This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document E2003P0001
Action brought on 20 January 2003 by the EFTA Surveillance Authority against the Republic of Iceland (Case E-1/03)
Προσφυγή ασκηθείσα στις 20 Ιανουαρίου 2003 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Δημοκρατίας της Ισλανδίας (Υπόθεση E-1/03)
Προσφυγή ασκηθείσα στις 20 Ιανουαρίου 2003 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Δημοκρατίας της Ισλανδίας (Υπόθεση E-1/03)
ΕΕ C 75 της 27.3.2003, p. 13–13
(ES, DA, DE, EL, EN, FR, IT, NL, PT, FI, SV)
Προσφυγή ασκηθείσα στις 20 Ιανουαρίου 2003 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Δημοκρατίας της Ισλανδίας (Υπόθεση E-1/03)
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 075 της 27/03/2003 σ. 0013 - 0013
Προσφυγή ασκηθείσα στις 20 Ιανουαρίου 2003 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Δημοκρατίας της Ισλανδίας (Υπόθεση E-1/03) (2003/C 75/13) Στις 20 Ιανουαρίου 2003, ασκήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Ισλανδίας εκ μέρους της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενης από τους Niels Fenger και Elisabethann Wright, ως αντιπροσώπους της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 74, Rue de Trèves, B-1040 Brussels. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το δικαστήριο πρέπει: 1. να δηλώσει ότι διατηρώντας σε ισχύ τον ισλανδικό νόμο σχετικά με τον προϋπολογισμό υποδομής των αερομεταφορών και τα έσοδα για την αεροπορία αριθ. 31/1987 (Lög nr. 31 frá 27. mars 1987 um flugmálaáætlun og fjáröflun til framkvæmda í flugmálum), ο οποίος επιβάλλει στις πτήσεις από την Ισλανδία προς τις άλλες χώρες ΕΟΧ φόρο υψηλότερο του επιβαλλόμενου στις εσωτερικές πτήσεις και στις πτήσεις προς τη Γροιλανδία και τις Νήσους Φερόε, η Δημοκρατία της Ισλανδίας παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της βάσει του άρθρου 36 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και του άρθρου 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για την πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών, και 2. να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Ισλανδίας στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων. Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομικά επιχειρήματα: - Το άρθρο 36 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ θεσπίζει την κατάργηση όλων των περιορισμών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών εντός του ΕΟΧ όσον αφορά τους υπηκόους των κρατών μελών της Κοινότητας και των χωρών ΕΖΕΣ που είναι εγκατεστημένοι σε κράτος της Κοινότητας ή της ΕΖΕΣ άλλο από εκείνο του αποδέκτου της παροχής. - Το άρθρο 38 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ προβλέπει ότι η ελευθερία παροχής υπηρεσιών στον τομέα των μεταφορών διέπεται από τις διατάξεις του κεφαλαίου 6 της συμφωνίας που διέπει τις μεταφορές. Το άρθρο 39 της συμφωνίας ΕΟΧ προβλέπει ότι εφαρμόζονται επίσης τα άρθρα 30, 32 έως 34 με σκοπό την ελευθερία παροχής υπηρεσιών. - Το άρθρο 49 της συνθήκης, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 36 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, απαγορεύει την εφαρμογή εθνικών διατάξεων οι οποίες, χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση, περιορίζουν τον προμηθευτή υπηρεσιών από την άσκηση της ελευθερίας την οποία προβλέπει το εν λόγω άρθρο. Εξάλλου, το άρθρο 49 της συνθήκης απαγορεύει την εφαρμογή εθνικής διάταξης, η οποία καθιστά την παροχή υπηρεσιών μεταξύ κρατών μελών δυσχερέστερη από την παροχή υπηρεσιών αποκλειστικά εντός του αυτού κράτους μέλους. - Σύμφωνα με το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το άρθρο 49 της συνθήκης ΕΚ προβλέπει όχι μόνο την εξάλειψη κάθε διάκρισης κατά ατόμου που παρέχει υπηρεσίες εξαιτίας της υπηκοότητας του, αλλά και την κατάργηση κάθε περιορισμού, περιλαμβανομένης τυχόν επιβάρυνσης που θεσπίζει ο νόμος για την απόδοση υπηρεσίας που συνδέεται με μεταφορική υπηρεσία. - Σύμφωνα με το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ο σκοπός του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για την πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών είναι, μεταξύ άλλων, να καθορίσει τους όρους εφαρμογής στον τομέα των αερομεταφορών της αρχής της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών, και να εξαλείψει, όσον αφορά τα αεροπορικά ταξίδια, τους περιορισμούς στην ελευθερία παροχής υπηρεσιών εντός του πλαισίου της κοινής πολιτικής μεταφορών. - Σύμφωνα με τον ισλανδικό νόμο σχετικά με τον προϋπολογισμό υποδομής στον τομέα των αερομεταφορών και τα έσοδα για την αεροπορία αριθ. 31/1987 (Lög nr. 31 frá 27. mars 1987 um flugmálaáætlun og fjáröflun til framkvæmda í flugmálum), το τροποποιηθέν άρθρο 5 παράγραφος 1 προβλέπει ότι "χωριστός φόρος αεροδρομίου καταβάλλεται όσον αφορά κάθε επιμέρους αεροπορικό ταξίδι από την Ισλανδία προς άλλες χώρες"· το άρθρο 6 παράγραφος 1 προβλέπει ότι "ο φόρος αεροδρομίου ανέρχεται σε 1250 ISK για κάθε επιβάτη που ταξιδεύει από την Ισλανδία προς άλλες χώρες", ενώ το άρθρο 7 παράγραφος 1 ορίζει ότι "αεροπορικές εταιρείες που ασχολούνται με τη μεταφορά επιβατών στο εσωτερικό της Ισλανδίας ή προς τις Νήσους Φερόε ή τη Γροιλανδία καταβάλλουν φόρο που ανέρχεται σε 165 ISK για κάθε επιβάτη που ταξιδεύει στα εν λόγω δρομολόγια".