Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 61995CJ0265

Περίληψη της αποφάσεως

Απόφαση του Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 1997.
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας.
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Γεωργικά προϊόντα - Εμπόδια οφειλόμενα σε ενέργειες ιδιωτών - Υποχρεώσεις των κρατών μελών.
Υπόθεση C-265/95.

Λέξεις κλειδιά
Περίληψη

Λέξεις κλειδιά

1 Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Εμπόδια οφειλόμενα σε ενέργειες ιδιωτών - Υποχρεώσεις των κρατών μελών - Θέσπιση μέτρων για τη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων - Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών - Έλεγχος από το Δικαστήριο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 5 και 30)

2 Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Κοινή οργάνωση των αγορών των γεωργικών προϋόντων - Εμπόδια οφειλόμενα σε ενέργειες ιδιωτών - Υποχρεώσεις των κρατών μελών - Θέσπιση μέτρων για τη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων - Μέτρα προδήλως ανεπαρκή, ενόψει της συχνότητας και της σοβαρότητας των επεισοδίων - Παράβαση κράτους μέλους - Δικαιολόγηση στηριζόμενη σε εσωτερικές δυσχέρειες - Επιτρέπεται - Προϋποθέσεις - Δικαιολόγηση στηριζόμενη είτε στην αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν τα θύματα, είτε σε λόγους οικονομικής φύσεως, είτε και σε ενδεχόμενη παράβαση άλλου κράτους μέλους - Δεν επιτρέπεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 5 και 30)

Περίληψη

3 Το άρθρο 30 της Συνθήκης, το οποίο αποτελεί απαραίτητο μέσο για την υλοποίηση της αγοράς χωρίς εσωτερικά σύνορα, όχι μόνον απαγορεύει τα κρατικά μέτρα που, αυτά καθαυτά, εισάγουν περιορισμούς στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, αλλά και έχει εφαρμογή οσάκις ένα κράτος μέλος παραλείπει να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα για την αντιμετώπιση εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, τα οποία οφείλονται σε αιτίες μη κρατικής προελεύσεως. Πράγματι, το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος παραλείπει να ενεργήσει ή να λάβει επαρκή μέτρα για την αποτροπή εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, τα οποία δημιουργούνται ιδίως από ενέργειες ιδιωτών στο έδαφός του εις βάρος προϋόντων καταγωγής άλλων κρατών μελών, μπορεί να αποτελέσει εξίσου σοβαρό εμπόδιο για το ενδοκοινοτικό εμπόριο με μια θετική ενέργεια. Επομένως, το άρθρο 30 επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση όχι μόνο να μη θεσπίζουν τα ίδια πράξεις ή να μην υιοθετούν συμπεριφορές που μπορεί να αποτελέσουν εμπόδιο στο εμπόριο, αλλά, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 της Συνθήκης, τους επιβάλλει επίσης την υποχρέωση να λαμβάνουν κάθε αναγκαίο και πρόσφορο μέτρο για να διασφαλίζουν στο έδαφός τους τον σεβασμό της θεμελιώδους ελευθερίας που συνίσταται στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων.

Μολονότι τα κράτη μέλη, που παραμένουν τα μόνα αρμόδια για τη διατήρηση της δημόσιας τάξεως και την προστασία της εσωτερικής ασφάλειας, έχουν βεβαίως διακριτική ευχέρεια για τον καθορισμό του ποια είναι, σε μια συγκεκριμένη κατάσταση, τα πιο κατάλληλα μέτρα για την εξάλειψη των εμποδίων επί της εισαγωγής των προϋόντων και μολονότι, επομένως, δεν εναπόκειται στα κοινοτικά όργανα να υποκαθιστούν τα κράτη μέλη και να τους υποδεικνύουν ποια μέτρα πρέπει να λάβουν και να εφαρμόσουν πράγματι για τη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στο έδαφός τους, εντούτοις, εναπόκειται στο Δικαστήριο να ελέγχει, στις περιπτώσεις που επιλαμβάνεται, αν το εμπλεκόμενο κράτος μέλος έλαβε τα δέοντα μέτρα για τη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.

4 Ένα κράτος μέλος παραβαίνει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 30 της Συνθήκης, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 της Συνθήκης αυτής, και από τους κανονισμούς για την κοινή οργάνωση των αγορών των γεωργικών προϋόντων, εφόσον τα μέτρα που έλαβε για να αντιμετωπίσει τις ενέργειες ιδιωτών που προκάλεσαν εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία ορισμένων γεωργικών προϋόντων ήσαν, ενόψει της συχνότητας και της σοβαρότητας των εν λόγω επεισοδίων, προδήλως ανεπαρκή για τη διασφάλιση της ελευθερίας του ενδοκοινοτικού εμπορίου γεωργικών προϋόντων στην επικράτειά του, διότι τα μέτρα αυτά δεν εμπόδισαν και δεν απέτρεψαν αποτελεσματικώς τους αυτουργούς των εν λόγω παραβάσεων από την τέλεση και την επανάληψή τους.

Η παράβαση αυτή δεν δικαιολογείται ούτε από τον φόβο για εσωτερικές δυσχέρειες, με εξαίρεση την περίπτωση στην οποία το κράτος μέλος αποδεικνύει ότι η εκ μέρους του ενέργεια θα προκαλούσε συνέπειες για τη δημόσια τάξη στις οποίες δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει με τα μέσα που διαθέτει, ούτε από την αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν τα θύματα, ούτε από λόγους οικονομικής φύσεως, ούτε από τον ισχυρισμό περί ενδεχόμενης μη τηρήσεως, από άλλο κράτος μέλος, κανόνων του κοινοτικού δικαίου.

Top