Środki aromatyzujące

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• Środki aromatyzujące nie mogą (zgodnie z dostępnymi informacjami naukowymi) zagrażać zdrowiu konsumentów ani wprowadzać ich w błąd.
• W rozporządzeniu zdefiniowano między innymi środki aromatyzujące, substancje aromatyczne, preparaty aromatyczne, środki aromatyzujące dymu wędzarniczego, środki aromatyzujące z przetworzenia termicznego, prekursory środka aromatyzującego oraz składniki żywności o właściwościach aromatyzujących.
• Rozporządzenie nie ma zastosowania do substancji o smaku wyłącznie słodkim (np. cukier), słonym (np. sól) lub kwaśnym, do surowych środków spożywczych, mieszanek, takich jak świeże, suszone lub mrożone przyprawy lub zioła, ani do herbat i naparów. Substancje nadające smak słodki to substancje słodzące, które stanowią szczególną kategorię dodatków do żywności.
• W rozporządzeniu określono także, które środki aromatyzujące podlegają, a które nie, procedurze oceny i zatwierdzenia.
• UE przyjęła wykaz zatwierdzonych substancji aromatycznych w dniu 1 października 2012 r. Tylko te substancje aromatyczne mogą być stosowane w oraz na środkach spożywczych oraz sprzedawane w UE. Wykaz jest okresowo aktualizowany.
• W rozporządzeniu umieszczono także wykaz 15 naturalnie występujących substancji stanowiących zagrożenie toksykologiczne. W wykazie umieszczono m.in. estragol, mentofuran, metyloeugenol, kwas cyjanowodorowy i kumarynę. Substancji tych nie można dodawać do środków spożywczych. Ustala się najwyższe dopuszczalne poziomy zawartości tych naturalnie występujących substancji w środkach spożywczych. Mogą one być obecne w niektórych tradycyjnych środkach spożywczych lub niektórych napojach alkoholowych i bezalkoholowych.

• Co się tyczy etykietowania, środki aromatyzujące sprzedawane pomiędzy przedsiębiorcami lub ogółowi społeczeństwa muszą nie tylko spełniać wymogi określone w rozporządzeniu (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności na etykietach, ale także być zgodne z przepisami szczegółowymi. Te przepisy szczegółowe dotyczące etykietowania środków aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych są powiązane z oboma rozporządzeniami i odnoszą się do sytuacji sprzedaży środków spożywczych pomiędzy przedsiębiorcami lub ogółowi społeczeństwa.
• Termin „naturalne” opisujący środki aromatyzujące może być stosowany wyłącznie w odniesieniu do substancji pochodzących bezpośrednio z materiału zwierzęcego lub roślinnego.
• Podmioty gospodarcze z sektora spożywczego (producenci środków aromatyzujących lub importerzy albo użytkownicy środków aromatyzujących, np. branża spożywcza) muszą informować Komisję Europejską (na jej wniosek) o ilości substancji aromatycznych dodawanych do środków spożywczych w okresie 12 miesięcy.
• Producent lub użytkownik środka aromatyzującego musi przekazać Komisji wszelkie informacje naukowe lub techniczne, które są mu znane i dostępne oraz które mogłyby wpłynąć na ocenę bezpieczeństwa środka aromatyzującego.