ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ (πέμπτο τμήμα)

της 30ής Νοεμβρίου 1998

Υπόθεση Τ-97/94

Ν

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

«Πρώην υπάλληλοι — Έκθεση βαθμολογίας — Έννομο συμφέρον — Απαράδεκτο»

Πλήρες κείμενο στη γαλλική γλώσσα   II-1879

Αντικείμενο:

Προσφυγή με αντικείμενο, αφενός, αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως βαθμολογίας του προσφεύγοντος την οποία κατάρτισε η Επιτροπή για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 1989 έως 30 Ιουνίου 1991 και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης του προσφεύγοντος εξ αιτίας της εκθέσεως αυτής.

Αποτέλεσμα:

Απόρριιμη.

Επιτομή της διατάξεως

Ο προσφεύγων Ν εισήλθε στην υπηρεσία της Επιτροπής σης 31 Ιανουαρίου 1983 ως μόνιμος υπάλληλος βαθμού Α 4.

Στις 11 Αυγούστου 1993, ο προσφεύγων υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της εκθέσεως βαθμολογίας του για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 1989 έως 30 Ιουνίου 1991 (επίδικη έκθεση βαθμολογίας). Στις 4 Οκτωβρίου 1993, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή έπαυσε οριστικώς τον προσφεύγοντα από 1ης Δεκεμβρίου 1993. Κατ' αυτής της αποφάσεως περί οριστικής παύσεως, ο προσφεύγων άσκησε προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου και, κατόπιν, αναίρεση, η οποία απορρίφθηκε στις 16 Ιουλίου 1998. Στις 20 Δεκεμβρίου 1993, η Επιτροπή απέρριψε τη διοικητική ένσταση που υπέβαλε ο προσφεύγων κατά της επίδικης εκθέσεως βαθμολογίας. Η διαδικασία ανεστάλη μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 1998. Ο προσφεύγων άσκησε την υπό κρίση προσφυγή στις 9 Μαρτίου 1994, ζητώντας την ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της 11ης Αυγούστου 1993, καθώς και της επίδικης εκθέσεως βαθμολογίας.

Σκεπτικό

Για να μπορεί να ασκήσει προσφυγή ένας υπάλληλος ή πρώην υπάλληλος δυνάμει των άρθρων 90 και 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΥΚ), πρέπει να έχει προσωπικό συμφέρον για την ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως. Το συμφέρον αυτό εκτιμάται κατά τον χρόνο της ασκήσεως της προσφυγής (σκέψεις 22 και 23).

Παραπομπή: ΠΕΚ, 18 Ιουνίου 1992, Τ-49/91, Turner κατά Επιτροπής, Συλλογή 1992, α II-1855, σκέψη 24· ΠΕΚ, 16 Δεκεμβρίου 1993, Τ-58/92, Moat κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993, α II-1443, σκέψη 31

Ως εσωτερικό έγγραφο, η έκθεση βαθμολογίας έχει ως κυρία λειτουργία την εξασφάλιση περιοδικής ενημερώσεως της διοικήσεως σχετικά με την εκ μέρους των υπαλλήλων εκπλήρωση των καθηκόντων τους (σκέψη 25).

Παραπομπή: ΔΕΚ, 3 Ιουλίου 1980, 6/79 και 97/79, Grassi κατά Συμβουλίου, Συλλογή τόμος 1980/11, α 419, σκέψη 20- ΠΕΚ, 28 Μαίου 1997, Τ-59/96, Búrban κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1997, σ. II-331, σκέψη 73

Για τον υπάλληλο, η έκθεση βαθμολογίας επιτελεί σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της σταδιοδρομίας του, ιδίως όσον αφορά τις μεταθέσεις και τις προαγωγές. Επομένως, επηρεάζει καταρχήν το συμφέρον του βαθμολογούμενου μόνο μέχρι την οριστική λήξη των καθηκόντων του. Μετά τη λήξη αυτή, συνεπώς, ο υπάλληλος δεν μπορεί να ασκήσει πλέον παραδεκτώς προσφυγή, εκτός εάν αποδείξει την ύπαρξη ιδιαίτερης περιστάσεως δικαιολογούσας προσωπικό και πραγματικό συμφέρον για την ακύρωση της εν λόγω εκθέσεως (σκέψη 26).

Ο προσφεύγων, ο οποίος δεν ήταν πλέον στην υπηρεσία της Επιτροπής κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής, δεν απέδειξε την ύπαρξη τέτοιας περιστάσεως.

Όσον αφορά την προσδοκία δίκαιης δίκης υπό την έννοια του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, η προσδοκία αυτή δεν είναι ικανή να αναιρέσει τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της προσφυγής που θεσπίζονται από το κοινοτικό δίκαιο, δεδομένου ότι η απλή επίκληση, χωρίς άλλη αιτιολογία, της ανάγκης ηθικής και επαγγελματικής αποκαταστάσεως δεν αρκούν προς θεμελίωση προσωπικού συμφέροντος του προσφεύγοντος. Υπό τις συνθήκες αυτές, ο προσφεύγων δεν μπορεί παραδεκτώς να ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως (σκέψεις 30 και 31).

Το αίτημα αποζημιώσεως, το οποίο συνδέεται στενά με το ακυρωτικό αίτημα, είναι επίσης απαράδεκτο (σκέψη 32).

Παραπομπή: ΠΕΚ, 25 Σεπτεμβρίου 1991, Τ-5/90, Marcato κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ. II-731, σκέψη 49

Διατακτικό:

Το Πρωτοδικείο απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.