(1)

Levende dieren, met inbegrip van honden en katten, vallen onder bijlage I bij het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en maken deel uit van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de Unie en hun welzijn moet worden beschermd. Er is een markt voor honden en katten in de Unie en zij worden in aanzienlijke mate grensoverschrijdend verhandeld. De lidstaten zetten zich in voor de bescherming van gezelschapsdieren en de meeste van hen hebben de Europese Overeenkomst tot bescherming van kleine huisdieren van 13 november 1987 ondertekend, die bepalingen bevat over het fokken, houden en verhandelen van gezelschapsdieren. Er is uitgebreid bewijs beschikbaar waaruit blijkt dat de markt voor honden en katten in de Unie niet optimaal functioneert en dat die dieren illegaal in de Unie worden verhandeld en in de Unie worden ingevoerd, hetgeen hun welzijn in het gedrang brengt. Daarom moeten, rekening houdend met het feit dat dieren wezens met gevoel zijn die emoties en pijn kunnen voelen en aan sociale interacties kunnen deelnemen, minimumeisen worden vastgesteld voor het welzijn van honden en katten die in inrichtingen worden gefokt en gehouden, alsook strengere voorschriften inzake de traceerbaarheid van honden en katten.

(2)

Het aantal honden en katten die in de Unie als gezelschapsdier worden gehouden, is de afgelopen jaren aanzienlijk gestegen, hetgeen aantoont dat de burgers in de Unie sterk aan die dieren gehecht zijn. Dierenwelzijn is een waarde van de Unie die is verankerd in artikel 13 VWEU, op grond waarvan de Unie en haar lidstaten ten volle rekening moeten houden met het welzijn van dieren als wezens met gevoel.

(3)

Honden en katten worden in de Unie verhandeld en gehouden. Zij hebben hun eigen unieke biologische en gedragsmatige behoeften. Doordat welzijnsbepalingen van de Unie inzake het fokken, het houden en het in de handel brengen van honden en katten ontbreken, en nationale voorschriften, voor zover deze bestaan, uiteenlopen, worden die dieren soms kosteloos geboren, gefokt, verkocht of geadopteerd in omstandigheden die ernstige schadelijke gevolgen kunnen hebben voor hun welzijn. Er is geen gelijk speelveld voor commerciële fokkers van honden en katten in verschillende lidstaten. De voorschriften inzake omstandigheden op het gebied van dierenwelzijn verschillen aanzienlijk van lidstaat tot lidstaat. Die voorschriften zijn een van de belangrijkste elementen die bepalend zijn voor het concurrentievermogen van dergelijke exploitanten. Bijgevolg wordt de mededinging verstoord. Fokkers en houders die hoge normen hanteren, kunnen hun investeringen in dierenwelzijn niet billijk laten renderen wanneer zij grensoverschrijdend handel drijven, omdat zij te maken krijgen met exploitanten die profiteren van ondermaatse omstandigheden op het gebied van dierenwelzijn om concurrerend te zijn en prijzen te drukken en normen te verlagen.

(4)

Bovendien worden consumenten onvoldoende beschermd bij het verkrijgen van een hond of kat. Vaak worden zij geconfronteerd met de negatieve gevolgen van de slechte welzijnsomstandigheden in de inrichtingen waarin de hond of kat is gefokt en gehouden. Dergelijke negatieve gevolgen zijn onder meer gezondheidsproblemen, gedragsproblemen of genetische defecten bij de verkregen hond of kat.

(5)

Daarom moeten minimumvoorschriften inzake dierenwelzijn worden vastgesteld voor inrichtingen die honden en katten fokken, houden en in de handel brengen. Dergelijke minimumvoorschriften moeten een rationele ontwikkeling van de sector met eerlijke concurrentievoorwaarden en een adequate consumentenbescherming waarborgen, waarbij tegelijkertijd voor een hoog niveau van dierenwelzijn wordt gezorgd.

(6)

Het netwerk voor gezelschapsdieren (Pet Animal Network – PAN) in het kader van het netwerk voor administratieve bijstand en samenwerking (Administrative Assistance and Cooperation Network – AAC-netwerk) vergemakkelijkt de samenwerking tussen de lidstaten en helpt hen bij het opsporen van illegale inrichtingen, het ontmantelen van de bijbehorende netwerken en het waarborgen van de doeltreffende handhaving van de toepasselijke voorschriften. Overeenkomstig titel IV van Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad (3) moeten gevallen van niet-naleving van deze verordening via het PAN worden gemeld. Dit helpt de grensoverschrijdende samenwerking en uitwisseling van informatie te versterken, wat van cruciaal belang is om het grensoverschrijdende karakter van bepaalde illegale activiteiten aan te pakken en het dierenwelzijn en de belangen van de consument in de hele Unie te beschermen.

(7)

De afgelopen tien jaar is de vraag naar honden en katten als gezelschapsdieren aanzienlijk toegenomen. Als gevolg daarvan is het fokken van honden en katten in de Unie en de handel in honden en katten op de markt van de Unie, met inbegrip van verkoop en adoptie, en invoer vanuit derde landen aanzienlijk toegenomen. Het gebrek aan voorschriften van de Unie inzake het welzijn van dergelijke dieren en de verschillen tussen de voorschriften die in de verschillende lidstaten van toepassing zijn, hebben geleid tot veel illegale handel en misleidende of bedrieglijke praktijken, waarbij honden en katten worden gehouden in omstandigheden die zeer schadelijk zijn voor hun welzijn.

(8)

Traceerbaarheid is belangrijk om de goede werking van de markt voor honden en katten in de Unie met een hoog niveau van dierenwelzijn te waarborgen, aangezien illegale handel de mededinging verstoort en negatieve omstandigheden op het gebied van dierenwelzijn welig kunnen tieren als controle ontbreekt en zo veel mogelijk winst wordt nagestreefd. Bovendien zijn traceerbaarheidsvoorschriften nodig om de oorsprong van de honden en katten te kunnen vaststellen en om te bepalen wie verantwoordelijk is, met name in het geval van welzijnsgerelateerde problemen die met betrekking tot een bepaald dier worden vastgesteld.

(9)

Als gevolg van de toenemende vraag van de consument naar honden en katten zijn er onaanvaardbare of illegale handelspraktijken ontstaan, die door online aankopen in de hand worden gewerkt, deels doordat de dieren niet tot de oorspronkelijke inrichting kunnen worden getraceerd. Die onaanvaardbare of illegale handelspraktijken gaan gepaard met het lijden van honden en katten als gevolg van ongecontroleerde fokpraktijken. Er kan niet worden gewaarborgd dat exploitanten zich aan dezelfde normen inzake dierenwelzijn houden, en zonder betrouwbare middelen om de oorsprong van die dieren te traceren kunnen er geen eerlijke concurrentievoorwaarden op de interne markt worden gewaarborgd met betrekking tot het in de handel brengen van honden en katten. Daarom is het van cruciaal belang de traceerbaarheid van honden en katten te waarborgen met een systeem waarmee honden en katten worden geïdentificeerd en geregistreerd en dat een aanvulling vormt op de informatie die wordt geregistreerd wanneer de honden en katten van eigenaar veranderen of wanneer de verantwoordelijkheid voor een bepaald dier wijzigt.

(10)

Er zijn aanwijzingen dat illegale handelaren hun handel vaak drijven door zich als eigenaar van gezelschapsdieren uit te geven. Zo blijkt uit de in 2022 en 2023 uitgevoerde gecoördineerde EU-maatregelen tegen de illegale handel in katten en honden dat het verkeer van honden en katten voor commerciële doeleinden doorgaans wordt verhuld als niet-commercieel verkeer. Uit onderzoek naar onlineadvertenties voor honden en katten voor verkoop in de Unie is ook gebleken dat illegale handelaren zich vaak voordoen als eigenaar van gezelschapsdieren. Het waarschuwings- en samenwerkingsnetwerk van de Unie ontvangt een aanzienlijk aantal meldingen over illegale handel in honden en katten die als gezelschapsdier worden aangeprezen of in de Unie worden verplaatst door handelaren die zich voordoen als eigenaar van gezelschapsdieren. Er moet iets worden gedaan aan een patroon van frauduleuze activiteiten dat slechte welzijnsomstandigheden uitbuit, misleidend is voor de consument en risico’s inhoudt voor de volksgezondheid en de diergezondheid. Sommige lidstaten verplichten alle eigenaars, met inbegrip van eigenaars van gezelschapsdieren, nu al om alle honden en katten die zij bezitten, te identificeren en te registreren, ongeacht of zij voornemens zijn honden of katten in de handel te brengen. Verschillen tussen de nationale traceerbaarheidssystemen voor honden en katten laten onvermijdelijk ruimte voor de illegale handelspatronen die deze verordening beoogt tegen te gaan. Daarom moeten de identificatie- en registratieverplichtingen worden uitgebreid tot alle honden- en katteneigenaars in de Unie. Dergelijke maatregelen zouden zorgen voor een gelijk speelveld voor alle actoren die betrokken zijn bij het in de handel brengen van honden en katten. Een geharmoniseerd traceerbaarheidssysteem zou ook voorkomen dat dierenwelzijnsnormen worden omzeild en zou misleidende en bedrieglijke praktijken op de markt tegengaan, wat de bestrijding van de illegale handel in honden en katten kracht bijzet.

(11)

De illegale invoer van honden en katten van buiten de Unie is toegenomen. De huidige Unievoorschriften inzake het verkeer van honden en katten binnen de Unie en die de Unie binnenkomen, zoals Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad (4), bevatten onvoldoende instrumenten om deze illegale handel en de daarmee samenhangende problemen op het gebied van dierenwelzijn te voorkomen. Dit betekent dat er aanvullende voorschriften nodig zijn om frauduleuze praktijken en de illegale handel in honden en katten te bestrijden.

(12)

De traceerbaarheidsbepalingen van deze verordening dragen ook bij tot de bescherming van de volksgezondheid door middel van een beter dierenwelzijn en een betere diergezondheid alsook door middel van betere controles op de mogelijke overdracht van dierziekten, waarvan sommige zoönotisch zijn, aan de hand van een “één gezondheid”-benadering.

(13)

Aan de hand van wetenschappelijke gegevens is een concept van “vijf domeinen” (voeding, fysieke omgeving, gezondheid, gedragsinteracties en geestelijke toestand) ontwikkeld om de verschillende dimensies van dierenwelzijn te beschrijven. Het concept is gericht op het ontbreken van negatieve ervaringen voor het dier en omvat ook positieve ervaringen. Deze verordening moet daarom worden gebaseerd op het concept van de “vijf domeinen”.

(14)

Verordening (EU) 2016/429 bevat bepalingen inzake overdraagbare dierziekten om de verspreiding ervan in de Unie te voorkomen. Verordening (EU) 2016/429 heeft dus niet rechtstreeks betrekking op dierenwelzijn. De verspreiding van ziekten heeft echter duidelijk gevolgen voor de gezondheid van dieren, zijnde een van de vijf domeinen. Hoewel deze verordening geen betrekking heeft op de in Verordening (EU) 2016/429 vermelde ziekten, heeft zij betrekking op dierenwelzijn. De verordening heeft betrekking op de gezondheidstoestand van honden en katten in de mate waarin die wordt beïnvloed door niet-overdraagbare ziekten, met inbegrip van verwondingen, zoals trauma’s, en door door aanvallen veroorzaakte bijtwonden bij dieren of mensen, of door niet in de lijst opgenomen ziekten, zoals door parasieten veroorzaakte ziekten, zoals giardiasis en leishmaniose, bacteriële Leptospira-infecties, en huidinfecties zoals dermatofytose en scabiës (sarcoptesschurft). Bovendien kunnen honden en katten agentia zoals resistente bacteriën meedragen die infecties bij de mens kunnen veroorzaken. Aangezien het traceerbaarheidsvereiste twee doelen dient, namelijk het bestrijden van frauduleuze praktijken en illegale handel alsook het beschermen van de volksgezondheid, is het passend het traceerbaarheidsvereiste uit te breiden tot alle eigenaars van honden en katten, met inbegrip van exploitanten, personen die honden en katten in de handel brengen en eigenaars van gezelschapsdieren.

(15)

Op grond van Verordening (EU) 2016/429 moeten honden en katten met behulp van een transponder worden geïdentificeerd, maar alleen als zij tussen lidstaten worden verplaatst of de Unie binnenkomen. De krachtens die verordening vereiste identificatie is niet volledig geharmoniseerd, aangezien zij geen precieze normen voor transponders bevat. Bovendien verplicht die verordening de lidstaten niet om databanken van honden en katten bij te houden. De voorschriften in deze verordening zijn derhalve bedoeld als aanvulling op die in Verordening (EU) 2016/429 en dupliceren of overlappen deze niet.

(16)

Deze verordening is gericht op twee elementen. Zij regelt de welzijnsvoorschriften bij het fokken of houden van honden en katten die in de handel worden gebracht. Die welzijnsvoorschriften moeten gericht zijn tot exploitanten van fokbedrijven, verkoopinrichtingen en asielen, alsook tot exploitanten die honden of katten in opvanggezinnen plaatsen en daar voor hen verantwoordelijk zijn. Personen die niet als exploitanten worden beschouwd, mogen niet onder die voorschriften vallen. Daarnaast voorziet deze verordening in voorschriften inzake de traceerbaarheid van honden en katten. Alle personen die een hond of kat bezitten, met inbegrip van exploitanten, eigenaars van gezelschapsdieren en andere natuurlijke personen of rechtspersonen, moeten verplicht worden hun honden en katten te identificeren en hen te registreren in interoperabele nationale databanken die voor dit doel zijn opgezet. Exploitanten of andere natuurlijke personen of rechtspersonen die honden en katten in de handel brengen, moeten verplicht worden dergelijke informatie over de hond of kat te verstrekken wanneer zij deze in de handel brengen.

(17)

De ontwikkeling en het gebruik van digitale instrumenten op het gebied van diergezondheid en dierenwelzijn biedt tal van voordelen, zoals verbeterde operationele efficiëntie, toegankelijkere en betrouwbaardere gegevensverzameling, aangescherpte traceerbaarheid en beter regelgevend toezicht. Deze verordening omvat meerdere digitale oplossingen die zijn ontworpen om de traceerbaarheid van honden en katten in de hele Unie te verbeteren. Die maatregelen hebben tot doel de aggregatie en doorgifte van relevante gegevens aan de bevoegde autoriteiten te vergemakkelijken en zo de consistente handhaving van deze verordening te waarborgen. De maatregelen zullen de autoriteiten ook helpen nieuwe inzichten te verzamelen en doeltreffender overleg te plegen en fraude te bestrijden. Bovendien zullen zij geïnteresseerde kopers ondersteunen bij het nemen van weloverwogen beslissingen bij de aankoop van een hond of kat.

(18)

Het in de handel brengen van honden en katten, al dan niet met winstoogmerk, heeft gevolgen voor de interne markt. Om fraude te voorkomen, moet de traceerbaarheid van honden en katten die op de markt van de Unie worden verhandeld, derhalve worden gewaarborgd en moet het houden van honden en katten in fokbedrijven, verkoopinrichtingen, asielen en opvanggezinnen aan gedetailleerde voorschriften worden onderworpen.

(19)

Om de goede werking van de markt voor honden en katten te waarborgen en bij te dragen tot de rationele ontwikkeling van de sector gezelschapsdieren als geheel, moet deze verordening voorzien in voorschriften voor het fokken, houden en in de handel brengen van honden en katten in de Unie. Die activiteiten gaan gepaard met het regelmatig aanbieden van goederen en diensten op de markt, al dan niet tegen betaling. Het oogmerk om winst te maken en de juridische of economische status van de exploitant zijn niet doorslaggevend. Wat telt, is de professionele of bedrijfsgerelateerde context waarin dergelijke activiteiten worden verricht. De situatie is anders bij het leger en de politie- of douanediensten die honden fokken of houden voor hun eigen officiële gebruik, omdat deze activiteiten niet worden uitgevoerd met het oog op het in de handel brengen ervan. Eigenaars van gezelschapsdieren die incidenteel met onregelmatige tussenpozen een hond of kat doneren zonder deze online te adverteren, mogen niet worden geacht die dieren in de handel te brengen. Dit moet bijvoorbeeld betekenen dat een donatie van maximaal één nest per 24 maanden tussen familieleden of buren voor de toepassing van deze verordening niet wordt beschouwd als in de handel brengen.

(20)

Het houden van honden en katten namens eigenaars, bijvoorbeeld het in een pension houden van gezelschapsdieren, is een kortstondige en lokale activiteit en heeft geen significante gevolgen voor de markt. Aangezien dergelijke activiteiten geen betrekking hebben op het in de handel brengen, is het niet nodig ze in deze verordening te reguleren. Ook opvangcentra houden geen honden of katten met als doel ze in de handel te brengen. In tegenstelling tot asielen bieden zij noodhuisvesting wanneer een verloren gelopen hond of kat is gevonden, en houden zij deze gedurende een korte periode bij om de eigenaar in staat te stellen deze op te halen.

(21)

Richtlijn 2010/63/EU van het Europees Parlement en de Raad (5) regelt het houden, fokken en leveren van dieren die voor wetenschappelijke doeleinden worden gehouden, met inbegrip van honden en katten. Verordening (EU) 2019/6 van het Europees Parlement en de Raad (6) regelt klinische proeven voor diergeneesmiddelen waarbij dieren, waaronder honden en katten, worden gebruikt. Voor wetenschappelijke doeleinden bestemde of gebruikte honden en katten, en honden en katten die worden gebruikt in klinische proeven die nodig zijn voor de afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen van diergeneesmiddelen, moeten daarom van de werkingssfeer van deze verordening worden uitgesloten. Zwerfkatten die vrij rondlopen op en rond boerderijen, dienen vaak een nuttig doel, doordat zij de knaagdierpopulaties op de boerderij onder controle houden. Landbouwers die dergelijke katten voedsel en onderdak verschaffen met het oog op plaagbestrijding, moeten eveneens uitgesloten worden van de werkingssfeer van deze verordening, mits zij geen exploitanten zijn en die katten niet in de handel brengen.

(22)

Als gevolg van de toepassing van de verordening zullen voor een groot aantal honden en katten voor het eerst gedetailleerde voorschriften inzake dierenwelzijn gelden, zodat zij van betere levensomstandigheden kunnen profiteren. In sommige gevallen zou dit echter tot aanzienlijke kosten voor de exploitanten kunnen leiden. Het potentiële risico op problemen met het welzijn neemt toe naarmate er meer honden of katten gefokt of gehouden worden in een inrichting. In het belang van de evenredigheid moet derhalve daarmee rekening worden gehouden door een onderscheid te maken tussen inrichtingen van verschillende omvang. Ongeacht het aantal gefokte nesten of het aantal gehouden honden of katten moeten alle inrichtingen worden onderworpen aan algemene welzijnsbeginselen en aan bepaalde specifieke welzijnsvoorschriften. Alleen inrichtingen die een bepaald aantal honden of katten houden of in de handel brengen, moeten aan uitgebreidere en gedetailleerdere welzijnsvoorschriften worden onderworpen. Deze aanpak houdt rekening met de financiële lasten die voortvloeien uit de naleving van de uitgebreidere en gedetailleerdere welzijnsvoorschriften, zoals dure structurele investeringen.

(23)

In deze verordening moeten de drempels worden vastgesteld waarboven fokbedrijven, asielen en opvanggezinnen aan gedetailleerde voorschriften inzake dierenwelzijn onderworpen zijn. Zelfs als de fokactiviteiten binnen huishoudens plaatsvinden, zoals vaak het geval is voor verschillende commerciële fokkers, moeten alle voorschriften inzake dierenwelzijn uit hoofde van deze verordening van toepassing zijn zodra die drempels zijn bereikt. Gezien het uitsluitend commerciële karakter van verkoopinrichtingen is het niet nodig daarvoor drempels vast te stellen en daarom moeten de voorschriften van deze verordening van toepassing zijn op alle verkoopinrichtingen, ongeacht het aantal gehouden honden of katten.

(24)

Momenteel zijn de materiële omstandigheden in bepaalde soorten verkoopinrichtingen niet geschikt om het welzijn van de honden en katten die zij houden, te waarborgen. Dit is het geval bij sommige dierenwinkels, waar de honden of katten worden gehouden in containers met transparante zijkanten en beperkte ruimte, en, in het geval van honden, zonder passende toegang tot buitenruimtes. Honden en katten in dergelijke inrichtingen worden tentoongesteld aan het grote publiek, waardoor een stressvolle omgeving voor de dieren wordt gecreëerd en het risico op impulsaankopen door bepaalde potentiële consumenten toeneemt. Deze verordening heeft tot doel honden en katten die in verkoopinrichtingen worden gehouden, beter te beschermen door de op hen toepasselijke welzijnsnormen te verbeteren, met name door het houden van honden en katten in containers te verbieden, toegang tot buitenruimtes voor honden verplicht te stellen, en voorschriften inzake minimaal beschikbare ruimte en verplichtingen in te voeren zodat honden en katten met soortgenoten en mensen kunnen socialiseren. Dit moet ervoor zorgen dat, zodra de voorschriften van toepassing zijn, alle verkoopinrichtingen beschikken over structuren en praktijken die het vereiste hoge niveau van dierenwelzijn waarborgen.

(25)

Hoewel sommige fokbedrijven worden geleid door fokkers met een vergunning die goede normen inzake het beheer van dieren hanteren, zijn een aanzienlijk aantal honden en katten die in de Unie in de handel worden gebracht afkomstig van fokkers op de grijze markt en van fokkers die niet aan de normen voldoen en die het dierenwelzijn van de honden en katten die zij fokken in ontoereikende mate waarborgen. Dit leidt tot oneerlijke concurrentie voor fokkers die hoge normen op het gebied van dierenwelzijn in acht nemen. Daarom moeten er voor de exploitanten van alle fokbedrijven gedetailleerde voorschriften inzake dierenwelzijn worden vastgesteld.

(26)

Op de markt van de Unie verrichten verschillende soorten exploitanten verschillende soorten activiteiten met betrekking tot het in de handel brengen van honden en katten. Naast commerciële fokkers bestaan er bepaalde verkoopinrichtingen waar doorgaans honden en katten die in andere inrichtingen zijn geboren en gefokt, worden samengebracht en gehouden met het oog op verkoop of verzameling. In sommige gevallen schiet de bescherming van deze honden en katten tekort en voor dergelijke inrichtingen gelden momenteel geen gemeenschappelijke dierenwelzijnsnormen. Aangezien verkoopinrichtingen commerciële exploitanten zijn die honden en katten in de handel brengen, moeten de voorschriften van deze verordening op hen worden toegepast.

(27)

Exploitanten van asielen zijn particuliere of openbare ondernemingen of non-profitorganisaties die ongewenste honden en katten of zwerfhonden en -katten, of honden en katten die voorheen eigendom van iemand waren en die verloren, in beslag genomen of in de steek gelaten zijn, ophalen en houden. Soms neemt het aantal zwerfhonden en -katten dat in asielen terechtkomt, flink toe als gevolg van ongecontroleerde voortplanting of overmatig fokken. Afhankelijk van hun achtergrond kunnen die honden en katten raszuiver of kruisingen zijn en kunnen ze ook uit nesten komen van honden of katten die zich in het asiel hebben voortgeplant. Asielen kunnen grote aantallen honden en katten houden en ze verkopen of ter adoptie aanbieden of herplaatsen, soms gratis of tegen betaling van de redelijke kosten die zijn gemaakt.

(28)

Ondanks de verschillen in de activiteiten van fokbedrijven en verkoopinrichtingen enerzijds en asielen en opvanggezinnen anderzijds, brengen zij allemaal honden en katten in de handel in de Unie. Er is sprake van een zekere overlapping, met name aan de vraagzijde. Wanneer consumenten op zoek zijn naar een hond of kat, kiezen zij ervoor om er een rechtstreeks of via een verkoopinrichting bij een fokker te kopen dan wel er een uit een asiel of opvanggezin te adopteren. Een belangrijke factor bij de keuze voor een hond of kat zijn gedrags- of andere problemen die de hond of kat vertoont doordat deze in slechte welzijnsomstandigheden is gehouden, waardoor deze minder geschikt kan zijn om hem of haar als gezelschapsdier te houden, ongeacht of de hond of kat in een fokbedrijf of een verkoopinrichting is gehouden, of in een asiel of opvanggezin. Aangezien de handel ook door tussenpersonen wordt verricht en grotendeels online plaatsvindt, kan het bovendien mogelijk zijn dat consumenten, voordat zij een hond of kat verwerven, niet weten of het dier afkomstig is uit een asiel, uit een opvanggezin, van een fokker of uit een verkoopinrichting. Het verstrekken van dergelijke informatie kan consumenten helpen om weloverwogen en verantwoorde keuzes te maken. Er zijn aanwijzingen dat het aantal honden en katten dat door asielen in de Unie in de handel wordt gebracht, aanzienlijk is; hiervan is met name sprake bij katten. Er zijn ook aanwijzingen dat in bepaalde lidstaten honden en katten uit asielen worden overgedragen aan eigenaars van gezelschapsdieren in andere lidstaten, wat met name het geval is voor honden. Om ervoor te zorgen dat de doelstellingen van deze verordening worden verwezenlijkt, namelijk het waarborgen van de goede werking van de markt voor honden en katten en van de rationele ontwikkeling van de sector waarbij een hoog niveau van dierenwelzijn wordt gegarandeerd, moeten bepaalde voorschriften van deze verordening worden toegepast op asielen waar een bepaald minimumaantal honden of katten wordt gehouden, ongeacht of zij ze in de Unie in de handel brengen tegen betaling, gratis of tegen vergoeding van redelijke kosten. Omwille van de evenredigheid en aangezien asielen en opvanggezinnen andere activiteiten verrichten dan andere exploitanten en een functie van algemeen belang vervullen, mogen bepaalde voorschriften van deze verordening, waaronder specifieke voorschriften inzake minimaal beschikbare ruimte, echter niet van toepassing zijn op asielen en opvanggezinnen.

(29)

De lidstaten hebben vastgesteld dat er steeds meer een beroep wordt gedaan op opvanggezinnen door exploitanten die verantwoordelijk zijn voor ongewenste, in de steek gelaten, zwervende, verloren gelopen of in beslag genomen honden of katten. Aangezien het aantal honden en katten in opvanggezinnen van invloed kan zijn op de markt voor honden en katten, moeten opvanggezinnen onder deze verordening vallen. Exploitanten die honden of katten in opvanggezinnen plaatsen, moeten ervoor zorgen dat die gezinnen voldoen aan de voorschriften van deze verordening. Dit kan onder meer worden bereikt door het sluiten van een overeenkomst tussen de exploitant en het opvanggezin.

(30)

Aangezien opvanggezinnen van nature huishoudens zijn met een beperkte capaciteit voor de huisvesting van honden en katten, mogen exploitanten geen groot aantal honden en katten in een afzonderlijk opvanggezin plaatsen. Het is daarom passend het maximumaantal honden en katten vast te stellen dat in één woning mag worden opgevangen. Dat is ook de reden waarom opvanggezinnen alleen aan de algemene welzijnsbeginselen en -voorschriften en slechts aan enkele van de specifieke welzijnsvoorschriften moeten worden onderworpen.

(31)

Aangezien Verordening (EU) 2017/625 van toepassing is op officiële controles die worden uitgevoerd voor de verificatie van de naleving van de regels op het gebied van dierenwelzijnsvoorschriften, met inbegrip van welzijnsvoorschriften voor honden en katten, zoals die welke in deze verordening zijn vastgesteld, is het passend in deze verordening de definitie van bevoegde autoriteiten van Verordening (EU) 2017/625 te gebruiken om te zorgen voor consistentie met de toepassing van de voorschriften inzake officiële controles op het gebied van dierenwelzijn.

(32)

Aangezien deze verordening een voorbeeld is van Uniewetgeving op het gebied van dierenwelzijnsvoorschriften als bedoeld in artikel 1, lid 2, punt f), van Verordening (EU) 2017/625, zijn de voorschriften van Verordening (EU) 2017/625 van toepassing naast die welke in deze verordening zijn vastgesteld. De lidstaten hebben met name verplichtingen uit hoofde van Verordening (EU) 2017/625, waaronder de verplichting om een jaarverslag in te dienen over de officiële controles die zij in het voorgaande jaar hebben uitgevoerd. Die verplichting moet betrekking hebben op officiële controles die worden uitgevoerd voor de verificatie van de naleving van de voorschriften inzake dierenwelzijn en traceerbaarheid met betrekking tot honden en katten. Het in Uitvoeringsverordening (EU) 2019/723 (7) van de Commissie vastgestelde standaardformulier dat de lidstaten voor die verslaglegging moeten gebruiken, moet worden bijgewerkt om rekening te houden met deze verordening.

(33)

De “één gezondheid”-benadering kan voor exploitanten een nuttige leidraad zijn bij de uitvoering van de welzijnsvoorschriften uit hoofde van deze verordening. Verordening (EU) 2019/6 bevat een uitgebreide reeks voorschriften om een verstandig gebruik van antimicrobiële stoffen bij dieren te waarborgen. Om de risico’s van antimicrobiële resistentie aan te pakken en tegelijkertijd hoge normen op het gebied van diergezondheid en dierenwelzijn te waarborgen, zijn die voorschriften ook van toepassing op honden en katten die worden gehouden in fokbedrijven, verkoopinrichtingen en asielen. Het is van essentieel belang dat dierenartsen bij hun adviesbezoeken op het gebied van dierenwelzijn rekening houden met die elementen.

(34)

Er zijn aanwijzingen dat er op het grondgebied van de Unie activiteiten plaatsvinden, soms met een grensoverschrijdend element, die ertoe leiden dat honden en katten aan lichamelijk en geestelijk lijden worden blootgesteld dat, in sommige gevallen, de dood kan veroorzaken. Hondengevechten zijn een noemenswaardig voorbeeld. Deze verordening moet exploitanten verbieden activiteiten uit te oefenen waarbij de honden en katten die zij verzorgen, lijden.

(35)

Met het oog op een goede handhaving van deze verordening is het van essentieel belang dat de bevoegde autoriteiten kunnen bepalen welke inrichtingen aan hun officiële controles onderworpen zijn. Daarom moeten exploitanten die honden of katten in inrichtingen houden, hun activiteiten melden bij de bevoegde autoriteiten en moeten die bevoegde autoriteiten een register van dergelijke inrichtingen bijhouden. Om de administratieve lasten voor exploitanten tot een minimum te beperken, moeten de bevoegde autoriteiten daartoe gebruikmaken van de informatie of gegevens in het desbetreffende register van inrichtingen uit hoofde van Verordening (EU) 2016/429.

(36)

Goed opgeleid en vakkundig personeel is van essentieel belang om de welzijnsomstandigheden van dieren in inrichtingen te verbeteren. Dergelijk personeel moet kennis hebben van de basisgedragspatronen en -behoeften van de betrokken soort. Om te voorkomen dat zij lichamelijk en geestelijk lijden bij honden en katten veroorzaken, moeten dierenverzorgers beschikken over de kennis en vaardigheden op het gebied van dierenwelzijn die relevant zijn voor hun taken en voor de honden of katten die zij behandelen. Voor honden en katten omvat een doeltreffende omgang met dieren technieken zoals operante conditionering en positieve bekrachtiging ter bevordering van een stressvrije omgeving. Vaardigheden op het gebied van dierenwelzijn moeten worden verworven door middel van onderwijs, opleiding of beroepservaring. Aangezien asielen vaak afhankelijk zijn van het werk van vrijwilligers en aangezien stagiairs vaak hun praktische opleiding krijgen in die inrichtingen, mag van vrijwilligers en stagiairs in asielen geen formeel onderwijs, opleiding of beroepservaring worden verlangd, mits zij onder toezicht staan van een bevoegde dierenverzorger.

(37)

Om het welzijn van honden en katten in een inrichting te waarborgen, moet bovendien ten minste één van de verzorgers ervan opleiding krijgen over de voorschriften van deze verordening en, in voorkomend geval, aanvullende nationale voorschriften, en kennis hebben van geactualiseerde wetenschappelijke en technische aanbevelingen. De exploitant moet ervoor zorgen dat de verzorger die de opleiding heeft gevolgd, de verworven kennis verspreidt onder de andere verzorgers in de inrichting. De Commissie moet uitvoeringshandelingen vaststellen om de minimumeisen voor die opleiding vast te leggen. De Commissie heeft de mogelijkheid om uit hoofde van artikel 95 van Verordening (EU) 2017/625 een referentiecentrum van de Europese Unie voor dierenwelzijn op te richten met het oog op het verstrekken van technisch en wetenschappelijk advies aan de bevoegde autoriteiten in het kader van hun officiële controles om deze verordening te handhaven. Een dergelijk referentiecentrum van de Europese Unie voor dierenwelzijn kan, na coördinatie met de Commissie, aanbevelingen en voorbeelden van opleidingsmateriaal publiceren, in overeenstemming met de in de uitvoeringshandelingen vastgestelde minimumeisen en rekening houdend met de meest recente wetenschappelijke en technische kennis.

(38)

De bevoegde autoriteiten die ervoor moeten zorgen dat opleidingen beschikbaar en van voldoende kwaliteit zijn, kunnen samenwerken met andere relevante autoriteiten, dierenartsenverenigingen en onderwijsinstellingen om hoogwaardige, wetenschappelijk onderbouwde opleidingsprogramma’s te ontwikkelen.

(39)

Aangezien dierenwelzijn ook de gezondheid van dieren omvat, zijn dierenartsen het best in staat om exploitanten te adviseren teneinde het dierenwelzijn in inrichtingen te verbeteren. Inrichtingen waar een aantal honden en katten boven een bepaalde drempel wordt gehouden, moeten met het oog op dierenwelzijn daarom in het eerste jaar van toepassing van deze verordening of in het eerste jaar na de kennisgeving van een nieuwe inrichting door een dierenarts worden bezocht.

(40)

Om welzijnsredenen moet de beëindiging van het leven van honden en katten altijd zodanig worden uitgevoerd dat de betrokken hond of kat zo min mogelijk pijn en angst wordt berokkend. Dierenartsen worden opgeleid om de toestand van dieren te beoordelen en ze zo nodig te euthanaseren. Exploitanten moeten trachten een dierenarts te raadplegen en de dierenarts moet de hond of kat in beginsel euthanaseren met voorafgaande toestemming van de exploitant. De lidstaten moeten kunnen toestaan dat in noodgevallen of bij ongevallen waarbij geen bijstand van een dierenarts beschikbaar is, het leven van de hond of kat wordt beëindigd door een daartoe opgeleide bekwame persoon, op voorwaarde dat de gebruikte methode onmiddellijk werkt.

(41)

Bepaalde fokstrategieën leiden tot problemen met het welzijn van honden en katten. Door bepaalde genetische kenmerken te selecteren om esthetische of andere commerciële redenen, kunnen ook kenmerken worden gecreëerd en aan toekomstige generaties worden doorgegeven die uit het oogpunt van dierenwelzijn ongewenst zijn. Daarom moeten exploitanten maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat hun fokstrategieën niet leiden tot dergelijke negatieve gevolgen voor het welzijn van honden en katten. Met name fokstrategieën ingegeven door marketingdoelstellingen kunnen tot gevolg hebben dat bepaalde soorten honden en katten “buitensporige conformatiekenmerken” ontwikkelen. Aangezien buitensporige conformatiekenmerken kunnen leiden tot aanzienlijke gezondheidsproblemen voor de betrokken honden en katten, moeten fokkers honden en katten die dergelijke kenmerken vertonen, uitsluiten van fokprogramma’s.

(42)

Schoonheidsshows, -tentoonstellingen en -wedstrijden hebben een impact op de marktkansen en prijzen van honden en katten. Verminkingen en bepaalde fokstrategieën die ertoe leiden dat honden of katten buitensporige conformatiekenmerken vertonen, kunnen voordeel opleveren voor fokkers die meedingen in schoonheidsshows, -tentoonstellingen en -wedstrijden. Bij het organiseren van en deelnemen aan dergelijke shows, tentoonstellingen en wedstrijden kunnen andere factoren dan dierenwelzijn een rol spelen, zoals esthetische normen, en zij kunnen tot doel hebben bepaalde rassen en fysieke kenmerken aan te prijzen. Om ervoor te zorgen dat fokkers voorrang geven aan het welzijn van de honden en katten die zij produceren, en er geen buitensporige conformatiekenmerken bij ontwikkelen of verminkingen op uitvoeren om ongezonde esthetische normen te halen, mogen exploitanten van fokbedrijven en verkoopinrichtingen en de organisatoren van dergelijke shows, tentoonstellingen en wedstrijden geen honden of katten met buitensporige conformiteitskenmerken of dieren die zijn verminkt gebruiken voor dergelijke shows, tentoonstellingen of wedstrijden of in hun programma opnemen.

(43)

Uit wetenschappelijke gegevens blijkt dat inteelt een aanzienlijk negatief effect heeft op het welzijn van dieren. De inteelt van honden en katten tussen ouders en nakomelingen, tussen broers en zussen, tussen halfbroers en halfzussen of tussen grootouders en kleinkinderen moet worden verboden, aangezien dit de incidentie van erfelijke aandoeningen verhoogt en de goede werking van het immuunsysteem in gevaar brengt, wat beide negatieve gevolgen heeft voor het welzijn van honden en katten. Inteelt kan echter noodzakelijk zijn om lokale rassen met een beperkte genenpool in stand te houden. Daarom moet de bevoegde autoriteit in dergelijke gevallen toestemming kunnen verlenen.

(44)

Hybridisatie met wilde soorten mag niet worden aangemoedigd, aangezien hybriden niet zo gedomesticeerd zijn als honden en katten. Daar het bijzonder moeilijk is aan de specifieke gedragsbehoeften van dergelijke hybriden te voldoen en gezien het ongemak of lijden dat hen wordt berokkend, moet het fokken voor de productie van dergelijke hybriden worden verboden.

(45)

De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft technische en wetenschappelijke bijstand verleend wat betreft verschillende kwesties in verband met huisvesting, gezondheid en pijnlijke procedures die van belang zijn voor honden en katten die in fokbedrijven worden gehouden. Deze verordening houdt rekening met de aanbevelingen van de EFSA betreffende het type huisvesting en beweging, de temperatuur en de verlichting van de huisvesting, en gezondheid en pijnlijke chirurgische ingrepen.

(46)

Uit wetenschappelijke gegevens blijkt wat het belang is van voederen, drenken, huisvesting, gezondheidszorg, de inachtneming van gedragsbehoeften en het voorkomen van pijnlijke praktijken voor het welzijn van honden en katten. Het is daarom van essentieel belang dat deze aspecten bij het houden van honden en katten in detail worden geregeld.

(47)

Er is duidelijk wetenschappelijk bewijs dat honden en katten voldoende ruimte moeten hebben om hun natuurlijke gedrag te vertonen en normale sociale interacties te hebben. Dit is niet mogelijk wanneer de dieren opgesloten worden gehouden, en met name wanneer ze in containers worden gehouden. Het houden van honden en katten in containers moet daarom worden verboden, behalve indien dat nodig is voor het vervoer van de dieren of voor de tijdelijke, kortstondige isolatie van individuele honden en katten, voor de duur van de deelname aan shows, tentoonstellingen en wedstrijden, voor puppy’s of kittens die hun lichaamstemperatuur minder goed zelf kunnen regelen of voor puppy’s of kittens met hun moeders, mits stress tot een minimum wordt beperkt, lijden als gevolg van extreme temperaturen wordt vermeden en het dier, in een natuurlijke positie, kan opstaan, zich kan omdraaien en kan liggen.

(48)

Honden en katten moeten een aangewezen rustplaats krijgen waar zij zich kunnen terugtrekken, kunnen rusten en zich veilig kunnen voelen. De rustplaats moet schoon en droog zijn en moet bijvoorbeeld bedekt zijn met zachte materialen, zoals een mat, deken of andere geschikte materialen om comfort en een goede lichaamsondersteuning te bieden. De rustplaats moet breed genoeg zijn zodat zij, in een natuurlijke positie, kunnen opstaan, zich kunnen omdraaien en kunnen liggen. Alle honden of katten die dezelfde ruimte delen, moeten tegelijkertijd kunnen rusten.

(49)

Paring, waarbij mannelijke en vrouwelijke dieren op natuurlijke wijze omgang met elkaar hebben, wordt beïnvloed door verschillende factoren, waaronder hormonale cycli, gedrag en tijdstip. Daarom is het fysiek beperken van de bewegingsvrijheid van honden of katten tijdens de paring in strijd met hun natuurlijke gedrag en heeft dit een negatief effect op hun welzijn. Exploitanten mogen honden of katten tijdens de paring niet fysiek in bedwang houden. In plaats daarvan moeten exploitanten andere middelen proberen te vinden om een succesvolle paring te beïnvloeden, zoals het optimaliseren van het tijdstip voor paring.

(50)

De exploitant kan, op advies van een dierenarts en rekening houdend met de specifieke situatie van een hond of kat, ervoor kiezen de voortplanting met chirurgische of niet-chirurgische middelen onder controle te houden. Om pijn te voorkomen, moet elke chirurgische sterilisatie onder verdoving en met langdurige pijnstilling worden uitgevoerd door een dierenarts of, in het geval van katers, indien de lidstaat dit toestaat, door een erkende dierverpleegkundige.

(51)

Het gedurende lange perioden vastbinden moet worden verboden, aangezien dit flinke problemen op het gebied van dierenwelzijn met zich mee kan brengen. Het kan in verband worden gebracht met een toegenomen prevalentie van aandoeningen aan het bewegingsapparaat en een onvermogen om comfortabel te liggen of te rusten en zich normaal te gedragen.

(52)

Het is van groot belang dat honden en katten voldoende ruimte krijgen om aangeboren gedrag te vertonen. Om dezelfde reden mogen containers alleen worden gebruikt in uitzonderlijke omstandigheden, zoals de noodzaak om een agressieve hond of kat kortstondig te isoleren of het vervoer van honden en katten naar een dierenarts. Om het natuurlijke slaap- en waakritme van honden en katten mogelijk te maken, moet hun huisvesting ook toegang bieden tot daglicht, al kan dit waar nodig worden aangevuld met kunstmatige verlichting. Om hun ontwikkeling beter te ondersteunen, kunnen puppy’s vanaf de leeftijd van vijf weken gedurende bepaalde perioden in een beveiligde buitenruimte worden gebracht, rekening houdend met hun individuele behoeften en de weersomstandigheden. Om tegemoet te komen aan hun behoefte om te bewegen, te socialiseren en ander aangeboren gedrag te vertonen, moeten honden ouder dan acht weken naar buiten kunnen. Dergelijke honden moeten dagelijks gedurende een gecombineerde periode van ten minste één uur veilig naar buiten kunnen of worden uitgelaten.

(53)

Om te voorkomen dat hun welzijn in het gedrang komt, en met name dat zich tijdens de zwangerschap complicaties voordoen, mag met vrouwelijke honden en vrouwelijke katten niet worden gefokt voordat zij rijp zijn. Om fokteven en fokpoezen lichamelijk te laten herstellen van de dracht en het zogen, mogen zij zich pas weer voortplanten na verloop van een voldoende lange periode. Om bepaalde pathologische aandoeningen in verband met de voortplanting bij fokteven en fokpoezen, zoals pyometra, te voorkomen, moeten echter maximaal drie zwangerschappen binnen een periode van twee jaar worden toegestaan, gevolgd door een passende herstelperiode, die ten minste één jaar moet duren voor fokteven en fokpoezen die binnen een periode van twee jaar drie nesten hebben voortgebracht, met inbegrip van doodgeboren nesten van puppy’s of kittens. De voortplanting moet worden afgebouwd naarmate de fokteven en fokpoezen ouder worden en bij fokteven en fokpoezen die twee keizersneden hebben gehad, omdat niet kan worden uitgesloten dat een extra zwangerschap een negatief effect zal hebben op hun welzijn.

(54)

De bij deze verordening vereiste wijziging van de praktijken met betrekking tot de voortplantingscyclus kan in sommige gevallen een negatief effect hebben op de inkomsten van fokkers van honden en katten doordat het aantal voortgebrachte nesten per jaar afneemt. Daarom moeten fokkers extra tijd krijgen om hun bedrijfsmodellen aan te passen.

(55)

Het is van essentieel belang dat honden en katten geen bedreiging vormen voor de menselijke veiligheid. Om het risico van agressie naar mensen te beperken, moeten in inrichtingen geboren of gehouden honden en katten op passende wijze worden gesocialiseerd met soortgenoten, met mensen en, indien mogelijk, met andere dieren. Zij moeten worden gehouden in een stimulerende en niet-bedreigende omgeving die uitgerust is met verrijkingen, bijvoorbeeld speeltuigen, die hen de mogelijkheid bieden om te spelen en ander aangeboren gedrag te vertonen. Het scheiden van honden en katten van hun moeder mag niet op een te jonge leeftijd plaatsvinden, aangezien dit bij die dieren ernstige stress in verband met de scheiding en daarmee samenhangende gedragsproblemen kan veroorzaken. Het moet daarom worden verboden, behalve wanneer er medische redenen zijn voor de scheiding.

(56)

Procedures die tot doel hebben het uiterlijk van honden en katten te veranderen of bepaalde gedragingen te voorkomen, zoals het couperen van oren of staarten, ontklauwen en het verwijderen van stembanden, hebben ernstige negatieve gevolgen voor hun welzijn. Die procedures veroorzaken pijn en verhinderen dat honden en katten aangeboren gedrag vertonen. Daarom mogen deze procedures alleen worden toegestaan indien zij door een dierenarts worden uitgevoerd en alleen wanneer dit om medische redenen noodzakelijk is. Profylactische ingrepen mogen niet worden toegestaan tenzij de dierenarts een medische indicatie vaststelt die een dergelijke ingreep rechtvaardigt.

(57)

Honden die worden gebruikt door het leger, de politie en de douanediensten spelen een centrale rol in de nationale veiligheid. Om tegemoet te komen aan de specifieke behoeften van het leger, politie- en douanediensten en exploitanten die honden fokken en opleiden voor die autoriteiten, moeten de lidstaten vrijstellingen kunnen verlenen met betrekking tot pijnlijke behandelingen en vastbinden, aangezien dergelijke behandelingen en het vastbinden nodig kunnen zijn tijdens de opleiding van dergelijke honden. Ondanks die vrijstellingen is het belangrijk dat personeel dat in inrichtingen honden opleidt voor het leger of voor politie- en douanediensten, regelmatig wordt opgeleid in passende vaardigheden, zodat zij passende behandelings- en opleidingsmethoden toepassen en pijn bij de honden die zij verzorgen tot een minimum beperken.

(58)

Om vee te bewaken en te beschermen tegen roofdieren in landbouw- of weidegebieden worden kuddebeschermingshonden gefokt. Dergelijke honden brengen vaak langere perioden buiten door zonder dat er een mens aanwezig is. Vanwege de manier waarop zij worden gebruikt en het bepalende effect daarvan op hun levensomstandigheden, is het soms lastig dergelijke dieren regelmatig te voederen en te inspecteren. Het is vaak moeilijk de voorschriften van deze verordening na te leven die bedoeld zijn om ervoor te zorgen dat aan de huisvestings- en socialisatiebehoeften van dergelijke dieren wordt voldaan. Bovendien worden om de verplaatsing van een kudde te sturen herdershonden gebruikt, die de verantwoordelijke persoon vergezellen. Voor dergelijke honden zijn vrijstellingen van bepaalde voorschriften van deze verordening inzake huisvesting en socialisatie nodig gedurende de periode waarin de seizoensgebonden verweiding van dergelijke kuddes plaatsvindt.

(59)

Om te waarborgen dat honden en katten naar behoren worden gefokt, gehouden en behandeld voordat zij in de handel worden gebracht, zijn met name de omstandigheden in fokbedrijven van groot belang, in het bijzonder vanwege de gevolgen die slechte omstandigheden op het gebied van dierenwelzijn kunnen hebben voor honden en katten op jonge leeftijd. Het is daarom belangrijk dat fokbedrijven voor honden en katten met een aanzienlijke productiecapaciteit door de bevoegde autoriteiten worden erkend en voorafgaand aan deze erkenning ter plaatse worden geïnspecteerd. Die voorafgaande inspectie door officiële dierenartsen of, indien de officiële controletaak is gedelegeerd, door andere beroepsbeoefenaren, en de daaropvolgende erkenning van die inrichtingen zijn een doeltreffende manier om te waarborgen dat inrichtingen aan de voorschriften van deze verordening voldoen. Aangezien deze inspecties vooral gericht moeten zijn op inrichtingen die vanuit het oogpunt van de naleving van de voorschriften inzake dierenwelzijn een hoger risico vormen, en gezien de beperkte beschikbaarheid van officiële dierenartsen in de lidstaten, zou het echter niet evenredig zijn om voor alle inrichtingen een voorafgaande inspectie ter plaatse en erkenning te eisen. Om potentiële afnemers in staat te stellen de status van de fokbedrijven te verifiëren, en daarmee de publieke controle en het bewustzijn onder burgers te vergroten, is het ook belangrijk dat er een lijst van die erkende inrichtingen openbaar beschikbaar is. Aangezien de fokbedrijven tijd nodig hebben om de voorschriften inzake huisvesting uit te voeren en de bevoegde autoriteiten tijd nodig hebben om inspecties ter plaatse uit te voeren bij bestaande fokbedrijven, moet de erkenningsverplichting voor fokbedrijven op dezelfde datum van toepassing worden als de voorschriften inzake huisvesting.

(60)

Sommige exploitanten die honden of katten in de handel brengen, sporen potentiële klanten er met emotionele argumenten toe aan tegen elke prijs te kopen en informeren de potentiële eigenaar niet over wat het inhoudt om een hond of kat te bezitten. Andere exploitanten benadrukken de verantwoordelijkheden die het eigenaarschap van een gezelschapsdier met zich meebrengt, wat uiteraard tot gevolg kan hebben dat zij minder honden of katten in de handel brengen in de Unie. Deze verschillen in houding werken doorgaans in het voordeel van de minder verantwoordelijke exploitanten, waardoor er concurrentieverstoringen ontstaan, ondanks het feit dat het informeren van klanten over hun verantwoordelijkheden wanneer zij een hond of kat afnemen van belang is voor het dierenwelzijn en de openbare orde. Het is daarom gerechtvaardigd te eisen dat alle exploitanten die honden of katten in de handel brengen in de Unie, toekomstige eigenaren over hun verantwoordelijkheden informeren. Wanneer het in de handel brengen van een hond of kat door een exploitant wordt vergemakkelijkt met een onlineadvertentie, moet die advertentie bovendien vergezeld gaan van een passende waarschuwing om de boodschap van verantwoord eigenaarschap op doeltreffende wijze over te brengen. Het is belangrijk om verantwoord eigenaarschap van gezelschapsdieren te bevorderen met het oog op de goede werking van de markt en de bescherming van consumenten, en om te voorkomen dat honden en katten in de steek worden gelaten omdat eigenaren van gezelschapsdieren vóór het afnemen van het dier niet op de hoogte waren van de verantwoordelijkheden die het bezitten van een gezelschapsdier met zich meebrengt. Daarom moet de verplichting om in onlineadvertenties voor verkoop, donatie of enige andere vorm van overdracht van eigenaarschap een waarschuwing over verantwoord eigenaarschap te tonen, ook gelden voor andere natuurlijke of rechtspersonen dan exploitanten. Voor de toepassing van deze verordening is de verplichting om de waarschuwing over verantwoord eigenaarschap te tonen, van toepassing op de personen die honden en katten in de handel brengen. Zij beoogt niet in te grijpen in de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting, of in bestaande nationale voorschriften inzake redactionele verantwoordelijkheid die niet op het niveau van de Unie zijn geharmoniseerd.

(61)

Illegale handel en frauduleuze praktijken in verband met het in de handel brengen in de Unie van honden en katten worden in de hand gewerkt wanneer de dieren niet kunnen worden getraceerd. Deze gebrekkige traceerbaarheid is het gevolg van onvolledige identificatievoorschriften en een gebrek aan registratievoorschriften voor deze dieren. Bovendien worden frauduleuze praktijken in de hand gewerkt wanneer de systemen voor de identificatie en registratie van honden en katten niet geharmoniseerd zijn of niet gemakkelijk kunnen worden gebruikt omdat de technische infrastructuur niet interoperabel is. Zowel het gecoördineerde controleplan van de EU voor de onlineverkoop van honden en katten van 2018 als de in 2022 en 2023 uitgevoerde EU-handhavingsmaatregelen tegen de illegale handel in katten en honden hebben wijdverbreide frauduleuze praktijken bij het in de handel brengen van honden en katten in de Unie aan het licht gebracht, alsook daarmee samenhangende problemen op het gebied van dierenwelzijn. Het is daarom van essentieel belang dat de normen voor de identificatie- en registratiemiddelen worden geharmoniseerd. Door een brede verplichting vast te stellen om honden en katten te identificeren en te registreren, worden mazen in het traceerbaarheidssysteem voorkomen die anders door fraudeurs zouden kunnen worden uitgebuit. Natuurlijke of rechtspersonen die honden of katten in de handel brengen in de Unie moeten bewijzen van identificatie en registratie verstrekken in een van de daartoe door de lidstaten opgezette databanken. Elke volgende verandering van de eigenaar van of de verantwoordelijkheid voor een bepaalde hond of kat moet in een van de databanken worden geregistreerd. Gezien de centrale rol van honden die om overwegingen van nationale veiligheid worden gebruikt door militaire, politie- en douanediensten, moet het de lidstaten worden toegestaan vrijstellingen te verlenen met betrekking tot de registratie van dergelijke honden om te voorkomen dat zij getraceerd kunnen worden tot die diensten.

(62)

Natuurlijke of rechtspersonen die honden of katten in de handel brengen in de Unie, moeten niet alleen bewijs verstrekken van identificatie door een document te tonen waarop de code van de in de hond of kat geïmplanteerde transponder is vermeld, maar ook bewijs van de registratie van het betreffende dier in een officiële databank. Op deze manier wordt essentiële informatie over het dier doorgegeven aan de nieuwe eigenaar en wordt de traceerbaarheid van het dier gewaarborgd.

(63)

Aangezien de meeste honden en katten momenteel voor verkoop of voor donatie worden aangeboden door middel van onlineadvertenties, moet de Commissie ervoor zorgen dat er een gratis, openbaar toegankelijk systeem wordt ontwikkeld waarmee afnemers de authenticiteit van de identificatie, de registratie en het eigenaarschap van de geadverteerde hond of kat kunnen verifiëren. Daartoe moet de natuurlijke of rechtspersoon die de hond of kat online adverteert, worden verplicht het verificatiesysteem te gebruiken en het door dat systeem gegenereerde token in de advertentie weer te geven. Deze maatregel is bedoeld om fraude beter te kunnen bestrijden door de traceerbaarheid van de oorsprong van honden en katten die in de Unie in de handel worden gebracht, te verbeteren, betere controles door de bevoegde autoriteiten mogelijk te maken en uiteindelijk het welzijn van deze dieren te vergroten. Aanbieders van onlineplatforms moeten zorgvuldig handelen wanneer zij als tussenpersoon optreden bij het in de handel brengen van honden en katten in de Unie. Onverminderd Verordening (EU) 2022/2065 van het Europees Parlement en de Raad (8) moeten onlineplatforms die advertenties toestaan voor honden en katten met het doel deze in de handel te brengen, daarom worden verplicht hun online-interface zodanig vorm te geven en in te richten dat natuurlijke of rechtspersonen die honden en katten adverteren, het desbetreffende token kunnen tonen en afnemers over het verificatiesysteem kunnen informeren. Dit mag niet neerkomen op een verplichting voor onlineplatforms om algemeen toezicht te houden op de via hun platform aangeboden advertenties, noch op een algemene verplichting tot het verzamelen van informatie om de juistheid van de identificatie en registratie te beoordelen voordat het aanbod wordt gepubliceerd.

(64)

Aangezien de mate waarin dierenverzorgers zich bewust zijn van dierenwelzijn rechtstreekse gevolgen heeft voor het welzijn van de honden en katten die zij verzorgen, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat er voldoende opleiding beschikbaar is, zowel kwantitatief als kwalitatief, om dierenverzorgers in staat te stellen aan de in deze verordening vastgestelde opleidingseisen te voldoen.

(65)

Om de traceerbaarheid van honden en katten te waarborgen, moeten de dieren niet alleen individueel worden geïdentificeerd met een uniek identificatienummer in de vorm van een transponder, maar moet hun identificatie ook in een databank worden geregistreerd. Daarom moeten de lidstaten worden verplicht databanken op te zetten en bij te houden van honden en katten op hun grondgebied, om de traceerbaarheid van deze dieren te waarborgen. Ook moet de interoperabiliteit van die databanken worden gewaarborgd. Dit zal het gemakkelijker maken om in de hele Unie informatie op te vragen over honden en katten en de bevoegde autoriteiten in staat stellen officiële controles uit te voeren om de naleving van de voorschriften inzake dierenwelzijn te waarborgen. Om interoperabiliteit tussen die nationale databanken te vergemakkelijken, moet de Commissie een indexdatabank opzetten.

(66)

Om de voortgang van de verbetering van de omstandigheden op het gebied van dierenwelzijn waarin honden en katten in inrichtingen worden gehouden, te beoordelen en om de traceerbaarheid van de dieren te evalueren, moeten de lidstaten belangrijke beleidsindicatoren verzamelen, rapporteren en analyseren. Die belangrijke beleidsindicatoren moeten in het kader van deze verordening worden geharmoniseerd om de vergelijkbaarheid ervan op het niveau van de Unie te waarborgen, en om ervoor te zorgen dat de vorderingen bij de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van deze verordening in de Unie kunnen worden gemonitord.

(67)

Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (9) voorziet in voorschriften betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens. Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (10) is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de lidstaten in de loop van de desbetreffende procedures. De rollen van de Commissie en de lidstaten in verband met de verwerking van persoonsgegevens in gevallen die onder deze verordening vallen, worden duidelijk omschreven om een hoog niveau van gegevensbescherming te waarborgen.

(68)

Voor de toepassing van deze verordening komen de namen en contactgegevens van natuurlijke personen voor in de documenten die de Commissie en de lidstaten in het kader van de uitvoering van deze verordening verwerken, te weten in de aanmelding en erkenning van inrichtingen, de registratie van honden en katten, de verificatie van de registratie van honden en katten en de invoer van honden en katten. De verwerking van die persoonsgegevens wordt gerechtvaardigd door het algemeen belang van het waarborgen van de naleving van de welzijnsvoorschriften voor honden en katten, waaronder de uitvoering van officiële controles, en het waarborgen van traceerbaarheid, alsook door het voorkomen van de omzeiling van die welzijnsvoorschriften en het bestrijden van illegale handel in honden en katten tussen lidstaten en, in geval van invoer, uit derde landen.

(69)

De bewaartermijn voor persoonsgegevens in het register van inrichtingen en de lijst van erkende fokbedrijven moet tien jaar bedragen vanaf de datum waarop de activiteiten van een inrichting zijn stopgezet, aangezien de bevoegde autoriteiten toegang moeten hebben tot de geschiedenis van de activiteiten van de exploitant met betrekking tot het fokken, houden en in de handel brengen van honden of katten in de Unie, en op de hoogte moeten zijn van eventuele niet-naleving van de voorschriften inzake dierenwelzijn in het verleden wanneer zij een nieuwe kennisgeving van activiteiten of een verzoek om erkenning ontvangen.

(70)

De bewaartermijn voor persoonsgegevens van de huidige en vroegere eigenaren van honden of katten in nationale databanken en in de indexdatabank moet vijf jaar vanaf de registratie van de dood van de hond of kat in die databanken of 25 jaar na de eerste registratie van de hond of kat in die databanken bedragen. Die bewaartermijn is bedoeld om de levensverwachting van honden en katten te bestrijken, om ervoor te zorgen dat er een robuust traceerbaarheidssysteem bestaat voor alle honden en katten die in de Unie worden verhandeld, en om gegevens te verstrekken, ook na het overlijden van een bepaalde hond of kat, voor officiële controles op problemen voor het welzijn zoals abnormaal hoge sterftecijfers, waarvoor gegevensanalyse vereist is.

(71)

De bewaartermijn voor gegevens over eigenaren en gemachtigde personen die de Unie binnenkomen met honden of katten in het kader van niet-commercieel verkeer waarvan vooraf kennis is gegeven in een databank van de Unie voor reizigers met gezelschapsdieren moet vijf jaar bedragen vanaf de voorafgaande kennisgeving door de eigenaar om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen gegevens te analyseren, verdachte verplaatsingen in kaart te brengen en risicogebaseerde officiële controles in te stellen die gericht zijn op potentiële fraudeurs.

(72)

De bewaartermijn voor de gegevens in het verificatiesysteem van de Unie betreffende natuurlijke of rechtspersonen die een hond of kat adverteren met het doel deze in de handel te brengen en die het verificatiesysteem gebruiken om het vereiste token te genereren, moet 18 maanden na het genereren van het token bedragen, zodat het systeem de authenticiteit kan bevestigen van de identificatie, de registratie en het eigenaarschap van de geadverteerde hond of kat voor afnemers die het systeem gebruiken tijdens de verwachte maximale publicatietijd van de onlineadvertentie.

(73)

Het is mogelijk dat in de Unie ingevoerde honden en katten in derde landen zijn gefokt of werden gehouden onder omstandigheden die schadelijk waren voor het welzijn van de dieren. Dit geeft aanleiding tot publieke morele bezorgdheden en levert risico’s op voor de veiligheid, de diergezondheid en de volksgezondheid in de Unie. De burgers van de Unie zijn van mening dat een hoog niveau van welzijn van honden en katten een kwestie van morele verantwoordelijkheid is, zoals blijkt uit de resultaten van de Eurobarometer 2023 over dierenwelzijn, evenals uit de uitgebreide correspondentie en de talrijke verzoekschriften die het Europees Parlement over deze kwestie heeft ontvangen, de vele parlementaire vragen die over dit onderwerp zijn gesteld en de Resolutie van het Europees Parlement van 12 februari 2020 over het beschermen van de interne markt van de EU en van de rechten van consumenten tegen de negatieve gevolgen van de illegale handel in gezelschapsdieren, alsook het verbod van de Unie op het in de handel brengen en invoeren van honden- en kattenbont en producten die dergelijk bont bevatten. Bovendien maken problemen voor het leven en de gezondheid van dieren deel uit van problemen op het gebied van dierenwelzijn. Uitputting, cachexie en vatbaarheid voor infectieziekten kunnen bijvoorbeeld het gevolg zijn van het te intensieve gebruik van vrouwelijke honden of katten voor fokactiviteiten die niet voldoen aan de welzijnsbehoeften van deze dieren. Tot slot kunnen slechte omstandigheden op het gebied van welzijn leiden tot risico’s voor de volksgezondheid, waaronder een toename van de incidentie van zoönoseverwekkers zoals dermatofytose of inwendige parasieten, en een indirect verhoogd risico op de ontwikkeling van antimicrobiële resistentie doordat in de inrichting van oorsprong grote hoeveelheden antimicrobiële stoffen moeten worden gebruikt. Honden en katten die onder slechte omstandigheden op het gebied van welzijn worden gefokt, kunnen ook een risico vormen voor de openbare veiligheid, aangezien zij als gevolg daarvan agressief gedrag kunnen ontwikkelen. Gezien deze publieke morele zorgen, en de veiligheid, de risico’s voor de diergezondheid en de volksgezondheid, en met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening, is het belangrijk dat exploitanten die betrokken zijn bij de invoer van honden en katten uit derde landen voldoen aan voorschriften inzake het welzijn van die dieren die identiek of gelijkwaardig zijn aan de voorschriften van deze verordening en die dezelfde garanties bieden met betrekking tot de traceerbaarheid van de dieren. Aangezien dit betekent dat exploitanten uit derde landen die betrokken zijn bij de uitvoer van honden en katten naar de Unie, veranderingen moeten doorvoeren, moet worden voorzien in een overgangsperiode van dezelfde duur als die welke van toepassing is op exploitanten in de Unie.

(74)

Om ervoor te zorgen dat de voorschriften inzake invoer naar behoren worden nageleefd, moet de Commissie een lijst opstellen van derde landen die honden en katten in de handel mogen brengen in de Unie op basis van haar beoordeling van de betrouwbaarheid van de officiële controles in die landen, met het oog op de handhaving van de voorschriften inzake dierenwelzijn uit hoofde van deze verordening of van voorschriften die door de Unie als gelijkwaardig zijn erkend, die van toepassing zijn op inrichtingen op het grondgebied van deze landen die honden en katten naar de Unie uitvoeren of voornemens zijn dit te doen. Daarnaast moet er een lijst worden opgesteld van inrichtingen die honden en katten fokken en houden in de betreffende derde landen en die de dieren naar de Unie mogen uitvoeren, om de traceerbaarheid te waarborgen en controles aan grenscontroleposten van de Unie te vergemakkelijken. De Commissie moet, met behulp van een risicogebaseerde aanpak, audits uitvoeren van de betrouwbaarheid van de systemen voor officiële controles van derde landen die krachtens deze verordening zijn goedgekeurd, alsook van derde landen die hebben verzocht op grond van deze verordening te worden goedgekeurd. De naleving van de desbetreffende voorschriften van deze verordening of van voorschriften die door de Unie als gelijkwaardig zijn erkend, moet worden gecertificeerd in het desbetreffende gezondheidscertificaat dat voor dergelijke uitvoer wordt gebruikt. Daartoe moet de Commissie zich inspannen om het desbetreffende model van het officiële certificaat te wijzigen en daarin de verklaring inzake dierenwelzijn op te nemen.

(75)

Om de consumentenbescherming te verbeteren en de goede traceerbaarheid van in de Unie ingevoerde honden en katten te waarborgen, is het wenselijk in deze verordening te eisen dat de dieren vóór binnenkomst in de Unie worden geïdentificeerd en dat de invoerders van de dieren ervoor zorgen dat de dieren in een van de databanken van de lidstaten worden geregistreerd. Dit zal resulteren in beter toezicht op de verplaatsingen van die dieren. Voorts hebben de in 2022 en 2023 uitgevoerde gecoördineerde EU-maatregelen tegen de illegale handel in katten en honden aangetoond dat een van de gangbare frauduleuze praktijken bij de handel in honden en katten erin bestaat voor de handel bestemde honden en katten in de Unie in te voeren onder het voorwendsel dat het om niet-commercieel verkeer gaat, als gedefinieerd in de voorschriften inzake diergezondheid van de Unie, namelijk verkeer van honden en katten die met hun eigenaar of een door de eigenaar gemachtigd persoon reizen die niet voornemens is het eigenaarschap over te dragen. Om de lidstaten de middelen te geven om risicogebaseerde controles uit te voeren om deze frauduleuze praktijk aan te pakken, is het van essentieel belang dat de als niet-commercieel verkeer aangemerkte binnenkomst in de Unie van honden en katten, ongeacht het aantal dieren, vooraf wordt gemeld via een speciale databank van de Unie voor reizigers met gezelschapsdieren. In die databank moeten meldingen worden verzameld van de binnenkomst in de Unie van al die dieren, ongeacht de plaats van binnenkomst, zodat de lidstaten het nodige overzicht hebben en verdachte verplaatsingen in kaart kunnen brengen. Daarom is het aangewezen dat de Commissie deze databank opricht en beheert, zodat de lidstaten met het oog op hun controleactiviteiten toegang hebben tot alle beschikbare informatie. De lidstaten moeten gebruikmaken van de in de databank verzamelde informatie en, in voorkomend geval, gerichte controles uitvoeren van verdachte verplaatsingen, waaronder, indien nodig, controles ter plaatse.

(76)

Om deze verordening doeltreffend uit te voeren, worden de lidstaten ertoe aangespoord campagnes te voeren om het bewustzijn van de in deze verordening vastgestelde verplichtingen te vergroten, waaronder campagnes die gericht zijn op natuurlijke of rechtspersonen die honden of katten bezitten en potentiële afnemers van honden of katten. Die campagnes kunnen betrekking hebben op de verplichting om honden en katten overeenkomstig deze verordening te identificeren en te registreren, de voorschriften inzake de inhoud van advertenties voor de verkoop van of de overdracht van het eigenaarschap van of de verantwoordelijkheid voor honden of katten, alsook de redenen voor verificatie door het systeem van de authenticiteit van onlineadvertenties, de technische kenmerken van het systeem en de wijze waarop het moet worden gebruikt. De campagnes zouden betrekking kunnen hebben op de redenen voor waarschuwingen over verantwoord eigenaarschap, en het concept van verantwoord eigenaarschap uitleggen, met inbegrip van het belang van het niet in de steek laten van honden of katten. De Commissie moet de uitwisseling van beste praktijken met betrekking tot dergelijke bewustmakingsactiviteiten vergemakkelijken. In verschillende lidstaten bestaan er sterilisatieprogramma’s voor honden en katten ter beperking van de ongecontroleerde voortplanting van zwerfhonden en -katten. In die lidstaten worden bewustmakingscampagnes over deze programma’s gevoerd. Ondoeltreffende sterilisatieprogramma’s kunnen ertoe leiden dat er meer dieren in de steek worden gelaten. Als de populaties van zwerfdieren bovendien onvoldoende worden beheerd, kan dit ertoe leiden dat meer honden en katten in de Unie in de handel worden gebracht. Nationale campagnes over sterilisatieprogramma’s kunnen worden geïntegreerd in de bewustmakingscampagne over de in deze verordening vastgestelde verplichtingen, om verantwoord eigenaarschap te stimuleren en de druk op de markt voor honden en katten te verminderen.

(77)

Teneinde rekening te houden met de technische vooruitgang en, de wetenschappelijke ontwikkelingen, met name de adviezen van EFSA, en de sociale, economische en milieueffecten daarvan, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze verordening door indicatoren vast te stellen met betrekking tot het gedrag en het uiterlijk van honden en katten door de kenmerken te specifiëren van genotypen, evenals de buitensporige conformatiekenmerken die ertoe zouden moeten leiden dat een hond of kat van de voorplanting wordt uitgesloten, zodat fokstrategieën niet leiden tot schadelijke gevolgen voor de gezondheid of het welzijn van honden en katten. In het kader van schoonheidsshows, -tentoonstellingen en -wedstrijden moeten de gedelegeerde handelingen, rekening houdend met zowel het wetenschappelijk advies van EFSA als de specifieke sociale en economische omstandigheden in de sector, blijk geven van een progressieve en evenwichtige benadering om een evenredige en praktisch haalbare toepassing te waarborgen.

(78)

Teneinde de minimumcriteria neer te leggen die tijdens bezoeken in het kader van dierenwelzijn moeten worden beoordeeld, en om rekening te houden met de technische vooruitgang en de wetenschappelijke ontwikkelingen, en de sociale, economische en milieueffecten daarvan, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ter aanvulling van artikel 10 van deze verordening en tot wijziging van de bijlagen bij deze verordening wat betreft de voorschriften voor het fokken, houden en identificeren van honden en katten, alsook wat betreft indicatoren voor het monitoren van de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van deze verordening. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (11). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

(79)

Aan de Commissie moeten uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van:

Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (12).

(80)

De meningen van burgers over het welzijn van honden en katten lopen in de lidstaten uiteen. In sommige lidstaten is reeds een uitvoerig pakket voorschriften vastgesteld inzake het welzijn van deze dieren. Aangezien in deze verordening minimumvoorschriften worden vastgesteld, is het daarom passend dat het de lidstaten wordt toegestaan strengere nationale voorschriften voor een uitgebreidere bescherming van honden en katten te handhaven of vast te stellen dan de voorschriften die in deze verordening zijn vastgesteld, mits die nationale voorschriften geen afbreuk doen aan de goede werking van de interne markt.

(81)

De lidstaten moeten de Commissie in kennis stellen van nationale voorschriften die strenger zijn dan de in deze verordening vastgestelde voorschriften. De Commissie moet die voorschriften meedelen aan de overige lidstaten. Indien nationale voorschriften binnen het toepassingsgebied van Richtlijn (EU) 2015/1535 van het Europees Parlement en de Raad (13) vallen, moet de Commissie overeenkomstig die richtlijn van die voorschriften in kennis worden gesteld.

(82)

Het is van essentieel belang dat het Unierecht regelmatig wordt gemonitord en geëvalueerd, zodat het waar nodig kan worden bijgewerkt opdat het zijn doelstellingen kan blijven verwezenlijken. Daarom moet in deze verordening een verplichting voor de Commissie worden opgenomen om het welzijn van honden en katten in de Unie te monitoren en een evaluatie uit te voeren die aan andere instellingen van de Unie moet worden voorgelegd.

(83)

Om de volledige toepassing van deze verordening te verzekeren, moeten de lidstaten voorschriften vaststellen inzake de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op deze verordening die alle verplichtingen bestrijken die voor exploitanten gelden, waaronder het verbod op het in de steek laten van honden en katten, en ervoor zorgen dat deze worden toegepast. Die sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Met name in geval van ernstige of herhaalde inbreuken moeten de lidstaten sancties vaststellen die financieel afschrikkend zijn, rekening houdend met de omzet van de exploitant, en die de mogelijkheid omvatten om een exploitant te verbieden zijn activiteiten uit te oefenen.

(84)

Gezien de kosten van de exploitatie van een asiel en de publieke voordelen van die activiteit, worden de lidstaten ertoe aangespoord om, wanneer asielen voldoen aan de voorschriften van deze verordening inzake het welzijn van ongewenste en in de steek gelaten honden en katten of zwerfhonden en -katten, te overwegen maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat asielen en organisaties die verantwoordelijk zijn voor die dieren naar behoren worden gefinancierd overeenkomstig het nationale recht.

(85)

Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk het vaststellen van geharmoniseerde minimumvoorschriften die de goede werking van de interne markt en tegelijkertijd een hoog niveau van welzijn van honden en katten alsook de traceerbaarheid van die dieren waarborgen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de gevolgen van het optreden beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken.

(86)

Overeenkomstig artikel 57, lid 1, punt g), van Verordening (EU) 2018/1725 is de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming geraadpleegd, en op 18 november 2024 heeft hij een advies uitgebracht,