ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ (πρώτο τμήμα)

της 17ης Νοεμβρίου 2000

Υπόθεση Τ-200/99

Alberto Martinelli

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

«Υπάλληλοι — Έλλειψη εκθέσεως βαθμολογίας — Αγωγή αποζημιώσεως — Παραδεκτό — Σιωπηρή απόρριψη αιτήσεως που δεν προσβλήθηκε εμπροθέσμος — Ρητή επιβεβαίωση της απορρίψεως — Ηθική βλάβη»

Πλήρες κείμενο στην ιταλική γλώσσα   II-1161

Αντικείμενο:

Προσφυγή έχουσα ως αντικείμενο αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης που φέρεται προκληθείσα στον προσφεύγοντα από την έλλειψη εκθέσεως βαθμολογίας για τις περιόδους αναφοράς 1993-1995 και 1995-1997.

Απόφαση:

Η προσφυγή απορρίπτεται. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

Περίληψη

1. Υπάλληλοι – Προσφυγή – Προηγούμενη διοικητική ένσταση – Σιωπηρή απόρριψη αιτήσεως που δεν προσβλήθηκε εμπροθέσμως – Μεταγενέστερη ρητή απόρριψη – Πράξη επιβεβαιώσεως – Αποκλειστική προθεσμία

   (Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)

2. Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση βαθμολογίας – Κατάρτιση – Καθυστέρηση – Υπηρεσιακό πταίσμα προκαλούν ηθική βλάβη – Προϋποθέσεις – Υπάλληλος ήδη συνταξιοδοτηθείς κατά τη στιγμή που λαμβάνει γνώση της απουσίας εκθέσεως – Δεν υπάρχει βλάβη

   (Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)

1.  Το άρθρο 91, παράγραφος 3, τελευταίο εδάφιο, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων, που ορίζει ότι, «σε περίπτωση που κατόπιν σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως, αλλά εντός της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής, ληφθεί ρητή απόφαση για την απόρριψη αιτήματος, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής αρχίζει εκ νέου», δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στο στάδιο της αιτήσεως και πριν την υποβολή ενστάσεως. Πράγματι, η ειδική αυτή διάταξη, που αφορά τους τρόπους υπολογισμού των προθεσμιών για την άσκηση προσφυγής, πρέπει να ερμηνεύεται κατά γράμμα και συσταλτικός. Αυτό σημαίνει ότι η έχουσα χαρακτήρα αμιγώς βεβαιωτικής πράξεως ρητή απόρριψη αιτήσεως μετά από σιωπηρή απόρριψη της ίδιας αιτήσεως δεν μπορεί να επιτρέψει στον υπάλληλο να συνεχίσει την προ της προσφυγής διαδικασία δημιουργώντας νέα προθεσμία για την υποβολή ενστάσεως.

   (βλ. σκέψη 11)

   Παραπομπή: ΔΕΚ, 20 Μαρτίου 1984, 75/82 και 117/82, Razzouk και Beydoun κατά Επιτροπής, Συλλογή 1982, ο. 1509, σκέψη 12· ΠΕΚ, 1 Οκτωβρίου 1991, Τ-38/91, Κούσιος κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ. ΙΙ-763· ΠΕΚ, 17 Οκτωβρίου 1991, Τ-129/89, Offermann κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1991, σ. ΙΙ-855, σκέψη 32· ΠΕΚ, 10 Απριλίου 1992, Τ-15/91, Bollendorff κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1992, σ. ΙΙ-1679, σκέψεις 26, 27 και 32- ΠΕΚ, 14 Ιουλίου 1993, Τ-55/92, Knijff κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1992, α ΙΙ-823, σκέψη 34

2.  Η απουσία εκθέσεως βαθμολογίας από τον προσωπικό φάκελλο υπαλλήλου μπορεί να του προκαλέσει ηθική βλάβη αν η σταδιοδρομία του επηρεάστηκε ή αν η κατάσταση αυτή του δημιούργησε αίσθημα ανασφάλειας ως προς το μέλλον του. Υπάλληλος που έλαβε γνώση της απουσίας εκθέσεως βαθμολογίας από τον φάκελό του μετά τη συνταξιοδότησή του δεν μπορεί να επικαλεστεί αίσθημα ανασφάλειας ή ανησυχίας για το επαγγελματικό του μέλλον.

   (βλ. σκέψεις 16 έως 18)

   Παραπομπή: ΠΕΚ, 8 Ιουνίου 1995, Τ-496/93, Allo κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1995, σ. Ι-Α-127 και ΙΙ-405, σκέψη 89