English
Select your language
Official EU languages:
Access to European Union law
EUR-Lex
Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Use quotation marks to search for an "exact phrase". Append an asterisk (*) to a search term to find variations of it (transp*, 32019R*). Use a question mark (?) instead of a single character in your search term to find variations of it (ca?e finds case, cane, care).
Need more search options? Use the
Advanced search
Asielprocedures van de Europese Unie (vanaf 2026)
SAMENVATTING VAN:
WAT IS HET DOEL VAN DE VERORDENING?
Het doel van Verordening (EU) 2024/1348 is om de asielprocedure structureel te verbeteren om te zorgen voor een eerlijk en efficiënt proces in de Europese Unie (EU) voor het behandelen van en nemen van beslissingen over een asielverzoek, waarbij misbruik wordt beperkt en de stimulansen voor secundaire verplaatsingen1 binnen de EU worden weggenomen.
KERNPUNTEN
- Een gemeenschappelijk beleid inzake asiel gebaseerd op de volledige en inclusieve toepassing van het Verdrag van Genève vormt een onderdeel van de doelstelling van de EU om een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid tot stand te brengen.
- De verordening maakt deel uit van het asiel- en migratiepact van de EU, een reeks nieuwe regels voor het beheer van migratie en het opzetten van een gemeenschappelijk Europees asielstelsel, met als doel migratie op lange termijn te beheren.
- Samen met Verordening (EU) 2024/1349, de verordening betreffende de terugkeergrensprocedure, voorziet deze verordening in specifieke gevallen in een verplichte grensprocedure voor zowel de asiel- als de terugkeerprocedure aan de buitengrenzen van de EU.
- De bescherming van verzoekers is in overeenstemming met het internationaal recht en het Handvest van de grondrechten van de EU, en in lijn met het beginsel van non-refoulement.
Uniforme procedure
De EU-brede procedure:
- is van toepassing op alle aanvragen die worden ingediend op het grondgebied van EU-lidstaten, ook aan de buitengrenzen, in territoriale wateren of in transitzones;
- stroomlijnt de procedures en verduidelijkt de rechten, plichten en gevolgen van niet-naleving, en vermindert daarbij ook de secundaire bewegingen van aanvragers tussen de lidstaten.
Rechten, plichten en waarborgen voor verzoekers
Deze omvatten:
- het recht op informatie, op vertolking, op communicatie met de UNHCR, op kosteloos juridisch advies en op juridische bijstand en vertegenwoordiging;
- de verplichting om samen te werken, bijvoorbeeld door gegevens, met inbegrip van biometrische gegevens, te verstrekken en gesprekken te houden;
- het recht om op het grondgebied te blijven tijdens de administratieve procedure, met enkele uitzonderingen;
- ondersteuning van personen die bijzondere procedurele waarborgen nodig hebben, waaronder alleenreizende minderjarigen;
- een procedure voor leeftijdsbeoordeling, met respect voor de waardigheid en het belang van het kind.
Behandelingsprocedure
- Aanvragen worden objectief, onpartijdig en individueel behandeld, waarbij rekening wordt gehouden met relevante en actuele informatie over het land van herkomst.
- De bevoegde autoriteiten moeten de nodige kennis en opleiding hebben.
- Er worden termijnen vastgesteld voor de administratieve procedure, met enige flexibiliteit om deze in uitzonderlijke omstandigheden te verlengen.
- De beslissingen moeten schriftelijk worden gegeven, met vermelding van de opgegeven redenen, en de verzoeker moet worden geïnformeerd over de mogelijkheid om het besluit aan te vechten en hoe dat moet gebeuren.
Bijzondere procedures
- In bepaalde gevallen kan een versnelde behandelingsprocedure worden toegepast, bijvoorbeeld bij verzoeken die problemen doen rijzen die niet relevant zijn voor het onderzoek of waarin valse informatie is opgenomen.
- Voor bepaalde categorieën verzoekers moet een verplichte grensprocedure worden toegepast, die maximaal 12 weken mag duren en kan worden verlengd tot 16 weken in geval van herplaatsing naar de lidstaat die de grensprocedure toepast.
- De grensprocedure is niet van toepassing op alleenreizende minderjarigen, tenzij ze een veiligheidsdreiging vormen.
- Regels zorgen ervoor dat lidstaten over voldoende capaciteit beschikken om de grensprocedures uit te voeren — zie Uitvoeringsbesluit (EU) 2024/2150.
Het concept "veilige landen"
- De concepten eerste land van asiel, veilig land van herkomst en veilig derde land worden gereguleerd met criteria waaraan moet worden voldaan.
- Niet-EU-landen kunnen worden aangewezen als veilige derde landen of veilige landen van herkomst op EU- of nationaal niveau, op voorwaarde dat de Europese Commissie de regels herziet en eventuele opschortingen doorvoert.
Intrekking van bescherming
- Er zijn procedures opgesteld voor de intrekking van internationale bescherming, met waarborgen voor de betrokkene.
Hogere voorzieningen
- Aanvragers hebben recht op een doeltreffende voorziening bij een rechterlijke instantie tegen negatieve beslissingen.
- Er zijn regels vastgesteld voor het opschortende effect van het beroep en de termijnen voor het indienen van het beroep.
VANAF WANNEER IS DE VERORDENING VAN TOEPASSING?
- Verordening (EU) 2024/1348 is van toepassing vanaf en strekt tot intrekking van Richtlijn 2013/32/EU (zie de samenvatting) op .
- De verordening is ook van toepassing op Ierland (zie Besluit (EU) 2024/2089).
ACHTERGROND
Zie voor meer informatie:
- Migratie en asiel (Europese Commissie).
KERNBEGRIPPEN
- Secundaire beweging. Het verkeer van migranten, inclusief vluchtelingen en asielzoekers, die, om verschillende redenen, verhuizen van het land waar ze voor het eerst zijn aangekomen om bescherming of permanente hervestiging elders te zoeken.
BELANGRIJKSTE DOCUMENT
Verordening (EU) 2024/1348 van het Europees Parlement en de Raad van tot vaststelling van een gemeenschappelijke procedure voor internationale bescherming in de Unie en tot intrekking van Richtlijn 2013/32/EU (PB L, 2024/1348, ).
laatste bijwerking