Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Zanieczyszczenie pochodzące ze statków i sankcje karne

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Dyrektywa 2005/35/WE w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEJ DYREKTYWY?

  • Ustanawia zasady, które obowiązują w całej EU w zakresie nakładania sankcji za zrzuty oleju lub innych substancji zanieczyszczających ze statków pływających po wodach wspólnotowych.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

  • Na mocy obowiązujących przepisów zrzuty substancji zanieczyszczających ze statków stanowią z zasady przestępstwo. Zgodnie z dyrektywą dotyczy to zrzutów oleju i innych substancji zanieczyszczających ze statków. Niewielkie zrzuty nie są automatycznie uznawane za przestępstwa, z wyjątkiem sytuacji, gdy powtarzające się zrzuty skutkują pogorszeniem jakości wody.
  • Osoby odpowiedzialne za zrzut substancji zanieczyszczających mogą podlegać sankcjom karnym, jeżeli działały umyślnie, lekkomyślnie1 lub na skutek poważnego niedbalstwa. Podżeganie do zrzutu substancji zanieczyszczającej lub pomocnictwo w popełnianiu takich czynów może również skutkować sankcjami karnymi.
  • Dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich typów jednostek pływających, niezależnie od bandery.
  • Zrzuty substancji zanieczyszczających są zakazane:
    • na wodach wewnętrznych, w tym w portach, kraju UE,
    • na wodach terytorialnych kraju UE,
    • w cieśninach wykorzystywanych w żegludze międzynarodowej, podlegających przepisom dotyczącym tranzytu, zgodnie z postanowieniami Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza z 1982 r.,
    • w wyłącznej strefie ekonomicznej2 kraju UE,
    • na otwartym morzu.

Wyjątki

  • Przepisy te nie odnoszą się do okrętów wojennych lub innych statków będących własnością państwa lub obsługiwanych przez państwo i wykorzystywanych wyłącznie w niekomercyjnej służbie państwowej.
  • Wyjątki od zakazu dotyczącego zrzutów substancji zanieczyszczających mogą mieć zastosowanie w przypadkach zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub statku.

Osoby prawne

Dyrektywa 2009/123/WE zmieniła dyrektywę 2005/35/WE w celu poprawy zasad dotyczących zanieczyszczenia pochodzącego ze statków i zapewnienia, by osoby odpowiedzialne za zrzuty substancji zanieczyszczających podlegały odpowiednim sankcjom. Zobowiązuje kraje UE do wprowadzenia przepisów w sprawie odpowiedzialności osób prawnych podlegających przepisom prawa prywatnego3, takich jak przedsiębiorstwa.

  • Przedsiębiorstwa mogą podlegać sankcjom karnym, jeżeli osoba fizyczna na stanowisku kierowniczym w przedsiębiorstwie popełni przestępstwo na jego korzyść, niezależnie od tego, czy taka osoba fizyczna działa samodzielnie, czy jako członek przedsiębiorstwa.
  • Przedsiębiorstwo ponosi również odpowiedzialność za przestępstwa popełnione przez osobę fizyczną wskutek niedopatrzenia, w szczególności wskutek braku nadzoru lub kontroli.
  • Odpowiedzialność przedsiębiorstwa nie może wykluczać wszczęcia postępowania karnego przeciwko osobom fizycznym uczestniczącym w popełnieniu przestępstw.

Stosowanie sankcji

Dyrektywa 2009/123/WE zobowiązuje również władze państwowe krajów UE do zapewnienia stosowania skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji, również w mniej ważnych przypadkach. Władze krajów UE zobowiązane są ponadto do współpracy w przypadku, gdy statek zostanie uznany za winny dokonania bezprawnego zrzutu na obszarze im podlegającym przed zawinięciem do portu innego kraju UE.

OD KIEDY NINIEJSZA DYREKTYWA MA ZASTOSOWANIE?

Dyrektywa ma zastosowanie od r. Kraje UE musiały wdrożyć jej postanowienia do prawa krajowego do

KONTEKST

Zatonięcie tankowca Prestige w listopadzie 2002 r. oraz tankowca Erika w grudniu 1999 r. ukazało potrzebę wzmocnienia walki z zanieczyszczeniami pochodzącymi ze statków. Jednak wypadki nie stanowią głównego źródła zanieczyszczeń: większość zanieczyszczeń jest wynikiem umyślnych zrzutów (czyszczenie zbiorników i pozbywanie się olejów odpadowych).

Przepisy te włączają do prawa UE Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki z 1973 r. i Protokół do niej z 1978 r. (tzw. Konwencja MARPOL). Umożliwia to zharmonizowanie stosowania postanowień tej konwencji.

KLUCZOWE POJĘCIA

  1. Działanie lekkomyślne: działanie podjęte ze świadomością prawdopodobieństwa powstania szkody.
  2. Wyłączna strefa ekonomiczna (w.s.e.): o strefie tej mowa, gdy dane państwo posiada wyłączne prawo do działalności poszukiwawczej i eksploatacji zasobów morza u swoich wybrzeży. Jest to na ogół pas sięgający 200 mil morskich od linii podstawowej morza terytorialnego.
  3. Osoby prawne prawa prywatnego: wszelkie podmioty prawne, takie jak przedsiębiorstwa, z wyjątkiem państw, organów publicznych i międzynarodowych organizacji publicznych.

AKT

Dyrektywa 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i rady z dnia w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa (Dz.U. L 255 z , s. 11–21)

Kolejne zmiany do dyrektywy 2005/35/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

ostatnia aktualizacja

Top