Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62014TN0435

Υπόθεση T-435/14: Προσφυγή της 9ης Ιουνίου 2014 — Tose’e Ta’avon Bank κατά Συμβουλίου

OJ C 253, 4.8.2014, p. 59–60 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

4.8.2014   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 253/59


Προσφυγή της 9ης Ιουνίου 2014 — Tose’e Ta’avon Bank κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-435/14)

2014/C 253/80

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Tose’e Ta’avon Bank (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου να διατηρήσει την κύρωση που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα, όπως αυτή μνημονεύεται στην ανακοίνωση της 15ης Μαρτίου 2014·

να κηρύξει ανεφάρμοστο έναντι της προσφεύγουσας τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012·

να κηρύξει ανεφάρμοστη έναντι της προσφεύγουσας την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010·

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον η αιτιολογία που παρατίθεται για τη διατήρηση της ισχύος των περιοριστικών μέτρων έναντι της προσφεύγουσας δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των λόγων που επιτρέπουν στο καθού να λάβει περιοριστικά μέτρα.

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πραγματική πλάνη συνιστώσα πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που η προσφεύγουσα δεν τελεί υπό τη διαχείριση του Ιρανικού Δημοσίου και δεν παρέχει χρηματοδοτική συνδρομή στην Ιρανική Κυβέρνηση.

3.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από ελλιπή αιτιολογία.

4.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και προσβολή του δικαιώματος της ιδιοκτησίας.

5.

Ο πέμπτος λόγος αντλείται από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του κανονισμού 267/2012 (1) και της αποφάσεως 2010/413 (2), σε εκτέλεση των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που, αφενός, οι πράξεις αυτές εκδόθηκαν κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που προβλέπει το άρθρο 296 ΣΛΕΕ και κατά παράβαση του άρθρου 215 ΣΛΕΕ και, αφετέρου, οι συναφείς διατάξεις τους, βάσει των οποίων διατηρήθηκε η ισχύς των περιοριστικών μέτρων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα, παραβιάζουν τις Συνθήκες και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012 , σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).

(2)  Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010 , για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39).


Top