EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52021DC0251

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Φορολογία των επιχειρήσεων για τον 21ο αιώνα

COM/2021/251 final

Βρυξέλλες, 18.5.2021

COM(2021) 251 final

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ EMPTY

Φορολογία των επιχειρήσεων για τον 21ο αιώνα


1. Ενωσιακό πλαίσιο φορολογικής πολιτικής

1.1 Πλαίσιο

Το πλαίσιο για την πολιτική φορολογίας των επιχειρήσεων της ΕΕ έχει αλλάξει ριζικά τον τελευταίο χρόνο. Ο κορονοϊός έχει επηρεάσει βαθιά τις κοινωνίες και τις οικονομίες στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως. Η πρόκληση για τη δημόσια υγεία μετατράπηκε στην πλέον δραματική οικονομική κρίση στην ιστορία της ΕΕ, με βαθιές κοινωνικές επιπτώσεις και αυξανόμενες ανισότητες.

Η πανδημία εκδηλώθηκε στο πλαίσιο εν εξελίξει μείζονων τάσεων που διαμορφώνουν τις οικονομίες και τις κοινωνίες μας, μεταξύ αυτών της γήρανσης του πληθυσμού, της κλιματικής αλλαγής, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, της παγκοσμιοποίησης και του μετασχηματισμού της αγοράς εργασίας. Η πανδημία επιτάχυνε επίσης προϋπάρχουσες τάσεις προς την κατεύθυνση της ψηφιοποίησης, με αυξανόμενους αριθμούς ατόμων και επιχειρήσεων να πραγματοποιούν αγορές, να εργάζονται, να αλληλεπιδρούν και να δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στο διαδίκτυο. Οι τάσεις αυτές έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις υφιστάμενες φορολογικές βάσεις και απαιτούν προβληματισμό σχετικά με τη διαμόρφωση αποτελεσματικών, βιώσιμων και δίκαιων φορολογικών πλαισίων στο μέλλον, μεταξύ άλλων μέσω της εξέτασης του συνολικού φορολογικού μείγματος (βλ. Πλαίσιο 1).

Επιπλέον, υπάρχει πλέον συναίνεση ως προς το ότι οι θεμελιώδεις έννοιες της φορολογικής κατοικίας και της πηγής επί των οποίων βασίζεται το διεθνές φορολογικό σύστημα τον τελευταίο αιώνα είναι παρωχημένες. Οι επιχειρηματικές πρακτικές περιλαμβάνουν πλέον τακτικά την άσκηση δραστηριότητας σε κράτος χωρίς φυσική παρουσία, κατάσταση την οποία οι ισχύοντες κανόνες δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν, ενώ η ψηφιοποίηση της οικονομίας οδήγησε επίσης σε νέες ευκαιρίες χειραγώγησης των υφιστάμενων αρχών μέσω συστημάτων φορολογικού σχεδιασμού.

Σε απάντηση στα παραπάνω, οι κυβερνήσεις προβαίνουν όλο και περισσότερο στη θέσπιση αποσπασματικών μέτρων κατά της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής. Ενώ τα μέτρα αυτά υπήρξαν επιτυχή στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων, δημιούργησαν ακόμη περισσότερη πολυπλοκότητα. Οι συζητήσεις για τη μεταρρύθμιση του διεθνούς πλαισίου φορολογίας των εταιρειών, τις οποίες πυροδότησαν τα διάφορα φορολογικά σκάνδαλα, η αυστηρή εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις και η ανάγκη χρηματοδότησης των δημόσιων δαπανών μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση, επιταχύνθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2010, οδηγώντας στο σχέδιο για τη διάβρωση της φορολογικής βάσης και τη μετατόπιση των κερδών (BEPS) 1 , με επικεφαλής τον ΟΟΣΑ και την ομάδα G20. Η διαδικασία αυτή απέφερε τα πρώτα αποτελέσματά της το 2015, με εφαρμογή στην ΕΕ, μεταξύ άλλων μέσω των οδηγιών κατά της φοροαποφυγής 2 . Οι διεθνείς συζητήσεις βαδίζουν πλέον προς την κατεύθυνση μιας παγκόσμιας λύσης για τη μεταρρύθμιση του παρωχημένου διεθνούς συστήματος φορολογίας των εταιρειών, με δράσεις για την ανακατανομή των φορολογικών δικαιωμάτων και την ελάχιστη πραγματική φορολόγηση. Η ουσία των συζητήσεων αυτών θα επηρεάσει την πρόοδο όσον αφορά τη μορφή της ατζέντας της ΕΕ για τη φορολογία των επιχειρήσεων, ανεξάρτητα από το εάν θα επιτευχθεί συγκεκριμένη παγκόσμια συμφωνία.

Ταυτόχρονα, διεθνείς εταίροι, όπως οι ΗΠΑ, έχουν ήδη ανακοινώσει σχέδια για τη διαμόρφωση της ατζέντας τους ως προς τη φορολογία των επιχειρήσεων για τα επόμενα χρόνια, προχωρώντας πέρα από τις διεθνείς συζητήσεις ή αξιοποιώντας αυτές. Με τις ενέργειες αυτές αναγνωρίζεται ότι απαιτούνται έσοδα για τη χρηματοδότηση των δημόσιων επενδύσεων ώστε να αναπτυχθούν καλύτερα και να υποστηριχθεί και να διατηρηθεί μια οικονομική ανάκαμψη χωρίς αποκλεισμούς. Άλλες χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, επίσης ανακοίνωσαν μέτρα για τη φορολογία των εταιρειών για τη μετά την COVID-19 εποχή.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΕ χρειάζεται ένα ισχυρό, αποδοτικό και δίκαιο φορολογικό πλαίσιο που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της δημόσιας χρηματοδότησης, ενώ ταυτόχρονα να υποστηρίζει την ανάκαμψη και την πράσινη και την ψηφιακή μετάβαση, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που θα ευνοεί τη δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη με δημιουργία θέσεων εργασίας και τις επενδύσεις.

1.2 Ατζέντα φορολογικής πολιτικής της ΕΕ

Η δράση της ΕΕ για τη φορολογία των επιχειρήσεων πρέπει να ενσωματωθεί σε μια ολοκληρωμένη ενωσιακή φορολογική ατζέντα. Στο επίκεντρό της βρίσκεται η ανάγκη ενός ισορροπημένου μείγματος φορολογικών εσόδων και ενός φορολογικού συστήματος με γνώμονα τις αρχές της δικαιοσύνης, της αποτελεσματικότητας και της απλότητας.

Ζωτικής σημασίας για την επίτευξη αυτού του οράματος θα είναι οι ακόλουθες προτεραιότητες:

(I)Επίτευξη δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης

Η φορολογική ατζέντα της ΕΕ συμβάλλει στον γενικό στόχο της επίτευξης δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης, υποστηρίζοντας ευρύτερες πολιτικές της ΕΕ όπως η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία 3 , το ψηφιακό θεματολόγιο της Επιτροπής, η νέα βιομηχανική στρατηγική για την Ευρώπη 4 και η Ένωση Κεφαλαιαγορών 5 . Θα πρέπει επίσης να συμβάλει στην υποστήριξη μιας ανάκαμψης χωρίς αποκλεισμούς, σύμφωνα με τις αρχές του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η θέσπιση φορολογικού συστήματος που θα υποστηρίζει την πράσινη μετάβαση θα αποτελέσει εργαλείο ζωτικής σημασίας για την επίτευξη των στόχων της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας. Τα φορολογικά μέτρα θα πρέπει να συμβαδίζουν με άλλα περιβαλλοντικά μέσα τιμολόγησης, καθώς και με κανονιστικά μέτρα, λαμβάνοντας παράλληλα δεόντως υπόψη τις επιπτώσεις επί της κατανομής, ώστε να διασφαλίζεται η δίκαιη μετάβαση.

Σε επίπεδο ΕΕ, η επικείμενη πρόταση για τη μεταρρύθμιση της οδηγίας για τη φορολογία της ενέργειας 6 θα αποτελέσει κρίσιμο βήμα προόδου προς την κατεύθυνση αυτή. Η αναθεώρησή της θα συμπληρώσει άλλες πρωτοβουλίες στη «δέσμη προσαρμογής στον στόχο του 55 %», εξορθολογίζοντας το σύστημα των ελάχιστων φορολογικών συντελεστών και καταργώντας τις απαρχαιωμένες απαλλαγές και τους μειωμένους φορολογικούς συντελεστές. Στο πλαίσιο της ίδιας δέσμης, η Επιτροπή θα προτείνει νέους και μεταρρυθμισμένους μηχανισμούς τιμολόγησης προς στήριξη των κλιματικών στόχων της ΕΕ, ιδίως μηχανισμό συνοριακής προσαρμογής άνθρακα (CBAM), αλλά και πρόταση αναθεώρησης του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών της ΕΕ (ΣΕΔΕ). Σε εθνικό επίπεδο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους θέτοντας τίμημα στις εξωτερικότητες 7 αφού λάβουν δεόντως υπόψη τις τυχόν δυσμενείς κοινωνικές επιπτώσεις και καταργώντας σταδιακά τις επιβλαβείς επιδοτήσεις, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο ευρύτερων φορολογικών μεταρρυθμίσεων 8 .

Στην ανακοίνωση για την ψηφιακή δεκαετία 9 , η Επιτροπή καθόρισε τους στόχους της ΕΕ στην ψηφιακή μετάβαση έως το 2030. Η φορολογία πρέπει να διευκολύνει αυτήν τη μετάβαση, παρέχοντας ένα περιβάλλον όπου μπορούν να ευδοκιμούν οι ψηφιακές επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα, πρέπει να προσαρμοστεί το φορολογικό πλαίσιο ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα στις πραγματικότητες μιας ψηφιοποιημένης οικονομίας. Αυτό συνεπάγεται επίσης την ψηφιοποίηση της φορολογικής διοίκησης.

Το φορολογικό πλαίσιο της ΕΕ πρέπει να σχεδιαστεί ώστε να συμβάλει στην επίτευξη ισχυρότερης ενιαίας αγοράς για την ανάκαμψη της Ευρώπης, σύμφωνα με τη νέα βιομηχανική στρατηγική του 2020 και την επικαιροποίησή της που εγκρίθηκε τον Μάιο του 2021 10 . Θα πρέπει να μειώνει το κόστος συμμόρφωσης για τις επιχειρήσεις, να διευκολύνει τις διασυνοριακές επενδύσεις και να παρέχει το κατάλληλο περιβάλλον για τις ΜΜΕ, όπως και για τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις, ώστε να ευδοκιμούν σε μια πράσινη και ψηφιακή Ευρώπη.

Το ενωσιακό φορολογικό πλαίσιο οφείλει επίσης να διαδραματίσει βασικό ρόλο στη στήριξη της ανάπτυξης της Ένωσης Κεφαλαιαγορών 11 , ιδίως με την άρση των φορολογικών εμποδίων στις διασυνοριακές επενδύσεις και με την αντιμετώπιση της στρέβλωσης που προκαλείται από την ευνοϊκή μεταχείριση του χρέους στη φορολογία εταιρειών.

(II)Διασφάλιση πραγματικής φορολόγησης

Η διασφάλιση της αποτελεσματικής είσπραξης των φορολογικών εσόδων είναι ζωτικής σημασίας για τη χρηματοδότηση ποιοτικών δημόσιων υπηρεσιών και αποτελεί προϋπόθεση για τη δίκαιη κατανομή της φορολογικής επιβάρυνσης μεταξύ των φορολογουμένων. Συμβάλλει επίσης στην επίτευξη ισότιμων όρων ανταγωνισμού για τις επιχειρήσεις, βελτιώνοντας την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ. Δισεκατομμύρια ευρώ χάνονται στην ΕΕ κάθε χρόνο λόγω της φορολογικής απάτης, της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής 12 . Οι φορολογικές διατάξεις μεμονωμένων κρατών μελών μπορεί επίσης να οδηγούν σε απώλειες εσόδων για άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, για παράδειγμα όταν τα δικαιώματα και οι τόκοι μπορούν να καταβληθούν σε αποδέκτες σε δικαιοδοσίες με χαμηλή ή καθόλου φορολογία χωρίς να έχουν καταβληθεί φόροι στην ΕΕ.

Πλαίσιο 1: Το φορολογικό μείγμα της ΕΕ οδεύοντας προς το 2050

Τα φορολογικά συστήματα θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν ώστε να αντικατοπτρίζουν καλύτερα τις τρέχουσες και τις μελλοντικές οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις. Οι προϋπολογισμοί των κρατών μελών βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στους φόρους επί της εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών εισφορών, οι οποίοι παρέχουν άνω του 50 % των συνολικών φορολογικών εσόδων στην ΕΕ-27. Ο ΦΠΑ αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 15 % των συνολικών φορολογικών εσόδων, ενώ άλλες φορολογικές βάσεις, όπως οι περιβαλλοντικοί φόροι (~6 %), οι φόροι ακίνητης περιουσίας(~5 %) ή οι φόροι εισοδήματος των εταιρειών (~7 %) συνεισφέρουν σχετικά λίγο 13 . Μολονότι η συνολική σύνθεση των φορολογικών εσόδων στην ΕΕ παραμένει σχετικά σταθερή τις δύο τελευταίες δεκαετίες 14 , μείζονες τάσεις όπως η κλιματική αλλαγή και ο ψηφιακός μετασχηματισμός της αγοράς εργασίας είναι πιθανό να έχουν αντίκτυπο στο μελλοντικό φορολογικό μείγμα στα κράτη μέλη της ΕΕ.

Η γήρανση του πληθυσμού και η αύξηση της άτυπης απασχόλησης ενδέχεται να μειώσουν την ικανότητα της φορολογίας της εργασίας να αποφέρει τα ίδια έσοδα όπως σήμερα. Η αξιοποίηση της πράσινης βίβλου σχετικά με τη γήρανση 15 και της έκθεσης του 2021 για τη δημογραφική γήρανση 16 θα απαιτήσει να επανεξετάσουμε τον τρόπο φορολόγησης της εργασίας και τις επιπτώσεις σε άλλες φορολογικές βάσεις, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη για βιώσιμα έσοδα και δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών, αλλά και να συμβάλουμε στη βιωσιμότητα των συστημάτων κοινωνικής προστασίας. Η παραδοσιακά υψηλή φορολογική επιβάρυνση της εργασίας εντός της ΕΕ, σε σύγκριση και με άλλες προηγμένες οικονομίες, θα πρέπει να μειωθεί περαιτέρω ώστε να στηριχθούν η ανταγωνιστικότητα, η απασχόληση και η δημιουργία θέσεων εργασίας μετά την κρίση 17 .

Ταυτόχρονα, οι συντελεστές του φόρου κατανάλωσης βρίσκονται ήδη σε ιστορικά υψηλό επίπεδο, καθώς οι συντελεστές ΦΠΑ αυξήθηκαν κατά τα έτη μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση. Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στον περιορισμό της αναποτελεσματικής χρήσης των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ και των απαλλαγών, που συχνά δεν επιτυγχάνουν τον υποτιθέμενο πολιτικό τους στόχο.

Οι φόροι που άπτονται θεμάτων συμπεριφοράς, όπως οι περιβαλλοντικοί φόροι και οι φόροι υγείας, εξακολουθούν να έχουν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για τις φορολογικές πολιτικές της ΕΕ. Οι καλά σχεδιασμένοι περιβαλλοντικοί φόροι συμβάλλουν στη στήριξη της πράσινης μετάβασης, αποστέλλοντας τα σωστά μηνύματα για τις τιμές, αλλά και εφαρμόζοντας την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» 18 . Δημιουργούν επίσης έσοδα που θα μπορούσαν να αντισταθμίσουν μερικές από τις απαραίτητες μειώσεις στους φόρους εργασίας. Ομοίως, οι φόροι υγείας, για παράδειγμα επί του καπνού ή του αλκοόλ, μπορούν να βελτιώσουν τη δημόσια υγεία και να σώσουν ζωές, μειώνοντας παράλληλα την πίεση στα συστήματα δημόσιας υγείας.

Τέλος, για ένα φορολογικό μείγμα που θα ανταποκρίνεται στις μελλοντικές ανάγκες θα απαιτηθεί η δίκαιη και αποτελεσματική φορολόγηση του εισοδήματος κεφαλαίου, τόσο από ιδιώτες όσο και από εταιρείες. Ταυτόχρονα, θα απαιτηθεί απλούστευση, αλλά και άλλα μέτρα για τη μείωση της διοικητικής περιπλοκότητας. Επιπλέον, ένας σχετικά αποδοτικός τρόπος αύξησης των φορολογικών εσόδων μπορεί να είναι οι περιοδικοί φόροι επί της ακίνητης περιουσίας. Ωστόσο, πρέπει να εξεταστούν δεόντως οι διανεμητικές και διοικητικές προκλήσεις που σχετίζονται με την αποτίμηση των ακινήτων.

Με βάση αυτές τις εκτιμήσεις, η Επιτροπή θα δρομολογήσει μια ευρύτερη διαδικασία προβληματισμού, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2022 με φορολογικό συμπόσιο σχετικά με «Το φορολογικό μείγμα της ΕΕ οδεύοντας προς το 2050». Ο προβληματισμός αυτός θα λάβει υπόψη τις αρχές που προαναφέρθηκαν, καθώς και τις διανεμητικές επιπτώσεις των πιθανών αλλαγών στο φορολογικό μείγμα, μεταξύ αυτών την επίδρασή τους στα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος.

Οι αρχές που περιγράφονται στο παρόν τμήμα θα πρέπει επίσης να εφαρμόζονται στο σύστημα ιδίων πόρων που χρηματοδοτεί τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Σύμφωνα με την εντολή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τις δεσμεύσεις που ανέλαβε στη διοργανική συμφωνία 19 η οποία συνοδεύει το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, η Επιτροπή θα υποβάλει επίσης προτάσεις για νέους ιδίους πόρους που θα συνεισφέρουν στις αποπληρωμές του προγράμματος NextGenerationEU. Μετά από ένα αρχικό σύνολο προτάσεων τον Ιούλιο του 2021, που θα περιλαμβάνει προτάσεις για τον μηχανισμό συνοριακής προσαρμογής άνθρακα, την ψηφιακή εισφορά και αναθεώρηση του ΣΕΔΕ της ΕΕ, η Επιτροπή θα προτείνει πρόσθετους νέους ιδίους πόρους, στους οποίους θα μπορούσαν να περιλαμβάνονται φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και ίδιος πόρος που θα συνδέεται με τον εταιρικό τομέα.

Ο μηχανισμός συνοριακής προσαρμογής άνθρακα θα αποτελέσει μέρος της επικείμενης «δέσμης προσαρμογής στον στόχο του 55 %». Θα αποσκοπεί στη μείωση του κινδύνου διαρροής άνθρακα, διασφαλίζοντας ότι οι τιμές των εισαγωγών αντανακλούν ακριβέστερα την περιεκτικότητά τους σε άνθρακα, εάν οι τρίτες χώρες δεν έχουν αναλόγως φιλόδοξες πολιτικές για το κλίμα. Θα συμβάλει επίσης στην επίτευξη των κλιματικών στόχων, με την παροχή κινήτρων σε παραγωγούς τρίτων χωρών και εισαγωγείς στην ΕΕ ώστε να υιοθετήσουν τεχνολογίες χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών. Ο μηχανισμός συνοριακής προσαρμογής άνθρακα θα είναι και πλήρως συμβατός με τον ΠΟΕ και άλλες διεθνείς υποχρεώσεις.

Οι ψηφιακές εταιρείες τείνουν να πληρώνουν λιγότερους φόρους από άλλες εταιρείες και οι φόροι που πληρώνουν δεν ωφελούν πάντοτε τις χώρες στις οποίες διεξάγονται οι δραστηριότητές τους. Η ψηφιακή εισφορά θα διασφαλίζει τη δίκαιη συνεισφορά του ψηφιακού τομέα στη χρηματοδότηση της ανάκαμψης στην ΕΕ και στην κοινωνία γενικότερα. Θα σχεδιαστεί κατά τρόπο ώστε να είναι ανεξάρτητη από την επικείμενη παγκόσμια συμφωνία για τη διεθνή μεταρρύθμιση της φορολογίας των εταιρειών και να είναι συμβατή με τον ΠΟΕ και άλλες διεθνείς υποχρεώσεις 20 . Η εισφορά αυτή θα είναι συμβατή με τον βασικό πολιτικό στόχο για στήριξη και επιτάχυνση της ψηφιακής μετάβασης. Μετά τη θέσπισή της, θα συνυπάρχει με την εφαρμογή συμφωνίας του ΟΟΣΑ για την κατανομή τμήματος της φορολογητέας βάσης των μεγαλύτερων πολυεθνικών επιχειρήσεων, αφού αυτή επικυρωθεί και μεταφερθεί στο δίκαιο της ΕΕ.

1.3 Τι σημαίνει αυτό για τη φορολογία των επιχειρήσεων της ΕΕ;

Η φορολογία των επιχειρήσεων θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η φορολογική επιβάρυνση κατανέμεται δίκαια στις επιχειρήσεις και ότι τα φορολογητέα έσοδα κατανέμονται δίκαια μεταξύ διαφόρων δικαιοδοσιών. Το σύστημα συνολικά θα πρέπει να είναι απλό ώστε να μειωθεί το κόστος συμμόρφωσης και θα πρέπει να διευκολύνει τις επενδύσεις και την ανάπτυξη, ενισχύοντας έτσι την ενιαία αγορά. Παρά την πρόοδο ως προς την άρση των φραγμών στην ενιαία αγορά σε άλλους τομείς, οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην ΕΕ εξακολουθούν να πρέπει να αντιμετωπίζουν έως και 27 διαφορετικά εθνικά φορολογικά συστήματα. Αυτό το συνονθύλευμα εθνικών φορολογικών κανόνων δημιουργεί περιττό κόστος συμμόρφωσης για τις επιχειρήσεις, γεγονός το οποίο αποθαρρύνει τις διασυνοριακές επενδύσεις στην ενιαία αγορά. Αυτό ισχύει τόσο για τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις όσο και για τις ΜΜΕ, τις νεοφυείς επιχειρήσεις και άλλες επιχειρήσεις που επιθυμούν να αναπτυχθούν, να επεκταθούν και να δραστηριοποιηθούν διασυνοριακά, για τις οποίες το κόστος είναι αναλογικά μεγαλύτερο 21 . Οδηγεί επίσης σε κενά και πολυπλοκότητες που μπορεί να προσφέρουν ευκαιρίες για επιθετικό φορολογικό σχεδιασμό, παρεμποδίζοντας την επίτευξη ισότιμων όρων ανταγωνισμού. Παραβλάπτει τις επενδύσεις και την ανάπτυξη, καθώς και την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ σε σύγκριση με άλλους διεθνείς εταίρους. Οι επιλογές πολιτικής στον τομέα της φορολογίας των επιχειρήσεων επηρεάζουν επίσης τον βαθμό στον οποίο το φορολογικό σύστημα υποστηρίζει τις επενδύσεις. Τέλος, το φορολογικό σύστημα θα πρέπει να ελαχιστοποιεί τις ακούσιες στρεβλώσεις των επιχειρηματικών αποφάσεων, για παράδειγμα προς την κατεύθυνση της χρηματοδότησης μέσω χρέους και όχι μέσω μετοχικού κεφαλαίου, υποστηρίζοντας έτσι τη βιώσιμη και μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση των εταιρειών και την επανεξισορρόπηση των εταιρειών που έχουν συσσωρεύσει επικίνδυνα υψηλό επίπεδο χρέους, μεταξύ άλλων ως αποτέλεσμα της κρίσης της COVID-19.

Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η δράση της ΕΕ για τη φορολογία των επιχειρήσεων θα πρέπει να εξετάζει τις προκλήσεις με σαφή διασυνοριακή διάσταση. Αυτό περιλαμβάνει την άρση των εμποδίων που τίθενται στην ομαλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς και στις διασυνοριακές επενδύσεις, τα οποία δημιουργούν οι διαφορές μεταξύ των εθνικών φορολογικών συστημάτων.

Η πρόοδος σε επίπεδο ΕΕ θα πρέπει να συμπληρώνεται με στήριξη της εθνικής δράσης σε τομείς όπου τα κράτη μέλη ενδέχεται να είναι σε καλύτερη θέση να κρίνουν τις ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας τους. Αυτό περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τον καθορισμό του επιπέδου του φόρου εισοδήματος εταιρειών πάνω από τα ελάχιστα επίπεδα που θα συμφωνηθούν διεθνώς (βλ. τμήμα 2), ζήτημα το οποίο θα παραμείνει εθνική αρμοδιότητα στην ΕΕ, καθώς και τη λήψη εγχώριων μέτρων για τη βελτίωση της φορολογικής διοίκησης και τη διευκόλυνση της φορολογικής συμμόρφωσης. Όπου ενδείκνυται, μπορεί να περιλαμβάνει πιο στοχοθετημένα μέτρα, όπως καλά σχεδιασμένα και αποτελεσματικά φορολογικά κίνητρα, για την υποστήριξη ευρύτερων στόχων πολιτικής. Σε αυτούς τους τομείς, η ΕΕ μπορεί επίσης να διαδραματίσει ρόλο στη διαμόρφωση της ατζέντας και στην ανταλλαγή πληροφοριών, καθώς και στην παροχή χρηματοδοτικής στήριξης στις εθνικές μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις. Ο Μηχανισμός Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ο οποίος βρίσκεται στο επίκεντρο του θεματολογίου της ΕΕ για την ανάκαμψη, αλλά και το Μέσο Τεχνικής Υποστήριξης, μπορούν να παράσχουν ουσιαστική χρηματοδότηση για τον εκσυγχρονισμό και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των φορολογικών διοικήσεων, υποστηρίζοντας παράλληλα σημαντικές μεταρρυθμίσεις της φορολογικής πολιτικής.

Η ΕΕ έχει πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια, για παράδειγμα με την έκδοση και την έναρξη εφαρμογής των οδηγιών κατά της φοροαποφυγής και της οδηγίας σχετικά με τη διοικητική συνεργασία 22 . Σύμφωνα με την ομάδα του κώδικα δεοντολογίας για τη φορολογία των επιχειρήσεων, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να υποβάλλουν σε αξιολόγηση από ομοτίμους τα φορολογικά τους συστήματα​για να διασφαλίσουν ότι συμμορφώνονται με τις αρχές του θεμιτού φορολογικού ανταγωνισμού. Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποδείχθηκε ιδιαίτερα δραστήριο γενικά στον τομέα της φορολογίας, και ειδικότερα της φορολογίας των επιχειρήσεων. Επιπλέον, τον Ιούλιο του 2020 η Επιτροπή ενέκρινε ένα φιλόδοξο σχέδιο δράσης 23 για να καταστήσει τη φορολογία δικαιότερη, απλούστερη και πιο προσαρμοσμένη στις σύγχρονες τεχνολογίες και την ανακοίνωση σχετικά με τη χρηστή φορολογική διακυβέρνηση εντός και εκτός της ΕΕ 24 , η οποία αποσκοπεί στην περαιτέρω ενίσχυση της προώθησης εκ μέρους της ΕΕ της διαφάνειας και της δίκαιης φορολόγησης τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η παρούσα ανακοίνωση ορίζει περαιτέρω μέτρα στον τομέα της φορολογίας των επιχειρήσεων, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Η Επιτροπή θα ενεργήσει γρήγορα για την εφαρμογή της επικείμενης παγκόσμιας συμφωνίας ως προς την ανακατανομή των φορολογικών δικαιωμάτων και την ελάχιστη πραγματική φορολόγηση (βλ. τμήμα 2). Θα αναλάβει επίσης δράση τα επόμενα δύο χρόνια ώστε να αντιμετωπίσει τις πιο άμεσες προκλήσεις (βλ. τμήμα 3). Επιπλέον, η ανακοίνωση καθορίζει το σχέδιο για ένα ολιστικό ενωσιακό πλαίσιο φορολογίας των επιχειρήσεων που θα είναι κατάλληλο για τις επόμενες δεκαετίες (βλ. τμήμα 4).

2. Μεταρρύθμιση του διεθνούς πλαισίου φορολογίας των εταιρειών

2.1 Εν εξελίξει συζητήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο

Με εντολή της ομάδας G20, το χωρίς αποκλεισμούς πλαίσιο του ΟΟΣΑ εργάζεται για την εξεύρεση συναινετικής παγκόσμιας λύσης όσον αφορά τη μεταρρύθμιση του διεθνούς πλαισίου φορολογίας των εταιρειών. Οι συζητήσεις επικεντρώνονται σε δύο ευρύτερους άξονες εργασίας: τον Πυλώνα 1 (μερική ανακατανομή των φορολογικών δικαιωμάτων) και τον Πυλώνα 2 (ελάχιστη πραγματική φορολόγηση των κερδών των πολυεθνικών). Οι δύο πυλώνες αποσκοπούν στην αντιμετώπιση διαφορετικών αλλά συναφών ζητημάτων που συνδέονται με την αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση και ψηφιοποίηση της οικονομίας.

Η ΕΕ προωθεί με συνέπεια φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις σε διεθνές επίπεδο, οι δε παγκόσμιες συζητήσεις μπορούν πλέον να αξιοποιήσουν τη θετική δέσμευση της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ. Η απόσυρση της προηγούμενης πρότασης «ασφαλούς λιμένα» 25 και η κατάθεση συγκεκριμένων και εποικοδομητικών προτάσεων στον Πυλώνα 1 αποτελούν σημαντικό βήμα και προσφέρουν μια πολλά υποσχόμενη ευκαιρία να σημειωθεί πραγματική πρόοδος προς την κατεύθυνση επίτευξης παγκόσμιας συμφωνίας σχετικά με την κατανομή μέρους της φορολογητέας βάσης των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Οι πρόσφατες ανακοινώσεις της αμερικανικής κυβέρνησης σχετικά με τις προθέσεις της όσον αφορά τη μεταρρύθμιση της φορολογίας των εταιρειών στο εσωτερικό συνιστούν φιλόδοξο ορόσημο και σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της επίτευξης συμφωνίας για τον Πυλώνα 2, γεγονός το οποίο θα θέσει τέρμα στον ανταγωνισμό για χαμηλότερη φορολογία. Οι υπουργοί Οικονομικών της ομάδας G20 επιβεβαίωσαν πρόσφατα εκ νέου τη δέσμευσή τους για την εξεύρεση συναινετικής παγκόσμιας λύσης έως τα μέσα του 2021 26 .

Ο Πυλώνας 1 έχει ως στόχο την προσαρμογή των διεθνών κανόνων σχετικά με τη φορολόγηση των εταιρικών κερδών ώστε να αντικατοπτρίζεται η μεταβαλλόμενη φύση των επιχειρηματικών μοντέλων, μεταξύ αυτών η ικανότητα των επιχειρήσεων να δραστηριοποιούνται χωρίς φυσική παρουσία. Θα δώσει στις δικαιοδοσίες της αγοράς δικαίωμα φορολόγησης μέρους των κερδών ορισμένων μη ημεδαπών επιχειρήσεων, προβλέποντας την ανακατανομή τμήματος των παγκόσμιων αυτών κερδών μεταξύ των δικαιοδοσιών στις οποίες ο όμιλος διαθέτει πελάτες ή χρήστες, χρησιμοποιώντας έναν συμφωνημένο τύπο. Οι συζητήσεις για τον Πυλώνα 1 επικεντρώθηκαν αρχικά σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον ψηφιακό τομέα. Ωστόσο, η προτεινόμενη λύση θα μπορούσε πλέον να απλουστευθεί με μικρότερο αριθμό πολυεθνικών στο πεδίο εφαρμογής και, ταυτόχρονα, να διευρυνθεί ώστε να καλύπτει τις μεγαλύτερες και πιο επικερδείς πολυεθνικές εταιρείες, ανεξάρτητα από τον επιχειρηματικό τους τομέα.

Ο Πυλώνας 2 θέτει ένα κατώτατο όριο στον υπερβολικό φορολογικό ανταγωνισμό, διασφαλίζοντας ότι οι πολυεθνικές επιχειρήσεις υπόκεινται σε ένα ορισμένο ελάχιστο επίπεδο φόρου για όλα τα κέρδη τους κάθε χρόνο. Η παγκοσμιοποίηση των οικονομιών και η εντατικοποίηση της χρήσης άυλων στοιχείων ενεργητικού σε παγκόσμιες αξιακές αλυσίδες επέτρεψαν σε ορισμένες πολυεθνικές εταιρείες να μεταφέρουν τα κέρδη σε δικαιοδοσίες χαμηλής φορολογίας. Ο Πυλώνας 2 θα επιτρέπει στις δικαιοδοσίες να συμπληρώνουν το ποσό του φόρου που καταβάλλουν οι μεγάλες πολυεθνικές έως ένα ελάχιστο πραγματικό επίπεδο, ενώ μεμονωμένα οι χώρες θα είναι ελεύθερες να αποφασίζουν τα χαρακτηριστικά των φορολογικών τους συστημάτων. Η ελάχιστη αυτή πραγματική φορολόγηση των κερδών των επιχειρήσεων θα περιορίσει τις ευκαιρίες φοροαποφυγής.

Και οι δύο πυλώνες της μελλοντικής παγκόσμιας συμφωνίας συνάδουν με το όραμα της Επιτροπής όσον αφορά το πλαίσιο φορολογίας των επιχειρήσεων για τον 21ο αιώνα, όπως περιγράφεται στο τμήμα 4. Οι στόχοι τους είναι συμπληρωματικοί και απαιτείται λύση και για τους δύο στο πλαίσιο των παγκόσμιων συζητήσεων. Σημειώνουν βήματα προς την κατεύθυνση των σημαντικών αρχών του τύπου επιμερισμού (μέσω της χρήσης μαθηματικού τύπου για τη μερική ανακατανομή των φορολογικών δικαιωμάτων στο πλαίσιο του Πυλώνα 1) και του κοινού ορισμού της φορολογικής βάσης. Η Επιτροπή διαδραματίζει ενεργό ρόλο στις διεθνείς συζητήσεις και συνεργάζεται με τα κράτη μέλη προκειμένου να διασφαλίσει ότι λαμβάνονται υπόψη θέματα κοινού ενδιαφέροντος για την ΕΕ —όπως η συμβατότητα της ενιαίας αγοράς και η ελαχιστοποίηση της διοικητικής περιπλοκότητας— και ότι οι λύσεις είναι επωφελείς για την ΕΕ. Στα συμπεράσματά του της 25ης Μαρτίου 2021, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επανέλαβε επίσης τη «σαφή προτίμηση και δέσμευσή του για παγκόσμια λύση» και δήλωσε ότι θα προσπαθήσει να επιτύχει συναινετική παγκόσμια λύση στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ έως τα μέσα του 2021 27 .

2.2 Πώς θα εφαρμοστεί η παγκόσμια συμφωνία στην ΕΕ

Αφού συμφωνηθεί και μετατραπεί σε πολυμερή σύμβαση, η εφαρμογή του Πυλώνα 1 θα είναι υποχρεωτική για τις συμμετέχουσες χώρες. Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή του σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων όσων δεν είναι μέλη του ΟΟΣΑ και δεν συμμετέχουν στο χωρίς αποκλεισμούς πλαίσιο, η Επιτροπή θα καταθέσει πρόταση οδηγίας για την εφαρμογή του Πυλώνα 1 στην ΕΕ.

Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή του εντός της ΕΕ και η συμβατότητα με το ενωσιακό δίκαιο, κύρια μέθοδος εφαρμογής του Πυλώνα 2 θα είναι οδηγία της ΕΕ, η οποία θα αντικατοπτρίζει τους πρότυπους κανόνες του ΟΟΣΑ με τις απαραίτητες προσαρμογές. Η εφαρμογή της παγκόσμιας συμφωνίας για την ελάχιστη πραγματική φορολόγηση θα έχει επίσης επιπτώσεις στις υφιστάμενες και εκκρεμείς οδηγίες και πρωτοβουλίες της ΕΕ (βλέπε πλαίσιο 2 κατωτέρω).

Πλαίσιο 2: Αλληλεπιδράσεις μεταξύ συμφωνίας για την ελάχιστη πραγματική φορολόγηση και υφιστάμενων ενωσιακών πρωτοβουλιών

Η εφαρμογή του Πυλώνα 2 θα έχει επιπτώσεις στους υφιστάμενους κανόνες στο πλαίσιο των οδηγιών κατά της φοροαποφυγής, και συγκεκριμένα στους κανόνες για την ελεγχόμενη αλλοδαπή εταιρεία, οι οποίοι θα αλληλεπιδρούν με τον πρωταρχικό κανόνα βάσει του Πυλώνα 2 (τον κανόνα σχετικά με τη συμπερίληψη του εισοδήματος). Όταν εφαρμοσθεί ο κανόνας αυτός στην ΕΕ, θα είναι απαραίτητο να διερευνηθεί με ποιον τρόπο μπορεί να διευθετηθεί καλύτερα η αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο κανόνων.

Η μεταφορά του Πυλώνα 2 στην εθνική νομοθεσία αναμένεται να προετοιμάσει το έδαφος για την έγκριση της εκκρεμούσας πρότασης σχετικά με την αναδιατύπωση της οδηγίας για τους τόκους και τα δικαιώματα  28 , η οποία βρίσκεται στο Συμβούλιο από το 2011. Στόχος της αναδιατυπωμένης οδηγίας ήταν τα οφέλη της οδηγίας (η οποία εξαλείφει τα εμπόδια της παρακράτησης φόρου στις διασυνοριακές καταβολές τόκων και δικαιωμάτων εντός ομίλου εταιρειών) να εξαρτώνται από τον τόκο που φορολογείται στο κράτος προορισμού. Ορισμένα κράτη μέλη έκριναν ότι η οδηγία για τους τόκους και τα δικαιώματα θα πρέπει να προχωρήσει περαιτέρω και να ορίσει ένα ελάχιστο επίπεδο φόρου στη χώρα προορισμού ως προϋπόθεση για το όφελος από την απουσία παρακράτησης φόρου. Η επίτευξη συμφωνίας για τον Πυλώνα 2 θα επιλύσει το εν λόγω ζήτημα.

Όπως αντικατοπτρίζεται στην πρόσφατη ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη χρηστή φορολογική διακυβέρνηση εντός και εκτός της ΕΕ 29 , η Επιτροπή θα προτείνει ο Πυλώνας 2 να εισαχθεί στα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση τρίτων χωρών στη διαδικασία καταχώρισης της ΕΕ, ώστε να τους δοθούν κίνητρα για να ενταχθούν στη διεθνή συμφωνία. Κάτι τέτοιο συνάδει με την υφιστάμενη προσέγγιση της ΕΕ για χρήση της διαδικασίας καταχώρισης με σκοπό την προώθηση διεθνώς συμφωνημένων ορθών πρακτικών.

3. Πέρα από τη συμφωνία του ΟΟΣΑ – στοχευμένες λύσεις

Σε αυτό το τμήμα παρουσιάζεται η ατζέντα της ΕΕ για τη φορολογία των επιχειρήσεων για τα επόμενα δύο χρόνια, με μέτρα τα οποία βελτιώνουν το ισχύον σύστημα, εστιάζοντας στη διττή προτεραιότητα της διασφάλισης δίκαιης και αποτελεσματικής φορολόγησης και της προώθησης παραγωγικών επενδύσεων και παραγωγικής επιχειρηματικότητας.

3.1 Διασφάλιση δίκαιης και αποτελεσματικής φορολόγησης

Ένα πρώτο βήμα για ένα πιο δίκαιο φορολογικό σύστημα είναι η ενίσχυση της δημόσιας διαφάνειας σχετικά με τους φόρους που καταβάλλουν οι μεγάλοι οικονομικοί φορείς. Αυξάνεται όλο και περισσότερο η απαίτηση από τους πολίτες και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών να διασφαλιστούν τόσο η ενίσχυση της διαφάνειας όσο και ο δίκαιος χαρακτήρας ως προς τη φορολογία των επιχειρήσεων, ιδίως τη φορολογία εισοδήματος των εταιρειών.

Η Επιτροπή θα υποβάλει νέα πρόταση για την ετήσια δημοσίευση του πραγματικού φορολογικού συντελεστή ορισμένων μεγάλων εταιρειών με δραστηριότητες στην ΕΕ, χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία που συμφωνήθηκε για τους υπολογισμούς του Πυλώνα 2. Ο πραγματικός συντελεστής φορολογίας εταιρειών παρέχει πληροφορίες σχετικά με το ποσοστό εταιρικού φόρου που καταβάλλουν οι επιχειρήσεις σε σχέση με το ποσό των κερδών που παράγουν και όχι σε σχέση με τα «φορολογητέα κέρδη» τους, τα οποία μπορεί να μειώνονται με διάφορα μέσα, όπως φορολογικές εκπτώσεις. Ως εκ τούτου, η πρόταση θα ενισχύσει τη δημόσια διαφάνεια γύρω από τον πραγματικό φορολογικό συντελεστή που αντιμετωπίζουν οι μεγάλες εταιρείες της ΕΕ.

Η ΕΕ θα προωθήσει επίσης περαιτέρω την καταπολέμηση της καταχρηστικής χρήσης εικονικών εταιρειών —δηλαδή εταιρειών με καθόλου ή ελάχιστη ουσιαστική παρουσία και πραγματική οικονομική δραστηριότητα— μέσω νέας νομοθετικής πρωτοβουλίας με σκοπό την εξουδετέρωση της κατάχρησης εικονικών οντοτήτων για φορολογικούς σκοπούς. Μολονότι αρκετές δράσεις σε επίπεδο ΕΕ και σε διεθνές επίπεδο παρέχουν μέσα για την αντιμετώπιση της χρήσης καταχρηστικών φορολογικών δομών, νομικά πρόσωπα με καθόλου ή ελάχιστη υπόσταση και οικονομική δραστηριότητα εξακολουθούν να ενέχουν τον κίνδυνο χρησιμοποίησης για αθέμιτους σκοπούς, όπως ο επιθετικός φορολογικός σχεδιασμός, η φοροδιαφυγή ή η νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Αν και μπορεί να υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για τη χρήση τέτοιου είδους οντοτήτων, απαιτείται περαιτέρω δράση για την αντιμετώπιση οντοτήτων και δομών που έχουν δημιουργηθεί με κύριο σκοπό τη μείωση της φορολογικής οφειλής ή τη συγκεκαλυμμένη αθέμιτη συμπεριφορά του ομίλου ή των επιχειρήσεων στις οποίες ανήκουν, χωρίς υπόσταση και πραγματικές οικονομικές δραστηριότητες στις χώρες όπου έχουν συσταθεί.

Η πρόταση της Επιτροπής περιλαμβάνει ενέργειες όπως η υποχρέωση των εταιρειών να υποβάλλουν στη φορολογική διοίκηση τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε να εκτιμάται εάν έχουν ουσιαστική παρουσία και πραγματική οικονομική δραστηριότητα, η άρνηση φορολογικών οφελών που συνδέονται με την ύπαρξη ή τη χρήση καταχρηστικών εικονικών εταιρειών και η δημιουργία νέων απαιτήσεων φορολογικής ενημέρωσης, παρακολούθησης και φορολογικής διαφάνειας. Η Επιτροπή σκοπεύει επίσης να λάβει περαιτέρω μέτρα για να αποτρέψει τη διαφυγή της φορολογίας από την ΕΕ όσον αφορά την καταβολή δικαιωμάτων και τόκων (η λεγόμενη «διπλή μη φορολόγηση»).

Παράλληλα, η Επιτροπή θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί όλα τα εργαλεία που έχει στη διάθεσή της ώστε να διασφαλίζεται ότι οι εταιρείες καταβάλλουν το μερίδιο φόρων που τους αναλογεί, συμπεριλαμβανομένης της επιβολής των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις. Ενώ η άμεση φορολογία εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, τα κράτη μέλη πρέπει να ασκούν την αρμοδιότητα αυτή σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις.

Δράσεις για τη διασφάλιση δίκαιης και αποτελεσματικής φορολόγησης:

Δράση 1: Κατάθεση νομοθετικής πρότασης για τη δημοσίευση των πραγματικών φορολογικών συντελεστών που καταβάλλονται από μεγάλες εταιρείες, με βάση τη μεθοδολογία που συζητείται στον Πυλώνα 2 των διαπραγματεύσεων του ΟΟΣΑ (έως το 2022)

Δράση 2: Κατάθεση νομοθετικής πρότασης που θα καθορίζει ενωσιακούς κανόνες για την εξουδετέρωση της κατάχρησης εικονικών οντοτήτων για φορολογικούς σκοπούς (έως το 4ο τρίμηνο του 2021)

3.2 Προώθηση παραγωγικών επενδύσεων και παραγωγικής επιχειρηματικότητας

Η φορολογία οφείλει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη στήριξη των επιχειρήσεων για επενδύσεις και ανάπτυξη, ενθαρρύνοντας και ευνοώντας κοινωνικά επιθυμητές οικονομικές αποφάσεις από τους επιχειρηματίες. Αυτή η «ευνοϊκή» πλευρά της φορολογικής πολιτικής αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό μέρος της διττής μετάβασης και της οικονομικής ανάκαμψης από την πανδημία COVID-19.

Λόγω της πιο περιορισμένης ταμειακής ροής, οι ΜΜΕ είναι συχνά λιγότερο ικανές να απορροφήσουν ή να χρηματοδοτήσουν ζημίες απ’ ό,τι οι μεγαλύτερες εταιρείες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλά κράτη μέλη ενήργησαν γρήγορα κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης, ελαφρύνοντας την άμεση φορολογική επιβάρυνση των ΜΜΕ, για παράδειγμα μέσω της αναβολής των φορολογικών υποχρεώσεων. Ωστόσο, η μεταχείριση των ζημιών στα κράτη μέλη εξακολουθεί να είναι πολύ διαφορετική και υπάρχει περιθώριο βελτίωσης του περιβάλλοντος για επενδύσεις και ανάπτυξη. Παράλληλα με την παρούσα ανακοίνωση, η Επιτροπή εκδίδει σύσταση προς τα κράτη μέλη σχετικά με την εγχώρια μεταχείριση των ζημιών. Αυτό θα συμβάλει στη διασφάλιση θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ των εταιρειών και στη βελτίωση της στήριξης των επιχειρήσεων κατά την ανάκαμψη. Πιθανόν να ωφελήσει ιδιαίτερα τις ΜΜΕ. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα διερευνήσουν επίσης γενικότερα την προοπτική μιας συντονισμένης μεταχείριση της ελάφρυνσης των διασυνοριακών ζημιών με στόχο την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι ΜΜΕ και άλλες επιχειρήσεις κατά τα αρχικά στάδια της ευρωπαϊκής τους επέκτασης.

Δεδομένου του ισχύοντος φορολογικού πλαισίου που επιτρέπει την έκπτωση από τον φόρο των τόκων του χρέους, εξακολουθεί η στρέβλωση υπέρ της ευνοϊκής μεταχείρισης του χρέους στους φορολογικούς κανόνες. Αυτό σημαίνει ότι μια εταιρεία μπορεί να αφαιρεί τόκους που συνδέονται με τη χρηματοδότηση μέσω χρέους, όχι όμως και το κόστος που σχετίζεται με τη χρηματοδότηση μέσω μετοχικού κεφαλαίου, όπως η καταβολή μερισμάτων, κάτι το οποίο την ενθαρρύνει συνεπώς να χρηματοδοτεί επενδύσεις μέσω χρέους και όχι μετοχικού κεφαλαίου. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβάλει στην υπερβολική συσσώρευση χρεών, με πιθανές αρνητικές δευτερογενείς συνέπειες για ολόκληρη την ΕΕ, σε περίπτωση που ορισμένες χώρες αντιμετωπίσουν υψηλά κύματα αφερεγγυότητας. Η στρέβλωση που προκαλείται από την ευνοϊκή μεταχείριση του χρέους τιμωρεί επίσης τη χρηματοδότηση της καινοτομίας μέσω μετοχικού κεφαλαίου. Το ζήτημα αυτό έγινε ακόμη πιο πιεστικό με δεδομένο ότι το ύψος των χρεών των εταιρειών αυξήθηκε σημαντικά λόγω της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε την πανδημία COVID-19. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση για την αντιμετώπιση της στρέβλωσης που προκαλείται από την ευνοϊκή μεταχείριση του χρέους έναντι του μετοχικού κεφαλαίου στη φορολογία των εταιρειών μέσω συστήματος εκπτώσεων φόρου για τη χρηματοδότηση μέσω μετοχικού κεφαλαίου, συμβάλλοντας έτσι στην επανεξισορρόπηση οικονομικά ευάλωτων εταιρειών. Η πρόταση θα ενσωματώνει μέτρα κατά των καταχρήσεων ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν χρησιμοποιείται για ακούσιους σκοπούς.

Δράσεις για την προώθηση παραγωγικών επενδύσεων και παραγωγικής επιχειρηματικότητας

Δράση 3: Έκδοση σύστασης για την εγχώρια μεταχείριση των ζημιών (παράλληλα με την παρούσα ανακοίνωση)

Δράση 4: Υποβολή νομοθετικής πρότασης με στόχο τη δημιουργία έκπτωσης φόρου για τη μείωση της στρέβλωσης που προκαλείται από την ευνοϊκή μεταχείριση του χρέους έναντι του μετοχικού κεφαλαίου (DEBRA) (έως το πρώτο τρίμηνο του 2022)

4. Πέρα από τη συμφωνία του ΟΟΣΑ – Το ενωσιακό περιβάλλον φορολογίας των επιχειρήσεων για τον 21ο αιώνα

Η συναίνεση όσον αφορά τη μεταρρύθμιση των διεθνών κανόνων για τη φορολογία των εταιρειών θα αποτελέσει ιστορικό βήμα προόδου προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού των παγκόσμιων κανόνων φορολογίας των επιχειρήσεων. Δικαιολογημένα, η παγκόσμια συμφωνία για τον Πυλώνα 1 θα ισχύσει καταρχάς για περιορισμένο μόνον αριθμό εταιρειών. Για να λειτουργήσει μια τέτοια λύση σε παγκόσμιο επίπεδο, οφείλει να είναι διαχειρίσιμη από 139 δικαιοδοσίες, αλλά και μεταξύ αυτών, η κάθε μία με διαφορετικό οικονομικό προφίλ και επίπεδα διοικητικής ικανότητας. Ωστόσο, η επαρκώς ολοκληρωμένη Ευρωπαϊκή Ένωση με την ενιαία αγορά της μπορεί και πρέπει να προχωρήσει περαιτέρω.

Η έλλειψη κοινού συστήματος φορολογίας των εταιρειών στην ενιαία αγορά λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ανταγωνιστικότητα. Είναι αποτέλεσμα στρεβλώσεων στις επενδυτικές και χρηματοδοτικές αποφάσεις (όταν αυτές καθοδηγούνται από στρατηγικές φορολογικής βελτιστοποίησης και όχι από άλλες εκτιμήσεις), αλλά και του υψηλότερου κόστους συμμόρφωσης για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη της ΕΕ. Αυτό δημιουργεί ανταγωνιστικό μειονέκτημα σε σύγκριση με τις αγορές τρίτων χωρών.

Επομένως, η Επιτροπή θα προτείνει νέο πλαίσιο για τη φορολογία εισοδήματος για τις επιχειρήσεις στην Ευρώπη (Επιχειρήσεις στην Ευρώπη: Πλαίσιο για τη φορολογία εισοδήματος ή BEFIT). Το BEFIT θα είναι ένα ενιαίο εγχειρίδιο κανόνων εταιρικής φορολογίας για την ΕΕ, που θα βασίζεται στα κύρια χαρακτηριστικά μιας κοινής φορολογικής βάσης και στην κατανομή των κερδών μεταξύ των κρατών μελών βάσει τύπου (μαθηματικός τύπος επιμερισμού). Θα αξιοποιεί την πρόοδο των παγκόσμιων συζητήσεων, στις οποίες οι έννοιες αυτές υφίστανται ήδη, μέσω της χρήσης τύπου για τη μερική ανακατανομή των κερδών στο πλαίσιο του Πυλώνα 1, καθώς και τους κοινούς κανόνες για τον υπολογισμό της φορολογικής βάσης με σκοπό την εφαρμογή του Πυλώνα 2. Το BEFIT θα διασφαλίζει ότι οι επιχειρήσεις στην ενιαία αγορά μπορούν να δραστηριοποιούνται χωρίς αδικαιολόγητα φορολογικά εμπόδια. Ταυτόχρονα, το BEFIT θα διασφαλίζει ότι η ύπαρξη αναντιστοιχιών μεταξύ των συστημάτων φορολογίας των εταιρειών στην ΕΕ δεν υπονομεύει την ικανότητα των κρατών μελών να συγκεντρώνουν έσοδα για τη χρηματοδότηση εθνικών προτεραιοτήτων δαπανών.

Οι κοινοί κανόνες για τον καθορισμό της φορολογικής βάσης των εταιρειών θα προσφέρουν ουσιαστική απλούστευση για τους ομίλους εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην ενιαία αγορά. Αντί να χρειάζεται να συμμορφώνεται με έως και 27 διαφορετικά σύνολα κανόνων φορολογίας των εταιρειών, ο όμιλος θα είναι σε θέση να καθορίζει τη φορολογική του υποχρέωση σε κάθε κράτος μέλος της ΕΕ σύμφωνα με ένα ενιαίο σύνολο κανόνων. Αυτό θα προετοιμάσει το έδαφος για ακόμη περισσότερες διοικητικές απλουστεύσεις, όπως η δυνατότητα υποβολής ενιαίας ενωσιακής φορολογικής δήλωσης για έναν όμιλο.

Αυτή η νέα πρόταση θα αντικαταστήσει τις εκκρεμείς προτάσεις για την κοινή ενοποιημένη βάση φορολογίας εταιρειών (ΚΕΒΦΕ) 30 , οι οποίες θα αποσυρθούν.

Το BEFIT θα…

§…δημιουργήσει ένα κοινό εγχειρίδιο κανόνων για τους ομίλους εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην ενιαία αγορά σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη, μειώνοντας τα εμπόδια στις διασυνοριακές επενδύσεις·

§…μειώσει τη γραφειοκρατία και το κόστος συμμόρφωσης στην ενιαία αγορά, ελαττώνοντας έτσι τη διοικητική επιβάρυνση των φορολογικών αρχών και των φορολογουμένων·

§…καταπολεμήσει τη φοροαποφυγή και θα στηρίξει τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την ανάπτυξη και τις επενδύσεις·

§…παράσχει έναν απλούστερο και πιο δίκαιο τρόπο κατανομής των φορολογικών δικαιωμάτων μεταξύ των κρατών μελών·

§…διασφαλίσει αξιόπιστα και προβλέψιμα έσοδα από τη φορολογία εταιρειών για τα κράτη μέλη.

Το BEFIT θα ενοποιεί τα κέρδη των εντός ΕΕ μελών ενός πολυεθνικού ομίλου σε ενιαία φορολογική βάση, η οποία στη συνέχεια θα κατανέμεται στα κράτη μέλη με τη χρήση ενός τύπου, ώστε να φορολογείται με τους εθνικούς συντελεστές φόρου εισοδήματος εταιρειών. Τα βασικά προς εξέταση θέματα θα περιλαμβάνουν τον τρόπο με τον οποίο θα δοθεί η κατάλληλη βαρύτητα στις πωλήσεις ανά προορισμό, τον τρόπο με τον οποίο θα αντικατοπτρίζεται η σημασία της αγοράς στην οποία δραστηριοποιείται ο πολυεθνικός όμιλος, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντικατοπτρίζονται τα στοιχεία ενεργητικού (συμπεριλαμβανομένων των άυλων) και η εργασία (προσωπικό και μισθοί) ώστε να διασφαλίζεται ισορροπημένη κατανομή των εσόδων από τη φορολογία εταιρειών στα κράτη μέλη της ΕΕ με διαφορετικά οικονομικά προφίλ.

Η χρήση τύπου για την κατανομή των κερδών θα εξαλείψει την ανάγκη εφαρμογής περίπλοκων κανόνων για την ενδοομιλική τιμολόγηση εντός της ΕΕ όσον αφορά τις εταιρείες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής. Ήδη χρησιμοποιούνται διαφορετικά είδη τύπων επιμερισμού σε διάφορες χώρες. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Ελβετία, χρησιμοποιείται τύπος για τον υπολογισμό της φορολογικής βάσης σε περιφερειακό επίπεδο και σε επίπεδο κατώτερο του εθνικού. Αντίθετα, η ενδοομιλική τιμολόγηση προϋποθέτει οι οντότητες να τιμολογούν τις συναλλαγές μεταξύ μελών του ίδιου πολυεθνικού ομίλου με τον ίδιο τρόπο που θα τιμολογείτο μια συγκρίσιμη συναλλαγή μεταξύ δύο μη συνδεδεμένων οντοτήτων («αρχή του πλήρους ανταγωνισμού»). Με τις δράσεις του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση στο πλαίσιο του προγράμματος κατά της διάβρωσης της βάσης και της μετατόπισης των κερδών επικαιροποιήθηκαν οι διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές, ωστόσο οι αρχές αυτές είναι δύσκολο να εφαρμοστούν και να επιβληθούν σε μια σύγχρονη οικονομία που βασίζεται σε άυλα και μη εμπορεύσιμα περιουσιακά στοιχεία. Οι εργασίες για τον Πυλώνα 1 κατέδειξαν ενδιαφέρον για μια διαφορετική προσέγγιση όσον αφορά την κατανομή των φορολογικών δικαιωμάτων, με τη χρήση τύπου για την ανακατανομή μικρού τμήματος της φορολογητέας βάσης. Το BEFIT θα βασιστεί σε αυτό το μέτρο και θα το αναπτύξει περαιτέρω ώστε να δημιουργηθεί ένα απλούστερο σύστημα εντός της ενιαίας αγοράς. Σε αντίθεση με τον Πυλώνα 1, όπου οι ισχύοντες κανόνες και η ανακατανομή των κερδών σύμφωνα με τον τύπο λειτουργούν παράλληλα, με βάση το BEFIT ο μαθηματικός τύπος επιμερισμού αντικαθιστά τους ισχύοντες κανόνες για την κατανομή της φορολογητέας βάσης εντός της ενιαίας αγοράς για τις εταιρείες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής.

Συνδυάζοντας τον τύπο επιμερισμού με ένα κοινό εγχειρίδιο κανόνων για τη φορολογική βάση, το BEFIT θα αποτελέσει σημαντικό βήμα για την οικοδόμηση ενός ισχυρότερου συστήματος φορολογίας των επιχειρήσεων στην ενιαία αγορά. Αν και οι αρχές της κοινής φορολογικής βάσης και του τύπου επιμερισμού περιλαμβάνονται ήδη στην προηγούμενη πρόταση για την ΚΕΒΦΕ, η νέα πρόταση θα αντικατοπτρίζει τις σημαντικές αλλαγές στην οικονομία και στο διεθνές πλαίσιο από τον Μάρτιο του 2011, οπότε και προτάθηκε αρχικά η ΚΕΒΦΕ. Ειδικότερα, θα αξιοποιεί την προσέγγιση που θα ακολουθήσει η επικείμενη παγκόσμια συμφωνία στις προτάσεις της για τον ορισμό της φορολογικής βάσης. Θα περιλαμβάνει επίσης διαφορετικό τύπο επιμερισμού, ο οποίος θα αντικατοπτρίζει καλύτερα τις πραγματικότητες της σημερινής οικονομίας και των παγκόσμιων εξελίξεων, ιδίως λαμβάνοντας καλύτερα υπόψη την ψηφιοποίηση.

Η Επιτροπή θα συνεργαστεί στενά με τα κράτη μέλη κατά την εκπόνηση της παρούσας πρότασης, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις απόψεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και σε διαβούλευση με τον επιχειρηματικό τομέα και ομάδες της κοινωνίας των πολιτών.

Δράση για ένα πιο μακροπρόθεσμο πλαίσιο φορολογίας των επιχειρήσεων

Δράση 5: Κατάθεση πρότασης για το BEFIT (Επιχειρήσεις στην Ευρώπη: Πλαίσιο για τη φορολογία εισοδήματος), που θα προβαίνει στην υιοθέτηση κοινού εγχειριδίου κανόνων φορολογίας και θα προβλέπει πιο δίκαιη κατανομή των φορολογικών δικαιωμάτων μεταξύ των κρατών μελών (2023) 

5. Συμπέρασμα

Η επικείμενη παγκόσμια συμφωνία θα σηματοδοτήσει ένα αποφασιστικό βήμα προς τα εμπρός όσον αφορά τη μεταρρύθμιση του διεθνούς συστήματος φορολογίας των εταιρειών, αντιμετωπίζοντας σημαντικές προκλήσεις που σχετίζονται με την κατανομή των φορολογικών δικαιωμάτων και την ελάχιστη πραγματική φορολόγηση σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε επίπεδο ΕΕ, πρέπει να αξιοποιηθεί αυτή η πρόοδος και να προωθηθεί μια εξίσου φιλόδοξη ατζέντα για τη φορολογία των επιχειρήσεων που θα διασφαλίζει δίκαιη και αποτελεσματική φορολόγηση και θα στηρίζει τις παραγωγικές επενδύσεις και την παραγωγική επιχειρηματικότητα. Τα μέτρα που ανακοινώνονται στην παρούσα ανακοίνωση, μαζί με τις εργασίες που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη, θα δώσουν ώθηση στην ΕΕ και θα εκπληρώσουν το εν λόγω όραμα για ένα ενωσιακό πλαίσιο φορολογίας των επιχειρήσεων κατάλληλο για την αντιμετώπιση των προκλήσεων του 21ου αιώνα με άξονα την εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς.

(1)

 Σε αυτό το σχέδιο συμμετέχουν πλέον 139 δικαιοδοσίες σε ολόκληρο τον κόσμο.

(2)

Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, ΕΕ L 193 της 19.7.2016, σ. 1.

(3)

COM(2019) 640 final.

(4)

 COM(2020) 102 final.

(5)

Βλ. για παράδειγμα το έγγραφο COM(2020) 590 final.

(6)

Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, ΕΕ L 283 της 31.10.2003, σ. 51.

(7)

Το άρθρο 191 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ απαιτεί την τιμολόγηση των αρνητικών εξωτερικοτήτων ρυπογόνων ή άλλων επιβλαβών δραστηριοτήτων, ενώ η ετήσια στρατηγική για τη βιώσιμη ανάπτυξη 2021 ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να συμπεριλάβουν στα οικεία σχέδια ανάκαμψης και ανθεκτικότητας διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένων μεταρρυθμίσεων του φορολογικού συστήματος, «για παράδειγμα με την μετατόπιση της φορολογικής επιβάρυνσης από την εργασία σε λιγότερο στρεβλωτικούς φόρους» (COM(2020) 575).

(8)

Για να υποστηρίξει την εν λόγω διαδικασία, η Επιτροπή θα διατυπώσει συστάσεις σχετικά με τον τρόπο περαιτέρω προώθησης σχετικών μέσων και κινήτρων για την καλύτερη εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» και, ως εκ τούτου, θα ολοκληρώσει τη σταδιακή κατάργηση της εποχής της «δωρεάν ρύπανσης» σε συνέχεια της επικείμενης έκθεσης του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου. (COM(2021) 400).

(9)

COM(2021) 118 final

(10)

COM(2021) 350 final.

(11)

COM(2020) 590 final.

(12)

Η διεθνής φοροδιαφυγή από ιδιώτες οδηγεί σε απώλεια φορολογικών εσόδων ύψους 46 δισ. EUR ετησίως για τα κράτη μέλη της ΕΕ. Βλ. ECOPA και CASE (2019) Estimating International Tax Evasion by Individuals (Εκτίμηση της διεθνούς φοροδιαφυγής από ιδιώτες), Έγγραφο για τη φορολογία 76. Επιπλέον, εκτιμάται ότι κάθε χρόνο χάνονται 35-70 δισ. EUR λόγω της φοροαποφυγής των επιχειρήσεων στην ΕΕ. Βλ. Dover, R., Ferrett, B., Gravino, D., Jones, E., & Merler, S. (2015), Bringing transparency, coordination and convergence to corporate tax policies in the European Union (Επίτευξη διαφάνειας, συντονισμού και σύγκλισης στις πολιτικές όσον αφορά τη φορολογία των εταιρειών στην Ευρωπαϊκή Ένωση), Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, PE 558.773· Álvarez-Martínez, M., Barrios, S., d’Andria, D., Gesualdo, M., Nicodème, G., & Pycroft, J. (2018), How Large is the Corporate Tax Base Erosion and Profit Shifting? A General Equilibrium Approach, Έγγραφα συζήτησης CEPR 12637 και Tørsløv, T., Wier, L., & Zucman, G. (2018), The Missing Profits of Nations, Έγγραφο εργασίας του NBER 24701.

(13)

  https://ec.europa.eu/taxation_customs/business/economic-analysis-taxation/data-taxation_en

(14)

Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Annual Review of Taxation – 2021 Edition (Ετήσια επισκόπηση της φορολογίας – Έκδοση 2021), επικείμενη.

(15)

COM(2021) 50 final της 27.1.2021.

(16)

Έκθεση του 2021 για τη δημογραφική γήρανση. Οικονομικές και δημοσιονομικές προβλέψεις για τα κράτη μέλη της ΕΕ (2019-2070). Θεσμικό έγγραφο 148. Μάιος 2021.

(17)

Μεταξύ 2012 και 2020, η μέση φορολογική επιβάρυνση στην ΕΕ-27 για ένα μεμονωμένο άτομο που κερδίζει τον μέσο μισθό μειώθηκε κατά περισσότερο από 2 ποσοστιαίες μονάδες.

(18)

Άρθρο 191 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ.

(19)

Διοργανική συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση, καθώς και τους νέους ιδίους πόρους, συμπεριλαμβανομένου ενός οδικού χάρτη για την εισαγωγή νέων ιδίων πόρων, ΕΕ L 433I της 22.12.2020, σ. 28.

(20)

Η πρόταση αυτή θα διαφέρει από τις προτάσεις του 2018 για τον φόρο ψηφιακών υπηρεσιών (COM(2018) 148 final) και για τη φορολογία των εταιρειών με σημαντική ψηφιακή παρουσία (COM(2018) 147 final), οι οποίες θα αποσυρθούν.

(21)

Το κόστος φορολογικής συμμόρφωσης για τις μεγάλες επιχειρήσεις εκτιμάται περίπου στο 2 % των φόρων που καταβάλλουν, ενώ για τις ΜΜΕ το αντίστοιχο ποσοστό είναι περίπου 30 %.

https://ec.europa.eu/taxation_customs/sites/taxation/files/resources/documents/tax_survey.pdf  

(22)

Οδηγία 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας, ΕΕ L 64 της 11.3.2011, σ. 1.

(23)

COM(2020) 312 final.

(24)

COM(2020) 313 final.

(25)

Η συμφωνία αυτή θα καταστήσει ουσιαστικά προαιρετική την εφαρμογή του Πυλώνα 1 για τις επιχειρήσεις.

(26)

  https://www.g20.org/wp-content/uploads/2021/04/Communique-Second-G20-Finance-Ministers-and-Central-Bank-Governors-Meeting-7-April-2021.pdf .

(27)

https://www.consilium.europa.eu/media/48976/ 250321-vtc-euco-statement-en.pdf (europa.eu)

(28)

COM(2011) 714 final.

(29)

COM(2020) 313 final.

(30)

COM(2016) 685 final και COM(2016) 683 final.

Top