης πρότασης, η οποία επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της αρχικής πρότασής της στις πωλήσεις με προσωπική επαφή, η Επιτροπή ανταποκρίνεται στις προαναφερόμενες εξελίξεις κατά τις διοργανικές διαπραγματεύσεις, λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα του παραπάνω ελέγχου καταλληλότητας της νομοθεσίας 11 και τα συμπεράσματα της εκτίμησης επιπτώσεων που διενήργησε η Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως παρατίθεται αναλυτικά στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που συνοδεύει την τροποποιημένη πρόταση 12 .

Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Στην εκτίμηση επιπτώσεων της αρχικής πρότασης περιγράφονταν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τόσο οι καταναλωτές όσο και οι επιχειρήσεις λόγω των διαφορών μεταξύ των εθνικών δικαίων των συμβάσεων. Η προσέγγιση της ελάχιστης εναρμόνισης που ακολουθεί η ΟΠΕΚΑ δεν ενθαρρύνει τους καταναλωτές να προβαίνουν σε αγορές από άλλες χώρες της ΕΕ ή τις επιχειρήσεις να προβαίνουν σε πωλήσεις σε άλλες χώρες της ΕΕ 13 . Το γεγονός αυτό εμποδίζει τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις να επωφεληθούν πλήρως από τις ευκαιρίες που προσφέρει η εσωτερική αγορά. Η αξιολόγηση που διενεργήθηκε στο πλαίσιο του ελέγχου καταλληλότητας της νομοθεσίας επιβεβαίωσε την ανάγκη για ύπαρξη στον εν λόγω τομέα συνεκτικών κανόνων, οι οποίοι θα εφαρμόζονται τόσο στις πωλήσεις εξ αποστάσεως όσο και στις πωλήσεις με προσωπική επαφή 14 .

Εξάλλου, ενώ η εμπιστοσύνη των καταναλωτών στις διασυνοριακές διαδικτυακές αγορές —οι οποίες αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των διασυνοριακών εμπορικών συναλλαγών σε αγαθά— έχει αυξηθεί από την έκδοση της πρότασης της Επιτροπής έως σήμερα, εξακολουθεί να υπολείπεται της εμπιστοσύνης τους στις εγχώριες αγορές 15 . Μία από τις κύριες ανησυχίες των καταναλωτών όσον αφορά το διασυνοριακό ηλεκτρονικό εμπόριο αποτελεί η αβεβαιότητα σχετικά με τα βασικά συμβατικά δικαιώματά τους 16 . Επιπλέον, η αυξημένη εμπιστοσύνη των καταναλωτών δεν έχει μεταφραστεί σε εξίσου ισχυρή αύξηση των πραγματικών διασυνοριακών αγορών 17 .

Η εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων στις διασυνοριακές πωλήσεις εξακολουθεί να μην παρουσιάζει βελτίωση. Σύμφωνα με την πλέον πρόσφατη έρευνα ενωσιακού επιπέδου (2016), το 58 % των εμπόρων λιανικής στην ΕΕ δηλώνει ότι αισθάνεται σιγουριά κατά την πραγματοποίηση διαδικτυακών πωλήσεων. Ωστόσο, μόνο το 28 % αισθάνεται σιγουριά κατά την πραγματοποίηση διαδικτυακών πωλήσεων σε άλλες χώρες της ΕΕ, ενώ το 30 % δηλώνει ότι αισθάνεται σιγουριά μόνο ως προς τις πωλήσεις σε εγχώριους καταναλωτές 18 . Ο ρόλος που διαδραματίζουν τα διαφορετικά εθνικά δίκαια των συμβάσεων ως ένα από τα κυριότερα εμπόδια στις διασυνοριακές πωλήσεις, ο οποίος επισημαίνεται στην εκτίμηση επιπτώσεων που συνόδευε την αρχική πρόταση, επιβεβαιώνεται από τα εν λόγω νέα δεδομένα: δύο από τα τέσσερα σημαντικότερα εμπόδια στο διασυνοριακό εμπόριο τα οποία αντιμετωπίζουν οι έμποροι λιανικής που πραγματοποιούν επί του παρόντος διαδικτυακές πωλήσεις σχετίζονται με τις διαφορές μεταξύ των εθνικών δικαίων των συμβάσεων (38,1 %) και τις διαφορές μεταξύ των εθνικών κανόνων προστασίας των καταναλωτών (37,4 %) 19 . Οι σχετικές ανησυχίες αντικατοπτρίζονται στα σταθερά χαμηλά επίπεδα αξιοποίησης του διασυνοριακού ηλεκτρονικού εμπορίου από τους εμπόρους λιανικής 20 .

Οι διαφορές στις εθνικές νομοθεσίες για τις καταναλωτικές συμβάσεις επηρεάζουν επίσης τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές που συνάπτουν διασυνοριακές πωλήσεις με προσωπική επαφή: η ανάλυση που διενεργήθηκε στο πλαίσιο του ελέγχου καταλληλότητας της ενωσιακής νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία δείχνει ότι το 42 % των εμπόρων λιανικής που πραγματοποιούν πωλήσεις με προσωπική επαφή και το 46 % των εμπόρων λιανικής που χρησιμοποιούν διαύλους εξ αποστάσεως πωλήσεων θεωρούν το κόστος της συμμόρφωσης με διαφορετικούς κανόνες προστασίας των καταναλωτών και διαφορετικούς κανόνες δικαίου των συμβάσεων ως σημαντικό φραγμό στις διασυνοριακές τους πωλήσεις 21 . Ταυτόχρονα, τα στοιχεία του πρόσφατου ελέγχου της καταλληλότητας της νομοθεσίας δείχνουν ότι για το 72 % των καταναλωτών οι διαφορές στα δικαιώματα του καταναλωτή σε περίπτωση ελαττωματικού προϊόντος αποτελούν σημαντικό ή πολύ σημαντικό παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την πραγματοποίηση αγορών με προσωπική επαφή σε άλλη χώρα της ΕΕ 22 . 

Στο πλαίσιο αυτό, σκοπός της αρχικής πρότασης ήταν να εξαλείψει τους βασικούς φραγμούς που σχετίζονται με το δίκαιο των συμβάσεων και παρεμποδίζουν τις διασυνοριακές συναλλαγές, ούτως ώστε να εξαλειφθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές λόγω της πολυπλοκότητας του νομικού πλαισίου και του κόστους με το οποίο επιβαρύνονται οι επιχειρήσεις ως αποτέλεσμα των διαφορών στο δίκαιο των συμβάσεων.

Η παρούσα τροποποιημένη πρόταση, η οποία καταλαμβάνει όλες τις πωλήσεις, προσανατολίζεται στον ίδιο στόχο και συμβάλλει ακόμη περισσότερο στην επίτευξή του, δεδομένου ότι οι έμποροι που πραγματοποιούν διασυνοριακές πωλήσεις με προσωπική επαφή ή που εξετάζουν το ενδεχόμενο πραγματοποίησης τέτοιων πωλήσεων επίσης θίγονται από τις αβεβαιότητες και το κόστος που συνεπάγονται οι διαφορές μεταξύ των εθνικών δικαίων των συμβάσεων, γεγονός που, με τη σειρά του, έχει ως αποτέλεσμα λιγότερες διασυνοριακές πωλήσεις, καθώς και λιγότερες επιλογές και λιγότερο ανταγωνιστικές τιμές για τους καταναλωτές. Επιπροσθέτως, η παρούσα τροποποιημένη πρόταση αποφεύγει τις αρνητικές επιπτώσεις στους εμπόρους που πραγματοποιούν εθνικές πωλήσεις τόσο εξ αποστάσεως όσο και με προσωπική επαφή τις οποίες θα συνεπαγόταν η εφαρμογή διαφορετικών εθνικών καθεστώτων δικαίου των συμβάσεων στους διαφορετικούς διαύλους διανομής. Ως εκ τούτου, η πρόταση λαμβάνει υπόψη την τάση ενίσχυσης των πολυδιαυλικών πωλήσεων και ανταποκρίνεται στις εξελίξεις της αγοράς, τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τις επιχειρήσεις.

Συνοχή με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

Οι βασικές ουσιαστικές διατάξεις της τροποποιημένης πρότασης καλύπτουν τις βασικές διαφορές μεταξύ των εθνικών κανόνων αναγκαστικού δικαίου για τους καταναλωτές που απορρέουν από την εφαρμογή από τα κράτη μέλη των ελάχιστων κανόνων εναρμόνισης της ΟΠΕΚΑ. Αυτές ακριβώς οι βασικές διαφορές στους εθνικούς κανόνες είναι που επηρεάζουν τις αποφάσεις των εμπόρων εάν ή σε ποιον βαθμό θα πωλούν αγαθά σε διασυνοριακό επίπεδο. Ενώ η πρόταση βασίζεται στους κανόνες της ΟΠΕΚΑ, για την οποία προτείνεται να καταργηθεί, προβλέπει πλήρη εναρμόνιση των κριτηρίων συμμόρφωσης για τα αγαθά, της ιεράρχησης των τρόπων επανόρθωσης που έχουν στη διάθεσή τους οι καταναλωτές, καθώς και των τρόπων άσκησης των εν λόγω τρόπων επανόρθωσης.

Η πρόταση συμπληρώνει την υφιστάμενη οριζόντια νομοθεσία για την προστασία των καταναλωτών, ιδίως την οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών 23 . Οι δύο πράξεις δεν αλληλεπικαλύπτονται, αλλά λειτουργούν συμπληρωματικά, καθώς η οδηγία 2011/83/ΕΕ περιλαμβάνει κυρίως διατάξεις σχετικά με τις υποχρεώσεις προσυμβατικής ενημέρωσης και το δικαίωμα υπαναχώρησης από εξ αποστάσεως συμβάσεις και συμβάσεις εκτός εμπορικού καταστήματος, καθώς και κανόνες σχετικά με την παράδοση των αγαθών και τη μετάθεση του κινδύνου, ενώ η πρόταση για τις συμβάσεις πώλησης αγαθών θεσπίζει κανόνες σχετικά με τη συμμόρφωση των αγαθών με τη σύμβαση, τους τρόπους επανόρθωσης που έχουν στη διάθεσή τους οι καταναλωτές σε περίπτωση μη συμμόρφωσης και τους τρόπους άσκησης της εν λόγω επανόρθωσης. Η πρόταση συνάδει επίσης με τα αποτελέσματα του ελέγχου καταλληλότητας της ενωσιακής νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία 24 .

Την πρόταση συμπληρώνει τομεακή νομοθεσία της Ένωσης, όπως η νομοθεσία για τον οικολογικό σχεδιασμό 25 ή την ενεργειακή επισήμανση 26 , και οι συναφείς εκτελεστικές και κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις της, που θεσπίζουν ειδικές ανά προϊόν απαιτήσεις ανθεκτικότητας.

Τέλος, η πρόταση συνάδει με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις 27 , και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι) 28 , οι οποίοι θεσπίζουν κανόνες για τον καθορισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας και του εφαρμοστέου δικαίου.

Συνοχή με άλλες πολιτικές της Ένωσης

Η πρόταση σχετίζεται με τα μέτρα που πρότεινε η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την τόνωση του διασυνοριακού ηλεκτρονικού εμπορίου για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις της Ευρώπης 29 . Καθένα από τα μέτρα αυτά συμβάλλει σημαντικά στην τόνωση του διασυνοριακού ηλεκτρονικού εμπορίου στην Ευρώπη, ο δε συνδυασμός τους συνιστά μια δέσμη συμπληρωματικών και απαραίτητων στοιχείων για την πλήρη αξιοποίηση των οφελών από την αύξηση του διασυνοριακού ηλεκτρονικού εμπορίου. Ιδίως, η πλήρης εναρμόνιση των βασικών εθνικών διατάξεων του δικαίου των συμβάσεων αναμένεται να διευκολύνει την εφαρμογή του προταθέντος κανονισμού σχετικά με τον γεωγραφικό αποκλεισμό 30 , δεδομένου ότι θα άρει έναν από τους κύριους λόγους για τους οποίους οι επιχειρήσεις εφαρμόζουν γεωγραφικό αποκλεισμό.

Η τροποποιημένη πρόταση συνάδει με την πρόταση οδηγίας σχετικά με την προμήθεια ψηφιακού περιεχομένου. Αμφότερες οι προτάσεις αυτές συμβάλλουν σημαντικά στην αξιοποίηση του δυναμικού της ψηφιακής ενιαίας αγοράς, με την τροποποιημένη πρόταση να αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα της σχετικής δέσμης μέτρων, δεδομένου ότι στις πωλήσεις αγαθών αντιστοιχεί ποσοστό άνω του 80 % του συνολικού διασυνοριακού εμπορίου 31 . 

Στην ανακοίνωσή της σχετικά με την ενδιάμεση επανεξέταση της εφαρμογής της στρατηγικής για την ψηφιακή ενιαία αγορά 32 , η Επιτροπή κάλεσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να εγκρίνουν γρήγορα όλα τα προτεινόμενα μέτρα, δεδομένης της ανάγκης να αρθούν γρήγορα οι εναπομένοντες φραγμοί και να δημιουργηθεί μια λειτουργική ψηφιακή ενιαία αγορά.

2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

Νομική βάση

Η νομική βάση της παρούσας τροποποιημένης πρότασης είναι το άρθρο 114 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο κύριος στόχος της είναι η βελτίωση της εγκαθίδρυσης και λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς.

Όπως εξηγείται στο τμήμα 1, ο χαρακτήρας ελάχιστης εναρμόνισης της ΟΠΕΚΑ έχει οδηγήσει σε διαφορές στους δικαιικούς κανόνες για τις καταναλωτικές συμβάσεις, οι οποίες οφείλονται στο γεγονός ότι εθνικοί κανόνες αναγκαστικού δικαίου βαίνουν πέραν των ελάχιστων προτύπων που θέτει η ΟΠΕΚΑ 33 . Οι διαφορές αυτές δημιουργούν εμπόδια στο διασυνοριακό εμπόριο και, συνεπώς, έχουν άμεση επίπτωση στην εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και περιορίζουν τον ανταγωνισμό. Η πρόταση θα εξαλείψει εμπόδια στην άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών τα οποία οφείλονται στις εν λόγω διαφορές, ιδίως στο πρόσθετο κόστος συναλλαγής κατά τη σύναψη διασυνοριακών συναλλαγών και στην έλλειψη σιγουριάς ως προς τα δικαιώματά τους την οποία βιώνουν οι καταναλωτές όταν πραγματοποιούν αγορές από άλλη χώρα της ΕΕ. Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν άμεση επίπτωση στην εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, περιορίζουν τον ανταγωνισμό και δείχνουν ότι ο χαρακτήρας ελάχιστης εναρμόνισης της ΟΠΕΚΑ δεν ήταν επαρκής για τη ρύθμιση των σχετιζόμενων με την εσωτερική αγορά πτυχών των διασυνοριακών καταναλωτικών πωλήσεων αγαθών στο εσωτερικό της Ένωσης.

Η κατάργηση των υφιστάμενων ρυθμίσεων ελάχιστης εναρμόνισης της ΟΠΕΚΑ και η αντικατάστασή τους με μια οδηγία πλήρους εναρμόνισης με διευρυμένο πεδίο εφαρμογής, που θα καλύπτει τόσο τις εξ αποστάσεως πωλήσεις όσο και τις πωλήσεις με προσωπική επαφή, θα συμβάλει στη δημιουργία ενός συνεκτικού νομικού πλαισίου που θα υποστηρίζει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Η πρόταση θα εξασφαλίσει ένα συνολικά υψηλό ενωσιακό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών, παρέχοντας ένα σύνολο πλήρως εναρμονισμένων κανόνων αναγκαστικού δικαίου οι οποίοι διατηρούν και σε ορισμένες περιπτώσεις βελτιώνουν το επίπεδο προστασίας του οποίου επωφελούνται επί του παρόντος οι καταναλωτές βάσει της ΟΠΕΚΑ.

Επικουρικότητα

Η τροποποιημένη πρόταση συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας, όπως αυτή διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο στόχος της εξάλειψης των εμποδίων που απορρέουν από τη νομοθεσία για τις καταναλωτικές συμβάσεις και της, με τον τρόπο αυτόν, προαγωγής της εσωτερικής αγοράς προς όφελος των επιχειρήσεων και των καταναλωτών δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη. Οι κανόνες για τις πωλήσεις αγαθών που περιέχονται στην ΟΠΕΚΑ αποτελούν κανόνες ελάχιστης εναρμόνισης και, ως εκ τούτου, παρέχουν περιθώριο διαφορετικής εφαρμογής τους από τα κράτη μέλη. Το γεγονός αυτό έχει οδηγήσει σε διαφορετικούς εθνικούς κανόνες και, επομένως, σε κόστος συναλλαγής για τις διασυνοριακές πωλήσεις. Μόνο μια συντονισμένη παρέμβαση στο επίπεδο της Ένωσης η οποία θα έχει ως στόχο την άρση των υφιστάμενων αποκλινουσών εθνικών προσεγγίσεων στις νομοθεσίες για την προστασία των καταναλωτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω πλήρους εναρμόνισης μπορεί να συμβάλει στην ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, με την επίλυση του προβλήματος αυτού.

Μια πρωτοβουλία σε ενωσιακό επίπεδο θα διασφαλίσει την εξέλιξη της νομοθεσίας για τις καταναλωτικές συμβάσεις με συνεκτικό τρόπο, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι όλοι οι καταναλωτές στην ΕΕ επωφελούνται από το ίδιο υψηλό επίπεδο προστασίας. Θα δημιουργήσει ασφάλεια δικαίου για τις επιχειρήσεις που επιθυμούν να πωλούν τα προϊόντα τους σε άλλα κράτη μέλη. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ανάληψη δράσης σε ενωσιακό επίπεδο. Η πρόταση θα εναρμονίσει πλήρως ορισμένους βασικούς συμβατικούς τρόπους επανόρθωσης και τους όρους για την άσκησή τους. Με τον τρόπο αυτόν, θα δημιουργηθεί ένα ενιαίο σύνολο κανόνων που θα εξασφαλίζει, ανεξαρτήτως του εάν πρόκειται για πωλήσεις εγχώριες ή διασυνοριακές και εξ αποστάσεως ή με προσωπική επαφή, ότι οι καταναλωτές απολαμβάνουν το ίδιο υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι οι έμποροι μπορούν να πραγματοποιούν πωλήσεις σε καταναλωτές σε όλα τα κράτη μέλη με βάση τους ίδιους συμβατικούς όρους. Ως εκ τούτου, η πρόταση θα επιφέρει σημαντική μείωση του κόστους συμμόρφωσης των εμπόρων, με παράλληλη διατήρηση ενός συνολικά υψηλού ενωσιακού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών και εξυπηρέτηση του συμφέροντος των καταναλωτών μέσω της βελτίωσης της ποικιλίας των προσφερόμενων αγαθών και της μείωσης των τιμών τους.

Όπως υπογραμμίζεται και στην εκτίμηση επιπτώσεων που εκπονήθηκε κατ’ εντολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δράση σε επίπεδο ΕΕ, ιδίως δράση που θα καταλαμβάνει και τις πωλήσεις με προσωπική επαφή, θα ήταν αποτελεσματικότερη από δράση σε εθνικό επίπεδο. Όλα τα εθνικά κοινοβούλια που διατύπωσαν γνώμη σχετικά με την πρόταση για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών αντιτάχθηκαν στο ενδεχόμενο θέσπισης διαφορετικών κανόνων για τις πωλήσεις αγαθών εξ αποστάσεως και τις πωλήσεις αγαθών με προσωπική επαφή 34 .

Η προσέγγιση της πλήρους εναρμόνισης έχει ήδη αποδειχθεί επιτυχής στον τομέα της ενωσιακής νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών, ιδίως μέσω των κανόνων της οδηγίας 2011/83/ΕΕ, εξασφαλίζοντας ένα σύνολο ενιαίων δικαιωμάτων για όλους τους καταναλωτές εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία ερμηνεύονται και εκτελούνται με ομοιόμορφο τρόπο σε όλα τα κράτη μέλη.

Επιπλέον, η πρόταση θα προσφέρει μια συνεκτική νομική βάση για συντονισμένες ενέργειες επιβολής της νομοθεσίας βάσει του κανονισμού σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών 35 , ενώ οι ενέργειες επιβολής της νομοθεσίας θα διευκολυνθούν σημαντικά με τους προτεινόμενους ενιαίους, πλήρως εναρμονισμένους κανόνες. Με τον τρόπο αυτόν, η επιβολή της νομοθεσίας της ΕΕ θα ενισχυθεί, προς όφελος των καταναλωτών της Ένωσης. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ανάληψη δράσης σε ενωσιακό επίπεδο.

Αναλογικότητα

Η τροποποιημένη πρόταση συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς η πρόταση δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη των στόχων.

Η πρόταση δεν θα εναρμονίσει όλες τις πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις πώλησης αγαθών. Επικεντρώνεται στην περαιτέρω εναρμόνιση μόνο των στοχευμένων, βασικών συμβατικών δικαιωμάτων αναγκαστικού δικαίου των καταναλωτών στην ΕΕ που είναι ουσιώδη για τις διασυνοριακές συναλλαγές και σε ζητήματα τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως φραγμοί στο εμπόριο από τα ενδιαφερόμενα μέρη και είναι απαραίτητα για την οικοδόμηση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών. Επιπλέον, η επιλογή της νομικής μορφής της οδηγίας αντί του κανονισμού συνεπάγεται σημαντικά λιγότερες παρεμβάσεις στις εθνικές νομοθεσίες (βλ. παρακάτω «Επιλογή της νομικής πράξης»).

Επιλογή της νομικής πράξης

Η επιλογή της οδηγίας παρέχει στα κράτη μέλη το περιθώριο να προσαρμόσουν την εφαρμογή των ρυθμίσεών της στο εθνικό τους δίκαιο, ενώ, παράλληλα, διασφαλίζει την ύπαρξη απλών και σύγχρονων κανόνων που αίρουν τους σχετιζόμενους με το δίκαιο των συμβάσεων φραγμούς και δημιουργούν ίσους όρους ανταγωνισμού για τις επιχειρήσεις, και, ταυτόχρονα, εξασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας για τους καταναλωτές σε ολόκληρη την ΕΕ.

Η επιλογή κανονισμού θα απαιτούσε πολύ πιο λεπτομερείς και ολοκληρωμένες ρυθμίσεις απ’ ό,τι η οδηγία, προκειμένου να έχουν άμεση ισχύ τα αποτελέσματά του. Συνεπώς, μια τέτοια επιλογή θα οδηγούσε σε πολύ εντονότερη παρέμβαση στα εθνικά δίκαια.

3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Διαδικασία διαβούλευσης

Της αρχικής πρότασης προηγήθηκε εκτενής διαδικασία διαβούλευσης, η οποία στηρίχθηκε σε συνδυασμό δημόσιων και στοχευμένων διαβουλεύσεων. Η Επιτροπή επιδίωξε να κατατεθεί ευρύ και ισορροπημένο φάσμα απόψεων, παρέχοντας σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (επιχειρήσεις, καταναλωτές, εθνικές αρχές, δικηγόρους και πανεπιστημιακούς) την ευκαιρία να εκφράσουν τις απόψεις τους 36 . Τα πορίσματα των εν λόγω διαβουλεύσεων περιλαμβάνονται στο έγγραφο COM(2015) 635 final.

Μετά την έγκριση της αρχικής πρότασης, η Επιτροπή διεξήγαγε περαιτέρω διαβουλεύσεις με ενδιαφερόμενα μέρη στο πλαίσιο του ελέγχου καταλληλότητας της νομοθεσίας, οι οποίες κάλυψαν και την ΟΠΕΚΑ και έλαβαν υπόψη τις απόψεις που διατυπώθηκαν σχετικά με την πρόταση για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών. Οι απόψεις των ενδιαφερόμενων μερών κατατέθηκαν στο πλαίσιο μιας δημόσιας διαδικτυακής διαβούλευσης που διήρκεσε από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο του 2016, διαφόρων στοχευμένων δραστηριοτήτων διαβούλευσης που διοργανώθηκαν από εξωτερικούς αναδόχους σε σύνδεση με την εκπόνηση μελετών κατά το διάστημα από τον Απρίλιο του 2016 έως τον Ιανουάριο του 2017, και συζητήσεων στους κόλπους μιας ειδικά συσταθείσας ομάδας εμπειρογνωμόνων-ενδιαφερόμενων μερών, αποτελούμενης από τις κύριες ευρωπαϊκές και εθνικές οργανώσεις καταναλωτών και επιχειρήσεων. Τα πορίσματα των εν λόγω διαβουλεύσεων περιλαμβάνονται στο έγγραφο SWD(2017) 209 final και στη σχετική υποστηρικτική μελέτη αναφορικά με τα κόστη και τα οφέλη της ελάχιστης εναρμόνισης βάσει της ΟΠΕΚΑ και της τυχόν πλήρους εναρμόνισης και ενοποίησης των ενωσιακών κανόνων για τους διαφόρους διαύλους πωλήσεων 37 .

Τα ενδιαφερόμενα μέρη τόνισαν επανειλημμένα την ανάγκη να διατηρηθεί συνεκτικότητα μεταξύ των κανόνων για τις καταναλωτικές συμβάσεις που ισχύουν για τις εξ αποστάσεως πωλήσεις και αυτών που ισχύουν για τις πωλήσεις με προσωπική επαφή. Κατά τη δημόσια διαβούλευση που προηγήθηκε της έκδοσης των προτάσεων για τις ψηφιακές συμβάσεις, τα κράτη μέλη, οι ενώσεις επιχειρήσεων και οι οργανώσεις καταναλωτών που συμμετείχαν στη διαβούλευση προειδοποίησαν για τις αρνητικές επιπτώσεις τυχόν αποκλίσεων μεταξύ των κανόνων για τις εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών και των κανόνων για τις πωλήσεις αγαθών με προσωπική επαφή. Η προαναφερόμενη μελέτη 38 προς υποστήριξη του ελέγχου καταλληλότητας της νομοθεσίας επίσης επιβεβαίωσε ότι οι εθνικές αρχές, οι οργανώσεις επιχειρήσεων και οι οργανώσεις καταναλωτών συνολικά υποστηρίζουν σθεναρά τη διατήρηση ενός ενιαίου συνόλου κανόνων για τις εξ αποστάσεως και τις με προσωπική επαφή πωλήσεις αγαθών σε καταναλωτές. Τα εν λόγω μέρη πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτόν θα βελτιωθεί η διαφάνεια, θα μειωθεί η πολυπλοκότητα και θα καταστεί το σύστημα ευκολότερα κατανοητό τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τους εμπόρους. Επιπλέον, με τον τρόπο αυτόν θα καταστεί ευκολότερη η πραγματοποίηση διασυνοριακών αγορών και πωλήσεων, θα τονωθεί ο ανταγωνισμός, θα μειωθεί το κόστος συμμόρφωσης των εμπόρων και θα μειωθούν οι τιμές για τους καταναλωτές.

Εκτίμηση των επιπτώσεων

Πραγματοποιήθηκε εκτίμηση των επιπτώσεων για την αρχική πρόταση και δημοσιεύθηκαν, μαζί με την αρχική πρόταση, έκθεση εκτίμησης των επιπτώσεων και σχετική συνοπτική παρουσίαση 39 . 

Στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που συνοδεύει την τροποποιημένη πρόταση, η Επιτροπή συμπλήρωσε την εν λόγω εκτίμηση των επιπτώσεων με ανάλυση των πορισμάτων και των στοιχείων που συγκεντρώθηκαν στο πλαίσιο του ελέγχου καταλληλότητας της νομοθεσίας και λαμβάνοντας υπόψη την εκτίμηση επιπτώσεων που εκπονήθηκε από την Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 40 . Επιπλέον, η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη της τα πλέον πρόσφατα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στην έκδοση του 2017 του πίνακα αποτελεσμάτων για τις καταναλωτικές συνθήκες, ο οποίος βασίζεται σε ειδικές αντιπροσωπευτικές δημοσκοπήσεις καταναλωτών και εμπόρων λιανικής σε όλες τις χώρες της ΕΕ 41 . Το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση των επιπτώσεων που θα είχαν τυχόν πλήρως εναρμονισμένοι κανόνες για τις πωλήσεις αγαθών στις επιχειρήσεις, τους καταναλωτές και, σε τελική ανάλυση, τα κράτη μέλη και την ψηφιακή και την εσωτερική αγορά της ΕΕ.

Από την ανάλυση της Επιτροπής προκύπτει ότι τα προβλήματα που απορρέουν από την ύπαρξη διαφορετικών εθνικών κανόνων εφαρμογής της ΟΠΕΚΑ αφορούν τόσο τις εξ αποστάσεως πωλήσεις όσο και τις πωλήσεις με προσωπική επαφή. Ο έλεγχος καταλληλότητας της νομοθεσίας, ο οποίος έλαβε τη θετική γνώμη της επιτροπής ρυθμιστικού ελέγχου στις 2 Μαΐου 2017 42 , επιβεβαιώνει τις επιλογές πολιτικής της Επιτροπής που περιλαμβάνονται στην πρόταση για τις εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών και υπογραμμίζει ότι η επίτευξη συνεκτικότητας μεταξύ των νομικών καθεστώτων που ρυθμίζουν, αφενός, τις εξ αποστάσεως πωλήσεις και, αφετέρου, τις πωλήσεις με προσωπική επαφή θα είχε θετικό συνολικά αντίκτυπο για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις στην ενιαία αγορά 43 .

Θεμελιώδη δικαιώματα

Η τροποποιημένη πρόταση θα έχει θετικό αντίκτυπο για ορισμένα δικαιώματα που προστατεύονται από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 38 σχετικά με την προστασία του καταναλωτή και το άρθρο 16 σχετικά με την επιχειρηματική ελευθερία.

Ένα σύνολο πλήρως εναρμονισμένων κανόνων για τις πωλήσεις αγαθών εξ αποστάσεως και τις πωλήσεις αγαθών με προσωπική επαφή θα εξασφαλίσει ένα πλήρως εναρμονισμένο υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών σε ολόκληρη την ΕΕ, σύμφωνα με το άρθρο 38 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, δεδομένου ότι θα παρέχει στους καταναλωτές σαφή και συγκεκριμένα δικαιώματα όταν προβαίνουν σε αγορές αγαθών στην εγχώρια αγορά ή από άλλα κράτη μέλη. Στο πλαίσιο αυτό, μολονότι οι εν λόγω κανόνες θα αντικαταστήσουν τους υφιστάμενους εθνικούς κανόνες που διέπουν την πώληση αγαθών και, συνεπώς, μπορεί να μειώσουν σε ένα ή δύο σημεία το επίπεδο προστασίας που απολαμβάνουν οι καταναλωτές σε κάποια λίγα κράτη μέλη, η μείωση αυτή υπεραντισταθμίζεται από αυξήσεις του επιπέδου προστασίας των καταναλωτών σε σύγκριση με τις υφιστάμενες εθνικές νομοθεσίες που θα επέλθουν σε άλλα σημεία.

Ένα σύνολο πλήρως εναρμονισμένων κανόνων για τις πωλήσεις αγαθών εξ αποστάσεως και τις πωλήσεις αγαθών με προσωπική επαφή θα συμβάλει επίσης στην επίτευξη του στόχου του άρθρου 16, καθώς θα διευκολύνει τις επιχειρήσεις να πωλούν αγαθά στην ΕΕ. Συνεπώς, θα ενισχυθεί η ικανότητά τους να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους.

Τέλος, τα σαφή δικαιώματα που θα απορρέουν από το δίκαιο των συμβάσεων μπορεί να συμβάλουν στην εκπλήρωση του στόχου του άρθρου 47 (δικαίωμα πραγματικής προσφυγής), διότι μπορεί κατά περίπτωση να ενισχύουν τη δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου. Οι νέοι κανόνες θα πρέπει να αποσαφηνίσουν τους τρόπους επανόρθωσης στην περίπτωση διαφορών.

4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η τροποποιημένη πρόταση δεν θα έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις.

5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Επεξήγηση των επιμέρους διατάξεων της τροποποιημένης πρότασης

Η τροποποιημένη πρόταση επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της αρχικής πρότασης, το οποίο περιοριζόταν στις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις, στις πωλήσεις με προσωπική επαφή. Οι αλλαγές σε σχέση με την αρχική πρόταση συνίστανται στις τεχνικές τροποποιήσεις που απαιτούνται για την επέκταση του πεδίου εφαρμογής της πρότασης και την κατάργηση της οδηγίας 1999/44/ΕΚ, και, συγκεκριμένα, στην απάλειψη των μνειών σε «διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις», στην προσθήκη διάταξης για κατάργηση της οδηγίας 1999/44/ΕΚ, στη συμπερίληψη μιας χρονικής διευκρίνισης αναφορικά με τις συμβάσεις που θα καλύπτονται από τα μέτρα εφαρμογής της τροποποιημένης πρότασης, και στην προσθήκη ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 1999/44/ΕΚ οι οποίες είναι αναγκαίες για την πληρότητα της παρούσας οδηγίας, λόγω της κατάργησης της οδηγίας 1999/44/ΕΚ, όπως ο ορισμός του «παραγωγού». Τέλος, συμπεριλήφθηκαν επίσης ορισμένες τεχνικές τροποποιήσεις για να βελτιωθεί η συνεκτικότητα και η σαφήνεια του νομοθετικού κειμένου.

Οι τροποποιήσεις αφορούν τις αιτιολογικές σκέψεις 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 17, 21, 22, 23, 26, 28, 30, 34, 37, 38 και 42. Η προηγούμενη αιτιολογική σκέψη 4 διαγράφηκε και οι προηγούμενες αιτιολογικές σκέψεις 5, 6 και 7 αναριθμήθηκαν σε 4, 5 και 6 αντίστοιχα, ενώ συμπεριλήφθηκε μια νέα αιτιολογική σκέψη 7. Οι τροποποιήσεις του νομοθετικού κειμένου αφορούν τα άρθρα 1, 2, 15 και 19, ενώ εισήχθησαν νέα άρθρα 20 και 21. Τα προηγούμενα άρθρα 20, 21 και 22 αναριθμήθηκαν σε άρθρα 22, 23 και 24, αντίστοιχα.

 

2015/0288 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ


σχετικά με ορισμένες πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, και την κατάργηση της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 44 ,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)Προκειμένου να παραμείνει ανταγωνιστική στις παγκόσμιες αγορές, η Ένωση οφείλει να βελτιώσει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να ανταποκριθεί με επιτυχία στις πολλαπλές προκλήσεις που θέτει σήμερα μια οικονομία η οποία έχει όλο και περισσότερο ως κινητήριο δύναμή της την τεχνολογία. Η στρατηγική για την ψηφιακή ενιαία αγορά 45 προβλέπει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο που διευκολύνει την ενσωμάτωση της ψηφιακής διάστασης στην ενιαία εσωτερική αγορά. Ο πρώτος πυλώνας της στρατηγικής εξετάζει τον κατακερματισμό του εμπορίου εντός της ΕΕ, προσεγγίζοντας όλα τα σημαντικά εμπόδια για την ανάπτυξη του διασυνοριακού ηλεκτρονικού εμπορίου, το οποίο αποτελεί το σημαντικότερο τμήμα των διασυνοριακών πωλήσεων αγαθών από επιχειρήσεις προς καταναλωτές. 

(2)Για την καλή λειτουργία επίτευξη πραγματικής ψηφιακής ενιαίας της εσωτερικής αγοράς, είναι αναγκαίο να εναρμονιστούν ορισμένες πτυχές σχετικά με τις συμβάσεις για την πώληση αγαθών, με βάση ένα υψηλό επίπεδο προστασίας του καταναλωτή.

(3)Το ηλεκτρονικό εμπόριο είναι μία από τις η βασικήές κινητήριαες δύναμη δυνάμεις για την ανάπτυξη στο πλαίσιο της ψηφιακής ενιαίας εσωτερικής αγοράς. Ωστόσο, η αξιοποίηση του αναπτυξιακού δυναμικού του απέχει πολύ από την πλήρη αξιοποίηση. Προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της Ένωσης και να τονωθεί η ανάπτυξη, η Ένωση πρέπει να δράσει γρήγορα και να ενθαρρύνει τους οικονομικούς φορείς να αξιοποιήσουν το πλήρες δυναμικό που προσφέρει η ψηφιακή ενιαία εσωτερική αγορά. Το πλήρες δυναμικό της ψηφιακής ενιαίας εσωτερικής αγοράς μπορεί να αξιοποιηθεί μόνον εάν όλοι οι συμμετέχοντες στην αγορά επωφελούνται από ομαλή πρόσβαση στις διαδικτυακές διασυνοριακές πωλήσεις αγαθών, και είναι σε θέση να πραγματοποιούν με εμπιστοσύνη συμπεριλαμβανομένου στις συναλλαγές ηλεκτρονικού εμπορίου. Οι κανόνες του δικαίου των συμβάσεων βάσει των οποίων οι συμμετέχοντες στην αγορά συνάπτουν συναλλαγές συγκαταλέγονται στους βασικούς παράγοντες βάσει των οποίων διαμορφώνονται οι αποφάσεις των επιχειρήσεων εάν θα προσφέρουν αγαθά μέσω διαδικτύου σε διασυνοριακό επίπεδο. Οι κανόνες αυτοί επηρεάζουν επίσης την προθυμία των καταναλωτών να υιοθετήσουν και να εμπιστευτούν αυτό το είδος αγορών.

(4)Ενώ οι διαδικτυακές πωλήσεις αγαθών αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα των εξ αποστάσεως πωλήσεων στην Ένωση, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να καλύπτει όλους τους διαύλους εξ αποστάσεως πωλήσεων, συμπεριλαμβανομένων των τηλεφωνικών και ταχυδρομικών παραγγελιών, προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν αδικαιολόγητες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να δημιουργηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού για όλες τις επιχειρήσεις που πραγματοποιούν εξ αποστάσεως πωλήσεις.

(54)Οι κανόνες της Ένωσης που ισχύουν για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών εξακολουθούν να είναι κατακερματισμένοι, παρά το γεγονός ότι οι κανόνες σχετικά με τις απαιτήσεις προσυμβατικής πληροφόρησης, το δικαίωμα υπαναχώρησης για τις εξ αποστάσεως συμβάσεις και οι όροι παράδοσης έχουν ήδη εναρμονιστεί πλήρως. Άλλα βασικά συμβατικά στοιχεία, όπως τα κριτήρια συμμόρφωσης, οι τρόποι επανόρθωσης και οι τρόποι άσκησής τους για τα αγαθά που δεν συμμορφώνονται με τη σύμβαση υπόκεινται επί του παρόντος σε ελάχιστη εναρμόνιση με την οδηγία 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 46 . Επετράπη στα κράτη μέλη να υπερβαίνουν τα πρότυπα της Ένωσης και να θεσπίζουν κανόνες που εξασφαλίζουν ακόμη υψηλότερο επίπεδο προστασίας των καταναλωτών. Ως εκ τούτου, ενήργησαν επί διαφόρων στοιχείων και σε διαφορετικό βαθμό. Συνεπώς, οι εθνικές διατάξεις για τη μεταφορά της νομοθεσίας της Ένωσης όσον αφορά το δίκαιο των καταναλωτικών συμβάσεων οδηγίας 1999/44/ΕΚ αποκλίνουν σημαντικά επί του παρόντος στα ουσιώδη στοιχεία της σύμβασης πώλησης, όπως είναι η ύπαρξη ή όχι ιεράρχησης των τρόπων επανόρθωσης, η περίοδος της νόμιμης εγγύησης, η περίοδος αντιστροφής του βάρους της απόδειξης ή η κοινοποίηση του ελαττώματος στον πωλητή.

(65)Οι υφιστάμενες διαφορές ενδέχεται να επηρεάζουν αρνητικά τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 47 , οι επιχειρήσεις που κατευθύνουν τις δραστηριότητές τους σε καταναλωτές σε άλλα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους κανόνες αναγκαστικού δικαίου των καταναλωτικών συμβάσεων που συνάπτονται στη χώρα συνήθους διαμονής του καταναλωτή. Καθώς οι κανόνες αυτοί διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών, οι επιχειρήσεις ενδέχεται να επιβαρύνονται με πρόσθετο κόστος. Κατά συνέπεια, πολλές επιχειρήσεις μπορεί να προτιμούν να συνεχίσουν να δραστηριοποιούνται στην εγχώρια αγορά ή να εξάγουν μόνο σε ένα ή δύο κράτη μέλη. Αυτή η επιλογή ελαχιστοποίησης της έκθεσης στο κόστος και τους κινδύνους που συνδέονται με το διασυνοριακό ηλεκτρονικό εμπόριο συνεπάγεται χαμένες ευκαιρίες εμπορικής επέκτασης και επίτευξης οικονομιών κλίμακας. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι αυτές που επηρεάζονται ιδιαίτερα.

(76)Ενώ οι καταναλωτές επωφελούνται από υψηλό επίπεδο προστασίας όταν πραγματοποιούν διαδικτυακές ή άλλες εξ αποστάσεως αγορές από το εξωτερικό, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008, ο κατακερματισμός επηρεάζει, επίσης, αρνητικά τα επίπεδα εμπιστοσύνης των καταναλωτών στο ηλεκτρονικό εμπόριο στις διασυνοριακές συναλλαγές. Ενώ πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στη δυσπιστία αυτή, η αβεβαιότητα σχετικά με τα βασικά συμβατικά δικαιώματα αποτελεί μία από τις βασικότερες ανησυχίες των καταναλωτών. Η αβεβαιότητα αυτή υφίσταται ανεξάρτητα από το αν οι καταναλωτές προστατεύονται ή όχι από τις διατάξεις αναγκαστικού δικαίου για τις συμβάσεις που συνάπτονται με καταναλωτές του δικού τους κράτους μέλους τους σε περίπτωση που ένας πωλητής κατευθύνει τις διασυνοριακές δραστηριότητές του σε αυτούς ή εάν οι καταναλωτές συνάψουν ή όχι διασυνοριακές συμβάσεις με πωλητή χωρίς ο αντίστοιχος πωλητής να ασκεί εμπορικές δραστηριότητες στο κράτος μέλος του καταναλωτή.

(7)Ενώ οι διαδικτυακές πωλήσεις αγαθών αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα των διασυνοριακών πωλήσεων στην Ένωση, οι διαφορές μεταξύ των εθνικών δικαίων των συμβάσεων επηρεάζουν εξίσου τους εμπόρους λιανικής που χρησιμοποιούν διαύλους εξ αποστάσεως πωλήσεων και τους εμπόρους λιανικής που πραγματοποιούν πωλήσεις με προσωπική επαφή, και τους εμποδίζουν να αναπτυχθούν διασυνοριακά. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να καλύπτει όλους τους διαύλους πωλήσεων, προκειμένου να δημιουργηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού για όλες τις επιχειρήσεις που πωλούν αγαθά σε καταναλωτές. Με τη θέσπιση ομοιόμορφων κανόνων για όλους τους διαύλους πωλήσεων, η παρούσα οδηγία αναμένεται να αποτρέψει τυχόν αποκλίσεις που θα προκαλούσαν δυσανάλογες επιβαρύνσεις για τον αυξανόμενο αριθμό εμπόρων λιανικής στην Ένωση που χρησιμοποιούν όλους τους διαύλους πωλήσεων. Η ανάγκη ύπαρξης συνεκτικών κανόνων για τις πωλήσεις και τις εγγυήσεις αγαθών οι οποίοι θα διέπουν όλους τους διαύλους πωλήσεων επιβεβαιώθηκε κατά τον έλεγχο καταλληλότητας της ενωσιακής νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία, ο οποίος συμπεριέλαβε και την οδηγία 1999/44/ΕΚ 48 .

(8)Για να αντιμετωπιστούν τα εν λόγω προβλήματααυτά, που οφείλονται στον κατακερματισμό των εθνικών κανόνων, οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές θα πρέπει να μπορούν να βασίζονται σε ένα σύνολο πλήρως εναρμονισμένων και στοχευμένων κανόνων για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών. Η ύπαρξη ομοιόμορφων κανόνων είναι απαραίτητη σε σχέση με πολλά βασικά στοιχεία του δικαίου των καταναλωτικών συμβάσεων, τα οποία σύμφωνα με την ισχύουσα προσέγγιση της ελάχιστης εναρμόνισης, είχαν ως αποτέλεσμα ανισότητες και εμπορικούς φραγμούς σε ολόκληρη την Ένωση. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να καταργήσει την οδηγία 1999/44/ΕΚ, η οποία ακολουθεί την προσέγγιση της ελάχιστης εναρμόνισης, και να θεσπίσει πλήρως εναρμονισμένους κανόνες για τις συμβάσεις πώλησης αγαθών.

(9)Η καθιέρωση πλήρως εναρμονισμένων κανόνων στον τομέα του δικαίου των καταναλωτικών συμβάσεων θα διευκολύνει τους εμπόρους να προσφέρουν τα προϊόντα τους σε άλλα κράτη μέλη. Οι επιχειρήσεις θα επιβαρύνονται με λιγότερες δαπάνες, καθώς δεν θα χρειάζεται πλέον να λαμβάνουν υπόψη διαφορετικούς κανόνες αναγκαστικού δικαίου όσον αφορά τους καταναλωτές. Θα επωφελούνται από μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου, όταν πραγματοποιούν πωλήσεις εξ αποστάσεως σε άλλα κράτη μέλη μέσω ενός σταθερού περιβάλλοντος όσον αφορά το δίκαιο των συμβάσεων.

(10)Η αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ των εμπόρων λιανικής είναι πιθανόν να οδηγήσει σε μεγαλύτερο εύρος επιλογών σε τιμές πιο ανταγωνιστικές για τους καταναλωτές. Οι καταναλωτές θα επωφελούνται από υψηλό επίπεδο προστασίας και αύξηση της ευημερίας μέσω των στοχευμένων πλήρως εναρμονισμένων κανόνων. Αυτό με τη σειρά του θα αυξήσει την εμπιστοσύνη τους στο διασυνοριακό εξ αποστάσεως εμπόριο και ειδικότερα στο διαδίκτυο. Οι καταναλωτές θα αγοράζουν με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, όταν πραγματοποιούν διασυνοριακές αγορές εξ αποστάσεως γνωρίζοντας ότι θα απολαύουν των ίδιων δικαιωμάτων σε όλη την Ένωση.

(11)Η παρούσα οδηγία καλύπτει τους κανόνες που ισχύουν για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών μόνο σε σχέση με τα βασικά στοιχεία των συμβάσεων που απαιτούνται για να ξεπεραστούν οι σχετιζόμενοι με το δίκαιο των συμβάσεων φραγμοί στην ψηφιακή ενιαία εσωτερική αγορά. Για τον σκοπό αυτό, οι κανόνες σχετικά με τις απαιτήσεις συμμόρφωσης, τους τρόπους επανόρθωσης που διατίθενται στους καταναλωτές σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των αγαθών με τη σύμβαση και οι λεπτομέρειες άσκησής τους θα πρέπει να εναρμονιστούν πλήρως και το επίπεδο προστασίας των καταναλωτών σε σύγκριση με την οδηγία 1999/44/ΕΚ θα πρέπει να αυξηθεί.

(12)    Όταν μια σύμβαση περιλαμβάνει στοιχεία τόσο για τις πωλήσεις αγαθών όσο και για την παροχή υπηρεσιών, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ισχύει μόνο για το μέρος που αφορά την πώληση αγαθών σύμφωνα με την προσέγγιση που υιοθετείται στην οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 49 . 

(13)Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να ισχύει για αγαθά, όπως DVD και CD, τα οποία εμπεριέχουν ψηφιακό περιεχόμενο κατά τρόπον ώστε αυτά να λειτουργούν μόνον ως φορέας για τη μεταφορά του ψηφιακού περιεχομένου. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ισχύει, ωστόσο, για ψηφιακό περιεχόμενο που είναι ενσωματωμένο κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι λειτουργίες του να εξαρτώνται από τις κύριες λειτουργίες των αγαθών και λειτουργεί ως αναπόσπαστο μέρος αυτών.

(14)Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει το δίκαιο των συμβάσεων των κρατών μελών σε τομείς που δεν ρυθμίζονται από την παρούσα οδηγία. Επιπλέον, σε ορισμένους τομείς που ρυθμίζονται από την παρούσα οδηγία, Ττα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να είναι ελεύθερα να προβλέπουν πιο λεπτομερείς όρους θεσπίζουν κανόνες σε σχέση με τα θέματα που δεν ρυθμίζονται στην παρούσα οδηγία, εφόσον οι όροι αυτοί δεν είναι πλήρως εναρμονισμένοι με την παρούσα οδηγία: τούτο αφορά τις προθεσμίες παραγραφής για την άσκηση των δικαιωμάτων των καταναλωτών και τις εμπορικές εγγυήσεις. Τέλος, όσον αφορά, καθώς και το δικαίωμα του πωλητή προς επανόρθωση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να προβλέπουν πιο λεπτομερείς όρους για την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος.

(15)Στις περιπτώσεις που γίνεται παραπομπή στις ίδιες έννοιες, οΟι κανόνες της παρούσας οδηγίας συμπληρώνουν θα πρέπει να εφαρμόζονται και να ερμηνεύονται κατά τρόπο σύμφωνο με τους κανόνες της οδηγίας 1999/44/ΕΚ και 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου41. Ενώ η οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου κυρίως θεσπίζει διατάξεις σχετικά με τις υποχρεώσεις προσυμβατικής ενημέρωσης και το δικαίωμα υπαναχώρησης από εξ αποστάσεως συμβάσεις και συμβάσεις εκτός εμπορικού καταστήματος, καθώς και κανόνες σχετικά με την παράδοση των αγαθών και τη μετάθεση του κινδύνου, η παρούσα πρόταση θεσπίζει κανόνες σχετικά με τη συμμόρφωση των αγαθών, τους τρόπους επανόρθωσης σε περίπτωση μη συμμόρφωσης και τους όρους άσκησης των εν λόγω τρόπων επανόρθωσης, όπως έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

(16)Για λόγους νομικής σαφήνειας, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να περιλαμβάνει ορισμό της σύμβασης πώλησης. Σύμφωνα με τον Ο εν λόγω ορισμός αυτό, θα πρέπει να προβλέπει ότι οι συμβάσεις στις οποίες τα αγαθά δεν έχουν ακόμη παραχθεί ή κατασκευαστεί, μεταξύ άλλων και υπό τις προδιαγραφές του καταναλωτή, περιλαμβάνονται επίσης στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

(17)Προκειμένου να υπάρξει σαφήνεια και ασφάλεια για τους πωλητές και τους καταναλωτές, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ορίζει την έννοια της σύμβασης. Ο εν λόγω ορισμός αυτός θα πρέπει να ακολουθεί τις κοινές παραδόσεις όλων των κρατών μελών, απαιτώντας να υπάρχει συμφωνία με την οποία επιδιώκεται να δημιουργηθούν υποχρεώσεις ή άλλα έννομα αποτελέσματα προκειμένου να υφίσταται σύμβαση.

(18)Προκειμένου να εξισορροπηθεί η απαίτηση της ασφάλειας δικαίου με την κατάλληλη ευελιξία των νομικών κανόνων, οποιαδήποτε παραπομπή σε ό,τι μπορεί να αναμένεται από πρόσωπο στην παρούσα οδηγία θα πρέπει να νοείται ως παραπομπή σε ό,τι μπορεί να αναμένεται ευλόγως. Ο εύλογος χαρακτήρας θα πρέπει να διαπιστώνεται αντικειμενικά, λαμβάνοντας υπόψη τον χαρακτήρα και τον σκοπό της σύμβασης, τις συγκεκριμένες περιστάσεις και τις συνήθειες και πρακτικές των εμπλεκομένων μερών. Ειδικότερα, ο εύλογος χρόνος για την ολοκλήρωση της επισκευής ή αντικατάστασης θα πρέπει να διαπιστώνεται αντικειμενικά, λαμβανομένων υπόψη της φύσης των αγαθών και της έλλειψης συμμόρφωσης.

(19)Για να υπάρξει σαφήνεια ως προς το τι μπορεί να αναμένει ο καταναλωτής από τα αγαθά και για τι θα είναι υπεύθυνος ο πωλητής σε περίπτωση αδυναμίας του να ανταποκριθεί σε ό,τι αναμένεται, είναι απαραίτητο να εναρμονιστούν πλήρως οι κανόνες για τον προσδιορισμό της συμμόρφωσης με τη σύμβαση. Η εφαρμογή ενός συνδυασμού υποκειμενικών και αντικειμενικών κριτηρίων θα πρέπει να διασφαλίζει τα νόμιμα συμφέροντα και των δύο μερών σε μια σύμβαση πώλησης. Η συμμόρφωση με τη σύμβαση θα πρέπει να αξιολογείται σε συνάρτηση όχι μόνο με τις απαιτήσεις οι οποίες έχουν πράγματι τεθεί στη σύμβαση, συμπεριλαμβανομένης της προσυμβατικής πληροφόρησης που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης, αλλά και με ορισμένες αντικειμενικές προϋποθέσεις, οι οποίες αποτελούν τα ευλόγως αναμενόμενα πρότυπα όσον αφορά τα αγαθά, ιδίως από την άποψη της καταλληλότητας για τον επιδιωκόμενο σκοπό, τη συσκευασία, τις οδηγίες εγκατάστασης και τις συνήθεις ποιότητες και δυνατότητες επιδόσεων.

(20)Για μεγάλο αριθμό καταναλωτικών αγαθών προβλέπεται ότι πρέπει πρώτα να εγκατασταθούν ώστε να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν παραγωγικά από τον καταναλωτή. Επομένως, κάθε έλλειψη συμμόρφωσης που απορρέει από πλημμελή εγκατάσταση των αγαθών θα πρέπει να θεωρείται ως έλλειψη συμμόρφωσης με τη σύμβαση, όταν η εγκατάσταση πραγματοποιήθηκε από τον πωλητή ή υπό τον έλεγχο του πωλητή, καθώς και όταν τα αγαθά εγκαταστάθηκαν από τον καταναλωτή, αλλά η κακή εγκατάσταση οφείλεται σε λανθασμένες οδηγίες εγκατάστασης.

(21)Η συμμόρφωση θα πρέπει να καλύπτει τόσο τα πραγματικά όσο και τα νομικά ελαττώματα. Δικαιώματα τρίτων και άλλα νομικά ελαττώματα μπορεί να εμποδίσουν τον καταναλωτή να επωφεληθεί από τα αγαθά σύμφωνα με τη σύμβαση, όταν ο κάτοχος του δικαιώματος των δικαιωμάτων υποχρεώσει δικαίως τον καταναλωτή να σταματήσει να παραβιάζει τα δικαιώματα αυτά. Ως εκ τούτου, ο πωλητής θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι τα αγαθά είναι απαλλαγμένα από οποιοδήποτε δικαίωμα τρίτου, το οποίο εμποδίζει τον καταναλωτή να επωφεληθεί από τα αγαθά σύμφωνα με τη σύμβαση.

(22)Μολονότι θα πρέπει να διασφαλίζεται η συμβατική ελευθερία σε σχέση με τα κριτήρια συμμόρφωσης με τη σύμβαση, προκειμένου να αποφευχθεί η καταστρατήγηση της ευθύνης λόγω έλλειψης συμμόρφωσης και να εξασφαλιστεί η υψηλού επιπέδου προστασία των καταναλωτών, οποιαδήποτε παρέκκλιση από τους κανόνες αναγκαστικού δικαίου σχετικά με τα κριτήρια συμμόρφωσης και την πλημμελή εγκατάσταση, η οποία είναι επιζήμια για τα συμφέροντα των καταναλωτών, θα πρέπει να είναι έγκυρη μόνον εάν ο καταναλωτής έχει ενημερωθεί ρητώς και έχει συναινέσει ρητώς σε αυτήν κατά τη σύναψη της σύμβασης.

(23)Η διασφάλιση της μεγαλύτερης διάρκειας ζωής των καταναλωτικών αγαθών είναι σημαντική για την επίτευξη περισσότερο βιώσιμων προτύπων κατανάλωσης και μιας κυκλικής οικονομίας. Ομοίως, η απομάκρυνση των μη συμμορφούμενων αγαθών από την αγορά της Ένωσης με την ενίσχυση της εποπτείας της αγοράς και την παροχή των κατάλληλων κινήτρων στους οικονομικούς φορείς είναι απαραίτητη προκειμένου να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη στην λειτουργία της ενιαία εσωτερικής αγοράς. Για τους σκοπούς αυτούς, η τομεακή νομοθεσία της Ένωσης είναι η πιο κατάλληλη προσέγγιση για τη θέσπιση απαιτήσεων όσον αφορά τη διάρκεια ζωής και άλλων απαιτήσεων που συνδέονται με τα προϊόντα σε σχέση με συγκεκριμένους τύπους ή ομάδες αγαθών, χρησιμοποιώντας για τον σκοπό αυτό προσαρμοσμένα κριτήρια. Επομένως, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να είναι συμπληρωματική προς τους στόχους που επιδιώκονται στην εν λόγω τομεακή νομοθεσία της Ένωσης. Στον βαθμό που σε οποιαδήποτε προσυμβατική δήλωση που αποτελεί μέρος της σύμβασης πώλησης αναφέρονται συγκεκριμένες πληροφορίες για τη διάρκεια ζωής, ο καταναλωτής θα πρέπει να είναι σε θέση να βασιστεί σε αυτές στο πλαίσιο των κριτηρίων συμμόρφωσης. 

(24)Η ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου τόσο για τους καταναλωτές όσο και τους πωλητές απαιτεί σαφή ένδειξη του χρόνου κατά τον οποίο θα πρέπει να αξιολογηθεί η συμμόρφωση των αγαθών με τις συμβάσεις. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ της παρούσας οδηγίας και της οδηγίας 2011/83/ΕΕ, είναι σκόπιμο να επισημαίνεται ο χρόνος μετάθεσης του κινδύνου ως ο χρόνος αξιολόγησης της συμμόρφωσης των αγαθών. Ωστόσο, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες πρέπει να εγκατασταθούν τα αγαθά, ο χρόνος αυτός θα πρέπει να προσαρμόζεται.

(25)Η προαιρετική δυνατότητα των κρατών μελών να διατηρούν υποχρεώσεις κοινοποίησης για τους καταναλωτές μπορεί να έχει ως συνέπεια να μην είναι σε θέση να προβάλουν εύκολα καλά τεκμηριωμένες αξιώσεις επανόρθωσης σε περίπτωση καθυστέρησης ή έλλειψης κοινοποίησης, ειδικά σε μια διασυνοριακή συναλλαγή όπου εφαρμόζεται το δίκαιο άλλου κράτους μέλους και ο καταναλωτής δεν γνωρίζει αυτή την υποχρέωση κοινοποίησης που απορρέει από το δίκαιο άλλου κράτους μέλους. Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να θεσπιστεί υποχρέωση κοινοποίησης για τους καταναλωτές. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη πρέπει να αποτρέπονται να απαιτούν ή να εξακολουθούν να απαιτούν από τον καταναλωτή να κοινοποιήσει στον πωλητή την έλλειψη συμμόρφωσης εντός ορισμένης προθεσμίας.

(26)Προκειμένου να μπορέσουν οι επιχειρήσεις να βασιστούν σε ένα ενιαίο σύνολο κανόνων σε ολόκληρη την Ένωση, είναι αναγκαίο να εναρμονιστεί πλήρως η χρονική περίοδος κατά την οποία το βάρος της απόδειξης για την έλλειψη συμμόρφωσης αντιστρέφεται υπέρ του καταναλωτή. Εντός των δύο πρώτων ετών, προκειμένου να επωφεληθεί από το τεκμήριο της έλλειψης συμμόρφωσης, ο καταναλωτής θα πρέπει απλώς να αποδείξει ότι το αγαθό δεν συμμορφώνεται, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξει επίσης ότι η έλλειψη συμμόρφωσης υπήρχε όντως κατά τον κρίσιμο χρόνο για τη διαπίστωση της συμμόρφωσης. Προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου σε σχέση με τους διαθέσιμους τρόπους επανόρθωσης σε περίπτωση έλλειψης συμμόρφωσης με τη σύμβαση και προκειμένου να εξαλειφθεί ένα από τα κύρια εμπόδια της ψηφιακής ενιαίας εσωτερικής αγοράς, θα πρέπει να προβλεφθεί μια πλήρως εναρμονισμένη σειρά άσκησης των τρόπων επανόρθωσης. Ειδικότερα, ο καταναλωτής θα πρέπει να έχει δυνατότητα επιλογής μεταξύ επισκευής ή αντικατάστασης ως πρώτο τρόπο επανόρθωσης, ο οποίος θα συμβάλει στη διατήρηση της συμβατικής σχέσης και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Επιπλέον, η παροχή στους καταναλωτές της δυνατότητας να απαιτήσουν επισκευή θα πρέπει να ενθαρρύνει τη βιώσιμη κατανάλωση και μπορεί να συμβάλει στην επιμήκυνση της διάρκειας ζωής των προϊόντων.

(27)Η επιλογή του καταναλωτή μεταξύ επισκευής και αντικατάστασης θα πρέπει να περιορίζεται μόνο εάν η λύση που θα επιλεγεί θα ήταν δυσανάλογη σε σχέση με την άλλη διαθέσιμη επιλογή, αδύνατη ή παράνομη. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι δυσανάλογο να απαιτηθεί η αντικατάσταση αγαθών εξαιτίας κάποιου μικρού σημαδιού, εάν η αντικατάσταση αυτή θα προκαλούσε σημαντικές δαπάνες, ενώ παράλληλα το σημάδι αυτό θα μπορούσε εύκολα να επισκευαστεί.

(28)Σε περίπτωση κατά την οποία ο πωλητής δεν αποκατάστησε τη μη συμμόρφωση με επισκευή ή αντικατάσταση, χωρίς σημαντική ενόχληση για τον καταναλωτή και εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, ο καταναλωτής θα πρέπει να δικαιούται μείωση του τιμήματος ή να καταγγείλει τη σύμβαση. Ειδικότερα, οποιαδήποτε επισκευή ή αντικατάσταση θα πρέπει να ολοκληρωθείώνεται με επιτυχία εντός του εν λόγω εύλογου χρονικού διαστήματος. Ο εύλογος χαρακτήρας του χρονικού διαστήματος θα πρέπει να διαπιστώνεται αντικειμενικά, λαμβανομένων υπόψη της φύσης των αγαθών και της μη συμμόρφωσης. Εάν, μετά την παρέλευση του εύλογου χρονικού διαστήματος, ο πωλητής δεν έχει προβεί στην αποκατάσταση της έλλειψης συμμόρφωσης, ο καταναλωτής δεν θα πρέπει να υποχρεούται να δεχθεί επιπλέον προσπάθειες εκ μέρους του πωλητή σε σχέση με την ίδια έλλειψη συμμόρφωσης.

(29)Λαμβανομένου υπόψη ότι το δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης λόγω της έλλειψης συμμόρφωσης αποτελεί σημαντικό τρόπο επανόρθωσης που εφαρμόζεται όταν η επισκευή ή η αντικατάσταση δεν είναι εφικτή ή έχει αποτύχει, ο καταναλωτής θα πρέπει επίσης να έχει το δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η έλλειψη συμμόρφωσης είναι ήσσονος σημασίας. Αυτό θα αποτελέσει ισχυρό κίνητρο για την έγκαιρη αποκατάσταση όλων των περιπτώσεων έλλειψης συμμόρφωσης. Προκειμένου το δικαίωμα καταγγελίας να καταστεί αποτελεσματικό για τους καταναλωτές, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο καταναλωτής αποκτά πολλά αγαθά, ορισμένα εκ των οποίων αποτελούν εξάρτημα του κυρίως αντικειμένου το οποίο δεν θα είχε αποκτήσει ο καταναλωτής χωρίς το κυρίως αντικείμενο, και η έλλειψη συμμόρφωσης επηρεάζει το κυρίως αντικείμενο, ο καταναλωτής θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση σε σχέση και με τα εξαρτήματα, ακόμα και αν αυτά είναι σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης.

(30)Σε περίπτωση που ο καταναλωτής καταγγείλει τη σύμβαση λόγω της έλλειψης συμμόρφωσης, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ορίζει μόνο τις βασικές συνέπειες και τις λεπτομέρειες του δικαιώματος καταγγελίας, ιδίως την υποχρέωση των μερών να επιστρέψουν όσα έχουν λάβει. Επομένως, ο πωλητής θα πρέπει να υποχρεούται να επιστρέψει το τίμημα που έλαβε από τον καταναλωτή και ο καταναλωτής θα πρέπει να επιστρέψει τα αγαθά.

(31)Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του δικαιώματος καταγγελίας των καταναλωτών, και να αποφεύγεται παράλληλα ο αδικαιολόγητος πλουτισμός τους, η υποχρέωση του καταναλωτή να επιβαρυνθεί με τη μείωση της αξίας των αγαθών θα πρέπει να περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες η μείωση υπερβαίνει τη συνήθη χρήση. Σε κάθε περίπτωση, ο καταναλωτής δεν θα πρέπει να υποχρεούται να καταβάλει μεγαλύτερο τίμημα από αυτό που έχει συμφωνηθεί για τα αγαθά. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η επιστροφή των αγαθών είναι αδύνατη λόγω καταστροφής ή απώλειάς τους, ο καταναλωτής θα πρέπει να καταβάλει τη χρηματική αξία των αγαθών που καταστράφηκαν. Ωστόσο, ο καταναλωτής δεν θα πρέπει να υποχρεούται να καταβάλει τη χρηματική αξία, εάν η καταστροφή ή η απώλεια οφείλεται στην έλλειψη συμμόρφωσης των αγαθών με τη σύμβαση.

(32)Προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου για τους πωλητές και η συνολική εμπιστοσύνη των καταναλωτών στις διασυνοριακές αγορές, είναι αναγκαίο να εναρμονιστεί η χρονική περίοδος κατά την οποία ο πωλητής φέρει ευθύνη για οποιαδήποτε έλλειψη συμμόρφωσης η οποία υπάρχει κατά τον χρόνο που ο καταναλωτής αποκτά τη φυσική κατοχή των αγαθών. Λαμβανομένου υπόψη ότι τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν προβλέψει περίοδο δύο ετών κατά την εφαρμογή της οδηγίας 1999/44/ΕΚ και η περίοδος αυτή θεωρείται, στην πράξη, εύλογο χρονικό διάστημα από τους συμμετέχοντες στην αγορά, η περίοδος αυτή θα πρέπει να διατηρηθεί.

(33)Προκειμένου να εξασφαλιστεί η μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των καταναλωτών και να διευκολυνθεί η εφαρμογή των κανόνων της Ένωσης σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών όσον αφορά τα μη συμμορφούμενα αγαθά, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ευθυγραμμίσει τη χρονική περίοδο κατά την οποία το βάρος της απόδειξης αντιστρέφεται υπέρ του καταναλωτή με την περίοδο κατά την οποία ο πωλητής ευθύνεται για οποιαδήποτε έλλειψη συμμόρφωσης.

(34)Προκειμένου να διασφαλιστεί διαφάνεια, θα πρέπει να προβλεφθούν ορισμένες απαιτήσεις διαφάνειας για τις εμπορικές εγγυήσεις. Επιπλέον, προκειμένου να βελτιωθεί η ασφάλεια δικαίου και να αποφευχθεί τυχόν παραπλάνηση των καταναλωτών, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να προβλέπει ότι, σε περίπτωση που οι όροι της εμπορικής εγγύησης που περιέχονται σε διαφημίσεις ή προσυμβατική πληροφόρηση είναι ευνοϊκότεροι για τον καταναλωτή από αυτούς που περιλαμβάνονται στη δήλωση της εγγύησης, θα πρέπει να υπερισχύουν οι ευνοϊκότεροι όροι. Τέλος, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να θεσπίζει κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο της δήλωσης εγγύησης και τον τρόπο κατά τον οποίο αυτή θα πρέπει να παρέχεται στους καταναλωτές. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να θεσπίσουν κανόνες σχετικά με άλλες πτυχές των εμπορικών εγγυήσεων που δεν καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, υπό την προϋπόθεση ότι οι κανόνες αυτοί δεν θα στερούν από τους καταναλωτές την προστασία που τους παρέχεται με τις πλήρως εναρμονισμένες διατάξεις της παρούσας οδηγίας σχετικά με τις εμπορικές εγγυήσεις.

(35)Δεδομένου ότι ο πωλητής ευθύνεται έναντι του καταναλωτή για οποιαδήποτε έλλειψη συμμόρφωσης των αγαθών λόγω πράξης ή παράλειψης του πωλητή ή τρίτου προσώπου, είναι θεμιτό ο πωλητής να στραφεί κατά του υπευθύνου σε προηγούμενο στάδιο της αλυσίδας των συναλλαγών. Ωστόσο, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων μεταξύ του πωλητή και άλλων μερών της αλυσίδας των συναλλαγών. Οι λεπτομέρειες για την άσκηση του δικαιώματος αυτού, ιδίως τα πρόσωπα κατά των οποίων μπορεί να στραφεί κάποιος και ο τρόπος θα πρέπει να προβλέπονται από τα κράτη μέλη.

(36)Τα πρόσωπα ή οι οργανώσεις που έχουν, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, έννομο συμφέρον προστασίας των συμβατικών δικαιωμάτων των καταναλωτών θα πρέπει να έχουν την ευχέρεια να κινήσουν δικαστικές διαδικασίες είτε ενώπιον δικαστηρίου είτε ενώπιον διοικητικού οργάνου, αρμόδιων να αποφασίζουν σχετικά με τις προσφυγές αυτές ή να κινούν τις κατάλληλες δικαστικές διαδικασίες.

(37)Καμία διάταξη της παρούσας οδηγίας δεν θίγει την εφαρμογή των κανόνων του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, ιδίως του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 και του κανονισμού (EΚΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 50 .

(38)Η οδηγία 1999/44/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να εξαιρεθούν οι συμβάσεις πώλησης εξ αποστάσεως από το πεδίο εφαρμογής της καταργηθεί. Η ημερομηνία κατάργησής της θα πρέπει να ευθυγραμμίζεται με την ημερομηνία μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο της παρούσας οδηγίας. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν τα κράτη μέλη προς την παρούσα οδηγία στις συμβάσεις που θα συνάπτονται από την ημερομηνία μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο και εφεξής, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις συμβάσεις που συνάφθηκαν πριν από την ημερομηνία μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο.

(39)Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 51 θα πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει στο παράρτημά του παραπομπή στην παρούσα οδηγία, ώστε να διευκολυνθεί η διασυνοριακή συνεργασία για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

(40)Η οδηγία 2009/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 52 θα πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει στο παράρτημά της παραπομπή στην παρούσα οδηγία, ούτως ώστε να διασφαλίζεται η προστασία των συλλογικών συμφερόντων των καταναλωτών που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.

(41)Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα 53 , τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει να επισυνάπτουν, σε δικαιολογημένες περιπτώσεις, στην κοινοποίηση των μέτρων που λαμβάνουν για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο, ένα ή περισσότερα έγγραφα τα οποία επεξηγούν τη σχέση μεταξύ των επιμέρους στοιχείων μιας οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί αιτιολογημένη τη διαβίβαση τέτοιων εγγράφων.

(42)Δεδομένου ότι οΟι στόχοι της παρούσας οδηγίας, δηλ. να συμβάλει στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς με την ενιαία αντιμετώπιση των εμποδίων που σχετίζονται με το δίκαιο των συμβάσεων για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών διασυνοριακά εντός της Ένωσης, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, καθώς τα επιμέρους κράτη μέλη δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνα τους τον υφιστάμενο νομικό κατακερματισμό διασφαλίζοντας ότι η νομοθεσία τους θα είναι συνεκτική με τις νομοθεσίες των λοιπών κρατών μελών. Οι στόχοι της παρούσας οδηγίας μπορούν όμως να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, με την εξάλειψη, μέσω πλήρους εναρμόνισης, των εντοπισθέντων εμποδίων που σχετίζονται με το δίκαιο των συμβάσεων. Ως εκ τούτου, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως εκτίθεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών όρια.

(43)Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα τα άρθρα 16, 38 και 47,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1.Η παρούσα οδηγία θεσπίζει ορισμένες απαιτήσεις σχετικά με τις συμβάσεις εξ αποστάσεως πώλησης που συνάπτονται μεταξύ του πωλητή και του καταναλωτή, ιδίως τους κανόνες σχετικά με τη συμμόρφωση των αγαθών, την επανόρθωση σε περίπτωση μη συμμόρφωσης και τους τρόπους άσκησης της εν λόγω επανόρθωσης.

2.Η οδηγία δεν ισχύει για τις εξ αποστάσεως συμβάσεις παροχής υπηρεσιών. Ωστόσο, στην περίπτωση συμβάσεων πώλησης που προβλέπουν τόσο την πώληση αγαθών όσο και την παροχή υπηρεσιών, η παρούσα οδηγία ισχύει για το μέρος που αφορά την πώληση αγαθών.

3.Η οδηγία δεν ισχύει για οποιοδήποτε σταθερό υλικό μέσο το οποίο εμπεριέχει ψηφιακό περιεχόμενο, εφόσον έχει χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά ως φορέας για την παροχή του ψηφιακού περιεχομένου στον καταναλωτή.

4.Τα κράτη μέλη δύνανται να αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τις συμβάσεις πώλησης μεταχειρισμένων αγαθών που πωλούνται σε δημόσιους πλειστηριασμούς στους οποίους οι καταναλωτές έχουν τη δυνατότητα να παραστούν αυτοπροσώπως.

45.Η παρούσα οδηγία δεν θίγει το εθνικό γενικό δίκαιο περί συμβάσεων, όπως οι κανόνες διαμόρφωσης, το κύρος ή τα αποτελέσματα μιας σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων των συνεπειών της καταγγελίας μιας σύμβασης, στον βαθμό που το εν λόγω δίκαιο δεν ρυθμίζεται από αυτήν.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

α)«σύμβαση πώλησης»: κάθε σύμβαση βάσει της οποίας ο πωλητής μεταβιβάζει ή αναλαμβάνει την υποχρέωση να μεταβιβάσει την κυριότητα αγαθών, συμπεριλαμβανομένων αγαθών τα οποία πρόκειται να κατασκευαστούν ή να παραχθούν, στον καταναλωτή και ο καταναλωτής καταβάλλει ή αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλει το τίμημα·

β)«καταναλωτής»: κάθε φυσικό πρόσωπο το οποίο, όσον αφορά τις συμβάσεις που καλύπτει η παρούσα οδηγία, ενεργεί για λόγους οι οποίοι δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο της εμπορικής, επιχειρηματικής, βιοτεχνικής ή επαγγελματικής του δραστηριότητας·

γ)«πωλητής»: κάθε φυσικό πρόσωπο ή κάθε νομικό πρόσωπο, ανεξάρτητα από το εάν διέπεται από το ιδιωτικό ή δημόσιο δίκαιο, το οποίο ενεργεί, ακόμη και μέσω κάθε άλλου προσώπου ενεργούντος εξ ονόματός του ή για λογαριασμό του, για σκοπούς οι οποίοι σχετίζονται με τις εμπορικές, επιχειρηματικές, βιοτεχνικές ή επαγγελματικές δραστηριότητές του σε σχέση με συμβάσεις καλυπτόμενες από την παρούσα οδηγία·

δ)«παραγωγός»: ο κατασκευαστής αγαθών, ο εισαγωγέας αγαθών στο έδαφος της Ένωσης ή κάθε πρόσωπο που παρουσιάζεται ως παραγωγός, θέτοντας επί του αγαθού το όνομά του, το σήμα του ή άλλο διακριτικό σημείο·

ε)«αγαθά»: κάθε ενσώματο κινητό αντικείμενο, με εξαίρεση:

α)τα είδη τα οποία πωλούνται στα πλαίσια αναγκαστικής εκτέλεσης ή με άλλο τρόπο από δικαστική αρχή·

β)το νερό, το αέριο και την ηλεκτρική ενέργεια, εκτός αν προσφέρονται προς πώληση σε περιορισμένο όγκο ή καθορισμένη ποσότητα·

στ)«σύμβαση πώλησης εξ αποστάσεως»: κάθε σύμβαση πώλησης η οποία συνάπτεται στο πλαίσιο ενός οργανωμένου συστήματος πωλήσεων εξ αποστάσεως χωρίς την ταυτόχρονη φυσική παρουσία του πωλητή και του καταναλωτή, με αποκλειστική χρήση ενός ή περισσότερων μέσων επικοινωνίας εξ αποστάσεως, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτύου, μέχρι και τη στιγμή σύναψης της σύμβασης·

ζ)«σταθερό μέσο»: κάθε μέσο που παρέχει στον καταναλωτή ή στον πωλητή τη δυνατότητα να αποθηκεύει πληροφορίες που απευθύνονται προσωπικά σε αυτόν, κατά τρόπον ώστε να μπορεί να ανατρέξει σε αυτές μελλοντικά, για το απαιτούμενο από τους σκοπούς των πληροφοριών χρονικό διάστημα, και που επιτρέπει την πανομοιότυπη αναπαραγωγή των αποθηκευόμενων πληροφοριών·

στ)«εμπορική εγγύηση»: κάθε ανάληψη υποχρέωσης εκ μέρους του πωλητή ή παραγωγού («εγγυητής») προς τον καταναλωτή, επιπλέον των νομικών του υποχρεώσεων σχετικά με την εγγύηση συμμόρφωσης, για επιστροφή του καταβληθέντος τιμήματος ή για αντικατάσταση, επισκευή ή συντήρηση καθ’ οιονδήποτε τρόπο των αγαθών σε περίπτωση που αυτά δεν ικανοποιούν τις προδιαγραφές ή οποιαδήποτε άλλη απαίτηση πέραν της συμμόρφωσης που αναφέρονται στη δήλωση της εγγύησης ή στη σχετική διαφήμιση και που είναι διαθέσιμες κατά τη στιγμή ή πριν από τη σύναψη της σύμβασης·

ζ)«σύμβαση»: συμφωνία με την οποία επιδιώκεται να δημιουργηθούν υποχρεώσεις ή άλλα έννομα αποτελέσματα·

η)«επισκευή»: η αποκατάσταση του αγαθού σε περίπτωση έλλειψης συμμόρφωσης, ώστε να είναι σύμφωνο προς τους όρους της σύμβασης·

θ)«δωρεάν»: χωρίς τις απαραίτητες δαπάνες που συνεπάγεται η αποκατάσταση της συμμόρφωσης του αγαθού, ιδίως τις δαπάνες αποστολής, το εργατικό κόστος και το κόστος των υλικών.

Άρθρο 3

Επίπεδο εναρμόνισης

Τα κράτη μέλη δεν διατηρούν ή θεσπίζουν διατάξεις που παρεκκλίνουν από αυτές που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερο ή λιγότερο αυστηρών διατάξεων για την εξασφάλιση διαφορετικού επιπέδου προστασίας του καταναλωτή.

Άρθρο 4

Συμμόρφωση προς τους όρους της σύμβασης

1.Για να θεωρηθεί ότι τα αγαθά συνάδουν με τους όρους της σύμβασης, ο πωλητής διασφαλίζει, κατά περίπτωση, ότι:

α)η ποσότητα, η ποιότητα και τα χαρακτηριστικά τους είναι αυτά που προβλέπονται από τη σύμβαση, το οποίο περιλαμβάνει ότι, εάν ο πωλητής επιδείξει δείγμα ή υπόδειγμα στον καταναλωτή, τα αγαθά θα πρέπει να διαθέτουν τις ιδιότητες και να αντιστοιχούν στην περιγραφή του δείγματος ή υποδείγματος αυτού,

β)είναι κατάλληλα για κάθε ειδική χρήση την οποία επιζητεί ο καταναλωτής και την οποία γνωστοποίησε στον πωλητή κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης, ο δε πωλητής την αποδέχθηκε, και

γ)έχουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες επιδόσεων που καθορίζονται σε τυχόν προσυμβατική δήλωση η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης.

2.Για να θεωρηθεί ότι τα αγαθά συνάδουν με τους όρους της σύμβασης, πρέπει επιπλέον να εκπληρώνουν τις απαιτήσεις των άρθρων 5, 6 και 7.

3.Οποιαδήποτε συμφωνία που εισάγει εξαίρεση, παρέκκλιση ή μεταβολή από τα άρθρα 5 και 6 σε βάρος του καταναλωτή είναι έγκυρη μόνον εφόσον, κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης, ο καταναλωτής γνώριζε την ιδιαίτερη κατάσταση των αγαθών και αποδέχθηκε ρητά τη συγκεκριμένη κατάσταση κατά τη σύναψή της.

Άρθρο 5

Απαιτήσεις συμμόρφωσης των αγαθών

Τα αγαθά θα πρέπει, ανάλογα με την περίπτωση:

α)να είναι κατάλληλα για τους σκοπούς για τους οποίους χρησιμοποιούνται συνήθως αγαθά της ιδίας περιγραφής·

β)να παραδίδονται μαζί με τα εξαρτήματα, τις συσκευασίες, τις οδηγίες εγκατάστασης ή άλλου είδους οδηγίες που είναι δυνατό να αναμένει να λάβει ο καταναλωτής· και

γ)να έχουν τη συνήθη ποιότητα και τις συνήθεις δυνατότητες επιδόσεων ενός αγαθού του ίδιου τύπου τις οποίες μπορεί να αναμένει ο καταναλωτής, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των αγαθών και τυχόν δημόσια δήλωση που έχει πραγματοποιηθεί από τον πωλητή ή για λογαριασμό του πωλητή ή άλλων προσώπων σε προηγούμενα στάδια της αλυσίδας συναλλαγών, περιλαμβανομένου του παραγωγού, εκτός αν ο πωλητής αποδείξει:

i)ότι ο πωλητής δεν γνώριζε και δεν μπορούσε ευλόγως να γνωρίζει τη σχετική δήλωση·

ii)ότι κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης η σχετική δήλωση είχε διορθωθεί· ή

iii)ότι η απόφαση για την αγορά των προϊόντων δεν μπορούσε να επηρεαστεί από τη δήλωση.

Άρθρο 6

Πλημμελής εγκατάσταση

Σε περίπτωση πλημμελούς εγκατάστασης των αγαθών, οποιαδήποτε έλλειψη συμμόρφωσης η οποία είναι συνέπεια της πλημμελούς εγκατάστασης θεωρείται ως έλλειψη συμμόρφωσης των αγαθών με τη σύμβαση, εφόσον:

α)η εγκατάσταση των αγαθών έγινε από τον πωλητή ή υπό την ευθύνη του· ή

β)τα αγαθά προορίζονταν για εγκατάσταση από τον καταναλωτή, εγκαταστάθηκαν από τον καταναλωτή και η πλημμελής εγκατάσταση οφείλεται σε ελάττωμα των οδηγιών εγκατάστασης.

Άρθρο 7

Δικαιώματα τρίτων

Κατά τον κρίσιμο χρόνο για τη διαπίστωση της συμμόρφωσης με τη σύμβαση, όπως καθορίζεται από το άρθρο 8, τα αγαθά πρέπει να είναι απαλλαγμένα από οποιοδήποτε δικαίωμα τρίτου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βασίζονται στη διανοητική ιδιοκτησία, ούτως ώστε τα αγαθά να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με τη σύμβαση.

Άρθρο 8

Κρίσιμος χρόνος για τη διαπίστωση της συμμόρφωσης με τη σύμβαση

1.Ο πωλητής φέρει ευθύνη για κάθε έλλειψη συμμόρφωσης με τη σύμβαση η οποία υφίσταται κατά τον χρόνο που:

α)ο καταναλωτής ή τρίτος που υποδεικνύεται από αυτόν, άλλος από τον μεταφορέα, αποκτά τη φυσική κατοχή των αγαθών· ή

β)τα αγαθά παραδίδονται στον μεταφορέα που έχει επιλέξει ο καταναλωτής, εφόσον ο εν λόγω μεταφορέας δεν έχει προταθεί από τον πωλητή ή εφόσον ο πωλητής δεν προτείνει κανένα μέσο μεταφοράς.

2.Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τα αγαθά εγκαταστάθηκαν από τον πωλητή ή υπό την ευθύνη του πωλητή, ο χρόνος απόκτησης από τον καταναλωτή της φυσικής κατοχής των αγαθών νοείται ως ο χρόνος ολοκλήρωσης της εγκατάστασης. Σε περίπτωση που τα αγαθά προορίζονταν να εγκατασταθούν από τον καταναλωτή, ο χρόνος κατά τον οποίον ο καταναλωτής είχε στη διάθεσή του εύλογο χρόνο για την εγκατάσταση, αλλά σε κάθε περίπτωση όχι αργότερα από 30 ημέρες μετά την προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 νοείται ως ο χρόνος απόκτησης από τον καταναλωτή της φυσικής κατοχής των αγαθών.

3.Κάθε έλλειψη συμμόρφωσης με τη σύμβαση η οποία καθίσταται προφανής εντός δύο ετών από τον χρόνο που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 τεκμαίρεται ότι υφίστατο κατά τον χρόνο που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2, εκτός εάν το τεκμήριο αυτό είναι ασυμβίβαστο με τη φύση των αγαθών ή με τη φύση της έλλειψης συμμόρφωσης.

Άρθρο 9

Τρόποι επανόρθωσης για την έλλειψη συμμόρφωσης με τη σύμβαση που έχει στη διάθεσή του ο καταναλωτής

1.Σε περίπτωση έλλειψης συμμόρφωσης με τη σύμβαση, ο καταναλωτής έχει δικαίωμα σε αποκατάσταση της συμμόρφωσης του αγαθού από τον πωλητή, δωρεάν, με επισκευή ή αντικατάσταση σύμφωνα με το άρθρο 11.

2.Η επισκευή ή η αντικατάσταση ολοκληρώνεται εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος και χωρίς σημαντική ενόχληση του καταναλωτή, λαμβανομένων υπόψη της φύσης των αγαθών και του σκοπού για τον οποίο ο καταναλωτής προόριζε τα αγαθά.

3.Ο καταναλωτής έχει δικαίωμα σε ανάλογη μείωση της τιμής σύμφωνα με το άρθρο 12 ή σε καταγγελία της σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 13, εφόσον:

α)η επισκευή ή η αντικατάσταση είναι αδύνατη ή παράνομη·

β)ο πωλητής δεν ολοκλήρωσε την επισκευή ή την αντικατάσταση εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος·

γ)η επισκευή ή η αντικατάσταση θα προκαλούσαν σημαντική ενόχληση του καταναλωτή· ή

δ)ο πωλητής έχει δηλώσει, ή συνάγεται σαφώς από τις περιστάσεις, ότι δεν θα αποκαταστήσει τη συμμόρφωση των αγαθών με τη σύμβαση εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.

4.Ο καταναλωτής δικαιούται να αρνηθεί την καταβολή του υπολειπόμενου τμήματος του τιμήματος, έως ότου ο πωλητής αποκαταστήσει τη συμμόρφωση των αγαθών με τη σύμβαση.

5.Ο καταναλωτής δεν δικαιούται επανόρθωση, στον βαθμό που ο καταναλωτής συνέβαλε στην έλλειψη συμμόρφωσης με τη σύμβαση ή στα αποτελέσματά της.

Άρθρο 10

Αντικατάσταση αγαθών

1.Εάν ο πωλητής αποκαταστήσει την έλλειψη συμμόρφωσης με τη σύμβαση με αντικατάσταση, ο πωλητής ανακτά τα προς αντικατάσταση αγαθά με έξοδα του πωλητή, εκτός αν τα μέρη συμφώνησαν διαφορετικά μετά την κοινοποίηση της έλλειψης συμμόρφωσης με τη σύμβαση από τον καταναλωτή στον πωλητή.

2.Εάν ο καταναλωτής είχε εγκαταστήσει τα αγαθά κατά τρόπο σύμφωνο με τη φύση και τον σκοπό τους, προτού η έλλειψη συμμόρφωσης καταστεί εμφανής, η υποχρέωση ανάκτησης των προς αντικατάσταση αγαθών περιλαμβάνει την αφαίρεση των μη συμμορφούμενων αγαθών και την εγκατάσταση των υποκατάστατων αγαθών, ή την ανάληψη των δαπανών αυτών.

3.Ο καταναλωτής δεν υποχρεούται να πληρώσει για οποιαδήποτε χρήση των προς αντικατάσταση αγαθών κατά το χρονικό διάστημα που προηγήθηκε της αντικατάστασης.

Άρθρο 11

Δυνατότητα επιλογής του καταναλωτή μεταξύ επισκευής και αντικατάστασης

Ο καταναλωτής δύναται να επιλέξει μεταξύ επισκευής και αντικατάστασης, εκτός αν η επιλεγείσα μέθοδος αποκατάστασης θα ήταν αδύνατη, παράνομη ή, σε σύγκριση με την άλλη εναλλακτική επιλογή, θα συνεπάγετο για τον πωλητή δυσανάλογες δαπάνες, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων, συν τοις άλλοις:

α)την αξία που θα είχε το αγαθό, σε περίπτωση απουσίας μη συμμόρφωσης προς τη σύμβαση·

β)τη σημασία της μη συμμόρφωσης προς τη σύμβαση·

γ)το κατά πόσον ο εναλλακτικός τρόπος επανόρθωσης θα μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς σημαντική ενόχληση του καταναλωτή.

Άρθρο 12

Μείωση του τιμήματος

Η μείωση του τιμήματος είναι ανάλογη της μείωσης της αξίας των ληφθέντων από τον καταναλωτή αγαθών σε σύγκριση με την αξία που θα είχαν τα αγαθά αν ήταν σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης.

Άρθρο 13

Δικαίωμα του καταναλωτή να καταγγείλει τη σύμβαση

1.Ο καταναλωτής ασκεί το δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης με σχετική γνωστοποίηση προς τον πωλητή που παρέχεται με οποιονδήποτε τρόπο.

2.Σε περίπτωση που η έλλειψη συμμόρφωσης με τη σύμβαση αφορά μόνον ορισμένα από τα παραδιδόμενα αγαθά στο πλαίσιο της σύμβασης και συντρέχει λόγος καταγγελίας σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 9, ο καταναλωτής δύναται να καταγγείλει τη σύμβαση μόνο σε σχέση με τα αγαθά αυτά και οποιαδήποτε άλλα αγαθά τα οποία απέκτησε ο καταναλωτής συμπληρωματικά προς τα μη συμμορφούμενα αγαθά.

3.Σε περίπτωση που ο καταναλωτής καταγγείλει τη σύμβαση στο σύνολό της ή σε σχέση με ορισμένα από τα παραδιδόμενα αγαθά στο πλαίσιο της σύμβασης, σύμφωνα με την παράγραφο 2:

α)ο πωλητής επιστρέφει στον καταναλωτή το καταβληθέν τίμημα χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και σε κάθε περίπτωση εντός 14 ημερών από την παραλαβή της καταγγελίας και αναλαμβάνει τα έξοδα επιστροφής·

β)ο καταναλωτής επιστρέφει στον πωλητή τα αγαθά, με έξοδα του τελευταίου, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και σε κάθε περίπτωση εντός 14 ημερών από την κοινοποίηση της καταγγελίας·

γ)σε περίπτωση που τα αγαθά δεν μπορούν να επιστραφούν λόγω καταστροφής ή απώλειας, ο καταναλωτής καταβάλλει στον πωλητή τη χρηματική αξία που θα είχαν τα μη συμμορφούμενα αγαθά κατά την ημερομηνία που επρόκειτο να γίνει η επιστροφή, εάν είχαν διατηρηθεί από τον καταναλωτή χωρίς να καταστραφούν ή απολεσθούν μέχρι την ημερομηνία αυτή, εκτός εάν η καταστροφή ή η απώλεια προκλήθηκε από έλλειψη συμμόρφωσης των αγαθών με τη σύμβαση· και

δ)ο καταναλωτής καταβάλλει οποιαδήποτε μείωση της αξίας των αγαθών μόνο στον βαθμό που η μείωση αυτή υπερβαίνει την υποτίμηση λόγω της συνήθους χρήσης. Η πληρωμή για μείωση της αξίας δεν πρέπει να υπερβαίνει το τίμημα που καταβλήθηκε για τα αγαθά.

Άρθρο 14

Προθεσμίες

Ο καταναλωτής δικαιούται επανόρθωση για την έλλειψη συμμόρφωσης των αγαθών με τη σύμβαση, εφόσον η έλλειψη συμμόρφωσης καταστεί προφανής εντός δύο ετών από τον κρίσιμο χρόνο για τη διαπίστωση της συμμόρφωσης. Εάν, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, τα δικαιώματα που προβλέπονται στο άρθρο 9 υπόκεινται σε παραγραφή, η παραγραφή αυτή δεν θα είναι μικρότερη των δύο ετών από τον κρίσιμο χρόνο για τη διαπίστωση της συμμόρφωσης με τη σύμβαση.

Άρθρο 15

Εμπορικές εγγυήσεις

1.Κάθε εμπορική εγγύηση είναι δεσμευτική για τον εγγυητή υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται:

α)στις προσυμβατικές πληροφορίες που παρέχονται από τον πωλητή, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε προσυμβατικής δήλωσης η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης·

β)στη διαφήμιση που υπήρχε κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης ή πριν από αυτή· και

γ)στη δήλωση εγγύησης.

Εάν η δήλωση εγγύησης είναι λιγότερο ευνοϊκή για τον καταναλωτή από τις προϋποθέσεις που ορίζονται στις προσυμβατικές πληροφορίες που παρέχονται από τον πωλητή ή τη διαφήμιση, η εμπορική εγγύηση είναι δεσμευτική βάσει των όρων που προβλέπονται στις προσυμβατικές πληροφορίες ή τη διαφήμιση σχετικά με την εμπορική εγγύηση.

2.Η δήλωση εγγύησης διατίθεται σε σταθερό μέσο και συντάσσεται σε απλή και κατανοητή γλώσσα. Περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

α)σαφή δήλωση των νόμιμων δικαιωμάτων του καταναλωτή, όπως προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, και σαφή δήλωση ότι τα εν λόγω δικαιώματα δεν θίγονται από την εμπορική εγγύηση· και

β)τους όρους της εμπορικής εγγύησης που υπερβαίνουν τα νόμιμα δικαιώματα του καταναλωτή, τις πληροφορίες σχετικά με τη διάρκεια, τη δυνατότητα μεταφοράς, το εδαφικό πεδίο εφαρμογής και την ύπαρξη τυχόν επιβαρύνσεων που ενδέχεται να υποστεί ο καταναλωτής, προκειμένου να επωφεληθεί από την εμπορική εγγύηση, το όνομα και τη διεύθυνση του εγγυητή και, σε περίπτωση που δεν είναι ο ίδιος ο εγγυητής, το πρόσωπο κατά του οποίου πρόκειται να στραφεί η αξίωση και τη διαδικασία με την οποία πρόκειται να προβληθεί η αξίωση.

3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως «σταθερό μέσο» νοείται κάθε μέσο που παρέχει στα μέρη τη δυνατότητα να αποθηκεύουν πληροφορίες που απευθύνονται προσωπικά σε αυτά, κατά τρόπον ώστε να μπορούν να ανατρέξουν σε αυτές μελλοντικά, για το απαιτούμενο από τους σκοπούς των πληροφοριών χρονικό διάστημα, και που επιτρέπει την πανομοιότυπη αναπαραγωγή των αποθηκευόμενων πληροφοριών.

3.4. Η μη συμμόρφωση με την παράγραφο 2 δεν θίγει τον δεσμευτικό χαρακτήρα της εμπορικής εγγύησης για τον εγγυητή.

4.5.Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν πρόσθετους κανόνες για άλλες πτυχές που αφορούν τις εμπορικές εγγυήσεις οι οποίες δεν ρυθμίζονται στο παρόν άρθροστον βαθμό που οι κανόνες αυτοί δεν μειώνουν την προστασία που προβλέπεται στο παρόν άρθρο.

Άρθρο 16

Δικαίωμα προς επανόρθωση

Σε περίπτωση που ο πωλητής φέρει ευθύνη έναντι του καταναλωτή λόγω έλλειψης συμμόρφωσης με τη σύμβαση που απορρέει από πράξη ή παράλειψη προσώπου σε προηγούμενο στάδιο της αλυσίδας των συναλλαγών, ο πωλητής δικαιούται να στραφεί κατά του προσώπου ή των προσώπων που φέρουν ευθύνη στην αλυσίδα συναλλαγών. Το πρόσωπο κατά του οποίου μπορεί να στραφεί ο πωλητής, καθώς και οι σχετικοί τρόποι επανόρθωσης και οι όροι άσκησής τους, καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο.

Άρθρο 17

Επιβολή

1.    Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ύπαρξη κατάλληλων και αποτελεσματικών μέσων για την τήρηση των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

2.    Τα μέσα που αναφέρει η παράγραφος 1 περιλαμβάνουν διατάξεις οι οποίες επιτρέπουν σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους οργανισμούς, όπως καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία, να προσφεύγουν σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, στα δικαστήρια ή στα αρμόδια διοικητικά όργανα, ώστε να διασφαλίζουν την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας:

α) δημόσιους οργανισμούς ή τους εκπροσώπους τους·

β) οργανώσεις καταναλωτών που έχουν έννομο συμφέρον στην προστασία των καταναλωτών·

γ) επαγγελματικές οργανώσεις που έχουν έννομο συμφέρον να ενεργήσουν.

Άρθρο 18

Υποχρεωτικός χαρακτήρας

Οποιαδήποτε συμβατική συμφωνία η οποία αποκλείει, σε βάρος του καταναλωτή, την εφαρμογή των εθνικών μέτρων μεταφοράς της παρούσας οδηγίας, παρεκκλίνει από αυτά ή μεταβάλλει την ισχύ τους προτού η έλλειψη συμμόρφωσης των αγαθών προς τη σύμβαση περιέλθει σε γνώση του πωλητή από τον καταναλωτή, δεν είναι δεσμευτική για τον καταναλωτή, εκτός εάν τα μέρη της σύμβασης αποκλείσουν τα αποτελέσματα των απαιτήσεων των άρθρων 5 και 6, παρεκκλίνουν από αυτά ή τα τροποποιήσουν, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3.

Άρθρο 19

Τροποποιήσεις της οδηγίας 1999/44/ΕΚ, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ

1.Το άρθρο 1 της οδηγίας 1999/44/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

α) η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Η παρούσα οδηγία έχει ως αντικείμενο την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με ορισμένες πτυχές των συμβάσεων πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών, οι οποίες δεν συνιστούν συμβάσεις πώλησης εξ αποστάσεως, με σκοπό την εξασφάλιση ενός στοιχειώδους ορίου ομοιόμορφης προστασίας των καταναλωτών στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς.»

β) Η παράγραφος 2 τροποποιείται ως εξής:

i) Το στοιχείο στ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«στ) επισκευή: η αποκατάσταση του καταναλωτικού αγαθού σε περίπτωση έλλειψης συμμόρφωσης, ώστε να είναι σύμφωνο προς τους όρους της σύμβασης πώλησης·»

ii) Προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:

«ζ) «σύμβαση πώλησης εξ αποστάσεως», κάθε σύμβαση πώλησης η οποία συνάπτεται στο πλαίσιο οργανωμένου καθεστώτος πωλήσεων εξ αποστάσεως χωρίς την ταυτόχρονη φυσική παρουσία του πωλητή και του καταναλωτή, με αποκλειστική χρήση ενός ή περισσότερων μέσων επικοινωνίας εξ αποστάσεως, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτύου, μέχρι τον χρόνο σύναψης της σύμβασης και κατά τη διάρκεια αυτής».

21.Στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 προστίθεται το ακόλουθο το σημείο 11 αντικαθίσταται από το εξής:

«22. Οδηγία (ΕΕ) N/XXX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της XX/XX/201X, σχετικά με ορισμένες πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 1999/44/ΕΚ (ΕΕ…)»

32.Στο παράρτημα I της οδηγίας 2009/22/ΕΚ προστίθεται το ακόλουθο το σημείο 7 αντικαθίσταται από το εξής:

«167. Οδηγία (ΕΕ) N/XXX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της XX/XX/201X, σχετικά με ορισμένες πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις για τις διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις αγαθών, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 1999/44/ΕΚ (ΕΕ…)»

Άρθρο 20

Μεταβατικές διατάξεις

1.Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις συμβάσεις που συνάφθηκαν πριν από την [δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας].

2.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εφαρμόζονται από την [δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος] σε όλες τις συμβάσεις που συνάπτονται από την ημερομηνία αυτή και εφεξής.

Άρθρο 21

Κατάργηση της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

Η οδηγία 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών καταργείται από τις [δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος]. Οι παραπομπές στην καταργηθείσα οδηγία νοούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα 1.

Άρθρο 202 

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1.Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο [δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος].

2.Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.

3.Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 213

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, το άρθρο 19 εφαρμόζεται από την [δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος].

Άρθρο 224

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο    Για το Συμβούλιο

Ο πρόεδρος    Ο πρόεδρος

(1)    COM(2015) 634 final.
(2)    COM(2015) 635 final.
(3)    Για τους σκοπούς της παρούσας αιτιολογικής έκθεσης, κάθε αναφορά σε «διαδικτυακές πωλήσεις» νοείται ως αναφορά στις «διαδικτυακές και άλλες εξ αποστάσεως πωλήσεις».
(4)    COM(2015) 633 final, σ. 10.
(5)    Οδηγία 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών (ΕΕ L 171 της 7.7.1999, σ. 12).
(6)    COM(2015) 633 final, σ. 10-11.
(7)    SWD(2017) 209 final. Η έκθεση σχετικά με τον έλεγχο καταλληλότητας της νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία, καθώς και οι εξωτερικές υποστηρικτικές μελέτες διατίθενται στη διεύθυνση: http://ec.europa.eu/newsroom/just/item-detail.cfm?item_id=59332&ticket=ST-25614682-e2tNLEtewXUap6Gbcb0Wzg4NGelXRUC7OXD3BkwlM0NNPzQKuVog4GztcwvMf4lakPH7hLHq5ol9Z1Qp4vLHcpm-Jj71zxYb8yr4dh9M8XMrc8-AOP82AjNmHaQXuUINLKghPW4zVIoMFwYYx6y0wJxqAl
(8)     http://www.europarl.europa.eu/thinktank/el/document.html?reference=EPRS_STU%282017%29603258 .
(9)    EUCO 26/16, http://www.consilium.europa.eu/press-releases-pdf/2016/6/47244643506_el.pdf
(10)    EUCO 8/17, http://www.consilium.europa.eu/el/press-releases-pdf/2017/6/47244661590_el.pdf
(11)    SWD(2017) 209 final, «Report of the Fitness Check of consumer and marketing law» (Έκθεση σχετικά με τον έλεγχο καταλληλότητας της νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία).
(12)    SWD(2017) 354 final, «Impacts of fully harmonised rules on contracts for the sales of goods» (Επιπτώσεις των πλήρως εναρμονισμένων κανόνων για τις συμβάσεις πώλησης αγαθών).
(13)    SWD(2017) 209 final, «Report of the Fitness Check of consumer and marketing law» (Έκθεση σχετικά με τον έλεγχο καταλληλότητας της νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία), σ. 78.
(14)    SWD(2017) 209 final, «Report of the Fitness Check of consumer and marketing law» (Έκθεση σχετικά με τον έλεγχο καταλληλότητας της νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία), σ. 62-65.
(15)    Το 72,4 % των καταναλωτών αισθάνεται σιγουριά κατά την πραγματοποίηση εγχώριων αγορών, ενώ το 57,8 % αισθάνεται σιγουριά κατά την πραγματοποίηση διασυνοριακών αγορών. Πίνακας αποτελεσμάτων για τις καταναλωτικές συνθήκες, έκδοση 2017, διαθέσιμος στην ακόλουθη διεύθυνση: http://ec.europa.eu/newsroom/just/item-detail.cfm?item_id=117250 .
(16)    Ευρωπαϊκή Επιτροπή, «Consumer survey identifying the main cross-border obstacles to the DSM and where they matter most» (Έρευνα καταναλωτών για τον εντοπισμό των κυριότερων διασυνοριακών φραγμών στην ψηφιακή ενιαία αγορά και των σημείων όπου η επίπτωσή τους είναι μεγαλύτερη), 2015.
(17)    Πίνακας αποτελεσμάτων για τις καταναλωτικές συνθήκες, έκδοση 2017.
(18)    Έρευνα «Retailers' attitudes towards cross-border trade and consumer protection» (Στάση των εμπόρων λιανικής έναντι του διασυνοριακού εμπορίου και της προστασίας του καταναλωτή), 2016, σ. 120.
(19)    Έρευνα «Retailers' attitudes towards cross-border trade and consumer protection» (Στάση των εμπόρων λιανικής έναντι του διασυνοριακού εμπορίου και της προστασίας του καταναλωτή), 2016, σ. 123-124. Τα εμπόδια αυτά αναφέρθηκαν ως τα σημαντικότερα αμέσως μετά το «υψηλότερος κίνδυνος απάτης και μη πληρωμής στις διασυνοριακές πωλήσεις» (39,7 %) και το «διαφορές στους εθνικούς φορολογικούς κανόνες» (39,6 %).
(20)    Έρευνα «Retailers' attitudes towards cross-border trade and consumer protection» (Στάση των εμπόρων λιανικής έναντι του διασυνοριακού εμπορίου και της προστασίας του καταναλωτή), 2016, σ. 105.
(21)    SWD(2017) 209 final, «Report of the Fitness Check of consumer and marketing law» (Έκθεση σχετικά με τον έλεγχο καταλληλότητας της νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία), σ. 100-101.
(22)    SWD(2017) 209 final, «Report of the Fitness Check of consumer and marketing law» (Έκθεση σχετικά με τον έλεγχο καταλληλότητας της νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία), σ. 100.
(23)    Οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών, την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 304 της 22.11.2011, σ. 64).
(24)    SWD(2017) 209 final, «Report of the Fitness Check of consumer and marketing law» (Έκθεση σχετικά με τον έλεγχο καταλληλότητας της νομοθεσίας για τους καταναλωτές και την εμπορία).
(25)    Οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα (ΕΕ L 285 της 31.10.2009, σ. 10-35).
(26)    Οδηγία 2010/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ένδειξη της κατανάλωσης ενέργειας και λοιπών πόρων από τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα μέσω της επισήμανσης και της παροχής ομοιόμορφων πληροφοριών σχετικά με αυτά (ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 1-12).
(27)    ΕΕ L 351 της 20.12.2012, σ. 1-32.
(28)    ΕΕ L 177 της 4.7.2008, σ. 6.
(29)    COM(2016)320 final, Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο «Oλοκληρωμένη προσέγγιση για την τόνωση του διασυνοριακού ηλεκτρονικού εμπορίου για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις της Ευρώπης».
(30)    COM(2016)289 final, Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την αντιμετώπιση του γεωγραφικού αποκλεισμού και άλλων μορφών διακριτικής μεταχείρισης με βάση την ιθαγένεια, τον τόπο διαμονής ή τον τόπο εγκατάστασης των πελατών εντός της εσωτερικής αγοράς και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ.
(31)    Εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει τις προτάσεις για τις ψηφιακές συμβάσεις, SWD(2015) 274 final, σ. 5.
(32)    COM(2017)228 final, Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με την ενδιάμεση επανεξέταση της εφαρμογής της στρατηγικής για την ψηφιακή ενιαία αγορά — Μια συνδεδεμένη ψηφιακή αγορά για όλους.
(33)    Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται κατά κύριο λόγο από τις κοινοποιήσεις των κρατών μελών προς την Επιτροπή σύμφωνα με τα άρθρα 32 και 33 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ όσον αφορά τη μεταφορά της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· για τις πλήρεις κοινοποιήσεις, βλ.: http://ec.europa.eu/consumers/consumer_rights/rights-contracts/directive/notifications/index_en.htm .
(34)    Γνώμη υπέβαλαν τα εθνικά κοινοβούλια των DE, CZ, IE, FR, IT, LI, NL, AT, PT και RO. Για τις γνώμες, βλ: http://ec.europa.eu/dgs/secretariat_general/relations/relations_other/npo/index_el.htm .
(35)    Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών (ΕΕ L 364 της 9.12.2004, σ. 1).
(36)    Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις διαβουλεύσεις, βλ.: http://ec.europa.eu/justice/newsroom/contract/opinion/index_en.htm  
(37)     http://ec.europa.eu/newsroom/just/item-detail.cfm?item_id=59332  
(38)    «Study on the costs and benefits of the minimum harmonisation under the Consumer Sales and Guarantees Directive 1999/44/EC and of potential full harmonisation and alignment of EU rules for different sales channels» (Μελέτη σχετικά με τα κόστη και τα οφέλη της ελάχιστης εναρμόνισης βάσει της οδηγίας 1999/44/ΕΚ για την πώληση και τις εγγυήσεις καταναλωτικών αγαθών, και της τυχόν πλήρους εναρμόνισης και ενοποίησης των ενωσιακών κανόνων για τους διαφόρους διαύλους πωλήσεων), σ.44.
(39)    Η έκθεση εκτίμησης των επιπτώσεων και η συνοπτική παρουσίαση είναι διαθέσιμες στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://ec.europa.eu/justice/contract/digital-contract-rules/index_en.htm
(40)    SWD(2017) 354 final, «Impacts of fully harmonised rules on contracts for the sales of goods» (Επιπτώσεις των πλήρως εναρμονισμένων κανόνων για τις συμβάσεις πώλησης αγαθών).
(41)    Πίνακας αποτελεσμάτων για τις καταναλωτικές συνθήκες, έκδοση 2017.
(42)    2016/JUST/023, διατίθεται στη διεύθυνση https://ec.europa.eu/info/publications/fitness-check-consumer-and-marketing-law_el
(43)    Συνοπτική παρουσίαση της μελέτης σχετικά με τα κόστη και τα οφέλη της ελάχιστης εναρμόνισης βάσει της ΟΠΕΚΑ και της τυχόν πλήρους εναρμόνισης επιλεγμένων τομέων προστασίας των καταναλωτών.
(44)    ΕΕ C 264 της 20.7.2016, σ. 57.
(45)    COM(2015) 192 final.
(46)    Οδηγία 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών, ΕΕ L 171 της 7.7.1999, σ. 12.
(47)    Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι), ΕΕ L 177 της 4.7.2008, σ. 6.
(48)    Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής {SWD(2017) 208 final}, «Report of the Fitness Check on Directive 2005/29/EC of the European Parliament and of the Council of 11 May 2005 concerning unfair business-to-consumer commercial practices in the internal market and amending Council Directive 84/450/EEC, Directives 97/7/EC, 98/27/EC and 2002/65/EC of the European Parliament and of the Council and Regulation (EC) No 2006/2004 of the European Parliament and of the Council (‘Unfair Commercial Practices Directive’); Council Directive 93/13/EEC of 5 April 1993 on unfair terms in consumer contracts; Directive 98/6/EC of the European Parliament and of the Council of 16 February 1998 on consumer protection in the indication of the prices of products offered to consumers; Directive 1999/44/EC of the European Parliament and of the Council of 25 May 1999 on certain aspects of the sale of consumer goods and associated guarantees; Directive 2009/22/EC of the European Parliament and of the Council of 23 April 2009 on injunctions for the protection of consumers' interests; Directive 2006/114/EC of the European Parliament and of the Council of 12 December 2006 concerning misleading and comparative advertising.» [Έκθεση σχετικά με τον έλεγχο καταλληλότητας της οδηγίας 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»)· της οδηγίας 93/13/EΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές· της οδηγίας 98/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, περί της προστασίας των καταναλωτών όσον αφορά την αναγραφή των τιμών των προϊόντων που προσφέρονται στους καταναλωτές· της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών· της οδηγίας 2009/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των αγωγών παραλείψεως στον τομέα της προστασίας των συμφερόντων των καταναλωτών· της οδηγίας 2006/114/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση.].
(49)    Οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών, την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ΕΕ L 304 της 22.11.2011, σ. 64.
(50)    Κανονισμός (EΚΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (αναδιατύπωση), ΕΕ L 351 της 20.12.2012, σ. 1.
(51)    Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών, ΕΕ L 165 της 18.06.2013, σ. 1ΕΕ L 364 της 9.12.2004, σ.1. 
(52)    Οδηγία 2009/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των αγωγών παραλείψεως στον τομέα της προστασίας των συμφερόντων των καταναλωτών, ΕΕ L 110 της 1.5.2009, σ.30.
(53)    ΕΕ C 369 της 17.12.2011, σ. 14.
Top