Charakterystyka energetyczna budynków

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Krajowy plan renowacji budynków

Każde państwo członkowskie UE musi opracować plan renowacji krajowych zasobów budowlanych, tak aby były one wysoce energooszczędne i zdekarbonizowane do 2050 r. Plany muszą:

• zawierać przegląd krajowych zasobów budowlanych, barier i niedoskonałości rynku oraz wydajności w sektorach budownictwa, efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych;
• przedstawiać plan działania zawierający cele na lata 2030, 2040 i 2050 w zakresie rocznych wskaźników renowacji, ograniczenia zużycia energii pierwotnej i emisji gazów cieplarnianych oraz ograniczenia ubóstwa energetycznego;
• zawierać przegląd wdrożonych i planowanych polityk i środków;
• nakreślać potrzeby inwestycyjne, źródła finansowania i zasoby administracyjne wymagane do renowacji budynków.

Minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej

Państwa członkowskie muszą:

• określić i regularnie aktualizować minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej w przypadku budynków i elementów budynków, aby osiągnąć poziomy optymalne pod względem kosztów;
• przyjąć metodologię do obliczania charakterystyki energetycznej budynków, z uwzględnieniem warunków projektowych i jakości środowiska w pomieszczeniach.

Nowe budynki

Państwa członkowskie muszą zapewnić, aby:

• nowe budynki będące własnością instytucji publicznych były budynkami bezemisyjnymi od 2028 r., a wszystkie nowe budynki były budynkami bezemisyjnymi od 2030 r. – budynek bezemisyjny musi spełniać wysokie normy charakterystyki energetycznej, nie może wytwarzać żadnych emisji z paliw kopalnych i musi wytwarzać zerową lub bardzo niską ilość operacyjnych gazów cieplarnianych.
• od 2026 r. nowe duże budynki (ponad 1000 metrów kwadratowych) miały swój obliczony współczynnik globalnego ocieplenia w cyklu życia (GWP), z rozszerzeniem do 2030 r. na wszystkie nowe budynki.

Minimalne normy charakterystyki energetycznej

Dyrektywa zobowiązuje państwa członkowskie do:

• ustalenia minimalnych norm charakterystyki energetycznej dla budynków niemieszkalnych, co spowoduje renowację 16 % budynków niemieszkalnych o najgorszej charakterystyce energetycznej do 2030 r. i 26 % budynków niemieszkalnych o najgorszej charakterystyce energetycznej do 2033 r.;
• ustalenia trajektorii stopniowej renowacji budynków mieszkalnych w celu poprawy średniej charakterystyki energetycznej mieszkalnych zasobów budowlanych.

Inne zasady

Dyrektywa:

• dąży do projektowania nowych budynków pod kątem optymalizacji potencjału energii słonecznej oraz nakazuje stopniowe wprowadzanie instalacji wykorzystujących energię słoneczną w budynkach;
• wprowadza system paszportów renowacji, które mają pokierować właścicieli budynków przez złożone procesy renowacji w sposób etapowy;
• określa wymagania dotyczące instalacji i optymalizacji systemów technicznych budynku w celu poprawy charakterystyki energetycznej;
• upoważnia do stworzenia punktów ładowania pojazdów elektrycznych oraz miejsc parkingowych dla rowerów w nowych i odnowionych budynkach;
• ustanawia system oceny gotowości do obsługi inteligentnych sieci budynków, zachęcając do stosowania inteligentnych technologii w celu poprawy efektywności energetycznej i charakterystyki energetycznej;
• dąży do zapewnienia właścicielom, najemcom i zarządcom budynków dostępu do danych dotyczących systemów budynków oraz ułatwia interoperacyjność usług i wymianę danych;
• zobowiązuje państwa członkowskie do:
  • zapewnienia wsparcia finansowego oraz usunięcia barier rynkowych w celu zachęcenia do inwestycji w renowacje budynków,
  • stworzenia systemu certyfikacji oraz punktów kompleksowej obsługi w odniesieniu do charakterystyki energetycznej budynków,
  • stworzenia systemu regularnych kontroli systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji.

Uchylenie

Dyrektywa uchyla dyrektywę 2010/31/UE, konsolidując i aktualizując poprzednie rozporządzenia.