(1)

Το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων («ιδρύματα») θεσπίστηκε στον απόηχο της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008-2009 και μετά την πρώτη δημοσίευση από το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας των βασικών χαρακτηριστικών αποτελεσματικών καθεστώτων εξυγίανσης χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων («Key Attributes of Effective Resolution Regimes for Financial Institutions») τον Οκτώβριο του 2011. Το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης αποτελείται από την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5). Αμφότερες οι νομοθετικές πράξεις εφαρμόζονται σε ιδρύματα και σε άλλες οντότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας ή του εν λόγω κανονισμού («οντότητες»). Το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης αποσκοπεί στη συντεταγμένη αντιμετώπιση των περιπτώσεων πτώχευσης ιδρυμάτων και οντοτήτων μέσω της διατήρησης των κρίσιμων λειτουργιών τους, της αποφυγής των απειλών κατά της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και, ταυτόχρονα, της προστασίας των καταθετών και των δημόσιων πόρων. Επιπλέον, το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης επιδιώκει να προωθήσει την ανάπτυξη της τραπεζικής εσωτερικής αγοράς, με τη δημιουργία εναρμονισμένου καθεστώτος για την αντιμετώπιση διασυνοριακών κρίσεων με συντονισμένο τρόπο και με την αποφυγή ζητημάτων στρέβλωσης του ανταγωνισμού και κινδύνων άνισης μεταχείρισης.

(2)

Εφαρμοζόμενο εδώ και αρκετά χρόνια, το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης δεν επιτυγχάνει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα όσον αφορά ορισμένους από τους στόχους αυτούς. Ειδικότερα, παρότι τα ιδρύματα και οι οντότητες έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο ως προς τη δυνατότητα εξυγίανσης και έχουν διαθέσει σημαντικούς πόρους για τον σκοπό αυτόν, ιδίως μέσω της αύξησης της ικανότητας απορρόφησης ζημιών και ανακεφαλαιοποίησης και της συμπλήρωσης χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης, το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης χρησιμοποιείται σπανίως. Αντιθέτως, οι πτωχεύσεις ορισμένων μικρότερων και μεσαίων ιδρυμάτων και οντοτήτων αντιμετωπίζονται κατά κανόνα μέσω μη εναρμονισμένων εθνικών μέτρων. Εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται χρήματα των φορολογουμένων αντί για δίχτυα ασφαλείας χρηματοδοτούμενα από τον κλάδο, όπως χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης. Η κατάσταση αυτή φαίνεται να οφείλεται σε ανεπαρκή κίνητρα. Τα εν λόγω ανεπαρκή κίνητρα είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του ενωσιακού πλαισίου εξυγίανσης με τους εθνικούς κανόνες, καθώς η ευρεία διακριτική ευχέρεια των αρχών εξυγίανσης, όταν προβαίνουν σε εκτίμηση του δημόσιου συμφέροντος, δεν ασκείται πάντοτε κατά τρόπο που να αντικατοπτρίζει την επιδιωκόμενη εφαρμογή του ενωσιακού πλαισίου εξυγίανσης. Ταυτόχρονα, το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης έχει αξιοποιηθεί σε μικρό βαθμό λόγω του κινδύνου να πρέπει οι καταθέτες χρηματοδοτούμενων από καταθέσεις ιδρυμάτων να πρέπει να επωμιστούν ζημίες προκειμένου να διασφαλιστεί η δυνατότητα πρόσβασης των εν λόγω ιδρυμάτων σε εξωτερική χρηματοδότηση κατά την εξυγίανση, ιδίως ελλείψει άλλων υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεων. Τέλος, το ότι υπάρχουν λιγότερο αυστηροί κανόνες για την πρόσβαση σε χρηματοδότηση εκτός της εξυγίανσης από ό,τι κατά την εξυγίανση λειτουργεί αποτρεπτικά για την εφαρμογή του πλαισίου εξυγίανσης της Ένωσης και ευνοούνται άλλες λύσεις, οι οποίες συχνά συνεπάγονται τη χρήση χρημάτων των φορολογουμένων αντί της χρήσης ιδίων πόρων των ιδρυμάτων ή των οντοτήτων ή των διχτυών ασφαλείας που χρηματοδοτούνται από τον κλάδο. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί με τη σειρά της κινδύνους κατακερματισμού, κινδύνους μη βέλτιστων αποτελεσμάτων όσον αφορά τη διαχείριση πτωχεύσεων ιδρυμάτων και οντοτήτων, και ειδικότερα στην περίπτωση μικρότερων και μεσαίων ιδρυμάτων και οντοτήτων, καθώς και κόστος ευκαιρίας λόγω αχρησιμοποίητων χρηματοδοτικών πόρων. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης εφαρμόζεται πιο αποτελεσματικά και πιο συνεκτικά, και ότι μπορεί να εφαρμόζεται όποτε η εφαρμογή του είναι προς το δημόσιο συμφέρον, μεταξύ άλλων για ορισμένα μικρότερα και μεσαία ιδρύματα τα οποία χρηματοδοτούνται πρωτίστως από καταθέσεις και δεν διαθέτουν επαρκείς άλλες υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις.

(3)

Ένας από τους κύριους στόχους για την αναθεώρηση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ είναι να προστατεύονται καλύτερα τα χρήματα των φορολογουμένων, διά της διασφάλισης ότι το πλαίσιο εξυγίανσης μπορεί να εφαρμόζεται όποτε τούτο είναι αναγκαίο. Με το αναθεωρημένο πλαίσιο επιδιώκεται να εξασφαλιστεί ότι θα μειωθεί σημαντικά η χρήση χρημάτων των φορολογουμένων, ώστε να χρησιμοποιούνται συχνότερα και αποτελεσματικότερα τα δίχτυα ασφαλείας που χρηματοδοτούνται από τον κλάδο, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης.

(4)

Η ένταση και το επίπεδο λεπτομέρειας των εργασιών κατάρτισης σχεδίου εξυγίανσης που απαιτούνται όσον αφορά θυγατρικές που δεν έχουν προσδιοριστεί ως οντότητες εξυγίανσης ποικίλλουν ανάλογα με το μέγεθος των σχετικών ιδρυμάτων και οντοτήτων, το προφίλ κινδύνου τους, τον ρόλο τους στην παροχή κρίσιμων λειτουργιών, τους βασικούς επιχειρηματικούς τομείς τους, τη σημασία τους για την επιχειρησιακή συνέχεια του ομίλου μετά την εξυγίανση και τη στρατηγική εξυγίανσης του ομίλου, καθώς και τη σημασία της θυγατρικής στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη, συμπεριλαμβανομένων της δυνητικής συστημικής σημασίας της και του δυνητικού αντικτύπου της στα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων (ΣΕΚ) στην περίπτωση εκκαθάρισης υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Ως εκ τούτου, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τους παράγοντες αυτούς κατά τον προσδιορισμό των μέτρων που πρέπει να ληφθούν σε σχέση με τις εν λόγω θυγατρικές και να ακολουθούν σύμμετρη προσέγγιση, κατά περίπτωση.

(5)

Ένα ίδρυμα ή μια οντότητα που τελεί υπό εκκαθάριση σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, μετά από διαπίστωση ότι το ίδρυμα ή η οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης και το συμπέρασμα της αρχής εξυγίανσης ότι η εξυγίανσή του ιδρύματος / της οντότητας δεν είναι προς το δημόσιο συμφέρον, κινείται τελικά προς την έξοδο από την αγορά. Στις περιπτώσεις αυτές, δεν απαιτείται πλέον σχέδιο εξυγίανσης του εν λόγω ιδρύματος ή της εν λόγω οντότητας, ανεξάρτητα από το αν η αρμόδια αρχή έχει ήδη ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας αυτού του ιδρύματος ή αυτής της οντότητας. Το ίδιο ισχύει όσον αφορά εναπομένον ίδρυμα υπό εξυγίανση μετά τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων στο πλαίσιο στρατηγικής για μεταβίβαση. Ως εκ τούτου, ενδείκνυται να διευκρινιστεί ότι σε τέτοιες περιπτώσεις δεν απαιτείται η έγκριση σχεδίων εξυγίανσης.

(6)

Η διαδικασία υποβολής πληροφοριών, από οντότητες που ανήκουν σε όμιλο, στις αρχές εξυγίανσης για την κατάρτιση σχεδίων εξυγίανσης θα πρέπει να ευθυγραμμίζεται με τη διαδικασία που ορίζεται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ για την υποβολή πληροφοριών με σκοπό την παρακολούθηση της ελάχιστης απαίτησης για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις (EAIKEY), ώστε να αποφεύγονται περιττές δαπάνες και πολυπλοκότητα.

(7)

Οι αρχές εξυγίανσης μπορούν επί του παρόντος να αποφασίσουν να απαγορεύουν ορισμένες διανομές σε περίπτωση που ένα ίδρυμα ή μια οντότητα, είτε πρόκειται για οντότητα εξυγίανσης είτε όχι, δεν πληροί τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας όταν εξετάζεται επιπλέον της EAIKEY. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα ίδρυμα ή μια οντότητα ενδέχεται να υποχρεωθεί να συμμορφωθεί με την EAIKEY σε διαφορετική βάση από τη βάση επί της οποίας το εν λόγω ίδρυμα ή η εν λόγω οντότητα υποχρεούται να συμμορφώνεται με τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί αβεβαιότητα ως προς τις προϋποθέσεις για την άσκηση των εξουσιών των αρχών εξυγίανσης να απαγορεύουν διανομές και για τον υπολογισμό του μέγιστου διανεμητέου ποσού που σχετίζεται με την EAIKEY. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι, στις περιπτώσεις αυτές, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να ασκούν την εξουσία απαγόρευσης ορισμένων διανομών με βάση την εκτιμώμενη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας που προκύπτει από τη μεθοδολογία που ορίζεται στην εκδοθείσα δυνάμει του άρθρου 45γ παράγραφος 4 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ κατ’ εξουσιοδότηση πράξη. Για να διασφαλίζεται η διαφάνεια και η ασφάλεια δικαίου, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να κοινοποιούν την εκτιμώμενη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας στο ίδρυμα ή την οντότητα, το οποίο ή η οποία στη συνέχεια θα πρέπει να δημοσιοποιεί την εν λόγω εκτιμώμενη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας.

(8)

Τα μέτρα έγκαιρης παρέμβασης θεσπίστηκαν για να δώσουν στις αρμόδιες αρχές τη δυνατότητα να διορθώνουν την επιδείνωση της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κατάστασης ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας και να μειώνουν, στο μέτρο του δυνατού, τον κίνδυνο και τις επιπτώσεις μιας πιθανής εξυγίανσης. Ωστόσο, λόγω έλλειψης βεβαιότητας όσον αφορά τους παράγοντες που ενεργοποιούν την εφαρμογή των εν λόγω μέτρων έγκαιρης παρέμβασης και λόγω μερικών επικαλύψεων με εποπτικά μέτρα, σπανίως έχουν χρησιμοποιηθεί μέτρα έγκαιρης παρέμβασης Επομένως, θα πρέπει να απλουστευτούν και να προσδιοριστούν περαιτέρω οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των εν λόγω μέτρων έγκαιρης παρέμβασης. Για να αρθούν οι αβεβαιότητες σχετικά με τις προϋποθέσεις και τον χρόνο απομάκρυνσης του διοικητικού οργάνου ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας και τον διορισμό προσωρινών διαχειριστών, τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να προσδιορίζονται ρητά ως μέτρα έγκαιρης παρέμβασης και η εφαρμογή τους θα πρέπει να υπόκειται στους ίδιους παράγοντες ενεργοποίησης. Υπό συγκεκριμένες συνθήκες, η σταδιακή παύση των δραστηριοτήτων μπορεί να αποτελέσει οικονομικά αποδοτική λύση που θα διευκολύνει ένα ίδρυμα ή μια οντότητα με αδύναμο επιχειρηματικό μοντέλο να εξέλθει από την αγορά, αποφεύγοντας έτσι μια παρατεταμένη κάμψη που θα καταλήξει στην πτώχευση του ιδρύματος ή της οντότητας. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν την εξουσία να παρεμβαίνουν έγκαιρα για να ζητούν την υποβολή σχεδίου προς εφαρμογή στην περίπτωση εθελούσιας σταδιακής παύσης των δραστηριοτήτων ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας, αφήνοντας παράλληλα την απόφαση σχετικά με την εφαρμογή του εν λόγω σχεδίου στο οικείο ίδρυμα ή την οικεία οντότητα. Κατά την άσκηση εξουσιών έγκαιρης παρέμβασης, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να υποχρεούνται να επιλέγουν τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση μιας συγκεκριμένης κατάστασης σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας. Για να μπορούν οι αρμόδιες αρχές να λαμβάνουν υπόψη τους κινδύνους που σχετίζονται με τη φήμη ή τους κινδύνους που αφορούν τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή την τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνιών, θα πρέπει να αξιολογούν τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή μέτρων έγκαιρης παρέμβασης όχι μόνο βάσει ποσοτικών δεικτών, όπως οι κεφαλαιακές απαιτήσεις ή οι απαιτήσεις ρευστότητας, το επίπεδο μόχλευσης, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια ή η συγκέντρωση ανοιγμάτων, αλλά και βάσει ποιοτικών παραγόντων ενεργοποίησης. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με μέτρα έγκαιρης παρέμβασης θα πρέπει να επιτρέπει την ταχεία εξέτασή τους και, αν αρμόζει, την εφαρμογή τους, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης του ιδρύματος ή της οντότητας.

(9)

Για τη βελτίωση της ασφάλειας δικαίου, τα μέτρα έγκαιρης παρέμβασης που καθορίζονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ, τα οποία αλληλεπικαλύπτονται με τις υφιστάμενες εξουσίες δυνάμει του πλαισίου προληπτικής εποπτείας που καθορίζεται στις οδηγίες 2013/36/ΕΕ (6) και (ΕΕ) 2019/2034 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), θα πρέπει να απαλειφθούν. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι οι αρχές εξυγίανσης είναι σε θέση να προετοιμαστούν για την πιθανή εξυγίανση ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας. Ως εκ τούτου, η αρμόδια αρχή θα πρέπει να ενημερώνει εγκαίρως τις αρχές εξυγίανσης σχετικά με την επιδείνωση της κατάστασης ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας, οι δε αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να διαθέτουν τις αναγκαίες εξουσίες για την εφαρμογή προπαρασκευαστικών μέτρων. Είναι σημαντικό ότι, για να μπορούν οι αρχές εξυγίανσης να αντιδράσουν όσο το δυνατόν ταχύτερα σε τυχόν επιδείνωση της κατάστασης ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας, η εκ των προτέρων εφαρμογή μέτρων έγκαιρης παρέμβασης δεν θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση προκειμένου η αρχή εξυγίανσης να προβεί σε ρυθμίσεις για τη θέση σε πώληση του ιδρύματος ή της οντότητας ή να ζητήσει πληροφορίες προς επικαιροποίηση του σχεδίου εξυγίανσης και προετοιμασία της αποτίμησης. Κατά τη θέση σε πώληση ιδρύματος που είναι μέλος θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ), η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να εξετάζει μέτρα που θα μπορούσε να λάβει το ΘΣΠ πριν από την εξυγίανση για την αποτροπή του σημαντικού κινδύνου πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης του ιδρύματος. Για να εξασφαλιστεί συνεπής, συντονισμένη, αποτελεσματική και έγκαιρη αντίδραση στην επιδείνωση της κατάστασης ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας και για να προετοιμαστεί κατάλληλα μια πιθανή εξυγίανση, είναι αναγκαίο να ενισχυθούν η αλληλεπίδραση και ο συντονισμός μεταξύ των αρμόδιων αρχών και των αρχών εξυγίανσης. Μόλις ένα ίδρυμα ή μια οντότητα εκπληρώσει τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή μέτρων έγκαιρης παρέμβασης, οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να ενισχύσουν τη μεταξύ τους ανταλλαγή πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων προσωρινών πληροφοριών, και να παρακολουθούν από κοινού την κατάσταση του ιδρύματος ή της οντότητας.

(10)

Είναι αναγκαίο να διασφαλίζονται η έγκαιρη δράση και ο έγκαιρος συντονισμός μεταξύ της αρμόδιας αρχής και της αρχής εξυγίανσης, ενόσω ένα ίδρυμα ή μια οντότητα εξακολουθεί μεν να διατηρείται σε λειτουργία, υπάρχει όμως σημαντικός κίνδυνος πτώχευσής του ιδρύματος ή της οντότητας. Ως εκ τούτου, η αρμόδια αρχή θα πρέπει να ενημερώνει την αρχή εξυγίανσης το συντομότερο δυνατό για έναν τέτοιο κίνδυνο. Η εν λόγω ενημέρωση θα πρέπει να περιλαμβάνει τους λόγους για την αξιολόγηση της αρμόδιας αρχής και μη εξαντλητική επισκόπηση των εναλλακτικών μέτρων του ιδιωτικού τομέα, των εποπτικών ενεργειών ή των μέτρων έγκαιρης παρέμβασης που είναι διαθέσιμα για την πρόληψη της πτώχευσης του ιδρύματος ή της οντότητας εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Η εν λόγω έγκαιρη ενημέρωση δεν επηρεάζει τυχόν εναλλακτικά μέτρα του ιδιωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων μέτρων του ΘΣΠ, με τα οποία θα μπορούσε να αποτραπεί η πτώχευση ή η πιθανή πτώχευση του ιδρύματος ή της οντότητας εντός εύλογου χρονικού διαστήματος ούτε θίγει τις διαδικασίες βάσει των οποίων προσδιορίζεται αν πληρούνται οι προϋποθέσεις εξυγίανσης. Η εκ των προτέρων ενημέρωση από την αρμόδια αρχή προς την αρχή εξυγίανσης ότι υπάρχει σημαντικός κίνδυνος να βρεθεί ένα ίδρυμα ή μια οντότητα σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης ή η λήξη του προσδιοριζόμενου χρονοδιαγράμματος για την εφαρμογή των μέτρων προς αντιμετώπιση ενός τέτοιου σημαντικού κινδύνου δεν θα πρέπει να αποτελούν προϋπόθεση για, ή να συνεπάγονται κατ’ ανάγκη άλλως, μεταγενέστερη διαπίστωση ότι ένα ίδρυμα ή μια οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης. Επιπλέον, εάν σε μεταγενέστερο στάδιο εκτιμηθεί ότι το ίδρυμα ή η οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης και δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την αποτροπή της εν λόγω πτώχευσης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, η αρχή εξυγίανσης πρέπει να αποφασίσει αν θα αναλάβει δράση εξυγίανσης. Στην περίπτωση αυτή, ο έγκαιρος χαρακτήρας της απόφασης να εφαρμοστεί δράση εξυγίανσης στο ίδρυμα ή στην οντότητα μπορεί να έχει θεμελιώδη σημασία για την επιτυχή εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης, ιδίως επειδή η έγκαιρη παρέμβαση στο ίδρυμα ή στην οντότητα μπορεί να συμβάλει στη διασφάλιση επαρκών επιπέδων ικανότητας απορρόφησης ζημιών και ρευστότητας για την εκτέλεση της εν λόγω στρατηγικής. Ως εκ τούτου, ενδείκνυται να δοθεί στην αρχή εξυγίανσης η δυνατότητα να αξιολογεί, σε στενή συνεργασία με την αρμόδια αρχή, τι συνιστά εύλογο χρονικό διάστημα για την εφαρμογή εναλλακτικών μέτρων ώστε να αποφευχθεί η πτώχευση του ιδρύματος ή της οντότητας. Για να διασφαλιστεί η έγκαιρη έκβαση και να μπορέσει η αρχή εξυγίανσης να προετοιμαστεί κατάλληλα για την πιθανή εξυγίανση ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας, η αρχή εξυγίανσης και η αρμόδια αρχή θα πρέπει να συνεδριάζουν τακτικά, η δε αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να αποφασίζει σχετικά με τη συχνότητα των εν λόγω συνεδριάσεων λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις της περίπτωσης.

(11)

Το πλαίσιο εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να εφαρμόζεται σε κάθε ίδρυμα ή οντότητα, ανεξάρτητα από το μέγεθος και το επιχειρηματικό μοντέλο του/της, εάν τα εργαλεία που διατίθενται βάσει του εθνικού δικαίου δεν επαρκούν για τη διαχείριση της πτώχευσης. Ωστόσο, ορισμένοι στόχοι του πλαισίου πρέπει να προσδιοριστούν περαιτέρω, για να αυξηθεί η εναρμόνιση και να προαχθεί η σύγκλιση. Ο στόχος εξυγίανσης που συνίσταται στη διασφάλιση της συνέχειας των κρίσιμων λειτουργιών αποσκοπεί στη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και στην προστασία της πραγματικής οικονομίας. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται η αδιάλειπτη παροχή των κρίσιμων λειτουργιών. Ειδικότερα, επιβάλλεται να διευκρινιστεί ότι, ανάλογα με τις ειδικές περιστάσεις, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να είναι σε θέση να συμπεράνουν ότι ορισμένες λειτουργίες ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας θεωρούνται κρίσιμες, ακόμη και αν η διακοπή τους θα επέφερε διαταραχή της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας ή υπηρεσιών απαραίτητων για την πραγματική οικονομία μόνο σε περιφερειακό επίπεδο. Όσον αφορά την αποδοχή καταθέσεων, οι αρχές εξυγίανσης οφείλουν να αποδίδουν τη δέουσα προσοχή στον κίνδυνο απώλειας της εμπιστοσύνης των καταθετών που έχουν καταθέσεις οι οποίες δεν καλύπτονται από την οδηγία 2014/49/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8). Οι δημόσιοι πόροι θα πρέπει να προστατεύονται με την ελαχιστοποίηση της εξάρτησης από έκτακτη δημόσια χρηματοδοτική στήριξη, ιδίως όταν παρέχεται από τον προϋπολογισμό κράτους μέλους. Θα πρέπει επίσης να προστατεύονται οι καταθέτες που καλύπτονται από την οδηγία 2014/49/ΕΕ, οι επενδυτές που καλύπτονται από την οδηγία 97/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9), τα κεφάλαια πελατών και τα περιουσιακά στοιχεία πελατών.

(12)

Κατά το στάδιο κατάρτισης του σχεδίου εξυγίανσης, όταν αποφασίζεται αν ένα ίδρυμα θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο εξυγίανσης, το γεγονός ότι υπόκειται σε απλουστευμένες υποχρεώσεις θα πρέπει, γενικά, να αποτελεί για τις αρχές εξυγίανσης ένδειξη ότι η εξυγίανσή του ιδρύματος σε περίπτωση πτώχευσης δεν θα ήταν προς το δημόσιο συμφέρον. Αντίθετα, το γεγονός ότι ένα ίδρυμα δεν υπόκειται σε απλουστευμένες υποχρεώσεις θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι η εξυγίανσή του σε περίπτωση πτώχευσης θα ήταν προς το δημόσιο συμφέρον.

(13)

Η εκκαθάριση μιας οντότητας υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας ενδέχεται, σε ορισμένες περιπτώσεις, να θέσει σε κίνδυνο τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και να διακόψει την παροχή κρίσιμων λειτουργιών. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, για παράδειγμα, αν η αφερεγγυότητα είναι πιθανό να οδηγήσει σε ζημίες επί σημαντικού μεριδίου των καταθέσεων ή σε σημαντικές δυσκολίες όσον αφορά τη συνέχιση της πρόσβασης στις καταθέσεις, και αν η αρχή εξυγίανσης θεωρήσει ότι οι εν λόγω ζημίες ή δυσκολίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά την παροχή κρίσιμων λειτουργιών, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα μέσω μετάδοσης των κινδύνων ή την πραγματική οικονομία. Στις περιπτώσεις αυτές, είναι εξαιρετικά πιθανό το δημόσιο συμφέρον να εξυπηρετείται με τη θέση του ιδρύματος ή της οντότητας σε εξυγίανση αντί για την εκκαθάρισή του υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Η εκτίμηση του αν η εξυγίανση ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον θα πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει, στο μέτρο του δυνατού, τη διαφορά μεταξύ, αφενός, της χρηματοδότησης που παρέχεται μέσω διχτυών ασφαλείας που χρηματοδοτούνται από τον κλάδο, και συγκεκριμένα των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης ή των ΣΕΚ, και, αφετέρου, της χρηματοδότησης που τα κράτη μέλη παρέχουν με χρήματα των φορολογουμένων. Τέτοια παρεχόμενη από τα κράτη μέλη χρηματοδότηση ενέχει μεγαλύτερο ηθικό κίνδυνο και μικρότερο κίνητρο για πειθαρχία της αγοράς. Ως εκ τούτου, κατά την αξιολόγηση του στόχου της ελαχιστοποίησης της εξάρτησης από έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να προκρίνουν τη χρηματοδότηση μέσω των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης ή των ΣΕΚ έναντι της χρηματοδότησης μέσω ισόποσων πόρων από τον προϋπολογισμό των κρατών μελών.

(14)

Όταν διενεργούν εκτίμηση του δημόσιου συμφέροντος, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να εξετάζουν αν θα διακυβευόταν κάποιος από τους στόχους εξυγίανσης σε περίπτωση που το ίδρυμα ή η οντότητα που βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης εκκαθαριζόταν υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Η δράση εξυγίανσης δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι αναγκαία για το δημόσιο συμφέρον αν, στην περίπτωση που το ίδρυμα ή η οντότητα εκκαθαριστεί υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, δεν διακυβεύεται κανένας από τους στόχους εξυγίανσης. Εάν η αρχή εξυγίανσης εκτιμά ότι διακυβεύεται τουλάχιστον ένας στόχος εξυγίανσης σε περίπτωση εκκαθάρισης υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, το αποτέλεσμα της εκτίμησης του δημόσιου συμφέροντος θα πρέπει να είναι αρνητικό μόνον όταν η εκκαθάριση υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας του ιδρύματος ή της οντότητας που βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης θα επιτύγχανε τους στόχους της εξυγίανσης όχι μόνο στον ίδιο βαθμό με την εξυγίανση, αλλά αποτελεσματικότερα.

(15)

Όταν ίδρυμα ή οντότητα που βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης δεν τίθεται υπό καθεστώς εξυγίανσης, θα πρέπει να εκκαθαρίζεται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται βάσει του εθνικού δικαίου. Οι διαδικασίες αυτές μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Μολονότι ενδείκνυται η παροχή επαρκούς ευελιξίας για τη χρήση των υφιστάμενων εθνικών διαδικασιών, ορισμένες πτυχές θα πρέπει να αποσαφηνιστούν προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα σχετικά ιδρύματα ή οι σχετικές οντότητες θα εξέλθουν από την αγορά.

(16)

Θα πρέπει να διασφαλίζεται ότι η αρμόδια αρχή ή η αρχή εξυγίανσης κινεί ή αιτείται την κίνηση διαδικασίας βάσει του εθνικού δικαίου για την εκκαθάριση ιδρύματος ή οντότητας που έχει διαπιστωθεί ότι βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης αλλά δεν έχει τεθεί υπό εξυγίανση. Όταν στο εθνικό δίκαιο προβλέπεται η δυνατότητα εθελούσιας εκκαθάρισης του ιδρύματος ή της οντότητας κατόπιν απόφασης των μετόχων, θα πρέπει ως επιλογή να παραμένει διαθέσιμη και η σχετική αρχή να έχει την εξουσία να ζητεί την κίνηση της εν λόγω διαδικασίας. Ωστόσο, θα πρέπει να διασφαλίζεται ότι, ελλείψει ταχείας δράσης εκ μέρους των μετόχων, δράση αναλαμβάνει η αρμόδια εθνική αρχή.

(17)

Θα πρέπει επίσης να προβλέπεται ότι το τελικό αποτέλεσμα των διαδικασιών εκκαθάρισης είναι ο τερματισμός των τραπεζικών δραστηριοτήτων ο οποίος επιφέρει και την έξοδο του ιδρύματος ή της οντότητας που βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης από την αγορά. Ανάλογα με το εφαρμοζόμενο εθνικό δίκαιο, το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους. Αυτοί μπορεί να περιλαμβάνουν την πώληση του συνόλου ή μερών του ιδρύματος ή της οντότητας, την πώληση συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων ή υποχρεώσεων, τη σταδιακή παύση των δραστηριοτήτων του/της, συμπεριλαμβανομένων των πληρωμών και της αποδοχής καταθέσεων, με σκοπό τη σταδιακή πώληση των περιουσιακών στοιχείων του/της για την επιστροφή των χρημάτων τους στους θιγόμενους πιστωτές. Για τον τερματισμό των τραπεζικών δραστηριοτήτων ενδέχεται επίσης να απαιτείται, μεταξύ άλλων, περιορισμός της έκδοσης νέων υποχρεώσεων ώστε να καλύπτονται μόνον οι ανάγκες αναχρηματοδότησης που προκύπτουν από υφιστάμενα περιουσιακά στοιχεία, προκειμένου να μην παραταθεί η ληκτότητα των υποχρεώσεων. Προκειμένου να βελτιωθεί η προβλεψιμότητα των διαδικασιών, η συγκεκριμένη έκβαση θα πρέπει να εξασφαλίζεται εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.

(18)

Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διαθέτουν την εξουσία ανάκλησης της άδειας ιδρύματος ή οντότητας με μόνη βάση ότι το ίδρυμα ή η οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης πλην όμως δεν έχει τεθεί υπό καθεστώς εξυγίανσης. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να μπορούν να ανακαλούν την άδεια με σκοπό τη στήριξη του στόχου της εκκαθάρισης του ιδρύματος ή της οντότητας σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, ιδίως σε περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι δυνατή η κίνηση των διαθέσιμων διαδικασιών δυνάμει του εθνικού δικαίου κατά τον χρόνο στον οποίο διαπιστώνεται ότι το ίδρυμα ή η οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων στις οποίες το ίδρυμα ή η οντότητα δεν χαρακτηρίζεται από φερεγγυότητα σε επίπεδο ισολογισμού. Προκειμένου να διασφαλιστεί περαιτέρω η δυνατότητα επίτευξης του στόχου της εκκαθάρισης του ιδρύματος ή της οντότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η ανάκληση της άδειας λειτουργίας από την αρμόδια αρχή περιλαμβάνεται επίσης στις ενδεχόμενες προϋποθέσεις κίνησης μίας τουλάχιστον από τις διαδικασίες που είναι διαθέσιμες δυνάμει του εθνικού δικαίου και ότι εφαρμόζεται σε ιδρύματα ή οντότητες που βρίσκονται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης πλην όμως δεν έχουν τεθεί υπό καθεστώς εξυγίανσης.

(19)

Με βάση την πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014 και των οδηγιών 2014/49/ΕΕ και 2014/59/ΕΕ, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν περαιτέρω οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να χορηγηθούν κατ’ εξαίρεση μέτρα προληπτικού χαρακτήρα που χαρακτηρίζονται ως έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη. Θα πρέπει να διασφαλιστεί η έγκαιρη λήψη των προληπτικών μέτρων. Επιπλέον, μέτρα αρωγής για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των φορέων διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων ή των συστημάτων εγγύησης περιουσιακών στοιχείων, μπορεί να αποδειχτούν αποτελεσματικά και αποδοτικά όσον αφορά την αντιμετώπιση των αιτιών πιθανών οικονομικών δυσχερειών που αντιμετωπίζουν τα ιδρύματα και οι οντότητες και την πρόληψη της πτώχευσής τους και, ως εκ τούτου, θα μπορούσαν να συνιστούν σχετικά προληπτικά μέτρα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι τα προληπτικά μέτρα μπορούν να λάβουν τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία.

(20)

Για τη διατήρηση της πειθαρχίας της αγοράς, την προστασία των δημόσιων πόρων και την αποφυγή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, τα προληπτικά μέτρα θα πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν εξαίρεση και να εφαρμόζονται μόνο για την αντιμετώπιση περιπτώσεων σοβαρών διαταραχών στην αγορά και για τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ιδίως σε περίπτωση συστημικής κρίσης. Επιπλέον, τα προληπτικά μέτρα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση ζημιών που έχουν επέλθει ή είναι πιθανό να επέλθουν. Το πιο αξιόπιστο μέσο για τον ποσοτικό προσδιορισμό των ζημιών που έχουν επέλθει ή είναι πιθανό να επέλθουν είναι ο έλεγχος της ποιότητας των περιουσιακών στοιχείων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών – ΕΑΤ), που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), ή τις εθνικές αρμόδιες αρχές. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να χρησιμοποιούν τον εν λόγω έλεγχο, ή κατά περίπτωση επιτόπιες επιθεωρήσεις, για να προσδιορίσουν ποσοτικά τις ζημίες που έχουν επέλθει ή είναι πιθανό να επέλθουν, όταν ο εν λόγω έλεγχος ή οι εν λόγω επιθεωρήσεις μπορούν να διενεργηθούν εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Όταν αυτό δεν είναι εφικτό, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να προσδιορίζουν ποσοτικά τις ζημίες που έχουν επέλθει ή είναι πιθανό να επέλθουν με τον πλέον αξιόπιστο τρόπο υπό τις επικρατούσες συνθήκες, με βάση, κατά περίπτωση, τον ισολογισμό του ιδρύματος ή της οντότητας, εφόσον αυτός συνάδει με τους εφαρμοστέους λογιστικούς κανόνες και τα εφαρμοστέα λογιστικά πρότυπα, κατ’ επιβεβαίωση ανεξάρτητου εξωτερικού ελεγκτή. Η εκτίμηση της φερεγγυότητας ιδρύματος ή οντότητας, για τους σκοπούς των μέτρων στήριξης με τη μορφή προληπτικής ανακεφαλαιοποίησης και κρατικών εγγυήσεων νεοεκδοθεισών υποχρεώσεων, θα πρέπει να βασίζεται σε μελλοντοστραφή αξιολόγηση του αν το ίδρυμα ή η οντότητα μπορεί να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 (11) ή στον κανονισμό (ΕΕ) 2019/2033 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12), καθώς και με την πρόσθετη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων που ορίζεται στην οδηγία 2013/36/ΕΕ ή στην οδηγία (ΕΕ) 2019/2034.

(21)

Σκοπός της προληπτικής ανακεφαλαιοποίησης είναι η στήριξη βιώσιμων ιδρυμάτων και οντοτήτων για τα οποία διαπιστώνεται ότι είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν προσωρινές δυσχέρειες στο εγγύς μέλλον και η αποτροπή περαιτέρω επιδείνωσης της κατάστασής τους. Για να αποφευχθεί η χορήγηση δημόσιων επιδοτήσεων σε επιχειρήσεις που είναι ήδη μη κερδοφόρες, δεν θα πρέπει να χορηγούνται προληπτικά μέτρα με τη μορφή απόκτησης μέσων ιδίων κεφαλαίων ή άλλων κεφαλαιακών μέσων ή μέσω μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία σε ποσό πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για την κάλυψη της έλλειψης κεφαλαίων που διαπιστώνεται στο δυσμενές σενάριο προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων ή ισοδύναμου ελέγχου. Για να διασφαλιστεί ότι θα υπάρξει εντέλει διακοπή της δημόσιας χρηματοδότησης, τα εν λόγω προληπτικά μέτρα θα πρέπει επίσης να είναι χρονικά περιορισμένα και να περιλαμβάνουν σαφές χρονοδιάγραμμα όσον αφορά τον τερματισμό τους («στρατηγική εξόδου από το μέτρο στήριξης»). Τα μέσα αόριστης διάρκειας, συμπεριλαμβανομένου του κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις και να υπόκεινται σε ορισμένα ποσοτικά όρια, δεδομένου ότι από τη φύση τους δεν είναι κατάλληλα για τη συμμόρφωση με τον όρο της προσωρινής ισχύος. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να ζητούν εφάπαξ σχέδιο αποκατάστασης από τα ιδρύματα και τις οντότητες που δεν συμμορφώνονται με τους όρους της στρατηγικής εξόδου από το μέτρο στήριξης. Για να διασφαλιστεί η έξοδος από την αγορά ιδρυμάτων ή οντοτήτων που αποδεικνύεται ότι δεν είναι βιώσιμα, η σχετική αρχή θα πρέπει να προσδιορίζει αν το ίδρυμα ή η οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης, όταν η αρμόδια αρχή δεν είναι ικανοποιημένη με το σχέδιο αποκατάστασης ή όταν το ίδρυμα ή η οντότητα δεν συμμορφώνεται με το σχέδιο αποκατάστασης.

(22)

Τα προληπτικά μέτρα θα πρέπει να περιορίζονται στο ποσό που θα χρειαζόταν το ίδρυμα ή η οντότητα για να διατηρήσει τη φερεγγυότητά του/της στην περίπτωση δυσμενούς σεναρίου προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων ή ισοδύναμου ελέγχου. Στην περίπτωση προληπτικών μέτρων με τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, το ίδρυμα ή η οντότητα που τα λαμβάνει θα πρέπει να είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει το χορηγούμενο ποσό για την κάλυψη ζημιών από τα μεταβιβασθέντα περιουσιακά στοιχεία ή σε συνδυασμό με απόκτηση κεφαλαιακών μέσων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν σημειώνεται υπέρβαση του συνολικού ποσού του διαπιστωθέντος ελλείμματος. Είναι επίσης αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι τα προληπτικά μέτρα με τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία συμμορφώνονται με τους ισχύοντες κανόνες και τις βέλτιστες πρακτικές για τις κρατικές ενισχύσεις, ότι αποκαθιστούν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ιδρύματος ή της οντότητας, ότι η κρατική ενίσχυση περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο και ότι αποφεύγονται οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Για τους λόγους αυτούς, οι οικείες αρχές θα πρέπει, στην περίπτωση προληπτικών μέτρων με τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, να λαμβάνουν υπόψη τις ειδικές κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένων του σχεδίου στρατηγικής της Επιτροπής για τη σύσταση εθνικών εταιρειών διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων και της ανακοίνωσης της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2020, σχετικά με την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων μετά την πανδημία της COVID-19. Τα προληπτικά μέτρα με τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία θα πρέπει επίσης να υπόκεινται πάντοτε στον επιτακτικό όρο ότι είναι προσωρινά. Οι δημόσιες εγγυήσεις που χορηγούνται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα σε σχέση με τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία του οικείου ιδρύματος ή της οικείας οντότητας αναμένεται ότι θα εξασφαλίζουν καλύτερη συμμόρφωση με τον εν λόγω όρο από ό,τι οι μεταβιβάσεις των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων σε οντότητα υποστηριζόμενη από το δημόσιο.

(23)

Για να καλυφθούν οι σοβαρές παραβάσεις των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν περαιτέρω οι προϋποθέσεις βάσει των οποίων διαπιστώνεται ότι οι εταιρείες συμμετοχών βρίσκονται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης. Η παράβαση των εν λόγω απαιτήσεων από εταιρεία συμμετοχών θα πρέπει να θεωρείται σοβαρή όταν το είδος και η έκταση της παράβασης είναι συγκρίσιμη με παράβαση η οποία, εάν είχε διαπραχθεί από πιστωτικό ίδρυμα, θα δικαιολογούσε την ανάκληση της άδειας λειτουργίας από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.

(24)

Τα κράτη μέλη ενδέχεται να διαθέτουν, βάσει της εθνικής νομοθεσίας τους, εξουσίες αναστολής υποχρεώσεων πληρωμής ή παράδοσης οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν επιλέξιμες καταθέσεις. Όταν η αναστολή υποχρεώσεων πληρωμής ή παράδοσης δεν έχει άμεση σχέση με την οικονομική κατάσταση του πιστωτικού ιδρύματος, οι καταθέσεις δεν ενδέχεται να μην είναι διαθέσιμες για τους σκοπούς της οδηγίας 2014/49/ΕΕ. Συνεπεία της αναστολής, οι καταθέτες ενδέχεται να μην μπορούν να έχουν πρόσβαση στις καταθέσεις τους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης των καταθετών στον τραπεζικό τομέα και της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι καταθέτες έχουν πρόσβαση σε ενδεδειγμένο ημερήσιο ποσό από τις καταθέσεις τους για την κάλυψη, ειδικότερα, του κόστους ζωής, σε περίπτωση που δεν έχουν πρόσβαση στις καταθέσεις τους λόγω αναστολής πληρωμών για λόγους που δεν έχουν ως αποτέλεσμα την εκταμίευση των καταθέσεων. Η διαδικασία αυτή θα πρέπει να έχει έκτακτο χαρακτήρα, τα δε κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι καταθέτες έχουν πρόσβαση σε ενδεδειγμένα ημερήσια ποσά.

(25)

Για να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου, και δεδομένης της δυνητικής σημασίας υποχρεώσεων που θα προκύψουν από αβέβαια γεγονότα στο μέλλον, συμπεριλαμβανομένης της έκβασης δικαστικών διαφορών που εκκρεμούν κατά τον χρόνο της εξυγίανσης, είναι αναγκαίο να καθοριστεί η δέουσα μεταχείριση των εν λόγω υποχρεώσεων για τους σκοπούς της εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα. Οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να κάνουν διάκριση μεταξύ υποχρεώσεων, αβέβαιου μεν χρόνου και ποσού, οι οποίες όμως βασίζονται σε παρούσες οφειλές που προκύπτουν από παρελθόντα γεγονότα και θα οδηγήσουν σε ζημία, και υποχρεώσεων που ενδέχεται να προκύψουν στο μέλλον αλλά δεν θα οδηγήσουν σε ζημία ή που ενδέχεται να προκύψουν στο μέλλον μόνον εάν επέλθει αβέβαιο γεγονός.

(26)

Θα πρέπει επίσης να διευκρινιστεί ότι οι υποχρεώσεις αβέβαιου χρόνου και ποσού, όταν οι εν λόγω υποχρεώσεις βασίζονται σε παρούσες οφειλές που προκύπτουν από παρελθόντα γεγονότα και θα οδηγήσουν σε ζημία, πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζονται άλλες υποχρεώσεις. Οι εν λόγω υποχρεώσεις θα πρέπει να μπορούν να υπόκεινται σε αναδιάρθρωση παθητικού, εκτός εάν πληρούν ένα από τα ειδικά κριτήρια για την εξαίρεσή τους από το πεδίο εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα. Δεδομένης της ενδεχόμενης σημασίας των εν λόγω υποχρεώσεων για την εξυγίανση, και για να εξασφαλιστεί βεβαιότητα κατά την εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι αποτελούν μέρος των υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεων και ότι, ως εκ τούτου, θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε αυτές το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σε υποχρεώσεις αβέβαιου χρόνου ή ποσού, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να έχει την εξουσία να μειώνει, μεταξύ άλλων και να μηδενίζει, το οφειλόμενο κεφάλαιο σε σχέση με τέτοιες υποχρεώσεις και να μετατρέπει τις εν λόγω υποχρεώσεις σε μετοχές ή άλλα μέσα ιδιοκτησίας. Ωστόσο, η μείωση ή η μετατροπή μπορεί να παράγει αποτελέσματα μόνον εάν και όταν προσδιοριστεί οριστικά από άποψη χρόνου και ποσού η υποχρέωση αβέβαιου χρόνου ή ποσού.

(27)

Είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται ότι υποχρέωση που θα μπορούσε να προκύψει από αβέβαιο γεγονός στο μέλλον ή υποχρέωση αβέβαιου χρόνου ή ποσού η οποία βασίζεται σε παρούσα οφειλή κατά τον χρόνο της εξυγίανσης δεν θίγει την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής εξυγίανσης και ιδίως του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, ο εκτιμητής θα πρέπει, στο πλαίσιο της αποτίμησης για τους σκοπούς της εξυγίανσης, να προβαίνει σε εκτίμηση των εν λόγω υποχρεώσεων και να προσδιορίζει ποσοτικά, όσο μπορεί καλύτερα, τη δυνητική αξία τους. Για να διασφαλιστεί ότι, μετά τη διαδικασία εξυγίανσης, το ίδρυμα ή η οντότητα μπορεί να διατηρήσει επαρκή επίπεδα εμπιστοσύνης της αγοράς για κατάλληλο χρονικό διάστημα, ο εκτιμητής θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την εν λόγω δυνητική αξία κατά τον καθορισμό του ποσού κατά το οποίο πρέπει να απομειωθούν ή να μετατραπούν οι υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις ώστε να αποκατασταθούν οι δείκτες κεφαλαίου του υπό εξυγίανση ιδρύματος. Ειδικότερα, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να εφαρμόζει τις οικείες εξουσίες μετατροπής σε υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις στον βαθμό που απαιτείται για να διασφαλιστεί ότι η ανακεφαλαιοποίηση του υπό εξυγίανση ιδρύματος επαρκεί για την κάλυψη δυνητικών ζημιών που ενδέχεται να προκληθούν από υποχρέωση που μπορεί να προκύψει στο μέλλον λόγω αβέβαιου γεγονότος ή που βασίζεται σε παρούσα οφειλή αλλά διέπεται από αβεβαιότητα από άποψη χρόνου ή ποσού. Κατά την εκτίμηση του ποσού που πρέπει να απομειωθεί ή να μετατραπεί, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να εξετάζει προσεκτικά τον αντίκτυπο της δυνητικής ζημίας στο υπό εξυγίανση ίδρυμα με βάση διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας εκδήλωσης του γεγονότος, του χρονικού πλαισίου για την εκδήλωσή του και του ποσού της υποχρέωσης.

(28)

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μετά την παροχή συνεισφοράς από τη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης έως το 5 % των συνολικών υποχρεώσεων του ιδρύματος ή της οντότητας, συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων, οι αρχές εξυγίανσης είναι σε θέση να χρησιμοποιούν πρόσθετες πηγές χρηματοδότησης για να στηρίξουν περαιτέρω την οικεία δράση εξυγίανσης. Θα πρέπει να διευκρινιστεί σαφέστερα σε ποιες περιπτώσεις η χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης θα μπορούσε να παρέχει περαιτέρω στήριξη όταν όλες οι υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις που δεν είναι επιλέξιμες καταθέσεις, με σειρά κατάταξης χαμηλότερη από εκείνη των μη καλυπτόμενων καταθέσεων φυσικών προσώπων και πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, και που δεν εξαιρούνται κατά διακριτική ευχέρεια από τη διάσωση με ίδια μέσα, έχουν απομειωθεί ή μετατραπεί πλήρως.

(29)

Οι καταθέσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστούν επιλέξιμες υποχρεώσεις μπορούν να χρησιμοποιούνται με στόχο τη συμμόρφωση με την EAIKEY. Ωστόσο, δεδομένου του ειδικού χαρακτήρα των καταθέσεων, καθώς και του ρόλου που διαδραματίζουν στην πραγματική οικονομία και στη διατήρηση της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα, η συμπερίληψή τους στο φάσμα των υποχρεώσεων που χρησιμοποιούνται για την εκπλήρωση της EAIKEY θα πρέπει να υπόκειται σε αυστηρότερες απαιτήσεις, δεδομένου ότι οι πόροι που είναι επιλέξιμοι για την κάλυψη της EAIKEY θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούνται στο σύνολό τους για την κάλυψη των ζημιών και τη συμβολή στην ανακεφαλαιοποίηση ενός πιστωτικού ιδρύματος στην περίπτωση πτώχευσής του. Πρώτον, όπως ισχύει και με τους υφιστάμενους κανόνες, δεν θα πρέπει να είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται για την κάλυψη της EAIKEY καταθέσεις φυσικών προσώπων ή πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Δεύτερον, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι καταθέσεις που παρέχουν στον κάτοχό τους δικαίωμα πρόωρης εξόφλησης δεν μπορούν να είναι επιλέξιμες για την κάλυψη της EAIKEY, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων εκείνων στις οποίες οι συμβατικές διατάξεις προβλέπουν ότι η πρόωρη εξόφληση υπόκειται στην καταβολή χρηματικής ποινής. Τρίτον, για να διασφαλίζεται η διαφάνεια και να ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι που απορρέουν από την ακατάλληλη τοποθέτηση τέτοιων καταθέσεων, οι σχετικές συμβατικές διατάξεις θα πρέπει να αναφέρονται ρητά στην πρόθεση του πιστωτικού ιδρύματος να χρησιμοποιήσει τις εν λόγω καταθέσεις για τη συμμόρφωση με τη EAIKEY, καθώς και στο γεγονός ότι δεν θεωρούνται επιλέξιμες καταθέσεις και ότι, ως εκ τούτου, κανένα μέρος της εν λόγω κατάθεσης δεν θα επιστραφεί από το ΣΕΚ σε περίπτωση μη διαθεσιμότητας. Τέταρτον, η χρήση καταθέσεων στην EAIKEY δεν θα πρέπει, κατά κανόνα, να επιτρέπεται, εκτός εάν οι αρχές εξυγίανσης έχουν προηγουμένως επιτρέψει τη συμπερίληψή τους στους επιλέξιμους για την EAIKEY πόρους βασιζόμενες στην εκτίμηση ότι οι εν λόγω καταθέσεις δεν θα χρειαστεί να προστατευτούν από την ανάληψη ζημιών σε περίπτωση εξυγίανσης και δεν θα δημιουργήσουν ουσιαστικό εμπόδιο στη δυνατότητα εξυγίανσης. Οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να είναι σε θέση να επιτρέπουν τη χρήση καταθέσεων για την κάλυψη της EAIKEY σε γενική βάση για κάθε οντότητα εξυγίανσης, χωρίς ξεχωριστή αξιολόγηση κάθε κατάθεσης, καθώς και να περιορίζουν σε καθορισμένα ποσά τη συμπερίληψη καταθέσεων για την κάλυψη της EAIKEY. Οι δομημένες καταθέσεις, παρότι αποτελούν υποχρεώσεις με ενσωματωμένα παράγωγα, μπορούν επίσης να θεωρηθούν επιλέξιμες υποχρεώσεις πιστωτικού ιδρύματος, υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι άλλες προϋποθέσεις.

(30)

Προκειμένου να αποφεύγονται φαινόμενα κατακρήμνισης, είναι αναγκαίο να γίνεται αποδοχή του προϋφιστάμενου καθεστώτος για υφιστάμενες καταθέσεις που θεωρούνται επιλέξιμες υποχρεώσεις. Για τις καταθέσεις που έχουν ληφθεί πριν από τις 12 Μαΐου 2028, θα πρέπει να αρθούν τα νέα κριτήρια επιλεξιμότητας. Η εξαίρεση θα πρέπει να λήγει στις 11 Μαΐου 2029.

(31)

Με τους κανονισμούς (ΕΕ) 2019/876 (13) και (ΕΕ) 2019/877 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) και την οδηγία (ΕΕ) 2019/879 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) ενσωματώθηκαν στο δίκαιο της Ένωσης οι διεθνείς όροι λειτουργίας της συνολικής ικανότητας απορρόφησης ζημιών (ΣΙΑΖ), που δημοσιεύθηκαν από το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στις 9 Νοεμβρίου 2015 («πρότυπο ΣΙΑΖ»), για τις παγκόσμιες συστημικώς σημαντικές τράπεζες, οι οποίες αναφέρονται στο δίκαιο της Ένωσης ως παγκόσμια συστημικώς σημαντικά ιδρύματα (G-SII). Με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/877 και την οδηγία (ΕΕ) 2019/879 τροποποιήθηκε επίσης η EAIKEY που ορίζεται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014. Είναι αναγκαίο οι προβλεπόμενες στην οδηγία 2014/59/ΕΕ διατάξεις σχετικά με την EAIKEY να ευθυγραμμίζονται με την εφαρμογή του προτύπου ΣΙΑΖ για τα G-SII όσον αφορά ορισμένες υποχρεώσεις οι οποίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται για την κάλυψη του μέρους της EAIKEY που θα πρέπει να καλύπτεται με ίδια κεφάλαια και άλλες υποχρεώσεις μειωμένης εξασφάλισης. Ειδικότερα, οι υποχρεώσεις που έχουν την ίδια κατάταξη με ορισμένες εξαιρούμενες υποχρεώσεις θα πρέπει να περιλαμβάνονται στα ίδια κεφάλαια και στα επιλέξιμα μέσα μειωμένης εξασφάλισης των οντοτήτων εξυγίανσης, όταν το ποσό των εν λόγω εξαιρούμενων υποχρεώσεων στον ισολογισμό της οντότητας εξυγίανσης δεν υπερβαίνει το 5 % του ποσού των ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων της οντότητας εξυγίανσης και όταν από τη συμπερίληψη αυτή δεν προκύπτουν κίνδυνοι που σχετίζονται με την αρχή περί μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών.

(32)

Για ορισμένες οντότητες εξυγίανσης, η προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης που προβλέπεται στο σχέδιο εξυγίανσης ή στο σχέδιο εξυγίανσης ομίλου βασίζεται πρωτίστως στη μεταβίβαση των δραστηριοτήτων του υπό εξυγίανση ιδρύματος σε ιδιώτη αγοραστή ή σε μεταβατικό ίδρυμα. Στις περιπτώσεις αυτές, είναι πιθανό να ζητηθεί από το ΣΕΚ να συνεισφέρει στη δράση εξυγίανσης, ενδεχομένως για να διασφαλιστεί η προστασία ορισμένων καταθέσεων που δεν καλύπτονται από το ΣΕΚ. Ως εκ τούτου, για να ελαχιστοποιηθεί ο ηθικός κίνδυνος, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η EAIKEY για την οικεία οντότητα εξυγίανσης δεν θα πρέπει να καθορίζεται σε επίπεδο χαμηλότερο από ορισμένα όρια, όταν το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει την εφαρμογή του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος και την έξοδο της οντότητας εξυγίανσης από την αγορά. Όταν η εφαρμογή των κανόνων για τη βαθμονόμηση της EAIKEY συνεπάγεται ποσό υψηλότερο από τα εν λόγω όρια, θα πρέπει να υπερισχύει το εν λόγω υψηλότερο ποσό. Τα όρια αυτά δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται στην EAIKEY που καθορίζεται για οντότητες εξυγίανσης των οποίων η προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης συνίσταται στην εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα για την ανακεφαλαιοποίησή τους σε βαθμό που αρκεί για την αποκατάσταση της ικανότητάς τους να συνεχίσουν να ασκούν τις δραστηριότητες για τις οποίες έχουν λάβει άδεια, ακόμη και όταν η προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης προβλέπει την εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σε συνδυασμό με άλλα εργαλεία εξυγίανσης, τα οποία χρησιμοποιούνται επικουρικά.

(33)

Η οδηγία 2014/59/ΕΕ δεν περιλαμβάνει ειδικούς κανόνες σχετικά με μεταβατικές ρυθμίσεις και ενδιάμεσα επίπεδα-στόχους για την κάλυψη της EAIKEY μετά το 2024. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες τα ιδρύματα ή οι οντότητες δεν θα πρέπει να υποχρεώνονται σε άμεση συμμόρφωση με υψηλότερη EAIKEY που καθορίζει η αρχή εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων στις οποίες η αύξηση της EAIKEY προκύπτει από ουσιώδεις αλλαγές στο ίδρυμα ή την οντότητα λόγω, για παράδειγμα, συγχωνεύσεων ή εξαγορών, ή από αλλαγές στην προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης. Ειδικότερα, όταν αλλάζει η προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης και, από εκκαθάριση υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, εφαρμόζεται δράση εξυγίανσης, το ίδρυμα ή η οντότητα ενδέχεται να μην είναι σε θέση αμέσως να καλύψει πλήρως την EAIKEY, όπως έχει οριστεί από την αρχή εξυγίανσης. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ανατεθεί στις αρχές εξυγίανσης η εξουσία να καθορίζουν κατάλληλες μεταβατικές περιόδους για τη συμμόρφωση με την EAIKEY. Επιπλέον, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να έχουν την εξουσία να καθορίζουν δεσμευτικά ενδιάμεσα επίπεδα-στόχους για τα εν λόγω ιδρύματα ή τις εν λόγω οντότητες, ώστε να διασφαλίζεται ότι συγκεντρώνουν τους επιλέξιμους για την EAIKEY πόρους τους με ενδεδειγμένο τρόπο. Για την προστασία των εύλογων προσδοκιών, οι μεταβατικές περίοδοι που είχαν καθοριστεί προηγουμένως από τις αρχές εξυγίανσης βάσει των κανόνων που ίσχυαν κατά τη σχετική ημερομηνία δεν θα πρέπει να επηρεαστούν από τους νέους κανόνες.

(34)

Τα ιδρύματα και οι οντότητες υποχρεούνται να περιλαμβάνουν συμβατική αναγνώριση των αποτελεσμάτων του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σε συμφωνίες ή μέσα που δημιουργούν υποχρεώσεις οι οποίες διέπονται από το δίκαιο τρίτων χωρών, εκτός εάν αυτό είναι νομικά ή άλλως ανέφικτο. Ωστόσο, η πείρα που αποκομίσθηκε κατά την εφαρμογή του πλαισίου εξυγίανσης έχει δείξει ότι οι απαιτήσεις για τους εν λόγω όρους περί συμβατικής αναγνώρισης της διάσωσης με ίδια μέσα, καθώς και η διαδικασία κοινοποίησης και αξιολόγησης του ανέφικτου της συμπερίληψης τέτοιων όρων, είναι αδικαιολόγητα ευρείες, πολύπλοκες και επαχθείς προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος διασφάλισης της δυνατότητας εξυγίανσης των ιδρυμάτων που ενδέχεται να υπαχθούν σε δράση εξυγίανσης. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να περιοριστεί το πεδίο εφαρμογής της απαίτησης στα μέσα ιδίων κεφαλαίων και στις υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις, εξαιρώντας έτσι, ιδίως, τις συμβάσεις οι οποίες δημιουργούν υποχρεώσεις που ενδέχεται να προκύψουν στο μέλλον από αβέβαιο γεγονός. Επιπλέον, για το φάσμα των ιδρυμάτων και των οντοτήτων που υπόκεινται στην απαίτηση θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η προβλεπόμενη στο σχέδιο εξυγίανσης στρατηγική. Για τον λόγο αυτόν, οι οντότητες εκκαθάρισης και οι θυγατρικές οντοτήτων εξυγίανσης που δεν είναι οι ίδιες οντότητες εξυγίανσης δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να περιλαμβάνουν στις συμβάσεις τους τον όρο περί αναγνώρισης της διάσωσης με ίδια μέσα, εκτός εάν το απαιτήσει η αρχή εξυγίανσης. Τέλος, ενώ δεν απαιτούνται προσαρμογές όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους γίνεται επίκληση του ανέφικτου της συμπερίληψης του όρου περί αναγνώρισης της διάσωσης με ίδια μέσα στις συμβάσεις ιδρυμάτων και οντοτήτων, θα πρέπει να απλουστευτεί η διαδικασία αναφοράς τέτοιων καταστάσεων από τα ιδρύματα και τις οντότητες στην αρχή εξυγίανσης και να ενσωματωθεί στην ετήσια υποβολή εκθέσεων για τους σκοπούς της κατάρτισης του σχεδίου εξυγίανσης.

(35)

Για τη διευκόλυνση του σχεδιασμού της εξυγίανσης, της αξιολόγησης της δυνατότητας εξυγίανσης και της άσκησης της εξουσίας για την αντιμετώπιση ή την εξάλειψη των εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης, καθώς και για την προώθηση της ανταλλαγής πληροφοριών, η αρχή εξυγίανσης ιδρύματος με σημαντικά υποκαταστήματα σε άλλα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορεί να συστήσει σώμα εξυγίανσης, στο οποίο θα προεδρεύει.

(36)

Δεδομένου ότι η παροχή πληροφοριών σχετικά με τον συγκεντρωτικό αριθμό των πελατών για τους οποίους ένα ίδρυμα ή μια οντότητα είναι ο μόνος ή ο κυριότερος τραπεζικός εταίρος, οι οποίες τηρούνται από τους κεντρικούς αυτοματοποιημένους μηχανισμούς που έχουν συσταθεί σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2015/849 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16), μπορεί να είναι αναγκαία και αναλογική για τη διενέργεια της εκτίμησης του δημόσιου συμφέροντος, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν τις εν λόγω πληροφορίες κατά περίπτωση. Θα πρέπει επίσης να προσδιοριστεί το ακριβές χρονοδιάγραμμα της έμμεσης πρόσβασης των αρχών εξυγίανσης σε πληροφορίες.

(37)

Υπάρχουν αλληλεπιδράσεις μεταξύ του πλαισίου για την εξυγίανση και του πλαισίου για την κατάχρηση της αγοράς. Ειδικότερα, ενώ οι δράσεις που αναλαμβάνονται κατά την εξυγίανση ή κατά την προετοιμασία ενόψει της εξυγίανσης ενδέχεται να χαρακτηριστούν προνομιακές πληροφορίες βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17), η πρόωρη δημοσιοποίησή τους μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη διαδικασία εξυγίανσης. Όταν οι δράσεις αυτές αποτελούν ενδιάμεσα στάδια μιας παρατεταμένης διαδικασίας, δεν απαιτείται άμεση δημοσιοποίηση βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014. Σε άλλες περιπτώσεις, τα ιδρύματα ή οι οντότητες είναι σε θέση να λάβουν μέτρα για την αντιμετώπιση του εν λόγω ζητήματος καθυστερώντας τη δημοσιοποίηση προνομιακών πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 4 ή 5 του εν λόγω κανονισμού. Ωστόσο, κατά τον χρόνο της εξυγίανσης ή της προετοιμασίας ενόψει της εξυγίανσης ενδέχεται να μην υπάρχουν πάντοτε τα κατάλληλα κίνητρα ώστε το υπό εξυγίανση ίδρυμα να αναλάβει την πρωτοβουλία υποβολής τέτοιου αιτήματος. Για την αποφυγή τέτοιων καταστάσεων, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να έχουν την εξουσία να απαιτούν από ίδρυμα ή οντότητα να διασφαλίζει την εμπιστευτικότητα των προνομιακών πληροφοριών σχετικά με την προετοιμασία για εξυγίανση και τη διαδικασία εξυγίανσης ή την απομείωση και τη μετατροπή, εφόσον το κρίνουν αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων εξυγίανσης. Τα ιδρύματα και οι οντότητες θα πρέπει να υποχρεούνται να δημοσιοποιούν τις εν λόγω προνομιακές πληροφορίες σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 596/2014 μόνον αφού ενημερωθούν από την αρχή εξυγίανσης ότι η διασφάλιση της εμπιστευτικότητας δεν είναι πλέον αναγκαία για την επίτευξη των στόχων της εξυγίανσης. Ωστόσο, όταν δεν διασφαλίζεται πλέον η εμπιστευτικότητα, θα πρέπει να απαιτείται η δημοσιοποίηση των προνομιακών πληροφοριών από τα ιδρύματα και τις οντότητες το συντομότερο δυνατό.

(38)

Θα πρέπει επίσης να διατηρηθεί επαρκής σύνδεση μεταξύ καταβολών και επιδόσεων σε περίπτωση εξυγίανσης, ιδίως όταν οι ζημίες είναι πιθανό να μετακυλιστούν στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης. Στις περιπτώσεις αυτές, τυχόν μεταβλητές αποδοχές των μελών του διοικητικού οργάνου και των ανώτατων διοικητικών στελεχών τού υπό εξυγίανση ιδρύματος που δεν έχουν καταβληθεί ή δεν έχουν εκχωρηθεί θα πρέπει να ακυρώνονται. Εκτός εάν ένα μέλος του διοικητικού οργάνου ή ένα ανώτατο διοικητικό στέλεχος αποδείξει ότι δεν συμμετείχε ή δεν ήταν υπεύθυνο για τη συμπεριφορά που οδήγησε ή συνέβαλε στην πτώχευση του υπό εξυγίανση ιδρύματος, οι μεταβλητές αποδοχές που εκχωρήθηκαν ή καταβλήθηκαν κατά τους 24 μήνες που προηγήθηκαν της απόφασης για ανάληψη δράσης εξυγίανσης θα πρέπει να επιστρέφονται.

(39)

Μετά την αρχική περίοδο συγκέντρωσης πόρων για τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης κατά τα προβλεπόμενα στην οδηγία 2014/59/ΕΕ, τα αντίστοιχα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα τους ενδέχεται να υποστούν ελαφρά μείωση κάτω από το επίπεδο-στόχο τους, ιδίως λόγω της αύξησης των καλυπτόμενων καταθέσεων. Επομένως, το ποσό των εκ των προτέρων συνεισφορών που ενδέχεται να εισπραχθούν υπό τις συνθήκες αυτές είναι πιθανό να είναι μικρό. Ως εκ τούτου είναι δυνατό, σε μερικά έτη, το ποσό των εν λόγω εκ των προτέρων συνεισφορών να μην είναι πλέον σύμμετρο προς το κόστος της είσπραξης των εν λόγω συνεισφορών. Συνεπώς, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να μπορούν να αναβάλουν την είσπραξη των εκ των προτέρων συνεισφορών για έως και τρία έτη, έως ότου το προς είσπραξη ποσό ανέλθει σε ποσό ανάλογο προς το κόστος της διαδικασίας είσπραξης, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω αναβολή δεν επηρεάζει ουσιωδώς την ικανότητα των αρχών εξυγίανσης να χρησιμοποιούν τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης.

(40)

Οι αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής αποτελούν μία από τις συνιστώσες των διαθέσιμων χρηματοδοτικών μέσων των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι περιστάσεις υπό τις οποίες μπορούν να εισπραχθούν οι εν λόγω δεσμεύσεις πληρωμής. Σε περίπτωση που μια οντότητα παύσει να υπόκειται στην υποχρέωση καταβολής συνεισφορών σε χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης μετά από απόφαση παραίτησης από την άδειά της, η αμετάκλητη δέσμευση πληρωμής θα πρέπει να ακυρώνεται. Για να διασφαλιστεί ότι η ακύρωση της αμετάκλητης δέσμευσης πληρωμής δεν οδηγεί σε κατάσταση κατά την οποία τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα στη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης μειώνονται κάτω από το επίπεδο που η αρχή εξυγίανσης κρίνει επαρκές, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να έχει την εξουσία να καθορίζει συνεισφορά την οποία θα πρέπει να υποχρεούται να καταβάλει η σχετική οντότητα. Στην απόφασή της, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη την ανάγκη διατήρησης ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ όλων των συμμετεχόντων ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένης της οντότητας που παύει να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Η αρχή εξυγίανσης οφείλει να παρέχει αναλυτική αιτιολόγηση της απόφασής της και να κοινοποιεί την εν λόγω απόφαση, συμπεριλαμβανομένης της αιτιολόγησής της, στην ετήσια έκθεσή της. Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη διαφάνεια και βεβαιότητα όσον αφορά το μερίδιο των αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμής στο συνολικό ποσό των εκ των προτέρων συνεισφορών που θα συγκεντρωθούν, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να καθορίζει το εν λόγω μερίδιο σε ετήσια βάση, με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων ορίων. Η αρμόδια αρχή θα πρέπει να επιδιώκει να διασφαλίσει ότι μετριάζεται κάθε επίδραση των αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμής που ενισχύει τις κυκλικές τάσεις ανάλογα με τη λογιστική αντιμετώπισή τους.

(41)

Το μέγιστο ετήσιο ποσό των έκτακτων εκ των υστέρων συνεισφορών στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης που επιτρέπεται να εισπραχθεί περιορίζεται επί του παρόντος στο τριπλάσιο του ποσού των εκ των προτέρων συνεισφορών. Μετά την αρχική περίοδο συγκέντρωσης πόρων που προβλέπεται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ, οι εν λόγω εκ των προτέρων συνεισφορές θα εξαρτώνται, σε περιστάσεις πλην των περιστάσεων χρήσης των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης, μόνον από διακυμάνσεις του επιπέδου των καλυπτόμενων καταθέσεων και, ως εκ τούτου, είναι πιθανό να μειωθούν. Ο καθορισμός του μέγιστου ποσού των έκτακτων εκ των υστέρων συνεισφορών με βάση τις εκ των προτέρων συνεισφορές θα μπορούσε επομένως να έχει ως αποτέλεσμα τον δραστικό περιορισμό της δυνατότητας των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης να εισπράττουν εκ των υστέρων συνεισφορές, μειώνοντας έτσι την ικανότητά τους για ανάληψη δράσης. Για να αποφευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, θα πρέπει να προβλεφθεί διαφορετικό όριο και το μέγιστο ποσό έκτακτων εκ των υστέρων συνεισφορών που επιτρέπεται να εισπραχθεί θα πρέπει να οριστεί στο τριπλάσιο του ενός όγδοου του επιπέδου-στόχου της σχετικής χρηματοδοτικής ρύθμισης εξυγίανσης.

(42)

Η οδηγία 2014/59/ΕΕ εναρμόνισε εν μέρει την κατάταξη των καταθέσεων βάσει των εθνικών νομοθετικών ρυθμίσεων που διέπουν τις κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Οι σχετικοί κανόνες προέβλεπαν κατάταξη των καταθέσεων σε τρεις κατηγορίες, βάσει της οποίας οι καλυπτόμενες καταθέσεις είχαν την ύψιστη προτεραιότητα, έπονταν δε οι επιλέξιμες καταθέσεις φυσικών προσώπων και πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων πέραν του επιπέδου κάλυψης. Οι λοιπές καταθέσεις, ήτοι οι καταθέσεις μεγάλων εταιρειών που υπερβαίνουν το επίπεδο κάλυψης και καταθέσεις οι οποίες δεν είναι επιλέξιμες για επιστροφή από το ΣΕΚ, έπρεπε να έχουν χαμηλότερη προτεραιότητα, πλην όμως η θέση τους δεν εναρμονιζόταν με άλλον τρόπο. Τέλος, οι απαιτήσεις των ΣΕΚ τύγχαναν της ίδιας ύψιστης προτεραιότητας με τις καλυπτόμενες καταθέσεις. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι αυτή η μερική εναρμόνιση δεν είναι η βέλτιστη λύση για την προστασία των καταθετών. Η μερική εναρμόνιση έχει επιφέρει διαφορές στη μεταχείριση των λοιπών καταθετών στα κράτη μέλη, ειδικότερα καθώς ολοένα και περισσότερα κράτη μέλη αποφάσισαν να χορηγήσουν επίσης νόμιμη προτεραιότητα σε εναπομένουσες καταθέσεις. Οι διαφορές αυτές έχουν επίσης δημιουργήσει δυσκολίες κατά τον καθορισμό του αντιπαραδείγματος αφερεγγυότητας για τους διασυνοριακούς ομίλους κατά τις αποτιμήσεις στο πλαίσιο της εξυγίανσης. Επιπλέον, η έλλειψη γενικής προτίμησης των καταθετών ενδέχεται να δημιουργήσει προβλήματα ως προς την τήρηση της αρχής περί μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών, ειδικότερα όταν οι καταθέσεις η προτεραιότητα των οποίων δεν έχει εναρμονιστεί με την οδηγία 2014/59/ΕΕ κατατάσσονται στο ίδιο επίπεδο με τις απαιτήσεις με εξοφλητική προτεραιότητα. Επομένως, η κατάταξη των καταθέσεων στην τρέχουσα ιεράρχηση των απαιτήσεων θα πρέπει να τροποποιηθεί.

(43)

Η κατάταξη των καταθέσεων θα πρέπει να εναρμονιστεί πλήρως μέσω της εφαρμογής γενικής προτίμησης των καταθετών, στην οποία όλες οι καταθέσεις επωφελούνται από υψηλότερη σειρά κατάταξης σε σχέση με τις κοινές μη εξασφαλισμένες απαιτήσεις, με περιορισμένες προσδοκίες. Η γενική προτίμηση των καταθετών θα συμβάλει στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης των καταθετών και στην περαιτέρω αποφυγή του κινδύνου μαζικών αναλήψεων καταθέσεων. Η ενίσχυση της προστασίας των καταθετών ευθυγραμμίζεται επίσης με τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν οι καταθέσεις στην πραγματική οικονομία, δεδομένου ότι αποτελούν το κυριότερο εργαλείο αποταμιεύσεων και πληρωμών, καθώς και στην τραπεζική δραστηριότητα, στην οποία οι καταθέσεις αποτελούν σημαντική πηγή χρηματοδότησης και βασικό παράγοντα της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα, η οποία αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε περιόδους πιέσεων στην αγορά. Επιπλέον, η γενική προτίμηση των καταθετών βελτιώνει τη δυνατότητα εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς αυξάνει τη δυνατότητά τους να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις για την πρόσβαση στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης και μειώνει το ποσό της χρηματοδότησης που απαιτείται από τις εν λόγω ρυθμίσεις, λόγω του χαμηλότερου κινδύνου παραβίασης της αρχής περί μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών κατά τη διάσωση με ίδια μέσα κοινών μη εξασφαλισμένων οφειλών. Ειδικότερα, η αφαίρεση των καταθέσεων από την κατηγορία αφερεγγυότητας των κοινών μη εξασφαλισμένων απαιτήσεων θα αυξήσει τη δυνατότητα να χρησιμοποιούνται εναπομένουσες κοινές μη εξασφαλισμένες απαιτήσεις για διάσωση με ίδια μέσα μέσω της ελαχιστοποίησης του κινδύνου παραβιάσεων της αρχής περί μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών. Μέσω της μείωσης της πιθανότητας απομείωσης ή μετατροπής των καταθέσεων προκειμένου να διασφαλιστεί πρόσβαση στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης, η γενική προτίμηση των καταθετών θα συμβάλει ώστε το εργαλείο της διάσωσης με ίδια μέσα να καταστεί πιο αποτελεσματικό και πιο αξιόπιστο και θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της διαφάνειας και της ασφάλειας δικαίου του πλαισίου εξυγίανσης. Η γενική προτίμηση των καταθετών θα συμβάλει επίσης στην αξιοπιστία των στρατηγικών μεταβίβασης κατά την εξυγίανση, καθώς θα απλουστεύσει τη συμπερίληψη ολόκληρης της σύμβασης κατάθεσης στις υποχρεώσεις που πρόκειται να μεταβιβαστούν σε ιδιώτη αγοραστή ή σε μεταβατικό ίδρυμα προς όφελος της σχέσης με τον πελάτη και της αξίας δικαιόχρησης του υπό εξυγίανση ιδρύματος. Τέλος, η πλήρης εναρμόνιση της κατάταξης των καταθετών σε περίπτωση αφερεγγυότητας θα είναι επωφελής από διασυνοριακής απόψεως και από απόψεως ισότητας των όρων ανταγωνισμού.

(44)

Είναι σκόπιμο ορισμένες μη επιλέξιμες καταθέσεις να εξαιρούνται από τη γενική προτίμηση των καταθετών. Ειδικότερα, οι καταθέσεις που λαμβάνονται από πιστωτικό ίδρυμα για να χρησιμοποιηθούν με στόχο τη συμμόρφωση με την EAIKEY δεν θα πρέπει να επωφελούνται από νόμιμη προτεραιότητα, καθώς αυτό θα ήταν ασυμβίβαστο με τη γενική αρχή ότι οι υποχρεώσεις που περιλαμβάνονται στην EAIKEY θα πρέπει να επωμίζονται ζημίες και να συμβάλλουν στην ανακεφαλαιοποίηση ενός πιστωτικού ιδρύματος στην περίπτωση πτώχευσής του. Η σειρά κατάταξης των εν λόγω καταθέσεων δεν θα πρέπει να εναρμονιστεί με την οδηγία 2014/59/ΕΕ και, αντ’ αυτού, θα πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με τις ισχύουσες νομοθετικές και συμβατικές διατάξεις. Επιπλέον, η κατάταξη δεν θα πρέπει να μεταβάλλεται καθ’ όλη τη διάρκεια της κατάθεσης ανάλογα με το αν η αρχή εξυγίανσης έχει επιτρέψει τη συμπερίληψή της στους επιλέξιμους για EAIKEY πόρους ούτε ανάλογα με την εναπομένουσα ληκτότητά της.

(45)

Θα πρέπει να διατηρηθεί η τρέχουσα κατάταξη των καταθέσεων σε τρία επίπεδα, καθώς παρέχει ισχυρή προστασία των απαιτήσεων των ΣΕΚ και, ως εκ τούτου, των μέσων χρηματοδότησής τους. Ωστόσο, δεδομένων των τροποποιήσεων στην οδηγία 2014/49/ΕΕ που εισήχθησαν με την οδηγία (ΕΕ) 2026/804 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18), οι οποίες υπάγουν τις καταθέσεις ορισμένων δημόσιων αρχών στο πεδίο εφαρμογής της αποζημίωσης από τα ΣΕΚ, ενδείκνυται το μέρος των εν λόγω καταθέσεων που υπερβαίνει το επίπεδο κάλυψης να έχει την ίδια σειρά κατάταξης με εκείνη των επιλέξιμων καταθέσεων φυσικών προσώπων και πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που υπερβαίνουν το επίπεδο κάλυψης.

(46)

Χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να στηριχθεί η εφαρμογή του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος, με τα οποία ένα σύνολο περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του υπό εξυγίανση ιδρύματος μεταβιβάζεται σε αποδέκτη. Σε τέτοια περίπτωση, η χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης ενδέχεται να έχει απαίτηση έναντι του εναπομένοντος ιδρύματος ή της εναπομένουσας οντότητας κατά την επακόλουθη εκκαθάρισή του/της υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν η χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης χρησιμοποιείται σε σχέση με ζημίες που θα είχαν υποστεί σε διαφορετική περίπτωση οι πιστωτές, μεταξύ άλλων με τη μορφή εγγυήσεων για περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις ή κάλυψης της διαφοράς μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων που μεταβιβάζονται. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι μέτοχοι και οι πιστωτές που παραμένουν στο εναπομένον ίδρυμα ή στην εναπομένουσα οντότητα απορροφούν αποτελεσματικά τις ζημίες του υπό εξυγίανση ιδρύματος και βελτιώνουν το ενδεχόμενο επιστροφών, σε περίπτωση αφερεγγυότητας, στο ειδικό δίχτυ ασφαλείας για την εξυγίανση, οι σχετικές απαιτήσεις της χρηματοδοτικής ρύθμισης εξυγίανσης έναντι του εναπομένοντος ιδρύματος ή της εναπομένουσας οντότητας και οι απαιτήσεις που προκύπτουν από εύλογες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν δεόντως, θα πρέπει να κατατάσσονται πάνω από τις απαιτήσεις των καταθετών και των ΣΕΚ. Δεδομένου ότι η αποζημίωση που καταβάλλεται στους μετόχους και τους πιστωτές από τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης λόγω παραβιάσεων της αρχής περί μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών αποσκοπεί στην αντιστάθμιση των αποτελεσμάτων της δράσης εξυγίανσης επ’ αυτών, η εν λόγω αποζημίωση δεν θα πρέπει να θεμελιώνει απαιτήσεις από τις εν λόγω ρυθμίσεις.

(47)

Για να διασφαλιστεί επαρκής ευελιξία και να διευκολυνθεί η παρέμβαση των ΣΕΚ για τη στήριξη της χρήσης των εργαλείων εξυγίανσης, όταν αυτά οδηγούν στην έξοδο του υπό εξυγίανση ιδρύματος από την αγορά, θα πρέπει να προσδιοριστούν ορισμένες πτυχές της χρήσης των ΣΕΚ κατά τη διαδικασία εξυγίανσης. Ειδικότερα, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι τα κεφάλαια των ΣΕΚ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη στήριξη συναλλαγών μεταβίβασης που περιλαμβάνουν καταθέσεις, μεταξύ των οποίων επιλέξιμες καταθέσεις που υπερβαίνουν το επίπεδο κάλυψης που παρέχεται από το οικείο ΣΕΚ, καθώς και τις μη επιλέξιμες καταθέσεις που περιλαμβάνονται στη γενική προτίμηση των καταθετών, σε ορισμένες περιπτώσεις και υπό σαφείς προϋποθέσεις. Η συνεισφορά ενός ΣΕΚ θα πρέπει να στοχεύει στην κάλυψη του ελλείμματος της αξίας των περιουσιακών στοιχείων που μεταβιβάζονται σε αγοραστή ή μεταβατικό ίδρυμα σε σύγκριση με την αξία των μεταβιβαζόμενων καταθέσεων. Όταν, στο πλαίσιο της συναλλαγής, απαιτείται συνεισφορά εκ μέρους του αγοραστή, προκειμένου να διασφαλίζεται η κεφαλαιακή ουδετερότητά της και να διατηρείται η συμμόρφωση με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις του αγοραστή, το ΣΕΚ θα πρέπει επίσης να συνεισφέρει για τον σκοπό αυτόν. Η στήριξη που παρέχεται από ένα ΣΕΚ σε δράση εξυγίανσης θα πρέπει να έχει τη μορφή μετρητών ή άλλες μορφές, όπως εγγυήσεις ή συμφωνίες επιμερισμού των ζημιών που μπορούν να ελαχιστοποιήσουν τον αντίκτυπο της στήριξης στα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα του εν λόγω ΣΕΚ, καθιστώντας παράλληλα δυνατή την επίτευξη των σκοπών της συνεισφοράς του ΣΕΚ.

(48)

Η συνεισφορά του ΣΕΚ στην εξυγίανση θα πρέπει να υπόκειται σε ορισμένα όρια. Πρώτον, το συνολικό ποσό της συνεισφοράς του ΣΕΚ σε κάθε περίπτωση εξυγίανσης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ύψος των καλυπτόμενων καταθέσεων στο οικείο πιστωτικό ίδρυμα. Δεύτερον, θα πρέπει να διασφαλίζεται ότι κάθε παρέμβαση του ΣΕΚ στο πλαίσιο δράσης εξυγίανσης η οποία βασίζεται κυρίως στο εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα, με σκοπό την ανακεφαλαιοποίηση του ιδρύματος υπό εξυγίανση και τη συνέχιση των δραστηριοτήτων του, δεν υπερβαίνει τη ζημία που θα υφίστατο το ΣΕΚ σε περίπτωση αφερεγγυότητας, εάν εξοφλούσε τους καλυπτόμενους καταθέτες και υποκαθίστατο στις απαιτήσεις τους επί των περιουσιακών στοιχείων του ιδρύματος. Τρίτον, όταν το ΣΕΚ χρησιμοποιείται για τη στήριξη δράσης εξυγίανσης που συνίσταται κυρίως στη μεταβίβαση της δραστηριότητας σε αγοραστή ή σε μεταβατικό ίδρυμα, το ποσό της συνεισφοράς του ΣΕΚ δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 62,5 % του επιπέδου-στόχου του, εκτός εάν η ορισθείσα αρχή βάσει της οδηγίας 2014/49/ΕΕ επιλέξει να μην εφαρμόσει το εν λόγω όριο, προκειμένου να αποφευχθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα ή για να διασφαλιστεί η πρόσβαση των καταθετών στις καταθέσεις τους. Η ΕΑΤ θα πρέπει να εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις προϋποθέσεις για τη μη εφαρμογή του εν λόγω ορίου. Τέταρτον, το ποσό της συνεισφοράς του ΣΕΚ δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τη διαφορά μεταξύ των μεταβιβασθέντων περιουσιακών στοιχείων και των μεταβιβαζόμενων καταθέσεων και υποχρεώσεων με ίδια ή υψηλότερη προτεραιότητα από τις εν λόγω καταθέσεις σε περίπτωση αφερεγγυότητας. Τούτο θα διασφαλίζει ότι η συνεισφορά του ΣΕΚ χρησιμοποιείται μόνον με σκοπό την αποφυγή της επιβολής ζημιών στους καταθέτες, όπου συντρέχει περίπτωση, και όχι για την προστασία πιστωτών που κατατάσσονται κάτω από τις καταθέσεις στην αφερεγγυότητα. Ωστόσο, κατά περίπτωση, η συνεισφορά μπορεί επίσης να περιλαμβάνει ένα ποσό που είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση της κεφαλαιακής ουδετερότητας της αποδέκτριας οντότητας.

(49)

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το ΣΕΚ θα πρέπει να είναι σε θέση να συνεισφέρει στη μεταβίβαση υποχρεώσεων πλην των καλυπτόμενων καταθέσεων εκτός καλυπτόμενων καταθέσεων στο πλαίσιο εξυγίανσης μόνο εάν η αρχή εξυγίανσης καταλήξει στο συμπέρασμα, κατά περίπτωση, ότι οι καταθέσεις που περιλαμβάνονται στη γενική προτίμηση των καταθετών πλην των καλυπτόμενων καταθέσεων δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διάσωση με ίδια μέσα ούτε να αφεθούν στο εναπομένον ίδρυμα υπό εξυγίανση, το οποίο θα εκκαθαριστεί, και εφόσον οι προϋποθέσεις για τη χρήση των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης δεν πληρούνται μέσω συνεισφορών από μετόχους και πιστωτές. Ειδικότερα, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να αποφεύγει την κατανομή ζημιών στις εν λόγω καταθέσεις όταν η εξαίρεση είναι απολύτως αναγκαία και αναλογική προκειμένου να διαφυλαχθεί η συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών και των βασικών επιχειρηματικών τομέων ή όταν είναι αναγκαία για την αποφυγή ευρείας μετάδοσης και χρηματοπιστωτικής αστάθειας η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρή διαταραχή στην οικονομία της Ένωσης ή κράτους μέλους. Οι ίδιοι λόγοι θα πρέπει να ισχύουν για τη συμπερίληψη στη μεταβίβαση σε αγοραστή ή σε μεταβατικό ίδρυμα άλλων υποχρεώσεων υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού με κατάταξη χαμηλότερη από εκείνη των καλυπτόμενων καταθέσεων. Στην περίπτωση αυτή, η μεταβίβαση των εν λόγω υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεων δεν θα πρέπει να υποστηρίζεται με συνεισφορά του ΣΕΚ. Εάν απαιτείται οποιαδήποτε εξωτερική χρηματοδοτική στήριξη για τη μεταβίβαση των εν λόγω υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεων, η στήριξη θα πρέπει να παρέχεται από τη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης.

(50)

Δεδομένης της δυνατότητας χρησιμοποίησης ΣΕΚ σε περίπτωση εξυγίανσης, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν περαιτέρω οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες η συνεισφορά του ΣΕΚ μπορεί να συνυπολογιστεί για τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις πρόσβασης σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης. Η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να είναι διαθέσιμη μόνο για πιστωτικά ιδρύματα με συνολική αξία περιουσιακών στοιχείων ίση ή μικρότερη από 80 δισεκατομμύρια EUR και στο πλαίσιο δράσης εξυγίανσης που βασίζεται κυρίως στην εφαρμογή του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι η εξυγίανση εξακολουθεί να χρηματοδοτείται πρωτίστως από εσωτερικούς πόρους του πιστωτικού ιδρύματος και προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, η χρησιμοποίηση της συνεισφοράς του ΣΕΚ για τη διασφάλιση πρόσβασης σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης θα πρέπει να είναι δυνατή μόνον για πιστωτικά ιδρύματα στα οποία, κατά τους προηγούμενους 24 μήνες πριν από τη λήψη δράσης εξυγίανσης, το σχέδιο εξυγίανσης ή το σχέδιο εξυγίανσης του ομίλου δεν προβλέπει την εκκαθάρισή τους με συντεταγμένο τρόπο σε περίπτωση πτώχευσης, δεδομένου ότι η EAIKEY που καθόρισαν οι αρχές εξυγίανσης για τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα καθορίστηκε σε επίπεδο που περιλαμβάνει τόσο τα ποσά απορρόφησης ζημιών όσο και τα ποσά ανακεφαλαιοποίησης. Η EAIKEY που καθορίζεται από την αρχή εξυγίανσης για τα πιστωτικά ιδρύματα με συνολική αξία περιουσιακών στοιχείων σε μεμονωμένη βάση άνω των 30 δισεκατομμυρίων EUR θα πρέπει να συμμορφώνεται με τα ελάχιστα επίπεδα της EAIKEY για ιδρύματα και οντότητες με προτιμώμενες στρατηγικές εξυγίανσης που προβλέπουν πρωτίστως τη χρήση εργαλείων μεταβίβασης κατά την εξυγίανση, ακόμη και αν το αντίστοιχο σχέδιο εξυγίανσης ή σχέδιο εξυγίανσης ομίλου είχε προβλέψει διαφορετικές δράσεις και, ως εκ τούτου, η EAIKEY των εν λόγω πιστωτικών ιδρυμάτων δεν υπόκειτο στα εν λόγω ελάχιστα επίπεδα. Επιπλέον, πριν από τη συνεισφορά του ΣΕΚ θα πρέπει να έχει προηγηθεί η συνεισφορά ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων για την απορρόφηση των ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Τέλος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν από το ίδρυμα υπό εξυγίανση να μην έχει παραβιάσει την EAIKEY, συμπεριλαμβανομένων των δεσμευτικών ενδιάμεσων στόχων, εντός ορισμένης περιόδου πριν από τη λήψη δράσης εξυγίανσης, με την επιφύλαξη βραχυπρόθεσμων τεχνικών παραβιάσεων της EAIKEY.

(51)

Εάν η συνεισφορά των μετόχων και των πιστωτών του υπό εξυγίανση ιδρύματος μέσω μειώσεων, απομειώσεων ή μετατροπών των υποχρεώσεών τους ή μέσω των ζημιών που αναμένεται να υποστούν κατά την εκκαθάριση της εναπομένουσας οντότητας, η οποία προστίθεται στη συνεισφορά του ΣΕΚ ανέρχεται σε τουλάχιστον 8 % των συνολικών υποχρεώσεων του ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιήσει τη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης για την παροχή περαιτέρω χρηματοδότησης, όταν αυτό απαιτείται για τη διασφάλιση αποτελεσματικής εξυγίανσης σύμφωνα με τους στόχους της εξυγίανσης. Στις περιπτώσεις αυτές, η συνεισφορά του ΣΕΚ θα πρέπει να περιορίζεται στο ποσό που είναι αναγκαίο προκειμένου να καταστεί δυνατή η πρόσβαση στη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης. Επιπλέον, για ένα πιστωτικό ίδρυμα με συνολική αξία περιουσιακών στοιχείων σε μεμονωμένη βάση μεταξύ 30 δισεκατομμυρίων EUR και 80 δισεκατομμυρίων EUR, η συνεισφορά του ΣΕΚ δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 2,5 % των συνολικών υποχρεώσεων, συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων του πιστωτικού ιδρύματος σε μεμονωμένη βάση.

(52)

Σε εξαιρετικές περιστάσεις, μπορεί να προκύψει ότι η συνεισφορά της χρηματοδοτικής ρύθμισης εξυγίανσης ύψους 5 % του συνόλου των υποχρεώσεων συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων δεν επαρκεί για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών μιας δεδομένης δράσης εξυγίανσης. Στις περιπτώσεις αυτές, και όταν η εν λόγω συνεισφορά έχει καταστεί δυνατή με την παρέμβαση του ΣΕΚ, το ΣΕΚ θα πρέπει να καταβάλλει πρόσθετη συνεισφορά, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ίση με το ποσό των ζημιών που θα είχαν υποστεί οι καλυπτόμενες καταθέσεις εάν δεν προστατεύονταν. Το κόστος της εν λόγω πρόσθετης συνεισφοράς δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις ζημίες που θα είχε υποστεί το ΣΕΚ στο υποθετικό σενάριο εκκαθάρισης υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας και επιστροφής των καλυπτόμενων καταθέσεων. Επιπλέον, το άθροισμα της αρχικής συνεισφοράς και της πρόσθετης συνεισφοράς του ΣΕΚ δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ποσό των καλυπτόμενων καταθέσεων στο οικείο πιστωτικό ίδρυμα. Μαζί με την πρόσθετη συνεισφορά του ΣΕΚ, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να είναι σε θέση να αναζητήσει περαιτέρω χρηματοδότηση από εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εν λόγω χρηματοδότηση.

(53)

Όταν τα κεφάλαια του ΣΕΚ χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με συνεισφορές από τη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης, η εναπομένουσα οντότητα μετά τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων, των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων θα πρέπει να εκκαθαρίζεται με συντεταγμένο τρόπο σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, δυνάμει του άρθρου 37 παράγραφος 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Επιπλέον, όταν τα κεφάλαια του ΣΕΚ χρησιμοποιούνται για τη στήριξη του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος, οι δραστηριότητες του μεταβατικού ιδρύματος θα πρέπει να παύουν σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφοι 3, 5 και 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.

(54)

Για να διευκολυνθεί η διαδικασία έγκρισης εξαιρετικά τεχνικών πτυχών για τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων και να βελτιωθεί η εφαρμογή και η παρακολούθησή τους από τις αρχές εξυγίανσης, οι εντολές της ΕΑΤ για την κατάρτιση εκτελεστικών τεχνικών προτύπων θα πρέπει να αναθεωρηθούν ώστε να διασφαλιστεί η συνοχή στο πεδίο εφαρμογής και στο περιεχόμενο των διαφόρων εντολών σε ολόκληρη την οδηγία 2014/59/ΕΕ. Οι εν λόγω εντολές θα πρέπει επίσης να ευθυγραμμιστούν με τις διατάξεις που διέπουν την υποβολή εκθέσεων και τη δημοσιοποίηση εποπτικών πληροφοριών που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Οι εν λόγω τροποποιήσεις των υφιστάμενων εντολών θα πρέπει να διευκολύνουν τις μελλοντικές επανεξετάσεις των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων και δεν αποσκοπούν να επηρεάσουν τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων και δημοσιοποίησης που ισχύουν επί του παρόντος. Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα εν λόγω εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που καταρτίζει η ΕΑΤ μέσω εκτελεστικών πράξεων δυνάμει του άρθρου 291 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και σύμφωνα το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Το πεδίο των υφιστάμενων ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων σχετικά με την εκτίμηση των πρόσθετων απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων και της συνδυασμένης απαίτησης αποθέματος ασφαλείας για τις οντότητες εξυγίανσης θα πρέπει να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει οντότητες οι οποίες δεν έχουν προσδιοριστεί ως οντότητες εξυγίανσης, όταν οι εν λόγω απαιτήσεις δεν έχουν καθοριστεί στην ίδια βάση με τη EAIKEY. Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να συμπληρώνει την οδηγία 2014/59/ΕΕ εκδίδοντας τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που καταρτίζει η ΕΑΤ μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων δυνάμει του άρθρου 290 ΣΛΕΕ και σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.

(55)

Για να επιτευχθεί μεγαλύτερος βαθμός ολοκλήρωσης των εκθέσεων και δημοσιοποιήσεων που σχετίζονται με την EAIKEY, η ΕΑΤ θα πρέπει να δημοσιεύει σε κεντρικό επίπεδο τις δημοσιοποιήσεις των ιδρυμάτων και οντοτήτων, σεβόμενη παράλληλα το δικαίωμα όλων των ιδρυμάτων και οντοτήτων να δημοσιεύουν και εκείνα δεδομένα και πληροφορίες. Η εν λόγω κεντρική διαχείριση των δημοσιοποιήσεων θα παράσχει στην ΕΑΤ τη δυνατότητα να δημοσιεύει τις δημοσιοποιήσεις των μικρών και μη πολύπλοκων ιδρυμάτων, με βάση τις πληροφορίες που υποβάλλουν τα εν λόγω ιδρύματα στις αρμόδιες αρχές και στις αρχές εξυγίανσης, και αναμένεται, ως εκ τούτου, να περιορίσει δραστικά τη διοικητική επιβάρυνση που υφίστανται τα μικρά και μη πολύπλοκα ιδρύματα. Ταυτόχρονα, η κεντρική διαχείριση των δημοσιοποιήσεων δεν αναμένεται να έχει κόστος για τα άλλα ιδρύματα και οντότητες, ενώ προσδοκάται ότι θα αυξήσει τη διαφάνεια και θα μειώσει το κόστος πρόσβασης στις πληροφορίες προληπτικής εποπτείας για τους συμμετέχοντες στην αγορά. Η αυξημένη αυτή διαφάνεια προσδοκάται ότι θα διευκολύνει τη συγκρισιμότητα των δεδομένων για τα ιδρύματα και τις οντότητες και θα προαγάγει την πειθαρχία της αγοράς. Η κεντρική διαχείριση των δημοσιοποιήσεων που σχετίζονται με την εξυγίανση διασφαλίζει την ευθυγράμμιση με τη διαδικασία που εφαρμόζεται στις εποπτικές δημοσιοποιήσεις, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ώστε να διασφαλίζεται ότι όλες οι υποχρεώσεις δημοσιοποίησης αντιμετωπίζονται με παρόμοιο τρόπο.

(56)

Δεδομένου του ρόλου της στην προώθηση της σύγκλισης των πρακτικών που εφαρμόζουν οι αρχές, η ΕΑΤ θα πρέπει να παρακολουθεί και να υποβάλλει εκθέσεις σχετικά με τις εσωτερικές πρακτικές και μεθοδολογίες των αρχών εξυγίανσης όταν αποφασίζουν αν ένα ίδρυμα ή μια οντότητα χρήζει εξυγίανσης ή εκκαθάρισης υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, υπό το πρίσμα των στόχων εξυγίανσης και του κατά πόσον η εξυγίανση θα ήταν προς το δημόσιο συμφέρον. Η ΕΑΤ πρέπει επίσης να παρακολουθεί και να υποβάλλει εκθέσεις σχετικά με την πρόοδο που σημειώνουν οι αρχές εξυγίανσης όσον αφορά τη βελτίωση της δυνατότητας εξυγίανσης των ιδρυμάτων και των ομίλων, καθώς και σχετικά με τις δράσεις και τις προπαρασκευαστικές ενέργειες των αρχών εξυγίανσης για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή των εργαλείων και εξουσιών εξυγίανσης. Στις εν λόγω εκθέσεις, η ΕΑΤ θα πρέπει να αξιολογεί επίσης το επίπεδο διαφάνειας των μέτρων που λαμβάνουν οι αρχές εξυγίανσης έναντι των σχετικών εξωτερικών ενδιαφερόμενων μερών και την έκταση της συμβολής τους στην ετοιμότητα για την εξυγίανση και στη δυνατότητα εξυγίανσης των ιδρυμάτων και των ομίλων.

(57)

Στο πλαίσιο των καθηκόντων της ΕΑΤ περί συμβολής στη διασφάλιση συνεκτικού και συντονισμένου καθεστώτος διαχείρισης κρίσεων και εξυγίανσης στην Ένωση, η ΕΑΤ θα πρέπει να συντονίζει και να εποπτεύει ασκήσεις προσομοίωσης διαχείρισης κρίσεων σε επίπεδο Ένωσης. Οι εν λόγω προσομοιώσεις θα πρέπει να καλύπτουν τον συντονισμό και τη συνεργασία μεταξύ αρμόδιων αρχών και αρχών εξυγίανσης κατά τη διάρκεια της επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης ιδρυμάτων και οντοτήτων και να ελέγχουν την εφαρμογή της εργαλειοθήκης για τον σχεδιασμό της ανάκαμψης και της εξυγίανσης, την έγκαιρη παρέμβαση και την εξυγίανση με ολιστικό τρόπο. Οι εν λόγω προσομοιώσεις κρίσεων θα πρέπει να λαμβάνουν ειδικότερα υπόψη τη διασυνοριακή διάσταση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των σχετικών αρχών καθώς και την εφαρμογή των διαθέσιμων εργαλείων και την άσκηση των σχετικών εξουσιών. Όπου συντρέχει περίπτωση, οι προσομοιώσεις κρίσεων θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν επίσης την έγκριση και την εφαρμογή καθεστώτων εξυγίανσης εντός της τραπεζικής ένωσης, δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014.

(58)

Με την επιφύλαξη των ισχυόντων κανόνων περί επαγγελματικού απορρήτου, οι ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ των αρχών εξυγίανσης και των φορολογικών αρχών θα πρέπει να βελτιωθούν. Οι εν λόγω ανταλλαγές θα πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο. Σε περίπτωση που οι πληροφορίες προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, θα πρέπει να ανταλλάσσονται μόνο με τη ρητή συναίνεση της αρμόδιας αρχής που τις έχει κοινοποιήσει.

(59)

Η οδηγία (ΕΕ) 2019/879 τροποποίησε την οδηγία 2014/59/ΕΕ με σκοπό τη θέσπιση ειδικών κανόνων για να διασφαλιστεί ότι οι ιδιώτες πελάτες δεν επενδύουν υπερβολικά σε μέσα που είναι επιλέξιμα για την EAIKEY ιδρυμάτων και οντοτήτων. Η υπερβολική κατοχή μέσων EAIKEY από ιδιώτες πελάτες μπορεί να είναι επιζήμια για τη δυνατότητα εξυγίανσης ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας και μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα προβληματικό όταν οι ιδιώτες πελάτες είναι επίσης καταθέτες του εκδίδοντος ιδρύματος, καθώς οι εν λόγω καταθέτες είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στην ακατάλληλη τοποθέτηση των μέσων του ίδιου του ιδρύματος. Ως εκ τούτου, οι αρχές πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι πωλητές, τα ιδρύματα και οι οντότητες συμμορφώνονται με τα μέτρα που θεσπίζουν τα κράτη μέλη για τη μεταφορά της οδηγίας (ΕΕ) 2019/879 στο εθνικό δίκαιο, ώστε να διασφαλίζεται η προστασία των ιδιωτών πελατών. Όταν τα εν λόγω μέτρα δεν εφαρμόζονται κατάλληλα, οι αρχές θα πρέπει να επιβάλλουν τους εν λόγω κανόνες. Ως εκ τούτου, ενδείκνυται να θεσπιστούν ειδικές εξουσίες στην οδηγία 2014/59/ΕΕ για την αντιμετώπιση της μη συμμόρφωσης με τους ειδικούς κανόνες για την προστασία των ιδιωτών πελατών, παράλληλα με τις υφιστάμενες εξουσίες στην οδηγία 2014/65/ΕΕ. Επιπλέον, χρησιμοποιώντας την υφιστάμενη διαδικασία υποβολής εκθέσεων για τους σκοπούς του σχεδιασμού της εξυγίανσης και της EAIKEY, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να αξιολογούν τη φύση της βάσης επενδυτών σε μέσα επιλέξιμα για EAIKEY κατά τη διενέργεια της εκτίμησης της δυνατότητας εξυγίανσης των ιδρυμάτων και των οντοτήτων και, όπου συντρέχει λόγος, να απαιτούν από το ίδρυμα ή την οντότητα να αντιμετωπίσει ή να εξαλείψει τυχόν εμπόδια που εντοπίζονται. Τέλος, η ΕΑΤ, σε συντονισμό με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (ΕΑΚΑΑ) που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19), θα πρέπει να υποβάλει έκθεση σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για την προστασία των ιδιωτών πελατών όσον αφορά τα χρεωστικά μέσα που είναι επιλέξιμα για την EAIKEY σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ, συγκρίνοντας και αξιολογώντας τυχόν δυνητικές επιπτώσεις στις διασυνοριακές πράξεις. Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή θα μπορούσε να εγκρίνει νομοθετική πρόταση για τη διασφάλιση αποτελεσματικότερης προστασίας των ιδιωτών πελατών.

(60)

Η υψηλής ποιότητας εκτίμηση επιπτώσεων έχει καθοριστική σημασία για την κατάρτιση εύρωστων και τεκμηριωμένων νομοθετικών προτάσεων, τα δε πραγματικά στοιχεία και τα αποδεικτικά στοιχεία είναι κρίσιμα για την παροχή πληροφοριών για τη λήψη αποφάσεων κατά τη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας. Για τον λόγο αυτό, η ΕΑΤ, το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης και η ΕΚΤ θα πρέπει να παρέχουν στην Επιτροπή, κατόπιν αιτήματός της, όλες τις πληροφορίες τις οποίες χρειάζεται για την άσκηση των σχετικών με την κατάρτιση πολιτικής καθηκόντων της, συμπεριλαμβανομένων της εκπόνησης εκτιμήσεων επιπτώσεων και της κατάρτισης και της διαπραγμάτευσης νομοθετικών προτάσεων. Όταν οι πληροφορίες αυτές δεν είναι διαθέσιμες στην ΕΑΤ, το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης ή την ΕΚΤ, θα πρέπει να παρέχονται από τις αρχές εξυγίανσης, τις αρμόδιες αρχές και άλλα μέλη του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών.

(61)

Λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης προστασίας της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και ταχείας δράσης, οι αρχές εξυγίανσης δεν θα πρέπει να υπόκεινται στις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων για υπηρεσίες αποτίμησης για τους σκοπούς της εξυγίανσης και της αξιολόγησης του κατά πόσον οι μέτοχοι και οι πιστωτές θα είχαν τύχει καλύτερης μεταχείρισης εάν το ίδρυμα υπό εξυγίανση είχε υπαχθεί σε κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Ως εκ τούτου, οι παρεχόμενες υπηρεσίες θα πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20). Όσον αφορά τις νομικές υπηρεσίες που ενδέχεται να χρειάζονται οι αρχές εξυγίανσης, ορισμένες νομικές υπηρεσίες εξαιρούνται ήδη από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας και άλλες περιλαμβάνονται στον κατάλογο υπηρεσιών που παρατίθεται στο παράρτημα XIV της εν λόγω οδηγίας για τις οποίες ισχύουν υψηλότερα όρια και λιγότερο αυστηροί εναρμονισμένοι κανόνες.

(62)

Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας του πλαισίου ανάκαμψης και εξυγίανσης για ιδρύματα και οντότητες, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη λόγω των κινδύνων που ενδέχεται να συνεπάγονται οι αποκλίνουσες εθνικές προσεγγίσεις για την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς, μπορεί όμως να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο με την τροποποίηση κανόνων που έχουν ήδη θεσπιστεί σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

(63)

Επομένως, οι οδηγίες 2014/59/ΕΕ και 2014/24/ΕΕ θα πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως,

1)

Το άρθρο 2 παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:

2)

Στο άρθρο 5, οι παράγραφοι 2, 3 και 4 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

3)

Στο άρθρο 6 παράγραφος 5, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή κρίνει ότι υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις στο σχέδιο ανάκαμψης ή σημαντικά εμπόδια στην εφαρμογή του, κοινοποιεί στο ίδρυμα ή τη μητρική επιχείρηση του ομίλου την αξιολόγησή της και απαιτεί από αυτό να υποβάλει, εντός προθεσμίας τριών μηνών, η οποία μπορεί να παραταθεί κατά ένα μήνα εφόσον το εγκρίνει η αρχή, αναθεωρημένο σχέδιο, παρουσιάζοντας τον τρόπο με τον οποίο πρόκειται να αντιμετωπιστούν οι εν λόγω ελλείψεις ή εμπόδια.»

4)

Στο άρθρο 8 παράγραφος 2, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η ΕΑΤ μπορεί, κατόπιν αιτήματος αρμόδιας αρχής, να βοηθήσει τις αρμόδιες αρχές να καταλήξουν σε κοινή απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.»

5)

Το άρθρο 10 τροποποιείται ως εξής:

6)

Στο άρθρο 11, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

7)

Το άρθρο 12 τροποποιείται ως εξής:

8)

Το άρθρο 13 τροποποιείται ως εξής:

9)

Στο άρθρο 15 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

10)

Στο άρθρο 16α προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

11)

Το άρθρο 17 τροποποιείται ως εξής:

12)

Το άρθρο 18 τροποποιείται ως εξής:

13)

Τα άρθρα 27 και 28 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

(*1)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 600/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 84, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/600/oj).»·"

14)

Το άρθρο 29 τροποποιείται ως εξής:

15)

Το άρθρο 30 τροποποιείται ως εξής:

16)

Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο στον Τίτλο III:

17)

Στο άρθρο 31 παράγραφος 2, το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

·

18)

Το άρθρο 32 τροποποιείται ως εξής:

19)

Τα άρθρα 32α και 32β αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

20)

Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:

21)

Στο άρθρο 33, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

22)

Το άρθρο 33α τροποποιείται ως εξής:

23)

Το άρθρο 35 τροποποιείται ως εξής:

24)

Στο άρθρο 36 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:

25)

Το άρθρο 37 τροποποιείται ως εξής:

26)

Το άρθρο 40 τροποποιείται ως εξής:

27)

Στο άρθρο 42 παράγραφος 5, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

·

28)

Το άρθρο 44 τροποποιείται ως εξής:

29)

Στο άρθρο 44α προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

30)

Στο άρθρο 45, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

31)

Το άρθρο 45β τροποποιείται ως εξής:

32)

Το άρθρο 45γ τροποποιείται ως εξής:

33)

Στο άρθρο 45δ παράγραφος 1, η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η απαίτηση που αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 για οντότητα εξυγίανσης που είναι οντότητα G-SII συνίσταται στα ακόλουθα:»

34)

Το άρθρο 45στ τροποποιείται ως εξής:

35)

Το άρθρο 45ζ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

36)

Το άρθρο 45θ τροποποιείται ως εξής:

37)

Στο άρθρο 45ι, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

38)

Στο άρθρο 45ια παράγραφος 3, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 καλύπτει τρία ημερολογιακά έτη και υποβάλλεται στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου του ημερολογιακού έτους που έπεται του τελευταίου έτους που καλύπτεται από την έκθεση. Η υποχρέωση της παραγράφου 2 παύει να ισχύει μετά την υποβολή της δεύτερης έκθεσης.»

39)

Το άρθρο 45ιγ τροποποιείται ως εξής:

40)

Στο άρθρο 46 παράγραφος 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η εκτίμηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 καθορίζει το ποσό κατά το οποίο πρέπει να απομειωθούν ή να μετατραπούν οι υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις για τους ακόλουθους σκοπούς:

41)

Το άρθρο 47 παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:

42)

Το άρθρο 52 τροποποιείται ως εξής:

43)

Το άρθρο 53 τροποποιείται ως εξής:

44)

Το άρθρο 55 τροποποιείται ως εξής:

45)

Το άρθρο 59 τροποποιείται ως εξής:

46)

Το άρθρο 63 τροποποιείται ως εξής:

47)

Στο άρθρο 71α, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

48)

Στο άρθρο 74 παράγραφος 2, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

·

49)

Το άρθρο 75 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

50)

Στο άρθρο 84 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:

51)

Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα στο κεφάλαιο VIII:

(*4)  Οδηγία (ΕΕ) 2015/849 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2015, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, και την κατάργηση της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και της οδηγίας 2006/70/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 141 της 5.6.2015, σ. 73, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2015/849/oj).»·"

52)

Το άρθρο 88 τροποποιείται ως εξής:

53)

Το άρθρο 91 τροποποιείται ως εξής:

54)

Στο άρθρο 92 παράγραφος 3, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η ΕΑΤ μπορεί, κατόπιν αιτήματος αρχής εξυγίανσης, να βοηθήσει τις αρχές εξυγίανσης να καταλήξουν σε κοινή απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.»

55)

Στο άρθρο 96 παράγραφος 3, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

·

56)

Στο άρθρο 98, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:

57)

Στο άρθρο 101 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

58)

Στο άρθρο 102 παράγραφος 3, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Εάν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα δεν επαρκούν για την επίτευξη του επιπέδου-στόχου που ορίζεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, οι εκ των προτέρων συνεισφορές που συγκεντρώνονται σύμφωνα με το άρθρο 103 συνεχίζονται έως ότου επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος. Οι αρχές εξυγίανσης μπορούν να αναβάλουν την είσπραξη των εκ των προτέρων συνεισφορών που συγκεντρώνονται σύμφωνα με το άρθρο 103 για έως και τρία έτη, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι το προς είσπραξη ποσό ανέρχεται σε ποσό αναλογικό προς το κόστος της διαδικασίας είσπραξης, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω αναβολή δεν επηρεάζει ουσιωδώς την ικανότητα της αρχής εξυγίανσης να χρησιμοποιεί τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης δυνάμει του άρθρου 101. Εάν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα αντιπροσωπεύουν λιγότερο από τα δύο τρίτα του επιπέδου-στόχου, οι συνεισφορές καθορίζονται σε ύψος που επιτρέπει την επίτευξη του επιπέδου-στόχου εντός εύλογου χρονικού διαστήματος το οποίο δεν υπερβαίνει τα έξι έτη.»

59)

Το άρθρο 103 τροποποιείται ως εξής:

60)

Στο άρθρο 104 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Το συνολικό ποσό των έκτακτων εκ των υστέρων συνεισφορών κατ’ έτος δεν υπερβαίνει το τριπλάσιο του 12,5 % του επιπέδου-στόχου που προσδιορίζεται στο άρθρο 102.»

61)

Στο άρθρο 107 παράγραφος 3, το στοιχείο δ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

·

62)

Το άρθρο 108 τροποποιείται ως εξής:

63)

Το άρθρο 109 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

64)

Στο άρθρο 111 παράγραφος 1, προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:

·

65)

Το άρθρο 128 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

66)

Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:

(*5)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ L 225 της 30.7.2014, σ. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/806/oj)."

(*6)  Οδηγία (ΕΕ) 2026/806 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 2026, για την τροποποίηση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ όσον αφορά τα μέτρα έγκαιρης παρέμβασης, τις προϋποθέσεις εξυγίανσης και τη χρηματοδότηση για δράση εξυγίανσης και της οδηγίας 2014/24/ΕΕ όσον αφορά τις υπηρεσίες αποτίμησης κατά την εξυγίανση (ΕΕ L, 2026/806, 20.4.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2026/806/oj).»·"

67)

Στο παράρτημα, στο τμήμα Β, προστίθεται το ακόλουθο σημείο:

«ια)

υπηρεσίες αποτίμησης που αναφέρονται στα άρθρα 36 και 74 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*7).