EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32019R1022

Κανονισμός (ΕΕ) 2019/1022 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου σχετικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης βενθοπελαγικών αποθεμάτων στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014

PE/32/2019/REV/1

OJ L 172, 26.6.2019, p. 1–17 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

Legal status of the document In force: This act has been changed. Current consolidated version: 14/08/2019

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/1022/oj

26.6.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 172/1


ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2019/1022 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 20ής Ιουνίου 2019

για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου σχετικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης βενθοπελαγικών αποθεμάτων στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, της 10ης Δεκεμβρίου 1982, για το δίκαιο της θάλασσας, στην οποία η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος, προβλέπει υποχρεώσεις διατήρησης, συμπεριλαμβανομένων της διατήρησης ή της αποκατάστασης των πληθυσμών των αλιευόμενων ειδών σε επίπεδα τα οποία μπορούν να εξασφαλίσουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ).

(2)

Στην παγκόσμια σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για την αειφόρο ανάπτυξη, που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη το 2015, η Ένωση και τα κράτη μέλη της δεσμεύτηκαν για την αποτελεσματική ρύθμιση της αλίευσης, για το τέλος της υπεραλίευσης, της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας και των καταστροφικών αλιευτικών πρακτικών και για την εφαρμογή επιστημονικά τεκμηριωμένων σχεδίων διαχείρισης, έως το 2020, προκειμένου να αποκατασταθούν τα αποθέματα ιχθύων το συντομότερο δυνατόν, τουλάχιστον σε επίπεδα που να μπορούν να παράγουν ΜΒΑ, όπως καθορίζεται από τα βιολογικά τους χαρακτηριστικά.

(3)

Η υπουργική διακήρυξη της Μάλτας «Medfish4Ever», της 30ής Μαρτίου 2017 (3), ορίζει νέο πλαίσιο για τη διακυβέρνηση της αλιείας στη Μεσόγειο Θάλασσα και προβλέπει πρόγραμμα εργασίας με πέντε συγκεκριμένες δράσεις για τα επόμενα 10 έτη. Μια από τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν είναι η θέσπιση πολυετών σχεδίων.

(4)

Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) θεσπίζει τους κανόνες της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΚΑΠ) σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης. Η ΚΑΠ θα πρέπει να συμβάλλει στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, στη βιώσιμη διαχείριση όλων των ειδών που τυγχάνουν εμπορικής εκμετάλλευσης, και ιδιαίτερα στην επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης έως το 2020.

(5)

Στους στόχους της ΚΑΠ περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η μακροπρόθεσμη διασφάλιση περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά βιώσιμων δραστηριοτήτων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, η εφαρμογή της προληπτικής προσέγγισης στη διαχείριση της αλιείας και η υλοποίηση οικοσυστημικής προσέγγισης στη διαχείριση της αλιείας. Η ΚΑΠ συμβάλλει, επίσης, στην εξασφάλιση ικανοποιητικού επιπέδου διαβίωσης για τον αλιευτικό κλάδο, συμπεριλαμβανομένων της αλιείας μικρής κλίμακας, της παραδοσιακής ή της παράκτιας αλιείας. Η επίτευξη των στόχων αυτών συμβάλλει, επιπλέον, στη διαθεσιμότητα του επισιτιστικού εφοδιασμού και παρέχει οφέλη για την απασχόληση.

(6)

Για την επίτευξη των στόχων της ΚΑΠ, θα πρέπει να θεσπιστούν ορισμένα μέτρα διατήρησης, όπως πολυετή σχέδια, τεχνικά μέτρα και ο καθορισμός και η κατανομή μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας.

(7)

Βάσει των άρθρων 9 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, τα πολυετή σχέδια πρέπει να βασίζονται σε επιστημονικές, τεχνικές και οικονομικές γνωμοδοτήσεις. Σύμφωνα με τις εν λόγω διατάξεις, το πολυετές σχέδιο που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό («σχέδιο») θα πρέπει να περιλαμβάνει σκοπούς, ποσοτικοποιημένους στόχους με σαφή χρονοδιαγράμματα, σημεία αναφοράς διατήρησης, μέτρα διασφάλισης και τεχνικά μέτρα σχεδιασμένα για την αποτροπή και τη μείωση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων.

(8)

Οι «βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις» θα πρέπει να θεωρείται ότι αναφέρονται σε δημοσιοποιημένες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις που βασίζονται στα πιο σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα και μεθόδους και είτε έχουν εκδοθεί ή έχουν επανεξεταστεί από ανεξάρτητο επιστημονικό φορέα, αναγνωρισμένο στην Ένωση ή σε διεθνές επίπεδο.

(9)

Η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίζει τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις για τα αποθέματα που εντάσσονται στο πεδίο εφαρμογής του σχεδίου. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να συμβουλεύεται ιδίως την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας («ΕΤΟΕΑ»). Η Επιτροπή θα πρέπει ιδίως να εξασφαλίζει τις δημοσιοποιημένες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών για τη μεικτή αλιεία, που λαμβάνουν υπόψη το σχέδιο και υποδεικνύουν εύρος FMSY και σημεία αναφοράς διατήρησης (BPA και BLIM).

(10)

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 (5) θεσπίζει πλαίσιο διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο Θάλασσα και απαιτεί την υιοθέτηση σχεδίων διαχείρισης της αλιείας με χρήση διχτυών τράτας, γρίπων συρόμενων από σκάφος, πεζότρατων, κυκλωτικών διχτύων και δραγών στα χωρικά ύδατα των κρατών μελών.

(11)

Η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία έχουν θεσπίσει σχέδια διαχείρισης βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006. Εντούτοις, υπάρχει έλλειψη συνέπειας μεταξύ των εν λόγω σχεδίων και δεν λαμβάνονται υπόψη όλα τα εργαλεία για την εκμετάλλευση βενθοπελαγικών αποθεμάτων και οι αλληλοεπικαλύψεις στην κατανομή ορισμένων αποθεμάτων και αλιευτικών στόλων. Πέραν αυτού, τα εν λόγω σχέδια αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά για την επίτευξη των στόχων της ΚΑΠ. Τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη εξέφρασαν τη στήριξή τους στην ανάπτυξη και εφαρμογή πολυετούς σχεδίου για τα σχετικά αποθέματα σε επίπεδο Ένωσης.

(12)

Σύμφωνα με την ΕΤΟΕΑ, η εκμετάλλευση αρκετών βενθοπελαγικών αποθεμάτων στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα υπερβαίνει μακράν τα απαιτούμενα επίπεδα για την επίτευξη ΜΒΑ.

(13)

Συνεπώς, είναι σκόπιμο να θεσπιστεί πολυετές σχέδιο για τη διατήρηση και τη βιώσιμη εκμετάλλευση των βενθοπελαγικών αποθεμάτων στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα.

(14)

Το σχέδιο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον μεικτό χαρακτήρα της αλιείας και τη δυναμική μεταξύ των αποθεμάτων που κατέχουν κυρίαρχη θέση σε αυτή, δηλαδή μπακαλιάρος μερλούκιος (Merluccius merluccius), κουτσομούρα (Mullus barbatus), κόκκινη γαρίδα βαθέων υδάτων (Parapenaeus longirostris), καραβίδα (Nephrops norvegicus), κόκκινη γαρίδα (Aristeus antennatus) και κόκκινη γιγαντογαρίδα (Aristaeomorpha foliacea). Θα πρέπει, επίσης, να λαμβάνει υπόψη τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα που αλιεύονται στο πλαίσιο της βενθοπελαγικής αλιείας, και τα βενθοπελαγικά αποθέματα για τα οποία τα διαθέσιμα δεδομένα είναι ανεπαρκή. Θα πρέπει να εφαρμόζεται στην αλιεία βενθοπελαγικών ειδών (ιδίως με δίχτυα τράτας, δίχτυα βυθού, παγίδες και παραγάδια) που διενεργείται στα ύδατα της Ένωσης ή από αλιευτικά σκάφη της Ένωσης εκτός των υδάτων της Ένωσης της δυτικής Μεσογείου Θάλασσας.

(15)

Όταν η θνησιμότητα λόγω ερασιτεχνικής αλιείας έχει σημαντικό αντίκτυπο στα οικεία αποθέματα, το Συμβούλιο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να θέτει χωρίς διακρίσεις όρια στους ερασιτέχνες αλιείς. Κατά τον καθορισμό των ορίων αυτών από το Συμβούλιο, θα πρέπει να γίνεται αναφορά σε διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια. Όπου κρίνεται σκόπιμο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν τα απαραίτητα και αναλογικά μέτρα για τον έλεγχο και τη συλλογή δεδομένων για την αξιόπιστη εκτίμηση των πραγματικών επιπέδων αλιευμάτων ερασιτεχνικής αλιείας. Επιπλέον, θα πρέπει να είναι δυνατή η θέσπιση τεχνικών μέτρων διατήρησης όσον αφορά την ερασιτεχνική αλιεία.

(16)

Το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής του σχεδίου θα πρέπει να βασίζεται στη γεωγραφική κατανομή των αποθεμάτων, όπως αυτή περιγράφεται στις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. Λόγω βελτίωσης των επιστημονικών πληροφοριών, ενδεχομένως να απαιτηθούν μελλοντικές μεταβολές στη γεωγραφική κατανομή των αποθεμάτων που ορίζεται στο σχέδιο. Συνεπώς, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις για την προσαρμογή της γεωγραφικής κατανομής των αποθεμάτων που ορίζεται στο σχέδιο, εφόσον επιστημονικές γνωμοδοτήσεις υποδεικνύουν μεταβολή στη γεωγραφική κατανομή των σχετικών αποθεμάτων.

(17)

Στόχος του σχεδίου θα πρέπει να είναι η συμβολή στην επίτευξη των στόχων της ΚΑΠ και, ιδίως, στην επίτευξη και διατήρηση της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης των αποθεμάτων-στόχων, στην εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης για τα βενθοπελαγικά αποθέματα και τα πελαγικά παρεμπίπτοντα αλιεύματα που αλιεύονται στο πλαίσιο της βενθοπελαγικής αλιείας, που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης, και στην προώθηση επαρκούς επιπέδου διαβίωσης για όσους εξαρτώνται από τις αλιευτικές δραστηριότητες, λαμβανομένων υπόψη της παράκτιας αλιείας και των κοινωνικοοικονομικών πτυχών. Το σχέδιο θα πρέπει επίσης να εφαρμόζει την οικοσυστημική προσέγγιση ως προς τη διαχείριση της αλιείας για να ελαχιστοποιηθούν οι αρνητικές επιπτώσεις των αλιευτικών δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο οικοσύστημα. Θα πρέπει να είναι σύμφωνο με την περιβαλλοντική νομοθεσία της Ένωσης, και ειδικότερα με τον στόχο επίτευξης καλής περιβαλλοντικής κατάστασης έως το 2020, σύμφωνα με την οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), και τους στόχους της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) και της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (8).

(18)

Ενδείκνυται να προσδιοριστεί ο στόχος θνησιμότητας λόγω αλιείας (F) που αντιστοιχεί στον στόχο επίτευξης και διατήρησης της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης (MSY) ως εύρος τιμών συμβατών προς την επίτευξη μέγιστης βιώσιμης απόδοσης (FMSY). Το εν λόγω εύρος τιμών, το οποίο βασίζεται στις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, είναι απαραίτητο προκειμένου να παρέχεται ευελιξία ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, να συμβάλλει στην υλοποίηση της υποχρέωσης εκφόρτωσης και να λαμβάνει υπόψη τη μεικτή αλιεία. Βάσει του σχεδίου, προκύπτει ότι το εν λόγω εύρος τιμών θα επιφέρει μείωση στη μακροπρόθεσμη απόδοση που δεν θα υπερβαίνει το 5 % σε σύγκριση με τη ΜΒΑ. Επιπλέον, το ανώτατο όριο του εύρους FMSY είναι απαραβίαστο, ούτως ώστε η πιθανότητα μείωσης των αποθεμάτων υπό το οριακό σημείο αναφοράς για τη βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής (BLIM) να μην υπερβαίνει το 5 %.

(19)

Για τον καθορισμό της μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας, θα πρέπει να υφίσταται εύρος FMSY υπό «κανονικές συνθήκες» και, εφόσον τα σχετικά αποθέματα βρίσκονται σε καλή κατάσταση, η δυνατότητα να καθορίζεται η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια πέραν του εν λόγω εύρους FMSY για το πιο ευάλωτο απόθεμα εάν, βάσει επιστημονικών γνωμοδοτήσεων, είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τη μεικτή αλιεία, προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση ζημίας σε απόθεμα εξαιτίας της δυναμικής των αποθεμάτων εντός ενός συγκεκριμένου είδους ή μεταξύ ειδών, ή για να περιοριστούν οι ετήσιες μεταβολές της μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας. Ο στόχος θνησιμότητας λόγω αλιείας σύμφωνα με το εν λόγω εύρος FMSY θα πρέπει να επιτευχθεί σε προοδευτική, αυξητική, βάση έως το 2020, όπου είναι δυνατό, και το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2025.

(20)

Για τα αποθέματα για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμοι στόχοι σχετικά με τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση, και ενόψει της εφαρμογής διασφαλίσεων, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν σημεία αναφοράς διατήρησης εκφρασμένα σε προληπτικά σημεία αναφοράς (BPA) και οριακά σημεία αναφοράς (BLIM).

(21)

Θα πρέπει να προβλεφθούν κατάλληλες διασφαλίσεις, ώστε να διασφαλιστεί ότι επιτυγχάνονται οι στόχοι και να ενεργοποιηθούν, όπου απαιτείται, διορθωτικά μέτρα, μεταξύ άλλων σε περιπτώσεις που τα αποθέματα υπολείπονται των σημείων αναφοράς διατήρησης. Τα διορθωτικά μέτρα θα πρέπει να περιλαμβάνουν μέτρα έκτακτης ανάγκης σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 13 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια και άλλα ειδικά μέτρα διατήρησης.

(22)

Προκειμένου να διασφαλιστεί διαφανής πρόσβαση στην αλιεία και επίτευξη των ποσοστών-στόχων θνησιμότητας λόγω αλιείας, θα πρέπει να θεσπιστεί καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας σε επίπεδο Ένωσης για τις τράτες, οι οποίες αποτελούν το κύριο εργαλείο εκμετάλλευσης βενθοπελαγικών αποθεμάτων στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα. Για τον σκοπό αυτόν, θα πρέπει να καθοριστούν ομάδες αλιευτικής προσπάθειας, προκειμένου το Συμβούλιο να ορίσει τη μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια, εκφρασμένη σε αριθμό ημερών σε ετήσια βάση. Εφόσον είναι απαραίτητο, στο καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας θα πρέπει να ενσωματωθούν και άλλα αλιευτικά εργαλεία.

(23)

Δεδομένης της ανησυχητικής κατάστασης αρκετών βενθοπελαγικών αποθεμάτων στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα και προκειμένου να μειωθούν τα υφιστάμενα υψηλά ποσοστά θνησιμότητας λόγω αλιείας, το καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας θα πρέπει να συνεπάγεται σημαντική μείωση της αλιευτικής προσπάθειας κατά τα πρώτα πέντε έτη της εφαρμογής του σχεδίου.

(24)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν ειδικά μέτρα, ούτως ώστε να διασφαλίσουν ότι το καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας είναι αποτελεσματικό και πρακτικό, μέσω μιας μεθόδου κατανομής των ποσοστώσεων αλιευτικής προσπάθειας σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, της δημιουργίας καταλόγου σκαφών, της έκδοσης αλιευτικών αδειών και της καταγραφής και διαβίβασης των σχετικών δεδομένων για την αλιευτική προσπάθεια.

(25)

Προκειμένου να συμβάλουν στην αποτελεσματική επίτευξη των στόχων του σχεδίου, και σύμφωνα με τις αρχές τις χρηστής διακυβέρνησης που προβλέπεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να προωθούν συστήματα συμμετοχικής διαχείρισης σε τοπικό επίπεδο.

(26)

Για την προστασία των περιοχών ωοτοκίας και των ευαίσθητων ενδιαιτημάτων και τη διασφάλιση της αλιείας μικρής κλίμακας, η παράκτια ζώνη θα πρέπει κατά κανόνα να προορίζεται για πιο επιλεκτικούς τύπους αλιείας. Συνεπώς, το σχέδιο θα πρέπει να θεσπίσει απαγόρευση δραστηριοποίησης των τρατών εντός έξι ναυτικών μιλίων από την ακτή, εκτός από τις περιοχές που είναι βαθύτερες από την ισοβαθή των 100 μέτρων για τρεις μήνες ετησίως. Θα πρέπει να είναι δυνατή η θέσπιση και άλλων απαγορευμένων περιοχών, εάν με τον τρόπο αυτό μπορεί να εξασφαλιστεί μείωση τουλάχιστον 20 % των αλιευμάτων νεαρών μπακαλιάρων.

(27)

Επίσης, θα πρέπει να ληφθούν περαιτέρω μέτρα διατήρησης όσον αφορά τα βενθοπελαγικά αποθέματα. Ειδικότερα, με βάση τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν πρόσθετες απαγορεύσεις σε περιοχές με υψηλές συγκεντρώσεις αναπαραγωγικών ατόμων, ούτως ώστε να προστατευθεί το ενήλικο στάδιο ζωής του μπακαλιάρου μερλούκιου που πλήττεται σοβαρά.

(28)

Θα πρέπει να εφαρμοστεί η προληπτική προσέγγιση στα παρεμπίπτοντα αλιεύματα και στα βενθοπελαγικά αποθέματα για τα οποία δεν υφίστανται επαρκή δεδομένα. Θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικά μέτρα διατήρησης σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, εάν οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις καταδεικνύουν την ανάγκη λήψης διορθωτικών μέτρων.

(29)

Το σχέδιο θα πρέπει να προβλέπει τη θέσπιση πρόσθετων μέτρων διατήρησης με τη μορφή κατ' εξουσιοδότηση πράξεων. Κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του σχεδίου, ιδίως όσον αφορά τη διατήρηση των βενθοπελαγικών αποθεμάτων και τη βελτίωση της επιλεκτικότητας.

(30)

Για τη συμμόρφωση προς την υποχρέωση εκφόρτωσης που θεσπίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, το σχέδιο θα πρέπει να προβλέπει τον περαιτέρω καθορισμό πρόσθετων μέτρων διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

(31)

Προκειμένου το σχέδιο να προσαρμοστεί έγκαιρα στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδώσει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτως ώστε να συμπληρωθεί ο παρών κανονισμός με διορθωτικά και τεχνικά μέτρα διατήρησης, να εφαρμοστεί η υποχρέωση εκφόρτωσης και να τροποποιηθούν ορισμένα στοιχεία του σχεδίου. Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή να διεξαγάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες θα πρέπει να διεξαχθούν σύμφωνα με τις αρχές που ορίζει η διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου (9). Πιο συγκεκριμένα, για την εξασφάλιση ίσης συμμετοχής στην εκπόνηση των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα κατά τον ίδιο χρόνο με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, και οι εμπειρογνώμονές τους έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που ασχολούνται με την εκπόνηση των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.

(32)

Θα πρέπει να οριστεί η προθεσμία για την υποβολή κοινών συστάσεων από τα κράτη μέλη με άμεσο διαχειριστικό συμφέρον, όπως απαιτείται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

(33)

Για να είναι δυνατή η αξιολόγηση της προόδου σε σχέση με τη ΜΒΑ, το σχέδιο θα πρέπει να επιτρέπει την τακτική επιστημονική παρακολούθηση των σχετικών αποθεμάτων και, εάν είναι δυνατόν, των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων.

(34)

Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί σε περιοδική βάση την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα του παρόντος κανονισμού. Η εν λόγω αξιολόγηση θα πρέπει να βασίζεται στην περιοδική αξιολόγηση του σχεδίου, βάσει των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων από την ΕΤΟΕΑ, έως τις 17 Ιουλίου 2024 και κάθε τρία έτη στη συνέχεια. Το εν λόγω χρονικό διάστημα θα επιτρέπει την πλήρη εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης και την έγκριση και την εφαρμογή περιφερειοποιημένων μέτρων, τα οποία θα έχουν επίδραση στα αποθέματα και τον τύπο αλιείας.

(35)

Προκειμένου να παρέχεται ασφάλεια δικαίου, κρίνεται σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι τα μέτρα προσωρινής παύσης που έχουν θεσπιστεί προς επίτευξη των στόχων του σχεδίου μπορούν να θεωρηθούν επιλέξιμα για στήριξη δυνάμει των διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10).

(36)

Προκειμένου να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της αλιευτικής ικανότητας του στόλου και της διαθέσιμης μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας, θα πρέπει να είναι δυνατή η παροχή στήριξης από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας για τη μόνιμη παύση των αλιευτικών δραστηριοτήτων στα ασύμμετρα τμήματα του στόλου που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 508/2014 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

(37)

Πριν από την κατάρτιση του σχεδίου, εκτιμήθηκε δεόντως ο ενδεχόμενος οικονομικός και κοινωνικός του αντίκτυπος σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

(38)

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια καθορίζεται για κάθε ημερολογιακό έτος, οι διατάξεις σχετικά με το καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας θα πρέπει να εφαρμοστούν από την 1η Ιανουαρίου 2020. Λαμβάνοντας υπόψη την περιβαλλοντική, κοινωνική και οικονομική βιωσιμότητα, οι διατάξεις σχετικά με το εύρος FMSY και σχετικά με τις διασφαλίσεις για τα αποθέματα κάτω από το BPA θα πρέπει να εφαρμοστούν από την 1η Ιανουαρίου 2025,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1.   Ο παρών κανονισμός θεσπίζει πολυετές σχέδιο («σχέδιο») για τη διατήρηση και τη βιώσιμη εκμετάλλευση των βενθοπελαγικών αποθεμάτων στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα.

2.   Ο παρών κανονισμός ισχύει για τα ακόλουθα αποθέματα:

α)

κόκκινη γαρίδα (Aristeus antennatus) στις υποπεριοχές 1, 5, 6 και 7 της ΓΕΑΜ,

β)

κόκκινη γαρίδα βαθέων υδάτων (Parapenaeus longirostris) στις υποπεριοχές 1, 5, 6 και 9-10-11 της ΓΕΑΜ,

γ)

κόκκινη γιγαντογαρίδα (Aristaeomorpha foliacea) στις υποπεριοχές 9-10-11 της ΓΕΑΜ,

δ)

μπακαλιάρος μερλούκιος (Merluccius merluccius) στις υποπεριοχές 1-5-6-7 και 9-10-11 της ΓΕΑΜ,

ε)

καραβίδα (Nephrops norvegicus) στις υποπεριοχές 5, 6, 9 και 11 της ΓΕΑΜ,

στ)

κουτσομούρα (Mullus barbatu) στις υποπεριοχές 1, 5, 6, 7, 9, 10 και 11 της ΓΕΑΜ.

3.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται επίσης στα παρεμπιπτόντως αλιευόμενα αποθέματα που συλλαμβάνονται στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα κατά την αλίευση των αποθεμάτων που παρατίθενται στην παράγραφο 2. Εφαρμόζεται επίσης σε όλα τα βενθοπελαγικά αποθέματα που αλιεύονται στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα για τα οποία δεν υπάρχουν διαθέσιμα επαρκή στοιχεία.

4.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στην εμπορική αλιεία των βενθοπελαγικών αποθεμάτων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3, όταν πραγματοποιείται στα ενωσιακά ύδατα ή από αλιευτικά σκάφη της Ένωσης εκτός των ενωσιακών υδάτων της δυτικής Μεσογείου Θάλασσας.

5.   Ο παρών κανονισμός ορίζει επίσης λεπτομέρειες σχετικά με την εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης στα ύδατα της Ένωσης της δυτικής Μεσογείου Θάλασσας για τα αποθέματα ειδών για τα οποία ισχύει η υποχρέωση εκφόρτωσης βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και τα οποία αλιεύονται στο πλαίσιο της βενθοπελαγικής αλιείας.

6.   Ο παρών κανονισμός προβλέπει τεχνικά μέτρα, όπως ορίζονται στο άρθρο 13, τα οποία εφαρμόζονται στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα για όλα τα αποθέματα.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, πέραν των ορισμών που προβλέπονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου (11) και στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

1)   «δυτική Μεσόγειος Θάλασσα»: οι γεωγραφικές υποπεριοχές (ΓΥΠ) της ΓΕΑΜ 1 (Βόρειο Πέλαγος Αλμποράν), 2 (Νήσος Αλμποράν), 5 (Βαλεαρίδες Νήσοι), 6 (Βόρεια Ισπανία), 7 (κόλπος των Λεόντων), 8 (Κορσική), 9 (Λιγυρικό και Βόρειο Τυρρηνικό Πέλαγος), 10 (Νότιο Τυρρηνικό Πέλαγος) και 11 (Σαρδηνία), όπως ορίζονται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1343/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12),

2)   «σχετικά αποθέματα»: τα αποθέματα που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2,

3)   «πιο ευάλωτο απόθεμα»: το απόθεμα για το οποίο, τη στιγμή του καθορισμού της μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας, η θνησιμότητα λόγω αλιείας κατά το προηγούμενο έτος απέχει περισσότερο από την τιμή σημείου FMSY που καθορίζεται στις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις,

4)   «εύρος FMSY»: εύρος τιμών προβλεπόμενο στις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, ιδίως αυτές της ΕΤΟΕΑ ή παρόμοιου ανεξάρτητου επιστημονικού φορέα αναγνωρισμένου σε επίπεδο Ένωσης ή σε διεθνές επίπεδο, εντός του οποίου όλα τα επίπεδα θνησιμότητας λόγω αλιείας οδηγούν μακροπρόθεσμα σε μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ), υπό δεδομένο αλιευτικό μοντέλο και υπό τις τρέχουσες μέσες περιβαλλοντικές συνθήκες, χωρίς να επηρεάζεται σημαντικά η διαδικασία αναπαραγωγής των εν λόγω αποθεμάτων. Καθορίζεται κατά τρόπο ώστε να συνεπάγεται μείωση της μακροπρόθεσμης απόδοσης που δεν υπερβαίνει το 5 % σε σύγκριση με τη ΜΒΑ. Εφαρμόζεται ανώτατο όριο ώστε η πιθανότητα μείωσης του αποθέματος κάτω από το οριακό σημείο αναφοράς (BLIM) να μην υπερβαίνει το 5 %,

5)   «τιμή σημείου FMSY»: η τιμή της εκτιμώμενης θνησιμότητας λόγω αλιείας που, υπό δεδομένο αλιευτικό μοντέλο και υπό τις τρέχουσες μέσες περιβαλλοντικές συνθήκες, αποφέρει μακροπρόθεσμη μέγιστη απόδοση,

6)   «MSY FLOWER»: η κατώτατη τιμή εντός του εύρους FMSY,

7)   «MSY FUPPER»: η ανώτατη τιμή εντός του εύρους FMSY,

8)   «κατώτερο εύρος FMSY»: το εύρος που περιέχει τιμές από την τιμή MSY FLOWER έως την τιμή σημείου FMSY,

9)   «ανώτερο εύρος FMSY»: το εύρος που περιέχει τιμές από την τιμή σημείου FMSY έως την τιμή MSY FUPPER,

10)   «BLIM»: το οριακό σημείο αναφοράς, εκφραζόμενο ως βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής και προβλεπόμενο από τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, ιδίως της ΕΤΟΕΑ ή παρόμοιου ανεξάρτητου επιστημονικού φορέα αναγνωρισμένου σε επίπεδο Ένωσης ή σε διεθνές επίπεδο, κάτω από το οποίο υπάρχει πιθανότητα μειωμένης αναπαραγωγικής ικανότητας,

11)   «BPA»: το προληπτικό σημείο αναφοράς, εκφραζόμενο ως βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής και προβλεπόμενο από τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, ιδίως της ΕΤΟΕΑ ή παρόμοιου ανεξάρτητου επιστημονικού φορέα αναγνωρισμένου σε επίπεδο Ένωσης ή σε διεθνές επίπεδο, το οποίο διασφαλίζει ότι η βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής έχει μικρότερη από 5 % πιθανότητα να βρεθεί κάτω από το BLIM,

12)   «ομάδα αλιευτικής προσπάθειας»: διαχειριστική μονάδα κράτους μέλους για την οποία καθορίζεται μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια,

13)   «ομάδα αποθεμάτων»: ομάδα αποθεμάτων που συλλαμβάνονται μαζί, όπως ορίζονται στο παράρτημα I,

14)   «ημέρα αλιείας»: κάθε συνεχής περίοδος 24 ωρών ή μέρος αυτής κατά την οποία ένα σκάφος είναι παρόν στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα και απουσιάζει από λιμένα.

Άρθρο 3

Σκοποί

1.   Το σχέδιο βασίζεται σε καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας και έχει ως σκοπό να συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της ΚΑΠ, οι οποίοι απαριθμούνται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, ειδικότερα όσον αφορά την εφαρμογή της προληπτικής προσέγγισης στη διαχείριση της αλιείας, καθώς και να διασφαλίσει ότι η εκμετάλλευση των ζώντων θαλάσσιων βιολογικών πόρων αποκαθιστά και διατηρεί τους πληθυσμούς των αλιευόμενων ειδών πάνω από τα επίπεδα που μπορούν να αποφέρουν ΜΒΑ.

2.   Το σχέδιο συμβάλλει στην εξάλειψη των απορρίψεων μέσω της αποφυγής και της μείωσης, στο μέτρο του δυνατού, των ανεπιθύμητων αλιευμάτων, καθώς και στην εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης που θεσπίζεται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 για τα είδη που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης δυνάμει του ενωσιακού δικαίου και στα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός.

3.   Το σχέδιο εφαρμόζει την οικοσυστημική προσέγγιση ως προς τη διαχείριση της αλιείας για να ελαχιστοποιηθούν οι αρνητικές επιπτώσεις των αλιευτικών δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο οικοσύστημα. Είναι σύμφωνο με την περιβαλλοντική νομοθεσία της Ένωσης, ιδίως με τον στόχο να επιτευχθεί καλή περιβαλλοντική κατάσταση έως το 2020, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.

4.   Συγκεκριμένα, το σχέδιο στοχεύει:

α)

να διασφαλίσει ότι πληρούνται οι όροι που περιγράφονται στο χαρακτηριστικό ποιοτικής περιγραφής 3 που καθορίζεται στο παράρτημα I της οδηγίας 2008/56/ΕΚ,

β)

να συμβάλει στην υλοποίηση των λοιπών σχετικών χαρακτηριστικών ποιοτικής περιγραφής που περιέχονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2008/56/ΕΚ κατ' αναλογία με τον ρόλο που διαδραματίζει η αλιεία στην υλοποίησή τους και

γ)

να συμβάλει στην επίτευξη των σκοπών που ορίζονται στα άρθρα 4 και 5 της οδηγίας 2009/147/ΕΚ και στα άρθρα 6 και 12 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, ιδίως στην ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων των αλιευτικών δραστηριοτήτων στα ευάλωτα ενδιαιτήματα και τα προστατευόμενα είδη.

5.   Τα μέτρα του σχεδίου λαμβάνονται σύμφωνα με τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΣΤΟΧΟΙ, ΣΗΜΕΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Άρθρο 4

Στόχοι

1.   Ο στόχος όσον αφορά τη θνησιμότητα λόγω αλιείας, σύμφωνα με το εύρος FMSY που ορίζεται στο άρθρο 2, επιτυγχάνεται σε προοδευτική και αυξητική βάση έως το 2020 όπου είναι εφικτό, και το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2025, για τα σχετικά αποθέματα και, στη συνέχεια, διατηρείται εντός του εύρους FMSY.

2.   Το εύρος FMSY με βάση το παρόν σχέδιο ζητείται κυρίως από την ΕΤΟΕΑ ή παρόμοιο ανεξάρτητο επιστημονικό φορέα αναγνωρισμένο σε επίπεδο Ένωσης ή σε διεθνές επίπεδο.

3.   Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, όταν το Συμβούλιο καθορίζει τη μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια, καθορίζει την εν λόγω αλιευτική προσπάθεια για κάθε ομάδα αλιευτικής προσπάθειας, εντός του εύρους FMSY που είναι διαθέσιμο τη δεδομένη στιγμή για το πιο ευάλωτο απόθεμα.

4.   Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 3, η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια μπορεί να οριστεί σε επίπεδα χαμηλότερα από το εύρος FMSY.

5.   Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 3, η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια μπορεί να οριστεί σε επίπεδα υψηλότερα από το εύρος FMSY που είναι διαθέσιμο τη δεδομένη στιγμή για το πιο ευάλωτο απόθεμα υπό την προϋπόθεση ότι όλα τα σχετικά αποθέματα βρίσκονται πάνω από το BPA:

α)

εάν, βάσει των βέλτιστων διαθέσιμων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων ή αποδείξεων, είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 3 στην περίπτωση της μεικτής αλιείας,

β)

εάν, βάσει των βέλτιστων διαθέσιμων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων ή στοιχείων, είναι αναγκαίο για να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής ζημίας σε ένα απόθεμα εξαιτίας της δυναμικής των αποθεμάτων εντός ενός συγκεκριμένου είδους ή μεταξύ ειδών ή

γ)

προκειμένου να περιοριστούν σε 20 % κατ' ανώτατο όριο οι διακυμάνσεις της μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας μεταξύ διαδοχικών ετών.

6.   Εφόσον δεν μπορεί να καθοριστεί εύρος FMSY για απόθεμα αναφερόμενο στο άρθρο 1 παράγραφος 2 λόγω έλλειψης επαρκών επιστημονικών πληροφοριών, η διαχείριση του αποθέματος αυτού γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 12 μέχρι να καταστεί διαθέσιμο εύρος FMSY σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 5

Σημεία αναφοράς διατήρησης

Για τους σκοπούς του άρθρου 6, ζητούνται τα ακόλουθα σημεία αναφοράς διατήρησης, ιδίως από την ΕΤΟΕΑ ή παρόμοιο ανεξάρτητο επιστημονικό φορέα αναγνωρισμένο σε επίπεδο Ένωσης ή σε διεθνές επίπεδο, βάσει του σχεδίου:

α)

προληπτικά σημεία αναφοράς, εκφρασμένα ως βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής (BPA), και

β)

οριακά σημεία αναφοράς, εκφρασμένα ως βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής (BLIM).

Άρθρο 6

Μέτρα διασφάλισης

1.   Όταν από επιστημονικές γνωμοδοτήσεις προκύπτει ότι η βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής οποιουδήποτε από τα σχετικά αποθέματα είναι κάτω από το BPA, λαμβάνονται όλα τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα για την ταχεία επάνοδο των σχετικών αποθεμάτων σε επίπεδα ανώτερα από εκείνο που μπορεί να αποφέρει μέγιστη βιώσιμη απόδοση. Ειδικότερα, με την επιφύλαξη του άρθρου 4 παράγραφος 3, η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια καθορίζεται σε επίπεδα συμβατά με θνησιμότητα λόγω αλιείας μειωμένη σε τιμές εντός του εύρους FMSY για το πιο ευάλωτο απόθεμα, λαμβανομένης υπόψη της μείωσης της βιομάζας.

2.   Όταν από επιστημονικές γνωμοδοτήσεις προκύπτει ότι η βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής οποιουδήποτε από τα σχετικά αποθέματα είναι κάτω από το BLIM, λαμβάνονται περαιτέρω διορθωτικά μέτρα για την ταχεία επάνοδο των οικείων αποθεμάτων σε επίπεδα ανώτερα από εκείνο που μπορεί να αποφέρει μέγιστη βιώσιμη απόδοση. Ειδικότερα, με την επιφύλαξη του άρθρου 4 παράγραφος 3, τα εν λόγω διορθωτικά μέτρα είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν αναστολή της στοχευόμενης αλιείας του σχετικού αποθέματος και κατάλληλη μείωση της μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας.

3.   Τα διορθωτικά μέτρα του παρόντος άρθρου μπορούν να περιλαμβάνουν:

α)

μέτρα σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8 και 11 έως 14 του παρόντος κανονισμού και

β)

μέτρα έκτακτης ανάγκης σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 13 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

4.   Τα μέτρα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο επιλέγονται ανάλογα με τη φύση, τη σοβαρότητα, τη διάρκεια και τον επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα της κατάστασης κατά την οποία η βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής είναι κατώτερη από τα επίπεδα που αναφέρονται στο άρθρο 5.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΑΛΙΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Άρθρο 7

Καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας

1.   Σε όλα τα σκάφη που αλιεύουν με τράτες στις περιοχές, τις ομάδες αποθεμάτων και τις κατηγορίες μήκους που ορίζονται στο παράρτημα I εφαρμόζεται καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας.

2.   Κάθε έτος, βάσει επιστημονικών γνωμοδοτήσεων και δυνάμει του άρθρου 4, το Συμβούλιο καθορίζει τη μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια για κάθε ομάδα αλιευτικής προσπάθειας ανά κράτος μέλος.

3.   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3 παράγραφος 1 και με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, για τα πρώτα πέντε έτη εφαρμογής του σχεδίου:

α)

όσον αφορά το πρώτο έτος εφαρμογής του σχεδίου, εξαιρουμένων των ΓΥΠ όπου η προσπάθεια έχει ήδη μειωθεί σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20 % κατά την περίοδο αναφοράς, η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια μειώνεται κατά 10 % σε σχέση με τη γραμμή βάσης,

β)

όσον αφορά την περίοδο από το δεύτερο έως το πέμπτο έτος της εφαρμογής του σχεδίου, η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια μειώνεται κατά 30 % κατ' ανώτατο όριο κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου. Η μείωση της αλιευτικής προσπάθειας μπορεί να συμπληρωθεί με οποιοδήποτε σχετικό τεχνικό ή άλλο μέτρο διατήρησης που λαμβάνεται σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, ώστε να επιτευχθεί το FMSY έως την 1η Ιανουαρίου 2025.

4.   Η γραμμή βάσης που αναφέρεται στην παράγραφο 3 υπολογίζεται από κάθε κράτος μέλος για κάθε ομάδα αλιευτικής προσπάθειας ή ΓΥΠ ως η μέση αλιευτική προσπάθεια, εκπεφρασμένη ως αριθμός ημερών αλιείας μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2015 και 31ης Δεκεμβρίου 2017, και λαμβάνει υπόψη μόνο τα σκάφη που ήταν ενεργά κατά την περίοδο αυτή.

5.   Όταν από τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις προκύπτει ότι γίνεται σημαντική αλίευση ενός συγκεκριμένου αποθέματος με αλιευτικό εργαλείο εκτός της τράτας, μπορεί να καθορίζεται μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια για το συγκεκριμένο εργαλείο βάσει των εν λόγω επιστημονικών γνωμοδοτήσεων.

Άρθρο 8

Ερασιτεχνική αλιεία

1.   Όταν οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις υποδεικνύουν ότι η ερασιτεχνική αλιεία έχει σημαντικό αντίκτυπο στη θνησιμότητα λόγω αλιείας ενός αποθέματος που απαριθμείται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, το Συμβούλιο μπορεί να θέτει χωρίς διακρίσεις όρια στους ερασιτέχνες αλιείς.

2.   Κατά τον καθορισμό των ορίων που προβλέπονται στην παράγραφο 1, το Συμβούλιο χρησιμοποιεί διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια, μεταξύ άλλων, περιβαλλοντικού, κοινωνικού και οικονομικού χαρακτήρα. Τα χρησιμοποιούμενα κριτήρια δύνανται να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τον αντίκτυπο της ερασιτεχνικής αλιείας στο περιβάλλον, την κοινωνική σημασία αυτής της δραστηριότητας και τη συμβολή της στην οικονομία των παράκτιων περιοχών.

3.   Όπου κρίνεται σκόπιμο, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα και αναλογικά μέτρα για τον έλεγχο και τη συλλογή δεδομένων για αξιόπιστη εκτίμηση των πραγματικών επιπέδων αλιευμάτων ερασιτεχνικής αλιείας.

Άρθρο 9

Υποχρεώσεις των κρατών μελών

1.   Τα κράτη μέλη διαχειρίζονται τη μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια σύμφωνα με τους όρους των άρθρων 26 έως 34 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009.

2.   Κάθε κράτος μέλος αποφασίζει τη μέθοδο για την κατανομή της μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας σε μεμονωμένα σκάφη ή ομάδες σκαφών που φέρουν τη σημαία του, σύμφωνα με τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να τροποποιούν την κατανομή τους της αλιευτικής προσπάθειας, μεταφέροντας ημέρες αλιείας μεταξύ των ομάδων αλιευτικής προσπάθειας της ίδιας γεωγραφικής περιοχής, υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζουν συντελεστή μετατροπής υποστηριζόμενο από τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. Οι ημέρες αλιείας που ανταλλάσσονται και ο συντελεστής μετατροπής κοινοποιούνται άμεσα και το αργότερο εντός 10 εργάσιμων ημερών στην Επιτροπή και τα λοιπά κράτη μέλη.

4.   Όταν κράτος μέλος επιτρέπει στα σκάφη που φέρουν τη σημαία του να αλιεύουν με τράτες, διασφαλίζει ότι αυτός ο τύπος αλιείας περιορίζεται κατ' ανώτατο όριο σε 15 ώρες ανά ημέρα αλιείας, πέντε ημέρες αλιείας την εβδομάδα ή σε ισοδύναμο χρόνο.

Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν παρέκκλιση έως και 18 ωρών ανά ημέρα αλιείας για να λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος μετάβασης μεταξύ λιμένα και περιοχής αλιείας. Οι εν λόγω παρεκκλίσεις κοινοποιούνται στην Επιτροπή και τα λοιπά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη χωρίς καθυστέρηση.

5.   Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, όταν ένα σκάφος αλιεύει δύο διαφορετικές ομάδες αποθεμάτων στη διάρκεια μίας ημέρας αλιείας, αφαιρείται μισή ημέρα αλιείας από τη μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια που έχει κατανεμηθεί στο σκάφος αυτό για κάθε ομάδα αποθεμάτων.

6.   Όσον αφορά τα σκάφη τα οποία φέρουν τη σημαία του και αλιεύουν τα σχετικά αποθέματα, κάθε κράτος μέλος εκδίδει άδειες αλίευσης για τις περιοχές που αναφέρονται στο παράρτημα I και σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009.

7.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η συνολική ικανότητα που αντιστοιχεί στις αλιευτικές άδειες που εκδίδονται βάσει της παραγράφου 6, εκπεφρασμένη σε GT και σε kW, δεν αυξάνεται κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής του σχεδίου.

8.   Κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και τηρεί κατάλογο με τα σκάφη με αλιευτικές άδειες που εκδίδονται βάσει της παραγράφου 6, τον οποίο κοινοποιεί στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τους καταλόγους τους αρχικά εντός τριών μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και ακολούθως το αργότερο έως τις 30 Νοεμβρίου κάθε έτους.

9.   Τα κράτη μέλη παρακολουθούν το καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας και διασφαλίζουν ότι η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια που αναφέρεται στο άρθρο 7 δεν υπερβαίνει τα καθορισμένα όρια.

10.   Σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης που καθορίζονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, τα κράτη μέλη μπορούν να προωθούν συστήματα συμμετοχικής διαχείρισης σε τοπικό επίπεδο, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του σχεδίου.

Άρθρο 10

Κοινοποίηση σχετικών στοιχείων

1.   Τα κράτη μέλη καταγράφουν και διαβιβάζουν τα στοιχεία σχετικά με την αλιευτική προσπάθεια στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 33 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και τα άρθρα 146γ, 146δ και 146ε του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 404/2011 της Επιτροπής (13).

2.   Τα στοιχεία σχετικά με την αλιευτική προσπάθεια συγκεντρώνονται ανά μήνα και περιέχουν τις πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα II. Ο μορφότυπος που έχουν τα συγκεντρωμένα στοιχεία είναι το αρχείο διάταξης XML (XML Schema Definition) που βασίζεται στο πρότυπο UN/CEFACT P1000-12.

3.   Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τα στοιχεία σχετικά με την αλιευτική προσπάθεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στην Επιτροπή πριν από τη 15η ημέρα κάθε μήνα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΤΕΧΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ

Άρθρο 11

Απαγορευμένες περιοχές

1.   Επιπλέον των οριζομένων στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006, η χρήση τρατών στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα απαγορεύεται εντός έξι ναυτικών μιλίων από την ακτή εκτός από τις περιοχές που είναι βαθύτερες από την ισοβαθή των 100 μέτρων για τρεις μήνες κάθε έτος και, κατά περίπτωση, διαδοχικά, με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. Αυτοί οι τρεις μήνες ετήσιας απαγόρευσης καθορίζονται από κάθε κράτος μέλος και εφαρμόζονται κατά τη διάρκεια της καταλληλότερης περιόδου, η οποία καθορίζεται με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. Η παρέκκλιση αυτή κοινοποιείται στην Επιτροπή και τα λοιπά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη χωρίς καθυστέρηση.

2.   Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 και υπό την προϋπόθεση ότι δικαιολογείται από ιδιαίτερους γεωγραφικούς περιορισμούς, όπως το περιορισμένο μέγεθος της υφαλοκρηπίδας ή οι μεγάλες αποστάσεις σε περιοχές αλιείας, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν, με βάση τις καλύτερες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, άλλες απαγορευμένες περιοχές, υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνεται μείωση κατά τουλάχιστον 20 % των αλιευμάτων ιχθυδίων μπακαλιάρου σε κάθε γεωγραφική υποπεριοχή. Η παρέκκλιση αυτή κοινοποιείται στην Επιτροπή και τα λοιπά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη χωρίς καθυστέρηση.

3.   Έως τις 17 Ιουλίου 2021 και βάσει των βέλτιστων διαθέσιμων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων, τα οικεία κράτη μέλη θεσπίζουν άλλες απαγορευμένες περιοχές για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία για υψηλή συγκέντρωση ιχθυδίων, κάτω του ελάχιστου μεγέθους αναφοράς διατήρησης, και για ύπαρξη τόπων αναπαραγωγής βενθοπελαγικών αποθεμάτων, ιδίως όσον αφορά τα σχετικά αποθέματα.

4.   Οι λοιπές απαγορευμένες περιοχές που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 αξιολογούνται, ιδίως, από την ΕΤΟΕΑ ή παρόμοιο ανεξάρτητο επιστημονικό φορέα αναγνωρισμένο σε επίπεδο Ένωσης ή σε διεθνές επίπεδο. Εάν η αξιολόγηση αυτή δείξει ότι οι εν λόγω απαγορευμένες περιοχές δεν είναι σύμφωνες με τους στόχους τους, τα κράτη μέλη τις επανεξετάζουν υπό το πρίσμα των εν λόγω συστάσεων.

5.   Στις περιπτώσεις που οι απαγορευμένες περιοχές που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου αφορούν τα αλιευτικά σκάφη διαφόρων κρατών μελών, ανατίθεται στην Επιτροπή εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και το άρθρο 18 του παρόντος κανονισμού και βάσει των βέλτιστων διαθέσιμων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων, με τις οποίες καθορίζει τις σχετικές απαγορευμένες περιοχές.

Άρθρο 12

Διαχείριση παρεμπιπτόντως αλιευόμενων αποθεμάτων και βενθοπελαγικών αποθεμάτων για τα οποία δεν υπάρχουν διαθέσιμα επαρκή στοιχεία

1.   Τα αποθέματα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού υπόκεινται σε διαχείριση βάσει της προληπτικής προσέγγισης της διαχείρισης της αλιείας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 8) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

2.   Τα μέτρα διαχείρισης για τα αποθέματα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3, ιδίως τα τεχνικά μέτρα διατήρησης όπως αυτά που απαριθμούνται στο άρθρο 13, θεσπίζονται λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων διαθέσιμων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων.

Άρθρο 13

Ειδικά μέτρα διατήρησης

1.   Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 18 του παρόντος κανονισμού και το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, για να συμπληρώνει τον παρόντα κανονισμό, θεσπίζοντας τα ακόλουθα τεχνικά μέτρα διατήρησης:

α)

προδιαγραφές χαρακτηριστικών αλιευτικών εργαλείων και κανόνες για τη χρήση τους, με στόχο την εξασφάλιση ή τη βελτίωση της επιλεκτικότητας, τη μείωση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων ή την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων στο οικοσύστημα,

β)

προδιαγραφές τροποποιήσεων ή πρόσθετων συσκευών επί των αλιευτικών εργαλείων, με στόχο την εξασφάλιση ή τη βελτίωση της επιλεκτικότητας, τη μείωση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων ή την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων στο οικοσύστημα,

γ)

περιορισμούς ή απαγορεύσεις όσον αφορά τη χρήση ορισμένων αλιευτικών εργαλείων και τις αλιευτικές δραστηριότητες σε ορισμένες περιοχές ή περιόδους, με στόχο την προστασία των γεννητόρων, των ιχθύων κάτω του ελάχιστου μεγέθους αναφοράς διατήρησης ή ειδών ιχθύων που δεν αποτελούν αλιευτικό στόχο, ή την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων στο οικοσύστημα,

δ)

καθορισμό ελάχιστων μεγεθών αναφοράς διατήρησης για οποιοδήποτε από τα αποθέματα στα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός, με στόχο την εξασφάλιση της προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών, και

ε)

σχετικά με την ερασιτεχνική αλιεία.

2.   Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 συμβάλλουν στην επίτευξη των σκοπών που ορίζονται στο άρθρο 3.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΕΚΦΟΡΤΩΣΗΣ

Άρθρο 14

Διατάξεις για την υποχρέωση εκφόρτωσης

Για όλα τα αποθέματα ειδών της δυτικής Μεσογείου Θάλασσας για τα οποία ισχύει υποχρέωση εκφόρτωσης βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, και για τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα πελαγικών ειδών στις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των αποθεμάτων που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, στα οποία εφαρμόζεται η υποχρέωση εκφόρτωσης, ανατίθεται στην Επιτροπή, κατόπιν διαβούλευσης με τα κράτη μέλη, εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 18 του παρόντος κανονισμού και το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, για να συμπληρώνει τον παρόντα κανονισμό με τον προσδιορισμό λεπτομερειών της εν λόγω υποχρέωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 5 στοιχεία α) έως ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΟΠΟΙΗΣΗ

Άρθρο 15

Περιφερειακή συνεργασία

1.   Το άρθρο 18 παράγραφοι 1 έως 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 εφαρμόζεται στα μέτρα που αναφέρονται στα άρθρα 11 έως 14 του παρόντος κανονισμού.

2.   Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη που έχουν άμεσο διαχειριστικό συμφέρον δύνανται να υποβάλλουν κοινές συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013:

α)

για πρώτη φορά το αργότερο δώδεκα μήνες μετά τις 16 Ιουλίου 2019 και, στη συνέχεια, το αργότερο δώδεκα μήνες έπειτα από κάθε υποβολή της αξιολόγησης του σχεδίου σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού,

β)

έως την 1η Ιουλίου του έτους που προηγείται αυτού κατά το οποίο θα εφαρμοστούν τα μέτρα και/ή

γ)

όποτε το κρίνουν αναγκαίο, ιδίως σε περίπτωση αιφνίδιας αλλαγής στην κατάσταση οποιουδήποτε εκ των αποθεμάτων για τα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός.

3.   Οι εξουσίες που παραχωρούνται δυνάμει των άρθρων 11 έως 14 του παρόντος κανονισμού δεν θίγουν τις εξουσίες που ανατίθενται στην Επιτροπή δυνάμει άλλων διατάξεων του ενωσιακού δικαίου, μεταξύ άλλων δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Άρθρο 16

Τροποποιήσεις του σχεδίου

1.   Εάν, σύμφωνα με επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, υπάρχει μεταβολή στη γεωγραφική κατανομή των οικείων αποθεμάτων, ανατίθεται στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 18 για την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού, που συνίσταται σε προσαρμογή των περιοχών που ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 και στο παράρτημα I, ούτως ώστε να αποτυπώνουν την εν λόγω μεταβολή.

2.   Εάν, βάσει επιστημονικών γνωμοδοτήσεων, η Επιτροπή κρίνει ότι ο κατάλογος των οικείων αποθεμάτων χρειάζεται τροποποίηση, μπορεί να υποβάλει πρόταση για την τροποποίηση του εν λόγω καταλόγου.

Άρθρο 17

Παρακολούθηση και αξιολόγηση του σχεδίου

1.   Για τους σκοπούς της ετήσιας έκθεσης που προβλέπεται στο άρθρο 50 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, οι ποσοτικοποιήσιμοι δείκτες περιλαμβάνουν ετήσιες εκτιμήσεις της τρέχουσας θνησιμότητας λόγω αλιείας εντός του FMSY (F/FMSY), της βιομάζας αποθέματος αναπαραγωγής (ΒΑΑ) και των κοινωνικοοικονομικών δεικτών για τα σχετικά αποθέματα και, εάν είναι δυνατόν, δείκτες για τα παρεμπιπτόντως αλιευόμενα αποθέματα. Βάσει επιστημονικών γνωμοδοτήσεων, μπορούν να συμπληρώνονται από άλλους δείκτες.

2.   Έως τις 17 Ιουλίου 2024 και στη συνέχεια κάθε τρία έτη, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τα αποτελέσματα και τον αντίκτυπο του σχεδίου στα οικεία αποθέματα και στις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, ιδίως όσον αφορά την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 3.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII

ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 18

Άσκηση της εξουσιοδότησης

1.   Η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.

2.   Η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στα άρθρα 11 έως 14 και στο άρθρο 16 ανατίθεται στην Επιτροπή για πέντε έτη από τις 16 Ιουλίου 2019. Η Επιτροπή εκπονεί έκθεση σχετικά με την εξουσιοδότηση το αργότερο εννέα μήνες πριν από την εκπνοή της πενταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.

3.   Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δύνανται, ανά πάσα στιγμή, να ανακαλέσουν την ανάθεση εξουσίας που αναφέρεται στα άρθρα 11 έως 14 και στο άρθρο 16. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται στην απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη.

4.   Πριν από την έκδοση κατ' εξουσιοδότηση πράξης η Επιτροπή συμβουλεύεται τους εμπειρογνώμονες που ορίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου.

5.   Μόλις η Επιτροπή εκδώσει κατ' εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

6.   Η κατ' εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει των άρθρων 11 έως 14 και του άρθρου 16 αρχίζει να ισχύει μόνο εφόσον δεν διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή εάν, πριν εκπνεύσει η εν λόγω περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑΣ

Άρθρο 19

Στήριξη από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας

Τα μέτρα προσωρινής παύσης που θεσπίζονται προκειμένου να επιτευχθούν οι σκοποί του σχεδίου θεωρούνται η προσωρινή παύση αλιευτικών δραστηριοτήτων για τους σκοπούς του άρθρου 33 παράγραφος 1 στοιχεία α) και γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014.

Άρθρο 20

Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014 όσον αφορά ορισμένους κανόνες σχετικά με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας

Το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014 τροποποιείται ως εξής:

1)

η παράγραφος 4 αντικαθίσταται ως εξής:

«4.   Στήριξη δυνάμει του παρόντος άρθρου μπορεί να χορηγείται μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2017, εκτός εάν ληφθούν τα μέτρα μόνιμης παύσης, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του πολυετούς σχεδίου για τη διατήρηση και τη βιώσιμη εκμετάλλευση των βενθοπελαγικών αποθεμάτων στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα, που θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/1022 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*1).

(*1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2019/1022 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου σχετικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης βενθοπελαγικών αποθεμάτων στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014 (ΕΕ L 172 της 26.6.2019, σ. 1).»,"

2)

προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

«4α.   Οι δαπάνες που σχετίζονται με τα μέτρα οριστικής παύσης που θεσπίζονται προκειμένου να επιτευχθούν οι σκοποί του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1022 είναι επιλέξιμες για στήριξη από το ΕΤΘΑ από την έναρξη ισχύος του εν λόγω κανονισμού.».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ X

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 21

Έναρξη ισχύος και εφαρμογή

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Λαμβάνοντας υπόψη την περιβαλλοντική, κοινωνική και οικονομική βιωσιμότητα, το άρθρο 4 και το άρθρο 6 παράγραφος 1 εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2025.

Το άρθρο 7 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2020.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 20 Ιουνίου 2019.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

A. TAJANI

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

G. CIAMBA


(1)  ΕΕ C 367 της 10.10.2018, σ. 103.

(2)  Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 4ης Απριλίου 2019 (δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 6ης Ιουνίου 2019.

(3)  Υπουργική διακήρυξη της Μάλτας «Medfish4Ever». Υπουργική διάσκεψη για τη βιωσιμότητα της αλιείας στη Μεσόγειο (Μάλτα, 30 Μαρτίου 2017).

(4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την κοινή αλιευτική πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 του Συμβουλίου και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 354 της 28.12.2013, σ. 22).

(5)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με μέτρα διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο Θάλασσα, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1626/94 (ΕΕ L 409 της 30.12.2006, σ. 11).

(6)  Οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον (οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική) (ΕΕ L 164 της 25.6.2008, σ. 19).

(7)  Οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ L 20 της 26.1.2010, σ. 7).

(8)  Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σ. 7).

(9)  ΕΕ L 123 της 12.5.2016, σ. 1.

(10)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 508/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2328/2003, (ΕΚ) αριθ. 861/2006, (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 και (ΕΚ) αριθ. 791/2007 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1255/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 149 της 20.5.2014, σ. 1).

(11)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, τροποποιήσεως των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 847/96, (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, (ΕΚ) αριθ. 811/2004, (ΕΚ) αριθ. 768/2005, (ΕΚ) αριθ. 2115/2005, (ΕΚ) αριθ. 2166/2005, (ΕΚ) αριθ. 388/2006, (ΕΚ) αριθ. 509/2007, (ΕΚ) αριθ. 676/2007, (ΕΚ) αριθ. 1098/2007, (ΕΚ) αριθ. 1300/2008, (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1627/94 και (ΕΚ) αριθ. 1966/2006 (ΕΕ L 343 της 22.12.2009, σ. 1).

(12)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1343/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με ορισμένες διατάξεις περί αλιείας στην περιοχή της συμφωνίας ΓΕΑΜ (Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο) και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 του Συμβουλίου σχετικά με μέτρα διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο Θάλασσα (ΕΕ L 347 της 30.12.2011, σ. 44).

(13)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 404/2011 της Επιτροπής, της 8ης Απριλίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 περί της θέσπισης κοινοτικού συστήματος ελέγχου για την εξασφάλιση της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 112 της 30.4.2011, σ. 1).


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας

(όπως αναφέρεται στο άρθρο 7)

Οι ομάδες αλιευτικής προσπάθειας ορίζονται ως εξής:

A)

Τράτες που αλιεύουν κουτσομούρα, μπακαλιάρο μερλούκιο, κόκκινη γαρίδα και καραβίδα στην υφαλοκρηπίδα και στο ανώτερο πρανές

Τύπος εργαλείων

Γεωγραφική περιοχή

Ομάδες αποθεμάτων

Συνολικό μήκος σκαφών

Κωδικός ομάδας αλιευτικής προσπάθειας

Τράτες

(TBB, OTB, PTB, TBN, TBS, TB, OTM, PTM, TMS, TM, OTT, OT, PT, TX, OTP, TSP)

Υποπεριοχές 1-2-5-6-7 της ΓΕΑΜ

Κουτσομούρα στις ΓΥΠ 1, 5, 6 και 7· μπακαλιάρος μερλούκιος στις ΓΥΠ 1-5-6-7· κόκκινη γαρίδα βαθέων υδάτων στις ΓΥΠ 1, 5 και 6· και καραβίδα στις ΓΥΠ 5 και 6.

< 12 μ.

EFF1/MED1_TR1

≥ 12 μ. και < 18 μ.

EFF1/MED1_TR2

≥ 18 μ. και < 24 μ.

EFF1/MED1_TR3

≥ 24 μ.

EFF1/MED1_TR4

Υποπεριοχές 8-9-10-11 της ΓΕΑΜ

κουτσομούρα στις ΓΥΠ 9 10και 11· μπακαλιάρος μερλούκιος στις ΓΥΠ 9-10-11· κόκκινη γαρίδα βαθέων υδάτων στις ΓΥΠ 9-10-11· και καραβίδα στις ΓΥΠ 9 και 10.

< 12 μ.

EFF1/MED2_TR1

≥ 12 μ. και < 18 μ.

EFF1/MED2_TR2

≥ 18 μ. και < 24 μ.

EFF1/MED2_TR3

≥ 24 μ.

EFF1/MED1_TR4

Β)

Τράτες που αλιεύουν κόκκινη γαρίδα και κόκκινη γιγαντογαρίδα σε βαθέα ύδατα

Τύπος εργαλείων

Γεωγραφική περιοχή

Ομάδες αποθεμάτων

Συνολικό μήκος σκαφών

Κωδικός ομάδας αλιευτικής προσπάθειας

Τράτες

(TBB, OTB, PTB, TBN, TBS, TB, OTM, PTM, TMS, TM, OTT, OT, PT, TX, OTP, TSP)

Υποπεριοχές 1-2-5-6-7 της ΓΕΑΜ

Κόκκινη γαρίδα στις ΓΥΠ 1, 5 6 και 7.

< 12 μ.

EFF1/MED1_TR1

≥ 12 μ. και < 18 μ.

EFF2/MED1_TR2

≥ 18 μ. και < 24 μ.

EFF2/MED1_TR3

≥ 24 μ.

EFF2/MED1_TR4

Υποπεριοχές 8-9-10-11 της ΓΕΑΜ

Κόκκινη γιγαντογαρίδα στις ΓΥΠ 9, 10 και 11

< 12 μ.

EFF2/MED2_TR1

≥ 12 μ. και < 18 μ.

EFF2/MED2_TR2

≥ 18 μ. και < 24 μ.

EFF2/MED2_TR3

≥ 24 μ.

EFF2/MED1_TR4


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Κατάλογος πληροφοριών για τα στοιχεία σχετικά με την αλιευτική προσπάθεια

(όπως αναφέρεται στο άρθρο 10)

Πληροφορίες

Ορισμός και παρατηρήσεις

(1)

Κράτος μέλος

Κωδικός ISO alpha-3 του αναφέροντος κράτους μέλους σημαίας

(2)

Ομάδα αλιευτικής προσπάθειας

Κωδικός ομάδας αλιευτικής προσπάθειας, όπως ορίζεται στο παράρτημα I

(3)

Περίοδος αλιευτικής προσπάθειας

Ημερομηνία έναρξης και λήξης του μήνα αναφοράς

(4)

Δήλωση αλιευτικής προσπάθειας

Συνολικός αριθμός ημερών αλιείας


Κοινή δήλωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο προτίθενται να καταργήσουν τις εξουσιοδοτήσεις για τη θέσπιση τεχνικών μέτρων μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων δυνάμει του άρθρου 13 του παρόντος κανονισμού, όταν εκδίδουν νέο κανονισμό σχετικά με τεχνικά μέτρα που περιλαμβάνει εξουσιοδότηση η οποία καλύπτει τα ίδια μέτρα


Top