This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (Wysoki Przedstawiciel) jest odpowiedzialny za koordynację i realizację europejskiej wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), a także wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO). Jednocześnie Wysoki Przedstawiciel jest jednym z wiceprzewodniczących Komisji Europejskiej. W ramach tej funkcji zajmuje się utrzymaniem spójności ogólnych działań zewnętrznych UE.
Stanowisko Wysokiego Przedstawiciela jest oparte na artykule 18 i artykule 27 Traktatu o Unii Europejskiej. Stanowisko to utworzono na mocy traktatu z Amsterdamu z 1999 r., chociaż zakres odpowiedzialności w sprawach związanych z polityką zewnętrzną pokrywał się z obowiązkami europejskiego komisarza ds. stosunków zewnętrznych. W 2009 r. traktat lizboński poszerzył zakres odpowiedzialności Wysokiego Przedstawiciela i uczynił osobę sprawującą ten urząd wiceprzewodniczącym Komisji, by umożliwić Wysokiemu Przedstawicielowi lepsze reprezentowanie UE w sprawach związanych z celami polityki zagranicznej UE.
Wersja skonsolidowana Traktatu o Unii Europejskiej – Tytuł III – Postanowienia o instytucjach – Artykuł 18 (Dz.U. C 202 z , s. 26–27)
Wersja skonsolidowana Traktatu o Unii Europejskiej – Tytuł V – Postanowienia ogólne o działaniach zewnętrznych Unii i postanowienia szczególne dotyczące wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa – Rozdział 2 – Postanowienia szczególne dotyczące wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa – Sekcja 1 – Postanowienia wspólne – Artykuł 36 (Dz.U. C 202 z , s. 35–36)
ostatnia aktualizacja