Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62015CN0491

Υπόθεση C-491/15 P: Αναίρεση που άσκησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2015 ο Rainer Typke κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 2 Ιουλίου 2015 στην υπόθεση T-214/13, Rainer Typke κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

OJ C 27, 25.1.2016, p. 2–3 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

25.1.2016   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 27/2


Αναίρεση που άσκησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2015 ο Rainer Typke κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 2 Ιουλίου 2015 στην υπόθεση T-214/13, Rainer Typke κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-491/15 P)

(2016/C 027/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Rainer Typke (εκπρόσωπος: C. Cortese, δικηγόρος)

Έτερος διάδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει τα σημεία 2 και 3 του διατακτικού της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουλίου 2015 στην υπόθεση T-214/13, Typke κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής·

να ακυρώσει την απόφαση της Γενικής Γραμματείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη διαδικασία Gestdem 2012/3258

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο αναιρεσείων προβάλλει έναν και μοναδικό λόγο, ο οποίος χωρίζεται σε δύο βασικά σκέλη.

Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη κατά την ερμηνεία του κανονισμού 1049/2001 (1), και ιδίως κατά την ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείo α' και 4, παράγραφος 6, του ως άνω κανονισμού, καθόσον έλαβε ως δεδομένο ότι η εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων στις ομαλοποιημένες σχεσιακές βάσεις δεδομένων προϋποθέτει τη διάκριση μεταξύ, αφενός, της μερικής προσβάσεως στα έγγραφα που είναι αποθηκευμένα σε μία σχεσιακή βάση δεδομένων και, αφετέρου, της απλής προσβάσεως στις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην εν λόγω βάση. Κατά το Γενικό Δικαστήριο, η τελευταία περίπτωση δεν καλύπτεται από τις διατάξεις του κανονισμού που αφορούν την πρόσβαση στα έγγραφα, διότι ισοδυναμεί με τη δημιουργία νέου εγγράφου. Ειδικότερα, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε στο μέτρο που, ουσιαστικά, έκρινε ότι δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1049/2001αιτήματα για πρόσβαση σε ομαλοποιημένες σχεσιακές βάσεις δεδομένων τα οποία απαιτούν τη διατύπωση ερωτήσεως SQL (ερώτηση σε δομημένη γλώσσα αναζητήσεων) που στο παρελθόν δεν έχει χρησιμοποιηθεί από το οικείο θεσμικό όργανο «κατά τον μάλλον ή ήττον συνήθη για την εν προκειμένω επίμαχη βάση δεδομένων τρόπο» και δεν είναι «προγραμματισμένη εκ των προτέρων», αφού κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί με την αναζήτηση μέσω των διαθέσιμων εργαλείων αναζητήσεως για την επίμαχη βάση δεδομένων και, ως εκ τούτου, θα συνεπαγόταν τη δημιουργία ενός νέου εγγράφου.

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο, στηριζόμενο στις κάτωθι εσφαλμένες παραδοχές, έκρινε κακώς ότι το αίτημα του αναιρεσείοντος δεν αφορούσε υφιστάμενο έγγραφο και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1049/2001:

το θεσμικό όργανο στο οποίο υποβλήθηκε το αίτημα δεν θα μπορούσε να απαντήσει καταφατικά στην αίτηση για παροχή προσβάσεως, διότι τα υφιστάμενα έγγραφα δεν ανταποκρίνονταν στο αίτημα (πρωτόδικη απόφαση, σκέψη 73) ή διότι ο αναιρεσείων δεν ζήτησε πρόσβαση σε αυτά τα έγγραφα (πρωτόδικη απόφαση, σκέψη 67)

το αίτημα του αναιρεσείοντος ήταν διατυπωμένο σύμφωνα με ταξινόμηση η οποία δεν υποστηριζόταν από την οικεία βάση δεδομένων, ιδίως λόγω των απαιτούμενων εργασιών επεξεργασίας δεδομένων (πρωτόδικη απόφαση, σκέψεις 58, 66, 68, 62 και 63)

το αίτημα του αναιρεσείοντος συνεπαγόταν τη δημιουργία ενός νέου εγγράφου το οποίο θα περιελάμβανε πληροφορίες σε νέα μορφή και θα στηριζόταν σε κριτήρια επιλογής που καθόρισε ο αναιρεσείων (πρωτόδικη απόφαση, σκέψεις 61 και 67)

Προβαίνοντας στις επικρινόμενες αυτές διαπιστώσεις, το Γενικό Δικαστήριο αλλοίωσε τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν ενώπιόν του. Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά τη διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, καλύπτεται από τεκμήριο νομιμότητας η δήλωση του κοινοτικού οργάνου στο οποίο υποβλήθηκε το αίτημα ότι τα ζητούμενα έγγραφα δεν υφίστανται (πρωτόδικη απόφαση, σκέψη 66).


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (EE L 145, σ. 43).


Top