This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Jednym z filarów rynku wewnętrznego Unii Europejskiej (UE) jest zasada swobodnego przepływu towarów – utworzenie i rozwój obszaru pozbawionego granic wewnętrznych, w obrębie którego nie obowiązują żadne nieuzasadnione ograniczenia w handlu między państwami członkowskimi UE. Zasada swobodnego przepływu towarów stanowi jedną z czterech podstawowych wolności gospodarczych ustanowionych na mocy unijnych traktatów założycielskich – do pozostałych trzech należy swobodny przepływ kapitału, usług i osób.
Swobodny przepływ towarów w UE jest możliwy dzięki:
Chcąc uniknąć długiego procesu negocjacji dotyczących harmonizacji szczegółowych przepisów, Unia przyjęła tak zwane „nowe podejście” do harmonizacji, zaproponowane w wydanej przez Komisję Europejską w 1985 r. białej księdze o wprowadzeniu rynku wewnętrznego. Bazuje ono na zasadzie wzajemnego uznawania towarów, które zgodnie z prawem wprowadzono do obrotu w jednym z państw członkowskich. Harmonizacja przepisów ogranicza się zatem do uzgodnień w zakresie zasadniczych wymogów (wydajnościowych lub funkcjonalnych), natomiast specyfikacje techniczne dla produktów spełniających wymogi zasadnicze są ustanawiane w dobrowolnych normach zharmonizowanych. Produkty spełniające te wymogi mogą być wprowadzane do obrotu w całej UE.
Podstawy prawne prawodawstwa UE w zakresie swobodnego przepływu towarów są określone w tytule II – Swobodny przepływ towarów – art. 28–37 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).