EUR-Lex Πρόσβαση στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Το έγγραφο αυτό έχει ληφθεί από τον ιστότοπο EUR-Lex
Έγγραφο 61981CJ0249
Judgment of the Court of 24 November 1982. # Commission of the European Communities v Ireland. # Measures having equivalent effect - Promotion of domestic products. # Case 249/81.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Νοεμβρίου 1982.
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος: προώθηση εθνικών προϊόντων.
Υπόθεση 249/81.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Νοεμβρίου 1982.
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος: προώθηση εθνικών προϊόντων.
Υπόθεση 249/81.
Συλλογή της Νομολογίας 1982 -04005
Αναγνωριστικό ECLI: ECLI:EU:C:1982:402
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 24ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1982. - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ. - ΜΕΤΡΑ ΙΣΟΔΥΝΑΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ : ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΕΘΝΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ. - ΥΠΟΘΕΣΗ 249/81.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1982 σελίδα 04005
Ισπανική ειδική έκδοση σελίδα 01177
Σουηδική ειδική έκδοση σελίδα 00565
Φινλανδική ειδική έκδοση σελίδα 00589
Περίληψη
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
1 . Ελεύθερη κυκλοφορία τών εμπορευμάτων — Ποσοτικοί περιορισμοί — Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος — Διαφημιστική εκστρατεία υπέρ τών εγχωρίων προϊόντων — Διατάξεις σχετικές μέ τίς κρατικές ενισχύσεις — Εφαρμογή στόν τρόπο χρηματοδοτήσεως τής εκστρατείας — Δυνατότης πού δέν αποκλείει τήν δυνατότητα εφαρμογής τής απαγορεύσεως τών μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος
( Συνθήκη ΕΟΚ , άρθρα 30 , 92 καί 93 )
2 . Ελεύθερη κυκλοφορία τών εμπορευμάτων — Ποσοτικοί περιορισμοί — Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος — Διαφημιστική εκστρατεία υπέρ τών εγχωρίων προϊόντων — Πρακτική πού συνιστά μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος — Προϋποθέσεις — Πρακτική πού στηρίζεται σέ μή δεσμευτικές πράξεις — Έλλειψη επιπτώσεως
( Συνθήκη ΕΟΚ , άρθρα 2 , 3 καί 30 )
1 . Τό γεγονός οτι τά άρθρα 92 καί 93 τής συνθήκης θά ηδύνατο νά εφαρμοσθούν επί τού τρόπου χρηματοδοτήσεως μιάς εκστρατείας υπέρ τής πωλήσεως καί αγοράς εγχωρίων προϊόντων , πού δυνατόν νά συνιστά παράβαση τού άρθρου 30 τής συνθήκης , δέν σημαίνει οτι αυτή καθαυτή η εκστρατεία δύναται νά διαφύγει τών απαγορεύσεων τού άρθρου 30 .
2 . Πρέπει νά θεωρηθεί ως μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος πρός ποσοτικούς περιορισμούς η εφαρμογή ενός προγράμματος , πού έχει καταρτισθεί από τήν κυβέρνηση ενός κράτους μέλους , αφορά τό σύνολο τής εθνικής οικονομίας καί έχει σκοπό νά ελέγχει τήν ροή τού ενδοκοινοτικού εμπορίου διά τής προωθήσεως τής αγοράς εγχωρίων προϊόντων μέσω μιάς επί εθνικής κλίμακας διαφημιστικής εκστρατείας καί τής οργανώσεως ειδικών διαδικασιών πού εφαρμόζονται μόνο επί εθνικών προϊόντων , εφόσον οι ενέργειες αυτές στό σύνολό τους δύνανται νά αποδοθούν στήν κυβέρνηση καί εκτελούνται οργανωμένα εφ’ ολοκλήρου τού εθνικού εδάφους .
Μιά τέτοια πρακτική δέν διαφεύγει τών απαγορεύσεων τού άρθρου 30 τής συνθήκης εκ μόνου τού γεγονότος οτι δέν στηρίζεται επί αποφάσεων πού έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα γιά τίς επιχειρήσεις . Πράγματι , ακόμη καί πράξεις τής κυβερνήσεως ενός κράτους μέλους , στερούμενες δεσμευτικού χαρακτήρος , δύνανται νά επηρεάσουν τήν συμπερι φορά εμπόρων καί καταναλωτών εντός τού εν λόγω κράτους καί νά έχουν έτσι ως αποτέλεσμα τήν ματαίωση τών σκοπών τής Κοινότητος , οπως εκτίθενται στό άρθρο 2 καί αναπτύσσονται στό άρθρο 3 τής συνθήκης .
Στήν υπόθεση 249/81 ,
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , εκπροσωπουμένη από τό νομικό της σύμβουλο Rolf Waegenbaur , επικουρούμενο από τόν Peter Oliver , μέλος τής νομικής της υπηρεσίας , μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Oreste Montalto , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg , Λουξεμβούργο ,
προσφεύγουσα ,
κατά
ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ , εκπροσωπουμένης από τόν Louis J . Dockery , Chief State Solicitor , επικουρούμενο από τόν John D . Cooke , Senior Counsel , καί τόν H . J . O’Flaherty , Senior Counsel , μέ τόπο επιδόσεων στό Λουξεμβούργο τήν πρεσβεία τής Ιρλανδίας ,
καθ’ ης ,
πού έχει ως αντικείμενο νά αναγνωρισθεί οτι η Ιρλανδία , λαμβάνοντας μέτρα γιά τήν προώθηση τών ιρλανδικών προϊόντων στό έδαφός της , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τού άρθρου 30 τής συνθήκης ΕΟΚ ,
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 15 Σεπτεμβρίου 1981 , η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ήσκησε , δυνάμει τού άρθρου 169 τής συνθήκης ΕΟΚ , προσφυγή μέ τήν οποία ζητεί νά αναγνωριστεί οτι η Ιρλανδία , μέ τήν οργάνωση εκστρατείας γιά τήν προώθηση τών πωλήσεων καί αγορών , επί τού εδάφους της , ιρλανδικών προϊόντων , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης .
Ι — Τό αντικείμενο τής διαφοράς
2 Στήν αιτιολογημένη γνώμη πού απηύθυνε στίς 25 Φεβρουαρίου 1981 πρός τήν Ιρλανδία σχετικώς μέ τήν εκστρατεία πού ειχε ως σύνθημα «Αγοράζετε ιρλανδικά προϊόντα» ( «Buy Irish» ), η Επιτροπή ανέφερε οτι τόν Ιανουάριο τού 1978 η ιρλανδική κυβέρνηση έθεσε σέ εφαρμογή ενα τριετές πρόγραμμα γιά τήν προώθηση τών ιρλανδικών προϊόντων . Η εκστρατεία άρχισε στίς 18 Ιανουαρίου 1978 , μέ λόγο τού ιρλανδού υπουργού βιομηχανίας , εμπορίου καί ενεργείας . Μέ τήν ευκαιρία αυτή , ο υπουργός εδήλωσε οτι σκοπός τής εκστρατείας ηταν «η υποκατάσταση τών εισαγωγών από ιρλανδικά προϊόντα μέχρι ποσοστού 3 % τού συνόλου τών δαπανών καταναλώσεως» , η δέ εκστρατεία απετέλει «ενα σύνολο προσεκτικά μελετημένων πρωτοβουλιών πού απαρτίζουν ενα ολοκληρωμένο πρόγραμμα προωθήσεως τών ιρλανδικών προϊόντων , μέ ειδικές προτάσεις πρός τούς παραγωγούς , διανομείς καί καταναλωτές» .
3 Σύμφωνα μέ τίς δηλώσεις αυτές , η ιρλανδική κυβέρνηση έλαβε καί συνέχισε νά λαμβάνει σειρά μέτρων γιά τήν προώθηση τών ιρλανδικών προϊόντων . Στήν αιτιολογημένη γνώμη ανεφέροντο τά ακόλουθα μέτρα :
α ) η οργάνωση υπηρεσίας δωρεάν παροχής πληροφοριών στούς καταναλωτές πού επιθυμούν νά γνωρίσουν ποιά από τά προϊόντα ορισμένης κατηγορίας ειναι ιρλανδικής κατασκευής καί πού διατίθενται ( «Shoplink-Service» ).
β)η παροχή διευκολύνσεων διενεργείας εκθέσεων , μέ σκοπό νά εκτίθενται μόνο ιρλανδικά προϊόντα , σέ ενα μεγάλο κέντρο εκθέσεων στό Δουβλίνο , τό οποίο διαχειρίζεται τό Irish Goods Council πού φέρεται ως ιρλανδική δημοσία αρχή·
γ)η ενθάρρυνση τής χρήσεως τού συμβόλου «εγγυημένο ιρλανδικό προϊόν» ( «Guaranteed irish» ) γιά τά προϊόντα ιρλανδικής κατασκευής καί η παράλ ληλη οργάνωση εκ μέρους τού Irish Goods Council ενός ειδικού συστήματος διερευνήσεως παραπόνων αφορώντων προϊόντα φέροντα αυτό τό συμβολικό γνώρισμα·
δ)η οργάνωση από τό Irish Goods Council μεγάλης διαφημιστικής εκστρατείας υπέρ τών ιρλανδικών προϊόντων , ιδίως μέ τήν δημοσίευση καί διανομή από τόν οργανισμό αυτό φυλλαδίων πού παροτρύνουν τούς καταναλωτές νά αγοράζουν μόνον εγχώρια προϊόντα .
4 Στό δικόγραφο τής προσφυγής της η Επιτροπή αναφέρει οτι , εν τώ μεταξύ , η ιρλανδική κυβέρνηση διέκοψε τίς ενέργειες πού συνεδέοντο μέ τό «Shoplink Service» καί τήν παροχή διευκολύνσεων διενεργείας εκθέσεως στό Δουβλίνο . Αντιθέτως , οι άλλες δύο ενέργειες εξακολούθησαν ακόμη καί μετά τήν λήξη τής τριετούς περιόδου κατά τήν οποία ειχε προβλεφθεί νά διαρκέσει η εκστρατεία . Επί πλέον , η διαφημιστική εκστρατεία επεξετάθη βαθμιαίως , ιδίως μέ ευρεία διαφήμιση τών ιρλανδικών προϊόντων διά τού τύπου καί τής τηλεοράσεως .
5 Η ιρλανδική κυβέρνηση δέχεται οτι επραγματοποιήθη ενα τριετές πρόγραμμα υπέρ τής αγοράς ιρλανδικών προϊόντων στήν Ιρλανδία . Μετά τήν διακοπή , κατόπιν αιτήματος τής Επιτροπής , τής λειτουργίας τού «Shoplink Service» καί τών διευκολύνσεων διενεργείας εκθέσεως στό Δουβλίνο , τό πρόγραμμα αυτό συνίστατο απλώς σέ διαφημιστική εκστρατεία από τού τύπου καί τής τηλεοράσεως διά τής εκτυπώσεως αφισών καί ενημερωτικών φυλλαδίων , καθώς καί διά τής χρήσεως τού συμβόλου «εγγυημένο ιρλανδικό προϊόν» , μέ σκοπό νά εξοικειωθούν καλύτερα οι ιρλανδοί καταναλωτές , μέ τά προϊόντα ιρλανδικής κατασκευής καί νά συνειδητοποιήσει τό ιρλανδικό κοινό τόν δεσμό πού υφίσταται μεταξύ τής εμπορίας τών προϊόντων αυτών στήν Ιρλανδία καί τού προβλήματος τής ανεργίας στήν χώρα αυτή .
6 Ως πρός τήν διαφημιστική εκστρατεία , η ιρλανδική κυβέρνηση ισχυρίζεται οτι αποτελεί μέρος τών δραστηριοτήτων τού Irish Goods Council . Ο οργανισμός ομως αυτός δέν δύναται νά θεωρηθεί ως ιρλανδική δημοσία αρχή· αποτελεί απλώς μία ενωση πού παρέχει τήν δυνατότητα στίς διάφορες ιρλανδικές βιομηχανίες νά συνεργάζονται πρός τό κοινό τους συμφέρον . Οι ενέργειες τού Irish Goods Council δέν στηρίζονται σέ καμία επίσημη κανονιστική ρύθμιση , η μόνη δέ ανάμειξη τής κυβερνήσεως σ’ αυτό συνίσταται αποκλειστικώς στήν οικονομική ενίσχυση καί σέ ηθική υποστήριξη .
7 Η Επιτροπή υποστηρίζει οτι τήν ευθύνη τών πράξεων τού Irish Goods Council φέρει η ιρλανδική κυβέρνηση . Παρατηρεί ειδικότερα οτι τά μέλη τής διευθύνουσας τό Council επιτροπής διορίζονται , σύμφωνα μέ τό καταστατικό τού οργανισμού αυτού , από τόν υπουργό βιομηχανίας , εμπορίου καί ενεργείας .
8 Η Επιτροπή θεωρεί οτι η εκστρατεία προωθήσεως τών πωλήσεων καί αγορών ιρλανδικών προϊόντων στήν Ιρλανδία πρέπει νά θεωρηθεί ως μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος πρός ποσοτικό περιορισμό επί τών εισαγωγών . Η Ιρλανδία ισχυρίζεται , πρώτον , οτι ουδέποτε η ιρλανδική κυβέρνηση έλαβε «μέτρα» δυνάμενα νά υπαχθούν στό άρθρο 30 τής συνθήκης καί δεύτερον , οτι , η οικονομική ενίσχυση πρός τό Irish Goods Council πρέπει νά κριθεί βάσει τών άρθρων 92 καί 93 τής συνθήκης καί όχι βάσει τού άρθρου 30 .
9 Πρίν εκτιμηθούν τά επιχειρήματα αυτά πρέπει νά εξετασθεί η θέση τού Irish Goods Council .
ΙΙ — Τό Irish Goods Council
10 Τό Irish Goods Council ιδρύθη στίς 25 Αυγούστου 1978 , λίγους μήνες μετά τήν έναρξη τής επιδίκου εκστρατείας , υπό μορφή εταιρίας μέ περιορισμένη ευθύνη οσον αφορά τήν εγγύηση πού παρέχουν οι εταίροι καί χωρίς μετοχικό κεφάλαιο· κατεχωρίσθη στά βιβλία εταιριών ( Companies Act 1963 ). Στήν πραγματικότητα , τό Council προέκυψε από τήν συγχώνευση δύο οργανισμών , τού National Development Council , εταιρίας περιορισμένης ευθύνης καταχωρισμένης σύμφωνα μέ τόν Companies Act καί τής ομάδος εργασίας περί τής προωθήσεως καί τής πωλήσεως ιρλανδικών προϊόντων .
11 Κατά τήν ιρλανδική κυβέρνηση , η ιδρυση τού Irish Goods Council ετέλει υπό τήν αιγίδα ( «sponsored» ) τής κυβερνήσεως , μέ σκοπό νά υποστηριχθεί η ιρλανδική βιομηχανία νά υπερπηδήσει τίς δυσκολίες της . Τό Council ιδρύθη γιά νά παράσχει τό πλαίσιο εντός τού οποίου θά ηδύναντο νά ενωθούν οι διάφορες βιομηχανίες γιά νά συνεργασθούν πρός τό κοινό τους συμφέρον .
12 Η διευθύνουσα επιτροπή τού Irish Goods Council αποτελείται , σύμφωνα μέ τό καταστατικό τού οργανισμού αυτού , από δέκα μέλη πού διορίζονται υπό τήν προσωπική τους ιδιότητα από τόν υπουργό βιομηχανίας , εμπορίου καί ενεργείας· ο ίδιος υπουργός διορίζει τόν πρόεδρο μεταξύ τών μελών τής διευθυνούσης επιτροπής . Τά μέλη καί ο πρόεδρος διορίζονται γιά περίοδο τριών ετών , δύνανται δέ νά αναδιορισθούν . Στήν πράξη , τά μέλη τής διευθύνουσας επιτροπής επιλέγονται από τόν υπουργό , κατά τρόπο πού νά εκπροσωπεί τούς οικείους τομείς τής ιρλανδικής οικονομίας .
13 Όπως προκύπτει από τίς πληροφορίες πού παρέσχε η ιρλανδική κυβέρνηση κατ’ αίτηση τού Δικαστηρίου , οι ενέργειες τού Irish Goods Council χρηματοδοτούνται από επιχορηγήσεις τής ιρλανδικής κυβερνήσεως καί τής ιδιωτικής βιομηχανίας . Τά ποσά τών κρατικών καί ιδιωτικών επιχορηγήσεων ανήλθαν , αντιστοίχως , σέ 1 005 000 καί 175 000 λίρες Ιρλανδίας γιά τήν περίοδο Αυγούστου 1978 — Δεκεμβρίου 1979 , 940 000 καί 194 000 γιά τό έτος 1980 καί 922 000 καί 238 000 γιά τό έτος 1981 .
14 Η ιρλανδική κυβέρνηση δέν αμφισβήτησε οτι οι δραστηριότητες τού Irish Goods Council συνίστανται , μετά ιδίως τήν κατάργηση τού «Shoplink-Service» καί τών διευκολύνσεων διενεργείας εκθέσεως πού παρείχοντο στούς ιρλανδούς παραγωγούς στό Δουβλίνο , στήν οργάνωση διαφημιστικής εκστρατείας υπέρ τής πωλήσεως καί αγοράς ιρλανδικών προϊόντων , καθώς καί στήν προώθηση τής χρήσεως τού συμβόλου «εγγυημένο ιρλανδικό προϊόν» .
15 Έτσι λοιπόν προκύπτει οτι η ιρλανδική κυβέρνηση ειναι εκείνη πού διορίζει τά μέλη τής διευθύνουσας επιτροπής τού Irish Goods Council , τού χορηγεί κρατικές επιχορηγήσεις , πού καλύπτουν τό κύριο μέρος τών δαπανών του καί καθορίζει τέλος τούς σκοπούς καί τό πλαίσιο τής εκστρατείας υπέρ τής πωλήσεως καί αγοράς ιρλανδικών προϊόντων πού επραγματοποίησε ο εν λόγω οργανισμός . Εν όψει τών δεδομένων αυτών , η ιρλανδική κυβέρνηση δέν δύναται νά επικαλεσθεί τό γεγονός οτι τήν εκστρατεία επραγματοποίησε μία ιδιωτική εταιρεία γιά νά απεκδυθεί τής ευθύνης πού ενδεχομένως υπέχει δυνάμει τών διατάξεων τής συνθήκης .
ΙΙΙ — Η δυνατότητα εφαρμογής τών άρθρων 92 καί 93 τής συνθήκης
16 Η ιρλανδική κυβέρνηση υποστηρίζει οτι η επίδικη εκστρατεία , έστω καί άν ειχε ως σκοπό ή ως αποτέλεσμα νά αποθαρρύνει τίς προερχόμενες από άλλα κράτη μέλη εισαγωγές , πρέπει νά εκτιμηθεί βάσει τών άρθρων 92 καί 93 τής συνθήκης , πού αναφέρονται στίς χορηγούμενες από τά κράτη ενισχύσεις . Η δυνατότητα εφαρμογής τών εν λόγω διατάξεων αποκλείει τήν δυνατότητα εφαρμογής τού άρθρου 30 τής συνθήκης επί τού οποίου η Επιτροπή εστήριξε τήν προσφυγή της .
17 Επί τού θέματος αυτού , η ιρλανδική κυβέρνηση ισχυρίζεται οτι στήν πραγματικότητα τήν εκστρατεία διηύθυνε τό Irish Goods Council , ο δέ ρόλος τής κυβερνή σεως περιορίσθη σέ ηθική υποστήριξη καί οικονομική ενίσχυση . Άν η εκστρατεία αυτή ηδύνατο , οπως ισχυρίζεται η Επιτροπή , νά θίξει τήν ελεύθερη κυκλοφορία τών εμπορευμάτων εντός τής Κοινότητος , ευνοούσα τήν εγχώρια παραγωγή σέ σχέση μέ τά εισαγόμενα προϊόντα , τό γεγονός αυτό θά ηδύνατο νά αποδοθεί μόνο στήν κυβερνητική απόφαση , δηλαδή στήν απόφαση νά επιχορηγήσει τό Irish Goods Council .
18 Διαπιστούται ωστόσο οτι τό γεγονός οτι σημαντικό μέρος τής επιδίκου εκστρατείας χρηματοδοτείται από τήν ιρλανδική κυβέρνηση καί οτι τά άρθρα 92 καί 93 τής συνθήκης θά ηδύναντο νά εφαρμοσθούν επί τού τρόπου αυτού χρηματοδοτήσεως δέν σημαίνει οτι αυτή καθαυτή η εκστρατεία δύναται νά διαφύγει τών απαγορεύσεων τού άρθρου 30 .
19 Εν πάση περιπτώσει , άν η ιρλανδική κυβέρνηση εθεώρει οτι ο τρόπος αυτός χρηματοδοτήσεως απετέλει ενίσχυση , κατά τήν εννοια τών άρθρων 92 καί 93 , ώφειλε νά γνωστοποιήσει τήν ενίσχυση αυτή στήν Επιτροπή σύμφωνα μέ τήν παράγραφο 3 τού άρθρου 93 .
ΙV — Η εφαρμογή τού άρθρου 30 τής συνθήκης
20 Η Επιτροπή υποστηρίζει οτι η εκστρατεία «Αγοράζετε ιρλανδικά προϊόντα» καί τά μέτρα πού ελήφθησαν στό πλαίσιο αυτής πρέπει , στό σύνολό τους , νά θεωρηθούν ως μέτρα παροτρύνσεως αγοράς εγχωρίων μόνο προϊόντων . Τά μέτρα αυτά φέρονται ως αντιβαίνοντα στίς υποχρεώσεις πού υπέχουν τά κράτη μέλη εκ τού άρθρου 30 . Η Επιτροπή αναφέρεται σχετικώς στήν διάταξη τού άρθρου 2 , παράγραφος 3 , στοιχείο κ , τής οδηγίας 70/50 τής Επιτροπής , τής 22ας Δεκεμβρίου 1969 , πού στηρίζεται στίς διατάξεις τού άρθρου 33 , παράγραφος 7 , περί καταργήσεως τών μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος πρός ποσοτικούς περιορισμούς επί τών εισαγωγών πού δέν αναφέρονται σέ άλλες διατάξεις πού έχουν θεσπισθεί δυνάμει τής συνθήκης ΕΟΚ ( OJ 1970 L 13 , σ . 29 ). Σύμφωνα μέ τό άρθρο 2 , παράγραφος 3 , στοιχείο κ , μέτρα πού παρακινούν στήν αγορά εγχωρίων μόνον προϊόντων πρέπει νά θεωρούνται αντίθετα πρός τίς απαγορεύσεις τής συνθήκης .
21 Κατά τήν ιρλανδική κυβέρνηση , η απαγόρευση τών μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος πού επιβάλλει τό άρθρο 30 αφορά μόνο «μέτρα» , δηλαδή πράξεις πού έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα καί προέρχονται από δημοσία αρχή . Η ιρλανδική κυβέρνηση ομως δέν εξέδωσε καμία πράξη αυτής τής κατηγορίας , περιορισθείσα στήν ηθική υποστήριξη καί οικονομική ενίσχυση δραστηριοτήτων πού ανέπτυξαν οι ιρλανδικές βιομηχανίες .
22 Η ιρλανδική κυβέρνηση υπογραμμίζει επίσης οτι η επίδικη εκστρατεία δέν ειχε περιοριστικές επιπτώσεις επί τών εισαγωγών , δεδομένου οτι η αναλογία τών πωλήσεων ιρλανδικών προϊόντων στήν ιρλανδική αγορά εμειώθη από 49,2 % τό 1977 σέ 43,4 % τό 1980 .
23 Διαπιστούται , κατ’ αρχάς , οτι η επίδικη εκστρατεία δέν δύναται νά εξομοιωθεί μέ διαφημιστική εκστρατεία πού πραγματοποιούν ιδιωτικές ή δημόσιες επιχειρήσεις ή ομιλος επιχειρήσεων υπέρ τής αγοράς τών προϊόντων πού παράγουν . Ανεξαρτήτως τών μέσων πού χρησιμοποιούνται πρός διενέργειά της , η εκστρατεία αυτή εκφράζει τήν πρόθεση τής ιρλανδικής κυβερνήσεως νά υποκατασταθούν τά εισαγόμενα προϊόντα από εγχώρια καί νά ελέγχεται έτσι τό ρεύμα τών εισαγωγών από άλλα κράτη μέλη .
24 Αναφέρεται σχετικώς οτι , οπως ετόνισε ο εκπρόσωπος τής ιρλανδικής κυβερνήσεως κατά τήν έναρξη τής εκστρατείας , η τελευταία απετελείτο από ενα σύνολο επιμελώς μελετημένων πρωτοβουλιών πού εντάσσονται σέ ενα ολοκληρωμένο πρόγραμμα προωθήσεως τών εγχωρίων προϊόντων· τό Irish Goods Council ιδρύθη μέ πρωτοβουλία τής ιρλανδικής κυβερνήσεως λίγους μήνες αργότερα· τήν δέ εφαρμογή τού ολοκληρωμένου προγράμματος , οπως τό ειχε καταρτίσει η κυβέρνηση , ενεπιστεύθη ή άφησε στό εν λόγω Council .
25 Καίτοι αληθεύει οτι τά δύο στοιχεία τού προγράμματος πού εξακολούθησαν νά ισχύουν , δηλαδή η διαφημιστική εκστρατεία καί η χρησιμοποίηση τού συμβόλου «εγγυημένο ιρλανδικό προϊόν» , δέν ειχαν ως αποτέλεσμα νά συμβάλουν σημαντικά στήν ανάκτηση τής ιρλανδικής αγοράς από τά εγχώρια προϊόντα , δέν δύναται , ωστόσο , νά παραβλεφθεί οτι οι δύο αυτές δραστηριότητες , ανεξαρτήτως τής αποτελεσματικότητός των , αποτελούν μέρος ενός κυβερνητικού προγράμματος , σκοπός τού οποίου ειναι η υποκατάσταση τών εισαγωγών από εγχώρια προϊόντα καί τό οποίο δύναται νά επηρεάσει τήν έκταση τού ενδοκοινοτικού εμπορίου .
26 Πράγματι , η διαφημιστική εκστρατεία υπέρ τής πωλήσεως καί αγοράς ιρλανδικών προϊόντων δέν δύναται νά απομονωθεί ούτε από τήν προέλευσή της , ως μέρος τού κυβερνητικού προγράμματος , ούτε από τήν σχέση της μέ τήν θέσπιση τού συμβόλου «εγγυημένο ιρλανδικό προϊόν» καί μέ τήν οργάνωση ενός ειδικού συστήματος γιά τήν έρευνα παραπόνων αφορόντων τά φέροντα τό σύμβολο προϊόντα . Η θέσπιση αυτού τού συστήματος ερεύνης παραπόνων αφορόντων ιρλανδικά προϊόντα επιβεβαιώνει πράγματι τόν βαθμό οργανώσεως τής εκστρατείας «Αγοράζετε ιρλανδικά προϊόντα» καί τόν εισάγοντα διακρίσεις χαρακτήρα της .
27 Υπό τίς περιστάσεις αυτές , οι δύο αυτές δραστηριότητες ισοδυναμούν μέ τήν καθιέρωση εθνικής πρακτικής πού εισήγαγε η ιρλανδική κυβέρνηση καί πού εφηρμόσθη μέ τήν συνδρομή της , τής οποίας τό αποτέλεσμα πού ηδύνατο νά επέλθη επί τών εισαγωγών προελεύσεως άλλων κρατών μελών νά ειναι ομοιο μέ τό αποτέλεσμα πού θά προέκυπτε από δεσμευτικού χαρακτήρος κυβερνητικές πράξεις .
28 Μιά τέτοια πρακτική δέν διαφεύγει τών απαγορεύσεων τού άρθρου 30 τής συνθήκης εκ μόνου τού γεγονότος οτι δέν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα γιά τίς επιχειρήσεις . Πράγματι , ακόμη καί πράξεις τής κυβερνήσεως ενός κράτους μέλους , στερούμενες δεσμευτικού χαρακτήρος , δύνανται νά επηρεάσουν τήν συμπεριφορά εμπόρων καί καταναλωτών εντός τού εν λόγω κράτους καί νά έχουν έτσι ως αποτέλεσμα τήν ματαίωση τών σκοπών τής Κοινότητος , οπως εκτίθενται στό άρθρο 2 καί αναπτύσσονται στό άρθρο 3 τής συνθήκης .
29 Αυτό συμβαίνει οταν , οπως στή προκειμένη περίπτωση , μία τέτοια περιοριστική πρακτική αποτελεί εφαρμογή ενός προγράμματος πού έχει καταρτισθεί από τήν κυβέρνηση , αφορά τό σύνολο τής εθνικής οικονομίας καί έχει σκοπό νά ελέγχει τήν ροή τού ενδοκοινοτικού εμπορίου διά τής προωθήσεως τής αγοράς εγχωρίων προϊόντων , μέσω μιάς επί εθνικής κλίμακας διαφημιστικής εκστρατείας καί τής οργανώσεως ειδικών διαδικασιών πού εφαρμόζονται μόνον επί τών εγχωρίων προϊόντων , καθώς καί οταν οι ενέργειες αυτές στό σύνολό τους δύνανται νά αποδοθούν στήν κυβέρνηση καί εκτελούνται οργανωμένα εφ’ ολοκλήρου τού εθνικού εδάφους .
30 Εκ τών ανωτέρω προκύπτει οτι η Ιρλανδία διά τής οργανώσεως εκστρατείας γιά τήν προώθηση τής πωλήσεως καί τής αγοράς ιρλανδικών προϊόντων στό έδαφός της παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης .
Επί τών δικαστικών εξόδων
31 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 69 , παράγραφος 2 , τού κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα . Δεδομένου οτι η καθ’ ης ηττήθη , πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα .
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Η Ιρλανδία , διά τής οργανώσεως εκστρατείας γιά τήν προώθηση τής πωλήσεως καί τής αγοράς ιρλανδικών προϊόντων στό έδαφός της , παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης .
2)Καταδικάζει τήν καθ’ ης στά δικαστικά έξοδα .