Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52011XG0429(01)

Συμπερασμάτων του Συμβουλίου για τη θέσπιση του Αναγνωριστικού Ευρωπαϊκής Νομολογίας (ECLI) και μιας ελάχιστης δέσμης ενιαίων μεταδεδομένων για τη νομολογία

OJ C 127, 29.4.2011, p. 1–7 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

29.4.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 127/1


Συμπερασμάτων του Συμβουλίου για τη θέσπιση του Αναγνωριστικού Ευρωπαϊκής Νομολογίας (ECLI) και μιας ελάχιστης δέσμης ενιαίων μεταδεδομένων για τη νομολογία

2011/C 127/01

I.   ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.

Το άρθρο 67 παράγραφος 1) της συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης όπου θα υπάρχει σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των διαφόρων εννόμων τάξεων και παραδόσεων των κρατών μελών.

2.

Το πολυετές ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για την ηλεκτρονική δικαιοσύνη 2009-2013 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης τονίζει τη σημασία της πρόσβασης στην εθνική νομολογία, την ανάγκη τυποποίησης και μιας αποκεντρωμένης τεχνικής αρχιτεκτονικής (1).

3.

Στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Ιουλίου 2008 για το ρόλο του εθνικού δικαστή στο ευρωπαϊκό σύστημα απονομής της δικαιοσύνης (2) υπογραμμίζεται η ανάγκη της διασυνοριακής πρόσβασης στην εθνική νομολογία, ώστε να επιτραπεί στον εθνικό δικαστή να ανταποκριθεί στο ρόλο του στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής έννομης τάξης.

II.   ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ

4.

Ένας ευρωπαϊκός χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στον οποίον να είναι εφικτή η δικαστική συνεργασία δεν απαιτεί μόνον τη γνώση του ευρωπαϊκού δικαίου αλλά κυρίως αμοιβαία γνώση της έννομης τάξης των άλλων κρατών μελών.

5.

Η δικτυακή πύλη της ευρωπαϊκής ηλεκτρονικής δικαιοσύνης πρέπει να πληροί τον στόχο της διάδοσης πληροφοριών για την έννομη τάξη της ΕΕ και των κρατών μελών και να χρησιμεύει ως πολύτιμο εργαλείο στους πολίτες, τους επαγγελματίες του νομικού κλάδου καθώς και τις αρχές των κρατών μελών.

6.

Η γνώση για την ουσία και την εφαρμογή του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να αποκτάται μόνον από νομικές πηγές της ΕΕ, αλλά η νομολογία των εθνικών δικαστηρίων πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο τις αποφάσεις επί αιτήσεων για την έκδοση προδικαστικών αποφάσεων, όσο και τις αποφάσεις που εκδόθηκαν μετά την έκδοση μιας προδικαστικής απόφασης και τις αποφάσεις που θέτουν σε εφαρμογή μόνον ενωσιακό δίκαιο.

7.

Με τη χρηματοδοτική στήριξη ή την άμεση ανάμειξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα τελευταία χρόνια προωθήθηκαν πρωτοβουλίες που επιδιώκουν τους προαναφερόμενους στόχους, όπως είναι το εργαλείο μεταέρευνας του δικτύου των Προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3), οι βάσεις νομολογιακών δεδομένων Dec.Nat και Jurifast της Ένωσης Συμβουλίων Επικρατείας και Ανωτάτων Διοικητικών Δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (4), η βάση δεδομένων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής JURE (Δικαιοδοσία Αναγνώριση Εκτέλεση) (5), το EUR-Lex και η βάση δεδομένων της νομολογίας του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (6).

8.

Από τη χρήση και στήριξη αυτών των πρωτοβουλιών φάνηκε πόσο αναγκαίες είναι αυτές οι βάσεις δεδομένων αλλά η εμπειρία κατέδειξε ότι η αναζήτηση σε αυτές τις βάσεις δεδομένων είναι συχνά ιδιαίτερα πολύπλοκη και μη φιλική προς τον χρήστη.

9.

Μια μελέτη (7) που πραγματοποιήθηκε από ειδική ομάδα της Ομάδας «Ηλεκτρονική νομοθεσία» διαπίστωσε ότι, εκτός από προβλήματα που συνδέονται με την πολυγλωσσία, τα προβλήματα οφείλονται ως επί το πλείστον στην έλλειψη ομοιόμορφων αναγνωριστικών για τη νομολογία. Στο εθνικό επίπεδο υπάρχουν διάφορα συστήματα αναγνώρισης, άλλα καθ’ υπόδειξη των δικαστηρίων και άλλα ανάλογα με τον πωλητή. Οι βάσεις δεδομένων που προορίζονται για την αναζήτηση της νομολογίας διαφόρων κρατών μελών — οι προαναφερόμενες αποτελούν απλώς μερικά παραδείγματα — επινοούν ορισμένες φορές το δικό τους σύστημα αναγνώρισης και ορισμένες φορές χρησιμοποιούν εκ νέου ένα ή περισσότερα εθνικά συστήματα αρίθμησης. Η αναζήτηση και μνεία νομολογίας σε διασυνοριακό επίπεδο είναι ως εκ τούτου εξαιρετικά δύσκολη: οι αναγνωριστές που χρησιμοποιούνται από ένα σύστημα ενδέχεται να είναι ασύμβατοι με άλλα συστήματα.

10.

Με την προαναφερόμενη μελέτη καταδείχθηκε ότι παρόμοια προβλήματα υπάρχουν με μεταδεδομένα που χρησιμοποιούνται για την περιγραφή νομολογίας. Το γεγονός ότι όλες σχεδόν οι εθνικές και ευρωπαϊκές τράπεζες δεδομένων χρησιμοποιούν διαφορετικούς κανόνες ονομασίας και σχεδιασμού για μεταδεδομένα, υπονομεύει τις δυνατότητες αποτελεσματικής και φιλικής προς τον χρήστη διασυνοριακής έρευνας της νομολογίας από δικαστές, επαγγελματίες του νομικού κλάδου και πολίτες.

III.   ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΛΥΣΕΩΝ

11.

Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, την αρχή της αποκέντρωσης που υποστηρίζεται από το σχέδιο δράσης «ευρωπαϊκή ηλεκτρονική δικαιοσύνη» και τις αρχές του ευρωπαϊκού πλαισίου διαλειτουργικότητας, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν συγκεντρωτικές βάσεις δεδομένων των εθνικών νομολογιών. Ακόμη, ανάγκες εξειδικευμένων χρηστών που προκύπτουν για εξειδικευμένα πεδία δικαίου απαιτούν να υπάρχουν διαφορετικές βάσεις δεδομένων με διαφορετικές λειτουργικές δυνατότητες, είτε δημόσιου είτε εμπορικού χαρακτήρα.

12.

Για να διευκολυνθεί τόσο η περαιτέρω ανάπτυξη των βάσεων δεδομένων της ευρωπαϊκής νομολογίας και να εξυπηρετούνται οι επαγγελματίες του νομικού κλάδου και οι πολίτες όταν κάνουν χρήση αυτών των βάσεων, θεωρείται απαραίτητο ένα κοινό σύστημα για την αναγνώριση, τη μνεία και τα μεταδεδομένα της νομολογίας. Ένα τέτοιο κοινό πρότυπο θα ήταν συμβατό με τις αρχές που μνημονεύονται στην προηγούμενη παράγραφο.

13.

Για την ταυτοποίηση των δικαστικών αποφάσεων θα πρέπει να χρησιμοποιείται τυποποιημένος αναγνωριστής, ο οποίος να είναι αναγνωρίσιμος, ευανάγνωστος και κατανοητός τόσο από τους ανθρώπους όσο και από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και ο οποίος να είναι συμβατός με τα τεχνολογικά πρότυπα. Είναι ταυτοχρόνως σκόπιμο να μπορούν τα συστήματα ταυτοποίησης των εθνικών νομολογιών να λειτουργούν παραλλήλως με ένα τέτοιο ευρωπαϊκό πρότυπο, αλλά επίσης ένα ευρωπαϊκό πρότυπο να μπορεί να χρησιμεύει ως μοναδικό εθνικό πρότυπο για τις χώρες που το επιθυμούν.

14.

Επειδή η οργάνωση των δικαστηρίων και των εφαρμογών πληροφορικής που χρησιμοποιούνται από τα δικαστήρια ποικίλλουν όχι μόνο μεταξύ κρατών μελών αλλά και σε ένα κράτος μέλος, πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής ενός συστήματος ταυτοποίησης και μεταδεδομένων ανά δικαστήριο.

15.

Σύμφωνα με τις δεδηλωμένες αρχές της αναλογικότητας και της αποκέντρωσης οι αποφάσεις σχετικά με τη συμμετοχή των δικαστηρίων σε αυτό το σύστημα αναγνώρισης της νομολογίας και μεταδεδομένων πρέπει να λαμβάνονται σε εθνικό επίπεδο.

16.

Δεδομένου ότι η αποδοχή εκ μέρους των δικαστηρίων και των κυβερνήσεων των κρατών μελών είναι ιδιαίτερα σημαντική για την εφαρμογή και χρήση ενός συστήματος αναγνώρισης και μεταδεδομένων για νομολογία, πραγματοποιήθηκαν διαβουλεύσεις για τη σύσταση αυτή με το Δίκτυο των Προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ένωση Συμβουλίων Επικρατείας και Ανωτάτων Διοικητικών Δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Δίκτυο των Δικαστικών Συμβουλίων, την Πρωτοβουλία τυποποίησης URN:LEX και το εργαστήριο CEN/Μetalex, το SEMIC EU, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

17.

Το Σύστημα αναγνώρισης και μεταδεδομένων πρέπει να καταστεί γνωστό στους πολίτες και επαγγελματίες του νομικού κλάδου. Ακόμη, για να βελτιωθούν οι δυνατότητες εξεύρεσης νομολογίας που παρέχεται με έναν αναγνωριστή και μεταδεδομένα όπως περιγράφονται στο Παράρτημα, η αναζήτηση αυτών των δικαστικών αποφάσεων πρέπει να είναι δυνατή — με έναν αναγνωριστή και μια ελάχιστη δέσμη μεταδεδομένων — μέσω μιας κοινής διεπαφής. Η αρχιτεκτονική αυτής της κοινής ερευνητικής διεπαφής πρέπει να είναι αποκεντρωτική και ενσωματωμένη στη δικτυακή πύλη της ευρωπαϊκής ηλεκτρονικής δικαιοσύνης. Παρότι μια κοινή ερευνητική διεπαφή ενισχύει τη δυνατότητα χρήσης ενός συστήματος αναγνώρισης και μεταδεδομένων, αυτή δεν πρέπει να αποτελεί προαπαιτούμενο για την εισαγωγή της αναγνώρισης και των μεταδεδομένων σε εθνικό επίπεδο.

18.

Η κοινή ερευνητική διεπαφή δεν πρέπει να έχει μόνον τη δυνατότητα σύνδεσης με δημόσιες ιστοσελίδες αλλά και με άλλες ιστοσελίδες μέσω των οποίων διαδίδεται η νομολογία, π.χ. σε συνοπτικές ή μεταφρασμένες εκδοχές.

IV.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

19.

Τα κράτη μέλη καλούνται να εισαγάγουν, σε προαιρετική βάση σε εθνικό επίπεδο, το αναγνωριστικό της ευρωπαϊκής νομολογίας (στο εξής ECLI) και μια ελάχιστη δέσμη ενιαίων μεταδεδομένων νομολογίας.

20.

Οι κάτωθι συστάσεις μπορούν να εφαρμοστούν για τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να εισαγάγουν το αναγνωριστικό της ευρωπαϊκής νομολογίας (ECLI) και μια ελάχιστη δέσμη ενιαίων μεταδεδομένων νομολογίας:

α)

Το ECLI εφαρμόζεται όπως ορίζεται στην § 1 του Παραρτήματος για όλες τις αποφάσεις που εκδίδονται από όλα τα δικαστήρια.

β)

Τα κράτη μέλη παρέχουν όλες τις αποφάσεις δικαστηρίων οι όποίες είναι δημοσιευμένες σε δημόσιες ιστοσελίδες με την ελάχιστη δέσμη μεταδεδομένων, όπως ορίζεται στην § 2 του Παραρτήματος.

γ)

Τα κράτη μέλη διορίζουν εθνικό συντονιστή του ECLI, όπως αυτός περιγράφεται στην § 3.1 του Παραρτήματος.

δ)

Το Δικαστήριο της ΕΕ συμμετέχει στο σύστημα του αναγνωριστικού της ευρωπαϊκής νομολογίας.

ε)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημιουργεί ιστοσελίδα για το ECLI, ως μέρος της δικτυακής πύλης για την ηλεκτρονική δικαιοσύνη, όπως περιγράφεται στην § 4 του Παραρτήματος.

στ)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη οργανώνουν σε στενή αμοιβαία συνεργασία μια διασυνδεδεμένη έρευνα αναγνωριστικών και μεταδεδομένων, όπως προβλέπεται στην § 5 του Παραρτήματος.

ζ)

Τα κράτη μέλη και τα δικαστήριά τους διαδίδουν πληροφορίες για το ECLI, την ιστοσελίδα ECLI και την διεπαφή έρευνας στις εθνικές τους ιστοσελίδες και δημοσιεύσεις, ακόμη κι αν το ECLI δε έχει εισαχθεί στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

η)

Εκτός από τα κράτη μέλη, και οι υποψήφιες χώρες και τα κράτη της Σύμβασης του Λουγκάνο (8) ενθαρρύνονται να κάνουν χρήση του συστήματος ECLI, και

θ)

τα κράτη μέλη υποβάλλουν εκθέσεις στο Συμβούλιο σε ετήσια βάση σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειωθεί με την εισαγωγή του ECLI και των μεταδεδομένων νομολογίας.


(1)  ΕΕ C 75 της 31.3.2009, σ. 1.

(2)  2007/2027(ΙΝΙ).

(3)  http://www.network-presidents.eu/

(4)  http://www.juradmin.eu/

(5)  http://ec.europa.eu/civiljustice/jure/search_en.cfm

(6)  http://infoportal.fra.europa.eu/

(7)  12907/1/09.

(8)  Ισλανδία, Νορβηγία και Ελβετία.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

1.   Ο μορφότυπος του αναγνωριστικού της ευρωπαϊκής νομολογίας

1.

Το Αναγνωριστικό Ευρωπαϊκής Νομολογίας (ECLI) πρέπει να συνίσταται στα πέντε κάτωθι στοιχεία, τα οποία εμφανίζονται με την ακόλουθη σειρά:

α)

η συντομογραφία «ECLI»,

β)

ο κωδικός χώρας για τη χώρα στην επικράτεια της οποίας εκδόθηκε η δικαστική απόφαση.

i)

Για τα κράτη μέλη όπως και για τις υποψήφιες χώρες χρησιμοποιούνται οι κώδικες του διοργανικού εγχειριδίου σύνταξης κειμένων (1),

ii)

για τις άλλες χώρες χρησιμοποιείται το ISO 3166 alpha-2,

iii)

για την Ευρωπαϊκή Ένωση χρησιμοποιείται ο κωδικός ΕΕ,

iv)

για διεθνείς οργανισμούς αποφασίζεται κωδικός από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή λαμβανομένων υπόψη των κωδικών που αρχίζουν με «Χ» όπως χρησιμοποιούνται ήδη από ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα,

γ)

η συντομογραφία για το δικαστήριο (στο εξής: κωδικός δικαστηρίου). Ο κωδικός δικαστηρίου:

i)

πρέπει να αποτελείται από ένα τουλάχιστον χαρακτήρα και από επτά χαρακτήρες κατ’ ανώτατο όριο,

ii)

πρέπει να αρχίζει πάντα με γράμμα αλλά μπορεί να περιέχει και ψηφία,

iii)

πρέπει να επιλέγεται κατά τρόπον ώστε να φαίνεται λογικός σε ανθρώπους που είναι εξοικειωμένοι με την οργάνωση του τομέα απονομής της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη χώρα,

iv)

πρέπει να είναι τουλάχιστον συντομογραφία του ονόματος του δικαστηρίου, αλλά μπορεί επίσης να περιέχει ένδειξη του τμήματος εντός του συγκεκριμένου δικαστηρίου, ιδίως αν η ονομασία του τμήματος είναι συνήθης στην πρακτική των παραπομπών της χώρας,

v)

δεν πρέπει να περιέχει πληροφορίες για το είδος του εγγράφου,

vi)

πρέπει να καταρτίζεται βάσει της § 5.1,

vii)

Ο κωδικός δικαστηρίου «ΧΧ» πρέπει να επιφυλάσσεται για αποφάσεις δικαστηρίων που δεν περιέχονται στον κατάλογο που έχει καταρτιστεί από τον εθνικό συντονιστή του ECLI αυτού του κράτους μέλους [§3.1(2-α)], συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων άλλων χωρών ή διεθνών δικαστηρίων που δεν έχουν (ακόμα) ECLI από το κράτος μέλος του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση,

δ)

το έτος της απόφασης, το οποίο καταγράφεται με τέσσερα ψηφία,

ε)

έναν τακτικό αριθμό, που πρέπει να είναι μοναδικός, κατά την έννοια ότι δεν πρέπει να υπάρχουν περισσότερες από μία δικαστικές αποφάσεις του ιδίου δικαστηρίου στο ίδιο έτος με τον ίδιο τακτικό αριθμό. Η μέγιστη έκταση του τακτικού αριθμού ανέρχεται στους 25 χαρακτήρες. Ο τακτικός αριθμός μπορεί να περιέχει στίγματα («.»), όχι όμως άλλα σημεία στίξεως.

2.

Όλα τα στοιχεία διαχωρίζονται με δύο τελείες («:»)

3.

Ένα ECLI δεν πρέπει να περιέχει μεσοδιάστημα ή σημεία στίξεως ούτε εντός των συνιστούντων στοιχείων, ούτε μεταξύ τους — εκτός από εκείνα που προβλέπονται στα σημεία (1-ε) και (2).

4.

Τα γράμματα σε όλα τα στοιχεία πρέπει να είναι μόνον λατινικοί αλφαριθμητικοί χαρακτήρες.

5.

Τα γράμματα στα στοιχεία που περιγράφονται στα σημεία (1α), (1β), (1γ) και (1ε) πρέπει να καταγράφονται με κεφαλαία· δεν πρέπει, τουλάχιστον, να υπάρχει νοηματική διαφορά λόγω της καταγραφής τους με κεφαλαία.

6.

Έτσι, για να μην υπονομευθεί η χρήση ή η δυνατότητα κατανόησής του, ένα ECLI δεν πρέπει να επεκτείνεται με άλλα στοιχεία.

7.

Ο χώρος ονομάτων του ECLI καταχωρείται στο https://e-justice.europa.eu/ecli

2.   Μεταδεδομένα

1.

Για να ενισχυθεί η δυνατότητα κατανόησης και εξεύρεσης της νομολογίας, κάθε έγγραφο που περιέχει μια δικαστική απόφαση πρέπει να φέρει δέσμη μεταδεδομένων όπως προβλέπεται στην παρούσα παράγραφο. Αυτά τα μεταδεδομένα πρέπει να περιγραφούν βάσει των προτύπων που καθορίστηκαν από την Πρωτοβουλία του Δουβλίνου για τα βασικά μεταδεδομένα (στο εξής: ΠΔΒΜ), και όπως προσδιορίζονται περαιτέρω στην παρούσα παράγραφο.

2.

Κάθε έγγραφο που αποτελεί περίπτωση δικαστικής απόφασης πρέπει, και εν πάση περιπτώσει είναι αναγκαίο, να μπορεί να αναζητηθεί από τη διεπαφή όπως προβλέπεται στην § 5, πρέπει δε να περιέχει τα εξής μεταδεδομένα:

α)

dcterms: identifier

Έναν ενιαίο εντοπιστή πόρου (URL) όπου μπορεί να βρεθεί το εν λόγω έγγραφο ή πληροφορίες εντός αυτού. Αυτό μπορεί να έχει τη μορφή ενός διαδικυακού γωνιοαναλυτή από κοινού με το ECLI, ή τυχόν άλλο URL.

β)

dcterms: isVersionOf

Η μορφή αυτού του στοιχείου πρέπει να είναι ένα ECLI, όπως περιγράφεται στην § 1.

γ)

dcterms: creator

Η πλήρης ονομασία του δικαστηρίου. Μπορεί να συμπεριλαμβάνεται η ονομασία τμήματος του δικαστηρίου.

δ)

dcterms: coverage

i)

Η χώρα στην οποία έχει την έδρα του το δικαστήριο.

ii)

Μπορεί επίσης να περιέχει ένα μέρος ενός (ομοσπονδιακού) κράτους για να προσδιοριστεί η κατά τόπον αρμοδιότητα.

ε)

dcterms: date

Η ημερομηνία της απόφασης, η οποία καταγράφεται σύμφωνα με το ISO8601.

στ)

dcterms: language

i)

Καταγράφεται η συντομογραφία της γλώσσας σύμφωνα με διοργανικό εγχειρίδιο σύνταξης κειμένων. Στην περίπτωση γλωσσών που δεν περιλαμβάνονται στο εγχειρίδιο αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται το ISO 639.

ii)

Η γλώσσα δεν είναι (απαραιτήτως) η γλώσσα του πρωτότυπου της απόφασης, αλλά η (κύρια) γλώσσα του εγγράφου.

ζ)

determs: publisher

ο (εμπορικός ή δημόσιος) οργανισμός που είναι υπεύθυνος για τη δημοσίευση του εγγράφου της απόφασης.

η)

dcterms: accessRights

Αυτό το πεδίο πρέπει να έχει μία ή δύο έννοιες: «δημόσιο» ή « ιδιωτικό». Αν είναι «δημόσιο» το έγγραφο στο συγκεκριμένο URL πρέπει να είναι προσβάσιμο για όλους, διαφορετικά χρησιμοποιείται η έννοια «ιδιωτικό», εφόσον ο μη δημόσιος χαρακτήρας πρόσβασης οφείλεται σε εμπορικούς ή άλλους λόγους.

θ)

dcterms: type

Αυτό το πεδίο μπορεί να περιέχει πληροφορίες σχετικά με το είδος επίσης εκδοθείσας απόφασης βάσει επίσης συστήματος. Ελλείψει αυτών, το πεδίο περιλαμβάνει την ένδειξη «δικαστική απόφαση» ώστε να διακρίνεται από άλλα είδη εγγράφων.

3.

Κάθε έγγραφο, το οποίο είναι δικαστική απόφαση μπορεί επίσης να περιέχει τα εξής μεταδεδομένα:

α)

dcterms: title

Το πεδίο του τίτλου δεν πρέπει να είναι αντιγραφή άλλων πεδίων. Κατά προτίμηση πρέπει να χρησιμοποιούνται τα ονόματα των διαδίκων ή ψευδώνυμο, σύμφωνα με την εθνική πρακτική και τους κανόνες προστασίας των δεδομένων.

β)

dcterms: subject

Το πεδίο subject χρησιμοποιείται για να προσδιοριστεί ο τομέας δικαίου. Πρέπει να περιέχει ένα ή περισσότερα στοιχεία ενός συστήματος που θα περικλείει έννοιες αστικού, εμπορικού, οικογενειακού δικαίου, δικαίου πτωχεύσεων, διεθνούς ιδιωτικού, ποινικού, ενωσιακού, διοικητικού, φορολογικού δικαίου, διεθνούς δημοσίου και συνταγματικού δικαίου και μπορεί να περιέχει πιο συγκεκριμένη περιγραφή του τομέα δικαίου.

γ)

dcterms: abstract

Αυτό το πεδίο περιέχει σύνοψη ή περίληψη της απόφασης, χωρίς να είναι περιγραφή, ταξινόμηση ή ερμηνεία.

δ)

dcterms: description

Αυτό το πεδίο περιέχει περιγραφικά στοιχεία είτε με λέξεις κλειδιά είτε με σημειώσεις.

ε)

dcterms:contributor

Ονόματα δικαστών, γενικών εισαγγελέων ή άλλων συμμετεχόντων υπαλλήλων.

στ)

dcterms: issued

Η ημερομηνία δημοσίευσης του εγγράφου της απόφασης. Η ημερομηνία καταγράφεται σύμφωνα με το ISO8601.

ζ)

dcterms: references.

i)

Παραπομπές σε άλλα (νομικά) έγγραφα.

1.

Αν αυτές οι παραπομπές αφορούν της εθνικές δικαστικές αποφάσεις, το ECLI πρέπει να χρησιμοποιηθεί αν τα έγγραφα παραπομπής έχουν ένα ECLI, διαφορετικά πρέπει να περιέχουν της παραπομπές.

2.

Αν αυτές οι παραπομπές αφορούν νομικές πράξεις της ΕΕ, πρέπει να χρησιμοποιείται ο αριθμός CELEX.

3.

Αν οι παραπομπές αφορούν εθνικές νομικές πράξεις, δικαστικές αποφάσεις που δεν έχουν ECLI ή επιστημονικά συγγράμματα πρέπει να χρησιμοποιούνται διαθέσιμα URL ή άλλα συστήματα αναγνώρισης,

η)

dcterms: isReplacedBy

Εφόσον εκδοθεί ένα ECLI, πρέπει να είναι διαρκές. Η εκ νέου αρίθμηση ωστόσο είναι αναπόφευκτη λόγω διοικητικών σφαλμάτων ή μόλις δοθεί ένα ECLI σε αποφάσεις με προηγούμενο κωδικό δικαστηρίου ΧΧ [σύμφωνα με την §1 (8)]. Στην περίπτωση εκ νέου αρίθμησης το νέο ECLI πρέπει να καταχωρηθεί σε αυτό το πεδίο. Το πεδίο αυτό δεν πρέπει να περιέχει άλλο είδος πληροφοριών.

4.

Όλα τα μεταδεδομένα στην παρούσα παράγραφο που δεν έχουν καθορισμένο μορφότυπο ή που δεν βασίζονται σε σύστημα πρέπει να έχουν ένα γλωσσικό γνώρισμα.

3.   Σχετικά με την εφαρμογή σε εθνικό επίπεδο

3.1   Ο εθνικός συντονιστής ECLI

1.

Κάθε κράτος μέλος που χρησιμοποιεί το ECLI πρέπει να διορίζει έναν κυβερνητικό ή δικαστικό οργανισμό ως εθνικό συντονιστή για το ECLI. Μια χώρα δεν πρέπει να έχει πέραν του ενός συντονιστή για το ECLI.

2.

Ο εθνικός συντονιστής ECLI είναι υπεύθυνος για:

α)

τον κατάλογο των δικαστηρίων που μπορούν να έχουν κωδικό, όπως προβλέπεται στην § 1 (1-γ) και § 2 (2-γ)·

β)

το σύστημα για τα είδη εγγράφων, όπως προβλέπεται στην § 2 (2-ι)

3.

Ο εθνικός συντονιστής για το ECLI δημοσιεύει στην ιστοσελίδα ECLI, όπως καθορίζεται στην § 4, πληροφορίες που περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίον συντίθεται ο τακτικός αριθμός.

Υφιστάμενα εθνικά συστήματα αναγνώρισης για νομολογία πρέπει - όσο το δυνατόν περισσότερο - να ενσωματωθούν στο ECLI. Ωστόσο, οι κανόνες που αφορούν το μορφότυπο στην § 1 πρέπει να τηρούνται.

3.2.   Εφαρμογή

1.

Η εφαρμογή του ECLI σε εθνικό επίπεδο αποτελεί εθνική ευθύνη, παρά την πιθανή διαθέσιμη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

2.

Τα δικαστήρια μιας χώρας μπορούν να συνδεθούν με το σύστημα ECLI σε διάφορες χρονικές στιγμές.

3.

Το ECLI πρέπει επίσης να χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της υλικής υπόστασης της ίδιας της δικαστικής απόφασης για να διευκολύνονται οι παραπομπές.

4.

Το ECLI πρέπει να χρησιμοποιείται σε όλες τις εκδιδόμενες δικαστικές αποφάσεις και όχι μόνον σε όσες δημοσιεύονται σε δικαστικούς δικτυακούς τόπους.

5.

Το ECLI μπορεί να παρέχεται σε δικαστικές αποφάσεις ιστορικής σημασίας.

6.

Στο εθνικό επίπεδο η παροχή του ECLI πρέπει να οργανώνεται ως ξεχωριστή υπηρεσία, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ευρωπαϊκού πλαισίου διαλειτουργικότητας.

4.   Η ιστοσελίδα ECLI

1.

Πρέπει να δημιουργηθεί μια ιστοσελίδα ECLΙ· αυτή η ιστοσελίδα πρέπει να είναι τμήμα της δικτυακής πύλης για την ευρωπαϊκή ηλεκτρονική δικαιοσύνη.

2.

Η ιστοσελίδα πρέπει να περιέχει:

α)

πληροφορίες για το μορφότυπο και την χρήση του ECLI. Όσον αφορά το μορφότυπο, πρέπει να περιέχει:

i)

τους κανόνες για το μορφότυπο όπως προβλέπονται στην § 1.

ii)

(παραπομπή στον) κατάλογο με τις συντομογραφίες των συμμετεχόντων χωρών.

iii)

καταλόγους ανά χώρα με τις συντομογραφίες των συμμετεχόντων δικατηρίων. Οι ονομασίες των δικαστηρίων πρέπει να μεταφράζονται σε όλες τις γλώσσες, σύμφωνα με το πολύγλωσσο λεξικό των ονομασιών και οργανισμών, όπως έχει καθοριστεί προς χρήση στη δικτυακή πύλη της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης και με υπερζεύξεις προς τις περιγραφές αυτών των δικαστηρίων, που περιέχονται στη δικτυακή πύλη της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης — εφόσον είναι διαθέσιμες.

iv)

περιγραφή των κανόνων για τους μορφοτύπους του τακτικού αριθμού ανά χώρα (εφόσον είναι διαθέσιμοι).

v)

τεχνικές πληροφορίες.

β)

πληροφορίες για τη διαθεσιμότητα μεταδεδομένων, όπως προβλέπονται στην § 2.

γ)

πληροφορίες για τους εθνικούς συντονιστές του ECLI: για το ρόλο και τις αρμοδιότητές τους, αλλά και πληροφορίες για επαφή με κάθε χώρα.

δ)

η ιστοσελίδα πρέπει να προσφέρει πρόσβαση στην κοινή διεπαφή έρευνας που προβλέπεται στην § 5, μόλις αυτή είναι διαθέσιμη.

5.   Η διεπαφή έρευνας του ECLI

1.

πρέπει να υπάρχει κοινή διεπαφή έρευνας για την αναζήτηση εθνικής νομολογίας με το ECLI και (ορισμένα) μεταδεδομένα όπως προβλέπει η § 2. Η εισαγωγή του ECLI και της κοινής δέσμης μεταδεδομένων δεν εξαρτάται από την διαθεσιμότητα της διεπαφής έρευνας.

2.

Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης της ευρωπαϊκής ηλεκτρονικής δικαιοσύνης η διεπαφή πρέπει να είναι αποκεντρωμένη: δεν πρέπει να δημιουργηθεί βάση δεδομένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο· πρέπει να προβλεφθεί μόνον η δυνατότητα έρευνας σε διασυνδεδεμένες εθνικές βάσεις δεδομένων ή ιστοσελίδες.

3.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την τεχνική λειτουργία της διεπαφής έρευνας.

4.

Η διεπαφή έρευνας ECLI πρέπει να είναι διαθέσιμη στους τελικούς χρήστες μέσω της ιστοσελίδας, παρότι δεν πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο τεχνικό τμήμα της.

5.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να καταστήσει διαθέσιμη μια συγκεκριμένη διεπαφή δικτυακών εφαρμογών για τη σύνδεση με την διεπαφή έρευνας. Πρέπει επίσης να διαθέσει έναν μηχανισμό στους εθνικούς συντονιστές ECLI για να επικαιροποιούν τον κατάλογο των δικαστηρίων τους και να δημοσιεύουν πληροφορίες σχετικά με το μορφότυπο του ή των συστημάτων των τακτικών αριθμών.

6.

Σε περίπτωση κατάχρησης ή ανάρμοστης συμπεριφοράς η Επιτροπή επιφυλάσσεται του δικαιώματος να αρνηθεί σε έναν οργανισμό το δικαίωμα διασύνδεσης με την διεπαφή έρευνας.

7.

Ένας γωνιοαναλυτής πρέπει να είναι διαθέσιμος στο https://e-justice.europa.eu/ecli/ που σημαίνει ότι ένα ECLI που πληκτρολογείται μετά από αυτή τη διεύθυνση θα εμφανίσει τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με αυτό το ECLI μέσω της διεπαφής έρευνας.

6.   ECLI εντός της ΕΕ

1.

Ο συντονιστής του ECLI για την ΕΕ είναι το Δικαστήριο της ΕΕ.

2.

Εφόσον ενδείκνυται, στο Παράρτημα αντί των όρων «χώρα» ή «κράτος μέλος» νοείται η «ΕΕ».


(1)  http://publications.europa.eu/code/en/en-370100.htm


Top