EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32015D1848

Απόφαση (EE) 2015/1848 του Συμβουλίου, της 5ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2015

ΕΕ L 268 της 15.10.2015, p. 28–32 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

Legal status of the document No longer in force, Date of end of validity: 31/12/2016

ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2015/1848/oj

15.10.2015   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 268/28


ΑΠΌΦΑΣΗ (EE) 2015/1848 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 5ης Οκτωβρίου 2015

σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2015

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 148 παράγραφος 2,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

Έχοντας υπόψη η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (3),

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Τα κράτη μέλη και η Ένωση πρέπει να εργαστούν για την ανάπτυξη συντονισμένης στρατηγικής για την απασχόληση, και ιδίως για την προώθηση ειδικευμένου, εκπαιδευμένου και ευπροσάρμοστου εργατικού δυναμικού και αγορών εργασίας ανταποκρινόμενων στις εξελίξεις της οικονομίας, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της πλήρους απασχόλησης και της κοινωνικής προόδου που προβλέπονται στο άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα κράτη μέλη, λαμβανομένων υπόψη των εθνικών πρακτικών όσον αφορά τις ευθύνες για τη διαχείριση και το εργατικό δυναμικό, πρέπει να θεωρούν την προώθηση της απασχόλησης θέμα κοινού ενδιαφέροντος και να συντονίζουν τη σχετική τους δράση στα πλαίσια του Συμβουλίου.

(2)

Η Ένωση πρέπει να καταπολεμά τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις και να προωθεί την κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία, όπως και την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών. Κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή των πολιτικών και δράσεών της, η Ένωση πρέπει να συνεκτιμά τις απαιτήσεις που σχετίζονται με την προαγωγή υψηλού επιπέδου απασχόλησης, τη διασφάλιση επαρκούς κοινωνικής προστασίας, την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, καθώς και με ένα υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και κατάρτισης.

(3)

Οι κατευθυντήριες γραμμές για την πολιτική απασχόλησης των κρατών μελών συμβαδίζουν με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ένωσης, ως παρατίθενται στη σύσταση (ΕΕ) 2015/1184 (4) του Συμβουλίου. Συναπαρτίζουν τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές, για την εφαρμογή της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» («Ευρώπη 2020 ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές») και πρέπει να εγκρίνονται από το Συμβούλιο ούτως ώστε να καθοδηγούν τις πολιτικές των κρατών μελών και της Ένωσης.

(4)

Σύμφωνα με την Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η Ένωση έχει αναπτύξει και εφαρμόσει μέσα συντονισμού πολιτικών για τη δημοσιονομική, τη μακροοικονομική και τη διαρθρωτική πολιτική. Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο συγκεντρώνει τα διάφορα μέσα σε ένα γενικό πλαίσιο με στόχο την ολοκληρωμένη πολυμερή εποπτεία των οικονομικών, δημοσιονομικών, κοινωνικών πολιτικών και πολιτικών απασχόλησης και αποσκοπεί στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», ιδίως όσον αφορά την απασχόληση, την εκπαίδευση και τη μείωση της φτώχειας, ως περιλαμβάνονται στην απόφαση 2010/707/ΕΕ του Συμβουλίου (5). Ο εξορθολογισμός και η ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου που περιγράφονται στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης (2015) της Επιτροπής αναμένεται να βελτιώσουν τη λειτουργία του έτι περαιτέρω.

(5)

Η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση αποκάλυψε και υπογράμμισε σημαντικές αδυναμίες στην οικονομία της Ένωσης και στις οικονομίες των κρατών μελών της. Επίσης, κατέδειξε τη στενή αλληλεξάρτηση των οικονομιών και των αγορών εργασίας των κρατών μελών. Η πρόοδος της Ένωσης προς ένα καθεστώς έξυπνης, βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας είναι η βασική πρόκληση που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Η πρόκληση αυτή απαιτεί συντονισμένη, φιλόδοξη και αποτελεσματική δράση πολιτικής, σε ενωσιακό αλλά και σε εθνικό επίπεδο, σε συμμόρφωση με τη ΣΛΕΕ και την οικονομική διακυβέρνησης της Ένωσης. Με μέτρα που να συνδυάζουν την προσφορά και τη ζήτηση, οι δράσεις αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνουν προώθηση των επενδύσεων, ανανεωμένη δέσμευση για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και άσκηση δημοσιονομικής ευθύνης, με παράλληλη συνεκτίμηση των επιπτώσεών τους στην απασχόληση και την κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτό, ο πίνακας αποτελεσμάτων των βασικών δεικτών απασχόλησης και κοινωνικών δεικτών στο πλαίσιο της κοινής έκθεσης 2015 του Συμβουλίου και της Επιτροπής για την απασχόληση αποτελεί ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο που συμβάλει στον εντοπισμό των βασικών προβλημάτων της απασχόλησης και των κοινωνικών προβλημάτων και των αποκλίσεων κατά τρόπο έγκαιρο και τον προσδιορισμό των τομέων στους οποίους απαιτείται πολιτική απάντηση.

(6)

Οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών μηχανισμών καθορισμού των μισθών, θα πρέπει να ακολουθούν τις εθνικές πρακτικές κοινωνικού διαλόγου και να παρέχουν το απαραίτητο περιθώριο πολιτικής για μια ευρεία εξέταση των κοινωνικοοικονομικών θεμάτων.

(7)

Τα κράτη μέλη και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν τον κοινωνικό αντίκτυπο της κρίσης και να επιδιώξουν την οικοδόμηση μιας κοινωνίας με συνοχή όπου τα άτομα είναι ικανά να προλαμβάνουν και να διαχειρίζονται τις αλλαγές, μπορούν δε να συμμετέχουν ενεργά στο κοινωνικό και οικονομικό γίγνεσθαι. Θα πρέπει να εξασφαλιστούν πρόσβαση και ευκαιρίες για όλους, και επίσης μείωση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, κυρίως με τη διασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας των αγορών εργασίας και των συστημάτων κοινωνικής προστασίας και με την άρση των εμποδίων της συμμετοχής στην αγορά εργασίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να μεριμνούν ώστε τα οφέλη της οικονομικής ανάπτυξης να φθάνουν σε όλους τους πολίτες και σε όλες τις περιφέρειες.

(8)

Η ανάληψη δράσης σύμφωνα με τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές «Ευρώπη 2020» αποτελεί σημαντική συμβολή στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη (στρατηγική «Ευρώπη 2020»). Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» πρέπει να στηρίζεται από μια ολοκληρωμένη σειρά ευρωπαϊκών και εθνικών πολιτικών, τις οποίες τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν θετικά δευτερογενή αποτελέσματα των συντονισμένων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, σωστή συνολική μείξη οικονομικών πολιτικών και συνεπέστερη συνεισφορά των ευρωπαϊκών πολιτικών στους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

(9)

Αν και οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές «Ευρώπη 2020» απευθύνονται στα κράτη μέλη και στην Ένωση, θα πρέπει να εφαρμόζονται σε συνεργασία με όλες τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές, με τη στενή σύμπραξη των κοινοβουλίων, καθώς και των κοινωνικών εταίρων και εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών.

(10)

Οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές «Ευρώπη 2020» παρέχουν καθοδήγηση στα κράτη μέλη για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, αντικατοπτρίζοντας την αλληλεξάρτησή μεταξύ των κρατών μελών. Αυτές οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές ευθυγραμμίζονται με το σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και με την ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία. Οι εν λόγω ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για όλες τις ειδικές κατά χώρα συστάσεις που ενδέχεται να απευθύνει το Συμβούλιο στα κράτη μέλη.

(11)

Η Επιτροπή Απασχόλησης και η Επιτροπή Κοινωνικής Προστασίας θα πρέπει να παρακολουθούν τον τρόπο υλοποίησης των σχετικών πολιτικών υπό το πρίσμα των κατευθυντηρίων γραμμών για την απασχόληση, σε εκπλήρωση των οικείων και βασισμένων στη Συνθήκη εντολών τους. Αυτές οι επιτροπές και άλλα προπαρασκευαστικά όργανα του Συμβουλίου που ασχολούνται με το συντονισμό των οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών θα πρέπει να συνεργάζονται στενά,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Εγκρίνονται οι κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών που παρατίθενται στο παράρτημα. Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν μέρος των «ολοκληρωμένων κατευθυντηρίων γραμμών Ευρώπη 2020».

Άρθρο 2

Οι κατευθυντήριες γραμμές του παραρτήματος λαμβάνονται υπόψη στις πολιτικές απασχόλησης και στα προγράμματα μεταρρυθμίσεων των κρατών μελών επί των οποίων θα υποβληθεί έκθεση σύμφωνα με το άρθρο 148 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Λουξεμβούργο, 5 Οκτωβρίου 2015.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

N. SCHMIT


(1)  Γνώμη της 8ης Ιουλίου 2015 (δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).

(2)  Γνώμη της 27ης Μαΐου 2015 (δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).

(3)  Γνώμη της 4ης Ιουνίου 2015 (δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4)  Σύσταση (ΕΕ) 2015/1184 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 2015, σχετικά με τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 192 της 18.7.2015, σ. 27).

(5)  Απόφαση 2010/707/ΕΕ του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 308 της 24.11.2010, σ. 46).


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΉΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΈΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΈΣ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΏΝ ΜΕΛΏΝ

ΜΈΡΟΣ II ΤΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΈΝΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΊΩΝ ΓΡΑΜΜΏΝ «ΕΥΡΏΠΗ 2020»

Κατευθυντήρια γραμμή 5: Τόνωση της ζήτησης εργασίας

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διευκολύνουν τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, να μειώσουν τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στην πρόσληψη ατόμων, και να προωθήσουν την επιχειρηματικότητα, ειδικότερα δε να στηρίξουν τη δημιουργία και την ανάπτυξη μικρών επιχειρήσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν ενεργά την κοινωνική οικονομία, να καλλιεργήσουν την κοινωνική καινοτομία.

Το φορολογικό βάρος θα πρέπει να μετατοπιστεί από την εργασία σε άλλες πηγές φορολογίας λιγότερο επιζήμιες για την απασχόληση και την ανάπτυξη και, παράλληλα, να εξασφαλιστεί η προστασία των εσόδων για επαρκή κοινωνική προστασία και για δαπάνες προς ενίσχυση της ανάπτυξης. Οι μειώσεις στη φορολόγηση της εργασίας θα πρέπει να αποσκοπούν σε άρση των εμποδίων και αντικινήτρων της συμμετοχής στην αγορά εργασίας, ιδίως για όσους είναι οι πιο απομακρυσμένοι από την αγορά εργασίας.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους και σε ευθυγράμμιση με τις εθνικές πρακτικές, να προωθούν μηχανισμούς μισθολογικής προσαρμογής που επιτρέπουν αυτόματη αντίδραση στις εξελίξεις της παραγωγικότητας. Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διαφορές δεξιοτήτων και οι αποκλίσεις των οικονομικών επιδόσεων ανά περιφέρειες, τομείς και επιχειρήσεις. Κατά τον καθορισμό των ελάχιστων μισθών, τα κράτη μέλη και οι κοινωνικοί εταίροι θα πρέπει να εξετάζουν τις επιπτώσεις τους στον εργαζόμενο φτωχό, στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στην ανταγωνιστικότητα.

Κατευθυντήρια γραμμή 6: Ενίσχυση της προσφοράς εργασίας και των δεξιοτήτων

Τα κράτη μέλη θα πρέπει, συνεργαζόμενα με τους κοινωνικούς εταίρους, να προωθήσουν την παραγωγικότητα και την απασχολησιμότητα με σωστή παροχή κατάλληλων γνώσεων και δεξιοτήτων και ικανοτήτων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες επενδύσεις σε όλα τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης για να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητά τους στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων και ικανοτήτων του εργατικού δυναμικού, που θα μπορεί έτσι να προλαμβάνει και να καλύπτει καλύτερα τις γοργά μεταβαλλόμενες ανάγκες των δυναμικών αγορών εργασίας σε μια ολοένα περισσότερο ψηφιακή οικονομία και στο πλαίσιο των τεχνολογικών, περιβαλλοντικών και δημογραφικών μεταβολών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για τη βελτίωση της πρόσβασης όλων σε ποιοτική διά βίου μάθηση και για την εφαρμογή στρατηγικών ενεργού γήρανσης που δίνουν τη δυνατότητα παράτασης του επαγγελματικού βίου.

Θα πρέπει να θεραπευτούν οι διαρθρωτικές αδυναμίες των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η ποιότητα των μαθησιακών αποτελεσμάτων και να προληφθεί και να αντιμετωπιστεί η πρόωρη αποχώρηση από το σχολείο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν το μορφωτικό επίπεδο, να προωθήσουν συστήματα μάθησης στον χώρο εργασίας όπως η συνδυασμένη θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση, να αναβαθμίσουν την επαγγελματική κατάρτιση και να πολλαπλασιάσουν τις ευκαιρίες για αναγνώριση και επικύρωση δεξιοτήτων και ικανοτήτων που αποκτώνται εκτός του επίσημου εκπαιδευτικού συστήματος.

Η υψηλή ανεργία και αεργία πρέπει να αντιμετωπιστούν. Η μακροχρόνια και η διαρθρωτική ανεργία θα πρέπει να μειωθούν κατά πολύ και να αποτραπούν με τη βοήθεια σφαιρικών και αλληλοενισχυόμενων στρατηγικών που περιλαμβάνουν εξατομικευμένη και ενεργό στήριξη για την επιστροφή στην αγορά εργασίας. Η ανεργία των νέων και ο μεγάλος αριθμός νέων εκτός, εκπαίδευσης, κατάρτισης ή απασχόλησης (ΕΕΑΚ), θα πρέπει να αντιμετωπισθούν στο σύνολό τους με διαρθρωτική βελτίωση της μετάβασης από την εκπαίδευση στην απασχόληση, μεταξύ άλλων μέσω της πλήρους εφαρμογής των Εγγυήσεων για τη Νεολαία.

Θα πρέπει να μειωθούν οι φραγμοί στην απασχόληση, ιδίως για τις μειονεκτούσες ομάδες.

Η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας θα πρέπει να αυξηθεί και πρέπει να διασφαλιστεί η ισότητα των φύλων, μεταξύ άλλων με ίσες αμοιβές. Θα πρέπει να προωθηθεί η συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής και ιδίως η πρόσβαση σε οικονομικά προσιτές και ποιοτικές υπηρεσίες νηπιακής εκπαίδευσης, περίθαλψης και μακροχρόνιας περίθαλψης.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να κάνουν πλήρη χρήση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και άλλων ενωσιακών ταμείων για την προαγωγή της απασχόλησης, της κοινωνικής ένταξης, της εκπαίδευσης και της δημόσιας διοίκησης.

Κατευθυντήρια γραμμή 7: Βελτίωση της λειτουργίας των αγορών εργασίας

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις αρχές της ευελιξίας με ασφάλεια. Θα πρέπει να μειώσουν και να αποτρέψουν τον κατακερματισμό στο εσωτερικό των αγορών εργασίας και να καταπολεμήσουν την αδήλωτη εργασία. Οι διατάξεις προστασίας της απασχόλησης, το εργατικό δίκαιο και οι θεσμοί θα πρέπει στο σύνολό τους να παρέχουν το κατάλληλο περιβάλλον για προσλήψεις, ενώ παράλληλα να προσφέρουν επαρκές επίπεδο προστασίας σε όλους εκείνους που απασχολούνται ήδη και σε εκείνους που αναζητούν εργασία. Θα πρέπει να εξασφαλίζεται η ποιότητα της απασχόλησης από άποψη κοινωνικοοικονομικής ασφάλειας, ευκαιριών εκπαίδευσης και κατάρτισης, συνθηκών εργασίας (της υγείας και της ασφάλειας περιλαμβανομένων) και ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Ευθυγραμμιζόμενα με τις εθνικές πρακτικές, και στηρίζοντας τη βελτιωμένη λειτουργία και αποτελεσματικότητα του κοινωνικού διαλόγου σε εθνικό επίπεδο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εμπλέκουν εθνικά κοινοβούλια και κοινωνικούς εταίρους στον σχεδιασμό και την εφαρμογή των σχετικών μεταρρυθμίσεων και πολιτικών.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενισχύσουν τις ενεργές πολιτικές για την αγορά εργασίας αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα, τη στόχευση, την εμβέλεια, την κάλυψη και την αλληλεπίδραση με παθητικά μέτρα συνοδευόμενα από δικαιώματα και ευθύνες των ανέργων χάριν ενεργού αναζήτησης εργασίας. Οι πολιτικές αυτές θα πρέπει να έχουν ως στόχο τη βελτίωση της προσαρμογής στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και την υποστήριξη της βιώσιμης μετάβασης.

Τα κράτη μέλη πρέπει να στοχεύουν σε καλύτερες, αποτελεσματικότερες δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης με σκοπό τη μείωση της ανεργίας και της διάρκειάς της, βοηθώντας όσους αναζητούν εργασία με προσφορές εξατομικευμένων υπηρεσιών, στηρίζοντας τη ζήτηση της αγοράς εργασίας και εφαρμόζοντας συστήματα μέτρησης επιδόσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενεργοποιούν και να διευκολύνουν αποτελεσματικά αυτούς που μπορούν να συμμετέχουν στην αγορά εργασίας, προστατεύοντας ταυτόχρονα εκείνους που δεν είναι σε θέση να συμμετέχουν. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν μια αγορά εργασίας χωρίς αποκλεισμούς, ανοιχτή σε κάθε γυναίκα και άντρα, τη θέσπιση αποτελεσματικών μέτρων κατά των διακρίσεων και την αύξηση απασχολησιμότητας, επενδύοντας σε ανθρώπινο κεφάλαιο.

Η κινητικότητα των εργαζομένων θα πρέπει να προωθηθεί με στόχο την αξιοποίηση του πλήρους δυναμικού της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας. Θα πρέπει να αρθούν τα εμπόδια κινητικότητας στα συνταξιοδοτικά συστήματα και στην αναγνώριση των προσόντων. Τα κράτη μέλη πρέπει ταυτόχρονα να καταπολεμούν την καταχρηστική εφαρμογή υφισταμένων κανόνων και να αναγνωρίζουν επίσης τυχόν πιθανότητες «φυγής εγκεφάλων» από ορισμένες περιοχές.

Κατευθυντήρια γραμμή 8: Ενθάρρυνση της κοινωνικής ένταξης, καταπολέμηση της φτώχειας και προώθηση των ίσων ευκαιριών

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκσυγχρονίσουν τα συστήματα κοινωνικής προστασίας ώστε να παρέχουν ουσιαστική, αποτελεσματική και επαρκή προστασία σε όλα τα στάδια της ζωής του ατόμου, ενθαρρύνοντας την κοινωνική ένταξη, προωθώντας την ισότητα ευκαιριών, περιλαμβανομένων γυναικών και ανδρών, και θεραπεύοντας τις ανισότητες. Η συμπλήρωση των καθολικών προσεγγίσεων με επιλεκτικές θα βελτιώσει την αποδοτικότητα ενώ παράλληλα η απλούστευση θα πρέπει να οδηγήσει σε βελτιωμένη πρόσβαση και ποιότητα. Μεγαλύτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί σε προληπτικές και ολοκληρωμένες στρατηγικές. Τα συστήματα κοινωνικής προστασίας θα πρέπει να προωθούν την κοινωνική ένταξη παρακινώντας τα άτομα να συμμετέχουν ενεργά στην αγορά εργασίας και στην κοινωνία. Οι οικονομικά προσιτές, προσπελάσιμες και ποιοτικές υπηρεσίες όπως η παιδική μέριμνα, η εξωσχολική παιδική μέριμνα, η εκπαίδευση, η κατάρτιση, η στέγαση, οι υπηρεσίες υγείας και μακροχρόνιας περίθαλψης, είναι ζωτικής σημασίας. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει επίσης να δοθεί στις βασικές υπηρεσίες και δράσεις για την πρόληψη της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, τη μείωση των εργαζομένων φτωχών και την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν ποικίλα μέσα με συμπληρωματικό τρόπο, σύμφωνα με τις αρχές της ενεργού συμμετοχής, όπως υπηρεσίες ενεργοποίησης και διευκόλυνσης του εργατικού δυναμικού, προσπελάσιμες υπηρεσίες ποιότητας και επαρκής στήριξη του εισοδήματος, που θα απευθύνονται στις ατομικές ανάγκες. Τα συστήματα κοινωνικής προστασίας θα πρέπει να σχεδιάζονται κατά τρόπο που να διευκολύνει την κάλυψη όλων των δικαιούχων, να υποβοηθά την προστασία και την επένδυση σε ανθρώπινο κεφάλαιο και να συντελεί στην πρόληψη, τον περιορισμό και την προστασία από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό σε όλο τον κύκλο ζωής.

Λόγω συνθηκών αυξανόμενης μακροζωίας και δημογραφικής αλλαγής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να κατοχυρώσουν τη βιωσιμότητα και την επάρκεια των συνταξιοδοτικών συστημάτων για γυναίκες και άνδρες. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν την ποιότητα, προσβασιμότητα, αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα των συστημάτων υγείας και μακροχρόνιας περίθαλψης, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη βιωσιμότητα.


Top