EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62014TJ0135
Judgment of the General Court (Fifth Chamber) of 5 February 2016 (Extracts).#Kicktipp GmbH v Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) (OHIM).#Community trade mark — Opposition proceedings — Application for Community word mark kicktipp — Earlier national word mark KICKERS — Rule 19 of Regulation (EC) No 2868/95 — Rule 98(1) of Regulation No 2868/95 — Relative ground for refusal — No likelihood of confusion — Article 8(1)(b) of Regulation (EC) No 207/2009.#Case T-135/14.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 5ης Φεβρουαρίου 2016 (Αποσπάσματα).
Kicktipp GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
Κοινοτικό σήμα – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος kicktipp – Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα KICKERS – Κανόνας 19 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 – Κανόνας 98, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95 – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Απουσία κινδύνου συγχύσεως – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009.
Υπόθεση T-135/14.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 5ης Φεβρουαρίου 2016 (Αποσπάσματα).
Kicktipp GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
Κοινοτικό σήμα – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος kicktipp – Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα KICKERS – Κανόνας 19 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 – Κανόνας 98, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95 – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Απουσία κινδύνου συγχύσεως – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009.
Υπόθεση T-135/14.
Court reports – general
ECLI identifier: ECLI:EU:T:2016:69
T‑135/1462014TJ0135EU:T:2016:6900011166TΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα)της 5ης Φεβρουαρίου 2016 (
)
«Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος kicktipp — Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα KICKERS — Κανόνας 19 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 — Κανόνας 98, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95 — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Απουσία κινδύνου συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009»
Στην υπόθεση T‑135/14,
Kicktipp GmbH, με έδρα το Ντύσσελντορφ (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον A. Dreyer, δικηγόρο,
προσφεύγουσα,
κατά
Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), εκπροσωπούμενου από τον I. Harrington,
καθού,
αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου:
Società Italiana Calzature Srl, με έδρα το Μιλάνο (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από την G. Cantaluppi, δικηγόρο,
με αντικείμενο προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Δεκεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1061/2012‑2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Società Italiana Calzature Srl και Kicktipp GmbH,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
συγκείμενο από τους A. Dittrich (εισηγητή), πρόεδρο, J. Schwarcz και V. Tomljenović, δικαστές,
γραμματέας: E. Coulon
έχοντας υπόψη το δικόγραφο της προσφυγής που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 20 Φεβρουαρίου 2014,
έχοντας υπόψη το υπόμνημα αντικρούσεως του ΓΕΕΑ που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 27 Μαΐου 2014,
έχοντας υπόψη το υπόμνημα αντικρούσεως της παρεμβαίνουσας που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 24 Ιουνίου 2014,
έχοντας υπόψη το υπόμνημα απαντήσεως που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 7 Οκτωβρίου 2014,
έχοντας υπόψη τις απαντήσεις των διαδίκων στη γραπτή ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου,
έχοντας υπόψη ότι οι διάδικοι δεν υπέβαλαν αίτημα περί καθορισμού ημερομηνίας για τη διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως εντός της προθεσμίας ενός μηνός από της κοινοποιήσεως της περατώσεως της έγγραφης διαδικασίας και κρίνοντας επομένως, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 135α του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 1991, ότι πρέπει να αποφανθεί χωρίς προφορική διαδικασία
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση ( 1 )
[παραλειπόμενα]
Αιτήματα των διαδίκων
16 |
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
|
17 |
Το ΓΕΕΑ ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
|
18 |
Η παρεμβαίνουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
|
Σκεπτικό
[παραλειπόμενα]
2. Επί της ουσίας
[παραλειπόμενα]
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως ο οποίος αντλείται από παράβαση του κανόνα 19, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 2868/95
[παραλειπόμενα]
Επί του βασίμου του πρώτου λόγου ακυρώσεως
[παραλειπόμενα]
– Επί του ζητήματος κατά πόσον η υποβολή πιστοποιητικού ανανέωσης αρκεί ενδεχομένως ώστε να αποδειχθεί η ύπαρξη, η εγκυρότητα και η έκταση της προστασίας του σήματος επί του οποίου στηρίζεται η ανακοπή
55 |
Η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι, κατά τον κανόνα 19, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, περίπτωση ii, του κανονισμού 2868/95, ο ανακόπτων οφείλει να προσκομίσει αντίγραφο του πιστοποιητικού καταχώρησης των σημάτων επί των οποίων στηρίζεται η ανακοπή και, όπου ενδείκνυται, του πιο πρόσφατου πιστοποιητικού ανανέωσης, ωστόσο η παρεμβαίνουσα προσκόμισε μόνον πιστοποιητικά ανανέωσης. |
56 |
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η παρεμβαίνουσα πράγματι δεν προσκόμισε το πιστοποιητικό καταχώρησης του προγενέστερου σήματος. Συγκεκριμένα, προσκόμισε μόνον ένα πιστοποιητικό σχετικά με την πιο πρόσφατη αίτηση ανανέωσης συνημμένα στο δικόγραφο της ανακοπής και ένα πιστοποιητικό ανανέωσης συνημμένα στο υπόμνημα της 8ης Νοεμβρίου 2010. |
57 |
Πρέπει, επίσης, να υπομνησθεί ότι, κατά τον κανόνα 19, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 2868/95, ο ανακόπτων πρέπει να παράσχει «[απόδειξη] σχετικά με την ύπαρξη, εγκυρότητα και έκταση της προστασίας του προγενέστερου σήματος». Ο κανόνας 19, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 2868/95 ορίζει τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία ο ανακόπτων οφείλει «ειδικότερα» να προσκομίσει. |
58 |
Κατά το γράμμα του πρώτου τμήματος του κανόνα 19, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, περίπτωση ii, του κανονισμού 2868/95, όπως αποδίδεται στη γαλλική γλώσσα, ο ανακόπτων οφείλει να προσκομίσει το πιστοποιητικό καταχώρησης «και», όπου ενδείκνυται, το πιο πρόσφατο πιστοποιητικό ανανέωσης ενός προγενέστερα καταχωρισθέντος σήματος το οποίο δεν συνιστά κοινοτικό σήμα. Κατά το ως άνω γράμμα, ο ανακόπτων οφείλει, επομένως, κατ’ αρχήν, να προσκομίσει το πιστοποιητικό καταχώρησης, ακόμα και αν προσκομίσει το πιστοποιητικό ανανέωσης. Και άλλες γλωσσικές αποδόσεις του κανονισμού αυτού επιβεβαιώνουν ότι, κατ’ αρχήν, πρέπει επίσης να προσκομίζεται και το πιστοποιητικό καταχώρησης, καθότι περιέχουν τον σύνδεσμο που ισοδυναμεί στον σύνδεσμο «και», παραδείγματος χάρη «and» στην αγγλική απόδοση, «y» στην ισπανική απόδοση, «ed» στην ιταλική απόδοση, «e» στην πορτογαλική απόδοση και «en» στην ολλανδική απόδοση. |
59 |
Είναι βεβαίως γεγονός ότι στη γερμανική απόδοση του κανόνα 19, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, περίπτωση ii), του κανονισμού 2868/95, χρησιμοποιείται ο σύνδεσμος «oder» (ή). Εντούτοις, δεδομένου ότι οι αποδόσεις της επίμαχης διατάξεως στη γαλλική, την αγγλική, την ισπανική, την ιταλική, την πορτογαλική και την ολλανδική γλώσσα περιέχουν όλες τον σύνδεσμο «και» ή τον ισοδύναμο αυτού στις αντίστοιχες γλώσσες, το γεγονός ότι στη γερμανική απόδοση χρησιμοποιείται ο σύνδεσμος «ή» δεν είναι καθοριστικής σημασίας. |
60 |
Κατά τον κανόνα 19, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, περίπτωση ii, τελευταία περίοδος, του κανονισμού 2868/95, ο ανακόπτων έχει, επίσης, τη δυνατότητα να προσκομίσει «ισοδύναμα έγγραφα της διοικητικής αρχής στην οποία έγινε η καταχώρηση του σήματος». |
61 |
Τίθεται, επομένως, το ερώτημα κατά πόσον η δυνατότητα υποβολής ισοδύναμου εγγράφου αφορά αποκλειστικώς την υποχρέωση υποβολής του πιστοποιητικού ανανέωσης ή κατά πόσον αφορά την υποχρέωση υποβολής των δύο κρίσιμων στοιχείων, δηλαδή τόσο του πιστοποιητικού καταχώρησης όσο και του πιστοποιητικού ανανέωσης. Από γραμματικής απόψεως, αμφότερες οι ερμηνείες ευσταθούν. Συγκεκριμένα, στο χωρίο «στην περίπτωση που το σήμα έχει καταχωρηθεί, αντίγραφο του σχετικού πιστοποιητικού καταχώρησης και, όπου ενδείκνυται, του πιο πρόσφατου πιστοποιητικού ανανέωσης που αποδεικνύει ότι η περίοδος προστασίας του σήματος υπερβαίνει το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και οιαδήποτε παράτασή του, ή ισοδύναμα έγγραφα της διοικητικής αρχής στην οποία έγινε η καταχώρηση του σήματος», η φράση «ή ισοδύναμα έγγραφα» μπορεί να αφορά είτε και τα δύο στοιχεία, δηλαδή τόσο το πιστοποιητικό καταχώρησης όσο και το πιστοποιητικό ανανέωσης, είτε μόνον το δεύτερο στοιχείο. |
62 |
Η διάταξη αυτή πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η δυνατότητα υποβολής ισοδύναμου εγγράφου δεν αφορά μόνον το πιστοποιητικό ανανέωσης, αλλά τόσο το πιστοποιητικό καταχώρησης όσο και το πιστοποιητικό ανανέωσης. Συγκεκριμένα, η απαίτηση προσκομίσεως του πιστοποιητικού καταχώρησης δεν συνιστά αυτοσκοπό, αλλά εξυπηρετεί τη συλλογή από το ΓΕΕΑ αξιόπιστων αποδείξεων σχετικά με την ύπαρξη του σήματος επί του οποίου στηρίζεται η ανακοπή. Πρέπει να υπομνησθεί ότι η πρώτη περίοδος του κανόνα 19, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95 προβλέπει ότι ο ανακόπτων οφείλει να παράσχει «[απόδειξη]» σχετικά με την ύπαρξη, την εγκυρότητα και την έκταση της προστασίας του προγενέστερου σήματος και ότι η δεύτερη περίοδος του κανόνα 19, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95 διευκρινίζει, απλώς και μόνον, τα στοιχεία που πρέπει να υποβληθούν προκειμένου να παρασχεθεί η εν λόγω «[απόδειξη]». Διά τελολογικής ερμηνείας του κανόνα 19, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95 συνάγεται, επομένως, ότι το ζητούμενο είναι να διαθέτει το ΓΕΕΑ αξιόπιστη «[απόδειξη]» σχετικά με την ύπαρξη, την εγκυρότητα και την έκταση της προστασίας του προγενέστερου σήματος επί του οποίου στηρίζεται η ανακοπή. |
63 |
Η προσκόμιση εγγράφου της αρμόδιας αρχής, το οποίο περιέχει τις ίδιες πληροφορίες με εκείνες που περιέχονται στο πιστοποιητικό καταχώρησης, πληροί την ανωτέρω απαίτηση. Δεν μπορεί να απαιτείται να προσκομίσει ο ανακόπτων πιστοποιητικό καταχώρησης, οσάκις προσκομίζει έγγραφο της ίδιας αρχής, το οποίο είναι επομένως εξίσου αξιόπιστο με το πιστοποιητικό καταχώρησης και το οποίο περιέχει κάθε απαραίτητη πληροφορία. |
64 |
Είναι επομένως δυνατόν να υποβληθεί ένα «ισοδύναμο» έγγραφο το οποίο αντικαθιστά τόσο το πιστοποιητικό καταχώρησης όσο και το πιστοποιητικό ανανέωσης. Είναι εξίσου δυνατόν το δεύτερο στοιχείο που μνημονεύεται στον κανόνα 19, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, περίπτωση ii, του κανονισμού 2868/95, δηλαδή το πιστοποιητικό ανανέωσης, να συνιστά συγχρόνως «ισοδύναμο έγγραφο» σε σχέση με το πρώτο στοιχείο, τουτέστιν με το πιστοποιητικό ανανέωσης. Πράγματι, οσάκις το πιστοποιητικό ανανέωσης περιέχει κάθε πληροφορία που είναι απαραίτητη προκειμένου να αξιολογηθεί η ύπαρξη, η εγκυρότητα και η έκταση της προστασίας του σήματος επί του οποίου στηρίζεται η ανακοπή, η υποβολή του εγγράφου αυτού συνιστά «[απόδειξη] σχετικά με την ύπαρξη, εγκυρότητα και έκταση της προστασίας του προγενέστερου σήματος», κατά την έννοια του κανόνα 19, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 2868/95. Πρέπει να υπομνησθεί ότι, σύμφωνα με την τελολογική ερμηνεία του κανόνα 19, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95, καθοριστικό στοιχείο είναι το περιεχόμενο του εγγράφου, καθώς και το γεγονός ότι προέρχεται από την αρμόδια αρχή. |
65 |
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι η υποβολή πιστοποιητικού ανανέωσης αρκεί προς απόδειξη της ύπαρξης, της εγκυρότητας και της έκτασης της προστασίας του σήματος επί του οποίου στηρίζεται η ανακοπή, εφόσον αυτό περιέχει κάθε απαραίτητη για τον σκοπό αυτό πληροφορία. [παραλειπόμενα] |
– Επί της επάρκειας των εγγράφων που προσκομίσθηκαν συνημμένα στο δικόγραφο της ανακοπής
[παραλειπόμενα]
71 |
Η προσφεύγουσα υπογραμμίζει συναφώς ότι, κατά τον κανόνα 98, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95, εάν απαιτείται να προσκομιστεί μετάφραση ενός εγγράφου, προσδιορίζεται στη μετάφραση το έγγραφο στο οποίο αυτή αναφέρεται και αναπαράγεται η δομή καθώς και το περιεχόμενο του αρχικού εγγράφου. |
72 |
Εν προκειμένω, η μετάφραση την οποία προσκόμισε η παρεμβαίνουσα δεν μνημονεύει ρητώς ποιο είναι το αρχικό έγγραφο που μεταφράστηκε. Ωστόσο, τέτοια ρητή μνεία δεν είναι απαραίτητη για τον προσδιορισμό του εγγράφου στο οποίο αναφέρεται η μετάφραση, οσάκις το αρχικό έγγραφο προσκομίζεται μαζί με τη μετάφραση. Εν προκειμένω, από τον φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του ΓΕΕΑ προκύπτει ότι η μετάφραση είναι το αμέσως επόμενο έγγραφο μετά το αρχικό έγγραφο. Υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν χωρεί αμφιβολία ως προς το αρχικό έγγραφο στο οποίο αναφέρεται η μετάφραση. [παραλειπόμενα] |
74 |
Πρέπει να επισημανθεί ότι, οσάκις έχει ζητηθεί εγκαίρως ανανέωση, αλλά η αρμόδια αρχή δεν έχει ακόμα αποφανθεί επί της σχετικής αιτήσεως, αρκεί η προσκόμιση πιστοποιητικού που να αποδεικνύει την αίτηση, εφόσον αυτό προέρχεται από την αρμόδια αρχή και περιέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με την καταχώρηση του σήματος, όπως αυτές προκύπτουν από το πιστοποιητικό καταχώρησης. Πράγματι, ενόσω δεν έχει ανανεωθεί η ισχύς του σήματος επί του οποίου στηρίζεται η ανακοπή, ο δικαιούχος του σήματος αδυνατεί να προσκομίσει πιστοποιητικό ανανέωσης και δεν θα πρέπει να τίθεται σε μειονεκτική θέση εξαιτίας του ότι η αρμόδια αρχή αργεί να αποφανθεί επί της αιτήσεώς του. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει, άλλωστε, και από τον κανόνα 19, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, περίπτωση i, του κανονισμού 2868/95, κατά τον οποίο, στην περίπτωση που το σήμα δεν έχει ακόμα καταχωρηθεί, αρκεί η υποβολή αντιγράφου του πιστοποιητικού κατάθεσης. |
75 |
Αντιθέτως, οσάκις το σήμα επί του οποίου στηρίζεται η ανακοπή έχει καταχωρηθεί, δεν αρκεί πλέον, κατά τον κανόνα 19, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, περίπτωση ii, του κανονισμού 2868/95, η υποβολή του πιστοποιητικού κατάθεσης. Τότε πρέπει απαραιτήτως να προσκομιστεί το πιστοποιητικό καταχώρησης ή ισοδύναμο έγγραφο. Κατά την ίδια συλλογιστική, δεν αρκεί να προσκομίζεται πιστοποιητικό που να αποδεικνύει την κατάθεση αιτήσεως ανανέωσης, οσάκις έχει πραγματοποιηθεί η ανανέωση. [παραλειπόμενα] |
Για τους λόγους αυτούς, ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα) αποφασίζει: |
|
|
|
Dittrich Schwarcz Tomljenović Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 5 Φεβρουαρίου 2016. (υπογραφές) |
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
( 1 ) Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.