This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Przepisy UE dotyczące praktyk uzgodnionych i porozumień pomiędzy przedsiębiorstwami
STRESZCZENIE DOKUMENTÓW:
JAKIE SĄ CELE ART. 101 TFUE I ROZPORZĄDZENIA?
W art. 101 ust. 1 TFUE1 zakazuje się porozumień i praktyk uzgodnionych1 pomiędzy przedsiębiorstwami i grupami przedsiębiorstw, które mogą wpływać na handel między państwami UE i których celem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji wewnątrz unijnego jednolitego rynku.
Artykuł 101 ust. 2 stanowi, że wszystkie porozumienia wchodzące w zakres art. 101 ust. 1 są nieważne z mocy prawa, chyba że są wyłączone na mocy art. 101 ust. 3.
Z kolei art 101 ust. 3 zezwala na wprowadzanie wyjątków od tej zasady w przypadku gdy te porozumienia lub praktyki:
- przyczyniają się do polepszenia produkcji lub dystrybucji produktów; lub
- przyczyniają się do popierania postępu technicznego; oraz
- zastrzegają dla konsumentów słuszną część zysku, który z tego wynika.
Na mocy rozporządzenia art. 101 ust. 3 TFUE stosuje się do pewnych kategorii porozumień i praktyk uzgodnionych pomiędzy przedsiębiorstwami, jeśli ich korzyści prokonkurencyjne przeważają nad skutkami ograniczającymi konkurencję.
1 Uwaga: poprzednikiem art. 101 był art. 81 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w wersji zmienionej traktatem z Amsterdamu. Z kolei jego poprzednikiem był art. 85 traktatu rzymskiego.
KLUCZOWE ZAGADNIENIA
Na mocy rozporządzenia upoważnia się Komisję Europejską do stosowania, w drodze rozporządzeń, art. 101 ust. 3 TFUE do pewnych kategorii porozumień wertykalnych2 i odpowiadających praktyk uzgodnionych wchodzących w zakres art. 101 ust. 1 TFUE.
Ustanawia się w nim warunki, na jakich Komisja może – po przeprowadzeniu konsultacji z zainteresowanymi stronami i Komitetem Doradczym ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących – przyjąć rozporządzenie, w którym stwierdzi, że art. 101 ust. 1 nie ma zastosowania do konkretnego przypadku lub do kategorii porozumień:
- zawieranych przez co najmniej dwa przedsiębiorstwa, z których każde działa na różnym szczeblu łańcucha produkcji lub dystrybucji, i które odnoszą się do warunków, na jakich strony mogą kupować, sprzedawać lub odsprzedawać niektóre produkty i usługi;
- których stronami są tylko dwa przedsiębiorstwa i które obejmują ograniczenia w związku z nabywaniem i wykorzystywaniem praw własności przemysłowej, takich jak patenty, wzory użytkowe, wzory lub znaki towarowe, lub w związku z prawami wynikającymi z umów przeniesienia – lub prawa do wykorzystania – metod wytwarzania lub wiedzy dotyczącej korzystania lub stosowania procesów przemysłowych.
W rozporządzeniu Komisja określa kategorie porozumień, do których ma ono zastosowanie, a ponadto wskazuje ograniczenia lub klauzule, które nie mogą być zawarte w porozumieniach. Te same zasady dotyczą kategorii praktyk uzgodnionych.
W rozporządzeniu można także określić warunki, które mogą prowadzić do wyłączenia z zakresu jego stosowania niektórych równoległych sieci podobnych porozumień lub praktyk uzgodnionych funkcjonujących na danym rynku.
Takie rozporządzenia:
- są uchwalane na czas określony;
- mogą zostać uchylone lub zmienione, gdy uległy zmianie okoliczności stanowiące podstawę ich wydania;
- mogą być stosowane z mocą wsteczną.
W następstwie przyjęcia przez Komisję w 1997 r. zielonej księgi w sprawie ograniczeń wertykalnych w polityce konkurencji UE rozporządzenie 19/65 i rozporządzenie nr 17/62 (pierwsze unijne rozporządzenie w sprawie polityki konkurencji przyjęte w celu wprowadzenia w życie art. 85 i 86 traktatu rzymskiego) zostały zmienione w celu utorowania drogi jednolitemu rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych dotyczących porozumień wertykalnych w sprawie dostaw i dystrybucji (rozporządzeniu (UE) nr 330/2010).
Komisja wydała także wytyczne w sprawie ograniczeń wertykalnych, w których wyjaśniła warunki dotyczące stosowania rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych.
OD KIEDY ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?
Rozporządzenie ma zastosowanie od dnia
KONTEKST
Więcej informacji:
- Porozumienia objęte wyłączeniem (art. 101 ust. 3 TFUE) (Komisja Europejska).
KLUCZOWE POJĘCIA
- Praktyki uzgodnione: praktyki, które niezależnie od tego, czy są sformalizowane w drodze porozumienia pomiędzy stronami, mają charakter antykonkurencyjny. Mogą one być następstwem bezpośrednich lub pośrednich kontaktów między przedsiębiorstwami, których intencją jest wpływ na prowadzenie rynku lub ujawnienie zamierzonego przyszłego zachowania konkurentom.
- Porozumienia wertykalne: porozumienia pomiędzy firmami działającymi na różnych szczeblach łańcucha dostaw (np. gdy jedno przedsiębiorstwo dostarcza drugiemu przedsiębiorstwu materiały służące do produkcji).
GŁÓWNE DOKUMENTY
Wersja skonsolidowana Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – Część trzecia – Polityki i działania wewnętrzne Unii – Tytuł VII – Wspólne reguły w dziedzinie konkurencji, podatków i zbliżenia ustawodawstw – Rozdział 1 – Reguły konkurencji – Sekcja 1 – Reguły mające zastosowanie do przedsiębiorstw – Artykuł 101 (dawny artykuł 81 TWE) (Dz.U. C 202 z , s. 88–89)
Rozporządzenie Rady nr 19/65/EWG z dnia w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do pewnych kategorii porozumień i praktyk uzgodnionych (Polskie wydanie specjalne: Rozdział 8, Tom 1, s. 11–13)
Kolejne zmiany rozporządzenia nr 19/65/EWG zostały włączone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
ostatnia aktualizacja