Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA)

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Spójne stosowanie prawa

• EIOPA opracowuje standardy regulacyjne i techniczne, które uzupełniają prawo przyjęte przez Radę i Parlament Europejski z zakresu:
  • zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji;
  • konglomeratów finansowych (dużych firm finansowych aktywnie działających w różnych sektorach finansowych);
  • pracowniczych programów emerytalnych;
  • pośredników ubezpieczeniowych (przedsiębiorstw zajmujących się sprzedażą programów emerytalnych i polis ubezpieczeniowych).
• Urząd posiada też uprawnienia do wydawania wytycznych i zaleceń w sprawie stosowania odnośnych przepisów prawa UE.

Trendy rynkowe

• Aby zapewnić stabilność rynków ubezpieczeniowych i ochronę właścicielom polis, członkom programów emerytalnych i uposażonym, EIOPA wykonuje szereg zadań. Należą do nich: monitorowanie trendów konsumenckich oraz ocena potencjalnych zagrożeń rynkowych i słabości.
• Pod pewnymi ściśle określonymi warunkami EIOPA może czasowo zakazać prowadzenia lub ograniczyć pewne rodzaje działalności finansowej, które zagrażają stabilności systemu finansowego lub mogą narazić klientów i konsumentów na znaczne szkody finansowe.

Naruszenie prawa

• EIOPA może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w sprawie naruszenia prawa przez organ krajowy, jeśli organ krajowy nie zapewnia stosowania prawa UE przez instytucję finansową.
• W terminie do dwóch miesięcy EIOPA może skierować zalecenie do organu krajowego. Następnie Komisja Europejska może wydać formalną opinię nakładającą na właściwy organ obowiązek podjęcia działań niezbędnych do przestrzegania prawa. W przypadku nieusunięcia niezgodności przez organ krajowy EIOPA może skierować decyzję bezpośrednio do instytucji finansowej w pewnych ściśle określonych warunkach. Taka decyzja ma pierwszeństwo wobec decyzji przyjętych wcześniej przez organ krajowy w tej samej sprawie.

Konwergencja nadzorcza

Rozporządzenie zmieniające (UE) 2019/2175 rozszerzyło zakres działalności i odpowiedzialności EIOPA. Daje ono EIOPA możliwość:

• wspierania krajowych organów nadzoru w zakresie stosowania i zatwierdzenia modeli wewnętrznych – wykorzystywanych przez firmy ubezpieczeniowe do obliczania wymogów dotyczących wypłacalności – pomagając tym samym w osiąganiu większej konwergencji we wszystkich państwach członkowskich;
• propagowania konwergencji praktyk nadzorczych na unijnym rynku wewnętrznym i wspierania właściwych organów w zapewnianiu ochrony właścicielom polis w sporach transgranicznych za pośrednictwem platform do współpracy, które mają być zakładane zawsze, gdy właściwe organy dostrzegą potrzebę koordynacji w świetle specyficznych zmian zachodzących na rynku, oraz sprawniejszą wymianę informacji pomiędzy różnymi organami nadzorującymi firmy ubezpieczeniowe działające transgranicznie;
• oceny pracy krajowych organów nadzorczych (wzajemna weryfikacja) we współpracy z innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru oraz publikowania raportów w celu zwiększenia zgodności i przejrzystości;
• w przypadku prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu przez podmioty sektora finansowego lub właściwe organy objęte zakresem uprawnień EIOPA, udzielania wcześniej wyrażonej zgody w przypadku konieczności podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (posiadającego nadrzędne uprawnienia w tym obszarze w odniesieniu do wszystkich europejskich urzędów nadzoru).