Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62014CN0343

Υπόθεση C-343/14 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Ιουλίου 2014 η Adler Modemärkte AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα τμήμα) στις 14 Μαΐου 2014 στην υπόθεση T-160/12, Adler Modemärkte AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

OJ C 351, 6.10.2014, p. 3–4 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

6.10.2014   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 351/3


Αναίρεση που άσκησε στις 15 Ιουλίου 2014 η Adler Modemärkte AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα τμήμα) στις 14 Μαΐου 2014 στην υπόθεση T-160/12, Adler Modemärkte AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

(Υπόθεση C-343/14 P)

2014/C 351/04

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Adler Modemärkte AG (εκπρόσωπος: J.-C. Plate, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση

να αναπεμφθεί η υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,

να καταδικαστεί το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 2014 στην υπόθεση T-Τ-160/12, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή της Adler Modemärkte AG κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Φεβρουαρίου 2012 (υπόθεση R 1955/2010-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Blufin SpA και της Adler Modemärkte AG.

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τους εξής λόγους:

1.

πρώτον, παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα. Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα τη διάταξη αυτή και τη νομολογία σχετικά με την ομοιότητα μεταξύ σημείων και τον κίνδυνο συγχύσεως, καθώς διαπίστωσε ομοιότητα σημείων και κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ των επίδικων σημάτων λόγω ομοιότητας μεταξύ των στοιχείων ενός σημείου, τα οποία, αφενός, αντιστοιχούν σε αποκλειστικά περιγραφική ένδειξη της φύσεως των προϊόντων (συγκεκριμένα, η ένδειξη «κυανό χρώμα») και, αφετέρου, δεδομένης της ελλείψεως εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα, δεν εμφαίνουν, κατά την αντίληψη του ενδιαφερόμενου κοινού, στην εμπορική προέλευση προϊόντος συγκεκριμένης επιχειρήσεως, κατ’ αντιδιαστολή προς τα προϊόντα άλλων επιχειρήσεων. Επιπλέον, στο πλαίσιο της διαφοράς αυτής, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του τη νομική έννοια της περιγραφικής ενδείξεως, δεχόμενο ότι η φράση «κυανό χρώμα» δεν είναι περιγραφική των σημαινόμενων προϊόντων, δηλαδή των ενδυμάτων, ούτε αποτελεί ουσιώδες χαρακτηριστικό του προϊόντος.

2.

Δεύτερον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε σε παραποιημένα πραγματικά περιστατικά. Το Γενικό Δικαστήριο δεν δέχθηκε ότι η ένδειξη «κυανό χρώμα» μπορεί να είναι (στη γλώσσα εκάστης χώρας, ιδίως δε στην ιταλική και στη γαλλική) περιγραφική των επίμαχων προϊόντων των κλάσεων 18 και 25, παρά το γεγονός ότι τα επίδικα σημεία αναμφισβήτητα περιέχουν ένδειξη που έχει σε όλες τις γλώσσες της Ένωσης αποκλειστικά περιγραφικό χαρακτήρα, δηλαδή την ένδειξη «κυανό χρώμα», και ότι, εν πάση περιπτώσει, το σήμα στο οποίο στηρίχθηκε η ανακοπή, με την ένδειξη «blu marino» από την ιταλική γλώσσα, και το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, με την ένδειξη «marine bleu» από τη γαλλική γλώσσα, ελάχιστα διαφέρουν από τις δύο αυτές ενδείξεις. Περαιτέρω, στο πλαίσιο της προγενέστερης διαδικασίας ενώπιον του ΓΕΕΑ, τόσο το τμήμα ανακοπών όσο και το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ διαπίστωσαν ότι το «κυανό χρώμα» αποτελεί (σε κάθε μία από τις γλώσσες των χωρών της Ευρώπης) περιγραφική ένδειξη των προϊόντων. Το Γενικό Δικαστήριο δεσμεύεται από τη διαπίστωση αυτή.

3.

Τρίτον, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, οι λόγοι βάσει των οποίων έγινε δεκτό ότι η ένδειξη «κυανό χρώμα» δεν είναι περιγραφική των προϊόντων εμπεριέχουν αντιφάσεις και εμφαίνουν ελλιπή αιτιολογία. Στη σκέψη 54, το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε ότι τα στοιχεία των επίδικων σημάτων προσδιορίζουν την απόχρωση του συγκεκριμένου χρώματος. Στη σκέψη 55, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ακόμη ότι η τούτο είναι «προφανές».

4.

Τέταρτον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε βάσει μη εφαρμοστέων διατάξεων, δηλαδή των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1). Εφαρμοστέος εν προκειμένω είναι ο κανονισμός (ΕΚ) 40/94 (2).


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα, ΕΕ L 78, σ. 1.

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, ΕΕ L 11, σ. 1.


Top