1. Στόχος των ευρωπαϊκών προτύπων υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας (ESRS) είναι ο προσδιορισμός των πληροφοριών βιωσιμότητας που πρέπει να γνωστοποιούν οι επιχειρήσεις σύμφωνα με την οδηγία 2013/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 1 ), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2022/2464 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 2 ). Η υποβολή εκθέσεων σύμφωνα με τα ESRS δεν απαλλάσσει τις επιχειρήσεις από άλλες υποχρεώσεις που προβλέπονται στο δίκαιο της Ένωσης.

2. Συγκεκριμένα, τα ESRS προσδιορίζουν τις πληροφορίες που γνωστοποιεί μια επιχείρηση σχετικά με τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες της σε σχέση με περιβαλλοντικά, κοινωνικά και σχετικά με τη διακυβέρνηση θέματα βιωσιμότητας. Με βάση τα ESRS, οι επιχειρήσεις δεν είναι απαραίτητο να γνωστοποιούν πληροφορίες που αφορούν περιβαλλοντικά, κοινωνικά και σχετικά με τη διακυβέρνηση θέματα που καλύπτονται από ESRS, όταν η επιχείρηση έχει αξιολογήσει το εν λόγω θέμα ως μη σημαντικό (Βλ. προσάρτημα Ε του παρόντος προτύπου «Διάγραμμα ροής για τον προσδιορισμό των γνωστοποιήσεων προς συμπερίληψη»).Οι πληροφορίες που γνωστοποιούνται σύμφωνα με τα ESRS δίνουν τη δυνατότητα στους χρήστες της δήλωσης βιωσιμότητας να κατανοήσουν τις σημαντικές επιπτώσεις της επιχείρησης στους ανθρώπους και στο περιβάλλον και τις σημαντικές συνέπειες των θεμάτων βιωσιμότητας στην εξέλιξη, στις επιδόσεις και στη θέση της επιχείρησης.

3. Στόχος του παρόντος προτύπου (ESRS 1) είναι να παρουσιάσει την αρχιτεκτονική των ESRS, τις συμβάσεις σύνταξης και τις θεμελιώδεις έννοιες που χρησιμοποιούνται, καθώς και τις γενικές απαιτήσεις για την κατάρτιση και την παρουσίαση πληροφοριών βιωσιμότητας σύμφωνα με την οδηγία 2013/34/ΕΕ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2022/2464.

4. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ESRS:

5. Τα οριζόντια πρότυπα ESRS 1 Γενικές απαιτήσεις και ESRS 2 Γενικές γνωστοποιήσεις εφαρμόζονται στα θέματα βιωσιμότητας που καλύπτονται από θεματικά και ειδικά τομεακά πρότυπα.

6. Το εν λόγω πρότυπο (ESRS 1) περιγράφει την αρχιτεκτονική των προτύπων ESRS, εξηγεί τις συμβάσεις σύνταξης και τις θεμελιώδεις έννοιες και καθορίζει γενικές απαιτήσεις για την κατάρτιση και την παρουσίαση πληροφοριών σχετικά με τη βιωσιμότητα.

7. Το ESRS 2 θεσπίζει απαιτήσεις γνωστοποίησης σχετικά με τις πληροφορίες που παρέχει η επιχείρηση σε γενικό επίπεδο για όλα τα σημαντικά θέματα βιωσιμότητας σχετικά με τη διακυβέρνηση των τομέων υποβολής εκθέσεων, τη στρατηγική, τον αντίκτυπο, τη διαχείριση κινδύνων και ευκαιριών, καθώς και τους δείκτες μέτρησης και τους στόχους.

8. Τα θεματικά ESRS καλύπτουν ένα θέμα βιωσιμότητας και διαρθρώνονται σε θέματα και υποθέματα και, κατά περίπτωση, σε επιμέρους υποθέματα. Ο πίνακας στην απαίτηση εφαρμογής 16 (ΑΕ 16) του εν λόγω προτύπου παρέχει επισκόπηση των θεμάτων, υποθεμάτων και επιμέρους υποθεμάτων βιωσιμότητας (συλλογικά «θέματα βιωσιμότητας») που καλύπτονται από τα θεματικά ESRS.

9. Τα θεματικά ESRS μπορούν να περιλαμβάνουν ειδικές απαιτήσεις που συμπληρώνουν τις γενικού επιπέδου απαιτήσεις γνωστοποίησης του ESRS 2. Το προσάρτημα Γ του ESRS 2 Απαιτήσεις γνωστοποίησης/εφαρμογής σε θεματικά ESRS που εφαρμόζονται από κοινού με τις γενικές γνωστοποιήσεις του ESRS 2 παρέχει κατάλογο των πρόσθετων απαιτήσεων των θεματικών ESRS που εφαρμόζει η επιχείρηση σε συνδυασμό με τις γενικού επιπέδου απαιτήσεις γνωστοποίησης του ESRS 2.

10. Τα ειδικά τομεακά πρότυπα εφαρμόζονται σε όλες τις επιχειρήσεις ενός τομέα. Καλύπτουν τις επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που είναι πιθανό να είναι σημαντικά για όλες τις επιχειρήσεις ενός συγκεκριμένου τομέα και που δεν καλύπτονται ή δεν καλύπτονται επαρκώς από θεματικά πρότυπα. Τα ειδικά τομεακά πρότυπα είναι πολυθεματικά και καλύπτουν τα θέματα που έχουν τη μεγαλύτερη συνάφεια με τον τομέα υπό εξέταση. Τα ειδικά τομεακά πρότυπα επιτυγχάνουν υψηλό βαθμό συγκρισιμότητας.

11. Εκτός από τις απαιτήσεις γνωστοποίησης που ορίζονται στις τρεις κατηγορίες των ESRS, όταν μια επιχείρηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια επίπτωση, ένας κίνδυνος ή μια ευκαιρία δεν καλύπτεται ή δεν καλύπτεται με επαρκές επίπεδο ανάλυσης από ένα ESRS, αλλά είναι σημαντικός/-ή λόγω συγκεκριμένων γεγονότων και περιστάσεων, παρέχει πρόσθετες γνωστοποιήσεις ανά οντότητα, ώστε να μπορούν οι χρήστες να κατανοήσουν τις επιπτώσεις, τους κινδύνους ή τις ευκαιρίες της επιχείρησης που σχετίζονται με τη βιωσιμότητα. Οι απαιτήσεις εφαρμογής ΑΕ 1 έως ΑΕ 5 παρέχουν περαιτέρω καθοδήγηση σχετικά με τις γνωστοποιήσεις ειδικά ανά οντότητα.

12. Οι απαιτήσεις γνωστοποίησης στο ESRS 2, στα θεματικά ESRS και στα ειδικά τομεακά ESRS καλύπτουν τους ακόλουθους τομείς αναφοράς:

13. Το ESRS 2 περιλαμβάνει:

14. Σε όλα τα ESRS:

15. Στο πλαίσιο των ESRS οι όροι που ορίζονται στο γλωσσάριο ορισμών (παράρτημα II) αναγράφονται με έντονους πλάγιους χαρακτήρες, εκτός αν ένας ορισμός χρησιμοποιείται περισσότερες από μία φορές στην ίδια παράγραφο.

16. Τα ESRS δομούν τις πληροφορίες που πρέπει να γνωστοποιούνται στο πλαίσιο των απαιτήσεων γνωστοποίησης. Κάθε απαίτηση γνωστοποίησης αποτελείται από ένα ή περισσότερα χωριστά σημεία δεδομένων. Ο όρος «σημείο δεδομένων» μπορεί επίσης να αναφέρεται σε ένα επεξηγηματικό υποστοιχείο μιας απαίτησης γνωστοποίησης.

17. Εκτός από τις απαιτήσεις γνωστοποίησης, τα περισσότερα ESRS περιέχουν επίσης απαιτήσεις εφαρμογής. Οι απαιτήσεις εφαρμογής υποστηρίζουν την εφαρμογή των απαιτήσεων γνωστοποίησης και έχουν το ίδιο κύρος με άλλα μέρη ενός ESRS.

18. Τα ESRS χρησιμοποιούν τους ακόλουθους όρους για να διακρίνουν μεταξύ των διαφορετικών βαθμών υποχρέωσης της επιχείρησης να γνωστοποιεί πληροφορίες:

19. Κατά την κατάρτιση της οικείας δήλωσης βιωσιμότητας, η επιχείρηση εξασφαλίζει:

20. Αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των πληροφοριών ορίζονται και περιγράφονται στο προσάρτημα Β του παρόντος προτύπου.

21. Η επιχείρηση υποβάλλει έκθεση σχετικά με θέματα βιωσιμότητας με βάση την αρχή της διπλής σημαντικότητας, όπως ορίζεται και επεξηγείται στο παρόν κεφάλαιο.

22. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είναι εκείνα που μπορούν να επηρεάσουν ή να επηρεαστούν από την επιχείρηση. Υπάρχουν δύο βασικές ομάδες ενδιαφερόμενων μερών:

23. Ορισμένα, αλλά όχι όλα, τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορεί να ανήκουν και στις δύο ομάδες που ορίζονται στην παράγραφο 22.

24. Η συνεργασία με τα επηρεαζόμενα ενδιαφερόμενα μέρη έχει καθοριστική σημασία για τη συνεχιζόμενη διαδικασία δέουσας επιμέλειας της επιχείρησης (βλ. κεφάλαιο 4 Δέουσα επιμέλεια) και για την αξιολόγηση της σημαντικότητας της βιωσιμότητας. Αυτό περιλαμβάνει τις διαδικασίες της επιχείρησης για τον εντοπισμό και την αξιολόγηση πραγματικών και δυνητικών αρνητικών επιπτώσεων, βάσει των οποίων διαμορφώνεται στη συνέχεια η διαδικασία αξιολόγησης για τον εντοπισμό των σημαντικών επιπτώσεων για τους σκοπούς της υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας (βλ. τμήμα 3.4 του παρόντος προτύπου).

25. Η διενέργεια αξιολόγησης της σημαντικότητας (βλ. τμήματα 3.4 Σημαντικότητα αντικτύπου και 3.5 Χρηματοοικονομική σημαντικότητα) είναι απαραίτητη προκειμένου η επιχείρηση να εντοπίσει τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες προς αναφορά.

26.  Η αξιολόγηση της σημαντικότητας αποτελεί την αφετηρία για την υποβολή εκθέσεων βιωσιμότητας στο πλαίσιο των ESRS. Η απαίτηση γνωστοποίησης IRO-1 στο τμήμα 4.1 του ESRS 2 περιλαμβάνει γενικές απαιτήσεις γνωστοποίησης σχετικά με τη διαδικασία της επιχείρησης για τον εντοπισμό των επιπτώσεων, των κινδύνων και των ευκαιριών και την αξιολόγηση της σημαντικότητάς τους. Η απαίτηση γνωστοποίησης SBM-3 του ESRS 2 παρουσιάζει γενικές απαιτήσεις γνωστοποίησης σχετικά με τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που προκύπτουν από την αξιολόγηση σημαντικότητας της επιχείρησης.

27. Οι απαιτήσεις εφαρμογής του προσαρτήματος Α του παρόντος προτύπου περιλαμβάνουν κατάλογο των θεμάτων βιωσιμότητας που καλύπτονται στα θεματικά ESRS, με κατηγοριοποίηση ανά θέμα, υποθέμα και επιμέρους υποθέμα, για την υποστήριξη της αξιολόγησης της σημαντικότητας. Το προσάρτημα Ε Διάγραμμα ροής για τον προσδιορισμό των γνωστοποιήσεων προς συμπερίληψη του παρόντος προτύπου παρέχει ενδεικτικό παράδειγμα της αξιολόγησης σημαντικότητας που περιγράφεται στο παρόν τμήμα.

28. Ένα θέμα βιωσιμότητας είναι «σημαντικό» όταν πληροί τα κριτήρια που ορίζονται για τη σημαντικότητα αντικτύπου (βλ. τμήμα 3.4 του παρόντος προτύπου) ή τη χρηματοοικονομική σημαντικότητα (βλ. τμήμα 3.5 του παρόντος προτύπου) ή και τα δύο.

29. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της αξιολόγησης της σημαντικότητας, η επιχείρηση γνωστοποιεί πάντοτε τις πληροφορίες που απαιτούνται από: το ESRS 2 Γενικές γνωστοποιήσεις (δηλ. όλες τις απαιτήσεις γνωστοποίησης και τα σημεία δεδομένων που ορίζονται στο ESRS 2) και τις απαιτήσεις γνωστοποίησης (συμπεριλαμβανομένων των σημείων δεδομένων τους) οι οποίες ορίζονται σε θεματικά ESRS που σχετίζονται με την απαίτηση γνωστοποίησης IRO-1 Περιγραφή των διαδικασιών για τον εντοπισμό και την αξιολόγηση σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών, όπως απαριθμούνται στο προσάρτημα Γ του ESRS 2 Απαιτήσεις γνωστοποίησης/εφαρμογής σε θεματικά ESRS που εφαρμόζονται από κοινού με τις γενικές γνωστοποιήσεις του ESRS 2.

30. Όταν η επιχείρηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ένα θέμα βιωσιμότητας είναι σημαντικό ως αποτέλεσμα της οικείας αξιολόγησης σημαντικότητας, σε σχέση με το οποίο οι απαιτήσεις γνωστοποίησης IRO-1, IRO-2 και SBM-3 του ESRS 2 θέτουν απαιτήσεις γνωστοποίησης, η επιχείρηση:

31. Οι σχετικές πληροφορίες που προβλέπονται σε μια απαίτηση γνωστοποίησης (συμπεριλαμβανομένων των σημείων δεδομένων της) ή σε ένα πλαίσιο γνωστοποίησης ειδικά ανά οντότητα γνωστοποιούνται όταν η επιχείρηση εκτιμά, στο πλαίσιο της οικείας αξιολόγησης σημαντικών πληροφοριών, ότι οι πληροφορίες έχουν σημασία για έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους λόγους:

32. Αν η επιχείρηση καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι σημαντική και, συνεπώς, παραλείψει όλες τις απαιτήσεις γνωστοποίησης στο ESRS E1 Κλιματική αλλαγή, γνωστοποιεί λεπτομερή επεξήγηση των συμπερασμάτων της οικείας αξιολόγησης της σημαντικότητας όσον αφορά την κλιματική αλλαγή (βλ. ESRS 2 IRO-2 Απαιτήσεις γνωστοποίησης στο ESRS που καλύπτονται από τη δήλωση βιωσιμότητας της επιχείρησης), συμπεριλαμβανομένης μελλοντοστρεφούς ανάλυσης των συνθηκών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν μελλοντικά την επιχείρηση στο συμπέρασμα ότι η κλιματική αλλαγή είναι σημαντική. Αν η επιχείρηση καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ένα θέμα εκτός της κλιματικής αλλαγής δεν είναι σημαντικό και, συνεπώς, παραλείψει όλες τις απαιτήσεις γνωστοποίησης στο αντίστοιχο θεματικό ESRS, μπορεί να εξηγήσει εν συντομία τα συμπεράσματα της οικείας αξιολόγησης της σημαντικότητας για το εν λόγω θέμα.

33. Όταν γνωστοποιεί πληροφορίες σχετικά με πολιτικές, δράσεις και στόχους αναφορικά με ένα θέμα βιωσιμότητας που έχει κριθεί σημαντικό, η επιχείρηση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προβλέπονται από όλες τις απαιτήσεις γνωστοποίησης και τα σημεία δεδομένων στα θεματικά και ειδικά τομεακά ESRS που σχετίζονται με το εν λόγω θέμα και στην αντίστοιχη ελάχιστη απαίτηση γνωστοποίησης σχετικά με πολιτικές, δράσεις και στόχους που απαιτούνται βάσει του ESRS 2. Αν η επιχείρηση δεν μπορεί να γνωστοποιήσει τις πληροφορίες που προβλέπονται είτε στις απαιτήσεις γνωστοποίησης και στα σημεία δεδομένων στα θεματικά ή ειδικά τομεακά ESRS είτε στις ελάχιστες απαιτήσεις γνωστοποίησης στο ESRS 2 σχετικά με τις πολιτικές, τις δράσεις και τους στόχους, επειδή δεν έχει εγκρίνει τις αντίστοιχες πολιτικές, δεν έχει εφαρμόσει τις αντίστοιχες δράσεις ή δεν έχει θέσει τους αντίστοιχους στόχους, γνωστοποιεί αυτό το γεγονός και μπορεί να αναφέρει χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου σκοπεύει να τα θέσει σε εφαρμογή.

34. Όταν γνωστοποιεί πληροφορίες σχετικά με τους δείκτες μέτρησης για σημαντικό θέμα βιωσιμότητας σύμφωνα με το τμήμα «Δείκτες μέτρησης και στόχοι» του σχετικού θεματικού ESRS, η επιχείρηση:

35. Αν η επιχείρηση παραλείψει τις πληροφορίες που προβλέπονται από ένα σημείο δεδομένων το οποίο απορρέει από άλλη νομοθεσία της ΕΕ που παρατίθεται στο προσάρτημα Β του ESRS 2, δηλώνει ρητά ότι οι εν λόγω πληροφορίες είναι «μη σημαντικές».

36. Η επιχείρηση καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζει κριτήρια, συμπεριλαμβανομένων των κατάλληλων κατώτατων ορίων, για να προσδιορίζει:

37. Η διπλή σημαντικότητα έχει δύο διαστάσεις, δηλαδή: σημαντικότητα αντικτύπου και χρηματοοικονομική σημαντικότητα. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, οι όροι «σημαντικό» και «σημαντικότητα» χρησιμοποιούνται σε όλα τα ESRS για να παραπέμψουν στη διπλή σημαντικότητα.

38. Οι αξιολογήσεις της σημαντικότητας αντικτύπου και της χρηματοοικονομικής σημαντικότητας είναι αλληλένδετες και λαμβάνονται υπόψη οι αλληλεξαρτήσεις μεταξύ αυτών των δύο διαστάσεων. Κατά κανόνα, η αξιολόγηση των επιπτώσεων είναι η αφετηρία, μολονότι ενδέχεται να υπάρχουν επίσης σημαντικοί κίνδυνοι και ευκαιρίες που δεν σχετίζονται με τις επιπτώσεις της επιχείρησης. Ο αντίκτυπος στη βιωσιμότητα μπορεί να είναι οικονομικά σημαντικός από την έναρξή του ή να καταστεί οικονομικά σημαντικός όταν θα μπορούσε εύλογα να αναμένεται ότι θα επηρεάσει την οικονομική θέση, τις χρηματοοικονομικές επιδόσεις, τις ταμειακές ροές της επιχείρησης, την πρόσβασή της σε χρηματοδότηση ή το κόστος κεφαλαίου βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα. Οι επιπτώσεις αποτυπώνονται από τη σκοπιά της σημαντικότητας αντικτύπου, ανεξάρτητα από το αν είναι οικονομικά σημαντικές ή όχι.

39. Κατά τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των επιπτώσεων, των κινδύνων και των ευκαιριών στην αξιακή αλυσίδα της επιχείρησης για τον προσδιορισμό της σημαντικότητάς τους, η επιχείρηση επικεντρώνεται σε τομείς στους οποίους θεωρείται πιθανό να προκύψουν επιπτώσεις, κίνδυνοι και ευκαιρίες, με βάση τη φύση των σχετικών δραστηριοτήτων, επιχειρηματικών σχέσεων, γεωγραφικών περιοχών ή άλλων παραγόντων.

40. Η επιχείρηση εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο την επηρεάζουν οι εξαρτήσεις της από τη διαθεσιμότητα φυσικών, ανθρώπινων και κοινωνικών πόρων σε κατάλληλες τιμές και ποιότητα, ανεξάρτητα από τις δυνητικές επιπτώσεις της στους εν λόγω πόρους.

41. Οι κύριες επιπτώσεις, κίνδυνοι και ευκαιρίες μιας επιχείρησης θεωρούνται ότι ταυτίζονται με τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που εντοπίζονται βάσει της αρχής της διπλής σημαντικότητας και συνεπώς αναφέρονται στην οικεία δήλωση βιωσιμότητας.

42. Η επιχείρηση εφαρμόζει τα κριτήρια που ορίζονται στα τμήματα 3.4 και 3.5 του παρόντος προτύπου, χρησιμοποιώντας κατάλληλα ποσοτικά και/ή ποιοτικά κατώτατα όρια. Απαιτούνται κατάλληλα κατώτατα όρια για τον εντοπισμό των επιπτώσεων, των κινδύνων και των ευκαιριών που εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται από την επιχείρηση ως σημαντικά και για τον προσδιορισμό των θεμάτων βιωσιμότητας που είναι σημαντικά για τους σκοπούς της υποβολής εκθέσεων. Σε ορισμένα υφιστάμενα πρότυπα και πλαίσια χρησιμοποιείται ο όρος «σημαντικότερες επιπτώσεις» όταν γίνεται αναφορά στο κατώτατο όριο που χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό των επιπτώσεων που περιγράφονται στα ESRS ως «σημαντικές επιπτώσεις».

43. Ένα θέμα βιωσιμότητας είναι σημαντικό από τη σκοπιά του αντικτύπου όταν αφορά τις σημαντικές πραγματικές ή δυνητικές, θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις της επιχείρησης στους ανθρώπους ή στο περιβάλλον βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα. Στις επιπτώσεις περιλαμβάνονται εκείνες που συνδέονται με τις δραστηριότητες και την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα της ίδιας της επιχείρησης, μεταξύ άλλων μέσω των προϊόντων και των υπηρεσιών της, καθώς και μέσω των επιχειρηματικών της σχέσεων. Οι επιχειρηματικές σχέσεις καλύπτουν τις σχέσεις στην αξιακή αλυσίδα της επιχείρησης, ανάντη και κατάντη, και δεν περιορίζονται σε άμεσες συμβατικές σχέσεις.

44. Στο πλαίσιο αυτό, οι επιπτώσεις στους ανθρώπους ή στο περιβάλλον περιλαμβάνουν επιπτώσεις αναφορικά με περιβαλλοντικά, κοινωνικά και σχετικά με τη διακυβέρνηση θέματα.

45. Η αξιολόγηση της σημαντικότητας των αρνητικών επιπτώσεων βασίζεται στη διαδικασία δέουσας επιμέλειας που ορίζεται στις διεθνείς πράξεις των κατευθυντήριων αρχών του ΟΗΕ για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα και στις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις. Για τις πραγματικές αρνητικές επιπτώσεις, η σημαντικότητα βασίζεται στη σοβαρότητα του αντικτύπου, ενώ για τις δυνητικές αρνητικές επιπτώσεις βασίζεται στη σοβαρότητα και την πιθανότητα πρόκλησης του αντικτύπου. Η σοβαρότητα βασίζεται στους ακόλουθους παράγοντες:

46. Για τις θετικές επιπτώσεις, η σημαντικότητα βασίζεται στα εξής:

47. Το πεδίο εφαρμογής της χρηματοοικονομικής σημαντικότητας για την υποβολή εκθέσεων βιωσιμότητας αποτελεί επέκταση του πεδίου εφαρμογής της σημαντικότητας που χρησιμοποιείται στη διαδικασία προσδιορισμού των πληροφοριών που πρέπει να περιλαμβάνονται στις οικονομικές καταστάσεις της επιχείρησης.

48. Η αξιολόγηση της χρηματοοικονομικής σημαντικότητας αντιστοιχεί στον προσδιορισμό των πληροφοριών που θεωρούνται σημαντικές για τους κύριους χρήστες χρηματοοικονομικής αναφοράς γενικού σκοπού κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την παροχή πόρων στην οντότητα. Ειδικότερα, οι πληροφορίες θεωρούνται σημαντικές για τους κύριους χρήστες της χρηματοοικονομικής αναφοράς γενικού σκοπού, αν η παράλειψη, η ανακρίβεια ή η απόκρυψη των εν λόγω πληροφοριών θα μπορούσε εύλογα να αναμένεται ότι θα επηρεάσει τις αποφάσεις που λαμβάνουν βάσει της δήλωσης βιωσιμότητας της επιχείρησης.

49. Ένα θέμα βιωσιμότητας είναι σημαντικό από οικονομική άποψη αν προκαλεί ή θα μπορούσε εύλογα να αναμένεται ότι θα προκαλέσει σημαντικές χρηματοοικονομικές συνέπειες στην επιχείρηση. Αυτό συμβαίνει όταν ένα θέμα βιωσιμότητας δημιουργεί κινδύνους ή ευκαιρίες που επηρεάζουν σημαντικά, ή θα μπορούσε εύλογα να αναμένεται ότι θα επηρεάσουν σημαντικά, την εξέλιξη, την οικονομική θέση, τις χρηματοοικονομικές επιδόσεις, τις ταμειακές ροές της επιχείρησης, την πρόσβασή της σε χρηματοδότηση ή το κόστος κεφαλαίου της επιχείρησης βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα. Οι κίνδυνοι και οι ευκαιρίες μπορεί να απορρέουν από παρελθόντα ή μελλοντικά γεγονότα. Η χρηματοοικονομική σημαντικότητα ενός θέματος βιωσιμότητας δεν περιορίζεται σε θέματα που βρίσκονται υπό τον έλεγχο της επιχείρησης, αλλά περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με σημαντικούς κινδύνους και ευκαιρίες που αποδίδονται στις επιχειρηματικές σχέσεις πέραν του πεδίου εφαρμογής της ενοποίησης που χρησιμοποιείται για την κατάρτιση των οικονομικών καταστάσεων.

50. Οι εξαρτήσεις από φυσικούς, ανθρώπινους και κοινωνικούς πόρους μπορούν να είναι πηγές χρηματοοικονομικών κινδύνων ή ευκαιριών. Οι εξαρτήσεις μπορεί να προκαλέσουν αποτελέσματα με δύο πιθανούς τρόπους:

51. Η σημαντικότητα των κινδύνων και των ευκαιριών αξιολογείται με βάση έναν συνδυασμό της πιθανότητας εμφάνισης και του δυνητικού μεγέθους των χρηματοοικονομικών συνεπειών.

52. Η αξιολόγηση σημαντικότητας της επιχείρησης μπορεί να οδηγήσει στον εντοπισμό καταστάσεων στις οποίες οι ενέργειές της για την αντιμετώπιση ορισμένων επιπτώσεων ή κινδύνων ή για την αξιοποίηση ορισμένων ευκαιριών σε σχέση με ένα θέμα βιωσιμότητας ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις ή να προκαλέσουν σημαντικούς κινδύνους σε σχέση με ένα ή περισσότερα άλλα θέματα βιωσιμότητας. Για παράδειγμα:

53. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η επιχείρηση:

54. Όταν απαιτείται για την ορθή κατανόηση των σημαντικών επιπτώσεων, των κινδύνων και των ευκαιριών της, η επιχείρηση αναλύει τις αναφερόμενες πληροφορίες:

55. Κατά τον καθορισμό του κατάλληλου επιπέδου ανάλυσης για την υποβολή εκθέσεων, η επιχείρηση λαμβάνει υπόψη την ανάλυση που υιοθετήθηκε στην οικεία αξιολόγηση σημαντικότητας. Ανάλογα με τα ειδικά γεγονότα και περιστάσεις της επιχείρησης, ενδέχεται να κριθεί απαραίτητη η ανάλυση ανά θυγατρική εταιρεία.

56. Όταν συγκεντρώνονται δεδομένα από διαφορετικά επίπεδα ή πολλαπλές τοποθεσίες εντός ενός επιπέδου, η επιχείρηση διασφαλίζει ότι η εν λόγω συγκέντρωση δεν αποκρύπτει την ιδιαιτερότητα και το πλαίσιο που απαιτούνται για την ερμηνεία των πληροφοριών. Η επιχείρηση δεν πρέπει να συγκεντρώνει σημαντικά στοιχεία που διαφέρουν ως προς τη φύση τους.

57. Όταν η επιχείρηση παρουσιάζει πληροφορίες ανά τομέα, υιοθετεί την ταξινόμηση τομέων των ESRS που πρέπει να καθορίζεται σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 29β παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο σημείο ii) της οδηγίας 2013/34/ΕΕ. Όταν ένα θεματικό ή ειδικό τομεακό ESRS απαιτεί την υιοθέτηση συγκεκριμένου επιπέδου ανάλυσης κατά την κατάρτιση συγκεκριμένου πληροφοριακού στοιχείου, υπερισχύει η απαίτηση του θεματικού ή ειδικού τομεακού ESRS.

58. Το αποτέλεσμα της διαδικασίας δέουσας επιμέλειας όσον αφορά τη βιωσιμότητα της επιχείρησης (που αναφέρεται ως «δέουσα επιμέλεια» στις διεθνείς πράξεις που αναφέρονται παρακάτω) καθορίζει την αξιολόγηση της επιχείρησης σχετικά με τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες της. Τα ESRS δεν επιβάλλουν απαιτήσεις διενέργειας δέουσας επιμέλειας· ομοίως, δεν διευρύνουν ούτε τροποποιούν τον ρόλο των διοικητικών, διαχειριστικών ή εποπτικών οργάνων της επιχείρησης όσον αφορά τη διεξαγωγή της δέουσας επιμέλειας.

59. Η δέουσα επιμέλεια είναι η διαδικασία με την οποία οι επιχειρήσεις εντοπίζουν, προλαμβάνουν, μετριάζουν και λαμβάνουν υπόψη τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τις πραγματικές και δυνητικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στους ανθρώπους που συνδέονται με τις δραστηριότητές τους. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι αρνητικές επιπτώσεις που συνδέονται με τις δραστηριότητες της ίδιας της επιχείρησης και την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα της, μεταξύ άλλων μέσω των προϊόντων ή των υπηρεσιών της, καθώς και μέσω των επιχειρηματικών της σχέσεων. Η δέουσα επιμέλεια είναι μια διαρκής πρακτική που αποκρίνεται σε αλλαγές και ενδέχεται να ενεργοποιεί αλλαγές στη στρατηγική, το επιχειρηματικό μοντέλο, τις δραστηριότητες, τις επιχειρηματικές σχέσεις, τη λειτουργία, τις προμήθειες και τις πωλήσεις της επιχείρησης. Η διαδικασία αυτή περιγράφεται στις διεθνείς πράξεις των κατευθυντήριων αρχών του ΟΗΕ για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα και στις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις.

60. Οι εν λόγω διεθνείς πράξεις προσδιορίζουν ορισμένα στάδια της διαδικασίας δέουσας επιμέλειας, μεταξύ άλλων τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των αρνητικών επιπτώσεων που συνδέονται με τις δραστηριότητες και την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα της επιχείρησης, μεταξύ άλλων μέσω των προϊόντων ή των υπηρεσιών της, καθώς και μέσω των επιχειρηματικών της σχέσεων. Όταν η επιχείρηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει όλες τις επιπτώσεις ταυτόχρονα, η διαδικασία δέουσας επιμέλειας επιτρέπει την ιεράρχηση των δράσεων με βάση τη σοβαρότητα και την πιθανότητα πρόκλησης των επιπτώσεων. Αυτή ακριβώς η πτυχή της διαδικασίας δέουσας επιμέλειας καθορίζει την αξιολόγηση των σημαντικών επιπτώσεων (βλ. τμήμα 3.4 του παρόντος προτύπου). Ο εντοπισμός των σημαντικών επιπτώσεων στηρίζει επίσης τον εντοπισμό των σημαντικών κινδύνων και ευκαιριών βιωσιμότητας που συχνά είναι απόρροια των εν λόγω επιπτώσεων.

61. Τα βασικά στοιχεία της δέουσας επιμέλειας αποτυπώνονται άμεσα στις απαιτήσεις γνωστοποίησης που ορίζονται στο ESRS 2 και στα θεματικά ESRS, όπως φαίνεται παρακάτω:

62. Η δήλωση βιωσιμότητας αφορά την ίδια επιχείρηση που υποβάλλει τις οικονομικές καταστάσεις. Για παράδειγμα, αν η αναφέρουσα επιχείρηση είναι μητρική εταιρεία που υποχρεούται να καταρτίζει ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις, οι δηλώσεις βιωσιμότητας θα αφορούν τον όμιλο. Η απαίτηση αυτή δεν ισχύει όταν η αναφέρουσα επιχείρηση δεν υποχρεούται να καταρτίζει οικονομικές καταστάσεις ή όταν η αναφέρουσα επιχείρηση καταρτίζει ενοποιημένες εκθέσεις βιωσιμότητας σύμφωνα με το άρθρο 48θ της οδηγίας 2013/34/ΕΕ.

63. Οι πληροφορίες σχετικά με την αναφέρουσα επιχείρηση που παρέχονται στη δήλωση βιωσιμότητας επεκτείνονται ώστε να περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που συνδέονται με την επιχείρηση μέσω των άμεσων και έμμεσων επιχειρηματικών της σχέσεων στην ανάντη και/ή κατάντη αξιακή αλυσίδα (στο εξής: πληροφορίες για την αξιακή αλυσίδα). Κατά την επέκταση των πληροφοριών σχετικά με την αναφέρουσα επιχείρηση, η επιχείρηση περιλαμβάνει σημαντικές επιπτώσεις, κινδύνους και ευκαιρίες που συνδέονται με την ανάντη και κατάντη οικεία αξιακή αλυσίδα:

64. Σύμφωνα με την παράγραφο 63 δεν απαιτούνται πληροφορίες για κάθε παράγοντα στην αξιακή αλυσίδα, αλλά μόνο η συμπερίληψη σημαντικών πληροφοριών για την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα. Διαφορετικά θέματα βιωσιμότητας μπορεί να είναι σημαντικά σε σχέση με διαφορετικά τμήματα της ανάντη και κατάντη αξιακής αλυσίδας της επιχείρησης. Οι πληροφορίες επεκτείνονται ώστε να περιλαμβάνουν πληροφορίες για την αξιακή αλυσίδα μόνο σε σχέση με τα τμήματα της αξιακής αλυσίδας για τα οποία το θέμα είναι σημαντικό.

65. Η επιχείρηση περιλαμβάνει σημαντικές πληροφορίες για την αξιακή αλυσίδα, όταν αυτό είναι απαραίτητο για:

66. Κατά τον προσδιορισμό του επιπέδου στο οποίο προκύπτει σημαντικό θέμα βιωσιμότητας, στο πλαίσιο των δικών της δραστηριοτήτων και της δικής της ανάντη και κατάντη αξιακής αλυσίδας, η επιχείρηση χρησιμοποιεί την αξιολόγησή της σχετικά με τις επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες σύμφωνα με την αρχή της διπλής σημαντικότητας (βλ. κεφάλαιο 3 του παρόντος προτύπου).

67. Όταν συγγενείς επιχειρήσεις ή κοινοπραξίες, οι οποίες λογιστικοποιούνται με τη μέθοδο της καθαρής θέσης ή ενοποιούνται αναλογικά στις οικονομικές καταστάσεις, αποτελούν μέρος της αξιακής αλυσίδας της επιχείρησης, για παράδειγμα ως προμηθευτές, η επιχείρηση περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τις εν λόγω συγγενείς επιχειρήσεις ή κοινοπραξίες, σύμφωνα με την παράγραφο 63, που είναι συνεπείς με την προσέγγιση που έχει υιοθετηθεί για τις άλλες επιχειρηματικές σχέσεις στην αξιακή αλυσίδα. Στην περίπτωση αυτή, κατά τον καθορισμό των δεικτών μέτρησης αντικτύπου, τα στοιχεία της συγγενούς επιχείρησης ή της κοινοπραξίας δεν περιορίζονται στο μερίδιο του μετοχικού κεφαλαίου που κατέχει, αλλά λαμβάνονται υπόψη με βάση τις επιπτώσεις που συνδέονται με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της επιχείρησης μέσω των επιχειρηματικών της σχέσεων.

68. Η ικανότητα της επιχείρησης να αποκτά τις απαραίτητες πληροφορίες για την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα ενδέχεται να ποικίλλει ανάλογα με διάφορους παράγοντες, όπως οι συμβατικές ρυθμίσεις της επιχείρησης, το επίπεδο ελέγχου που ασκεί στις πράξεις που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ενοποίησης και η αγοραστική της ισχύς. Όταν η επιχείρηση δεν έχει την ικανότητα να ελέγχει τις δραστηριότητες της οικείας ανάντη και/ή κατάντη αξιακής αλυσίδας και τις επιχειρηματικές της σχέσεις, η απόκτηση πληροφοριών για την αξιακή αλυσίδα ενδέχεται να είναι πιο δύσκολη.

69. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η επιχείρηση δεν μπορεί να συλλέξει τις πληροφορίες σχετικά με την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα, όπως απαιτείται από την παράγραφο 63, αφού καταβάλει εύλογες προσπάθειες προς τούτο. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, η επιχείρηση εκτιμά τις πληροφορίες που πρέπει να υποβάλλονται σχετικά με την ανάντη και κατάντη οικεία αξιακή αλυσίδα, χρησιμοποιώντας όλες τις εύλογες και τεκμηριωμένες πληροφορίες, όπως στοιχεία μέσου όρου του τομέα και άλλες προσεγγιστικές τιμές.

70. Η απόκτηση πληροφοριών για την αξιακή αλυσίδα θα μπορούσε επίσης να είναι δυσχερής στην περίπτωση ΜΜΕ και άλλων οντοτήτων της ανάντη και/ή κατάντη αξιακής αλυσίδας που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της υποβολής εκθέσεων σχετικά με τη βιωσιμότητα που απαιτείται βάσει των άρθρων 19α και 29α της οδηγίας 2013/34/ΕΕ (βλ. ESRS 2 BP-2 Γνωστοποιήσεις σε σχέση με συγκεκριμένες περιστάσεις).

71. Όσον αφορά τις πολιτικές, τις δράσεις και τους στόχους, η υποβολή εκθέσεων από την επιχείρηση αφορά πληροφορίες για την ανάντη και/ή κατάντη αξιακή αλυσίδα, στον βαθμό που οι εν λόγω πολιτικές, δράσεις και στόχοι εμπλέκουν παράγοντες στην αξιακή αλυσίδα. Όσον αφορά τους δείκτες μέτρησης, σε πολλές περιπτώσεις, ιδίως για περιβαλλοντικά θέματα για τα οποία υπάρχουν προσεγγιστικές τιμές, η επιχείρηση μπορεί να είναι σε θέση να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων χωρίς να συλλέξει δεδομένα από τους παράγοντες της οικείας ανάντη και κατάντη αξιακής αλυσίδας, ιδίως από ΜΜΕ, για παράδειγμα, κατά τον υπολογισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου πεδίου εφαρμογής 3 της επιχείρησης.

72. Η ενσωμάτωση εκτιμήσεων που πραγματοποιούνται με τη χρήση δεδομένων μέσου όρου τομέα ή άλλων προσεγγιστικών τιμών δεν οδηγεί σε πληροφορίες που δεν πληρούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των πληροφοριών (βλ. κεφάλαιο 2 και τμήμα 7.2 Πηγές εκτίμησης και αβεβαιότητα αποτελέσματος του παρόντος προτύπου).

73. Η περίοδος αναφοράς για τη δήλωση βιωσιμότητας της επιχείρησης είναι συνεπής με εκείνη των οικονομικών της καταστάσεων.

74. Η επιχείρηση διαμορφώνει στην οικεία δήλωση βιωσιμότητας κατάλληλους συνδέσμους μεταξύ αναδρομικών και μελλοντικών πληροφοριών, κατά περίπτωση, για να καταστήσει απολύτως σαφή τον τρόπο με τον οποίο οι ιστορικές πληροφορίες σχετίζονται με πληροφορίες προσανατολισμένες στο μέλλον.

75. Ως έτος βάσης νοείται η ιστορική ημερομηνία ή περίοδος αναφοράς για την οποία υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες και με την οποία είναι δυνατό να συγκριθούν μεταγενέστερες πληροφορίες σε βάθος χρόνου.

76. Η επιχείρηση υποβάλλει συγκριτικές πληροφορίες σχετικά με το έτος βάσης για τα ποσά που αναφέρονται κατά την τρέχουσα περίοδο κατά την αναφορά των εξελίξεων και της προόδου προς έναν στόχο, εκτός αν η σχετική απαίτηση γνωστοποίησης ορίζει ήδη τον τρόπο αναφοράς της προόδου. Η επιχείρηση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει ιστορικές πληροφορίες σχετικά με τα επιτευχθέντα ορόσημα μεταξύ του έτους βάσης και της περιόδου αναφοράς, όταν πρόκειται για σχετικές πληροφορίες.

77. Κατά την κατάρτιση της οικείας δήλωσης βιωσιμότητας, η επιχείρηση υιοθετεί τα ακόλουθα χρονικά διαστήματα στη λήξη της περιόδου αναφοράς:

78. Η επιχείρηση χρησιμοποιεί πρόσθετη ανάλυση για τον μακροπρόθεσμο ορίζοντα όταν αναμένονται επιπτώσεις ή δράσεις σε διάστημα άνω των 5 ετών εφόσον είναι απαραίτητο για την παροχή σχετικών πληροφοριών στους χρήστες των δηλώσεων βιωσιμότητας.

79. Αν απαιτούνται διαφορετικοί ορισμοί του μεσοπρόθεσμου ή του μακροπρόθεσμου χρονικού ορίζοντα για συγκεκριμένα στοιχεία της γνωστοποίησης σε άλλα ESRS, υπερισχύουν οι ορισμοί στα εν λόγω ESRS.

80. Ενδέχεται να υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η χρήση του μεσοπρόθεσμου ή μακροπρόθεσμου ορίζοντα της παραγράφου 77 οδηγεί σε μη συναφείς πληροφορίες, δεδομένου ότι η επιχείρηση χρησιμοποιεί διαφορετικό ορισμό για i) τις διαδικασίες εντοπισμού και διαχείρισης των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών που εφαρμόζει ή ii) τον καθορισμό των δράσεών της και στόχων. Οι περιπτώσεις αυτές μπορεί να οφείλονται σε ειδικά χαρακτηριστικά του κλάδου, όπως οι ταμειακές ροές και οι οικονομικοί κύκλοι, η αναμενόμενη διάρκεια των επενδύσεων κεφαλαίου, ο χρονικός ορίζοντας εντός του οποίου οι χρήστες των δηλώσεων βιωσιμότητας διεξάγουν τις αξιολογήσεις τους ή ο ορίζοντας σχεδιασμού που χρησιμοποιείται συνήθως στον κλάδο της επιχείρησης για τη λήψη αποφάσεων. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, η επιχείρηση μπορεί να υιοθετήσει διαφορετικό ορισμό για τον μεσοπρόθεσμο και/ή τον μακροπρόθεσμο ορίζοντα (βλ. ESRS 2 BP-2, παράγραφος 9).

81. Οι αναφορές σε «βραχυπρόθεσμο», «μεσοπρόθεσμο» και «μακροπρόθεσμο» στα ESRS αφορούν τον χρονικό ορίζοντα όπως καθορίζεται από την επιχείρηση σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 77 έως 80.

82. Στο παρόν κεφάλαιο παρουσιάζονται γενικές απαιτήσεις που πρέπει να εφαρμόζονται κατά την κατάρτιση και την παρουσίαση πληροφοριών σχετικά με τη βιωσιμότητα.

83. Η επιχείρηση γνωστοποιεί συγκριτικές πληροφορίες σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο για όλους τους ποσοτικούς δείκτες μέτρησης και τα χρηματικά ποσά που γνωστοποιήθηκαν κατά την τρέχουσα περίοδο. Όταν έχουν σημασία για την κατανόηση της δήλωσης βιωσιμότητας της τρέχουσας περιόδου, η επιχείρηση γνωστοποιεί επίσης συγκριτικές πληροφορίες για τις επεξηγηματικές γνωστοποιήσεις.

84. Όταν η επιχείρηση υποβάλλει συγκριτικές πληροφορίες που διαφέρουν από τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν κατά την προηγούμενη περίοδο, γνωστοποιεί:

85. Μερικές φορές, δεν είναι εφικτό να προσαρμοστούν συγκριτικές πληροφορίες για μία ή περισσότερες προηγούμενες περιόδους ώστε να επιτευχθεί η συγκρισιμότητα με την τρέχουσα περίοδο. Για παράδειγμα, ενδέχεται να μην είχαν συλλεχθεί δεδομένα κατά τις προηγούμενες περιόδους κατά τρόπο που να επιτρέπει είτε την αναδρομική εφαρμογή ενός νέου ορισμού δείκτη μέτρησης ή στόχου είτε την αναδρομική αναδιατύπωση για τη διόρθωση σφάλματος προηγούμενης περιόδου, και μπορεί να είναι ανέφικτη η αναπαραγωγή των πληροφοριών (βλ. ESRS 2 BP-2). Όταν δεν είναι εφικτή η προσαρμογή συγκριτικών πληροφοριών για μία ή περισσότερες προηγούμενες περιόδους, η επιχείρηση γνωστοποιεί αυτό το γεγονός.

86. Όταν ένα ESRS απαιτεί από την επιχείρηση να παρουσιάσει περισσότερες από μία συγκριτικές περιόδους για έναν δείκτη μέτρησης ή ένα σημείο δεδομένων, υπερισχύουν οι απαιτήσεις του εν λόγω ESRS.

87. Όταν οι ποσοτικοί δείκτες μέτρησης και τα χρηματικά ποσά, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα (βλ. κεφάλαιο 5 του παρόντος προτύπου), δεν μπορούν να λάβουν άμεσα τιμή και είναι δυνατό να εκτιμηθούν μόνο, μπορεί να προκύψει αβεβαιότητα μέτρησης.

88. Η επιχείρηση γνωστοποιεί πληροφορίες που επιτρέπουν στους χρήστες να κατανοήσουν τις πλέον σημαντικές αβεβαιότητες οι οποίες επηρεάζουν τους ποσοτικούς δείκτες μέτρησης και τα χρηματικά ποσά που αναφέρονται στη δήλωση βιωσιμότητάς της.

89. Η χρήση εύλογων παραδοχών και εκτιμήσεων, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης σεναρίων ή ευαισθησίας, αποτελεί ουσιώδες μέρος της κατάρτισης πληροφοριών που σχετίζονται με τη βιωσιμότητα και δεν υπονομεύει τη χρησιμότητα των εν λόγω πληροφοριών, εφόσον οι παραδοχές και οι εκτιμήσεις περιγράφονται και επεξηγούνται με ακρίβεια. Ακόμη και με υψηλό επίπεδο αβεβαιότητας μέτρησης, μια τέτοια υπόθεση ή εκτίμηση μπορεί να παρέχει χρήσιμες πληροφορίες ή να ανταποκρίνεται στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των πληροφοριών (βλ. προσάρτημα Β του παρόντος προτύπου).

90. Τα δεδομένα και οι παραδοχές που χρησιμοποιούνται για την κατάρτιση της δήλωσης βιωσιμότητας συνάδουν, στο μέτρο του δυνατού, με τα αντίστοιχα οικονομικά δεδομένα και τις παραδοχές που χρησιμοποιούνται στις οικονομικές καταστάσεις της επιχείρησης.

91. Ορισμένα ESRS απαιτούν τη γνωστοποίηση πληροφοριών, όπως επεξηγήσεις σχετικά με πιθανά μελλοντικά γεγονότα που έχουν αβέβαια αποτελέσματα. Για να κρίνει αν οι πληροφορίες σχετικά με τα εν λόγω πιθανά μελλοντικά γεγονότα είναι σημαντικές, η επιχείρηση ανατρέχει στα κριτήρια του κεφαλαίου 3 του παρόντος προτύπου και εξετάζει:

92. Κατά την αξιολόγηση των πιθανών αποτελεσμάτων, η επιχείρηση λαμβάνει υπόψη το σύνολο των σχετικών γεγονότων και περιστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για αποτελέσματα με μικρή πιθανότητα υλοποίησης και υψηλό αντίκτυπο, τα οποία, αθροιστικά, θα μπορούσαν να καταστούν σημαντικά. Για παράδειγμα, η επιχείρηση ενδέχεται να εκτεθεί σε διάφορες επιπτώσεις ή κινδύνους, καθένας από τους οποίους θα μπορούσε να προκαλέσει το ίδιο είδος διατάραξης, όπως διαταράξεις στην αλυσίδα εφοδιασμού της επιχείρησης. Οι πληροφορίες σχετικά με μια μεμονωμένη πηγή κινδύνου ενδέχεται να μην είναι σημαντικές αν η διατάραξη από την εν λόγω πηγή είναι εξαιρετικά απίθανο να συμβεί. Ωστόσο, οι πληροφορίες σχετικά με τον συνολικό κίνδυνο διατάραξης της αλυσίδας εφοδιασμού από όλες τις πηγές ενδέχεται να είναι σημαντικές (βλ. ESRS 2 BP-2).

93. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η επιχείρηση μπορεί να λαμβάνει πληροφορίες μετά την περίοδο αναφοράς, αλλά πριν από την έγκριση της έκθεσης διαχείρισης προς έκδοση. Αν οι πληροφορίες αυτές παρέχουν αποδεικτικά στοιχεία ή ενδείξεις σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν στο τέλος της περιόδου, η επιχείρηση επικαιροποιεί, κατά περίπτωση, τις εκτιμήσεις και τις γνωστοποιήσεις βιωσιμότητας, υπό το πρίσμα των νέων πληροφοριών.

94. Όταν οι εν λόγω πληροφορίες παρέχουν αποδεικτικά στοιχεία ή ενδείξεις σχετικά με σημαντικές συναλλαγές, άλλα γεγονότα και συνθήκες που προκύπτουν μετά το τέλος της περιόδου αναφοράς, η επιχείρηση παρέχει, κατά περίπτωση, επεξηγηματικές πληροφορίες που υποδεικνύουν την ύπαρξη, τη φύση και τις δυνητικές συνέπειες αυτών των γεγονότων μετά το τέλος του έτους.

95. Ο καθορισμός και ο υπολογισμός των δεικτών μέτρησης, συμπεριλαμβανομένων των δεικτών που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό στόχωνκαι την παρακολούθηση της προόδου που σημειώνεται ως προς την επίτευξή τους, πρέπει να είναι συνεπείς σε βάθος χρόνου. Η επιχείρηση παρέχει αναδιατυπωμένα συγκριτικά αριθμητικά στοιχεία, εκτός αν αυτό είναι ανέφικτο (βλ. ESRS 2 BP-2), όταν:

96. Η επιχείρηση διορθώνει σημαντικά σφάλματα προηγούμενων περιόδων, αναδιατυπώνοντας τα συγκριτικά ποσά για τις προηγούμενες περιόδους που έχουν δημοσιοποιηθεί, εκτός αν αυτό είναι ανέφικτο. Η απαίτηση αυτή δεν εκτείνεται στις περιόδους αναφοράς πριν από το πρώτο έτος εφαρμογής των ESRS από την επιχείρηση.

97. Σφάλματα προηγούμενων περιόδων είναι παραλείψεις και ανακρίβειες στη δήλωση βιωσιμότητας της επιχείρησης για μία ή περισσότερες προηγούμενες περιόδους. Τέτοιου είδους σφάλματα προκύπτουν από τη μη χρήση ή την εσφαλμένη χρήση αξιόπιστων πληροφοριών οι οποίες:

98. Στα εν λόγω σφάλματα περιλαμβάνονται: οι συνέπειες μαθηματικών λαθών, λάθη στην εφαρμογή των ορισμών για τους δείκτες μέτρησης ή τους στόχους, αβλεψίες ή παρερμηνείες των γεγονότων και η απάτη.

99. Πιθανά σφάλματα στην τρέχουσα περίοδο που ανακαλύπτονται εντός αυτής της περιόδου διορθώνονται πριν από την έγκριση της έκθεσης διαχείρισης προς έκδοση. Ωστόσο, μερικές φορές τα σημαντικά σφάλματα εντοπίζονται μόνο σε μεταγενέστερη περίοδο.

100. Όταν είναι ανέφικτο να εκτιμηθεί η επίδραση ενός σφάλματος σε όλες τις προηγούμενες περιόδους που έχουν παρουσιαστεί, η επιχείρηση αναδιατυπώνει τις συγκριτικές πληροφορίες ώστε να διορθώσει το σφάλμα από τη νωρίτερη ημερομηνία που αυτό είναι εφικτό. Κατά τη διόρθωση γνωστοποιήσεων για προηγούμενη περίοδο, η επιχείρηση δεν χρησιμοποιεί εκ των υστέρων γνώσεις ούτε για να κάνει υποθέσεις σχετικά με τις πιθανές προθέσεις της διοίκησης σε προηγούμενη περίοδο ούτε για να εκτιμήσει τα ποσά που γνωστοποιήθηκαν σε προηγούμενη περίοδο. Η απαίτηση αυτή ισχύει για τη διόρθωση τόσο των αναδρομικών όσο και των μελλοντικών γνωστοποιήσεων.

101. Οι διορθώσεις σφαλμάτων διακρίνονται από τις αλλαγές στις εκτιμήσεις. Οι εκτιμήσεις μπορεί να χρειάζεται να αναθεωρούνται καθώς καθίστανται γνωστές πρόσθετες πληροφορίες (βλ. ESRS 2 BP-2).

102. Όταν η επιχείρηση υποβάλλει εκθέσεις σε ενοποιημένο επίπεδο, προχωρά στην αξιολόγηση των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών για ολόκληρο τον ενοποιημένο όμιλο, ανεξάρτητα από τη νομική δομή του ομίλου. Διασφαλίζει ότι όλες οι θυγατρικές καλύπτονται κατά τρόπο που επιτρέπει τον αμερόληπτο εντοπισμό των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών. Τα κριτήρια και τα κατώτατα όρια για την αξιολόγηση επιπτώσεων, κινδύνων ή ευκαιριών ως σημαντικών καθορίζονται με βάση το κεφάλαιο 3 του παρόντος προτύπου.

103. Όταν η επιχείρηση εντοπίζει σημαντικές διαφορές μεταξύ των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων ή ευκαιριών σε επίπεδο ομίλου και των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων ή ευκαιριών μίας ή περισσότερων θυγατρικών της, η επιχείρηση παρέχει επαρκή περιγραφή των επιπτώσεων, των κινδύνων και των ευκαιριών, κατά περίπτωση, της σχετικής θυγατρικής ή θυγατρικών.

104. Όταν αξιολογεί αν είναι αξιόλογες οι διαφορές μεταξύ των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων ή ευκαιριών σε επίπεδο ομίλου και των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων ή ευκαιριών μίας ή περισσότερων θυγατρικών της, η επιχείρηση μπορεί να εξετάσει διαφορετικές περιστάσεις, όπως το αν οι θυγατρικές δραστηριοποιούνται σε διαφορετικό τομέα από τον υπόλοιπο όμιλο ή τις περιστάσεις που αποτυπώνονται στο τμήμα 3.7 Επίπεδο ανάλυσης.

105. Η επιχείρηση δεν υποχρεούται να γνωστοποιεί διαβαθμισμένες ή ευαίσθητες πληροφορίες, ακόμη και αν οι πληροφορίες αυτές θεωρούνται σημαντικές.

106. Κατά τη γνωστοποίηση πληροφοριών σχετικά με τη στρατηγική, τα σχέδια και τις δράσεις, όταν μια συγκεκριμένη πληροφορία που άπτεται θεμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, τεχνογνωσίας ή των αποτελεσμάτων καινοτομίας είναι σημαντική για την επίτευξη του στόχου απαίτησης γνωστοποίησης, η επιχείρηση μπορεί να παραλείψει τη συγκεκριμένη πληροφορία αν:

107. Αν η επιχείρηση παραλείψει διαβαθμισμένες ή ευαίσθητες πληροφορίες ή συγκεκριμένη πληροφορία που άπτεται θεμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, τεχνογνωσίας ή των αποτελεσμάτων καινοτομίας επειδή πληροί τα κριτήρια της προηγούμενης παραγράφου, η επιχείρηση συμμορφώνεται με την εν λόγω απαίτηση γνωστοποίησης δημοσιοποιώντας όλες τις άλλες απαιτούμενες πληροφορίες.

108. Η επιχείρηση καταβάλλει κάθε εύλογη προσπάθεια για να διασφαλίσει ότι, πέραν της παράλειψης διαβαθμισμένων ή ευαίσθητων πληροφοριών ή συγκεκριμένων πληροφοριών που άπτονται θεμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, τεχνογνωσίας ή των αποτελεσμάτων καινοτομίας, δεν θίγεται η συνολική σκοπιμότητα της εν λόγω γνωστοποίησης.

109. Κατά την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις ευκαιρίες, η γνωστοποίηση θα πρέπει να συνίσταται σε περιγραφικές πληροφορίες που δίνουν τη δυνατότητα στον αναγνώστη να κατανοήσει την ευκαιρία για την επιχείρηση ή ολόκληρο τον τομέα. Κατά την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις ευκαιρίες, η επιχείρηση λαμβάνει υπόψη τη σημαντικότητα των πληροφοριών που πρέπει να γνωστοποιηθούν. Σ’ αυτό το πλαίσιο εξετάζει, μεταξύ άλλων παραγόντων:

110. Το παρόν κεφάλαιο παρέχει τη βάση για την παρουσίαση των πληροφοριών σχετικά με θέματα βιωσιμότητας που καταρτίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 19α και 29α της οδηγίας 2013/34/ΕΕ (δηλ. τη δήλωση βιωσιμότητας) στην έκθεση διαχείρισης της επιχείρησης. Οι εν λόγω πληροφορίες παρουσιάζονται σε ειδικό τμήμα της έκθεσης διαχείρισης που προσδιορίζεται ως δήλωση βιωσιμότητας. Το προσάρτημα ΣΤ Παράδειγμα της δομής της δήλωσης βιωσιμότητας των ESRS του παρόντος προτύπου παρέχει ένα ενδεικτικό παράδειγμα δήλωσης βιωσιμότητας δομημένης σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου.

111. Οι πληροφορίες βιωσιμότητας παρουσιάζονται:

112. Με εξαίρεση τη δυνατότητα ενσωμάτωσης πληροφοριών μέσω παραπομπής, σύμφωνα με το τμήμα 9.1 Ενσωμάτωση πληροφοριών μέσω παραπομπής στο παρόν πρότυπο, η επιχείρηση αναφέρει όλες τις εφαρμοστέες γνωστοποιήσεις που απαιτούνται από τα ESRS σύμφωνα με το κεφάλαιο 1 του παρόντος προτύπου, σε ένα αποκλειστικό τμήμα της έκθεσης διαχείρισης.

113. Η επιχείρηση περιλαμβάνει στην οικεία δήλωση βιωσιμότητας τις γνωστοποιήσεις σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 8 ) και με τους κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμούς της Επιτροπής που προσδιορίζουν το περιεχόμενο και άλλες λεπτομέρειες των εν λόγω γνωστοποιήσεων. Η επιχείρηση διασφαλίζει ότι οι εν λόγω γνωστοποιήσεις είναι διακριτές στη δήλωση βιωσιμότητας. Οι γνωστοποιήσεις που αφορούν καθέναν από τους περιβαλλοντικούς στόχους που ορίζονται στον κανονισμό για την ταξινομία παρουσιάζονται μαζί σε ένα σαφώς προσδιορίσιμο μέρος του τμήματος της δήλωσης βιωσιμότητας που αφορά το περιβάλλον. Οι γνωστοποιήσεις αυτές δεν υπόκεινται στις διατάξεις του ESRS, με εξαίρεση την παρούσα παράγραφο και την πρώτη περίοδο της παραγράφου 115 του παρόντος προτύπου.

114. Όταν η επιχείρηση περιλαμβάνει στην οικεία δήλωση βιωσιμότητας πρόσθετες γνωστοποιήσεις που απορρέουν από i) άλλη νομοθεσία που απαιτεί από την επιχείρηση να δημοσιοποιεί πληροφορίες βιωσιμότητας ή ii) γενικώς αποδεκτά πρότυπα και πλαίσια υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας, συμπεριλαμβανομένων των μη υποχρεωτικών κατευθυντήριων γραμμών και των ειδικών τομεακών κατευθυντήριων γραμμών που δημοσιεύονται από άλλους φορείς καθορισμού προτύπων (όπως τεχνικό υλικό που εκδίδεται από το Συμβούλιο Διεθνών Προτύπων Βιωσιμότητας ή την πρωτοβουλία για την υποβολή εκθέσεων σε παγκόσμιο επίπεδο), οι εν λόγω γνωστοποιήσεις:

115. Η επιχείρηση διαρθρώνει την οικεία δήλωση βιωσιμότητας σε τέσσερα μέρη, με την ακόλουθη σειρά: γενικές πληροφορίες, περιβαλλοντικές πληροφορίες [συμπεριλαμβανομένων των γνωστοποιήσεων σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852], πληροφορίες για κοινωνικά θέματα και πληροφορίες διακυβέρνησης. Τηρώντας τη διάταξη του τμήματος 3.6 Σημαντικές επιπτώσεις ή κίνδυνοι που προκύπτουν από δράσεις για την αντιμετώπιση θεμάτων βιωσιμότητας του παρόντος προτύπου, όταν οι πληροφορίες που παρέχονται σε ένα μέρος περιέχουν πληροφορίες που πρέπει να αναφέρονται σε άλλο μέρος, στο ένα μέρος η επιχείρηση μπορεί να παραπέμπει στις πληροφορίες που παρουσιάζονται σε άλλο μέρος, αποφεύγοντας τις αλληλοεπικαλύψεις. Η επιχείρηση μπορεί να εφαρμόζει τη λεπτομερή δομή που παρουσιάζεται στο προσάρτημα ΣΤ του παρόντος προτύπου.

116. Οι γνωστοποιήσεις που απαιτούνται από ειδικά τομεακά ESRS ομαδοποιούνται ανά τομέα αναφοράς και, κατά περίπτωση, ανά θέμα βιωσιμότητας. Παρουσιάζονται δίπλα στις γνωστοποιήσεις που απαιτούν το ESRS 2 και τα αντίστοιχα θεματικά ESRS.

117. Όταν η επιχείρηση εκπονεί σημαντικές γνωστοποιήσεις ειδικά ανά οντότητα σύμφωνα με την παράγραφο 11, αναφέρει τις εν λόγω γνωστοποιήσεις δίπλα στις σημαντικότερες γνωστοποιήσεις, τόσο ανεξαρτήτως τομέα όσο και ειδικά ανά τομέα.

118. Η επιχείρηση παρέχει πληροφορίες που επιτρέπουν στους χρήστες της οικείας δήλωσης βιωσιμότητας να κατανοήσουν τις διασυνδέσεις μεταξύ διαφόρων πληροφοριών που περιέχονται στη δήλωση, καθώς και τις διασυνδέσεις μεταξύ πληροφοριών που περιέχονται στη δήλωση βιωσιμότητας και άλλων πληροφοριών που η επιχείρηση γνωστοποιεί σε άλλα μέρη των εταιρικών εκθέσεών της.

119. Υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 120, οι πληροφορίες που προβλέπονται από απαίτηση γνωστοποίησης ενός ESRS, συμπεριλαμβανομένου ειδικού σημείου δεδομένων που προβλέπεται από απαίτηση γνωστοποίησης, είναι δυνατό να ενσωματώνονται στη δήλωση βιωσιμότητας μέσω παραπομπής:

120. Η επιχείρηση μπορεί να ενσωματώνει πληροφορίες μέσω παραπομπής στα έγγραφα ή σε μέρος των εγγράφων που απαριθμούνται στην παράγραφο 119, υπό τον όρο ότι οι γνωστοποιήσεις που ενσωματώνονται μέσω παραπομπής:

121. Υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται στην παράγραφο 120, οι πληροφορίες που προβλέπονται από απαίτηση γνωστοποίησης ενός ESRS, συμπεριλαμβανομένου ειδικού σημείου δεδομένων που προβλέπεται από απαίτηση γνωστοποίησης, είναι δυνατό να ενσωματώνονται στη δήλωση βιωσιμότητας μέσω παραπομπής στην έκθεση της επιχείρησης που καταρτίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1221/2009 ( 12 ) για το σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου της ΕΕ (EMAS). Στην περίπτωση αυτή, η επιχείρηση διασφαλίζει ότι οι πληροφορίες που ενσωματώνονται μέσω παραπομπής παρέχονται επί της ίδιας βάσης που ισχύει για την κατάρτιση των πληροφοριών των ESRS, συμπεριλαμβανομένου του πεδίου εφαρμογής της ενοποίησης και της επεξεργασίας των πληροφοριών για την αξιακή αλυσίδα.

122. Κατά την κατάρτιση της οικείας δήλωσης βιωσιμότητας με χρήση της ενσωμάτωσης πληροφοριών μέσω παραπομπής, η επιχείρηση λαμβάνει υπόψη τη συνολική συνοχή των υποβαλλόμενων πληροφοριών και διασφαλίζει ότι η ενσωμάτωση μέσω παραπομπής δεν θίγει την αναγνωσιμότητα της δήλωσης βιωσιμότητας. Το προσάρτημα Ζ Παράδειγμα ενσωμάτωσης πληροφοριών μέσω παραπομπής στο παρόν πρότυπο αποτελεί ενδεικτικό παράδειγμα ενσωμάτωσης πληροφοριών μέσω παραπομπής (βλ. ESRS 2 BP-2).

123. Η επιχείρηση περιγράφει τις σχέσεις μεταξύ διαφόρων πληροφοριακών στοιχείων. Προς τούτο, θα μπορούσε να απαιτηθεί η σύνδεση επεξηγηματικών πληροφοριών σχετικά με τη διακυβέρνηση, τη στρατηγική και τη διαχείριση κινδύνων με σχετικούς δείκτες μέτρησης και στόχους. Για παράδειγμα, όταν παρέχει συνδεδεμένες πληροφορίες, η επιχείρηση ενδέχεται να χρειαστεί να εξηγήσει την επίδραση ή την πιθανή επίδραση της στρατηγικής της στις οικονομικές καταστάσεις ή στα οικονομικά της σχέδια, ή να εξηγήσει πώς σχετίζεται η στρατηγική της με τους δείκτες μέτρησης και τους στόχους που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της προόδου έναντι των επιδόσεων. Επιπλέον, η επιχείρηση ενδέχεται να χρειαστεί να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο η χρήση φυσικών πόρων και οι αλλαγές στην αλυσίδα εφοδιασμού της θα μπορούσαν να εντείνουν, να αλλάξουν ή να μειώσουν τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες της. Μπορεί να χρειαστεί να συνδέσει αυτές τις πληροφορίες με πληροφορίες σχετικά με τρέχουσες ή προβλεπόμενες χρηματοοικονομικές συνέπειες στο κόστος παραγωγής της, με τη στρατηγική της αντίδραση για τον μετριασμό των εν λόγω επιπτώσεων ή κινδύνων και με τις σχετικές επενδύσεις της σε νέα περιουσιακά στοιχεία. Η επιχείρηση μπορεί επίσης να χρειαστεί να συνδέσει επεξηγηματικές πληροφορίες με τους σχετικούς δείκτες μέτρησης και τους στόχους, καθώς και με πληροφορίες των οικονομικών καταστάσεων. Οι πληροφορίες που περιγράφουν τις διασυνδέσεις πρέπει να είναι σαφείς και συνοπτικές.

124. Όταν η δήλωση βιωσιμότητας περιλαμβάνει χρηματικά ποσά ή άλλα ποσοτικά σημεία δεδομένων που υπερβαίνουν ένα όριο σημαντικότητας και παρουσιάζονται στις οικονομικές καταστάσεις (άμεση συνδεσιμότητα μεταξύ των πληροφοριών που γνωστοποιούνται στη δήλωση βιωσιμότητας και των πληροφοριών που γνωστοποιούνται στις οικονομικές καταστάσεις), η επιχείρηση περιλαμβάνει παραπομπή στη σχετική παράγραφο των οικονομικών της καταστάσεων όπου είναι δυνατό να βρεθούν οι αντίστοιχες πληροφορίες.

125. Η δήλωση βιωσιμότητας μπορεί να περιλαμβάνει χρηματικά ποσά ή άλλα ποσοτικά σημεία δεδομένων που υπερβαίνουν ένα όριο σημαντικότητας και τα οποία συνιστούν είτε άθροισμα είτε μέρος χρηματικών ποσών ή ποσοτικών στοιχείων που παρουσιάζονται στις οικονομικές καταστάσεις της επιχείρησης (έμμεση συνδεσιμότητα μεταξύ των πληροφοριών που γνωστοποιούνται στη δήλωση βιωσιμότητας και των πληροφοριών που γνωστοποιούνται στις οικονομικές καταστάσεις). Σ’ αυτή την περίπτωση, η επιχείρηση εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο τα εν λόγω ποσά ή σημεία δεδομένων της δήλωσης βιωσιμότητας συνδέονται με τα πιο σημαντικά ποσά που παρουσιάζονται στις οικονομικές καταστάσεις. Αυτή η γνωστοποίηση περιλαμβάνει παραπομπή στο συγκεκριμένο κονδύλιο και/ή στις σχετικές παραγράφους των οικονομικών της καταστάσεων, όπου είναι δυνατό να βρεθούν οι αντίστοιχες πληροφορίες. Κατά περίπτωση, παρέχεται η σχετική συμφωνία των λογαριασμών, η οποία μπορεί να παρουσιάζεται σε μορφή πίνακα.

126. Στην περίπτωση πληροφοριών που δεν καλύπτονται από τις παραγράφους 124 και 125, η επιχείρηση εξηγεί, με βάση ένα κατώτατο όριο σημαντικότητας, τη συνέπεια των σημαντικών δεδομένων, των παραδοχών και των ποιοτικών πληροφοριών που περιλαμβάνονται στην οικεία δήλωση βιωσιμότητας με τα αντίστοιχα δεδομένα, παραδοχές και ποιοτικές πληροφορίες που περιλαμβάνονται στις οικονομικές καταστάσεις. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν η δήλωση βιωσιμότητας περιλαμβάνει:

127. Η συνέπεια που απαιτείται από την παράγραφο 126 είναι στο επίπεδο ενός μεμονωμένου σημείου δεδομένων και περιλαμβάνει παραπομπή στο σχετικό κονδύλιο ή στη σχετική παράγραφο υποσημειώσεων των οικονομικών καταστάσεων. Όταν υπάρχει ασυνέπεια σε σημαντικά δεδομένα, παραδοχές και ποιοτικές πληροφορίες, η επιχείρηση αναφέρει το γεγονός αυτό και εξηγεί τον λόγο.

128. Παραδείγματα στοιχείων για τα οποία απαιτείται η επεξήγηση της παραγράφου 126 είναι τα εξής:

129. Τα θεματικά και ειδικά τομεακά ESRS μπορεί να περιλαμβάνουν απαιτήσεις για τη συμπερίληψη συμφωνιών των λογαριασμών ή για να καταδειχθεί η συνέπεια των δεδομένων και των παραδοχών για συγκεκριμένες απαιτήσεις γνωστοποίησης. Στις περιπτώσεις αυτές υπερισχύουν οι απαιτήσεις των εν λόγω ESRS.

130. Ο βαθμός στον οποίο τα θέματα βιωσιμότητας καλύπτονται από ESRS αναμένεται να εξελιχθεί καθώς αναπτύσσονται περαιτέρω απαιτήσεις γνωστοποίησης. Συνεπώς, η ανάγκη για γνωστοποιήσεις ειδικά ανά οντότητα είναι πιθανό να μειωθεί με την πάροδο του χρόνου, ιδίως ως αποτέλεσμα της μελλοντικής έγκρισης ειδικών ανά τομέα προτύπων.

131. Κατά τον καθορισμό των γνωστοποιήσεών της ειδικά ανά οντότητα, η επιχείρηση μπορεί να θεσπίζει μεταβατικά μέτρα για την κατάρτισή τους στις τρεις πρώτες ετήσιες δηλώσεις βιωσιμότητας βάσει των οποίων θα μπορεί κατά προτεραιότητα:

132. Κατά τα 3 πρώτα έτη της υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας της επιχείρησης σύμφωνα με τα ESRS, σε περίπτωση που δεν είναι διαθέσιμες όλες οι απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα της, η επιχείρηση εξηγεί τις προσπάθειες που κατέβαλε για να αποκτήσει τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα της, τους λόγους για τους οποίους δεν κατέστη δυνατή η απόκτηση όλων των απαραίτητων πληροφοριών, καθώς και τα σχέδιά της προκειμένου να αποκτά τις απαραίτητες πληροφορίες στο μέλλον.

133. Κατά τα 3 πρώτα έτη της υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας της επιχείρησης σύμφωνα με τα ESRS, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι δυσκολίες που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν οι επιχειρήσεις κατά τη συλλογή πληροφοριών από παράγοντες σε ολόκληρη την αξιακή αλυσίδα τους και προκειμένου να περιοριστεί η επιβάρυνση για τις ΜΜΕ που αποτελούν μέρος της αξιακής αλυσίδας:

134. Οι παράγραφοι 132 και 133 εφαρμόζονται ανεξάρτητα από το αν ο σχετικός παράγοντας στην αξιακή αλυσίδα είναι ΜΜΕ ή όχι.

135. Αρχής γενομένης από το τέταρτο έτος υποβολής εκθέσεων βάσει των ESRS, η επιχείρηση περιλαμβάνει πληροφορίες για την ανάντη και/ή κατάντη αξιακή αλυσίδα σύμφωνα με την παράγραφο 63. Στο πλαίσιο αυτό, οι πληροφορίες που απαιτούνται από τα ESRS και πρέπει να λαμβάνονται από τις ΜΜΕ που ανήκουν στην ανάντη και/ή κατάντη αξιακή αλυσίδα της επιχείρησης δεν θα υπερβαίνουν το περιεχόμενο των μελλοντικών ESRS για τις εισηγμένες ΜΜΕ.

136. Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή του παρόντος προτύπου για πρώτη φορά, η επιχείρηση δεν υποχρεούται να γνωστοποιήσει τις συγκριτικές πληροφορίες που απαιτούνται από το τμήμα 7.1 Παρουσίαση συγκριτικών πληροφοριών κατά το πρώτο έτος κατάρτισης της δήλωσης βιωσιμότητας στο πλαίσιο των ESRS. Για απαιτήσεις γνωστοποίησης που απαριθμούνται στο προσάρτημα Γ Κατάλογος σταδιακά εφαρμοζόμενων απαιτήσεων γνωστοποίησης, η παρούσα μεταβατική διάταξη εφαρμόζεται αναφορικά με το πρώτο έτος υποχρεωτικής εφαρμογής της σταδιακά εφαρμοζόμενης απαίτησης γνωστοποίησης.

137. Το προσάρτημα Γ Κατάλογος σταδιακά εφαρμοζόμενων απαιτήσεων γνωστοποίησης του παρόντος προτύπου περιλαμβάνει διατάξεις σταδιακής εφαρμογής για τις απαιτήσεις γνωστοποίησης ή τα σημεία δεδομένων των απαιτήσεων γνωστοποίησης στα ESRS που είναι δυνατό να παραλειφθούν ή που δεν είναι εφαρμοστέες κατά τα πρώτα έτη κατάρτισης της δήλωσης βιωσιμότητας σύμφωνα με τα ESRS.

ΑΕ 1. Οι ειδικές ανά οντότητα γνωστοποιήσεις επιτρέπουν στους χρήστες να κατανοήσουν τις επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες της επιχείρησης σε σχέση με περιβαλλοντικά, κοινωνικά θέματα ή θέματα διακυβέρνησης.

ΑΕ 2. Κατά την εκπόνηση γνωστοποιήσεων ειδικά ανά οντότητα, η επιχείρηση διασφαλίζει ότι:

ΑΕ 3. Κατά τον προσδιορισμό της χρησιμότητας των δεικτών μέτρησης για να συμπεριληφθούν στις ειδικές ανά οντότητα γνωστοποιήσεις, η επιχείρηση εξετάζει αν:

ΑΕ 4. Κατά την εκπόνηση γνωστοποιήσεων ειδικά ανά οντότητα, η επιχείρηση εξετάζει προσεκτικά:

ΑΕ 5. Περαιτέρω κατευθύνσεις για την εκπόνηση γνωστοποιήσεων ειδικά ανά οντότητα είναι δυνατό να βρεθούν με συνεκτίμηση των πληροφοριών που απαιτούνται στο θεματικό ESRS που πραγματεύεται παρόμοια θέματα βιωσιμότητας.

ΑΕ 6. Εκτός από τις κατηγορίες ενδιαφερόμενων μερών που απαριθμούνται στην παράγραφο 22, συνήθεις κατηγορίες ενδιαφερόμενων μερών είναι: εργαζόμενοι και άλλοι εργάτες, προμηθευτές, καταναλωτές, πελάτες, τελικοί χρήστες, τοπικές κοινότητες και άτομα που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση, καθώς και δημόσιες αρχές, συμπεριλαμβανομένων ρυθμιστικών αρχών, εποπτικών αρχών και κεντρικών τραπεζών.

ΑΕ 7. Η φύση μπορεί να θεωρηθεί σιωπηρό ενδιαφερόμενο μέρος. Στην περίπτωση αυτή, οικολογικά δεδομένα και δεδομένα σχετικά με τη διατήρηση των ειδών μπορούν να στηρίξουν την αξιολόγηση σημαντικότητας της επιχείρησης.

ΑΕ 8. Η αξιολόγηση σημαντικότητας διαμορφώνεται με διάλογο με τα επηρεαζόμενα ενδιαφερόμενα μέρη. Η επιχείρηση μπορεί να συνεργάζεται με τα επηρεαζόμενα ενδιαφερόμενα μέρη ή τους εκπροσώπους τους (όπως εργαζόμενοι ή συνδικαλιστικές οργανώσεις), μαζί με τους χρήστες εκθέσεων βιωσιμότητας και άλλους εμπειρογνώμονες, για να παρέχει στοιχεία ή παρατηρήσεις σχετικά με τα συμπεράσματά της για τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες της.

ΑΕ 9. Κατά την αξιολόγηση της σημαντικότητας αντικτύπου και τον καθορισμό των σημαντικών θεμάτων που πρέπει να αναφέρονται, η επιχείρηση λαμβάνει υπόψη τα ακόλουθα τρία στάδια:

ΑΕ 10. Η σοβαρότητα καθορίζεται από τους ακόλουθους παράγοντες:

ΑΕ 11. Οποιοδήποτε από τα τρία χαρακτηριστικά (κλίμακα, πεδίο εφαρμογής και ανεπανόρθωτος χαρακτήρας) μπορεί να έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις. Σε περίπτωση δυνητικού αρνητικού αντικτύπου στα ανθρώπινα δικαιώματα, η σοβαρότητα του αντικτύπου υπερισχύει της πιθανότητας πρόκλησης.

ΑΕ 12. Για παράδειγμα:

ΑΕ 13. Ακολουθούν παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο οι επιπτώσεις και οι εξαρτήσεις αποτελούν πηγές κινδύνων ή ευκαιριών:

ΑΕ 14. Η αφετηρία για την αξιολόγηση της χρηματοοικονομικής σημαντικότητας έγκειται στον εντοπισμό των κινδύνων και των ευκαιριών που επηρεάζουν ή θα μπορούσε εύλογα να αναμένεται ότι θα επηρεάσουν την οικονομική θέση, τις χρηματοοικονομικές επιδόσεις, τις ταμειακές ροές, την πρόσβαση σε χρηματοδότηση ή το κόστος κεφαλαίου της επιχείρησης βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η επιχείρηση εξετάζει:

ΑΕ 15. Μόλις η επιχείρηση εντοπίσει τους κινδύνους και τις ευκαιρίες της, προσδιορίζει ποια από αυτά είναι σημαντικά για να συμπεριληφθούν σε έκθεση. Αυτό βασίζεται σε συνδυασμό i) της πιθανότητας επέλευσης και ii) του δυνητικού μεγέθους των χρηματοοικονομικών συνεπειών που καθορίζονται με βάση κατάλληλα κατώτατα όρια. Σ’ αυτό το στάδιο εξετάζει τη συμβολή των εν λόγω κινδύνων και ευκαιριών στις χρηματοοικονομικές συνέπειες βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα με βάση:

ΑΕ 16. Κατά τη διενέργεια της οικείας αξιολόγησης σημαντικότητας, η επιχείρηση λαμβάνει υπόψη τον ακόλουθο κατάλογο θεμάτων βιωσιμότητας που καλύπτονται στο θεματικό ESRS. Όταν, ως αποτέλεσμα της αξιολόγησης σημαντικότητας της επιχείρησης (βλ. ESRS 2 IRO-1), κρίνεται σημαντικό ένα δεδομένο θέμα βιωσιμότητας που υπάρχει στον παρόντα κατάλογο, η επιχείρηση υποβάλλει έκθεση σύμφωνα με τις αντίστοιχες απαιτήσεις γνωστοποίησης του σχετικού θεματικού ESRS. Η χρήση αυτού του καταλόγου δεν υποκαθιστά τη διαδικασία προσδιορισμού σημαντικών θεμάτων. Ο κατάλογος αυτός αποτελεί εργαλείο για την υποστήριξη της αξιολόγησης σημαντικότητας της επιχείρησης. Η επιχείρηση χρειάζεται σταθερά να λαμβάνει υπόψη τις δικές της ειδικές περιστάσεις κατά τον καθορισμό των θεμάτων που είναι σημαντικά γι’ αυτή. Επίσης, η επιχείρηση εκπονεί, όπου είναι αναγκαίο, ειδικές ανά οντότητα γνωστοποιήσεις σχετικά με τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που δεν καλύπτονται από το ESRS, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 11 του παρόντος προτύπου.

ΑΕ 17. Όταν η επιχείρηση δεν μπορεί να συλλέξει πληροφορίες για την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα, όπως απαιτείται από την παράγραφο 63, αφού καταβάλει τις σχετικές εύλογες προσπάθειες, εκτιμά τις πληροφορίες που πρέπει να υποβληθούν χρησιμοποιώντας όλες τις λογικές και βάσιμες πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της κατά την ημερομηνία αναφοράς χωρίς αδικαιολόγητο κόστος ή προσπάθεια. Σ’ αυτές περιλαμβάνονται, ενδεικτικά, εσωτερικές και εξωτερικές πληροφορίες, όπως δεδομένα από έμμεσες πηγές, δεδομένα μέσου όρου τομέα, δειγματοληπτικές αναλύσεις, δεδομένα της αγοράς και ομάδων ομοτίμων, άλλες προσεγγιστικές τιμές ή δεδομένα βάσει δαπανών.

ΑΕ 18. Ενδεικτικά για την παράγραφο 115 του τμήματος 8.2 Περιεχόμενο και δομή της δήλωσης βιωσιμότητας του παρόντος προτύπου, η επιχείρηση που καλύπτει περιβαλλοντικά και κοινωνικά θέματα στο πλαίσιο της ίδιας πολιτικής μπορεί να περιλαμβάνει διασταυρούμενες παραπομπές. Αυτό σημαίνει ότι η επιχείρηση μπορεί να αναφέρει την πολιτική στις περιβαλλοντικές της γνωστοποιήσεις και να παραπέμπει σ’ αυτή από ή προς τις σχετικές γνωστοποιήσεις για κοινωνικά θέματα. Επιτρέπεται η ενοποιημένη παρουσίαση των πολιτικών για όλα τα θέματα.

ΠΧ 1. Οι πληροφορίες βιωσιμότητας είναι σημαντικές όταν μπορούν να κάνουν τη διαφορά στις αποφάσεις των χρηστών στο πλαίσιο μιας προσέγγισης διπλής σημαντικότητας (βλ. κεφάλαιο 3 του παρόντος προτύπου).

ΠΧ 2. Οι πληροφορίες μπορεί να κάνουν τη διαφορά σε μια απόφαση, ακόμη και αν ορισμένοι χρήστες επιλέξουν να μην τις αξιοποιήσουν ή τις γνωρίζουν ήδη από άλλες πηγές. Οι πληροφορίες βιωσιμότητας ενδέχεται να επηρεάσουν τις αποφάσεις των χρηστών αν έχουν προγνωστική αξία και/ή επιβεβαιωτική αξία. Οι πληροφορίες έχουν προγνωστική αξία αν είναι δυνατό να εισαχθούν σε διαδικασίες που χρησιμοποιούν οι χρήστες για την πρόβλεψη μελλοντικών αποτελεσμάτων. Οι πληροφορίες για τη βιωσιμότητα δεν χρειάζεται να είναι πρόγνωση ή πρόβλεψη για να έχουν προγνωστική αξία, αλλά περισσότερο έχουν προγνωστική αξία αν χρησιμοποιούνται από τους χρήστες για να κάνουν τις δικές τους προβλέψεις.

ΠΧ 3. Οι πληροφορίες έχουν επιβεβαιωτική αξία αν παρέχουν ανατροφοδότηση (επιβεβαιώσεις ή αλλαγές) σχετικά με προηγούμενες αξιολογήσεις.

ΠΧ 4. Σημαντικότητα είναι μια συγκεκριμένη για κάθε οντότητα πτυχή της συνάφειας με βάση τη φύση και/ή το μέγεθος των στοιχείων με τα οποία σχετίζονται οι πληροφορίες, όπως αξιολογείται στο πλαίσιο των εκθέσεων βιωσιμότητας της επιχείρησης (βλ. κεφάλαιο 3 του παρόντος προτύπου).

ΠΧ 5. Για να είναι χρήσιμες, οι πληροφορίες δεν πρέπει μόνο να αντιπροσωπεύουν συναφή φαινόμενα, αλλά πρέπει επίσης να απεικονίζουν πιστά την ουσία των φαινομένων που θεωρείται ότι αντιπροσωπεύουν. Για την πιστή απεικόνιση, οι πληροφορίες πρέπει να είναι i) πλήρεις, ii) ουδέτερες και iii) ακριβείς.

ΠΧ 6. Η πλήρης απεικόνιση μιας επίπτωσης, ενός κινδύνου ή μιας ευκαιρίας περιλαμβάνει όλες τις σημαντικές πληροφορίες που είναι απαραίτητες για να κατανοήσουν οι χρήστες την επίπτωση, τον κίνδυνο ή την ευκαιρία. Αυτό περιλαμβάνει τον τρόπο με τον οποίο η επιχείρηση έχει προσαρμόσει τη στρατηγική της, τη διαχείριση κινδύνων και τη διακυβέρνησή της ως απάντηση στην εν λόγω επίπτωση, κίνδυνο ή ευκαιρία, καθώς και τους δείκτες μέτρησης που έχουν προσδιοριστεί για τον καθορισμό στόχων και τη μέτρηση των επιδόσεων.

ΠΧ 7. Η ουδέτερη απεικόνιση χαρακτηρίζεται από αμεροληψία ως προς την επιλογή ή τη γνωστοποίηση πληροφοριών. Οι πληροφορίες είναι ουδέτερες αν δεν είναι μεροληπτικές, σταθμισμένες, δεν έχουν υποστεί υπερτόνιση, υποβάθμιση ή άλλη αλλοίωση προκειμένου να αυξηθούν οι πιθανότητες οι χρήστες να τις αντιμετωπίσουν θετικά ή αρνητικά. Πρέπει να είναι ισορροπημένες, ώστε να καλύπτουν ευνοϊκές/θετικές και δυσμενείς/αρνητικές πτυχές. Αποδίδεται η ίδια προσοχή τόσο στις αρνητικές όσο και στις θετικές σημαντικές επιπτώσεις από την άποψη της σημαντικότητας αντικτύπου, καθώς και στους σημαντικούς κινδύνους και στις ευκαιρίες από την άποψη της χρηματοοικονομικής σημαντικότητας. Προκειμένου να έχει ουδέτερη απεικόνιση, κάθε πληροφορία σχετικά με την επιδιωκόμενη βιωσιμότητα, για παράδειγμα στόχοι ή σχέδια, καλύπτει τόσο τις επιδιώξεις όσο και τους παράγοντες που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την επιχείρηση να υλοποιήσει τις εν λόγω επιδιώξεις.

ΠΧ 8. Η ουδετερότητα υποστηρίζεται από την επίδειξη σύνεσης, η οποία αντιστοιχεί στην άσκηση προσοχής κατά τη λήψη αποφάσεων υπό συνθήκες αβεβαιότητας. Η αποτύπωση συμψηφισμών και αντισταθμίσεων δεν εξυπηρετεί την ουδετερότητα των πληροφοριών. Η επίδειξη σύνεσης σημαίνει ότι οι ευκαιρίες δεν υπερεκτιμώνται και οι κίνδυνοι δεν υποτιμώνται. Ομοίως, η επίδειξη σύνεσης δεν επιτρέπει την υποτίμηση των ευκαιριών ή την υπερεκτίμηση των κινδύνων. Η επιχείρηση μπορεί να υποβάλει πληροφορίες με καθαρά μεγέθη, επιπρόσθετα στις μεικτές τιμές, αν η παρουσίαση αυτή δεν αποκρύπτει σχετικές πληροφορίες και περιλαμβάνει σαφή εξήγηση σχετικά με τις συνέπειες και τους λόγους του συμψηφισμού.

ΠΧ 9. Οι πληροφορίες μπορούν να είναι ακριβείς χωρίς να υπάρχει απόλυτη ακρίβεια από κάθε άποψη. Οι ακριβείς πληροφορίες υποδηλώνουν ότι η επιχείρηση έχει εφαρμόσει επαρκείς διαδικασίες και εσωτερικούς ελέγχους με σκοπό την αποφυγή σημαντικών σφαλμάτων ή σημαντικών ανακριβειών. Συνεπώς, οι εκτιμήσεις παρουσιάζονται με σαφή έμφαση στους πιθανούς περιορισμούς τους και στη σχετική αβεβαιότητα (βλ. τμήμα 7.2 του παρόντος προτύπου). Ο απαιτούμενος και εφικτός βαθμός ακρίβειας, καθώς και οι παράγοντες που καθιστούν τις πληροφορίες ακριβείς, εξαρτώνται από τη φύση των πληροφοριών και τη φύση των θεμάτων που αφορούν. Για παράδειγμα, για λόγους ακρίβειας, πρέπει:

ΠΧ 10. Οι πληροφορίες βιωσιμότητας είναι συγκρίσιμες όταν είναι δυνατό να συγκριθούν με τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν από την επιχείρηση κατά τις προηγούμενες περιόδους και είναι δυνατό να συγκριθούν με τις πληροφορίες που παρέχονται από άλλες επιχειρήσεις, ιδίως εκείνες που ασκούν παρόμοιες δραστηριότητες ή δραστηριοποιούνται στον ίδιο κλάδο. Σημείο αναφοράς για τη σύγκριση μπορεί να είναι ένας στόχος, μια τιμή βάσης, ένας δείκτης αναφοράς του κλάδου, συγκρίσιμες πληροφορίες είτε από άλλες επιχειρήσεις είτε από διεθνώς αναγνωρισμένο οργανισμό κ.λπ.

ΠΧ 11. Η συνέπεια σχετίζεται αλλά δεν ταυτίζεται με τη συγκρισιμότητα. Η συνέπεια αναφέρεται στη χρήση των ίδιων προσεγγίσεων ή μεθόδων για το ίδιο θέμα βιωσιμότητας, από περίοδο σε περίοδο από την επιχείρηση και άλλες επιχειρήσεις. Η συνέπεια συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου της συγκρισιμότητας.

ΠΧ 12. Η συγκρισιμότητα δεν είναι ομοιομορφία. Για να είναι συγκρίσιμες οι πληροφορίες, τα παρεμφερή συστατικά στοιχεία πρέπει να μοιάζουν μεταξύ τους και τα διαφορετικά συστατικά στοιχεία πρέπει να φαίνονται διαφορετικά. Η συγκρισιμότητα των πληροφοριών βιωσιμότητας δεν ενισχύεται αν ανόμοια στοιχεία παρουσιάζονται παρεμφερή ούτε αν παρεμφερή στοιχεία παρουσιάζονται διαφορετικά.

ΠΧ 13. Η επαληθευσιμότητα παρέχει τη βεβαιότητα στους χρήστες ότι οι πληροφορίες είναι πλήρεις, ουδέτερες και ακριβείς. Οι πληροφορίες βιωσιμότητας είναι επαληθεύσιμες αν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθούν οι ίδιες οι πληροφορίες ή τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για την άντλησή τους.

ΠΧ 14. Η επαληθευσιμότητα σημαίνει ότι διάφοροι καταρτισμένοι και ανεξάρτητοι παρατηρητές θα μπορούσαν να καταλήξουν σε συναίνεση, παρότι όχι απαραίτητα σε πλήρη συμφωνία, ότι μια συγκεκριμένη παρουσίαση είναι πιστή απεικόνιση. Οι πληροφορίες για τη βιωσιμότητα παρέχονται κατά τρόπο που να ενισχύει την επαληθευσιμότητά τους, για παράδειγμα:

ΠΧ 15. Ορισμένες πληροφορίες για τη βιωσιμότητα θα έχουν τη μορφή επεξηγήσεων ή πληροφοριών που αφορούν το μέλλον. Οι εν λόγω γνωστοποιήσεις είναι δυνατό να τεκμηριωθούν με πιστή παρουσίαση βάσει πραγματικών περιστατικών, για παράδειγμα, των στρατηγικών, των σχεδίων και των αναλύσεων κινδύνου της επιχείρησης. Για να βοηθήσει τους χρήστες να αποφασίσουν αν θα χρησιμοποιήσουν αυτές τις πληροφορίες, η επιχείρηση περιγράφει τις υποκείμενες παραδοχές και μεθόδους παραγωγής των πληροφοριών, καθώς και άλλους παράγοντες που παρέχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά σχέδια ή τις αποφάσεις που έλαβε η επιχείρηση.

ΠΧ 16. Οι πληροφορίες για τη βιωσιμότητα είναι κατανοητές όταν είναι σαφείς και συνοπτικές. Οι κατανοητές πληροφορίες επιτρέπουν σε κάθε χρήστη με εύλογη γνώση να κατανοήσει εύκολα τις πληροφορίες που κοινοποιούνται.

ΠΧ 17. Για να είναι συνοπτικές οι γνωστοποιήσεις βιωσιμότητας, πρέπει α) να αποφεύγονται οι κοινότυπες πληροφορίες που δεν αφορούν ειδικά την επιχείρηση· β) να αποφεύγεται η άσκοπη επικάλυψη πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που παρέχονται επίσης στις οικονομικές καταστάσεις· και γ) να χαρακτηρίζονται από σαφή γλώσσα και καλά δομημένες προτάσεις και παραγράφους. Οι συνοπτικές γνωστοποιήσεις περιλαμβάνουν μόνο σημαντικές πληροφορίες. ►C1  Οι συμπληρωματικές πληροφορίες που παρουσιάζονται σύμφωνα με την παράγραφο 114 παρέχονται κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η απόκρυψη σημαντικών πληροφοριών. ◄

ΠΧ 18. Η σαφήνεια θα μπορούσε να ενισχυθεί με τη διάκριση των πληροφοριών σχετικά με τις εξελίξεις κατά την περίοδο αναφοράς από τις «πάγιες» πληροφορίες που παραμένουν σχετικά αμετάβλητες από τη μια περίοδο στην επόμενη. Αυτό μπορεί να γίνει, για παράδειγμα, με χωριστή περιγραφή των χαρακτηριστικών των διαδικασιών διακυβέρνησης και διαχείρισης κινδύνων που εφαρμόζει η επιχείρηση σε σχέση με τη βιωσιμότητα και τα οποία έχουν αλλάξει από την προηγούμενη περίοδο αναφοράς σε σύγκριση με τα χαρακτηριστικά που παραμένουν αμετάβλητα.

ΠΧ 19. Η πληρότητα, η σαφήνεια και η συγκρισιμότητα των γνωστοποιήσεων βιωσιμότητας βασίζονται στις πληροφορίες που παρουσιάζονται ως συνεκτικό σύνολο. Για να έχουν συνοχή οι γνωστοποιήσεις βιωσιμότητας, παρουσιάζονται κατά τρόπο που εξηγεί το πλαίσιο και τις διασυνδέσεις μεταξύ των σχετικών πληροφοριών. Η συνοχή προϋποθέτει επίσης ότι η επιχείρηση παρέχει πληροφορίες κατά τρόπο που επιτρέπει στους χρήστες να συσχετίζουν πληροφορίες σχετικά με τις επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που συνδέονται με τη βιωσιμότητα και αφορούν την επιχείρηση με πληροφορίες που περιέχονται στις οικονομικές καταστάσεις της επιχείρησης.

ΠΧ 20. Αν οι σχετικοί με τη βιωσιμότητα κίνδυνοι και οι ευκαιρίες που παρουσιάζονται στις οικονομικές καταστάσεις έχουν επιπτώσεις στην υποβολή εκθέσεων βιωσιμότητας, η επιχείρηση περιλαμβάνει στη δήλωση βιωσιμότητας τις πληροφορίες που χρειάζονται οι χρήστες για την αξιολόγηση των επιπτώσεων αυτών και παραθέτει κατάλληλους συνδέσμους με τις οικονομικές καταστάσεις (βλ. κεφάλαιο 9 του παρόντος προτύπου). Το επίπεδο των πληροφοριών, το επίπεδο ανάλυσης και η εξειδίκευσή τους ευθυγραμμίζονται με τις ανάγκες και τις προσδοκίες των χρηστών. Αποφεύγονται οι συντομογραφίες ενώ καθορίζονται και γνωστοποιούνται οι μονάδες μέτρησης.

1. Το παρόν ESRS καθορίζει τις απαιτήσεις γνωστοποίησης που ισχύουν για όλες τις επιχειρήσεις ανεξάρτητα από τον τομέα δραστηριότητάς τους και εφαρμόζονται σε όλα τα θέματα βιωσιμότητας (δηλαδή οριζόντια). ►C1  Το παρόν ESRS καλύπτει τους τομείς αναφοράς που ορίζονται στο ESRS 1 Γενικές απαιτήσεις τμήμα 1.2 Τομείς αναφοράς και ελάχιστες απαιτήσεις γνωστοποίησης περιεχομένου σχετικά με τις πολιτικές, τις δράσεις, τους στόχους και τους δείκτες μέτρησης. ◄

2. Κατά την κατάρτιση γνωστοποιήσεων βάσει του παρόντος προτύπου, η επιχείρηση εφαρμόζει τις απαιτήσεις γνωστοποίησης (συμπεριλαμβανομένων των σημείων δεδομένων τους) που ορίζονται σε θεματικά ESRS, όπως παρατίθενται στο προσάρτημα Γ του παρόντος προτύπου Απαιτήσεις γνωστοποίησης/εφαρμογής στα θεματικά ESRS που εφαρμόζονται από κοινού με το ESRS 2 Γενικές γνωστοποιήσεις . Η επιχείρηση εφαρμόζει τις απαιτήσεις που παρατίθενται στο προσάρτημα Γ:

3.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τη γενική βάση για την κατάρτιση της οικείας δήλωσης βιωσιμότητας.

4. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστεί ο τρόπος με τον οποίο η επιχείρηση καταρτίζει την οικεία δήλωση βιωσιμότητας, μεταξύ άλλων το πεδίο εφαρμογής της ενοποίησης, τις πληροφορίες για την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα και, κατά περίπτωση, αν η επιχείρηση έχει χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε από τις επιλογές για την παράλειψη πληροφοριών που αναφέρονται στα στοιχεία δ) και ε) της επόμενης παραγράφου.

5. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες:

6.  Η επιχείρηση παρέχει γνωστοποιήσεις σχετικά με ειδικές περιστάσεις.

7. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστεί η επίδραση αυτών των ειδικών περιστάσεων στην κατάρτιση της δήλωσης βιωσιμότητας.

8. Η επιχείρηση μπορεί να αναφέρει τις εν λόγω πληροφορίες δίπλα στις γνωστοποιήσεις στις οποίες αναφέρονται.

9. Όταν η επιχείρηση έχει παρεκκλίνει από τον μεσοπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα που ορίζεται στο ESRS 1 τμήμα 6.4 Ορισμός βραχυπρόθεσμου, μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου ορίζοντα για τους σκοπούς της υποβολής εκθέσεων, περιγράφει:

10. Όταν οι δείκτες μέτρησης περιλαμβάνουν δεδομένα της ανάντη και/ή κατάντη αξιακής αλυσίδας που εκτιμώνται με τη χρήση έμμεσων πηγών, όπως δεδομένα μέσου όρου τομέα ή άλλες προσεγγιστικές τιμές, η επιχείρηση:

11. Σύμφωνα με το ESRS 1 τμήμα 7.2 Πηγές εκτίμησης και αβεβαιότητα αποτελέσματος, η επιχείρηση:

12. Κατά τη γνωστοποίηση μελλοντοστρεφών πληροφοριών, η επιχείρηση μπορεί να αναφέρει ότι θεωρεί πως οι πληροφορίες αυτές είναι αβέβαιες.

13. Όταν πραγματοποιούνται αλλαγές στην κατάρτιση και την παρουσίαση των πληροφοριών βιωσιμότητας σε σύγκριση με τις προηγούμενες περιόδους αναφοράς, (βλ. ESRS 1 τμήμα 7.4 Μεταβολές κατά την κατάρτιση ή την παρουσίαση των πληροφοριών βιωσιμότητας), η επιχείρηση:

14. Όταν η επιχείρηση προσδιορίζει σημαντικά σφάλματα προηγούμενων περιόδων (βλ. ESRS 1 τμήμα 7.5 Σφάλματα αναφοράς σε προηγούμενες περιόδους), γνωστοποιεί:

15. Όταν η επιχείρηση περιλαμβάνει στην οικεία δήλωση βιωσιμότητας πληροφορίες που απορρέουν από άλλη νομοθεσία σύμφωνα με την οποία η επιχείρηση πρέπει να γνωστοποιεί πληροφορίες βιωσιμότητας ή από γενικά αποδεκτά πρότυπα και πλαίσια υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας (βλ. ESRS 1 τμήμα 8.2 Περιεχόμενο και δομή των δηλώσεων βιωσιμότητας), γνωστοποιεί το γεγονός αυτό παράλληλα με τις πληροφορίες που προβλέπονται στο ESRS. Σε περίπτωση μερικής εφαρμογής άλλων προτύπων ή πλαισίων υποβολής εκθέσεων, η επιχείρηση παρέχει ακριβή παραπομπή στις παραγράφους του εφαρμοζόμενου προτύπου ή πλαισίου.

16. Όταν η επιχείρηση ενσωματώνει πληροφορίες μέσω παραπομπής (βλ. ESRS 1 τμήμα 9.1 Ενσωμάτωση πληροφοριών μέσω παραπομπής), δημοσιοποιεί κατάλογο των απαιτήσεων γνωστοποίησης των ESRS, ή των ειδικών σημείων δεδομένων που ορίζονται από απαίτηση γνωστοποίησης, που έχουν ενσωματωθεί μέσω παραπομπής.

17. Αν μια επιχείρηση ή όμιλος που δεν υπερβαίνει, κατά την ημερομηνία κλεισίματος του οικείου ισολογισμού τον μέσο αριθμό των 750 εργαζομένων κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους, αποφασίσει να παραλείψει τις πληροφορίες που απαιτούνται από τα ESRS E4, ESRS S1, ESRS S2, ESRS S3 ή ESRS S4 σύμφωνα με το προσάρτημα Γ του ESRS 1, γνωστοποιεί ωστόσο αν τα θέματα βιωσιμότητας που καλύπτονται αντίστοιχα από τα ESRS E4, ESRS S1, ESRS S2, ESRS S3 και ESRS S4 έχουν αξιολογηθεί ως σημαντικά ως αποτέλεσμα της αξιολόγησης σημαντικότητας της επιχείρησης. Επιπλέον, αν ένα ή περισσότερα από τα θέματα αυτά έχουν αξιολογηθεί ως σημαντικά, η επιχείρηση, για κάθε σημαντικό θέμα:

18. Στόχος του παρόντος κεφαλαίου είναι να θέσει απαιτήσεις γνωστοποίησης που βοηθούν στην κατανόηση των διαδικασιών διακυβέρνησης, των ελέγχων και των διαδικασιών που εφαρμόζονται για την παρακολούθηση, τη διαχείριση και την επίβλεψη θεμάτων βιωσιμότητας.

19. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τη σύνθεση των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων, τους ρόλους και τις αρμοδιότητές τους, καθώς και την πρόσβαση σε εμπειρογνωσία και δεξιότητες σε θέματα βιωσιμότητας.

20. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν:

21. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τη σύνθεση και την πολυμορφία των μελών των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων της:

22. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τους ρόλους και τις αρμοδιότητες των μελών των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων της:

23. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει περιγραφή του τρόπου με τον οποίο τα διοικητικά, διαχειριστικά και εποπτικά όργανα προσδιορίζουν αν είναι διαθέσιμες ή θα αναπτυχθούν κατάλληλες δεξιότητες και εμπειρογνωσία για την επίβλεψη θεμάτων βιωσιμότητας, μεταξύ άλλων:

24.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τον τρόπο με τον οποίο ενημερώνονται τα διοικητικά, διαχειριστικά και εποπτικά όργανα σχετικά με θέματα βιωσιμότητας και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν τα ζητήματα αυτά κατά την περίοδο αναφοράς.

25. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστεί ο τρόπος με τον οποίο ενημερώνονται τα διοικητικά, διαχειριστικά και εποπτικά όργανα σχετικά με θέματα βιωσιμότητας, καθώς και σχετικά με τις πληροφορίες και τα θέματα που αντιμετώπισαν κατά την περίοδο αναφοράς. Αυτό με τη σειρά του επιτρέπει να διαπιστωθεί αν τα μέλη των οργάνων αυτών ήταν επαρκώς ενημερωμένα και αν ήταν σε θέση να εκπληρώσουν τους ρόλους τους.

26. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες:

27.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί πληροφορίες για την ενσωμάτωση των σχετικών με τη βιωσιμότητα επιδόσεών της σε συστήματα παροχής κινήτρων.

28. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να δηλωθεί αν προσφέρονται συστήματα παροχής κινήτρων στα μέλη των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων που συνδέονται με θέματα βιωσιμότητας.

29. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τα συστήματα παροχής κινήτρων και τις πολιτικές αποδοχών που συνδέονται με θέματα βιωσιμότητας για τα μέλη των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων της, εφόσον υπάρχουν:

30.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τη χαρτογράφηση των πληροφοριών που παρέχονται στην οικεία δήλωση βιωσιμότητας σχετικά με τη διαδικασία δέουσας επιμέλειας.

31. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να διευκολύνει την κατανόηση των διαδικασιών δέουσας επιμέλειας της επιχείρησης όσον αφορά τα θέματα βιωσιμότητας.

32. Οι κύριες πτυχές και τα στάδια της δέουσας επιμέλειας που αναφέρονται στο ESRS 1 κεφάλαιο 4 Δέουσα επιμέλεια σχετίζονται με ορισμένες οριζόντιες και θεματικές απαιτήσεις γνωστοποίησης στο πλαίσιο των ESRS. Η επιχείρηση παρέχει χαρτογράφηση στην οποία επεξηγείται πώς και πότε η εφαρμογή των κύριων πτυχών και σταδίων της διαδικασίας δέουσας επιμέλειας αποτυπώνεται στην οικεία δήλωση βιωσιμότητας, ώστε να είναι δυνατή η απεικόνιση των πραγματικών πρακτικών της επιχείρησης σε σχέση με τη δέουσα επιμέλεια ( 15 ).

33. Η εν λόγω απαίτηση γνωστοποίησης δεν επιβάλλει ειδικές απαιτήσεις συμπεριφοράς σε σχέση με δράσεις δέουσας επιμέλειας και δεν καλύπτει ούτε τροποποιεί τον ρόλο των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων, όπως ορίζεται από άλλη νομοθεσία ή κανονισμό.

34.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τα κύρια χαρακτηριστικά του οικείου συστήματος διαχείρισης κινδύνου και εσωτερικού ελέγχου σε σχέση με τη διαδικασία υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας.

35. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν οι διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου και εσωτερικού ελέγχου της επιχείρησης σε σχέση με την υποβολή εκθέσεων βιωσιμότητας.

36. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες:

37. Το παρόν κεφάλαιο καθορίζει τις απαιτήσεις γνωστοποίησης μέσω των οποίων παρουσιάζονται:

38.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τα στοιχεία της στρατηγικής της που αφορούν ή επηρεάζουν θέματα βιωσιμότητας, το επιχειρηματικό μοντέλο και την αξιακή αλυσίδα της.

39. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να περιγραφούν τα βασικά στοιχεία της γενικής στρατηγικής της επιχείρησης που αφορούν ή επηρεάζουν θέματα βιωσιμότητας, καθώς και τα βασικά στοιχεία του επιχειρηματικού μοντέλου και της αξιακής αλυσίδας της επιχείρησης, προκειμένου να παρουσιαστεί η έκθεσή της σε επιπτώσεις, κινδύνους και ευκαιρίες και από πού προέρχονται.

40. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τα βασικά στοιχεία της γενικής στρατηγικής της που αφορούν ή επηρεάζουν θέματα βιωσιμότητας:

41. Αν η επιχείρηση είναι εγκατεστημένη σε κράτος μέλος της ΕΕ που επιτρέπει την εξαίρεση από τη γνωστοποίηση των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2013/34/ΕΕ ( 22 ), και αν η επιχείρηση έχει κάνει χρήση της εν λόγω εξαίρεσης, μπορεί να παραλείψει την ανάλυση των εσόδων ανά σημαντικό τομέα των ESRS που απαιτείται από την παράγραφο 40 στοιχείο β). Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, η επιχείρηση γνωστοποιεί τον κατάλογο των τομέων των ESRS που είναι σημαντικοί για την επιχείρηση.

42. Η επιχείρηση γνωστοποιεί περιγραφή του επιχειρηματικού μοντέλου και της αξιακής αλυσίδας της, συμπεριλαμβανομένων:

43.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα και οι απόψεις των ενδιαφερόμενων μερών στη στρατηγική και το επιχειρηματικό μοντέλο της.

44. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστεί ο τρόπος με τον οποίο τα συμφέροντα και οι απόψεις των ενδιαφερόμενων μερών διαμορφώνουν τη στρατηγική και το επιχειρηματικό μοντέλο της επιχείρησης.

45. Η επιχείρηση παρέχει γνωστοποίηση που περιγράφει συνοπτικά:

46.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες της, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούν με τη στρατηγική και το επιχειρηματικό μοντέλο της.

47. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν οι σημαντικές επιπτώσεις, κίνδυνοι και ευκαιρίες, όπως προκύπτουν από την αξιολόγηση σημαντικότητας της επιχείρησης, και ο τρόπος με τον οποίο απορρέουν από τη στρατηγική και το επιχειρηματικό μοντέλο και επιφέρουν την προσαρμογή τους, συμπεριλαμβανομένης της κατανομής των πόρων της επιχείρησης. Οι πληροφορίες που πρέπει να γνωστοποιούνται σχετικά με τη διαχείριση των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών της επιχείρησης καθορίζονται σε θεματικά ESRS και σε ειδικά τομεακά πρότυπα, τα οποία εφαρμόζονται σε συνδυασμό με τις ελάχιστες απαιτήσεις γνωστοποίησης σχετικά με τις πολιτικές, τις δράσεις και τους στόχους που καθορίζονται στο παρόν πρότυπο.

48. Η επιχείρηση γνωστοποιεί:

49. Η επιχείρηση μπορεί να γνωστοποιεί τις περιγραφικές πληροφορίες που απαιτούνται στην παράγραφο 46 δίπλα στις γνωστοποιήσεις που προβλέπονται στο αντίστοιχο θεματικό ESRS, οπότε και εξακολουθεί να παρουσιάζει δήλωση των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών της, παράλληλα με τις γνωστοποιήσεις της, η οποία καταρτίζεται βάσει του παρόντος κεφαλαίου του ESRS 2.

50. Το παρόν κεφάλαιο καθορίζει τις απαιτήσεις γνωστοποίησης μέσω των οποίων παρουσιάζονται:

51.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τη διαδικασία της για τον εντοπισμό των επιπτώσεων, των κινδύνων και των ευκαιριών της και για την αξιολόγηση των σημαντικών.

52. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστεί η διαδικασία μέσω της οποίας η επιχείρηση εντοπίζει τις επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες και αξιολογεί τη σημαντικότητά τους, ως βάση για τον προσδιορισμό των γνωστοποιήσεων στην οικεία δήλωση βιωσιμότητας (βλ. ESRS 1 κεφάλαιο 3 και τις σχετικές απαιτήσεις εφαρμογής, οι οποίες καθορίζουν απαιτήσεις και αρχές σχετικά με τη διαδικασία εντοπισμού και αξιολόγησης των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών με βάση την αρχή της διπλής σημαντικότητας).

53. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες:

54.  Η επιχείρηση υποβάλλει έκθεση στις οικείες δηλώσεις βιωσιμότητας σχετικά με τις απαιτήσεις γνωστοποίησης που τηρούνται.

55. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν οι απαιτήσεις γνωστοποίησης που περιλαμβάνονται στη δήλωση βιωσιμότητας της επιχείρησης και τα θέματα που έχουν παραλειφθεί ως μη σημαντικά, ως αποτέλεσμα της αξιολόγησης σημαντικότητας.

56. Η επιχείρηση περιλαμβάνει κατάλογο των απαιτήσεων γνωστοποίησης που τηρήθηκαν κατά την κατάρτιση της δήλωσης βιωσιμότητας, μετά το αποτέλεσμα της αξιολόγησης σημαντικότητας (βλ. ESRS 1 κεφάλαιο 3), συμπεριλαμβανομένων των αριθμών σελίδων και/ή των παραγράφων που παραθέτουν τις σχετικές γνωστοποιήσεις στη δήλωση βιωσιμότητας. Αυτό μπορεί να παρουσιαστεί ως ευρετήριο περιεχομένου. Η επιχείρηση περιλαμβάνει επίσης πίνακα με όλα τα σημεία δεδομένων που απορρέουν από άλλη νομοθεσία της ΕΕ, όπως απαριθμούνται στο προσάρτημα Β του παρόντος προτύπου, αναφέροντας το σημείο όπου βρίσκονται στη δήλωση βιωσιμότητας και συμπεριλαμβανομένων εκείνων που η επιχείρηση έχει αξιολογήσει ως μη σημαντικά, οπότε και η επιχείρηση αναφέρει «μη σημαντικά» στον πίνακα σύμφωνα με το ESRS 1 παράγραφος 35.

57. Αν η επιχείρηση καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι σημαντική και, συνεπώς, παραλείψει όλες τις απαιτήσεις γνωστοποίησης στο ESRS E1 Κλιματική αλλαγή, γνωστοποιεί λεπτομερή επεξήγηση των συμπερασμάτων της οικείας αξιολόγησης της σημαντικότητας όσον αφορά την κλιματική αλλαγή (βλ. ESRS 2 IRO-2 Απαιτήσεις γνωστοποίησης στο ESRS που καλύπτονται από τη δήλωση βιωσιμότητας της επιχείρησης), συμπεριλαμβανομένης μελλοντοστρεφούς ανάλυσης των συνθηκών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν μελλοντικά την επιχείρηση στο συμπέρασμα ότι η κλιματική αλλαγή είναι σημαντική.

58. Αν η επιχείρηση καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ένα θέμα εκτός της κλιματικής αλλαγής δεν είναι σημαντικό και, συνεπώς, παραλείψει όλες τις απαιτήσεις γνωστοποίησης στο αντίστοιχο θεματικό ESRS, μπορεί να παράσχει σύντομη επεξήγηση των συμπερασμάτων της οικείας αξιολόγησης της σημαντικότητας για το εν λόγω θέμα.

59. Η επιχείρηση παρέχει επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο η επιχείρηση προσδιόρισε τις σημαντικές πληροφορίες που πρέπει να γνωστοποιηθούν σε σχέση με τις επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που έκρινε σημαντικά, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης κατώτατων ορίων και/ή του τρόπου με τον οποίο εφάρμοσε τα κριτήρια του ESRS 1 τμήμα 3.2 Σημαντικά θέματα και σημαντικότητα πληροφοριών.

60. Στο παρόν τμήμα καθορίζονται οι ελάχιστες απαιτήσεις γνωστοποίησης που πρέπει να περιλαμβάνονται όταν η επιχείρηση γνωστοποιεί πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και τις δράσεις της για την πρόληψη, τον μετριασμό και τη διόρθωση πραγματικών και δυνητικών σημαντικών επιπτώσεων, την αντιμετώπιση σημαντικών κινδύνων και/ή για την αξιοποίηση σημαντικών ευκαιριών (συλλογικά, για τη «διαχείριση σημαντικών θεμάτων βιωσιμότητας»). Εφαρμόζονται μαζί με τις απαιτήσεις γνωστοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων εφαρμογής, που προβλέπονται στα σχετικά θεματικά και ειδικά τομεακά ESRS. Εφαρμόζονται επίσης όταν η επιχείρηση καταρτίζει γνωστοποιήσεις ειδικά για την οντότητα.

61. Οι αντίστοιχες γνωστοποιήσεις παρατίθενται δίπλα στις γνωστοποιήσεις που προβλέπονται από τα θεματικά ESRS. Όταν μια ενιαία πολιτική ή οι ίδιες δράσεις αφορούν διάφορα αλληλένδετα θέματα βιωσιμότητας, η επιχείρηση μπορεί να δημοσιοποιεί τις απαιτούμενες πληροφορίες στην έκθεσή της στο πλαίσιο ενός θεματικού ESRS και να παραπέμπει σε αυτό στην έκθεσή της στο πλαίσιο άλλων θεματικών ESRS.

62. Αν η επιχείρηση δεν μπορεί να δημοσιοποιήσει τις πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και τις δράσεις που απαιτούνται βάσει των σχετικών ESRS, επειδή δεν έχει εγκρίνει πολιτικές και/ή δράσεις σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα βιωσιμότητας, γνωστοποιεί αυτό το γεγονός και αιτιολογεί τη μη έγκριση πολιτικών και/ή δράσεων. Η επιχείρηση μπορεί να γνωστοποιήσει χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου σκοπεύει να τις εγκρίνει.

63. Η επιχείρηση εφαρμόζει τις ελάχιστες απαιτήσεις γνωστοποίησης που ορίζονται στην παρούσα διάταξη όταν γνωστοποιεί τις πολιτικές που εφαρμόζει σε σχέση με κάθε θέμα βιωσιμότητας που προσδιορίζεται ως σημαντικό.

64. Στόχος αυτής της ελάχιστης απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν οι πολιτικές που εφαρμόζει η επιχείρηση για την πρόληψη, τον μετριασμό και τη διόρθωση των πραγματικών και δυνητικών επιπτώσεων, την αντιμετώπιση των κινδύνων και την αξιοποίηση ευκαιριών.

65. Η επιχείρηση γνωστοποιεί πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές που έχουν εγκριθεί για τη διαχείριση σημαντικών θεμάτων βιωσιμότητας. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

66. Η επιχείρηση εφαρμόζει τις απαιτήσεις για το περιεχόμενο των γνωστοποιήσεων στην παρούσα διάταξη όταν περιγράφει τις δράσεις μέσω των οποίων διαχειρίζεται κάθε σημαντικό θέμα βιωσιμότητας, συμπεριλαμβανομένων των σχεδίων δράσης και των πόρων που διατίθενται και/ή σχεδιάζονται.

67. Στόχος της παρούσας ελάχιστης απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν οι βασικές δράσεις που έχουν αναληφθεί και/ή έχουν σχεδιαστεί για την πρόληψη, τον μετριασμό και την επανόρθωση πραγματικών και δυνητικών επιπτώσεων, και την αντιμετώπιση των κινδύνων και ευκαιριών και, κατά περίπτωση, για την επίτευξη των σκοπών και των στόχων των σχετικών πολιτικών.

68. Όταν η εφαρμογή μιας πολιτικής απαιτεί δράσεις ή ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης για την επίτευξη των στόχων της, καθώς και όταν οι δράσεις υλοποιούνται χωρίς συγκεκριμένη πολιτική, η επιχείρηση γνωστοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες:

69. Όταν για την εφαρμογή ενός σχεδίου δράσης απαιτούνται σημαντικές λειτουργικές δαπάνες και/ή κεφαλαιουχικές δαπάνες, η επιχείρηση:

70. Στο παρόν κεφάλαιο καθορίζονται οι ελάχιστες απαιτήσεις γνωστοποίησης που πρέπει να περιλαμβάνονται όταν η επιχείρηση γνωστοποιεί πληροφορίες για τους δείκτες μέτρησης και τους στόχους της σχετικά με κάθε σημαντικό θέμα βιωσιμότητας. Εφαρμόζονται μαζί με τις απαιτήσεις γνωστοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων εφαρμογής, που προβλέπονται στα σχετικά θεματικά ESRS. Εφαρμόζονται επίσης όταν η επιχείρηση καταρτίζει γνωστοποιήσεις ειδικά για την οντότητα.

71. Οι αντίστοιχες γνωστοποιήσεις παρατίθενται δίπλα στις γνωστοποιήσεις που προβλέπονται από τα θεματικά ESRS.

72. Αν η επιχείρηση δεν μπορεί να γνωστοποιήσει τις πληροφορίες σχετικά με τους στόχους που απαιτούνται βάσει των σχετικών θεματικών ESRS, επειδή δεν έχει θέσει στόχους σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα βιωσιμότητας, γνωστοποιεί αυτό το γεγονός και αιτιολογεί τη μη υιοθέτηση στόχων. Η επιχείρηση μπορεί να γνωστοποιήσει χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου σκοπεύει να τις εγκρίνει.

73. Η επιχείρηση εφαρμόζει τις απαιτήσεις για το περιεχόμενο των γνωστοποιήσεων στην παρούσα διάταξη όταν γνωστοποιεί τους δείκτες μέτρησης που εφαρμόζει σε σχέση με κάθε σημαντικό θέμα βιωσιμότητας.

74. Στόχος της παρούσας ελάχιστης απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν οι δείκτες μέτρησης που χρησιμοποιεί η επιχείρηση για την παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας των δράσεών της για τη διαχείριση σημαντικών θεμάτων βιωσιμότητας.

75. Η επιχείρηση γνωστοποιεί κάθε δείκτη μέτρησης που χρησιμοποιεί για την αξιολόγηση των επιδόσεων και της αποτελεσματικότητας, σε σχέση με σημαντική επίπτωση, κίνδυνο ή ευκαιρία.

76. Οι δείκτες μέτρησης περιλαμβάνουν εκείνους που ορίζονται στα ESRS, καθώς και τους δείκτες μέτρησης που προσδιορίζονται ειδικά ανά οντότητα, είτε λαμβάνονται από άλλες πηγές είτε αναπτύσσονται από την ίδια την επιχείρηση.

77. Για κάθε δείκτη μέτρησης, η επιχείρηση:

78. Η επιχείρηση εφαρμόζει τις απαιτήσεις για το περιεχόμενο των γνωστοποιήσεων στην παρούσα διάταξη όταν γνωστοποιεί πληροφορίες για τους στόχους που εφαρμόζει σε σχέση με κάθε σημαντικό θέμα βιωσιμότητας.

79. Στόχος αυτής της ελάχιστης απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν για κάθε σημαντικό θέμα βιωσιμότητας:

80. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τους μετρήσιμους, προσανατολισμένους στα αποτελέσματα και χρονικά προσδιορισμένους στόχους για σημαντικά θέματα βιωσιμότητας που έχει θέσει για την αξιολόγηση της προόδου. Για κάθε στόχο, η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:

81. Αν η επιχείρηση δεν έχει θέσει μετρήσιμο στόχο προσανατολισμένο στα αποτελέσματα:

ΑΕ 1. Κατά την περιγραφή του βαθμού στον οποίον η δήλωση βιωσιμότητας καλύπτει την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα της επιχείρησης (βλ. ESRS 1 τμήμα 5.1 Αναφέρουσα επιχείρηση και αξιακή αλυσίδα), η επιχείρηση μπορεί να κάνει διάκριση ανάμεσα:

ΑΕ 2. Η επιχείρηση μπορεί να γνωστοποιήσει αν βασίζεται σε ευρωπαϊκά πρότυπα εγκεκριμένα από το ευρωπαϊκό σύστημα τυποποίησης (πρότυπα ISO/IEC ή CEN/CENELEC), καθώς και τον βαθμό στον οποίο τα δεδομένα και οι διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς της υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας έχουν επαληθευτεί από εξωτερικό πάροχο διασφάλισης και έχει διαπιστωθεί ότι συμμορφώνονται με το αντίστοιχο πρότυπο ISO/IEC ή CEN/CENELEC.

ΑΕ 3. Κατά την περιγραφή των ρόλων και των αρμοδιοτήτων των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων σε θέματα βιωσιμότητας, η επιχείρηση μπορεί να προσδιορίζει:

ΑΕ 4. Κατά την περιγραφή της οργάνωσης της διακυβέρνησης της επιχείρησης σε θέματα βιωσιμότητας, η περιγραφή της σύνθετης δομής διακυβέρνησης μπορεί να συμπληρώνεται από την παρουσίασή τους υπό μορφή διαγράμματος.

ΑΕ 5. Η περιγραφή του επιπέδου εμπειρογνωσίας ή πρόσβασης στην εμπειρογνωσία των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων μπορεί να τεκμηριωθεί με την απεικόνιση της σύνθεσης των οργάνων, συμπεριλαμβανομένων των μελών στην εμπειρογνωσία των οποίων βασίζονται τα όργανα αυτά για την επίβλεψη των θεμάτων βιωσιμότητας, και με τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούν την εν λόγω εμπειρογνωσία ως όργανο. Στην περιγραφή, η επιχείρηση εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η εμπειρογνωσία και οι δεξιότητες σχετίζονται με τις σημαντικές επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες της επιχείρησης και αν τα όργανα και/ή τα μέλη της έχουν πρόσβαση σε άλλες πηγές εμπειρογνωσίας, όπως ειδικοί εμπειρογνώμονες και πρωτοβουλίες κατάρτισης και άλλες εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες για την επικαιροποίηση και την ανάπτυξη εμπειρογνωσίας σχετικής με τη βιωσιμότητα στο πλαίσιο των εν λόγω οργάνων.

ΑΕ 6. Ανάλογα με τη δομή της επιχείρησης, τα διοικητικά, διαχειριστικά και εποπτικά όργανα μπορούν να επικεντρώνονται σε ευρύτερους στόχους, ενώ η διοίκηση επικεντρώνεται στους λεπτομερέστερους στόχους. Σ’ αυτή την περίπτωση, η επιχείρηση μπορεί να γνωστοποιεί τον τρόπο με τον οποίο τα όργανα διακυβέρνησης διασφαλίζουν την ύπαρξη κατάλληλου μηχανισμού για την παρακολούθηση των επιδόσεων.

ΑΕ 7. Για τις εισηγμένες επιχειρήσεις, η παρούσα απαίτηση γνωστοποίησης θα πρέπει να συνάδει με την έκθεση αποδοχών που προβλέπεται στα άρθρα 9α και 9β της οδηγίας 2007/36/ΕΚ σχετικά με την άσκηση ορισμένων δικαιωμάτων από μετόχους εισηγμένων εταιρειών. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του ESRS 1 παράγραφοι 119, 120 και 122, μια εισηγμένη επιχείρηση μπορεί να παραπέμπει στην έκθεση αποδοχών της.

ΑΕ 8. Η χαρτογράφηση που απαιτείται από την παράγραφο 30 μπορεί να παρουσιάζεται με τη μορφή πίνακα ο οποίος, για τα βασικά στοιχεία της δέουσας επιμέλειας και για τις επιπτώσεις στους ανθρώπους και στο περιβάλλον, παραπέμπει στις σχετικές γνωστοποιήσεις που περιέχονται στη δήλωση βιωσιμότητας της επιχείρησης, όπως ορίζεται παρακάτω.

ΑΕ 9. Η επιχείρηση μπορεί να περιλαμβάνει πρόσθετες στήλες στον παρακάτω πίνακα για τον σαφή προσδιορισμό των γνωστοποιήσεων που αφορούν τις επιπτώσεις στους ανθρώπους και/ή στο περιβάλλον, δεδομένου ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, περισσότερες από μία γνωστοποιήσεις ενδέχεται να παρέχουν πληροφορίες για το ίδιο στάδιο δέουσας επιμέλειας.

ΑΕ 10. Οι κύριες παραπομπές των διεθνών πράξεων των κατευθυντήριων αρχών των Ηνωμένων Εθνών για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα και των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις στα βασικά στοιχεία της διαδικασίας δέουσας επιμέλειας παρατίθενται στο κεφάλαιο 4 του ESRS 1.

ΑΕ 11. Η παρούσα απαίτηση γνωστοποίησης επικεντρώνεται αποκλειστικά στις διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου στο πλαίσιο της διαδικασίας υποβολής εκθέσεων βιωσιμότητας. Η επιχείρηση μπορεί να εξετάζει κινδύνους όπως η πληρότητα και η αρτιότητα των δεδομένων, η ακρίβεια των αποτελεσμάτων των εκτιμήσεων, η διαθεσιμότητα δεδομένων της ανάντη και/ή κατάντη αξιακής αλυσίδας και η χρονική στιγμή διάθεσης των πληροφοριών.

ΑΕ 12. Για την παροχή των πληροφοριών σχετικά με τους τομείς που απαιτούνται από την παράγραφο 40, η επιχείρηση χαρτογραφεί τις σημαντικές δραστηριότητές της σύμφωνα με τους τομείς των ESRS. Αν δεν υπάρχει κωδικός για έναν υποτομέα, χρησιμοποιείται ο τίτλος «άλλα».

ΑΕ 13. Για τους σκοπούς των γνωστοποιήσεων που απαιτούνται στην παράγραφο 40, μια ομάδα προσφερόμενων προϊόντων και/ή υπηρεσιών, μια ομάδα αγορών και/ή εξυπηρετούμενων ομάδων πελατών, ή ένας τομέας ESRS, είναι σημαντική/-ός για την επιχείρηση αν πληροί ένα ή και τα δύο από τα ακόλουθα κριτήρια:

ΑΕ 14. Κατά την κατάρτιση γνωστοποιήσεων σχετικά με το επιχειρηματικό μοντέλο και την αξιακή αλυσίδα της, η επιχείρηση λαμβάνει υπόψη:

ΑΕ 15. Οι συναφείς πληροφορίες μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τους χρήστες της δήλωσης βιωσιμότητας της επιχείρησης, ώστε να γίνεται κατανοητό μέχρι ποιο βαθμό οι γνωστοποιήσεις περιλαμβάνουν πληροφορίες για την ανάντη και/ή κατάντη αξιακή αλυσίδα. Η περιγραφή των κύριων χαρακτηριστικών της ανάντη και/ή κατάντη αξιακής αλυσίδας και, κατά περίπτωση, ο προσδιορισμός των βασικών αξιακών αλυσίδων θα πρέπει να στηρίζουν την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η επιχείρηση εφαρμόζει τις απαιτήσεις του ESRS 1 κεφάλαιο 5 και της αξιολόγησης σημαντικότητας που διενεργήθηκε από την επιχείρηση σύμφωνα με το ESRS 1 κεφάλαιο 3. Η περιγραφή μπορεί να παρέχει μια υψηλού επιπέδου επισκόπηση των βασικών χαρακτηριστικών των οντοτήτων της ανάντη και/ή κατάντη αξιακής αλυσίδας, με αναφορά της σχετικής συμβολής τους στις επιδόσεις και τη θέση της επιχείρησης και με επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο συμβάλλουν στη δημιουργία αξίας της επιχείρησης.

ΑΕ 16. Οι απόψεις και τα συμφέροντα των ενδιαφερόμενων μερών που εκφράζονται στο πλαίσιο της συνεργασίας της επιχείρησης με τα ενδιαφερόμενα μέρη μέσω της οικείας διαδικασίας δέουσας επιμέλειας μπορεί να σχετίζονται με μία ή περισσότερες πτυχές της στρατηγικής ή του επιχειρηματικού μοντέλου της. Επομένως, ενδέχεται να επηρεάζουν τις αποφάσεις της επιχείρησης σχετικά με τη μελλοντική κατεύθυνση της στρατηγικής ή του επιχειρηματικού μοντέλου.

ΑΕ 17. Κατά την περιγραφή του σημείου της ανάντη και/ή κατάντη αξιακής αλυσίδας της στο οποίο συγκεντρώνονται οι σημαντικές επιπτώσεις, οι κίνδυνοι και οι ευκαιρίες, η επιχείρηση λαμβάνει υπόψη: γεωγραφικές περιοχές, εγκαταστάσεις ή είδη περιουσιακών στοιχείων, εισροές, εκροές και διαύλους διανομής.

ΑΕ 18. Αυτή η γνωστοποίηση μπορεί να εκφράζεται ως μία και μόνη επίπτωση, κίνδυνος ή ευκαιρία ή με τη συγκέντρωση ομάδων σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών, όταν μ’ αυτόν τον τρόπο παρέχει πιο συναφείς πληροφορίες και δεν αποκρύπτει σημαντικές πληροφορίες.

ΑΕ 19. Παρά τη βάση για την παρουσίαση των πληροφοριών σχετικά με τα θέματα βιωσιμότητας που περιλαμβάνεται στο ESRS 1 κεφάλαιο 8 Δομή των δηλώσεων βιωσιμότητας, η επιχείρηση μπορεί να γνωστοποιεί τον κατάλογο των τηρούμενων απαιτήσεων γνωστοποίησης κατά την κατάρτιση της δήλωσης βιωσιμότητας (βλ. παράγραφο 54) στην ενότητα των γενικών πληροφοριών ή σε άλλα μέρη της δήλωσης βιωσιμότητας, εφόσον το κρίνει σκόπιμο. Η επιχείρηση μπορεί να χρησιμοποιεί ευρετήριο περιεχομένου, δηλαδή κατάλογο σε μορφή πίνακα με τις απαιτήσεις γνωστοποίησης που περιλαμβάνονται στη δήλωση βιωσιμότητας, με ένδειξη του σημείου όπου βρίσκονται (σελίδα/παράγραφοι).

ΑΕ 20. Λόγω της αλληλεξάρτησης μεταξύ των επιπτώσεων στους ανθρώπους και στο περιβάλλον, των κινδύνων και των ευκαιριών, μπορεί να εφαρμόζεται μια ενιαία πολιτική σε διάφορα σημαντικά θέματα βιωσιμότητας, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων που καλύπτονται από περισσότερα του ενός θεματικά ESRS. Για παράδειγμα, αν μια ενιαία πολιτική καλύπτει τόσο ένα περιβαλλοντικό όσο και ένα κοινωνικό θέμα, η επιχείρηση μπορεί να αναφέρει την πολιτική στο τμήμα για το περιβάλλον της οικείας δήλωσης βιωσιμότητας. Σ’ αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να περιλαμβάνει στο τμήμα για τα κοινωνικά θέματα παραπομπή στο τμήμα για το περιβάλλον όπου αναφέρεται η πολιτική. Ομοίως, η αναφορά στην πολιτική μπορεί να περιλαμβάνεται στο τμήμα για τα κοινωνικά θέματα, με παραπομπή σε αυτό το τμήμα για το περιβάλλον.

ΑΕ 21. Στην περιγραφή του πεδίου εφαρμογής της πολιτικής μπορεί να διευκρινίζονται οι σχετικές δραστηριότητες και/ή τα τμήματα των δραστηριοτήτων ή της ανάντη και κατάντη αξιακής αλυσίδας της επιχείρησης. Στην περιγραφή μπορεί επίσης να εξηγούνται περαιτέρω όρια σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα ή τις περιστάσεις της επιχείρησης, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν γεωγραφικές περιοχές, κύκλους ζωής κ.λπ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, για παράδειγμα αν η πολιτική δεν καλύπτει ολόκληρη την αξιακή αλυσίδα, η επιχείρηση μπορεί να παρέχει σαφείς πληροφορίες σχετικά με την έκταση της αξιακής αλυσίδας που καλύπτεται από την πολιτική.

ΑΕ 22. Βασικές δράσεις στο πλαίσιο της παρούσας ελάχιστης απαίτησης γνωστοποίησης είναι οι δράσεις που συμβάλλουν ουσιαστικά στην επίτευξη των στόχων της επιχείρησης για την αντιμετώπιση των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών. Για λόγους κατανόησης, οι βασικές δράσεις είναι δυνατό να ομαδοποιηθούν, κατά περίπτωση.

ΑΕ 23. Οι πληροφορίες σχετικά με την κατανομή πόρων είναι δυνατό να παρουσιάζονται με τη μορφή πίνακα και να διακρίνονται μεταξύ κεφαλαιουχικών και λειτουργικών δαπανών, καθώς και σε όλους τους σχετικούς χρονικούς ορίζοντες, καθώς και μεταξύ των πόρων που χρησιμοποιούνται κατά το τρέχον έτος αναφοράς και της σχεδιαζόμενης κατανομής πόρων συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα.

ΑΕ 24. Κατά τη γνωστοποίηση στόχων που σχετίζονται με την πρόληψη ή τον μετριασμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η επιχείρηση δίνει προτεραιότητα στους στόχους που συνδέονται με τη μείωση των επιπτώσεων σε απόλυτες και όχι σχετικές τιμές. Όταν οι στόχοι αφορούν την πρόληψη ή τον μετριασμό των κοινωνικών επιπτώσεων, είναι δυνατό να προσδιορίζονται με βάση τις συνέπειες στα ανθρώπινα δικαιώματα, την ευημερία ή τα θετικά αποτελέσματα για τα επηρεαζόμενα ενδιαφερόμενα μέρη.

ΑΕ 25. Οι πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο που σημειώνεται ως προς την επίτευξη των στόχων είναι δυνατό να παρουσιάζονται σε αναλυτικό πίνακα, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με την τιμή βάσης και την τιμή-στόχο, τα ορόσημα και τις επιδόσεις που επιτεύχθηκαν κατά τις προηγούμενες περιόδους.

ΑΕ 26. Όταν η επιχείρηση περιγράφει την πρόοδο ως προς την επίτευξη των στόχων μιας πολιτικής, ελλείψει μετρήσιμου στόχου, μπορεί να προσδιορίσει μια τιμή βάσης έναντι της οποίας εκτιμάται η πρόοδος. Για παράδειγμα, η επιχείρηση μπορεί να αξιολογήσει την αύξηση των μισθών κατά ένα ορισμένο ποσοστό για όσους αμείβονται με μισθό χαμηλότερο του δίκαιου· ή μπορεί να αξιολογήσει την ποιότητα των σχέσεών της με τις τοπικές κοινότητες σε σχέση με το ποσοστό των ζητημάτων που έθεσαν οι κοινότητες και επιλύθηκαν προς ικανοποίησή τους. Η τιμή βάσης και η αξιολόγηση της προόδου συσχετίζονται με τις επιπτώσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που στηρίζουν τη σημαντικότητα του θέματος που καλύπτεται από την πολιτική.

1. Στόχος του παρόντος προτύπου είναι να καθορίσει τις απαιτήσεις γνωστοποίησης που θα δώσουν τη δυνατότητα στους χρήστες των δηλώσεων βιωσιμότητας να κατανοήσουν:

2. Στις απαιτήσεις γνωστοποίησης του παρόντος προτύπου λαμβάνονται υπόψη οι απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας και κανονισμών της ΕΕ [δηλαδή, το νομοθέτημα της ΕΕ για το κλίμα ( 23 ), ο κανονισμός για τα πρότυπα δεικτών αναφοράς για το κλίμα ( 24 ), ο κανονισμός περί γνωστοποιήσεων αειφορίας στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών (SFDR) ( 25 ), η ταξινομία της ΕΕ ( 26 ) και οι απαιτήσεις γνωστοποίησης στοιχείων του πυλώνα 3 της ΕΑΤ ( 27 )].

3. Το παρόν πρότυπο καλύπτει τις απαιτήσεις γνωστοποίησης που σχετίζονται με τα ακόλουθα θέματα βιωσιμότητας: «Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής» και «Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή». Καλύπτει επίσης θέματα που σχετίζονται με την ενέργεια, στον βαθμό που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή.

4. Ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής αφορά τις προσπάθειες της επιχείρησης στο πλαίσιο της γενικής διαδικασίας περιορισμού της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη σε 1,5 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, όπως ορίζεται στη συμφωνία του Παρισιού. Το παρόν πρότυπο καλύπτει τις απαιτήσεις γνωστοποίησης που σχετίζονται ενδεικτικά με τα επτά αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου: το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), το μεθάνιο (CH4), το υποξείδιο του αζώτου (N2O), τους υδροφθοράνθρακες (HFC), τους υπερφθοράνθρακες (PFC), το εξαφθοριούχο θείο (SF6) και το τριφθοριούχο άζωτο (NF3). Καλύπτει επίσης τις απαιτήσεις γνωστοποίησης σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η επιχείρηση αντιμετωπίζει τις οικείες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, καθώς και τους συναφείς κινδύνους μετάβασης.

5. Η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή αφορά τη διαδικασία προσαρμογής της επιχείρησης στην πραγματική και αναμενόμενη κλιματική αλλαγή.

6. Το παρόν πρότυπο καλύπτει τις απαιτήσεις γνωστοποίησης αναφορικά με τους κινδύνους που σχετίζονται με το κλίμα, οι οποίοι μπορούν να οδηγήσουν σε υλικούς κλιματικούς κινδύνους για την επιχείρηση, και τις λύσεις προσαρμογής της για τη μείωση αυτών των κινδύνων. Καλύπτει επίσης τους κινδύνους μετάβασης που προκύπτουν από την αναγκαία προσαρμογή στους κινδύνους που σχετίζονται με το κλίμα.

7. Οι απαιτήσεις γνωστοποίησης που σχετίζονται με την «Ενέργεια» καλύπτουν όλα τα είδη παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας.

8. Οι ουσίες που καταστρέφουν το όζον, τα οξείδια του αζώτου (NOX) και τα οξείδια του θείου (SOX), μεταξύ άλλων ατμοσφαιρικών εκπομπών, συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, αλλά καλύπτονται από τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων του ESRS E2.

9. Οι επιπτώσεις στους ανθρώπους που ενδέχεται να προκύψουν από τη μετάβαση σε μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία καλύπτονται από το ESRS S1 Οικείο εργατικό δυναμικό, το ESRS S2 Εργαζόμενοι στην αξιακή αλυσίδα, το ESRS S3 Επηρεαζόμενες κοινότητες και το ESRS S4 Καταναλωτές και τελικοί χρήστες.

10.  Ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής και η προσαρμογή σε αυτήν συνδέονται στενά με θέματα που εξετάζονται ιδίως στο ESRS E3 Υδάτινοι και θαλάσσιοι πόροι και στο ESRS E4 Βιοποικιλότητα και οικοσυστήματα. Όσον αφορά τα ύδατα και όπως φαίνεται στον πίνακα των κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα στην ΑΕ 11, το παρόν πρότυπο εξετάζει τους οξείς και χρόνιους υλικούς κινδύνους που προκύπτουν από τους κινδύνους που συνδέονται με τα ύδατα και τους ωκεανούς. Η απώλεια βιοποικιλότητας και η υποβάθμιση των οικοσυστημάτων που μπορεί να προκληθούν από την κλιματική αλλαγή εξετάζονται στο ESRS E4 Βιοποικιλότητα και οικοσυστήματα.

11. Το παρόν πρότυπο θα πρέπει να διαβάζεται και να εφαρμόζεται σε συνδυασμό με το ESRS 1 Γενικές απαιτήσεις και το ESRS 2 Γενικές γνωστοποιήσεις.

12. Οι απαιτήσεις του παρόντος τμήματος θα πρέπει να διαβάζονται και να εφαρμόζονται σε συνδυασμό με τις γνωστοποιήσεις που απαιτεί το ESRS 2 στο κεφάλαιο 2 Διακυβέρνηση, το κεφάλαιο 3 Στρατηγική και το κεφάλαιο 4 Διαχείριση επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών. ►C1  Οι επακόλουθες γνωστοποιήσεις παρουσιάζονται στη δήλωση βιωσιμότητας δίπλα στις γνωστοποιήσεις που απαιτεί το ESRS 2, με εξαίρεση το ESRS 2 SBM-3 Σημαντικές επιπτώσεις, κίνδυνοι και ευκαιρίες και η αλληλεπίδρασή τους με τη στρατηγική και το επιχειρηματικό μοντέλο, για τα οποία η επιχείρηση έχει τη δυνατότητα, σύμφωνα με το ESRS 2 παράγραφος 49, να παρουσιάσει τις γνωστοποιήσεις παράλληλα με εκείνες που απαιτούνται από αυτό το θεματικό πρότυπο. ◄

13. Η επιχείρηση γνωστοποιεί αν και με ποιον τρόπο οι παράμετροι που σχετίζονται με το κλίμα συνυπολογίζονται στις αποδοχές των μελών των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων, μεταξύ άλλων αν οι επιδόσεις τους έχουν αξιολογηθεί σε σχέση με τους στόχους μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που αναφέρθηκαν στο πλαίσιο της απαίτησης δημοσιοποίησης E1-4 και το ποσοστό των αποδοχών που αναγνωρίστηκαν κατά την τρέχουσα περίοδο και συνδέεται με παραμέτρους σχετικές με το κλίμα, με επεξήγηση των κλιματικών παραμέτρων.

14.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί το οικείο σχέδιο μετάβασης για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής  ( 28 )

15. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν οι προηγούμενες, τρέχουσες και μελλοντικές προσπάθειες μετριασμού της επιχείρησης, ώστε να διασφαλιστεί ότι η στρατηγική και το επιχειρηματικό μοντέλο της είναι συμβατά με τη μετάβαση σε μια βιώσιμη οικονομία και με τον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη στον 1,5 °C με βάση τη συμφωνία του Παρισιού και με στόχο την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050 και, κατά περίπτωση, τον περιορισμό της έκθεσης της επιχείρησης σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το αέριο.

16. Οι πληροφορίες που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 14 περιλαμβάνουν:

17. Σε περίπτωση που η επιχείρηση δεν διαθέτει σχέδιο μετάβασης, αναφέρει αν πρόκειται να αποκτήσει και πότε θα το υιοθετήσει.

18. Η επιχείρηση εξηγεί για κάθε σημαντικό κίνδυνο που έχει εντοπίσει σε σχέση με το κλίμα, αν η οντότητα θεωρεί ότι ο κίνδυνος είναι υλικός κίνδυνος που σχετίζεται με το κλίμα ή κίνδυνος μετάβασης που σχετίζεται με το κλίμα.

19. Η επιχείρηση περιγράφει την ανθεκτικότητα της στρατηγικής της και του επιχειρηματικού της μοντέλου σε σχέση με την κλιματική αλλαγή. Στην περιγραφή αυτή περιλαμβάνονται:

20. Η επιχείρηση περιγράφει τη διαδικασία για τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των επιπτώσεων, των κινδύνων και των ευκαιριών που σχετίζονται με το κλίμα. Στην περιγραφή αυτή περιλαμβάνεται η διαδικασία της σε σχέση με:

21. Κατά τη γνωστοποίηση των πληροφοριών που απαιτούνται σύμφωνα με την παράγραφο 20 στοιχεία β) και γ), η επιχείρηση εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποίησε την ανάλυση σεναρίων που σχετίζονται με το κλίμα, συμπεριλαμβανομένης μιας σειράς κλιματικών σεναρίων, για να τεκμηριώσει τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των υλικών κινδύνων και κινδύνων μετάβασης και των ευκαιριών βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

22.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις πολιτικές της που έχουν εγκριθεί για τη διαχείριση των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών της που σχετίζονται με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτή.

23. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστεί ο βαθμός στον οποίο η επιχείρηση διαθέτει πολιτικές που αφορούν τον εντοπισμό, την αξιολόγηση, τη διαχείριση και/ή την επανόρθωση των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών της για μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογή σε αυτή.

24. Η γνωστοποίηση που απαιτείται από την παράγραφο 22 περιέχει τις πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές που εφαρμόζει η επιχείρηση για τη διαχείριση των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών της που σχετίζονται με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτήν, σύμφωνα με το ESRS 2 MDR-P Πολιτικές που έχουν εγκριθεί για τη διαχείριση σημαντικών θεμάτων βιωσιμότητας.

25. Η επιχείρηση αναφέρει αν και με ποιον τρόπο οι πολιτικές της αφορούν τους ακόλουθους τομείς:

26.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τις δράσεις της για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτή, καθώς και τους πόρους που διατίθενται για την υλοποίησή τους.

27. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν οι βασικές δράσεις που έχουν αναληφθεί και προγραμματιστεί για την επίτευξη των σκοπών και στόχων πολιτικής που σχετίζονται με το κλίμα.

28. Η περιγραφή των δράσεων και των πόρων που σχετίζονται με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτήν ακολουθεί τις αρχές που αναφέρονται στο ESRS 2 MDR-A Δράσεις και πόροι σε σχέση με σημαντικά θέματα βιωσιμότητας.

29. Παράλληλα με το ESRS 2 MDR-A, η επιχείρηση:

30.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί τους στόχους που έχει θέσει σε σχέση με το κλίμα.

31. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν οι στόχοι που έχει θέσει η επιχείρηση για τη στήριξη των πολιτικών της για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτή, καθώς και για την αντιμετώπιση των σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών της που σχετίζονται με το κλίμα.

32. Η γνωστοποίηση των στόχων που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 30 περιλαμβάνει τις πληροφορίες που απαιτούνται στο ESRS 2 MDR-T Παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας πολιτικών και δράσεων μέσω στόχων.

33. Όσον αφορά τη γνωστοποίηση που απαιτείται από την παράγραφο 30, η επιχείρηση γνωστοποιεί αν και με ποιον τρόπο έχει θέσει στόχους μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και/ή άλλους στόχους για τη διαχείριση σημαντικών επιπτώσεων, κινδύνων και ευκαιριών που σχετίζονται με το κλίμα, για παράδειγμα, την αξιοποίηση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, την ενεργειακή απόδοση, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και τον μετριασμό των υλικών κινδύνων ή των κινδύνων μετάβασης.

34. Αν η επιχείρηση έχει θέσει στόχους μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ( 32 ), εφαρμόζονται το ESRS 2 MDR-T και οι ακόλουθες απαιτήσεις:

35.  Η επιχείρηση παρέχει πληροφορίες σχετικά με την κατανάλωση ενέργειας και το ενεργειακό μείγμα της.

36. Στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι να παρουσιαστούν η συνολική κατανάλωση ενέργειας της επιχείρησης σε απόλυτες τιμές, η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, η έκθεση σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το αέριο, καθώς και το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στο συνολικό ενεργειακό της μείγμα.

37. Η γνωστοποίηση που απαιτείται από την παράγραφο 35 περιλαμβάνει τη συνολική κατανάλωση ενέργειας σε MWh που σχετίζεται με οικείες δραστηριότητες αναλυόμενες ως εξής:

38. Η επιχείρηση με δραστηριότητες σε κλιματικούς τομείς υψηλού αντικτύπου ( 35 ) αναλύει περαιτέρω τη συνολική της κατανάλωση ενέργειας από ορυκτές πηγές ανά:

39. Επιπλέον, κατά περίπτωση, η επιχείρηση αναλύει και γνωστοποιεί χωριστά την παραγωγή ενέργειας από μη ανανεώσιμες πηγές και την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε MWh ( 36 ).

40. Η επιχείρηση παρέχει πληροφορίες σχετικά με την ένταση ενέργειας (συνολική κατανάλωση ενέργειας ανά καθαρά έσοδα) που συνδέεται με δραστηριότητες σε κλιματικούς τομείς υψηλού αντικτύπου.

41. Η γνωστοποίηση της έντασης ενέργειας που απαιτείται από την παράγραφο 40 προκύπτει μόνο από τη συνολική κατανάλωση ενέργειας και τα καθαρά έσοδα από δραστηριότητες σε κλιματικούς τομείς υψηλού αντικτύπου.

42. Η επιχείρηση προσδιορίζει τους κλιματικούς τομείς υψηλού αντικτύπου που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της έντασης ενέργειας που απαιτείται από την παράγραφο 40.

43. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τη συμφωνία με το σχετικό κονδύλιο ή σημειώσεις των οικονομικών καταστάσεων του καθαρού ποσού εσόδων από δραστηριότητες σε κλιματικούς τομείς υψηλού αντικτύπου (ο παρονομαστής στον υπολογισμό της έντασης ενέργειας που απαιτείται από την παράγραφο 40).

44.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί σε μετρικούς τόνους ισοδυνάμου CO2 ( 38 ):

45. Ο στόχος της απαίτησης γνωστοποίησης της παραγράφου 44 σε σχέση με:

46. Κατά τη γνωστοποίηση των πληροφοριών σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 44, η επιχείρηση παραπέμπει στις παραγράφους 62 έως 67 του ESRS 1. Καταρχήν, τα δεδομένα σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου των συγγενών επιχειρήσεών της ή των κοινοπραξιών που αποτελούν μέρος της ανάντη και κατάντη αξιακής αλυσίδας της επιχείρησης (παράγραφος 67 του ESRS 1) δεν περιορίζονται στο μερίδιο των κατεχόμενων μετοχών. Για τις συγγενείς επιχειρήσεις, τις κοινοπραξίες, τις μη ενοποιημένες θυγατρικές (επενδυτικές οντότητες) και τις συμβατικές ρυθμίσεις που είναι σχήματα υπό κοινό έλεγχο που δεν διαρθρώνονται μέσω οντότητας (δηλαδή από κοινού ελεγχόμενες δραστηριότητες και από κοινού ελεγχόμενα περιουσιακά στοιχεία), η επιχείρηση περιλαμβάνει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σύμφωνα με την έκταση του επιχειρησιακού ελέγχου της επιχείρησης επ’ αυτών.

47. Σε περίπτωση σημαντικών αλλαγών στον ορισμό του τι απαρτίζει την αναφέρουσα επιχείρηση και την ανάντη και κατάντη αξιακή αλυσίδα της, η επιχείρηση γνωστοποιεί τις εν λόγω αλλαγές και εξηγεί την επίδρασή τους στην ετήσια συγκρισιμότητα των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που αναφέρει (δηλαδή, την επίδραση στη συγκρισιμότητα των σημερινών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο αναφοράς).

48. Η γνωστοποίηση των μεικτών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου εφαρμογής 1 που απαιτείται από την παράγραφο 44 στοιχείο α) περιλαμβάνει:

49. Η γνωστοποίηση των μεικτών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου εφαρμογής 2 που απαιτείται από την παράγραφο 44 στοιχείο β) περιλαμβάνει:

50. Για τις εκπομπές των πεδίων εφαρμογής 1 και 2 που γνωστοποιούνται όπως απαιτείται από την παράγραφο 44 στοιχεία α) και β), η επιχείρηση αναλύει τις πληροφορίες, γνωστοποιώντας χωριστά τις εκπομπές από:

51. Η γνωστοποίηση των μεικτών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου εφαρμογής 3 που απαιτείται από την παράγραφο 44 στοιχείο γ) περιλαμβάνει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε μετρικούς τόνους ισοδυνάμου CO2 από κάθε σημαντική κατηγορία του πεδίου εφαρμογής 3 (δηλαδή, κάθε κατηγορία του πεδίου εφαρμογής 3 που αποτελεί προτεραιότητα για την επιχείρηση).

52. Η γνωστοποίηση των συνολικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που απαιτείται από την παράγραφο 44 στοιχείο δ) είναι το άθροισμα των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των πεδίων εφαρμογής 1, 2 και 3 που απαιτούνται από την παράγραφο 44 στοιχεία α) έως γ). Οι συνολικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου γνωστοποιούνται με ανάλυση που κάνει διάκριση ανάμεσα:

53. Η επιχείρηση γνωστοποιεί την ένταση των οικείων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (συνολικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ανά καθαρά έσοδα).

54. Η γνωστοποίηση σχετικά με την ένταση των αερίων του θερμοκηπίου που απαιτείται από την παράγραφο 53 παρέχει τις συνολικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε μετρικούς τόνους ισοδυνάμου CO2 [που απαιτείται από την παράγραφο 44 στοιχείο δ)] ανά καθαρά έσοδα.

55. Η επιχείρηση γνωστοποιεί τη συμφωνία με το σχετικό κονδύλιο ή σημειώσεις των οικονομικών καταστάσεων του καθαρού ποσού εσόδων (ο παρονομαστής στον υπολογισμό της έντασης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που απαιτείται από την παράγραφο 53).

56.  Η επιχείρηση γνωστοποιεί:

57. Ο στόχος της παρούσας απαίτησης γνωστοποίησης είναι:

58. Η γνωστοποίηση σχετικά με τις απορροφήσεις και την αποθήκευση αερίων του θερμοκηπίου που απαιτείται από την παράγραφο 56 στοιχείο α) περιλαμβάνει, κατά περίπτωση:

59. Η γνωστοποίηση των πιστωτικών μορίων άνθρακα που απαιτείται από την παράγραφο 56 στοιχείο β) περιλαμβάνει, κατά περίπτωση: