(1)

Στις 19 Ιουλίου 2002, η Επιτροπή (2) ενέκρινε ενίσχυση διάσωσης για την Fairchild Dornier GmbH (εφεξής «Dornier»). Η ενίσχυση συνίστατο σε εγγύηση για περίοδο τριών μηνών. Στις 6 Αυγούστου 2002 η Γερμανία κοινοποίησε στην Επιτροπή την πρόθεσή της να παρατείνει την εγκριθείσα εγγύηση και ανακοίνωσε συμπληρωματικά μέτρα υπέρ της Dornier.

(2)

Στις 5 Φεβρουαρίου 2003 κινήθηκε διαδικασία έρευνας για την επέκταση της εγγύησης και τα συμπληρωματικά μέτρα (3). Η απάντηση της Γερμανίας στην έναρξη της διαδικασίας έρευνας παρελήφθη στις 2 Απριλίου 2003 και οι τελευταίες χορηγηθείσες από τη Γερμανία πληροφορίες στις 3 Δεκεμβρίου 2003. Δεν υπεβλήθησαν παρατηρήσεις από τρίτους ενδιαφερομένους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έρευνας.

(3)

Η Dornier είναι γερμανός κατασκευαστής αεροσκαφών και από το 1996 ελέγχεται από την αμερικανική εταιρεία Fairchild Aerospace. Απασχολεί περίπου 3 600 εργαζομένους και κατασκευάζει αεροσκάφη και συστατικά μέρη αεροσκαφών εγκατεστημένη στο Oberpfaffenhofen-Wessling (Βαυαρία). Οι παραγωγικές και λοιπές εγκαταστάσεις της στις ΗΠΑ έχουν εκκαθαριστεί. Η Dornier υπέβαλε αίτηση κήρυξης σε πτώχευση τον Μάρτιο του 2002.

(4)

Οι διαδικασίες πτώχευσης άρχισαν την 1η Ιουλίου 2002. Ταυτόχρονα οι υπάλληλοί της χωρίστηκαν σε μια ενεργητική και μια παθητική ομάδα, με σχέδιο να απολυθούν οι δεύτεροι, οι οποίοι ανήρχοντο περίπου στο ήμισυ του προσωπικού. Οι εργαζόμενοι στην παθητική ομάδα έπαυσαν τις εργασίες και συμπεριλήφθηκαν σε ένα κοινωνικό σχέδιο, το οποίο χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από έναν κρατικό οργανισμό. Στις 20 Δεκεμβρίου 2002 ο σύνδικος πτωχεύσεως αποφάσισε να εκκαθαρίσει την επιχείρηση και να πωλήσει τα περιουσιακά στοιχεία χωριστά.

(5)

Υπήρχαν δύο χωριστά περιουσιακά στοιχεία: η κατασκευή αεροσκαφών και οι υπηρεσίες πελατών πουλήθηκαν στην AvCraft Aerospace GmbH και στην AvCraft International Ltd, ενώ η κατασκευή συστατικών μερών για αεροσκάφη Airbus και οι αεροπορικές υπηρεσίες μεταβιβάστηκαν στην Ruag Holding (Ελβετία). Σύμφωνα με τη Γερμανία αυτό έγινε με ανοιχτή, διαφανή διαδικασία.

(6)

Στις 19 Ιουλίου 2002, η Επιτροπή ενέκρινε την παροχή επικουρικής εγγύησης από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τη Βαυαρία για το 50 % δανείου 90 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ (USD). Η εγγύηση εγκρίθηκε ως ενίσχυση διάσωσης για την αιτηθείσα περίοδο των τριών μηνών. Η περίοδος άρχισε στην ημερομηνία έγκρισης και έληξε στις 20 Σεπτεμβρίου 2002.

(7)

Στις 6 Αυγούστου 2002, η Γερμανία ζήτησε παράταση της εγγύησης μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου 2002, για τρεις περαιτέρω μήνες, προκειμένου η Dornier να διατηρηθεί σε λειτουργία κατά την αναζήτηση χρηματοδότη. Οι όροι της εγγύησης παρέμειναν αμετάβλητοι. Η εγγύηση αφορούσε το ίδιο δάνειο, το οποίο δεν είχε χρησιμοποιηθεί πλήρως. Έληξε επισήμως στις 20 Δεκεμβρίου 2002. Η παράταση μέχρι αυτήν την ημερομηνία αποτελεί το θέμα της παρούσας απόφασης.

(8)

Στη δεύτερη κοινοποίηση της 6ης Αυγούστου 2002, η Επιτροπή ενημερώθηκε ότι το Bundesanstalt für Arbeit (κυβερνητικός οργανισμός απασχόλησης) συμφώνησε να καλύψει περίπου 12,6 εκατ. ευρώ ενός κοινωνικού σχεδίου συνολικού κόστους 20,6 εκατ. ευρώ για 1 800 εργαζομένους που αντιμετώπιζαν το ενδεχόμενο απόλυσης. Τα υπόλοιπα 8 εκατ. ευρώ χρηματοδοτήθηκαν από την επιχείρηση. Το μέτρο του κυβερνητικού οργανισμού απασχόλησης (Bundesanstalt für Arbeit) αποτελεί επίσης θέμα της παρούσας απόφασης.

(9)

Σύμφωνα με τη Γερμανία, τα μέτρα δεν χρησιμοποιήθηκαν για να πληρωθούν μισθοί ή δαπάνες απολύσεων αλλά για να χρηματοδοτηθούν οι ακόλουθες δαπάνες: ατομική υποστήριξη των εργαζομένων, προσδιορισμός των ισχυρών και ασθενών σημείων τους, προσδιορισμός στόχων, κατάρτιση, μέτρα για την προώθηση της κινητικότητας, αποκέντρωση, δημιουργία υπηρεσίας ευρέσεως εργασίας κ.λπ. Η ομάδα εργαζομένων που καλύφθηκε από το κοινωνικό σχέδιο έπαψε να εργάζεται.

(10)

Η εγγύηση έληξε τον Δεκέμβριο του 2002 μετά από συνολική περίοδο έξι μηνών. Το κοινωνικό σχέδιο για τους εργαζομένους της παθητικής ομάδας έληξε επίσης τον Δεκέμβριο του 2002. Η Dornier εκκαθαρίσθηκε και τα περιουσιακά της στοιχεία μεταβιβάστηκαν σε διάφορους επενδυτές. Ο δικαιούχος των μέτρων δεν υφίσταται πλέον. Κατά συνέπεια και με το δεδομένο σύμφωνα με τη Γερμανία η διαδικασία εκκαθάρισης διεξάχθηκε ανοιχτά και με διαφάνεια και τα περιουσιακά στοιχεία πωλήθηκαν σε τιμές αγοράς δεν είναι απαραίτητη η αξιολόγηση των μέτρων.

(11)

Κατ’ αυτόν τον τρόπο η τυπική έρευνα σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ των περιγραφόμενων μέτρων κατέστη περιττή,