EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52005AE1059

Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα την Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα δικαιώματα των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα όταν ταξιδεύουν αεροπορικώς COM(2005) 47 τελικό 07/2005 (COD)

OJ C 24, 31.1.2006, p. 12–14 (ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, NL, PL, PT, SK, SL, FI, SV)

31.1.2006   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 24/12


Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα την «Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα δικαιώματα των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα όταν ταξιδεύουν αεροπορικώς»

COM(2005) 47 τελικό 07/2005 (COD)

(2006/C 24/03)

Στις 8 Απριλίου 2005, και σύμφωνα με το άρθρο 71 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής σχετικά με την ανωτέρω πρόταση.

Το ειδικευμένο τμήμα «Μεταφορές, ενέργεια, υποδομές, κοινωνία της πληροφορίας», στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΕΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του την 1η Σεπτεμβρίου 2005, με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Cabra de Luna.

Κατά την 420ή σύνοδο ολομέλειάς της 28ης και 29ης Σεπτεμβρίου 2005 (συνεδρίαση της 28ης Σεπτεμβρίου), η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 160 ψήφους υπέρ, 2 κατά και 1 αποχή την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1.   Εισαγωγή

1.1

Η Επιτροπή παρουσίασε πρόταση κανονισμού σχετικά με τα δικαιώματα των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα όταν ταξιδεύουν αεροπορικώς, με στόχο να εξασφαλίσει στα άτομα με αναπηρία και στα άτομα με μειωμένη κινητικότητα ίσες ευκαιρίες με τον υπόλοιπο πληθυσμό κατά τις αεροπορικές μετακινήσεις.

1.2

Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι αεροπορικές μετακινήσεις συνιστούν ένα από τα μέσα για την ένταξη και την ενεργό συμμετοχή ατόμων με αναπηρίες στην οικονομική και κοινωνική ζωή.

1.3

Η Επιτροπή εντάσσει την παρούσα πρωτοβουλία στο πλαίσιο των πολιτικών της για τη μη εισαγωγή διακρίσεων, πρακτική που διατυπώνεται ρητώς ως γενική αρχή στο άρθρο 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, το άρθρο 13 της συνθήκης ΕΚ παρέχει τη δυνατότητα στην Κοινότητα να αναλάβει δράση για την καταπολέμηση των διακρίσεων, μεταξύ άλλων, λόγω αναπηρίας.

1.4

Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι να διασφαλισθεί ότι οι δυνατότητες που διανοίγονται από την δημιουργία της ενιαίας αγοράς αεροπορικών μεταφορών αποφέρουν ισοδύναμα οφέλη σε όλους τους επιβάτες.

1.5

Η πρόταση της Επιτροπής συνιστά την πρώτη νομοθετική πράξη στο κοινοτικό δίκαιο, η οποία εστιάζει ειδικά στα άτομα με αναπηρίες, μολονότι οι επιδράσεις της θα είναι θετικές για πολλά ηλικιωμένα άτομα και επιβάτες με προσωρινώς μειωμένη κινητικότητα.

1.6

Η ανωτέρω πρόταση, στόχο της οποίας αποτελεί η πρόληψη της άνισης μεταχείρισης, βασίζεται σε ορισμένες θεμελιώδεις αρχές:

οι αερομεταφορείς δεν θα πρέπει να αρνούνται τη μεταφορά των επιβατών με μειωμένη κινητικότητα, εκτός των περιπτώσεων όπου απαιτείται η άρνηση επιβίβασης για λόγους ασφαλείας·

κρίνεται απαραίτητη η παροχή κατάλληλης συνδρομής χωρίς την επιβολή άμεσης οικονομικής επιβάρυνσης για τους επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα·

στους επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα πρέπει να παρέχονται συνεχώς υψηλής ποιότητας υπηρεσίες από ένα συγκεκριμένο σημείο άφιξης σε ένα συγκεκριμένο σημείο αναχώρησης·

πρέπει να υπάρχει ένα κεντρικό σύστημα αρωγής·

επιβάλλονται αποτελεσματικές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τον κανονισμό.

1.7

Οι εκούσιες συμφωνίες που έχουν συνάψει οι αεροπορικές εταιρείες και οι αερολιμένες κατά τα τελευταία χρόνια πρέπει να θεωρούνται ως ένα πρώτο θετικό βήμα για την εξάλειψη της άνισης μεταχείρισης και για τη διασφάλιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών στα άτομα με μειωμένη κινητικότητα. Ωστόσο, επειδή οι συμφωνίες αυτές έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς κρίνεται αναγκαίο να προσδιοριστούν σαφείς αρμοδιότητες και κανόνες σε αυτόν τον σημαντικό τομέα.

2.   Γενικές Παρατηρήσεις

2.1

Η ΕΟΚΕ επικροτεί την πρωτοβουλία της Επιτροπής και εκφράζει την πλήρη υποστήριξή της στις θεμελιώδεις αρχές της πρότασης.

2.2

Ο παρών κανονισμός συμβάλλει σαφώς στην άρση των εμποδίων στις αεροπορικές μεταφορές για τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα. Επιπλέον συνδέεται με τον πρόσφατο κανονισμό που ενέκρινε η ΕΕ για την αποζημίωση των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και την παροχή συνδρομής σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ακύρωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης (1), που συμβάλλει στην προαγωγή των δικαιωμάτων των επιβατών.

2.3

Περαιτέρω, η ΕΟΚΕ έχει υπογραμμίσει σε πρόσφατες γνωμοδοτήσεις (2) της, την ανάγκη να θεσπιστεί νομοθεσία πέρα από τον τομέα της απασχόλησης, που να επικεντρώνεται στα εμπόδια που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρίες σε άλλους τομείς της ζωής. Η κινητικότητα συνιστά τομέα κλειδί για την κοινωνική ενσωμάτωση των ατόμων με αναπηρίες.

2.4

Η ΕΟΚΕ εκφράζει τη λύπη της διότι η νομοθεσία δεν προβλέπει τη δυνατότητα πρόσβασης για άτομα με αναπηρίες στις αεροπορικές υποδομές, στα οχήματα μεταφοράς επιβατών και στα αεροσκάφη. Η ΕΟΚΕ παρατηρεί ότι μόνο τέτοια μέτρα θα διασφαλίσουν τις ίσες ευκαιρίες στις αεροπορικές μετακινήσεις. Η ΕΟΚΕ καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει πρόσθετες νομοθετικές προτάσεις προκειμένου να διασφαλισθεί η προσβασιμότητα των νέων υποδομών και μεταφορικού εξοπλισμού και η βαθμιαία εξάλειψη των υφιστάμενων εμποδίων.

2.5

Η ΕΟΚΕ στηρίζει το γενικό πλαίσιο του εν λόγω κανονισμού και συμφωνεί ειδικότερα με τη διάταξη για τη θέσπιση ενιαίου κεντρικού φορέα διαχείρισης υπηρεσιών στους αερολιμένες, δεδομένου ότι ένα τέτοιο σύστημα συνιστά τον πλέον αξιόπιστο τρόπο για τη διασφάλιση της απόδοσης ευθυνών και την παροχή υψηλής ποιότητας και αδιάλειπτης συνδρομής σε επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα.

2.6

Ωστόσο, η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι ορισμένες διατάξεις πρέπει να ενισχυθούν προκειμένου να επιτευχθεί ο γενικός στόχος κατά το βέλτιστο δυνατό τρόπο.

2.7

Η ΕΟΚΕ επιμένει επίσης ότι επιβάλλεται να διενεργηθεί ευρεία διαβούλευση με τις αντιπροσωπευτικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι τα δικαιώματα όλων των πολιτών, περιλαμβανομένων και εκείνων με μειωμένη κινητικότητα, εξασφαλίζονται στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών. Επιπλέον, προκειμένου να διασφαλιστεί η καλύτερη εφαρμογή του κανονισμού, είναι σημαντικό να καθιερωθεί διάλογος (που να καλύπτει και τα πρότυπα ασφαλείας) στον οποίο θα συμμετέχουν αεροδρόμια, πάροχοι υπηρεσιών, αεροπορικές εταιρείες και αντιπροσωπευτικές οργανώσεις των επιβατών με μειωμένη κινητικότητα, συμπεριλαμβανομένων ατόμων με περιορισμένη κινητικότητα από την Επιτροπή χρηστών του αερολιμένα.

Η ΕΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίησή της διότι η συνδρομή δεν θα επιβαρύνει τα άτομα με αναπηρίες αλλά διαφωνεί με την πρόταση να χρηματοδοτείται η εν λόγω συνδρομή με τρόπο που να μεταθέτει το κόστος ισότιμα σε όλους τους επιβάτες, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 7 της πρότασης κανονισμού. Η ΕΟΚΕ επαναλαμβάνει ότι το κόστος της συνδρομής πρέπει να κατανέμεται μεταξύ των αερομεταφορέων ανάλογα με τον αριθμό των επιβατών καθενός από αυτούς από και προς το συγκεκριμένο αερολιμένα και ότι, σε καμία περίπτωση, δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε αύξηση των ναύλων που καταβάλλουν οι επιβάτες.

2.8

Η ΕΟΚΕ επισημαίνει ότι η παρέκκλιση από τη βασική αρχή που διατυπώνεται στο άρθρο 3 — η πρόληψη άρνησης μεταφοράς — η οποία ορίζεται στο άρθρο 4, βάσει της οποίας είναι δυνατή η άρνηση επιβίβασης για την πλήρωση απαιτήσεων ασφαλείας, πρέπει να διασαφηνιστεί περαιτέρω προκειμένου να αποφευχθούν περιπτώσεις αυθαίρετης άρνησης. Κρίνει αναγκαίο να προσδιοριστεί συγκεκριμένο πλαίσιο σε επίπεδο ΕΕ που να καθορίζει και να αποσαφηνίζει τις απαιτήσεις ασφαλείας, είτε μέσω ενός παραρτήματος στον παρόντα κανονισμό, είτε μέσω ενός κανονισμού εφαρμογής. Επί του παρόντος, οι κανόνες αυτοί προσδιορίζονται από τους αερομεταφορείς ή από τη νομοθεσία και για το λόγο αυτό διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό και ορισμένες φορές είναι αντιφατικοί. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να καθορίζονται οι απαιτήσεις ασφαλείας από την εθνική νομοθεσία δεν θα επιλύσει το πρόβλημα. Επιπροσθέτως, πληροφορίες σχετικά με τις απαιτήσεις ασφαλείας πρέπει να διατίθενται ελεύθερα σε όλους τους επιβάτες και όχι μόνο κατόπιν αιτήσεως.

2.9

Η ΕΟΚΕ τονίζει επίσης την έλλειψη ρητής διάταξης που να υποχρεώνει την εκάστοτε αεροπορική εταιρεία να επιστρέφει τους καταβληθέντες ναύλους ή να πραγματοποιεί εκ νέου κράτηση θέσης ή να μεριμνεί για άτομα στα οποία αρνήθηκε την επιβίβαση βάσει του κανονισμού κατά τρόπο παρόμοιο με εκείνο που προβλέπει ο κανονισμός για την αποζημίωση των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχή συνδρομής σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ακύρωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης.

2.10

Η ΕΟΚΕ υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη ενίσχυσης των διατάξεων σχετικά με την υποχρέωση παροχής συνδρομής που αναφέρεται στο άρθρο 5. Η ευθύνη του φορέα διαχείρισης του αερολιμένα πρέπει να επεκταθεί και στους επιβάτες που μεταφέρονται ή διέρχονται μέσω ενός αερολιμένα εφόσον έχουν λάβει 24ωρη προηγούμενη ειδοποίηση. Η υφιστάμενη διατύπωση της πρότασης («καταβάλλει κάθε εύλογη προσπάθεια») δεν είναι ικανοποιητική. Ωστόσο, μπορούν να ληφθούν υπόψη εξαιρετικές περιπτώσεις που δεν εξαρτώνται από τον φορέα διαχείρισης.

2.11

Η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι όλοι οι ευρωπαϊκοί αερολιμένες πρέπει να θεσπίσουν συνεκτικά, υψηλής ποιότητας πρότυπα για τους επιβάτες με περιορισμένη κινητικότητα, πέρα από εκείνα που προβλέπονται στο παράρτημα Ι του εν λόγω κανονισμού. Με το προτεινόμενο όριο των δύο εκατομμυρίων επιβατών εξαιρείται σημαντικός αριθμός ευρωπαϊκών αερολιμένων από την ανωτέρω βασική υποχρέωση. Ακόμη, η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι και για τους μικρούς αερολιμένες με λιγότερο από ένα εκατομμύριο διακινούμενους επιβάτες ετησίως, πρέπει να θεσπισθούν ποιοτικά πρότυπα, προσαρμοσμένα στο μέγεθός τους και σε τοπικό επίπεδο, σε στενή συνεργασία με οργανώσεις ατόμων με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένων ατόμων με περιορισμένη κινητικότητα.

2.12

Η ΕΟΚΕ επισημαίνει εξάλλου ότι πρέπει να προβλεφθεί η επιμόρφωση κατάλληλου προσωπικού σε θέματα που αφορούν τα άτομα με αναπηρίες, ώστε να εξασφαλίζεται επαρκής συνδρομή ανάλογα με τις ανάγκες και την κατάσταση κάθε ατόμου. Η εφαρμογή των νέων τεχνολογιών (όπως υπηρεσίες σύντομων μηνυμάτων ή συσκευών επικοινωνίας) θα μπορούσε επίσης να διευκολύνει τη μεταφορά επιβατών με μειωμένη κινητικότητα (όπως άτομα με μειωμένη ακοή και όραση).

2.13

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι πρέπει να υπάρχει μια απλή διαδικασία για τη γνωστοποίηση της ανάγκης για παροχή συνδρομής· η συνδρομή αυτή θα πρέπει εξάλλου να παρέχεται δωρεάν. Η γνωστοποίηση απευθύνεται κατά γενικό κανόνα στις αεροπορικές εταιρείες και πραγματοποιείται κατά την κράτηση των εισιτηρίων. Συνεπώς, έχει μεγάλη σημασία η μεταφορά των πληροφοριών από τις αεροπορικές εταιρείες προς τους αερολιμένες να είναι αξιόπιστη, προκειμένου να διασφαλιστεί η βέλτιστη ποιότητα των υπηρεσιών. Θα πρέπει να χορηγείται ένας κωδικός επιβεβαίωσης στους επιβάτες όταν κοινοποιείται η ανάγκη συνδρομής. Ακόμη, σε περίπτωση διαφοράς, η απόδειξη για την απουσία κοινοποίησης πρέπει να βαρύνει τους αερομεταφορείς και/ή στον ταξιδιωτικό πράκτορα που προέβη στην κράτηση.

2.14

Επιπλέον, στη διαδικασία γνωστοποίησης θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι απαιτήσεις ως προς τη δυνατότητα πρόσβασης. Θα πρέπει να διατίθενται εναλλακτικές λύσεις επικοινωνίας, π.χ. τηλέφωνο ή διαδίκτυο. Οι ιστοσελίδες πρέπει να είναι συμβατές με την τεχνολογία WAI (3) και η τηλεφωνική γνωστοποίηση πρέπει να πραγματοποιείται δωρεάν.

2.15

Επίσης, η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι στο κείμενο του κανονισμού θα πρέπει να εισαχθεί αναφορά στην οδηγία 95/46/ΕΚ σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, προκειμένου να διασφαλισθεί τόσο ο σεβασμός της ιδιωτικής ζωής όσο και η χρήση της αιτούμενης πληροφορίας μόνο για την εκτέλεση της υποχρέωσης συνδρομής και όχι εις βάρος του επιβάτη που ζητεί την υπηρεσία.

2.16

Η ΕΟΚΕ εκφράζει την ανησυχία της διότι ο ορισμός ποικίλων φορέων αρμόδιων για τις παραβάσεις στα κράτη μέλη μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη αποτελεσματικών διαδικασιών, αλλά και την πρόσβαση εκ μέρους των επιβατών. Η ΕΟΚΕ τονίζει την ανάγκη να οριστεί ένα μόνο όργανο, με ευχερή πρόσβαση, το οποίο θα παραλαμβάνει τις καταγγελίες, θα ελέγχει την εφαρμογή του κανονισμού και θα λαμβάνει μέτρα για την εκτέλεσή του. Η ΕΟΚΕ εκτιμά ότι κάθε κράτος μέλος μπορεί να ορίσει ένα μόνο αρμόδιο φορέα για τα θέματα αυτά, ώστε να δημιουργηθεί ένα σύστημα απλούστερο από το προτεινόμενο. Λαμβάνοντας υπόψη τη διεθνοποίηση των αεροπορικών συγκοινωνιών, καθώς και τον αυξανόμενο αριθμό επιβατών που ταξιδεύουν μεταξύ χωρών εκτός της χώρας διαμονής τους, η ΕΟΚΕ θεωρεί σκόπιμη τη θέσπιση ενός φορέα σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

2.17

H EOKE εκτιμά ότι σε περίπτωση καταστροφής ή απώλειας εξοπλισμού κινητικότητας, τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα πρέπει να αποζημιώνονται πλήρως. Πρέπει να ληφθούν δεόντως υπόψη οι σημαντικές επιπτώσεις στην κινητικότητα, την αυτονομία και την ασφάλεια του επιβάτη. Η ΕΟΚΕ εκτιμά εξάλλου ότι ο αερομεταφορέας πρέπει να είναι υπεύθυνος για το χειρισμό του εξοπλισμού μετακίνησης από το προσωπικό εδάφους, ώστε να εξασφαλίζεται η συνοχή με το διεθνές πλαίσιο για την ευθύνη του αερομεταφορέα όπως ορίζει η Σύμβαση του Μόντρεαλ.

2.18

Επίσης, η ΕΟΚΕ επισημαίνει την ανάγκη να θεσπισθούν ρητά στον κανονισμό σαφείς αρμοδιότητες και νομικές ευθύνες σε περίπτωση ατυχήματος ή εσφαλμένης μεταχείρισης επιβατών που χρήζουν συνδρομής, είτε στο αεροδρόμιο, είτε κατά την επιβίβαση στο αεροσκάφος σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βαρσοβίας όπως τροποποιήθηκε από τις Συμβάσεις της Χάγης και του Μόντρεαλ (4).

2.19

Η ΕΟΚΕ επιθυμεί επίσης να αναφερθεί σε ορισμένα ζητήματα σχετικά με τη συνδρομή επί του αεροσκάφους. Η ΕΟΚΕ προτείνει να διαγραφεί ο περιορισμός της μεταφοράς εκπαιδευμένων σκύλων σε πέντε ώρες, διότι τέτοιος περιορισμός δεν υφίσταται στην πράξη. Ο κανονισμός πρέπει επίσης να περιλαμβάνει την απαίτηση να ενημερώνουν οι αερομεταφορείς σχετικά με τους περιορισμούς μεταφοράς εξοπλισμού μετακίνησης στο αεροσκάφος. Οι διατάξεις που αφορούν την πρόσβαση στις πληροφορίες σχετικά με τις πτήσεις πρέπει να αφορούν και τα μέτρα ασφαλείας.

2.20

Η ΕΟΚΕ ανησυχεί επίσης διότι ο κανονισμός δεν αναφέρεται στο σύνολο των παραγόντων που παρεμποδίζουν την αεροπορική μεταφορά. Έχει μεγάλη σημασία να διαθέτουν όλοι οι νέοι αερολιμένες πρόσβαση για άτομα με μειωμένη κινητικότητα και να καταργηθούν σταδιακά στους υπάρχοντες αερολιμένες όλα τα εμπόδια στην ισότιμη πρόσβαση.

2.21

Επιπλέον, η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι οι αερομεταφορείς, κατά την αγορά νέων αεροσκαφών, θα πρέπει να επιλέγουν αεροσκάφη που να ανταποκρίνονται καλύτερα στις προδιαγραφές πρόσβασης.

3.   Συμπεράσματα

3.1

Η ΕΟΚΕ υποστηρίζει σθεναρά την πρόταση αλλά συνιστά ορισμένες αλλαγές ώστε στο Μέρος 2, να εξασφαλίζεται μεγαλύτερη συνοχή και αποτελεσματικότητα ως προς την παροχή ίσων ευκαιριών σε επιβάτες με αναπηρίες και μειωμένη κινητικότητα όταν ταξιδεύουν αεροπορικώς.

Βρυξέλλες, 28 Σεπτεμβρίου 2005

Η Πρόεδρος

της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Anne Marie SIGMUND


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Φεβρουαρίου 2004 για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και την παροχή συνδρομής σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ακύρωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 40 της 17/02/2004 σελ. 1) – Γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ ΕΕ C 241 της 7/10//2002 σελ. 29.

(2)  Πρβλ. γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την Κοινωνική ένταξη των ατόμων με ειδικές ανάγκες -ΕΕ C 241 της 7/10/2002 σελ. 89 και γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών -«Ίσες ευκαιρίες για τα άτομα με αναπηρίες: ένα ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης»ΕΕ C 110 της 30/04/2004 σελ.26.

(3)  Η πρωτοβουλία προσβασιμότητα του διαδικτύου (Web Accessibility Initiative - WAI) αποτελεί μια διεθνώς αναγνωρισμένη σειρά κατευθυντήριων γραμμών για την πρόσβαση σε ιστοθέσεις, φυλλομετρητές και εργαλεία συγγραφής, προκειμένου να διευκολύνεται η πρόσβαση στον ιστό των ατόμων με αναπηρίες (π.χ. σωματικές, όρασης, ακοής καθώς και γνωστικές ή νευρολογικές). Για περισσότερες πληροφορίες: http://www.w3.org/WAI καθώς και την Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την προσβασιμότητα στις δημόσιες ιστοθέσεις της 25ης Σεπτεμβρίου 2001.

(4)  Πρβλ. Άρθρο 7 που καθορίζει τις ευθύνες του αερομεταφορέα σε περίπτωση ατυχήματος, είτε επί του αεροσκάφους ή κατά την επιβίβαση και αποβίβαση επιβάτη.


Top