EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52013PC0769
Proposal for a REGULATION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL amending Regulation (EU) No 525/2013 as regards the technical implementation of the Kyoto Protocol to the United Nations Framework Convention on Climate Change
Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 όσον αφορά την τεχνική εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος
Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 όσον αφορά την τεχνική εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος
/* COM/2013/0769 final - 2013/0377 (COD) */
Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 όσον αφορά την τεχνική εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος /* COM/2013/0769 final - 2013/0377 (COD) */
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Η τροποποίηση της Ντόχα Κατά τη διάσκεψη της Ντόχα για την αλλαγή του
κλίματος, που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2012, τα 192 μέρη του
πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του
κλίματος («σύμβαση») ενέκριναν τροποποίηση του εν λόγω πρωτοκόλλου.[1] Αυτή η «τροποποίηση της Ντόχα»
καθορίζει τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, η
οποία αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2013 και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2020. Στο πλαίσιο της τροποποίησης της Ντόχα, η
Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία δεσμεύονται να περιορίσουν,
κατά τα έτη 2013 έως 2020, τις μέσες ετήσιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στο
80 % των εκπομπών του έτους αναφοράς (ως επί το πλείστον, το 1990).[2] Η δέσμευση αυτή βασίζεται στους
στόχους μείωσης των εκπομπών που καθορίζονται στη δέσμη μέτρων για το κλίμα και
την ενέργεια, η οποία εγκρίθηκε το 2009, και κυρίως στο σύστημα εμπορίας
εκπομπών της ΕΕ (EU ETS) και στην απόφαση επιμερισμού των προσπαθειών.[3] Για τον καθορισμό αυτής της
δέσμευσης λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές στο πεδίο εφαρμογής μεταξύ της
νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της δεύτερης περιόδου δεσμεύσεων του
πρωτοκόλλου του Κιότο[4].
Η προσέγγιση αυτή είναι σύμφωνη με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου, του Μαρτίου
2012, στα οποία καθορίζεται ότι η κοινή δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των
κρατών μελών της και της Ισλανδίας θα πρέπει να βασίζεται στη δέσμη των μέτρων
για το κλίμα και την ενέργεια, αλλά και ότι οι υποχρεώσεις για τη μείωση των
εκπομπών κάθε κράτους μέλους κατά τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων του πρωτοκόλλου
του Κιότο «δεν υπερβαίνουν τις υποχρεώσεις που ορίζονται στη νομοθεσία της ΕΕ».
Η προσέγγιση αυτή εφαρμόστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της για
την υποβολή, τον Απρίλιο του 2012[5],
των δεσμεύσεών τους στο πλαίσιο της δεύτερης περιόδου δεσμεύσεων. Εκτός από την έγκριση της τροποποίησης της
Ντόχα, η διάσκεψη της Ντόχα για την αλλαγή του κλίματος ενέκρινε επίσης
ορισμένες αποφάσεις για τεχνικά θέματα που αφορούν την εφαρμογή σημαντικών
δεσμεύσεων για τον μετριασμό των κλιματικών επιπτώσεων, που περιλαμβάνονται
στην τροποποίηση της Ντόχα: πρόκειται για αποφάσεις σχετικά με τη λογιστική
καταγραφή και τη διαχείριση των μονάδων Κιότο κατά τη μετάβαση από την πρώτη
στη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων και για τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων (αποφάσεις
1/CMP.8 και 2/CMP.8)[6].
Προετοιμάζεται μια ακόμη σειρά αποφάσεων, που συμπληρώνουν τη δέσμη μέτρων
εφαρμογής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταβάλλει προσπάθειες για να εξασφαλίσει την έγκρισή
τους κατά τη διάσκεψη στη Βαρσοβία για την αλλαγή του κλίματος τον Νοέμβριο του
2013. Από κοινού τήρηση των δεσμεύσεων της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας Το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο επιτρέπει
στα μέρη να τηρήσουν από κοινού τις αντίστοιχες δεσμεύσεις τους. Η Ευρωπαϊκή
Ένωση και τα κράτη μέλη της χρησιμοποίησαν αυτή την επιλογή όταν επικύρωσαν το
πρωτόκολλο του Κιότο το 2002 και εφάρμοσαν την πρώτη περίοδο δεσμεύσεων[7] του πρωτοκόλλου. Κατά τη
διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την τροποποίηση της Ντόχα, η Ευρωπαϊκή Ένωση
και τα κράτη μέλη της κατέστησαν σαφές ότι σκόπευαν εκ νέου να τηρήσουν τις
δεσμεύσεις τους από κοινού για τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων, αυτή τη φορά μαζί
με την Ισλανδία. Καθένα από τα μέρη που συμφώνησαν να τηρήσουν
από κοινού τις δεσμεύσεις τους θεωρείται ότι τήρησε τις εν λόγω δεσμεύσεις εάν
η κοινή τους δέσμευση επιτεύχθηκε (βάσει των συνολικών εκπομπών τους αερίων
θερμοκηπίου κατά τη διάρκεια της περιόδου δεσμεύσεων). Ωστόσο, σε περίπτωση που
δεν επιτευχθεί η κοινή δέσμευση, κάθε μέρος ευθύνεται για το επίπεδο εκπομπών
του που καθορίζεται στη συμφωνία για την από κοινού τήρηση των δεσμεύσεων.
Συνεπώς, σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο, τα μέρη μιας συμφωνίας για την από
κοινού τήρηση των δεσμεύσεων πρέπει να καθορίζουν τα αντίστοιχα επίπεδα των
δικαιωμάτων εκπομπών για το καθένα από αυτά και να τα γνωστοποιούν τη στιγμή
της κατάθεσης των εγγράφων αποδοχής τους. Οι όροι της από κοινού τήρησης της δέσμευσης
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας περιλαμβάνονται
στο παράρτημα Ι της πρότασης απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση της
τροποποίησης της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των
Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος και την από κοινού τήρηση των
σχετικών δεσμεύσεων.[8]
Οι όροι θα συμπεριληφθούν επίσης στη διμερή συμφωνία με την Ισλανδία, για την
οποία η Επιτροπή πρότεινε στο Συμβούλιο σύσταση για εντολή διαπραγματεύσεων τον
Ιούνιο του 2013. Μόλις συμφωνηθούν, οι όροι αυτοί, συμπεριλαμβανομένων των
αντίστοιχων επιπέδων εκπομπών, πρέπει να γνωστοποιηθούν στην UNFCCC τη στιγμή
που η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία θα καταθέσουν από
κοινού τα έγγραφά τους αποδοχής της τροποποίησης της Ντόχα. Λογιστική καταγραφή των εκπομπών μετά το
2012 Η δεύτερη περίοδος δεσμεύσεων του πρωτοκόλλου
του Κιότο θα συνεχίσει και, σε κάποιο βαθμό, θα ενισχύσει το υπάρχον πλήρες
σύστημα της λογιστικής καταγραφής των εκπομπών, ώστε να διασφαλιστεί η
διαφάνεια των επιδόσεων των μερών και η συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις τους. Στο
επίκεντρο του συστήματος αυτού βρίσκεται η απαίτηση για κάθε συμβαλλόμενο μέρος
που έχει αναλάβει δέσμευση να υπολογίσει μια καταλογισμένη ποσότητα. Η εν λόγω
καταλογισμένη ποσότητα αποτελεί την ποσότητα που επιτρέπεται να εκπέμπει κάθε
μέρος κατά τη διάρκεια της περιόδου δεσμεύσεων, σε τόνους ισοδύναμου διοξειδίου
του άνθρακα (CO2-eq). Η ποσότητα αυτή εγγράφεται με τη μορφή
καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων (AAU) στο εθνικό μητρώο κάθε συμβαλλόμενου
μέρους. Σύμφωνα με τη συμφωνία για την από κοινού τήρηση των δεσμεύσεων, η
οποία παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ της πρότασης απόφασης του Συμβουλίου, αυτό
σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία είναι αρμόδια
να εγγράφουν στα εθνικά τους μητρώα τις AAU, που αποτελούν τις αντίστοιχα
καταλογισμένες ποσότητες. Εκτός από τις AAU, στα εθνικά μητρώα θα
περιλαμβάνονται και θα καταγράφονται επίσης οι συναλλαγές σε μονάδες που
προκύπτουν από τη χρήση των ευέλικτων μηχανισμών του πρωτοκόλλου του Κιότο. Οι
μονάδες αυτές δεν περιλαμβάνουν μόνο τις AAU, αλλά και τις πιστοποιημένες
μειώσεις των εκπομπών (CER) όσον αφορά τα έργα του μηχανισμού καθαρής
ανάπτυξης, τις μονάδες μείωσης των εκπομπών (ERU) όσον αφορά τα έργα κοινής
εφαρμογής, καθώς και τις μονάδες εξάλειψης (RMU) όσον αφορά τις απορροφήσεις
από καταβόθρες. Οι συναλλαγές σε αυτές τις μονάδες θα υπόκεινται σε διεθνείς
απαιτήσεις όπως τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τη συμμετοχή στους ευέλικτους
μηχανισμούς, καθώς και εκείνες που διέπουν το αποθεματικό της περιόδου
δεσμεύσεων (CPR). Οι απαιτήσεις αυτές εγγυώνται ότι κανένα μέρος δεν θα πωλήσει
υπερβολική ποσότητα μονάδων αν αυτό δεν δικαιολογείται από πραγματικές μειώσεις
εκπομπών από το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος. Επιπλέον, στη διάσκεψη της Ντόχα
για την αλλαγή του κλίματος συμφωνήθηκαν κανόνες σχετικά με τη μετάβαση από την
πρώτη στη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων, ιδίως όσον αφορά τη μεταφορά (banking)
του πλεονάσματος AAU από την πρώτη περίοδο δεσμεύσεων. Παρόλο που οι πρόσφατα συμφωνηθέντες κανόνες
του Κιότο δεν επηρεάζουν, καταρχήν, τη λειτουργία του συστήματος εμπορίας
εκπομπών της ΕΕ και την απόφαση επιμερισμού των προσπαθειών, θα πρέπει να
αποσαφηνιστεί η αλληλεπίδραση μεταξύ του συστήματος λογιστικής καταγραφής του
πρωτοκόλλου του Κιότο και των κανόνων λογιστικής καταγραφής σύμφωνα με τη
νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης· επίσης, η εφαρμογή των κανόνων του πρωτοκόλλου
του Κιότο πρέπει να ευθυγραμμιστεί με την εφαρμογή των κανόνων της ΕΕ.
Επιπλέον, η εφαρμογή της συμφωνίας για την από κοινού τήρηση των δεσμεύσεων θα
απαιτήσει περαιτέρω τεχνικούς κανόνες. Νομική βάση για την τεχνική εφαρμογή στην
Ευρωπαϊκή Ένωση Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου
δεσμεύσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο (2008-2012) εφαρμόστηκαν οι απαιτήσεις που
συμφωνήθηκαν σε διεθνές επίπεδο μέσω της απόφασης σχετικά με τον μηχανισμό
παρακολούθησης[9]
και των κανονισμών για τα μητρώα οι οποίοι ισχύουν για τη δεύτερη φάση του
συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ (2008-2012).[10] Στις απαιτήσεις αυτές
περιλαμβάνονταν η λογιστική καταγραφή των εκπομπών και των μονάδων, η από
κοινού τήρηση των δεσμεύσεων από την ΕΕ, η αναγκαία διαχείριση των μονάδων όσον
αφορά τις δεσμεύσεις βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο και η αλληλεπίδρασή τους
με τη διαδικασία διαχείρισης των μονάδων στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας
εκπομπών της ΕΕ. Οι κανονισμοί για τα μητρώα περιελάμβαναν τους κανόνες
λογιστικής καταγραφής και διαχείρισης των μονάδων για την εφαρμογή του
συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και για την εφαρμογή της πρώτης περιόδου
δεσμεύσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο. Ο κανονισμός που ισχύει σήμερα[11] για τα μητρώα περιέχει μόνο
διατάξεις για τη διαχείριση των μονάδων σχετικά με την εφαρμογή της τρίτης
φάσης του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και της απόφασης επιμερισμού των
προσπαθειών. Δεν ρυθμίζονται οι απαιτήσεις λογιστικής καταγραφής για την
τεχνική εφαρμογή του πρωτοκόλλου μετά το 2012. Για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο
μετά το 2012, η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία πρέπει να
καταρτίσουν ένα σύνολο τεχνικών κανόνων εφαρμογής. Ο κανονισμός σχετικά με τον
μηχανισμό παρακολούθησης[12],
που εγκρίθηκε πρόσφατα, δεν περιέχει τη νομική βάση που θα επέτρεπε στην
Επιτροπή να καταρτίσει τους κανόνες αυτούς όσο αφορά τα εθνικά μητρώα των
κρατών μελών. Είναι, συνεπώς, αναγκαία η τροποποίηση του κανονισμού για τον μηχανισμό
παρακολούθησης, ώστε να δημιουργηθεί η απαιτούμενη νομική βάση. 2. Τεχνική εφαρμογή του
πρωτοκόλλου του Κιότο μετά το 2012 Για να εξασφαλιστεί η τεχνική εφαρμογή του
πρωτοκόλλου του Κιότο στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2012, να καταστεί δυνατή η
αποτελεσματική υλοποίηση της από κοινού τήρησης των δεσμεύσεων της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας και να διασφαλιστεί η
ευθυγράμμιση με τη λειτουργία του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και της
απόφασης επιμερισμού των προσπαθειών, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κανόνες
τεχνικής εφαρμογής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι εν λόγω κανόνες θα πρέπει να
αντιμετωπίσουν ορισμένα ζητήματα, όπως: –
τη διαδικασία διαχείρισης των μονάδων, όπως
συναλλαγές σε μονάδες Κιότο (εγγραφή, μεταβίβαση, απόκτηση, ακύρωση, απόσυρση,
μεταφορά, αντικατάσταση ή μεταβολή της ημερομηνίας λήξης) εντός και μεταξύ των
εθνικών μητρώων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών και της Ισλανδίας. –
τις λογιστικές διαδικασίες σχετικά με τη μετάβαση
από την πρώτη στη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς
πλεονάσματος AAU, CER και ERU από την πρώτη στη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων· –
τη δημιουργία και τη διατήρηση αποθεματικού από το
πλεόνασμα προηγούμενης περιόδου (PPSR) και αποθεματικού της περιόδου δεσμεύσεων
(CPR) για κάθε μέρος της συμφωνίας για την από κοινού τήρηση των δεσμεύσεων· –
την εισφορά («μέρος των εσόδων») που επιβάλλεται
στην εγγραφή ERU και την πρώτη διεθνή μεταφορά AAU στη δεύτερη περίοδο
δεσμεύσεων. Η παρούσα πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου παρέχει τη βάση για την εφαρμογή των εν λόγω
τεχνικών πτυχών στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τη θέσπιση νομικών πράξεων. Διαδικασία διαχείρισης των μονάδων Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που
προβλέπει η παρούσα πρόταση είναι αναγκαίες για να εξασφαλιστεί ότι όλες οι
συναλλαγές με αντικείμενο μονάδες Κιότο στα εθνικά μητρώα της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας είναι συμβατές με την από κοινού
τήρηση των δεσμεύσεών τους. Οι συναλλαγές περιλαμβάνουν την εγγραφή, τη μεταβίβαση,
την απόκτηση, την ακύρωση, τη μεταφορά, την αντικατάσταση, τη μεταβολή της
ημερομηνίας λήξης και την απόσυρση. Είναι επίσης αναγκαίο να διασφαλιστεί η
αποτελεσματική εφαρμογή των διαδικασιών διαχείρισης των μονάδων, οι οποίες
θεσπίστηκαν για την καταγραφή των εκπομπών και των μονάδων στο πλαίσιο του
συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και της απόφασης επιμερισμού των
προσπαθειών. Η συμφωνία για την από κοινού τήρηση των δεσμεύσεων για τη δεύτερη
περίοδο δεσμεύσεων θα απαιτήσει περαιτέρω εξειδίκευση των κανόνων εφαρμογής του
πρωτοκόλλου του Κιότο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, τόσο το σύστημα εμπορίας εκπομπών
της ΕΕ όσο και η απόφαση επιμερισμού των προσπαθειών επιτρέπουν την
περιορισμένη χρήση των μονάδων Κιότο για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που
ορίζει η νομοθεσία της ΕΕ. Η τεχνική εφαρμογή των κανόνων του πρωτοκόλλου του
Κιότο στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σημαντικό να προβλέπει την πλήρη ευελιξία που
ορίζεται στη νομοθεσία της Ένωσης, έτσι ώστε να μπορούν να έχουν πρόσβαση στις
μονάδες αυτές, αφενός οι φορείς εκμετάλλευσης σύμφωνα με τις διατάξεις του
συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και, αφετέρου, τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας
υπόψη τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο της απόφασης επιμερισμού των
προσπαθειών. Είναι επίσης σημαντικό η τεχνική εφαρμογή να εξασφαλίζει αυστηρές
λογιστικές πρακτικές ευθυγράμμισης των κανόνων εφαρμογής του πρωτοκόλλου του
Κιότο με το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και την απόφαση επιμερισμού των
προσπαθειών. Αυτό περιλαμβάνει την ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι εγγράφεται ή
αποσύρεται μια μονάδα Κιότο για κάθε αντίστοιχη μονάδα της ΕΕ που δημιουργείται
ή χρησιμοποιείται για σκοπούς συμμόρφωσης. Επιπλέον, οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που
προβλέπει η παρούσα πρόταση πρέπει να ορίζουν μια αποτελεσματική ρύθμιση της
απόσυρσης μονάδων μετά το 2012: η επίτευξη της κοινής δέσμευσης εξαρτάται από
την απόσυρση μονάδων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κάθε κράτος μέλος και την
Ισλανδία, σύμφωνα με τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών τους. Μια συνεκτική
διαδικασία απόσυρσης μονάδων από την Ένωση, τα κράτη μέλη και την Ισλανδία και
ο σαφής καθορισμός των μονάδων που θα αποσυρθούν από κάθε μέρος θα διασφαλίσει
ότι η συμμόρφωση με την ενωσιακή νομοθεσία σημαίνει επίσης τήρηση των
δεσμεύσεων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο και αντιστρόφως. Επιπλέον,
αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της ακεραιότητας της
διαδικασίας λογιστικής καταγραφής στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών
της ΕΕ. Υπό την προϋπόθεση ότι οι φορείς εκμετάλλευσης που καλύπτονται από το
σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ τηρούν τις υποχρεώσεις τους που προβλέπονται
σε αυτό, εξασφαλίζεται επίσης ότι δεν είναι αναγκαία η απόκτηση περισσότερων
μονάδων Κιότο για την κάλυψη των εν λόγω εκπομπών με σκοπό τη συμμόρφωση με τις
λογιστικές απαιτήσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο για τη δεύτερη περίοδο
δεσμεύσεων. Για τον σκοπό αυτό, οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που
προβλέπει η παρούσα πρόταση θα εξασφαλίσουν ότι οι εκπομπές που καλύπτονται από
το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2013 και της 31ης
Δεκεμβρίου 2020 αντιστοιχούν στη μεταγενέστερη απόσυρση μονάδων που ισχύουν για
τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο.
Ουσιαστικά, θα εξασφαλίσουν ότι μία μονάδα Κιότο, που ισχύει για τη δεύτερη
περίοδο δεσμεύσεων, αποσύρεται για κάθε μονάδα που επιστρέφεται στο πλαίσιο του
συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ για εκπομπές από πηγές που αναφέρονται στο
παράρτημα Α του πρωτοκόλλου του Κιότο. Ομοίως, θα καθορίσουν επίσης ότι οι
μονάδες Κιότο, που ισχύουν για τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων, αποσύρονται
έναντι εκπομπών και απορροφήσεων από τα κράτη μέλη και την Ισλανδία στους
τομείς που δεν υπάγονται στο σύστημα εμπορίας εκπομπών, στον βαθμό που τα εν
λόγω αέρια, πηγές και καταβόθρες καλύπτονται από το πρωτόκολλο. Διαδικασίες λογιστικής καταγραφής σχετικά
με τη μετάβαση από την πρώτη στη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων Η απόφαση 13/CMP.1, που περιλαμβάνει τους
βασικούς κανόνες λογιστικής καταγραφής του πρωτοκόλλου του Κιότο,[13] ορίζει τις διατάξεις που
επιτρέπουν στα μέρη να μεταφέρουν ERU, CER και AAU στην επόμενη περίοδο
δεσμεύσεων μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της συμμόρφωσης για όλα τα μέρη.
Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, οι ERU και CER μπορούν να μεταφερθούν έως
ποσοστό της τάξης του 2,5 % της καταλογισμένης ποσότητας ενός μέρους. Οι
μονάδες απορρόφησης (RMU), οι προσωρινές CER (tCER), οι μακροπρόθεσμες CER
(lCER) και οι ERU που προκύπτουν από μετατροπή RMU δεν μπορούν να μεταφερθούν.
Η απόφαση 1/CMP.8 επιβεβαιώνει την εφαρμογή των κανόνων αυτών μετά το 2012 και
προσθέτει ότι οι μεταφερόμενες AAU πρέπει να μεταβιβάζονται στο αποθεματικό από
το πλεόνασμα της προηγούμενης περιόδου (PPSR) του εν λόγω μέρους. Το ποσοστιαίο όριο για τη μεταφορά CER και ERU
εφαρμόζεται με βάση την καταλογισμένη ποσότητα, και οι CER και ERU που ίσχυαν
κατά την πρώτη περίοδο δεσμεύσεων και χρησιμοποιούνται για τη συμμόρφωση κατά
την τρίτη φάση του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ (2013-2020) περιέχονται
στο μητρώο της Ένωσης. Για τους λόγους αυτούς, θα είναι σημαντικό να εφαρμοστεί
αυτό το όριο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα κράτη μέλη της κατά τρόπο που να
είναι δυνατό οι μονάδες αυτές να μεταφερθούν για μεταγενέστερη απόσυρση.
Επιπλέον, στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ πρέπει οι
λογαριασμοί να ανοίγονται και να διατηρούνται όχι μόνο από τα μέρη, αλλά και
από ιδιωτικούς φορείς. Στον βαθμό που οι συμμετοχές στους λογαριασμούς αυτούς
περιλαμβάνουν CER και ERU, θα είναι σημαντικό να θεσπιστούν συνεκτικοί κανόνες
που να καθιστούν δυνατή τη βέλτιστη εφαρμογή των κανόνων μεταφοράς. Οι AAU που
αποτελούν δικαιώματα που μεταφέρονται μεταξύ δεύτερης και τρίτης φάσης του
συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ περιέχονται επίσης στο μητρώο της Ένωσης.
Επομένως, οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις θα είναι επίσης αναγκαίο να
θεσπίσουν κανόνες για την εφαρμογή των κανόνων μεταφοράς των AAU για να
διασφαλιστεί ότι η εφαρμογή του συστήματος λογιστικής καταγραφής του
πρωτοκόλλου του Κιότο είναι σύμφωνη με εκείνη του συστήματος εμπορίας εκπομπών
της ΕΕ και της απόφασης επιμερισμού των προσπαθειών. Δημιουργία και διατήρηση αποθεματικού της
περιόδου δεσμεύσεων (CPR) και αποθεματικού από το πλεόνασμα της προηγούμενης
περιόδου (PPSR) για κάθε μέρος της συμφωνίας για την από κοινού τήρηση των
δεσμεύσεων Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που
προβλέπει η παρούσα πρόταση θα είναι επίσης αναγκαίο να προσδιορίσουν τη
λειτουργία του αποθεματικού της περιόδου δεσμεύσεων (CPR) στα εθνικά μητρώα της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας. Η διεθνής απαίτηση
να θεσπιστεί και να διατηρηθεί CPR αποτελεί μία από τις ευθύνες κάθε μέρους που
είναι αρμόδιο για τη διαχείριση και την καταγραφή της καταλογισμένης ποσότητάς
του. Σύμφωνα με διεθνείς αποφάσεις, το CPR ισοδυναμεί είτε με 90 % της
αρχικής καταλογισμένης ποσότητας του μέρους ή το 100 % της πλέον πρόσφατης
αναθεωρημένης απογραφής του, πολλαπλασιασμένης επί 8. Το εν λόγω CPR ισχύει για
κάθε μέλος της συμφωνίας σχετικά με την από κοινού τήρηση των δεσμεύσεων.
Επειδή η καταλογισμένη ποσότητα των κρατών μελών και της Ισλανδίας καλύπτει
μόνο τομείς που δεν υπάγονται στο σύστημα εμπορίας εκπομπών και η καταλογισμένη
ποσότητα της Ένωσης καλύπτει τους τομείς που υπάγονται στο σύστημα εμπορίας
εκπομπών, οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπει η παρούσα πρόταση
πρέπει να καθορίσουν μια συνεκτική προσέγγιση για τον ακριβή υπολογισμό των
αντίστοιχων αποθεματικών της περιόδου δεσμεύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των
κρατών μελών της και της Ισλανδίας, καθώς και διαφάνεια των εκθέσεων για τα εν
λόγω αποθεματικά. Σύμφωνα με την απόφαση 1/CMP.8, κάθε μέρος
πρέπει να δημιουργήσει λογαριασμό αποθεματικού από το πλεόνασμα προηγούμενης
περιόδου (PPSR) στο εθνικό του μητρώο και προβλέπει οικείους κανόνες για το
PPSR ως εξής: οι μονάδες μπορούν να μεταφερθούν μεταξύ λογαριασμών PPSR· κάθε
μέρος μπορεί να αποσύρει μονάδες από τον δικό του λογαριασμό PPSR έως την
ποσότητα στην οποία οι εκπομπές στη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων υπερβαίνει την
καταλογισμένη ποσότητα· τέλος, ένα μέρος μπορεί να αποκτήσει μονάδες έως το 2 %
της καταλογισμένης ποσότητάς του κατά την προηγούμενη περίοδο δεσμεύσεων από το
PPSR άλλου μέρους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία είναι
αρμόδια, το καθένα, να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν PPSR σύμφωνα με διεθνώς
συμφωνηθέντες κανόνες και τους όρους της από κοινού τήρησης. Είναι αναγκαίο να
οριστεί το πεδίο εφαρμογής κάθε PPSR σύμφωνα με τον ορισμό των επιπέδων
εκπομπών που ορίζονται στο παράρτημα Ι της πρότασης απόφασης του Συμβουλίου.
Είναι επίσης αναγκαίο να καθοριστούν κοινοί κανόνες σχετικά με το αρχικό
υπόλοιπο,[14]
καθώς και σχετικά με τη χρησιμοποίηση και την αγορά μονάδων στο PPSR της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας. Επιβολή εισφοράς («μέρος των εσόδων») σε
AAU και ERU Σύμφωνα με την απόφαση 1/CMP.8, στην πρώτη
διεθνή μεταφορά AAU και στην εγγραφή ERU επιβάλλεται εισφορά ύψους 2 %.
Εφόσον η εισφορά αυτή ισχύει για την εγγραφή ERU, θα εμπίπτει στην αρμοδιότητα
κάθε κράτους μέλους και της Ισλανδίας. Ωστόσο, στο βαθμό που τα υπόλοιπα AAU
πρέπει να διατηρηθούν για να εξασφαλιστεί ότι θα μπορεί να αποσύρεται μια
έγκυρη μονάδα Κιότο για κάθε χρησιμοποιημένη μονάδα για τη συμμόρφωση με την
απόφαση επιμερισμού των προσπαθειών, οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που
προβλέπει η παρούσα πρόταση πρέπει να εξασφαλίσουν ότι η λογιστική καταγραφή
για την εφαρμογή της επιβολής εισφοράς ευθυγραμμίζεται με τις απαιτήσεις της
νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 3. Νομικά στοιχεία της παρούσας
πρότασης Η παρούσα πρόταση τροποποιεί τη νομική βάση
που περιλαμβάνεται στον κανονισμό για τον μηχανισμό παρακολούθησης, πράγμα που
επιτρέπει στην Επιτροπή να εκδίδει μη νομοθετικές πράξεις με τις οποίες
θεσπίζονται στη νομοθεσία της ΕΕ κανόνες σχετικά με μη ουσιώδη στοιχεία της
λογιστικής καταγραφής των μονάδων Κιότο μετά το 2012. Τα ουσιώδη στοιχεία όσον
αφορά τις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της
Ισλανδίας, την εφαρμογή τους και την από κοινού τήρηση καθορίζονται σε
ορισμένες νομικές πράξεις, συμπεριλαμβανομένης της χωριστής πρότασης απόφασης
του Συμβουλίου. Τα στοιχεία αυτά θα εξεταστούν επίσης στο πλαίσιο της διμερούς
συμφωνίας με την Ισλανδία και περιλαμβάνονται στην τροποποίηση της Ντόχα και
στις συνοδευτικές αποφάσεις της διάσκεψης των συμβαλλομένων μερών, η οποία
επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και στον
κανονισμό για τον μηχανισμό παρακολούθησης και τις κατ’ εξουσιοδότηση και
εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται δυνάμει αυτού. Προηγουμένως, στο πλαίσιο των παλαιότερων
κανονισμών για τα μητρώα, οι κανόνες αυτοί θεσπίζονταν σύμφωνα με τη διαδικασία
κανονιστικής επιτροπής με έλεγχο. Βασίζονταν σε νομική βάση που περιλαμβανόταν
στην απόφαση για τον μηχανισμό παρακολούθησης. Η νομική βάση η οποία επέτρεψε
την εφαρμογή τεχνικών ζητημάτων διαχείρισης των μονάδων κατά την πρώτη περίοδο
δεσμεύσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο με την θέσπιση των κανονισμών σχετικά με
τα μητρώα περιλαμβανόταν στο άρθρο 3 παράγραφος 3 και στο άρθρο 6 παράγραφος 1
της απόφασης σχετικά με τον μηχανισμό παρακολούθησης. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων,
στην ανάγκη να θεσπιστούν εκτελεστικές διατάξεις επιτροπολογίας όσον αφορά τις
εκθέσεις σχετικά με τις πληροφορίες από το εθνικό μητρώο, για την εγγραφή, την
απόκτηση, την κατοχή, τη μεταβίβαση, την ακύρωση, την απόσυρση και τη μεταφορά
καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων, μονάδων απορρόφησης, μονάδων μείωσης εκπομπών
και πιστοποιημένων μονάδων μειώσεων εκπομπών κατά τη διάρκεια του προηγούμενου
έτους. Προέβλεπε επίσης την έκδοση μέτρων επιτροπολογίας όσον αφορά την
υποχρέωση της Κοινότητας και των κρατών μελών της «να συγκροτούν και διατηρούν
μητρώα για να εξασφαλίζουν την ακριβή λογιστική παρακολούθηση της έκδοσης, της
διατήρησης, της μεταφοράς, της απόκτησης, της κατάργησης και της απόσυρσης
καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων, μονάδων εξάλειψης, μονάδων μείωσης των
εκπομπών και πιστοποιημένων μειώσεων των εκπομπών και χρονικής μετάθεσης των
καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων, μονάδων μείωσης των εκπομπών και
πιστοποιημένων μειώσεων των εκπομπών». Η απόφαση σχετικά με τον μηχανισμό
παρακολούθησης καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό σχετικά με τον
μηχανισμό παρακολούθησης, που άρχισε να ισχύει στις 8 Ιουλίου 2013. Το άρθρο 10
(«Κατάρτιση και λειτουργία των μητρώων») του κανονισμού σχετικά με τον
μηχανισμό παρακολούθησης αναφέρεται στο σύστημα των μητρώων, που επιτρέπει την
τεχνική εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο όσον αφορά τη διαχείριση των μονάδων
σε εθνικά μητρώα. Περιλαμβάνει το βασικό στοιχείο της διεθνούς υποχρέωσης της
Ένωσης και των κρατών μελών της «να δημιουργούν και διατηρούν μητρώα για την
ακριβή καταγραφή της εγγραφής, κατοχής, μεταβίβασης, απόκτησης, ακύρωσης,
απόσυρσης, μεταφοράς, αντικατάστασης ή μεταβολής της ημερομηνίας λήξης, ανάλογα
με την περίπτωση, των AAU, RMU, ERU, CER, tCER και lCER.» Το άρθρο 10
παράγραφος 4 περιέχει επίσης νομική βάση για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση
πράξης η οποία εφαρμόζει τα μη ουσιώδη στοιχεία της τεχνικής εφαρμογής του
πρωτοκόλλου του Κιότο όσον αφορά τη διαχείριση των μονάδων στα εθνικά μητρώα.
Το άρθρο αυτό αντικατέστησε το πρώην άρθρο 6 παράγραφος 1 της απόφασης σχετικά
με τον μηχανισμό παρακολούθησης. Ωστόσο, ενώ το άρθρο 6 παράγραφος 1 της
απόφασης σχετικά με τον μηχανισμό παρακολούθησης εφαρμοζόταν σε όλα τα ζητήματα
διαχείρισης μονάδων στα «μητρώα της Κοινότητας και των κρατών μελών της», το
πεδίο εφαρμογής της παρούσας διάταξης περιορίστηκε στον κανονισμό για τον
μηχανισμό παρακολούθησης. Η νομική βάση για την έκδοση πράξεων κατ’
εξουσιοδότηση εφαρμόζεται πλέον μόνο στη «κατάρτιση» (και όχι την κατάρτιση και
τη διατήρηση) του «Μητρώου της Ένωσης» (και όχι των μητρώων της Ένωσης και
των κρατών μελών). Για να θεσπιστεί
αποτελεσματικό σύστημα μητρώων που να εφαρμόζει τις νέες απαιτήσεις όσον αφορά
τη διαχείριση μονάδων στη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο,
είναι συνεπώς αναγκαία η τροποποίηση του άρθρου 10 του μηχανισμού
παρακολούθησης. Το πεδίο εφαρμογής του πρέπει να διευρυνθεί ώστε να
συμπεριλάβει όλα τα θέματα τεχνικής εφαρμογής όσον αφορά τη διαχείριση μονάδων
των εθνικών μητρώων όπως απαιτείται από το πρωτόκολλο του Κιότο, την
τροποποίηση της Ντόχα και τις αποφάσεις που εγκρίθηκαν βάσει αυτών για τη
δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο. Με βάση το περιεχόμενο των κανόνων που πρέπει
να εγκριθούν στις νομικές πράξεις που προβλέπονται στην παρούσα πρόταση σύμφωνα
με τα παραπάνω, οι εν λόγω νομικές πράξεις πρέπει επίσης να θεσπισθούν ως
κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, όπως
προβλέπεται ήδη στο άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού για μηχανισμό
παρακολούθησης. Μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη συμπληρώνει
τους ουσιώδεις κανόνες προσδιορίζοντας τη βασική τους σημασία και ρυθμίζοντας
περαιτέρω λεπτομέρειες. Είναι διαφορετική από μια εκτελεστική πράξη σύμφωνα με
το άρθρο 291 της ΣΛΕΕ, που προβλέπει ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή της
νομοθεσίας της Ένωσης από τα κράτη μέλη. Όπως αναφέρεται παραπάνω, οι
λογιστικές απαιτήσεις που πρέπει να εφαρμοστούν μετά το 2012 δεν απορρέουν
αποκλειστικά από τη νομοθεσία της ΕΕ, αλλά βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε
διεθνώς συμφωνηθέντες κανόνες. Επίσης, δεν έχουν εφαρμοστεί μόνο από κάθε
κράτος μέλος, αλλά ισχύουν και για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και επιβάλλουν
υποχρέωση στα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, οι
κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπει η παρούσα πρόταση δεν θα
εναρμονίσουν την εφαρμογή τυχόν υφιστάμενων ουσιωδών κανόνων, αλλά θα
καθορίσουν περαιτέρω ειδικές τεχνικές λεπτομέρειες για την εφαρμογή του
πρωτοκόλλου του Κιότο μετά το 2012. 2013/0377 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.
525/2013 όσον αφορά την τεχνική εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο στη
σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον
ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής
πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[15],
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των
Περιφερειών[16], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική
διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Το Συμβούλιο εξέδωσε την
απόφαση […] σχετικά με τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα στο πρωτόκολλο του
Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος και
την από κοινού τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων.[17]
Με την απόφαση θεσπίζεται η τροποποίηση της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο στη
σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος («UNFCCC»), που
καθορίζει δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων, εξ ονόματος της Ένωσης, και θέτει τους
όρους της από κοινού τήρησης των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει η Ένωση, τα
κράτη μέλη της και η Ισλανδία σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο. (2) Η σύναψη της τροποποίησης της
Ντόχα, η εφαρμογή των συνοδευτικών αποφάσεων της διάσκεψης των μερών, η οποία
επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο και οι όροι της από
κοινού τήρησης των δεσμεύσεων της Ένωσης, των κρατών μελών της και της
Ισλανδίας απαιτούν την καθιέρωση κανόνων για να εξασφαλιστεί η τεχνική εφαρμογή
του πρωτοκόλλου του Κιότο στην Ένωση μετά το 2012, ώστε να καταστεί δυνατή η
αποτελεσματική λειτουργία της από κοινού τήρησης των δεσμεύσεων της Ένωσης, των
κρατών μελών της και της Ισλανδίας και να εξασφαλιστεί η ευθυγράμμιση με τη
λειτουργία του συστήματος εμπορίας εκπομπών της Ένωσης («EU ETS»), το οποίο
θεσπίστηκε με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
Συμβουλίου[18]
και την απόφαση 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.[19] (3) Κατά τη διάρκεια της πρώτης
περιόδου δεσμεύσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, οι διεθνώς συμφωνηθείσες
απαιτήσεις για τη λογιστική καταγραφή και τη διαχείριση των εκπομπών και των
μονάδων, καθώς και η από κοινού τήρηση των δεσμεύσεων από την Ένωση και τα
κράτη μέλη της εφαρμόστηκαν σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[20]
και τους κανονισμούς για τα μητρώα[21].
Οι πρώην κανονισμοί για τα μητρώα αντικαταστάθηκαν από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ.
389/2013[22],
ο οποίος περιλαμβάνει τώρα διατάξεις για τη τη διαχείριση των μονάδων σχετικά
με την εφαρμογή και τη λειτουργία του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και
της απόφασης 406/2009/ΕΚ.[23]
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[24], που εκδόθηκε προσφάτως, δεν
περιλαμβάνει πλέον την απαιτούμενη νομική βάση για τη θέσπιση
κατ’ εξουσιοδότηση νομοθεσίας για την εφαρμογή των κανόνων για την δεύτερη
περίοδο δεσμεύσεων. (4) Για τη δεύτερη περίοδο
δεσμεύσεων, η καταλογισμένη ποσότητα της Ένωσης αφορά τις εκπομπές αερίων
θερμοκηπίου από πηγές που καλύπτονται από το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ,
στον βαθμό που καλύπτονται από το πρωτόκολλο του Κιότο, ενώ οι αντίστοιχες
καταλογισμένες ποσότητες των κρατών μελών και της Ισλανδίας αφορούν όλες τις
άλλες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από
καταβόθρες, που καλύπτονται από το πρωτόκολλο του Κιότο. (5) Η απόφαση 1/CMP.8[25] τροποποιεί τους κανόνες βάσει
των οποίων κρίνεται η επιλεξιμότητα για συμμετοχή στους ευέλικτους μηχανισμούς
στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο. Καθορίζει επίσης όρια σχετικά με τις
μονάδες που μεταφέρθηκαν από την πρώτη στη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων,
συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης για κάθε μέρος να δημιουργεί αποθεματικό από
το πλεόνασμα της προηγούμενης περιόδου (PPSR). Επιπλέον, η εν λόγω απόφαση
προβλέπει την επιβολή εισφοράς («μέρος των εσόδων») ύψους 2 % στην πρώτη
διεθνή μεταβίβαση καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων (AAU) και στην εγγραφή
μονάδων μείωσης των εκπομπών (ERU) όσον αφορά τα έργα κοινής εφαρμογής αμέσως
μετά τη μετατροπή σε ERU των AAU ή των μονάδων απορρόφησης (RMU) που κατείχαν
προηγουμένως τα μέρη. Άλλοι κανόνες για την εφαρμογή της δεύτερης περιόδου
δεσμεύσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση. (6) Για να θεσπιστούν συνεκτικοί
κανόνες και να εξασφαλιστεί η τεχνική εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο στην
Ένωση μετά το 2012, για να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική υλοποίηση της από
κοινού τήρησης των δεσμεύσεων της Ένωσης, των κρατών μελών της και της
Ισλανδίας και για να διασφαλιστεί η ευθυγράμμιση με τη λειτουργία του
συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και με την απόφαση επιμερισμού των
προσπαθειών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’
εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ. Κατά την προετοιμασία
και τη σύνταξη των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να
διασφαλίζει τη συνοχή τους με τις διεθνώς συμφωνημένες λογιστικές απαιτήσεις,
τους όρους της από κοινού τήρησης των δεσμεύσεων που ορίζονται στην απόφαση
[...] και τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Ο
κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 τροποποιείται ως εξής: 1. Στο άρθρο 3 προστίθενται τα
ακόλουθα σημεία 13α) και 13β): «13α) "αποθεματικό της περιόδου
δεσμεύσεων" ή "CPR": το αποθεματικό που δημιουργείται σύμφωνα με
το παράρτημα της απόφασης 11/CMP.1 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της
UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο· «13β) "αποθεματικό από το πλεόνασμα
προηγούμενης περιόδου" ή "PPSR": το αποθεματικό που
δημιουργείται σύμφωνα με την απόφαση 1/CMP.8 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς
αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο·» 2. Το άρθρο 10 τροποποιείται ως
εξής: α) Στο άρθρο 10 παράγραφος 1 προστίθεται το
ακόλουθο εδάφιο: «Η Ένωση και τα κράτη μέλη καταγράφουν, στα μητρώα
τους, τη μεταβίβαση των μονάδων που απαιτούνται από το πρωτόκολλο του Κιότο,
την απόφαση 1/CMP.8 ή άλλες συναφείς αποφάσεις φορέων της UNFCCC ή του
πρωτοκόλλου του Κιότο, υπό μορφή εισφοράς στην εγγραφή ERU και στην πρώτη
διεθνή μεταφορά μονάδων AAU». β) Στο άρθρο 10 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος
5: «5. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται επίσης να
εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 25 προκειμένου να
εξασφαλίσει, μέσω των μητρώων της Ένωσης και των κρατών μελών, την τεχνική
εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο, να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική
λειτουργία της από κοινού τήρησης των δεσμεύσεων της Ένωσης, των κρατών μελών
και της Ισλανδίας και να διασφαλίσει την ευθυγράμμισή της με την οδηγία
2003/87/ΕΚ και την απόφαση 406/2009/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των εξής: α) διαδικασίες διαχείρισης των μονάδων, όπως
οι συναλλαγές με αντικείμενο AAU, CER, συμπεριλαμβανομένων lCER και tCER, ERU
και RMU (εγγραφή, μεταβίβαση, απόκτηση, ακύρωση, απόσυρση, μεταφορά,
αντικατάσταση ή μεταβολή της ημερομηνίας λήξης) εντός και μεταξύ των εθνικών
μητρώων της Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας· β) λογιστικές διαδικασίες σχετικά με τη
μετάβαση από την πρώτη στη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων, συμπεριλαμβανομένης της
μεταφοράς πλεονάσματος AAU, CER και ERU από την πρώτη στη δεύτερη περίοδο
δεσμεύσεων· γ) δημιουργία και διατήρηση αποθεματικού
από πλεόνασμα προηγούμενης περιόδου και αποθεματικού της περιόδου δεσμεύσεων
για την Ένωση και τα κράτη μέλη· δ) λογιστική καταγραφή για την εισφορά που
προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Όταν εκδίδει τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις
που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, η Επιτροπή διασφαλίζει τη συνεπή εφαρμογή των
λογιστικών απαιτήσεων που συμφωνήθηκαν σε διεθνές επίπεδο, βελτιστοποιεί τη
διαφάνεια και εξασφαλίζει την ακρίβεια της λογιστικής καταγραφής των μονάδων
Κιότο από την Ένωση και τα κράτη μέλη, με ταυτόχρονη ελαχιστοποίηση του
διοικητικού φόρτου και του κόστους.» Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την
εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βρυξέλλες, Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για
το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Ο
Πρόεδρος [1] Απόφαση 1/CMP.8, που εγκρίθηκε από τη διάσκεψη των
συμβαλλομένων μερών, η οποία επέχει θέση συνόδου των μερών στο Πρωτόκολλο του
Κιότο, FCCC/KP/CMP/2012/13/Add.1 [2] Για την πρώτη περίοδο δεσμεύσεων τα έτη αναφοράς ήταν τα
εξής: για το CO2, το CH4 και το N2O όλα τα
κράτη μέλη χρησιμοποιούν ως έτος αναφοράς το 1990, εκτός από: τη Βουλγαρία που
χρησιμοποιεί το 1988· την Ουγγαρία που χρησιμοποιεί τον μέσο όρο της περιόδου
1985 - 1987· τη Σλοβενία που χρησιμοποιεί το 1986· την Πολωνία που χρησιμοποιεί
το 1988· τη Ρουμανία που χρησιμοποιεί το 1989. Για τα φθοριούχα αέρια, όλα τα
κράτη μέλη χρησιμοποιούν το 1995 ως έτος αναφοράς, εκτός από: την Αυστρία, τη
Γαλλία, την Ιταλία και τη Σλοβακία που χρησιμοποιούν το 1990· και τη Ρουμανία
που χρησιμοποιεί το 1989. [3] Η νομοθεσία που εκδόθηκε στις 23 Απριλίου 2009,
συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
Συμβουλίου για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την
επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της
Κοινότητας και της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών
να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι
δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020, ΕΕ L 140
της 5.6. 2009. [4] Αυτή η διαφορά στο πεδίο εφαρμογής εξηγείται λεπτομερώς
στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής «Κατάρτιση του ενωσιακού
ποσοτικοποιημένου στόχου περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών με βάση τη δέσμη
μέτρων της ΕΕ για την ενέργεια και το κλίμα», SWD(2012) (2012) 18 τελικό της
13.2.2012. [5] Έγγραφο, της 19ης Απριλίου 2012, το οποίο υποβλήθηκε από
τη Δανία και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με
τίτλο «Πληροφορίες σχετικά με τους ποσοτικοποιημένους στόχους περιορισμού και
μείωσης των εκπομπών για τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου
του Κιότο», FCCC/KP/AWG/2012/MISC.1. [6] Βλ. παραπάνω, υποσημείωση 1. [7] Απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Απριλίου
2002, για την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Πρωτοκόλλου
του Κιότο στη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές
και την από κοινού τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων, ΕΕ L 130 της 15.5.2002, σ.
1). [8] COM(2013) 768 final. [9] Απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για μηχανισμό
παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου
στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο, ΕΕ L 49 της
19.2.2004, σ. 1. [10] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2216/2004 της Επιτροπής, της 21ης
Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τυποποιημένο και ασφαλές σύστημα μητρώων δυνάμει
της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και της
απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ΕΕ L
386 της 29.12.2004, σ. 1, και κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 920/2010 της Επιτροπής, της
7ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τυποποιημένο και ασφαλές σύστημα μητρώων δυνάμει
της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και της
απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ΕΕ L
270 της 14.10.2010, σ. 1. [11] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 389/2013 της Επιτροπής, της 2ας
Μαΐου 2013, για τη σύσταση ενωσιακού μητρώου δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και των αποφάσεων αριθ. 280/2004/ΕΚ
και αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για
την κατάργηση των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 920/2010 και αριθ. 1193/2011 της
Επιτροπής, ΕΕ L 122 της 3.5.2013, σ. 1. [12] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης
και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων
πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος
και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ, ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ.
13. [13] Απόφαση 13/CMP/1 σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες για
τη λογιστική καταγραφή των καταλογισμένων ποσοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 7
παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο: FCCC/KP/CMP/2005/8/Add.2. [14] Το αρχικό υπόλοιπο της PPSR της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα
εισαχθεί στο μητρώο της Ένωσης, θα αποτελείται κυρίως από AAU που περιέχονται
στο μητρώο της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 56 του κανονισμού 920/2010/ΕΚ, που
αντιπροσωπεύουν τα δικαιώματα του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ που
μεταφέρθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 57 του κανονισμού 920/2010/ΕΚ. Το αρχικό
υπόλοιπο κάθε PPSR των κρατών μελών και της Ισλανδίας θα αποτελείται από AAU
που μεταφέρθηκαν σε κάθε εθνικό μητρώο. [15] ΕΕ C της , σ. . [16] ΕΕ C της , σ. . [17] ΕΕ L της , σ. . [18] Οδηγία 2003/87/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας
δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την
τροποποίηση της οδηγίας 96/61/EΚ (ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32). [19] Απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών
να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι
δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020 (ΕΕ L 140
της 5.6. 2009). [20] Απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για μηχανισμό παρακολούθησης των
εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και
εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο (ΕΕ L 49 της 19.2.2004, σ. 1). [21] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2216/2004 της Επιτροπής, της 21ης
Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τυποποιημένο και ασφαλές σύστημα μητρώων δυνάμει
της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και της
απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L
386 της 29.12.2004, σ. 1) και κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 920/2010 της Επιτροπής, της
7ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τυποποιημένο και ασφαλές σύστημα μητρώων δυνάμει
της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και της
απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L
270 της 14.10.2010, σ. 1). [22] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 389/2013 της Επιτροπής, της 2ας
Μαΐου 2013, για τη σύσταση ενωσιακού μητρώου δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και των αποφάσεων αριθ. 280/2004/ΕΚ
και αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για
την κατάργηση των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 920/2010 και αριθ. 1193/2011 της
Επιτροπής, ΕΕ L 122 της 3.5.2013, σ. 1. [23] Απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών
να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι
δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020, ΕΕ L 140
της 5.6.2009, σ.136. [24] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης
και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων
πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος
και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ, ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ.
13. [25] Απόφαση 1/CMP.8, που εγκρίθηκε από τη διάσκεψη των
συμβαλλομένων μερών, η οποία επέχει θέση συνόδου των μερών στο πρωτόκολλο του
Κιότο, FCCC/KP/CMP/2012/13/Add.1.