EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 61997CJ0144

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 12ης Φεβρουαρίου 1998.
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας.
Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 92/74/ΕΟΚ.
Υπόθεση C-144/97.

European Court Reports 1998 I-00613

ECLI identifier: ECLI:EU:C:1998:60

61997J0144

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 12ης Φεβρουαρίου 1998. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 92/74/ΕΟΚ. - Υπόθεση C-144/97.

Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα I-00613


Περίληψη
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό

Λέξεις κλειδιά


Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Παράβαση - Δικαιολογία - Δεν επιτρέπεται

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)

Περίληψη


Κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και των προθεσμιών που έχει τάξει μια οδηγία.

Διάδικοι


Στην υπόθεση C-144/97,

Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τον Richard Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο, και τον Jean-Francis Pasquier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους ο οποίος έχει τεθεί στη διάθεση της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,

κατά

Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από την Kareen Rispal-Bellanger, υποδιευθύντρια στη διεύθυνση νομικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και τον Frιdιric Pascal, attachι d'administration centrale στην ίδια διεύθυνση, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Γαλλίας, 8 B, boulevard Joseph II,$

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/74/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1992, για τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 81/851/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϋόντα και τη θέσπιση συμπληρωματικών διατάξεων για τα ομοιοπαθητικά κτηνιατρικά φάρμακα (ΕΕ L 297, σ. 12), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(έκτο τμήμα),

συγκείμενο από τους H. Ragnemalm, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini, J. L. Murray (εισηγητή), G. Hirsch και Κ. Μ. Ιωάννου, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Νοεμβρίου 1997,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης


1 Mε δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 16 Απριλίου 1997, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωρισθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/74/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1992, για τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 81/851/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϋόντα και τη θέσπιση συμπληρωματικών διατάξεων για τα ομοιοπαθητικά κτηνιατρικά φάρμακα (ΕΕ L 297, σ. 12, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

2 Η οδηγία προβλέπει, στο άρθρο 10, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, ότι τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1993 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

3 Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν της ανακοινώθηκαν τα εθνικά μέτρα για τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας και δεδομένου ότι δεν διέθετε άλλα πληροφοριακά στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε να συναγάγει ότι η Γαλλική Δημοκρατία συμμορφώθηκε προς τις υποχρεώσεις της, όχλησε, με έγγραφο της 10ης Φεβρουαρίου 1994, τη Γαλλική Κυβέρνηση, καλώντας την να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.

4 Επειδή δεν δόθηκε απάντηση στo έγγραφo οχλήσεως, η Επιτροπή απηύθυνε στη Γαλλική Δημοκρατία, στις 4 Μαρτίου 1996, αιτιολογημένη γνώμη με την οποία επανέλαβε τις παρατηρήσεις που περιλαμβάνονταν στο έγγραφο οχλήσεως. Η Επιτροπή κάλεσε τη Γαλλική Δημοκρατία να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τη γνώμη αυτή εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της.

5 Απαντώντας στην αιτιολογημένη γνώμη, οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι είχαν ετοιμάσει ένα σχέδιο νόμου και ένα σχέδιο διατάγματος χρήζοντος επεξεργασίας από το Conseil d'Ιtat (Συμβούλιο της Επικρατείας) για τη μεταφορά της οδηγίας 92/74 στο γαλλικό δίκαιο.

6 Επειδή δεν έλαβε κανένα πληροφοριακό στοιχείο περί περατώσεως της διαδικασίας που θα κατέληγε στην υιοθέτηση των σχεδίων αυτών, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.

7 Η Γαλλική Δημοκρατία, αμυνόμενη, αναφέρει ότι καταρτίστηκαν ένα σχέδιο νόμου και ένα σχέδιο διατάγματος εφαρμογής της οδηγίας. Προσθέτει ότι δεν κατέστη δυνατόν να υποβληθεί το σχέδιο νόμου προς ψήφιση στο Κοινοβούλιο λόγω του διατάγματος της 21ης Απριλίου 1997 με το οποίο ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας αποφάσισε να διαλύσει την Εθνική Συνέλευση.

8 Εντούτοις, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που έχει τάξει μια οδηγία (βλ., ιδίως, την απόφαση της 2ας Οκτωβρίου 1997, C-208/96, Επιτροπή κατά Βελγίου, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 9).

9 Εφόσον η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, πρέπει να διαπιστωθεί η παράβαση που επικαλείται συναφώς η Επιτροπή.

10 Συνεπώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα


Επί των δικαστικών εξόδων

11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η Γαλλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό


Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(έκτο τμήμα),

αποφασίζει:

1) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/74/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1992, για τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 81/851/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϋόντα και τη θέσπιση συμπληρωματικών διατάξεων για τα ομοιοπαθητικά κτηνιατρικά φάρμακα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας.

2) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Top