EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 02018R0841-20230511

Consolidated text: Κανονισμός (ΕΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και για την τροποποίηση του κανονισμού (EE) αριθ. 525/2013 και της απόφασης (EE) αριθ. 529/2013/ΕΕ (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2018/841/2023-05-11

02018R0841 — EL — 11.05.2023 — 002.001


Το κείμενο αυτό αποτελεί απλώς εργαλείο τεκμηρίωσης και δεν έχει καμία νομική ισχύ. Τα θεσμικά όργανα της Ένωσης δεν φέρουν καμία ευθύνη για το περιεχόμενό του. Τα αυθεντικά κείμενα των σχετικών πράξεων, συμπεριλαμβανομένων των προοιμίων τους, είναι εκείνα που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι διαθέσιμα στο EUR-Lex. Αυτά τα επίσημα κείμενα είναι άμεσα προσβάσιμα μέσω των συνδέσμων που περιέχονται στο παρόν έγγραφο

►B

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2018/841 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 30ής Μαΐου 2018

σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και για την τροποποίηση του κανονισμού (EE) αριθ. 525/2013 και της απόφασης (EE) αριθ. 529/2013/ΕΕ

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 1)

Τροποποιείται από:

 

 

Επίσημη Εφημερίδα

  αριθ.

σελίδα

ημερομηνία

►M1

ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2021/268 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 28ης Οκτωβρίου 2020

  L 60

21

22.2.2021

►M2

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2023/839 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 19ης Απριλίου 2023

  L 107

1

21.4.2023




▼B

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2018/841 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 30ής Μαΐου 2018

σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και για την τροποποίηση του κανονισμού (EE) αριθ. 525/2013 και της απόφασης (EE) αριθ. 529/2013/ΕΕ

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)



▼M2

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κανόνες σχετικά με τα εξής:

α) 

τις δεσμεύσεις των κρατών μελών σχετικά με τον τομέα της χρήσης γης, της αλλαγής χρήσης γης και της δασοπονίας («LULUCF»), οι οποίες συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας του Παρισιού και του στόχου της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για την περίοδο από το 2021 έως το 2025·

β) 

τη λογιστική καταγραφή των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου από τον τομέα LULUCF και τον έλεγχο της συμμόρφωσης των κρατών μελών με τις δεσμεύσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α) για την περίοδο από το 2021 έως το 2025·

γ) 

έναν ενωσιακό στόχο για το 2030 όσον αφορά τις καθαρές απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου στον τομέα LULUCF·

δ) 

τους στόχους της Ένωσης για καθαρές απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου στον τομέα LULUCF για τα κράτη μέλη για την περίοδο από το 2026 έως το 2030.

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

1.  

Ο παρών κανονισμός καλύπτει τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα I τμήμα Α του παρόντος κανονισμού, και οι οποίες αναφέρονται σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 1 ) και λαμβάνουν χώρα στις επικράτειες των κρατών μελών κατά την περίοδο 2021 έως 2025 σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης:

α) 

εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως καλλιεργήσιμες εκτάσεις, χορτολιβαδικές εκτάσεις, υγροβιότοποι, οικισμοί ή εκτάσεις άλλης χρήσης, και έχουν μετατραπεί σε δασικές εκτάσεις («δασωμένες εκτάσεις»)·

β) 

εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως δασικές εκτάσεις και έχουν μετατραπεί σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, χορτολιβαδικές εκτάσεις, υγροβιότοπους, οικισμούς ή εκτάσεις άλλης χρήσης («αποψιλωμένες εκτάσεις»)·

γ) 

εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως ένα από τα ακόλουθα («διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις»):

i) 

καλλιεργήσιμες εκτάσεις που παραμένουν καλλιεργήσιμες·

ii) 

χορτολιβαδικές εκτάσεις, υγροβιότοποι, οικισμοί ή άλλες εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις·

iii) 

καλλιεργήσιμες εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε υγροβιότοπους, οικισμούς ή άλλες εκτάσεις·

δ) 

εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως ένα από τα ακόλουθα («διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις»):

i) 

χορτολιβαδικές εκτάσεις που παραμένουν χορτολιβαδικές·

ii) 

καλλιεργήσιμες εκτάσεις, υγροβιότοποι, οικισμοί ή άλλες εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε χορτολιβαδικές εκτάσεις·

iii) 

χορτολιβαδικές εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε υγροβιότοπους, οικισμούς ή άλλες εκτάσεις·

ε) 

εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως δασικές εκτάσεις και παραμένουν δασικές εκτάσεις («διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις»)·

στ) 

όταν ένα κράτος μέλος έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή την πρόθεσή του να συμπεριλάβει διαχειριζόμενους υγροβιότοπους στο πεδίο των δεσμεύσεών του σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως ένα από τα ακόλουθα («διαχειριζόμενος υγροβιότοπος»):

— 
υγροβιότοποι που παραμένουν υγροβιότοποι,
— 
οικισμοί ή άλλες εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε υγροβιότοπους,
— 
υγροβιότοποι που έχουν μετατραπεί σε οικισμούς ή άλλες εκτάσεις.
2.  

Ο παρών κανονισμός καλύπτει επίσης τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα I τμήμα Α του παρόντος κανονισμού, και οι οποίες αναφέρονται σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 και λαμβάνουν χώρα στις επικράτειες των κρατών μελών στην περίοδο από το 2026 έως το 2030, σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες κατηγορίες υποβολής στοιχείων γης ή τομείς:

α) 

δασική γη·

β) 

καλλιεργήσιμες εκτάσεις·

γ) 

χορτολιβαδικές εκτάσεις·

δ) 

υγροβιότοποι·

ε) 

οικισμοί·

στ) 

άλλες εκτάσεις·

ζ) 

προϊόντα υλοτομίας·

η) 

λοιπά·

θ) 

ατμοσφαιρική εναπόθεση·

ι) 

έκπλυση και απορροή αζώτου.

▼B

Άρθρο 3

Ορισμοί

1.  

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

1)

«καταβόθρα» : κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που απορροφά από την ατμόσφαιρα αέριο θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου θερμοκηπίου·

2)

«πηγή» : κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που ελευθερώνει στην ατμόσφαιρα αέριο θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου θερμοκηπίου·

3)

«δεξαμενή άνθρακα» : το σύνολο ή μέρος βιογεωχημικού στοιχείου ή συστήματος που βρίσκεται στην επικράτεια κράτους μέλους και εντός του οποίου αποθηκεύεται άνθρακας, κάθε πρόδρομη ουσία αερίου θερμοκηπίου που περιέχει άνθρακα ή κάθε αέριο θερμοκηπίου που περιέχει άνθρακα·

4)

«απόθεμα άνθρακα» : η μάζα άνθρακα που είναι αποθηκευμένη σε δεξαμενή άνθρακα·

5)

«προϊόν υλοτομίας» : κάθε προϊόν υλοτομίας που εξέρχεται από τόπο υλοτομίας·

6)

«δάσος» : χερσαία έκταση οριζόμενη με βάση τις ελάχιστες τιμές μεγέθους έκτασης, συγκόμωσης ή ισοδύναμου ξυλαποθέματος και δυνητικού ύψους των δέντρων κατά την ωριμότητα στο σημείο ανάπτυξης των δέντρων, όπως προσδιορίζονται για κάθε κράτος μέλος στο παράρτημα II. Στα δάση περιλαμβάνονται εκτάσεις με δέντρα, συμπεριλαμβανομένων ομάδων νεαρών, φυσικά αναπτυσσόμενων δέντρων ή φυτειών που δεν έχουν ακόμη φθάσει τις ελάχιστες τιμές συγκόμωσης ή ισοδύναμου ξυλαποθέματος ή το προαναφερόμενο ελάχιστο ύψος που προβλέπονται στο παράρτημα II, συμπεριλαμβανομένης κάθε έκτασης που κανονικά αποτελεί τμήμα δασικής έκτασης, αλλά, λόγω ανθρώπινης παρέμβασης, όπως η υλοτομία, ή φυσικών αιτίων δεν καλύπτεται προσωρινά από δέντρα, αναμένεται όμως να μετατραπεί εκ νέου σε δάσος·

7)

«επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων» : εκτίμηση, που εκφράζεται σε τόνους ισοδυνάμου CO2 ετησίως, του μέσου όρου των ετήσιων καθαρών εκπομπών ή απορροφήσεων από τις διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις στην επικράτεια κράτους μέλους, τις περιόδους από το 2021 έως το 2025 και από το 2026 έως το 2030, βάσει των κριτηρίων που τίθενται στον παρόντα κανονισμό·

8)

«χρόνος υποδιπλασιασμού» : ο αριθμός των ετών που χρειάζονται για να μειωθεί στο ήμισυ η αρχική τιμή της ποσότητας άνθρακα που αποθηκεύεται σε μια κατηγορία προϊόντων υλοτομίας·

▼M2

9)

«φυσικές διαταραχές» : μη ανθρωπογενή συμβάντα ή περιστάσεις που προκαλούν σημαντικές εκπομπές στον τομέα LULUCF, των οποίων η εμφάνιση εκφεύγει του ελέγχου του οικείου κράτους μέλους, και των οποίων την επίδραση στις εκπομπές αδυνατεί αντικειμενικά να περιορίσει σημαντικά το κράτος μέλος, ακόμη και μετά την εμφάνιση των εν λόγω συμβάντων ή περιστάσεων·

▼B

10)

«στιγμιαία οξείδωση» : η λογιστική μέθοδος στην οποία χρησιμοποιείται η παραδοχή ότι το σύνολο της ποσότητας άνθρακα που είναι αποθηκευμένη σε προϊόντα υλοτομίας ελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα τη χρονική στιγμή της υλοτόμησης·

▼M2

11)

«κλιματική αλλαγή» : αλλαγή του κλίματος η οποία αποδίδεται άμεσα ή έμμεσα στην ανθρώπινη δραστηριότητα, μεταβάλλει τη σύνθεση της ατμόσφαιρας του πλανήτη και προστίθεται στη φυσική μεταβλητότητα του κλίματος που παρατηρείται σε συγκρίσιμες χρονικές περιόδους.

▼B

2.  
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16, προκειμένου να τροποποιεί ή να απαλείφει τους ορισμούς της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου ή να προσθέτει νέους ορισμούς, προκειμένου να προσαρμόζει την εν λόγω παράγραφο στις επιστημονικές εξελίξεις ή την τεχνική πρόοδο και να διασφαλίζει τη συνοχή μεταξύ των εν λόγω ορισμών και τυχόν μεταβολών των σχετικών ορισμών με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC όπως εγκρίθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών συνερχόμενη ως Συνεδρίαση των μερών της συμφωνίας του Παρισιού.

▼M2

Άρθρο 4

Δεσμεύσεις και στόχοι

1.  
Για την περίοδο από το 2021 έως το 2025, λαμβανομένων υπόψη των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στα άρθρα 12, 13 και 13α, κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου δεν υπερβαίνουν τις απορροφήσεις των αερίων θερμοκηπίου, οι οποίες υπολογίζονται ως το άθροισμα των συνολικών εκπομπών και των συνολικών απορροφήσεων στην επικράτειά του σε όλες τις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1.
2.  
Ο στόχος της Ένωσης για το 2030 για καθαρές απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου είναι 310 εκατομμύρια τόνοι ισοδυνάμου CO2 ως άθροισμα των τιμών των καθαρών εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου από κράτη μέλη το 2030 που απαριθμούνται στη στήλη Δ του παραρτήματος ΙΙα, και βασίζεται στον μέσο όρο των δεδομένων απογραφής των αερίων θερμοκηπίου για τα έτη 2016, 2017 και 2018 που υποβλήθηκαν το 2020.
3.  
Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι, λαμβανομένων υπόψη των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στα άρθρα 12 και 13β, το άθροισμα των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου στην επικράτειά του και σε όλες τις κατηγορίες υποβολής στοιχείων γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως ι), το οποίο αναφέρεται για το έτος 2030 στην απογραφή αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλει το κράτος μέλος το 2032, σε σύγκριση με τον μέσο όρο των δεδομένων απογραφής των αερίων θερμοκηπίου για τα έτη 2016, 2017 και 2018, όπως υποβάλλονται το 2032, δεν υπερβαίνει τον στόχο που καθορίζεται για το εν λόγω κράτος μέλος στη στήλη Γ του παραρτήματος ΙΙα.
4.  

Κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι το άθροισμα των διαφορών μεταξύ των ακόλουθων στοιχείων για κάθε έτος κατά την περίοδο από το 2026 έως το 2029 δεν υπερβαίνει τον προϋπολογισμό για τα έτη 2026 έως 2029:

α) 

των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου στην επικράτειά του, σε όλες τις κατηγορίες υποβολής στοιχείων γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως ι)· και

β) 

της μέσης τιμής των δεδομένων απογραφής αερίων θερμοκηπίου για τα έτη 2021, 2022 και 2023, όπως υποβάλλονται το 2032.

Ο προϋπολογισμός για την περίοδο από το 2026 έως το 2029 ορίζεται ως το άθροισμα των διαφορών για κάθε έτος κατά την περίοδο από το 2026 έως το 2029 για το εν λόγω κράτος μέλος μεταξύ:

α) 

των ετήσιων οριακών τιμών για τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου για τα εν λόγω έτη, οι οποίες καθορίζονται με βάση γραμμική πορεία προς το 2030· και

β) 

της μέσης τιμής των δεδομένων απογραφής αερίων θερμοκηπίου για τα έτη 2021, 2022 και 2023, όπως υποβάλλονται το 2025.

Η γραμμική πορεία κράτους μέλους αρχίζει το 2022 με τη μέση τιμή των δεδομένων απογραφής αερίων θερμοκηπίου των ετών 2021, 2022 και 2023 και έχει ως τελικό σημείο για το 2030 την τιμή που προκύπτει από την πρόσθεση της τιμής που καθορίζεται για το εν λόγω κράτος μέλος στη στήλη Γ του παραρτήματος ΙΙα με τη μέση τιμή των δεδομένων απογραφής αερίων θερμοκηπίου των ετών 2016, 2017 και 2018.

Ο προϋπολογισμός για την περίοδο από το 2026 έως το 2029 καθορίζεται με βάση τα δεδομένα απογραφής αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλονται το 2025 και η συμμόρφωση προς τον προϋπολογισμό αυτόν αξιολογείται με βάση τα δεδομένα απογραφής αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλονται το 2032.

5.  
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν τις ετήσιες οριακές τιμές βάσει της γραμμικής πορείας για τις καθαρές απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου για κάθε κράτος μέλος, για κάθε έτος στην περίοδο από το 2026 έως το 2029 σε τόνους ισοδυνάμου CO2. Οι εν λόγω εθνικές πορείες βασίζονται στα μέσα στοιχεία απογραφής αερίων θερμοκηπίου για τα έτη 2021, 2022 και 2023, που αναφέρονται από κάθε κράτος μέλος.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 16α του παρόντος κανονισμού. Για τους σκοπούς των εν λόγω εκτελεστικών πράξεων, η Επιτροπή πραγματοποιεί ολοκληρωμένη επανεξέταση των πιο πρόσφατων εθνικών δεδομένων απογραφής που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999.

6.  
Κατά τη θέσπιση πολιτικών για τη συμμόρφωση με τις δεσμεύσεις, των στόχων και των προϋπολογισμών τους, όπως αναφέρεται στο παρόν άρθρο, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη διασφάλισης ισότιμης και κοινωνικά δίκαιης μετάβασης για όλους. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές για τη στήριξη των κρατών μελών στο πλαίσιο αυτό.

▼B

Άρθρο 5

Γενικοί λογιστικοί κανόνες

▼M2

1.  
Κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και τηρεί λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται επακριβώς οι εκπομπές και οι απορροφήσεις που προκύπτουν από τις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι λογαριασμοί τους και τα λοιπά δεδομένα που παρέχονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού να είναι ακριβή, πλήρη, συνεπή, δημοσίως προσβάσιμα, συγκρίσιμα και διαφανή. Τα κράτη μέλη επισημαίνουν τις εκπομπές με θετικό πρόσημο (+) και τις απορροφήσεις με αρνητικό πρόσημο (-).

▼B

2.  
Τα κράτη μέλη αποφεύγουν κάθε ενδεχόμενο διπλής καταγραφής εκπομπών ή απορροφήσεων, ιδίως μεριμνώντας ώστε οι εκπομπές και οι απορροφήσεις να μην καταγράφονται λογιστικά σε περισσότερες από μία κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης.
3.  
Όταν μεταβάλλεται η χρήση γης, τα κράτη μέλη αλλάζουν 20 χρόνια μετά την ημερομηνία της εν λόγω μεταβολής, την κατηγοριοποίηση των δασικών εκτάσεων, καλλιεργήσιμων εκτάσεων, χορτολιβαδικών εκτάσεων, υγροβιότοπων, οικισμών και άλλων εκτάσεων από τον οικείο τύπο γης που μετατράπηκε σε άλλο τύπο γης στην κατηγορία των εκτάσεων αυτών που παραμένουν εκτάσεις του ίδιου τύπου.
4.  
Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στους λογαριασμούς τους για κάθε κατηγορία λογιστικής καταγραφής γης κάθε μεταβολή του αποθέματος άνθρακα από τις δεξαμενές άνθρακα που απαριθμούνται στο παράρτημα I τμήμα Β. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να μη συμπεριλάβουν στους λογαριασμούς τους τις μεταβολές των αποθεμάτων άνθρακα για τις δεξαμενές άνθρακα υπό την προϋπόθεση ότι η δεξαμενή άνθρακα δεν αποτελεί πηγή. Ωστόσο, η εν λόγω επιλογή μη συμπερίληψης των μεταβολών αποθεμάτων άνθρακα στους λογαριασμούς δεν εφαρμόζεται σχετικά με τις δεξαμενές άνθρακα της υπέργειας βιομάζας, του νεκρού ξύλου και των προϊόντων υλοτομίας, στην κατηγορία λογιστικής καταγραφής γης των διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων.
5.  
Τα κράτη μέλη τηρούν πλήρες και ακριβές αρχείο όλων των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση των λογαριασμών τους.
6.  
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16 για την τροποποίηση του παραρτήματος I προκειμένου να αποτυπώνονται οι αλλαγές στις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC όπως εγκρίθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών συνερχόμενη ως Συνεδρίαση των μερών της συμφωνίας του Παρισιού.

Άρθρο 6

Λογιστική καταγραφή των δασωμένων και των αποψιλωμένων εκτάσεων

▼M2

1.  
Τα κράτη μέλη καταγράφουν λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από δασωμένες εκτάσεις γης και αποψιλωμένες εκτάσεις που υπολογίζονται ως συνολικές εκπομπές και συνολικές απορροφήσεις για κάθε έτος κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025.
2.  
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 5 παράγραφος 3, και το αργότερο έως το 2025, όταν η έκταση γης έχει μετατραπεί από καλλιεργήσιμη έκταση, χορτολιβαδική έκταση, υγροβιότοπο, οικισμούς ή άλλες εκτάσεις σε δασική έκταση, ένα κράτος μέλος μπορεί, 30 έτη μετά την ημερομηνία της εν λόγω μετατροπής, να αλλάξει την κατηγοριοποίηση αυτής της γης από γη που μετατράπηκε σε δασική έκταση σε «δασική έκταση που παραμένει δασική έκταση», αν η αλλαγή αυτή δικαιολογείται δεόντως με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC.

▼B

3.  
Στους υπολογισμούς για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις σε δασωμένες και αποψιλωμένες εκτάσεις γης, κάθε κράτος μέλος καθορίζει τη δασική έκταση χρησιμοποιώντας τις παραμέτρους που καθορίζονται στο παράρτημα II.

Άρθρο 7

Λογιστική καταγραφή των διαχειριζόμενων καλλιεργήσιμων εκτάσεων, των διαχειριζόμενων χορτολιβαδικών εκτάσεων και των διαχειριζόμενων υγροβιότοπων

▼M2

1.  
Κάθε κράτος μέλος καταγράφει λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τις διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις ως εκπομπές και απορροφήσεις κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025, μείον την τιμή που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί πέντε τις μέσες ετήσιες εκπομπές και απορροφήσεις του κράτους μέλους που προκύπτουν από τις διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις κατά την περίοδο βάσης από το 2005 έως το 2009.
2.  
Κάθε κράτος μέλος καταγράφει λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τις διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις ως εκπομπές και απορροφήσεις κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025, μείον την τιμή που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί πέντε τις μέσες ετήσιες εκπομπές και απορροφήσεις του κράτους μέλους που προκύπτουν από τις διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις κατά την περίοδο βάσης από το 2005 έως το 2009.
3.  
Κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025, κάθε κράτος μέλος που συμπεριλαμβάνει τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους στο πεδίο των δεσμεύσεών του καταγράφει λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους, υπολογιζόμενες ως εκπομπές και απορροφήσεις κατά την εν λόγω περίοδο μείον την τιμή που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί πέντε τις μέσες ετήσιες εκπομπές και απορροφήσεις του κράτους μέλους που προκύπτουν από τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους κατά την περίοδο βάσης από το 2005 έως το 2009.

▼B

4.  

Κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025, τα κράτη μέλη που, δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 2, επέλεξαν να μη συμπεριλάβουν τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους στο πεδίο εφαρμογής των δεσμεύσεών τους, αναφέρουν παρ’ όλα αυτά στην Επιτροπή τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τη χρήση γης που είχαν δηλωθεί ως:

α) 

υγροβιότοποι που παραμένουν υγροβιότοποι,

β) 

οικισμοί ή άλλες εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε υγροβιότοπους ή

γ) 

υγροβιότοποι που έχουν μετατραπεί σε οικισμούς ή άλλες εκτάσεις.

Άρθρο 8

Λογιστική καταγραφή διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων

▼M2

1.  
Κάθε κράτος μέλος καταγράφει λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τις διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις, υπολογιζόμενες ως εκπομπές και απορροφήσεις κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025 μείον την τιμή που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί πέντε το επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων του οικείου κράτους μέλους.

▼B

2.  
Όταν το αποτέλεσμα του υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου είναι αρνητικό σε σχέση με το επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων ενός κράτους μέλους, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θα πρέπει να περιλαμβάνει στους λογαριασμούς διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων συνολικές καθαρές απορροφήσεις που δεν υπερβαίνουν το ισοδύναμο του 3,5 % των εκπομπών του συγκεκριμένου κράτους μέλους κατά το έτος ή την περίοδο βάσης του, όπως ορίζεται στο παράρτημα III, πολλαπλασιασμένο επί πέντε. Οι καθαρές απορροφήσεις από τις δεξαμενές άνθρακα του νεκρού ξύλου και των προϊόντων υλοτομίας, εκτός της κατηγορίας του χαρτιού που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α), στην κατηγορία λογιστικής καταγραφής γης των διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων, δεν υπόκεινται σε αυτόν τον περιορισμό.

▼M2

3.  
Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή το εθνικό τους σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων που περιλαμβάνει προτεινόμενο επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018 για την περίοδο από το 2021 έως το 2025. Το εθνικό σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων περιέχει όλα τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα IV τμήμα Β και δημοσιοποιείται, μεταξύ άλλων στο διαδίκτυο.

▼B

4.  
Τα κράτη μέλη καθορίζουν το εθνικό τους επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων με βάση τα κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα IV τμήμα Α. Για την Κροατία, το επίπεδο αναφοράς της των δασικών εκτάσεων μπορεί επίσης να λαμβάνει υπόψη, πέραν των κριτηρίων που ορίζονται στο παράρτημα IV τμήμα Α, την κατοχή του εδάφους της και τις περιστάσεις κατά τον πόλεμο και μετά τη λήξη του που είχαν αντίκτυπο στη διαχείριση των δασών στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.
5.  
Το επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων βασίζεται στη συνέχιση της πρακτικής βιώσιμης διαχείρισης των δασών, όπως τεκμηριώνεται την περίοδο από το 2000 έως το 2009 λαμβάνοντας υπόψη για τα εθνικά δάση τα δυναμικά χαρακτηριστικά τους που σχετίζονται με την ηλικία τους, χρησιμοποιώντας τα βέλτιστα διαθέσιμα δεδομένα.

Τα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων, όπως καθορίζονται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, λαμβάνουν υπόψη τον μελλοντικό αντίκτυπο των δυναμικών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με την ηλικία των δασών προκειμένου να μην περιοριστεί αδικαιολόγητα η ένταση διαχείρισης των δασών ως βασικό στοιχείο της πρακτικής βιώσιμης διαχείρισης των δασών, με στόχο τη διατήρηση ή την ενίσχυση των καταβοθρών άνθρακα σε βάθος χρόνου.

Τα κράτη μέλη επιδεικνύουν συνέπεια μεταξύ των μεθόδων και των δεδομένων που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό του προτεινόμενου επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεων στο εθνικό σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων και εκείνων που χρησιμοποιούνται για την υποβολή εκθέσεων για τις διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις.

6.  
Η Επιτροπή, έπειτα από διαβούλευση με εμπειρογνώμονες που ορίζονται από τα κράτη μέλη, προβαίνει σε τεχνική αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου με σκοπό την αξιολόγηση του βαθμού στον οποίο τα προτεινόμενα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων έχουν προσδιοριστεί σύμφωνα με τις αρχές και τις απαιτήσεις που ορίζονται στις παραγράφους 4 και 5 του παρόντος άρθρου και στο άρθρο 5 παράγραφος 1. Επιπλέον, η Επιτροπή διαβουλεύεται με τα ενδιαφερόμενα μέρη και την κοινωνία των πολιτών. Η Επιτροπή δημοσιεύει σύνοψη των εργασιών που πραγματοποιήθηκαν, συμπεριλαμβανομένων των απόψεων που διατυπώνουν οι εμπειρογνώμονες οι οποίοι διορίζονται από τα κράτη μέλη, και των σχετικών συμπερασμάτων.

Η Επιτροπή διατυπώνει, όπου είναι απαραίτητο, τεχνικές συστάσεις προς τα κράτη μέλη που αποτυπώνουν τα συμπεράσματα της τεχνικής αξιολόγησης με σκοπό να διευκολύνει την τεχνική αναθεώρηση των προτεινόμενων επιπέδων αναφοράς δασικών εκτάσεων. Η Επιτροπή δημοσιεύει τις εν λόγω τεχνικές συστάσεις.

▼M2

7.  
Όταν είναι αναγκαίο με βάση τις τεχνικές αξιολογήσεις που διενεργούνται σύμφωνα με την παράγραφο 6 πρώτο εδάφιο, και, κατά περίπτωση, τις τεχνικές συστάσεις που εκδίδονται σύμφωνα με την παράγραφο 6 δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τα αναθεωρημένα προτεινόμενα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019 για την περίοδο από το 2021 έως το 2025. Η Επιτροπή δημοσιεύει τα προτεινόμενα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων που διαβιβάζουν σε αυτήν τα κράτη μέλη.
8.  
Με βάση τα προτεινόμενα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, την τεχνική αξιολόγηση που πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου και, κατά περίπτωση, το αναθεωρημένο προτεινόμενο επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων που υποβάλλεται βάσει της παραγράφου 7 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16 για την τροποποίηση του παραρτήματος IV, ώστε να καθοριστούν τα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων που πρέπει να εφαρμοστούν από τα κράτη μέλη για την περίοδο από το 2021 έως το 2025.
9.  
Εάν κράτος μέλος δεν υποβάλει επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων στην Επιτροπή μέχρι τις ημερομηνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου και, κατά περίπτωση, στην παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16 για την τροποποίηση του παραρτήματος IV ώστε να καθοριστεί το επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων που πρέπει να εφαρμοστεί από το εν λόγω κράτος μέλος για την περίοδο από το 2021 έως το 2025, με βάση τυχόν τεχνική αξιολόγηση που πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου.
10.  
Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 8 και 9 εκδίδονται έως τις 31 Οκτωβρίου 2020 για την περίοδο από το 2021 έως το 2025.

▼B

11.  
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέπεια κατά την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη, όπου χρειάζεται, υποβάλλουν στην Επιτροπή τεχνικές διορθώσεις που δεν απαιτούν τροποποιήσεις των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που εκδίδονται δυνάμει της παραγράφου 8 ή 9 του παρόντος άρθρου μέχρι τις ημερομηνίες που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1.

Άρθρο 9

Λογιστική καταγραφή των προϊόντων υλοτομίας

1.  

Στους λογαριασμούς που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 και στο άρθρο 8 παράγραφος 1, σχετικά με τα προϊόντα υλοτομίας, τα κράτη μέλη κατ’ καταγράφουν τις εκπομπές και τις απορροφήσεις που προκύπτουν από μεταβολές της δεξαμενής άνθρακα των προϊόντων υλοτομίας που εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες, με τη χρήση της συνάρτησης διάσπασης πρώτης τάξεως, τις μεθοδολογίες και τις προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα V:

α) 

χαρτί·

β) 

ξυλόφυλλα·

γ) 

πριστή ξυλεία.

2.  
Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16 για την τροποποίηση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου και του παραρτήματος V, προσθέτοντας νέες κατηγορίες προϊόντων υλοτομίας με επίδραση δέσμευσης του άνθρακα, με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC όπως εγκρίθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών συνερχόμενη ως Συνεδρίαση των μερών της συμφωνίας του Παρισιού, και διασφαλίζοντας την περιβαλλοντική ακεραιότητα.
3.  
Τα κράτη μέλη μπορούν να προσδιορίζουν τα προϊόντα υλικών ξυλείας, μεταξύ άλλων φλοιούς, που εμπίπτουν στο πλαίσιο των υφιστάμενων και νέων κατηγοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, αντίστοιχα, με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC όπως εγκρίθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών συνερχόμενη ως Συνεδρίαση των μερών της συμφωνίας του Παρισιού, με την προϋπόθεση ότι τα διαθέσιμα δεδομένα είναι διαφανή και επαληθεύσιμα.

Άρθρο 10

Λογιστική καταγραφή των φυσικών διαταραχών

▼M2

1.  
Στο τέλος της περιόδου από το 2021 έως το 2025, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από τους λογαριασμούς τους που αφορούν δασωμένες εκτάσεις και διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις, τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές και οι οποίες υπερβαίνουν τις μέσες εκπομπές που προκλήθηκαν από φυσικές διαταραχές κατά την περίοδο από το 2001 έως το 2020, εξαιρουμένων των έκτροπων στατιστικών τιμών («βασικού επιπέδου»). Το εν λόγω βασικό επίπεδο υπολογίζεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και το παράρτημα VI.

▼B

2.  

Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος εφαρμόζει τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1:

α) 

υποβάλλει στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με το βασικό επίπεδο για τις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και σχετικά με τα δεδομένα και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα VI και

β) 

εξαιρεί από τη λογιστική καταγραφή έως το ►M2  2025 ◄ όλες τις επακόλουθες απορροφήσεις για τις εκτάσεις που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές.

3.  
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16 για την τροποποίηση του παραρτήματος VI προκειμένου να αναθεωρήσει τις απαιτήσεις μεθοδολογίας και παροχής πληροφοριών του παραρτήματος αυτού ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι αλλαγές στις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC όπως εγκρίθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών συνερχόμενη ως Συνεδρίαση των μερών της συμφωνίας του Παρισιού.

▼M2

Άρθρο 11

Δυνατότητες ευελιξίας και διακυβέρνηση

1.  

Τα κράτη μέλη δύνανται να χρησιμοποιήσουν:

α) 

τις γενικές δυνατότητες ευελιξίας που ορίζονται στο άρθρο 12· και

β) 

προκειμένου να συμμορφωθούν με τη δέσμευση, τον στόχο και τον προϋπολογισμό που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4, τις δυνατότητες ευελιξίας που ορίζονται στα άρθρα 13 και 13β.

Η Φινλανδία μπορεί, εκτός από τις δυνατότητες ευελιξίας που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, να χρησιμοποιήσει πρόσθετη αντιστάθμιση σύμφωνα με το άρθρο 13α.

2.  
Εάν κράτος μέλος δεν συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις παρακολούθησης που προβλέπονται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, ο κεντρικός διαχειριστής που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 20 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ («κεντρικός διαχειριστής») απαγορεύει προσωρινά στο εν λόγω κράτος μέλος τη μεταφορά κατ’ εφαρμογή του άρθρου 12 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού ή τη χρήση της δυνατότητας ευελιξίας σχετικά με διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις σύμφωνα με το άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή μπορεί επίσης να παρέχει πρόσθετη τεχνική υποστήριξη στο εν λόγω κράτος μέλος.

Άρθρο 12

Γενικές δυνατότητες ευελιξίας

1.  
Όταν, κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025, οι συνολικές εκπομπές υπερβαίνουν τις συνολικές απορροφήσεις σε ένα κράτος μέλος ή, κατά την περίοδο από το 2026 έως το 2030, η διαφορά μεταξύ του αθροίσματος των εκπομπών και των απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου στην επικράτεια κράτους μέλους και της δέσμευσης, του στόχου ή του προϋπολογισμού που ορίζεται για το συγκεκριμένο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού έχει θετικό πρόσημο, και αυτό το κράτος μέλος έχει επιλέξει να χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα ευελιξίας του και έχει ζητήσει να διαγράψει ετήσια δικαιώματα εκπομπής δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842, η ποσότητα των διαγραφέντων δικαιωμάτων εκπομπής λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης του κράτους μέλους προς τη δέσμευση, τον στόχο ή τον προϋπολογισμό του, αντίστοιχα, που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού.
2.  
Στον βαθμό που, κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025, οι συνολικές απορροφήσεις υπερβαίνουν τις συνολικές εκπομπές σε ένα κράτος μέλος ή, κατά την περίοδο από το 2026 έως το 2030, η διαφορά μεταξύ του αθροίσματος των εκπομπών και των απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου στην επικράτεια κράτους μέλους και της δέσμευσης, του στόχου ή του προϋπολογισμού που ορίζεται για το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού έχει αρνητικό πρόσημο, και κατόπιν αφαίρεσης της τυχόν ποσότητας που λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842, το κράτος μέλος δύναται να μεταφέρει την υπολειπόμενη ποσότητα απορροφήσεων σε κάποιο άλλο κράτος μέλος. Η μεταφερόμενη ποσότητα λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης του λαμβάνοντος κράτους μέλους προς τη δέσμευση, τον στόχο ή τον προϋπολογισμό του, αντίστοιχα, που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού.
3.  
Προκειμένου να αποφεύγεται η διπλή καταγραφή, η ποσότητα των καθαρών απορροφήσεων που λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842, αφαιρείται από την ποσότητα του συγκεκριμένου κράτους μέλους που είναι διαθέσιμη για μεταφορά σε άλλο κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου.
4.  
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα έσοδα, ή το ισοδύναμό τους σε οικονομική αξία, που προκύπτουν από τις μεταβιβάσεις δυνάμει της παραγράφου 2 για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής στην Ένωση ή σε τρίτες χώρες. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιαδήποτε δράση αναλαμβάνεται δυνάμει της παρούσας παραγράφου και δημοσιοποιούν τις εν λόγω πληροφορίες σε εύκολα προσβάσιμη μορφή.
5.  
Οποιαδήποτε μεταβίβαση δυνάμει της παραγράφου 2 ενδέχεται να προκύπτει ως αποτέλεσμα έργου ή προγράμματος μετριασμού των αερίων θερμοκηπίου που εκτελείται στο κράτος μέλος πώλησης και ανταμείβεται από το λαμβάνον κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι αποφεύγεται η διπλή καταγραφή και ότι διασφαλίζεται η ιχνηλασιμότητα.

Άρθρο 13

Δυνατότητα ευελιξίας σχετικά με διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις

1.  
Όταν σε ένα κράτος μέλος, την περίοδο από το 2021 έως 2025, οι συνολικές εκπομπές υπερβαίνουν τις συνολικές απορροφήσεις στις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, όπως καταγράφονται λογιστικά σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, το εν λόγω κράτος μέλος δύναται να χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα ευελιξίας που ορίζεται στο παρόν άρθρο σχετικά με διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις προκειμένου να συμμορφωθεί με το άρθρο 4 παράγραφος 1.
2.  

Όταν, κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025, το αποτέλεσμα του υπολογισμού που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 είναι θετικό, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δικαιούται να αντισταθμίσει τις εκπομπές που αντιστοιχούν στο αποτέλεσμα αυτού του υπολογισμού, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) 

το κράτος μέλος έχει συμπεριλάβει, στη στρατηγική που έχει υποβάλει σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, εν εξελίξει ή σχεδιαζόμενα συγκεκριμένα μέτρα που διασφαλίζουν τη διατήρηση ή τη βελτίωση, κατά περίπτωση, δασικών καταβοθρών και δεξαμενών, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπο των μέτρων αυτών στους σχετικούς περιβαλλοντικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, της προστασίας της βιοποικιλότητας και της προσαρμογής σε φυσικές διαταραχές· και

β) 

οι συνολικές εκπομπές εντός της Ένωσης δεν υπερβαίνουν τις συνολικές απορροφήσεις στις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού για την περίοδο από το 2021 έως το 2025.

Κατά την αξιολόγηση του κατά πόσον οι συνολικές εκπομπές εντός της Ένωσης υπερβαίνουν τις συνολικές απορροφήσεις, όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή διασφαλίζει ότι αποφεύγεται από τα κράτη μέλη η διπλή καταγραφή, ιδίως κατά την άσκηση των δυνατοτήτων ευελιξίας που ορίζονται στο άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού και στο άρθρο 7 παράγραφος 1 ή το άρθρο 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842.

3.  
Η αντιστάθμιση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 μπορεί να καλύπτει μόνο καταβόθρες που καταγράφονται λογιστικά ως εκπομπές έναντι του επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεων του εν λόγω κράτους μέλους και δεν υπερβαίνει, για την περίοδο από 2021 έως 2025, το 50 % του μέγιστου ποσού αντιστάθμισης για το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος που καθορίζεται στο παράρτημα VII.
4.  
Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στοιχεία στην Επιτροπή σχετικά με τις επιπτώσεις των φυσικών διαταραχών που υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα VI και τα μέτρα που σχεδιάζουν να λάβουν για την πρόληψη ή τον μετριασμό παρόμοιων επιπτώσεων στο μέλλον, προκειμένου να είναι επιλέξιμα για αντιστάθμιση των υπολειπόμενων καταβοθρών που λογίζονται ως εκπομπές έναντι του επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεών τους, έως το ποσό που δεν έχει χρησιμοποιηθεί από άλλα κράτη μέλη εκ του πλήρους ποσού της αντιστάθμισης για την περίοδο από το 2021 έως το 2025 που ορίζεται στο παράρτημα VII. Σε περίπτωση που η ζητούμενη αντιστάθμιση υπερβαίνει το διαθέσιμο ποσό της αχρησιμοποίητης αντιστάθμισης, η εν λόγω αχρησιμοποίητη αντιστάθμιση κατανέμεται κατ’ αναλογία στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Η Επιτροπή δημοσιεύει τα στοιχεία που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη.

▼M2

Άρθρο 13α

Πρόσθετη αντιστάθμιση

1.  

Η Φινλανδία μπορεί να αντισταθμίσει έως και επιπλέον 5 εκατομμύρια τόνους καταγεγραμμένων εκπομπών ισοδυνάμου CO2 στις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης των διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων, των αποψιλωμένων εκτάσεων, των διαχειριζόμενων καλλιεργήσιμων εκτάσεων και των διαχειριζόμενων χορτολιβαδικών εκτάσεων, από το 2021 έως το 2025, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) 

η Φιλανδία έχει συμπεριλάβει, στη στρατηγική που έχει υποβάλει σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, εν εξελίξει ή σχεδιαζόμενα συγκεκριμένα μέτρα που διασφαλίζουν τη διατήρηση ή τη βελτίωση, κατά περίπτωση, δασικών καταβοθρών και δεξαμενών·

β) 

οι συνολικές εκπομπές εντός της Ένωσης δεν υπερβαίνουν τις συνολικές απορροφήσεις στις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025.

Κατά την αξιολόγηση του κατά πόσον οι συνολικές εκπομπές εντός της Ένωσης υπερβαίνουν τις συνολικές απορροφήσεις, όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή διασφαλίζει ότι αποφεύγεται από τα κράτη μέλη η διπλή καταγραφή, ιδίως κατά την άσκηση των δυνατοτήτων ευελιξίας που ορίζονται στα άρθρα 12 και 13 του παρόντος κανονισμού και στο άρθρο 7 παράγραφος 1 ή το άρθρο 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842.

2.  

Η πρόσθετη αντιστάθμιση περιορίζεται στα εξής:

α) 

στο ποσό που υπερβαίνει τη δυνατότητα ευελιξίας σχετικά με διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις που διατίθεται στη Φινλανδία κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025 σύμφωνα με το άρθρο 13·

β) 

στις εκπομπές που δημιουργήθηκαν λόγω παλαιότερης μετατροπής από δασική έκταση σε οποιαδήποτε άλλη κατηγορία χρήσης γης που συνέβη το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017·

γ) 

στο ποσό που απαιτείται για τη συμμόρφωση με το άρθρο 4.

3.  
Η πρόσθετη αντιστάθμιση δεν υπόκειται σε μεταβίβαση σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού ή το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842.
4.  
Τυχόν αχρησιμοποίητη πρόσθετη αντιστάθμιση από το ποσό των 5 εκατομμυρίων τόνων ισοδυνάμου CO2 που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ακυρώνεται.
5.  
Ο κεντρικός διαχειριστής διενεργεί τις πράξεις που απαιτούνται για τους σκοπούς της παραγράφου 2 στοιχείο α) και των παραγράφων 3 και 4 του παρόντος άρθρου στο ενωσιακό μητρώο που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 40 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 («ενωσιακό μητρώο»).

Άρθρο 13β

Μηχανισμός χρήσης γης για την περίοδο από το 2026 έως το 2030

1.  
Στο ενωσιακό μητρώο δημιουργείται μηχανισμός χρήσης γης που αντιστοιχεί σε ποσότητα έως 178 εκατομμυρίων τόνων ισοδυνάμου CO2, υπό την προϋπόθεση της εκπλήρωσης του στόχου της Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2. Ο μηχανισμός χρήσης γης διατίθεται επιπλέον των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στο άρθρο 12.
2.  
Όταν, κατά την περίοδο από το 2026 έως το 2030, αφότου ένα κράτος μέλος έχει καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να λάβει υπόψη του τυχόν γνώμη της Επιτροπής που του απευθύνεται δυνάμει του άρθρου 13δ, η διαφορά μεταξύ του αθροίσματος των εκπομπών και των απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου στην επικράτεια του κράτους μέλους και σε όλες τις κατηγορίες υποβολής στοιχείων γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως ι), και του αντίστοιχου στόχου που έχει οριστεί για το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 ή του προϋπολογισμού που έχει οριστεί για το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4 έχει θετικό πρόσημο, καταγράφεται λογιστικά και αναφέρεται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να χρησιμοποιήσει τον μηχανισμό που ορίζεται στο παρόν άρθρο προκειμένου να συμμορφωθεί με τον στόχο του που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 ή με τον προϋπολογισμό του που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4.
3.  

Όταν, κατά την περίοδο από το 2026 έως το 2030, το αποτέλεσμα ενός ή και των δύο υπολογισμών που αναφέρονται στην παράγραφο 2 έχει θετικό πρόσημο, το κράτος μέλος δικαιούται να χρησιμοποιήσει τον μηχανισμό που ορίζεται στο παρόν άρθρο για την αντιστάθμιση των καθαρών εκπομπών ή των καθαρών απορροφήσεων, ή και των δύο, που καταγράφονται λογιστικά ως εκπομπές έναντι του στόχου που ορίζεται για το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 ή του προϋπολογισμού που ορίζεται για το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4, ή και των δύο, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) 

το κράτος μέλος έχει συμπεριλάβει στο επικαιροποιημένο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα που υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, τρέχοντα ή προγραμματισμένα ειδικά μέτρα για τη διασφάλιση ή ενίσχυση, κατά περίπτωση, όλων των χερσαίων καταβοθρών και δεξαμενών, και για τη μείωση της τρωτότητας της γης σε φυσικές διαταραχές·

β) 

το κράτος μέλος έχει εξαντλήσει τη διαθέσιμη δυνατότητα ευελιξίας σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού ·

γ) 

η διαφορά στην Ένωση μεταξύ του ετήσιου αθροίσματος όλων των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου στο έδαφός της και σε όλες τις κατηγορίες υποβολής στοιχείων γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως ι), και του ενωσιακού στόχου καθαρών απορροφήσεων 310 εκατομμυρίων τόνων ισοδυνάμου CO2 έχει αρνητικό πρόσημο, το 2030.

Κατά την αξιολόγηση του κατά πόσον, εντός της Ένωσης, πληρούται η προϋπόθεση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή συμπεριλαμβάνει έως και το 30 %, αλλά όχι περισσότερο από 20 εκατομμύρια τόνους ισοδυνάμου CO2, του μη χρησιμοποιηθέντος πλεονάσματος στις δεσμεύσεις των κρατών μελών δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 1 από την περίοδο από το 2021 έως το 2025, υπό την προϋπόθεση ότι ένα ή περισσότερα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τις επιπτώσεις των φυσικών διαταραχών σύμφωνα με την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου. Η Επιτροπή διασφαλίζει ότι αποφεύγεται από τα κράτη μέλη η διπλή καταγραφή, ιδίως κατά την άσκηση των δυνατοτήτων ευελιξίας που ορίζονται στο άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού και στο άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842.

4.  
Το ποσό αντιστάθμισης που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου δεν μπορεί, για την περίοδο από το 2026 έως το 2030, να υπερβαίνει το 50 % του μέγιστου ποσού αντιστάθμισης για το εκάστοτε κράτος μέλος που καθορίζεται στο παράρτημα VII.
5.  
Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τις επιπτώσεις των φυσικών διαταραχών που υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα VI, προκειμένου να είναι επιλέξιμα για αντιστάθμιση των καθαρών εκπομπών ή των καθαρών απορροφήσεων, ή αμφότερων, που καταγράφονται λογιστικά ως εκπομπές έναντι των στόχων που ορίζονται για τα εν λόγω κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3, ή έναντι του προϋπολογισμού που ορίζεται για τα εν λόγω κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4, έως το ποσό που δεν έχει χρησιμοποιηθεί από άλλα κράτη μέλη εκ του πλήρους ποσού της αντιστάθμισης για την περίοδο από το 2026 έως το 2030 που ορίζεται στο παράρτημα VII. Σε περίπτωση που η ζητούμενη αντιστάθμιση υπερβαίνει το διαθέσιμο ποσό της αχρησιμοποίητης αντιστάθμισης, η εν λόγω αχρησιμοποίητη αντιστάθμιση κατανέμεται κατ’ αναλογία στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
6.  

Τα κράτη μέλη δικαιούνται να αντισταθμίζουν τις καθαρές εκπομπές ή τις καθαρές απορροφήσεις, ή αμφότερες, που καταγράφονται λογιστικά ως εκπομπές έναντι των στόχων που ορίζονται για τα εν λόγω κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 ή έναντι του προϋπολογισμού που ορίζεται για τα εν λόγω κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4, έως το ποσό που δεν έχει χρησιμοποιηθεί από άλλα κράτη μέλη εκ του συνολικού ποσού αντιστάθμισης για την περίοδο από το 2021 έως το 2030 που ορίζεται στο παράρτημα VII, αφού ληφθούν υπόψη το άρθρο 13 παράγραφος 4 και η παράγραφος 5 του παρόντος άρθρου, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω κράτη μέλη:

α) 

έχουν εξαντλήσει τις δυνατότητες ευελιξίας που είναι διαθέσιμες σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 και τις παραγράφους 3 και 5 του παρόντος άρθρου· και

β) 

έχουν υποβάλει στην Επιτροπή στοιχεία όσον αφορά είτε:

i) 

τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα πλεονάζουσες εκπομπές ή φθίνουσες καταβόθρες που εκφεύγουν του ελέγχου τους· είτε

ii) 

τις επιδράσεις ενός εξαιρετικά υψηλού ποσοστού οργανικών εδαφών στη διαχειριζόμενη έκταση γης τους, σε σύγκριση με τον ενωσιακό μέσο όρο, που έχει ως αποτέλεσμα πλεονάζουσες εκπομπές, υπό την προϋπόθεση ότι οι επιδράσεις αυτές οφείλονται σε πρακτικές διαχείρισης της γης που χρησιμοποιήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ·

γ) 

έχουν συμπεριλάβει στα τελευταία ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που υποβλήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 ειδικά μέτρα για τη διασφάλιση της διατήρησης ή ενίσχυσης, κατά περίπτωση, όλων των καταβοθρών και δεξαμενών, και για τη μείωση της τρωτότητας της γης σε διαταραχές των οικοσυστημάτων που προκαλεί η κλιματική αλλαγή.

7.  
Το ποσό της αντιστάθμισης που αναφέρεται στην παράγραφο 6 δεν υπερβαίνει τα 50 εκατομμύρια τόνους ισοδυνάμου CO2 για την Ένωση στο σύνολό της. Σε περίπτωση που η ζητούμενη αντιστάθμιση υπερβαίνει το μέγιστο διαθέσιμο ποσό αντιστάθμισης, η εν λόγω αντιστάθμιση κατανέμεται κατ’ αναλογία στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
8.  
Τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 6 στοιχείο β) σημείο i) περιλαμβάνουν ποσοτική εκτίμηση των επιδράσεων στις καθαρές εκπομπές ή στις καθαρές απορροφήσεις, εκφραζόμενη σε εκατομμύρια τόνους ισοδυνάμου CO2 για την περιοχή που επηρεάστηκε, και βασίζονται σε συγκρίσιμους και αξιόπιστους ποσοτικούς δείκτες, σε γεωγραφικά συγκεκριμένα δεδομένα και στα βέλτιστα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία. Οι εν λόγω δείκτες και δεδομένα και τα εν λόγω στοιχεία βασίζονται σε παρατηρηθείσες μεταβολές που καλύπτουν τουλάχιστον την περίοδο από το 2001 έως το 2025, και σε επιστημονικά ελεγμένες προβλέψεις και παρατηρήσεις για την περίοδο από το 2026 έως το 2030. Οι εν λόγω δείκτες και δεδομένα και τα εν λόγω στοιχεία αντικατοπτρίζουν τις βασικές μεσοπρόθεσμες ή μακροπρόθεσμες αλλαγές των κλιματικών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με τον τομέα LULUCF, όπως η ξηρότητα, οι μέσες θερμοκρασίες, οι μέσες βροχοπτώσεις, οι ημέρες παγετού, και η διάρκεια της μετεωρολογικής ξηρασίας ή της ξηρασίας ως έλλειψης εδαφικής υγρασίας.
9.  
Τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 6 στοιχείο β) σημείο ii) περιλαμβάνουν αιτιολόγηση όσον αφορά το γεγονός ότι το ποσοστό οργανικών εδαφών στη διαχειριζόμενη έκταση γης για το εκάστοτε κράτος μέλος υπερβαίνει το μέσο ποσοστό της Ένωσης για το έτος 2030. Τα στοιχεία περιλαμβάνουν ποσοτική ανάλυση, σε εκατομμύρια τόνους ισοδυνάμου CO2, των εκπομπών που αναφέρθηκαν λόγω των ιστορικών επιδράσεων στα διαχειριζόμενα οργανικά εδάφη με βάση επανεξετασθείσες παρατηρήσεις για την περίοδο 2026-2030, συγκρίσιμα και αξιόπιστα γεωγραφικά συγκεκριμένα δεδομένα και τα βέλτιστα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία, ιδίως σχετικά με παρόμοιες περιοχές στο εκάστοτε κράτος μέλος. Τα στοιχεία συνοδεύονται επίσης από περιγραφή των μέτρων πολιτικής που εφαρμόζονται επί του παρόντος και ελαχιστοποιούν τις αρνητικές επιπτώσεις των ιστορικών επιδράσεων στα διαχειριζόμενα οργανικά εδάφη.
10.  
Έως τις 12 Μαΐου 2024, η Επιτροπή καθορίζει, με εκτελεστικές πράξεις, τη δομή, τον μορφότυπο, τις τεχνικές λεπτομέρειες και τη διαδικασία υποβολής των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 6 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 16α.
11.  
Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τα στοιχεία που υποβάλλουν τα κράτη μέλη και τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 6 στοιχείο β), και μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να υποβάλει πρόσθετα στοιχεία εάν, μετά τον έλεγχο των πληροφοριών που έλαβε από το εν λόγω κράτος μέλος, κρίνει ότι οι πληροφορίες αυτές είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένες ή δυσανάλογες.

Άρθρο 13γ

Διακυβέρνηση

Εάν, ως αποτέλεσμα της ολοκληρωμένης επανεξέτασης που πραγματοποιείται το 2032, η Επιτροπή διαπιστώσει ότι, λαμβανομένων υπόψη των δυνατοτήτων ευελιξίας που χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 13β, δεν τηρείται ο προϋπολογισμός για την περίοδο από το 2026 έως το 2029 που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 4, ποσότητα ίση με την ποσότητα σε τόνους ισοδυνάμου CO2 των πλεοναζουσών καθαρών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, πολλαπλασιαζόμενη επί τον συντελεστή 1,08, προστίθεται στον αριθμό καθαρών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που ανέφερε το εν λόγω κράτος μέλος το 2030, σύμφωνα με τα μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 15.

Άρθρο 13δ

Διορθωτικά μέτρα

1.  

Εάν η Επιτροπή διαπιστώσει, στην ετήσια αξιολόγησή της δυνάμει του άρθρου 29 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, ότι ένα κράτος μέλος δεν σημειώνει επαρκή πρόοδο προς την επίτευξη του στόχου που έχει τεθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, λαμβάνοντας υπόψη την πορεία και τον προϋπολογισμό που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού, καθώς και τις δυνατότητες ευελιξίας δυνάμει του παρόντος κανονισμού, το εν λόγω κράτος μέλος υποβάλλει, εντός τριών μηνών, στην Επιτροπή σχέδιο διορθωτικών μέτρων το οποίο περιλαμβάνει:

α) 

λεπτομερή εξήγηση των λόγων για τους οποίους δεν σημειώνει επαρκή πρόοδο·

β) 

αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο η χρηματοδότηση της Ένωσης έχει στηρίξει τις προσπάθειές του για τη συμμόρφωση με τον στόχο και τον προϋπολογισμό του, και του τρόπου με τον οποίο προτίθεται να χρησιμοποιήσει την εν λόγω χρηματοδότηση για να σημειώσει πρόοδο προς τη συμμόρφωση με αυτούς·

γ) 

πρόσθετα μέτρα, τα οποία συμπληρώνουν το ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα του εν λόγω κράτους μέλους σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999 ή ενισχύουν την υλοποίησή του, και τα οποία θα εφαρμόσει προκειμένου να συμμορφωθεί με τον στόχο του που έχει τεθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 ή τον προϋπολογισμό του που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4, μέσω εγχώριων πολιτικών και μέτρων και μέσω της υλοποίησης ενωσιακών μέτρων, συνοδευόμενα από λεπτομερή αξιολόγηση, βάσει ποσοτικών δεδομένων, εφόσον υπάρχουν, σε σχέση με τις προβλεπόμενες καθαρές απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που θα προέκυπταν από τα εν λόγω μέτρα·

δ) 

αυστηρό χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των εν λόγω μέτρων, το οποίο επιτρέπει την αποτίμηση της ετήσιας προόδου όσον αφορά την υλοποίηση.

Όταν ένα κράτος μέλος έχει συστήσει εθνικό συμβουλευτικό φορέα για το κλίμα, μπορεί να ζητήσει τη συμβουλή του εν λόγω φορέα για τον προσδιορισμό των αναγκαίων μέτρων που αναφέρονται στο στοιχείο γ).

2.  
Σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος επικουρεί την Επιτροπή στο έργο της αξιολόγησης των εν λόγω σχεδίων διορθωτικών μέτρων.
3.  
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει γνώμη σχετικά με την αρτιότητα των σχεδίων διορθωτικών μέτρων που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 και σε αυτήν την περίπτωση εκδίδει γνώμη εντός τεσσάρων μηνών από την παραλαβή των εν λόγω σχεδίων. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος λαμβάνει στον μέγιστο βαθμό υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής και δύναται να αναθεωρήσει αναλόγως το οικείο σχέδιο διορθωτικών μέτρων. Αν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν λάβει υπόψη τη γνώμη ή ουσιώδες μέρος αυτής, το εν λόγω κράτος μέλος παρέχει αιτιολόγηση στην Επιτροπή.
4.  
Κάθε κράτος μέλος δημοσιοποιεί το σχέδιο διορθωτικών μέτρων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και την τυχόν αιτιολόγηση που αναφέρεται στην παράγραφο 3. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τη γνώμη της που αναφέρεται στην παράγραφο 3.

▼B

Άρθρο 14

Έλεγχος συμμόρφωσης

▼M2

1.  
Έως τις 15 Μαρτίου 2027 για την περίοδο από το 2021 έως το 2025 και έως τις 15 Μαρτίου 2032 για την περίοδο από το 2026 έως το 2030, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση συμμόρφωσης, βάσει ετήσιων συνόλων δεδομένων, που περιέχει το ισοζύγιο των συνολικών εκπομπών και των συνολικών απορροφήσεων για την αντίστοιχη περίοδο για καθεμία από τις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως στ) για την περίοδο από το 2021 έως το 2025 και στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως ι) για την περίοδο από το 2026 έως το 2030, εφαρμόζοντας λογιστικούς κανόνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.

Η έκθεση συμμόρφωσης περιλαμβάνει αξιολόγηση:

α) 

των πολιτικών και των μέτρων όσον αφορά πιθανούς συμβιβασμούς, τουλάχιστον με άλλους στόχους και στρατηγικές της Ένωσης για το περιβάλλον, όπως οι στόχοι και οι στρατηγικές που ορίζονται στο 8ο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον που θεσπίζεται με την απόφαση (ΕΕ) 2022/591 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 2 ), στη στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030 και στην ανακοίνωση της Επιτροπής, της 11ης Οκτωβρίου 2018, με τίτλο «Βιώσιμη βιοοικονομία για την Ευρώπη: ενίσχυση της σύνδεσης οικονομίας, κοινωνίας και περιβάλλοντος»·

β) 

του τρόπου με τον οποίο τα κράτη μέλη έχουν λάβει υπόψη την αρχή της «μη πρόκλησης σημαντικής βλάβης» κατά τη θέσπιση των πολιτικών και των μέτρων τους για τη συμμόρφωση με τον στόχο τους που έχει τεθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 ή του προϋπολογισμού τους που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4, στον βαθμό που αυτό είναι σκόπιμο·

γ) 

των συνεργειών μεταξύ του μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και της προσαρμογής σε αυτήν, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών και μέτρων για τη μείωση της τρωτότητας της γης στις φυσικές διαταραχές και το κλίμα·

δ) 

των συνεργειών μεταξύ της βιοποικιλότητας και του μετριασμού της κλιματικής αλλαγής.

Η έκθεση συμμόρφωσης περιέχει επιπλέον, κατά περίπτωση, λεπτομέρειες σχετικά με την πρόθεση χρήσης των δυνατοτήτων ευελιξίας που αναφέρονται στο άρθρο 11 και τα σχετικά ποσά, ή σχετικά με τη χρήση αυτών των δυνατοτήτων ευελιξίας και των σχετικών ποσών. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις εκθέσεις συμμόρφωσης σύμφωνα με το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999.

▼M2

1α.  
Τα δεδομένα απογραφής εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλονται από κάθε κράτος μέλος και επικυρώνονται σύμφωνα με το άρθρο 38 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 μπορούν να υποβληθούν σε μεθοδολογική προσαρμογή από την Επιτροπή σε στις περιπτώσεις στις οποίες έχει υπάρξει αλλαγή στη μεθοδολογία που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη. Ωστόσο, οι εν λόγω μεθοδολογικές προσαρμογές, καθότι προορίζονται για τον σκοπό της αξιολόγησης της συμμόρφωσης προς τον ενωσιακό στόχο για το 2030, δεν επηρεάζουν την τιμή των καθαρών απορροφήσεων 310 εκατομμυρίων τόνων ισοδυνάμου CO2 ως άθροισμα των τιμών των καθαρών απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου, σε kt ισοδυνάμου CO2, το 2030 για τα κράτη μέλη, όπως ορίζονται στη στήλη Δ του παραρτήματος ΙΙα, ή τους στόχους στη στήλη Γ του παραρτήματος αυτού.
1β.  
Τα κράτη μέλη που δηλώνουν την πρόθεσή τους να κάνουν χρήση της δυνατότητας ευελιξίας που αναφέρεται στο άρθρο 13β παράγραφος 6 περιγράφουν, σε ειδικά τμήματα της έκθεσης, τα μέτρα που έλαβαν για τον μετριασμό ή την αντιστροφή των επιδράσεων που αναφέρονται στο άρθρο 13β παράγραφος 6 στοιχείο β), καθώς και τις παρατηρούμενες και αναμενόμενες επιδράσεις των μέτρων αυτών.
1γ.  
Η Επιτροπή προβαίνει σε ενδελεχή εξέταση των εκθέσεων συμμόρφωσης που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, για τους σκοπούς της αξιολόγησης της συμμόρφωσης με το άρθρο 4.

Παράλληλα με την εν λόγω ενδελεχή εξέταση, η Επιτροπή αξιολογεί τον τρόπο με τον οποίο ελήφθη υπόψη η αρχή της «μη πρόκλησης σημαντικής βλάβης» σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β). Στο πλαίσιο αυτό, πριν από την πρώτη αξιολόγησή της, η Επιτροπή εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της «μη πρόκλησης σημαντικής βλάβης» για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.

▼B

2.  
Η Επιτροπή προβαίνει σε ενδελεχή εξέταση των εκθέσεων συμμόρφωσης που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου για τους σκοπούς της αξιολόγησης της συμμόρφωσης με το άρθρο 4.
3.  
Η Επιτροπή προετοιμάζει έκθεση το 2027, για την περίοδο από το 2021 έως το 2025, και το 2032, για την περίοδο από το 2026 έως το 2030, σχετικά με τις συνολικές εκπομπές και τις συνολικές απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου στην Ένωση, για καθεμία από τις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2, υπολογιζόμενων ως οι συνολικές εκπομπές και οι συνολικές απορροφήσεις που αναφέρθηκαν για την περίοδο μείον την τιμή που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί πέντε τις μέσες ετήσιες εκπομπές και απορροφήσεις της Ένωσης που αναφέρθηκαν για την περίοδο από το 2000 έως το 2009.
4.  
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος επικουρεί την Επιτροπή κατά την εφαρμογή του πλαισίου παρακολούθησης και συμμόρφωσης που προβλέπεται στο παρόν άρθρο, σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του.

Άρθρο 15

Μητρώο

▼M2

1.  

Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16 για τη συμπλήρωση του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να καθοριστούν οι κανόνες για την καταγραφή και την ακριβή εκτέλεση των ακόλουθων πράξεων στο ενωσιακό μητρώο:

α) 

καταγραφή της ποσότητας εκπομπών και απορροφήσεων για κάθε κατηγορία λογιστικής καταγραφής και υποβολής στοιχείων γης σε κάθε κράτος μέλος·

β) 

εκτέλεση οποιασδήποτε μεθοδολογικής προσαρμογής που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1α·

γ) 

άσκηση των δυνατοτήτων ευελιξίας που αναφέρονται στα άρθρα 12, 13, 13α και 13β· και

δ) 

αξιολόγηση συμμόρφωσης δυνάμει του άρθρου 13γ.

▼B

2.  
Ο κεντρικός διαχειριστής πραγματοποιεί αυτοματοποιημένο έλεγχο κάθε συναλλαγής στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού και, εφόσον απαιτείται, απαγορεύει συναλλαγές, για να διασφαλίζει ότι δεν σημειώνονται παρατυπίες.
3.  
Το κοινό έχει πρόσβαση στις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.

Άρθρο 16

Άσκηση της εξουσιοδότησης

1.  
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2.  
Η προβλεπόμενη στο άρθρο 3 παράγραφος 2, στο άρθρο 5 παράγραφος 6, στο άρθρο 8 παράγραφοι 8 και 9, στο άρθρο 9 παράγραφος 2, στο άρθρο 10 παράγραφος 3 και στο άρθρο 15 παράγραφος 1 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 9 Ιουλίου 2018. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη κάθε περιόδου.
3.  
Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2, στο άρθρο 5 παράγραφος 6, στο άρθρο 8 παράγραφοι 8 και 9, στο άρθρο 9 παράγραφος 2, στο άρθρο 10 παράγραφος 3 και στο άρθρο 15 παράγραφος 1 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη.
4.  
Πριν από την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες που ορίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αρχές της διοργανικής συμφωνίας της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου.
5.  
Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
6.  
Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 2, του άρθρου 5 παράγραφος 6, του άρθρου 8 παράγραφοι 8 και 9, του άρθρου 9 παράγραφος 2, του άρθρου 10 παράγραφος 3 και του άρθρου 15 παράγραφος 1 τίθεται σε ισχύ εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.

▼M2

Άρθρο 16α

Διαδικασία επιτροπής

1.  
Η Επιτροπή επικουρείται από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που έχει συσταθεί με το άρθρο 44 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 3 ).
2.  

Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

▼M2

Άρθρο 17

Επανεξέταση

1.  

Ο παρών κανονισμός επανεξετάζεται τακτικά, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων:

α) 

τις διεθνείς εξελίξεις·

β) 

τις προσπάθειες που καταβάλλονται για την επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων της συμφωνίας του Παρισιού· και

γ) 

το ενωσιακό δίκαιο, μεταξύ άλλων όσον αφορά την αποκατάσταση της φύσης.

Με βάση τα πορίσματα της έκθεσης που συντάσσεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 και τα αποτελέσματα της αξιολόγησης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο β), ή με βάση την επαλήθευση που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 4α του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, η Επιτροπή υποβάλλει, κατά περίπτωση, προτάσεις για να διασφαλιστεί η τήρηση της ακεραιότητας του συνολικού στόχου της Ένωσης για το 2030 όσον αφορά τις καθαρές απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου, ο οποίος ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, και η τήρηση της συμβολής του εν λόγω στόχου στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας του Παρισιού.

2.  

Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τη λειτουργία του παρόντος κανονισμού, το αργότερο έξι μήνες μετά τον πρώτο παγκόσμιο απολογισμό που έχει συμφωνηθεί δυνάμει του άρθρου 14 της συμφωνίας του Παρισιού. Η έκθεση βασίζεται στα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία, όπως παρέχονται από τα κράτη μέλη δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, και στο άρθρο 4 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2021/1119 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 4 ). Υπό το πρίσμα της αναγκαίας αύξησης των μειώσεων και των απορροφήσεων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Ένωση και της επιδίωξης μιας κοινωνικά δίκαιης μετάβασης, και λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης για πρόσθετες πολιτικές και μέτρα της Ένωσης, η έκθεση περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, τα ακόλουθα:

α) 

αξιολόγηση των επιπτώσεων των δυνατοτήτων ευελιξίας που αναφέρονται στο άρθρο 11·

β) 

αξιολόγηση της συμβολής του παρόντος κανονισμού στην επίτευξη του στόχου κλιματικής ουδετερότητας και των ενδιάμεσων κλιματικών στόχων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1119·

γ) 

αξιολόγηση της συμβολής του παρόντος κανονισμού στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας του Παρισιού·

δ) 

αξιολόγηση των κοινωνικών και εργασιακών επιπτώσεων, μεταξύ άλλων όσον αφορά την ισότητα των φύλων και τις συνθήκες εργασίας, στα κράτη μέλη τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, που έχουν οι υποχρεώσεις που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες γης και τους τομείς που καλύπτονται από το άρθρο 2·

ε) 

αξιολόγηση της προόδου που σημειώνεται σε διεθνές επίπεδο όσον αφορά τους κανόνες που διέπουν το άρθρο 6 παράγραφος 2 και το άρθρο 6 παράγραφος 4 της συμφωνίας του Παρισιού και, κατά περίπτωση, προτάσεις για την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού, ιδίως για την αποφυγή της διπλής καταγραφής και την εφαρμογή αντίστοιχων προσαρμογών·

στ) 

αξιολόγηση των τρεχουσών τάσεων και των μελλοντικών προβλέψεων όσον αφορά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από καλλιεργήσιμες εκτάσεις, χορτολιβαδικές εκτάσεις και υγροβιότοπους, και ρυθμιστικές επιλογές για τη διασφάλιση της συνέπειας των εν λόγω τάσεων και προβλέψεων με τον στόχο της επίτευξης μακροπρόθεσμων μειώσεων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου σε όλους τους τομείς της οικονομίας σύμφωνα με τον ενωσιακό στόχο κλιματικής ουδετερότητας και τους ενδιάμεσους κλιματικούς στόχους της Ένωσης που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1119·

ζ) 

τις τρέχουσες τάσεις και τις μελλοντικές προβλέψεις όσον αφορά τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τις ακόλουθες κατηγορίες υποβολής εκθέσεων, και ρυθμιστικές επιλογές για τη διασφάλιση της συνέπειας των εν λόγω τάσεων και προβλέψεων με τον στόχο της επίτευξης μακροπρόθεσμων μειώσεων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου σε όλους τους τομείς της οικονομίας σύμφωνα με τον ενωσιακό στόχο κλιματικής ουδετερότητας και τους ενδιάμεσους κλιματικούς στόχους της Ένωσης που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1119:

i) 

εντερική ζύμωση·

ii) 

διαχείριση κοπριάς·

iii) 

ορυζοκαλλιέργεια·

iv) 

γεωργικά εδάφη·

v) 

προδιαγεγραμμένη καύση σε σαβάνα·

vi) 

καύση γεωργικών καταλοίπων·

vii) 

ασβέστωση·

viii) 

χρήση ουρίας·

ix) 

άλλα λιπάσματα που περιέχουν άνθρακα·

x) 

άλλο.

Στην εν λόγω έκθεση λαμβάνονται υπόψη, κατά περίπτωση, οι επιπτώσεις της ηλικιακής διάρθρωσης των δασών, μεταξύ άλλων όταν οι επιπτώσεις αυτές συνδέονται με συγκεκριμένες πολεμικές ή μεταπολεμικές συνθήκες, με επιστημονικά άρτιο, αξιόπιστο και διαφανή τρόπο, και με σκοπό τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης ανθεκτικότητας και προσαρμοστικής ικανότητας των δασών.

Η εν λόγω έκθεση μπορεί επίσης —μετά την έγκριση κατάλληλης επιστημονικά τεκμηριωμένης μεθοδολογίας υποβολής εκθέσεων και με βάση την πρόοδο στην υποβολή εκθέσεων και τις πλέον πρόσφατες διαθέσιμες επιστημονικές πληροφορίες— να αξιολογεί τη σκοπιμότητα της ανάλυσης και τον αντίκτυπο της υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από πρόσθετους τομείς, όπως τα περιβάλλοντα θαλάσσιων και γλυκών υδάτων, καθώς και σχετικές ρυθμιστικές επιλογές.

Σε συνέχεια της έκθεσης και λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία της δίκαιης συμβολής κάθε τομέα στον ενωσιακό στόχο κλιματικής ουδετερότητας και στους ενδιάμεσους κλιματικούς στόχους της Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1119, η Επιτροπή υποβάλλει, κατά περίπτωση, νομοθετικές προτάσεις. Ειδικότερα, οι εν λόγω προτάσεις μπορούν να καθορίζουν στόχους της Ένωσης και των κρατών μελών για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη το τυχόν έλλειμμα που έχει συσσωρευθεί έως το 2030 από κάθε κράτος μέλος.

Η Ευρωπαϊκή Επιστημονική Συμβουλευτική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 10α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 401/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 5 ) («Συμβουλευτική Επιτροπή») μπορεί, με δική της πρωτοβουλία, να παρέχει επιστημονικές συμβουλές ή να εκδίδει εκθέσεις σχετικά με τα μέτρα της Ένωσης, τους κλιματικούς στόχους, τα ετήσια επίπεδα εκπομπών και απορροφήσεων και τις δυνατότητες ευελιξίας δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή εξετάζει τις σχετικές συμβουλές και εκθέσεις της Συμβουλευτικής Επιτροπής, ιδίως όσον αφορά τα μελλοντικά μέτρα που αποσκοπούν σε περαιτέρω μειώσεις των εκπομπών και αυξήσεις των απορροφήσεων στους υποτομείς που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

3.  
Εντός 12 μηνών από την έναρξη ισχύος νομοθετικής πράξης σχετικά με ενωσιακό κανονιστικό πλαίσιο για την πιστοποίηση των απορροφήσεων άνθρακα, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τα πιθανά οφέλη και συμβιβασμούς της συμπερίληψης στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού των μακρόβιων προϊόντων αποθήκευσης άνθρακα που προέρχονται από βιώσιμες πηγές και έχουν καθαρή θετική επίδραση δέσμευσης άνθρακα. Η έκθεση αξιολογεί τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να ληφθούν υπόψη οι άμεσες και έμμεσες εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που σχετίζονται με τα εν λόγω προϊόντα, όπως αυτές που προκύπτουν από την αλλαγή της χρήσης γης και τους επακόλουθους κινδύνους διαρροής των σχετικών εκπομπών, καθώς και τα πιθανά οφέλη και συμβιβασμούς με άλλους περιβαλλοντικούς στόχους της Ένωσης, ιδίως τους στόχους για τη βιοποικιλότητα. Κατά περίπτωση, η έκθεση μπορεί να εξετάζει διαδικασία για τη συμπερίληψη βιώσιμων προϊόντων αποθήκευσης άνθρακα στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, κατά τρόπο συνεπή με άλλους περιβαλλοντικούς στόχους της Ένωσης, καθώς και με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC, όπως εγκρίθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών της συμφωνίας του Παρισιού. Η έκθεση της Επιτροπής μπορεί να συνοδεύεται, κατά περίπτωση, από νομοθετική πρόταση για την αντίστοιχη τροποποίηση του παρόντος κανονισμού.

▼B

Άρθρο 18

Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013

Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 τροποποιείται ως εξής:

1) 

Στο άρθρο 7, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:

α) 

παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο:

«δα) 

από το 2023, τις εκπομπές και τις απορροφήσεις τους που προβλέπονται από το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 6 ) σύμφωνα με τις μεθοδολογίες που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙα του παρόντος κανονισμού·

β) 

προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

«Ένα κράτος μέλος δύναται να ζητήσει να του χορηγηθεί παρέκκλιση από την Επιτροπή από το πρώτο εδάφιο στοιχείο δα) για να εφαρμόσει διαφορετική μεθοδολογία από αυτή που προβλέπεται στο παράρτημα ΙΙΙα, όταν η απαιτούμενη βελτίωση της μεθοδολογίας δεν δύναται να επιτευχθεί εγκαίρως, ώστε η βελτίωση να μπορεί να συμπεριληφθεί στην απογραφή των αερίων θερμοκηπίου για την περίοδο από το 2021 έως το 2030 ή όταν το κόστος βελτίωσης της μεθοδολογίας θα ήταν δυσανάλογα υψηλό σε σύγκριση με τα οφέλη από την εφαρμογή της εν λόγω μεθοδολογίας για τη βελτίωση της λογιστικής καταγραφής των εκπομπών και των απορροφήσεων λόγω της μικρής σημασίας των εκπομπών και απορροφήσεων από τις σχετικές δεξαμενές άνθρακα. Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να επωφεληθούν από την παρούσα παρέκκλιση υποβάλλουν αιτιολογημένη αίτηση στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, όπου θα αναφέρουν το χρονικό σημείο υλοποίησης της προτεινόμενης μεθοδολογικής βελτίωσης, την εναλλακτική μεθοδολογία ή και τα δύο, και θα αξιολογούν τις δυνητικές επιπτώσεις στην ακρίβεια της λογιστικής καταγραφής. Η Επιτροπή δύναται να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες, οι οποίες θα πρέπει να υποβληθούν εντός συγκεκριμένου εύλογου διαστήματος. Όταν η Επιτροπή θεωρεί ότι η αίτηση είναι δικαιολογημένη, εγκρίνει τη ζητούμενη παρέκκλιση. Εάν η Επιτροπή απορρίψει την αίτηση, αιτιολογεί επαρκώς την απόφασή της.».

2) 

Στο άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ), προστίθεται το ακόλουθο σημείο:

«viii) 

από το 2023, πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα που εφαρμόζονται προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841, καθώς και πληροφορίες για τις σχεδιαζόμενες πρόσθετες εθνικές πολιτικές και μέτρα που προβλέπονται με σκοπό τον περιορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου ή την ενίσχυση των καταβοθρών πέρα από τις δεσμεύσεις τους δυνάμει του εν λόγω κανονισμού·».

3) 

Στο άρθρο 14 παράγραφος 1, παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο:

«βα) 

από το 2023, συνολικές προβλέψεις για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και χωριστές εκτιμήσεις για τις προβλεπόμενες εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841».

4) 

Παρεμβάλλεται το ακόλουθο παράρτημα:






«ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΙΑ
Μεθοδολογίες για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο δα)
Προσέγγιση 3: Δεδομένα μετατροπής χρήσης γης με γεωγραφικό προσδιορισμό σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου.
Μεθοδολογία βαθμίδας 1 σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου.
Για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις για δεξαμενή άνθρακα που αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 25-30 % των εκπομπών ή απορροφήσεων σε κατηγορία πηγής ή καταβόθρας που χρήζει προτεραιότητας στο εθνικό σύστημα απογραφής ενός κράτους μέλους, επειδή η εκτίμησή της έχει σημαντική επίδραση στη συνολική απογραφή των αερίων θερμοκηπίου μιας χώρας αναφορικά με το απόλυτο επίπεδο εκπομπών και απορροφήσεων, την τάση των εκπομπών και των απορροφήσεων ή την αβεβαιότητα όσον αφορά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις σε κατηγορίες χρήσης γης, μεθοδολογία τουλάχιστον βαθμίδας 2, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου.
Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εφαρμόζουν τη μεθοδολογία βαθμίδας 3, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου.».

Άρθρο 19

Τροποποίηση της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ

Η απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ τροποποιείται ως εξής

1) 

Στο άρθρο 3 παράγραφος 2, το πρώτο εδάφιο διαγράφεται.

2) 

Στο άρθρο 6, η παράγραφος 4 διαγράφεται.

Άρθρο 20

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΑΕΡΙΑ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ ΚΑΙ ΔΕΞΑΜΕΝΕΣ ΑΝΘΡΑΚΑ

A. 

Αέρια θερμοκηπίου όπως αναφέρονται στο άρθρο 2:

α) 

διοξείδιο του άνθρακα (CO2)

β) 

μεθάνιο (CH4)

γ) 

υποξείδιο του αζώτου (N2O).

Τα εν λόγω αέρια θερμοκηπίου εκφράζονται σε τόνους ισοδυνάμου CO2 και καθορίζονται σύμφωνα τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013.

▼M2

B. 

Δεξαμενές άνθρακα όπως αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4:

α) 

ζωντανή βιομάζα·

β) 

στρωμνή ( 7

γ) 

νεκρό ξύλο1·

δ) 

νεκρή οργανική ύλη ( 8

ε) 

ανόργανα εδάφη·

στ) 

οργανικά εδάφη·

ζ) 

προϊόντα υλοτομίας στις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης των δασωμένων εκτάσεων και των διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων.

▼B




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II



ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΤΙΜΕΣ ΕΚΤΑΣΗΣ, ΣΥΓΚΟΜΩΣΗΣ ΚΑΙ ΥΨΟΥΣ ΔΕΝΔΡΩΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ

Κράτος μέλος

Έκταση (ha)

Ποσοστό συγκόμωσης (%)

Ύψος δέντρων (μ)

Βέλγιο

0,5

20

5

Βουλγαρία

0,1

10

5

Τσεχική Δημοκρατία

0,05

30

2

Δανία

0,5

10

5

Γερμανία

0,1

10

5

Εσθονία

0,5

30

2

Ιρλανδία

0,1

20

5

Ελλάδα

0,3

25

2

▼M2

Ισπανία

1,0

20

Από την υποβολή της απογραφής αερίων θερμοκηπίου το 2028 και έπειτα: 10

3

▼B

Γαλλία

0,5

10

5

Κροατία

0,1

10

2

Ιταλία

0,5

10

5

Κύπρος

0,3

10

5

Λετονία

0,1

20

5

Λιθουανία

0,1

30

5

Λουξεμβούργο

0,5

10

5

Ουγγαρία

0,5

30

5

Μάλτα

1,0

30

5

Ολλανδία

0,5

20

5

Αυστρία

0,05

30

2

Πολωνία

0,1

10

2

Πορτογαλία

1,0

10

5

Ρουμανία

0,25

10

5

▼M2

Σλοβενία

0,25

10

5

▼B

Σλοβακία

0,3

20

5

▼M2

Φινλανδία

0,25

10

5

▼B

Σουηδία

0,5

10

5

▼M2 —————

▼M2




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙα

Ο στόχος της Ένωσης (στήλη Δ), ο μέσος όρος των δεδομένων απογραφής αερίων θερμοκηπίου των ετών 2016, 2017 και 2018 (στήλη Β) και οι εθνικοί στόχοι των κρατών μελών (στήλη Γ) κατά το άρθρο 4 παράγραφος 3 που πρέπει να επιτευχθούν το 2030



Α

Β

Γ

Δ

Κράτος μέλος

Μέσος όρος των δεδομένων απογραφής αερίων θερμοκηπίου των ετών 2016, 2017 και 2018 (kt ισοδυνάμου CO2), υποβολή στοιχείων 2020

Στόχοι των κρατών μελών, 2030 (σε kt ισοδυνάμου CO2)

Τιμή καθαρών απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου (σε kt ισοδυνάμου CO2) το 2030, υποβολή στοιχείων 2020 (στήλες Β+Γ)

Βέλγιο

–1 032

–320

–1 352

Βουλγαρία

–8 554

–1 163

–9 718

Τσεχική Δημοκρατία

–401

–827

–1 228

Δανία

5 779

–441

5 338

Γερμανία

–27 089

–3 751

–30 840

Εσθονία

–2 112

–434

–2 545

Ιρλανδία

4 354

–626

3 728

Ελλάδα

–3 219

–1 154

–4 373

Ισπανία

–38 326

–5 309

–43 635

Γαλλία

–27 353

–6 693

–34 046

Κροατία

–4 933

–593

–5 527

Ιταλία

–32 599

–3 158

–35 758

Κύπρος

–289

–63

–352

Λετονία

–6

–639

–644

Λιθουανία

–3 972

–661

–4 633

Λουξεμβούργο

–376

–27

–403

Ουγγαρία

–4 791

–934

–5 724

Μάλτα

4

–2

2

Κάτω Χώρες

4 958

–435

4 523

Αυστρία

–4 771

–879

–5 650

Πολωνία

–34 820

–3 278

–38 098

Πορτογαλία

–390

–968

–1 358

Ρουμανία

–23 285

–2 380

–25 665

Σλοβενία

67

–212

–146

Σλοβακία

–6 317

–504

–6 821

Φινλανδία

–14 865

–2 889

–17 754

Σουηδία

–43 366

–3 955

–47 321

ΕΕ-27/Ένωση

–267 704

–42 296

–310 000

▼B




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III



ΕΤΟΣ ΒΑΣΗΣ Ή ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΟΡΙΟΥ ΚΑΤ’ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 8 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2

Κράτος μέλος

Έτος βάσης/Περίοδος

Βέλγιο

1990

Βουλγαρία

1988

Τσεχική Δημοκρατία

1990

Δανία

1990

Γερμανία

1990

Εσθονία

1990

Ιρλανδία

1990

Ελλάδα

1990

Ισπανία

1990

Γαλλία

1990

Κροατία

1990

Ιταλία

1990

Κύπρος

1990

Λετονία

1990

Λιθουανία

1990

Λουξεμβούργο

1990

Ουγγαρία

1985-87

Μάλτα

1990

Ολλανδία

1990

Αυστρία

1990

Πολωνία

1988

Πορτογαλία

1990

Ρουμανία

1989

Σλοβενία

1986

Σλοβακία

1990

Φινλανδία

1990

Σουηδία

1990

▼M2 —————

▼B




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΔΑΣΙΚΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΔΑΣΙΚΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΕΝΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΕΛΟΥΣ

A.   Κριτήρια και κατευθυντήριες γραμμές για τον καθορισμό των επιπέδων αναφοράς δασικών εκτάσεων

Το επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων κράτους μέλους καθορίζεται σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια:

α) 

το επίπεδο αναφοράς είναι συνεπές με τον στόχο της επίτευξης ισορροπίας μεταξύ των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου κατά το δεύτερο μισό αυτού του αιώνα, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης δυνητικών απορροφήσεων από γηράσκοντα δασικά αποθέματα, που, σε διαφορετική περίπτωση, ενδέχεται να εμφαίνουν σταδιακά φθίνουσες καταβόθρες·

β) 

το επίπεδο αναφοράς διασφαλίζει τον αποκλεισμό της απλής παρουσίας αποθεμάτων άνθρακα από τη λογιστική καταγραφή·

γ) 

το επίπεδο αναφοράς θα πρέπει να διασφαλίζει ένα άρτιο και αξιόπιστο λογιστικό σύστημα το οποίο εξασφαλίζει την κατάλληλη λογιστική καταγραφή των εκπομπών και των απορροφήσεων που προκύπτουν από τη χρήση βιομάζας·

δ) 

το επίπεδο αναφοράς περιλαμβάνει τη δεξαμενή άνθρακα των προϊόντων υλοτομίας, παρέχοντας με αυτό τον τρόπο μια σύγκριση μεταξύ της παραδοχής στιγμιαίας οξείδωσης και της εφαρμογής της συνάρτησης διάσπασης πρώτης τάξεως και τιμών χρόνου υποδιπλασιασμού·

ε) 

τεκμαίρεται ότι είναι σταθερή η σχέση μεταξύ της στερεής και της ενεργειακής χρήσης της δασικής βιομάζας με βάση τα στοιχεία για την περίοδο από το 2000 έως το 2009·

στ) 

το επίπεδο αναφοράς θα πρέπει να είναι συνεπές με τον στόχο της συνεισφοράς στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων, όπως ορίζεται στη δασική στρατηγική της ΕΕ, τις εθνικές δασικές πολιτικές του εκάστοτε κράτους μέλους και τη στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα·

ζ) 

το επίπεδο αναφοράς είναι συνεπές με τις εθνικές προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες που δηλώνονται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013·

η) 

το επίπεδο αναφοράς είναι συνεπές με τις απογραφές αερίων θερμοκηπίου και τα σχετικά ιστορικά δεδομένα και βασίζονται σε διαφανή, πλήρη, συνεκτικά, συγκρίσιμα και ακριβή στοιχεία. Ειδικότερα, το υπόδειγμα που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του επιπέδου αναφοράς είναι σε θέση να αναπαράγει τα ιστορικά δεδομένα από την εθνική απογραφή των αερίων θερμοκηπίου.

B.   Στοιχεία του εθνικού σχεδίου λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων

Το εθνικό σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 8 περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

α) 

γενική περιγραφή του καθορισμού του επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεων και περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη τα κριτήρια του παρόντος κανονισμού·

β) 

αναγνωριστικά στοιχεία των δεξαμενών άνθρακα και των αερίων θερμοκηπίου που έχουν περιληφθεί στο επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων, αιτιολόγηση για την τυχόν παράλειψη δεξαμενής άνθρακα από τον καθορισμό του επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεων και απόδειξη της συνοχής μεταξύ των δεξαμενών που περιλαμβάνονται στο επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων·

γ) 

περιγραφή των προσεγγίσεων, μεθόδων και μοντέλων, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών πληροφοριών, που χρησιμοποιούνται στον καθορισμό του επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεων, σύμφωνα με την πλέον πρόσφατη υποβληθείσα έκθεση εθνικής απογραφής, και περιγραφή στοιχείων τεκμηρίωσης σχετικά με τις πρακτικές και την ένταση βιώσιμης διαχείρισης των δασών καθώς και εγκριθεισών εθνικών πολιτικών·

δ) 

πληροφορίες σχετικά με τα ποσοστά συλλογής που αναμένεται να αναπτυχθούν υπό διαφορετικά σενάρια πολιτικής·

ε) 

περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ελήφθη υπόψη καθένα από τα ακόλουθα στοιχεία κατά τον καθορισμό του επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεων:

i) 

την έκταση δάσους υπό διαχείριση·

ii) 

εκπομπές και απορροφήσεις από δασικές εκτάσεις και προϊόντα υλοτομίας, όπως παρουσιάζονται στις απογραφές αερίων θερμοκηπίου, και σχετικά ιστορικά δεδομένα·

iii) 

χαρακτηριστικά των δασών, συμπεριλαμβανομένων δυναμικών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με την ηλικία των δασών, των διαβαθμίσεων αύξησης, του περίτροπου χρόνου και άλλων πληροφοριών σχετικά με τις συνήθεις δραστηριότητες διαχείρισης των δασών·

iv) 

ιστορικά και μελλοντικά ποσοστά συγκομιδής με διάκριση μεταξύ ενεργειακών και μη ενεργειακών χρήσεων.

▼M1

Γ.    Επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων που πρέπει να εφαρμοστούν από τα κράτη μέλη για την περίοδο από το 2021 έως το 2025



Κράτος μέλος

Επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων για την περίοδο από το 2021 έως το 2025 σε τόνους ισοδυνάμου CO2 ετησίως

Βέλγιο

– 1 369 009

Βουλγαρία

– 5 105 986

Τσεχία

– 6 137 189

Δανία

+354 000

Γερμανία

– 34 366 906

Εσθονία

– 1 750 000

Ιρλανδία

+112 670

Ελλάδα

– 2 337 640

Ισπανία

– 32 833 000

Γαλλία

– 55 399 290

Κροατία

– 4 368 000

Ιταλία

– 19 656 100

Κύπρος

– 155 779

Λετονία

– 1 709 000

Λιθουανία

– 5 164 640

Λουξεμβούργο

– 426 000

Ουγγαρία

– 48 000

Μάλτα

-38

Ολλανδία

– 1 531 397

Αυστρία

– 4 533 000

Πολωνία

– 28 400 000

Πορτογαλία

– 11 165 000

Ρουμανία

– 24 068 200

Σλοβενία

– 3 270 200

Σλοβακία

– 4 827 630

Φινλανδία

– 29 386 695

Σουηδία

– 38 721 000

▼M2 —————

▼B




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ, ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΤΙΜΕΣ ΧΡΟΝΟΥ ΥΠΟΔΙΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΥΛΟΤΟΜΙΑΣ

Μεθοδολογικά ζητήματα

— 
Εάν δεν είναι δυνατόν να γίνει διάκριση μεταξύ των προϊόντων υλοτομίας στις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης των δασωμένων εκτάσεων και των διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων, ένα κράτος μέλος μπορεί να επιλέξει να καταγράφει λογιστικά τα προϊόντα υλοτομίας με την παραδοχή ότι όλες οι εκπομπές και οι απορροφήσεις πραγματοποιούνται στις διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις.
— 
Τα προϊόντα υλοτομίας σε χώρους διάθεσης στερεών αποβλήτων και τα προϊόντα υλοτομίας που συγκομίζονται για ενεργειακούς σκοπούς καταγράφονται λογιστικά επί τη βάσει της στιγμιαίας οξείδωσης.
— 
Τα εισαγόμενα προϊόντα υλοτομίας, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, δεν καταγράφονται λογιστικά από το κράτος μέλος εισαγωγής («προσέγγιση παραγωγής»).
— 
Για τα εξαγόμενα προϊόντα υλοτομίας, τα ειδικά ανά χώρα δεδομένα αναφέρονται στις ειδικές ανά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού και τη χρήση των προϊόντων υλοτομίας στη χώρα εισαγωγής.
— 
Οι ειδικές ανά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού για προϊόντα υλοτομίας που τίθενται σε κυκλοφορία στην αγορά της Ένωσης δεν θα πρέπει να αποκλίνουν από εκείνες που χρησιμοποιούνται από το κράτος μέλος εισαγωγής.
— 
Τα κράτη μέλη μπορούν, αποκλειστικά για λόγους ενημέρωσης, να περιλαμβάνουν στα στοιχεία που υποβάλλουν το ποσοστό ξυλείας για ενεργειακούς σκοπούς που εισάγεται από χώρες εκτός της Ένωσης και τις χώρες προέλευσης αυτής της ξυλείας.

Αντί των μεθοδολογιών και των προκαθορισμένων τιμών χρόνου υποδιπλασιασμού του παρόντος παραρτήματος, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα μεθοδολογίες και τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού, υπό τον όρο ότι αυτές οι μεθοδολογίες και τιμές προσδιορίζονται με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα και ότι οι χρησιμοποιούμενες μεθοδολογίες είναι τουλάχιστον εξίσου αναλυτικές και ακριβείς με αυτές που ορίζονται στο παρόν παράρτημα.

Προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού:

Χρόνος υποδιπλασιασμού είναι ο αριθμός των ετών που χρειάζονται για να μειωθεί στο ήμισυ η αρχική τιμή της ποσότητας άνθρακα που αποθηκεύεται σε προϊόντα υλοτομίας.

Οι προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού είναι οι ακόλουθες:

α) 

2 έτη για το χαρτί,

β) 

25 έτη για τα ξυλόφυλλα,

γ) 

35 έτη για την πριστή ξυλεία

Τα κράτη μέλη μπορούν να προσδιορίζουν τα προϊόντα υλικών ξυλείας, μεταξύ άλλων φλοιούς, που εμπίπτουν στο πλαίσιο των κατηγοριών που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) ανωτέρω, με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC όπως εγκρίθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών συνερχόμενη ως Συνεδρίαση των μερών της συμφωνίας του Παρισιού, με την προϋπόθεση ότι τα διαθέσιμα δεδομένα είναι διαφανή και επαληθεύσιμα. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα υποκατηγορίες στο πλαίσιο οποιασδήποτε από τις ως άνω κατηγορίες.




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΠΙΠΕΔΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

1. 

Για τον υπολογισμό του βασικού επιπέδου, παρέχονται οι ακόλουθες πληροφορίες:

α) 

ιστορικά επίπεδα των εκπομπών λόγω φυσικών διαταραχών·

β) 

το είδος ή τα είδη φυσικής διαταραχής που περιλαμβάνονται στην εκτίμηση·

▼M2

γ) 

εκτιμήσεις συνολικών ετήσιων εκπομπών για τα εν λόγω είδη φυσικής διαταραχής για την περίοδο από το 2001 έως το 2020, οι οποίες απαριθμούνται ανά κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025 και ανά κατηγορίες υποβολής στοιχείων γης κατά την περίοδο από το 2026 έως το 2030·

▼B

δ) 

απόδειξη διασφάλισης συνοχής της χρονολογικής σειράς σε όλες τις σχετικές παραμέτρους, συμπεριλαμβανομένης της ελάχιστης έκτασης, των μεθοδολογιών εκτίμησης εκπομπών, της κάλυψης των δεξαμενών άνθρακα και των αερίων.

2. 

Το βασικό επίπεδο υπολογίζεται ως ο μέσος όρος της χρονολογικής σειράς 2001-2020, εξαιρουμένων όλων των ετών κατά τα οποία καταγράφηκαν ασυνήθη επίπεδα εκπομπών, ήτοι εξαιρουμένων όλων των έκτροπων στατιστικών τιμών. Ο προσδιορισμός των έκτροπων στατιστικών τιμών πραγματοποιείται ως εξής:

α) 

υπολογίζεται η αριθμητική μέση τιμή και η τυπική απόκλιση ολόκληρης της χρονολογικής σειράς 2001-2020·

β) 

εξαιρούνται από τη χρονολογική σειρά όλα τα έτη κατά τα οποία οι ετήσιες εκπομπές υπερβαίνουν το διπλάσιο της τυπικής απόκλισης από τον μέσο όρο·

γ) 

επανυπολογίζεται η μέση αριθμητική τιμή και η τυπική απόκλιση της χρονολογικής σειράς 2001-2020 πλην των ετών που εξαιρέθηκαν στο στοιχείο β)·

δ) 

επαναλαμβάνονται τα στοιχεία β) και γ) έως ότου παύσουν να προκύπτουν έκτροπες τιμές.

▼M2

3. 

Μετά τον υπολογισμό του βασικού επιπέδου σύμφωνα με το σημείο 2 του παρόντος παραρτήματος, εάν οι εκπομπές σε ένα συγκεκριμένο έτος κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025 για τις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης των δασωμένων εκτάσεων και των διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, υπερβαίνουν το βασικό επίπεδο συν ένα περιθώριο, η ποσότητα των εκπομπών που υπερβαίνει το βασικό επίπεδο δύναται να εξαιρεθεί σύμφωνα με το άρθρο 10. Το περιθώριο ισούται με πιθανότητα της τάξεως του 95 %.

4. 

Οι ακόλουθες εκπομπές δεν εξαιρούνται κατά την εφαρμογή του άρθρου 10:

α) 

εκπομπές οφειλόμενες σε δραστηριότητες υλοτομίας και υπολειμματικής υλοτομίας που πραγματοποιήθηκαν σε έκταση μετά από συμβάντα φυσικών διαταραχών·

β) 

εκπομπές οφειλόμενες σε προδιαγεγραμμένη καύση που έλαβε χώρα σε έκταση σε οποιοδήποτε έτος της περιόδου από το 2021 έως το 2025·

γ) 

εκπομπές σε εκτάσεις που υπέστησαν αποψίλωση δασών μετά από συμβάντα φυσικών διαταραχών.

▼B

5. 

Οι απαιτήσεις παροχής πληροφοριών κατά το άρθρο 10 παράγραφος 2 περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

▼M2 —————

▼M2

β) 

απόδειξη ότι δεν επήλθε κατά το υπόλοιπο διάστημα της περιόδου από το 2021 έως το 2025 αποψίλωση σε εκτάσεις που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές και των οποίων οι εκπομπές εξαιρέθηκαν από τη λογιστική καταγραφή·

γ) 

περιγραφή των επαληθεύσιμων μεθόδων και κριτηρίων που θα εφαρμοστούν για να διαπιστωθεί αν θα επέλθει αποψίλωση στις εν λόγω εκτάσεις κατά τα επόμενα έτη της περιόδου από το 2021 έως το 2025.

▼M2 —————

▼M2

6. 

Απαιτήσεις παροχής πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 και τα άρθρα 13 και 13β περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

α) 

προσδιορισμός όλων των χερσαίων εκτάσεων που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές κατά το συγκεκριμένο έτος, συμπεριλαμβανομένων της γεωγραφικής θέσης τους, της περιόδου και του είδους των φυσικών διαταραχών·

β) 

όπου είναι εφικτό, περιγραφή των μέτρων που έλαβε το κράτος μέλος για την πρόληψη ή τον περιορισμό των συνεπειών των εν λόγω φυσικών διαταραχών·

γ) 

όπου είναι εφικτό, περιγραφή των μέτρων που έλαβε το κράτος μέλος για την αποκατάσταση των εκτάσεων που επλήγησαν από τις εν λόγω φυσικές διαταραχές.

▼B




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII



ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΟΣΟ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΗΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΥΕΛΙΞΙΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΕΣ ΔΑΣΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3 ΣΤΟΙΧΕΙΟ β)

Κράτος μέλος

Αναφερόμενος μέσος όρος απορροφήσεων από καταβόθρες δασικής έκτασης για την περίοδο από το 2000 έως το 2009 σε εκατ. τόνους ισοδυνάμου CO2 ετησίως

Όριο αντιστάθμισης εκφρασμένο σε εκατομμύρια τόνους ισοδυνάμου CO2 για την περίοδο από το 2021 έως 2030

Βέλγιο

–3,61

–2,2

Βουλγαρία

–9,31

–5,6

Τσεχική Δημοκρατία

–5,14

–3,1

Δανία

–0,56

–0,1

Γερμανία

–45,94

–27,6

Εσθονία

–3,07

–9,8

Ιρλανδία

–0,85

–0,2

Ελλάδα

–1,75

–1,0

Ισπανία

–26,51

–15,9

Γαλλία

–51,23

–61,5

Κροατία

–8,04

–9,6

Ιταλία

–24,17

–14,5

Κύπρος

–0,15

–0,03

Λετονία

–8,01

–25,6

Λιθουανία

–5,71

–3,4

Λουξεμβούργο

–0,49

–0,3

Ουγγαρία

–1,58

–0,9

Μάλτα

0,00

0,0

Ολλανδία

–1,72

–0,3

Αυστρία

–5,34

–17,1

Πολωνία

–37,50

–22,5

Πορτογαλία

–5,13

–6,2

Ρουμανία

–22,34

–13,4

Σλοβενία

–5,38

–17,2

Σλοβακία

–5,42

–6,5

Φινλανδία

–36,79

–44,1

Σουηδία

–39,55

–47,5

▼M2 —————



( 1 ) Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 663/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1).

( 2 ) Απόφαση (ΕΕ) 2022/591 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 2022, σχετικά με γενικό ενωσιακό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον έως το 2030 (ΕΕ L 114 της 12.4.2022, σ. 22).·

( 3 ) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13).

( 4 ) Κανονισμός (ΕΕ) 2021/1119 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 2021, για τη θέσπιση πλαισίου με στόχο την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 401/2009 και (ΕΕ) 2018/1999 («ευρωπαϊκό νομοθέτημα για το κλίμα») (ΕΕ L 243 της 9.7.2021, σ. 1).

( 5 ) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 401/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, για τον ευρωπαϊκό οργανισμό περιβάλλοντος και το ευρωπαϊκό δίκτυο πληροφοριών και παρατηρήσεων σχετικά με το περιβάλλον (ΕΕ L 126 της 21.5.2009, σ. 13).

( 6 ) Κανονισμός (ΕΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και για την τροποποίηση του κανονισμού (EE) αριθ. 525/2013 και της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 1).»·

( 7 ) Ισχύει μόνο για δασωμένες εκτάσεις και διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις.

( 8 ) Ισχύει μόνο για δασωμένες εκτάσεις, διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις, διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις και διαχειριζόμενους υγροβιότοπους.

Top