(1)

Ο μηχανισμός ευελιξίας προορίζεται για τη χρηματοδότηση σαφώς προσδιορισμένων δαπανών οι οποίες δεν θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν στο πλαίσιο των διαθέσιμων ανώτατων ορίων για έναν ή περισσότερους άλλους τομείς.

(2)

Το ανώτατο όριο του ετήσιου ποσού που είναι διαθέσιμο για τον μηχανισμό ευελιξίας ανέρχεται σε 600 000 000 EUR (σε τιμές του 2011), όπως ορίζεται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου (2), και αυξάνεται, κατά περίπτωση, με τα καταργηθέντα ποσά τα οποία γίνονται διαθέσιμα σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του εν λόγω άρθρου.

(3)

Για την αντιμετώπιση των προκλήσεων στο πλαίσιο της έξαρσης της νόσου COVID-19, είναι αναγκαίο να κινητοποιηθούν επειγόντως ποσά για τη χρηματοδότηση κατάλληλων μέτρων. Πρέπει επίσης να προβλεφθεί χρηματοδότηση για την αναγκαία ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

(4)

Αφού εξετάστηκαν όλες οι δυνατότητες ανακατανομής πιστώσεων στο πλαίσιο του ανώτατου ορίου δαπανών του τομέα 3 (Ασφάλεια και Ιθαγένεια), είναι αναγκαία η κινητοποίηση του μηχανισμού ευελιξίας για να συμπληρωθεί η χρηματοδότηση στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης για το οικονομικό έτος 2020 πέραν του ανώτατου ορίου του τομέα 3 με ποσό ύψους 73 300 000 EUR, για τη χρηματοδότηση άμεσων μέτρων στο πλαίσιο της έξαρσης της νόσου COVID-19 και για την ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

(5)

Με βάση την αναμενόμενη πορεία των πληρωμών, οι πιστώσεις πληρωμών που αντιστοιχούν στην κινητοποίηση του μηχανισμού ευελιξίας θα πρέπει να κατανεμηθούν σε δύο οικονομικά έτη.

(6)

Η παρούσα απόφαση συνδέεται με τη χρηματοδότηση που περιλαμβάνεται στον διορθωτικό προϋπολογισμό αριθ. 1 του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2020. Για να διασφαλιστεί η συνοχή με τον εν λόγω διορθωτικό προϋπολογισμό, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμοστεί από την ημερομηνία έκδοσή της.