Organizacja społeczeństwa obywatelskiego

Termin „społeczeństwo obywatelskie” odnosi się do wszystkich form działalności społecznej podejmowanych przez pojedyncze osoby lub grupy niezwiązane z państwem i niezarządzane przez organy państwowe.

Organizacja społeczeństwa obywatelskiego stanowi strukturę organizacyjną, której członkowie kierują się interesem ogólnym przy wykorzystaniu procesu demokratycznego. Pełni ona rolę mediacyjną między organami publicznymi a obywatelami.

Art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej uznaje znaczenie społeczeństwa obywatelskiego dla dobrej administracji Unii Europejskiej (UE). Art. 11 Traktatu o Unii Europejskiej podkreśla potrzebę regularnego przeprowadzania otwartych i przejrzystych dialogów z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, na przykład przy sporządzaniu wniosków dotyczących aktów prawnych UE.

Przykłady takich organizacji obejmują:

• partnerów społecznych (związki zawodowe i federacje pracodawców);
• organizacje pozarządowe (np. zajmujące się ochroną środowiska i konsumentów);
• organizacje lokalne (np. stowarzyszenia młodzieżowe lub stowarzyszenia rodzin).

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny reprezentuje organizacje pracowników i pracodawców na szczeblu UE i odgrywa istotną rolę w procesie stanowienia prawa UE. Ustanawia się komitety sektorowego dialogu społecznego w celu dalszego zaangażowania partnerów społecznych w proces decyzyjny.

Komisja Europejska regularnie angażuje się z organizacjami pozarządowymi poprzez inicjatywy takie jak dialog ze stronami zainteresowanymi w UE lub program „Progress”.