52012PC0172

Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie przywozu ryżu pochodzącego z Bangladeszu /* COM/2012/0172 final - 2012/0085 (COD) */


UZASADNIENIE

1.           KONTEKST WNIOSKU

Omawiany wniosek służy dostosowaniu rozporządzenia Rady (EWG) nr 3491/90 z dnia 26 listopada 1990 r.[1]. w sprawie przywozu ryżu pochodzącego z Bangladeszu do rozróżnienia między uprawnieniami delegowanymi i wykonawczymi Komisji, wprowadzonymi na mocy art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba konsultacji z zainteresowanymi stronami ani skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych, ponieważ dostosowanie rozporządzenia Rady (EWG) nr 3491/90 do traktatu lizbońskiego jest sprawą międzyinstytucjonalną, która dotyczy wszystkich rozporządzeń Rady.

Ocena skutków

Nie zaistniała potrzeba przeprowadzenia oceny skutków, ponieważ dostosowanie rozporządzenia Rady (EWG) nr 3491/90 do traktatu lizbońskiego jest sprawą międzyinstytucjonalną, która dotyczy wszystkich rozporządzeń Rady.

3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Krótki opis proponowanych działań

Rozróżnienie które uprawnienia Komisji w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3491/90 są uprawnieniami delegowanymi, a które wykonawczymi, i ustanowienie odpowiednich procedur przyjmowania aktów prawnych.

Podstawa prawna

Art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Zasada pomocniczości

Polityka rolna jest obszarem kompetencji dzielonych między UE a państwami członkowskimi. Oznacza to, że jeżeli w danym sektorze nie istnieje prawodawstwo na poziomie UE, państwa członkowskie zachowują swoje kompetencje. Niniejszy wniosek ograniczony jest do dostosowania przepisów o preferencyjnym przywozie ryżu pochodzącego z Bangladeszu do nowych wymogów nałożonych przez traktat lizboński. Zatem niniejszy wniosek nie wpływa na obowiązujące podejście Unii.

Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności.

Wybór instrumentów

Proponowany instrument: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady.

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: bezpośrednie stosowanie wynika z charakteru WPR i wymogów w zakresie zarządzania nią – jest specyficzne dla prawodawstwa w zakresie WPR.

4.           WPŁYW NA BUDŻET

Środek ten nie ma wpływu finansowego na budżet.

2012/0085 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie przywozu ryżu pochodzącego z Bangladeszu

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[2],

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       W kontekście Rundy Urugwajskiej Unia zobowiązała się zaoferować udogodnienia w zakresie preferencyjnego przywozu ryżu pochodzącego z krajów najsłabiej rozwiniętych. Jedno z państw, do których skierowana jest oferta, Bangladesz, wykazało zainteresowanie rozwojem handlu ryżem. W tym celu przyjęto rozporządzenie Rady (EWG) nr 3491/90 z dnia 26 listopada 1990 r. w sprawie przywozu ryżu pochodzącego z Bangladeszu[3].

(2)       Rozporządzenie (EWG) nr 3491/90 nadaje Komisji uprawnienia w zakresie wdrożenia niektórych jego przepisów. Na skutek wejścia w życie traktatu lizbońskiego uprawnienia powierzone Komisji należy dostosować do postanowień art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej traktatem). W celu zapewnienia jasności przepisów należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 3491/90 i zastąpić je nowym rozporządzeniem.

(3)       W celu zapewnienia wiarygodności i skuteczności preferencyjnych ustaleń dotyczących przywozu, uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu powinny zostać przekazane Komisji, aby ustanowić przepisy, które uzależnią udział w preferencyjnych ustaleniach dotyczących przywozu od wniesienia zabezpieczenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(4)       W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania przepisów niniejszego rozporządzenia należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te, o ile przepisy wyraźnie nie stanowią inaczej, należy wykonywać zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[4]. Ponadto, jeżeli konieczne będzie zawieszenie preferencyjnych ustaleń dotyczących przywozu, Komisja powinna być upoważniona do przyjęcia aktów wykonawczych bez stosowania rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(5)       Preferencyjne ustalenia dotyczące przywozu wiążą się z obniżeniem cła przywozowego w granicach określonej ilości ryżu łuskanego. Równoważne ilości ryżu na etapach bielenia innych niż etapy dotyczące ryżu łuskanego powinny zostać obliczone zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1312/2008 z dnia 19 grudnia 2008 r. ustalającym przeliczniki, koszty przetwarzania oraz wartość produktów ubocznych ryżu na różnych etapach przetworzenia[5].

(6)       W celu ustalenia ceł przywozowych stosowanych do ryżu pochodzącego z Bangladeszu przywożonego w ramach niniejszego rozporządzenia, należy uwzględnić odpowiednie przepisy rozporządzenia nr XXXX/XXXX Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku)[6].

(7)       Aby zapewnić, że korzyści związane z preferencyjnymi ustaleniami dotyczącymi przywozu są ograniczone wyłącznie do ryżu pochodzącego z Bangladeszu, państwo wywozu powinno wystawić świadectwo pochodzenia oraz pobrać podatek wywozowy w kwocie odpowiadającej wysokości obniżonego cła przywozowego;

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres

1.           Niniejsze rozporządzenie ustanawia preferencyjne ustalenia dotyczące przywozu ryżu pochodzącego z Bangladeszu objętego kodami CN 1006 10 (z wyłączeniem kodu CN 1006 10 10), 1006 20 oraz 1006 30.

2.           Preferencyjne ustalenia dotyczące przywozu ograniczone są w roku kalendarzowym do ilości odpowiadającej 4 000 ton ryżu łuskanego.          Ilości ryżu na innych etapach przetworzenia niż ryż łuskany przelicza się według przeliczników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1312/2008.

3.           Ma mocy aktu wykonawczego przyjętego bez wsparcia Komitetu, o którym mowa w art. 323 ust. 1 rozporządzenia nr XXXX/XXXX, Komisja zawiesza stosowanie preferencyjnych ustaleń dotyczących przywozu, określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, z chwilą stwierdzenia, że w czasie danego roku przywóz kwalifikowalny zgodnie z wspomnianymi warunkami osiągnął ilość wskazaną w ust. 2.

Artykuł 2

Cło przywozowe

1.           W ramach limitów ilości określonych w art. 1 ust. 2, cło przywozowe w odniesieniu do ryżu jest równe:

­- w odniesieniu do ryżu niełuskanego objętego kodem CN 1006 10, z wyjątkiem kodu CN 1006 10 10, stawce opłaty celnej ustalonej we Wspólnej Taryfie Celnej, pomniejszonej o 50 % oraz o kwotę wynoszącą 4,34 EUR,

- w odniesieniu do ryżu łuskanego objętego kodem CN 1006 20, stawce ustalonej zgodnie z art. 242 rozporządzenia nr XXXX/XXXX, pomniejszonej o 50 % oraz o kwotę wynoszącą 4,34 EUR,

- w odniesieniu do ryżu całkowicie lub częściowo bielonego objętego kodem CN 1006 30, stawce ustalonej na mocy art. 244 rozporządzenia nr XXXX/XXXX, pomniejszonej o stałą kwotę wynoszącą 16,78 EUR a następnie o 50 % oraz o kwotę wynoszącą 6,52 EUR.

2.           Ustęp 1 stosuje się pod następującymi warunkami:

a)      przedstawiono dowód pobrania przez Bangladesz podatku wywozowego w kwocie odpowiadającej obniżce, o której mowa w ust. 1.

b)      właściwy organ Bangladeszu wystawił świadectwo pochodzenia.

Artykuł 3

Przekazane uprawnienia

Zgodnie z art. 4 Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających przepisy, które uzależnią udział w preferencyjnych ustaleniach dotyczących przywozu, określonych w art. 1, od wniesienia zabezpieczenia.

Artykuł 4

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.           Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.           Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.           Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w terminie późniejszym, określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.           Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.           Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyrażą sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 5

Uprawnienia wykonawcze

Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – niezbędne środki dotyczące:

a)           administracyjnej metody wykorzystywanej do zarządzania preferencyjnymi ustaleniami dotyczącymi przywozu;

b)           środków określających pochodzenie produktu objętego preferencyjnymi ustaleniami dotyczącymi przywozu;

c)           formy i okresu ważności świadectwa pochodzenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2;

d)           rodzaju dowodów wymaganych do ustalenia, że podatek wywozowy, o którym mowa w art. 2 ust. 2, został zapłacony;

e)           w stosownych przypadkach, okresu ważności pozwoleń na przywóz;

f)            kwoty zabezpieczenia, którego wniesienie wymagane jest zgodnie z art. 3;

g)           powiadomień przekazywanych Komisji przez państwa członkowskie.

Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. [323 ust. 2] rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [xxxx/xxxx] [rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku].

Artykuł 6

Uchylenie

Rozporządzenie (EWG) nr 3491/90 traci moc.

Odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3491/90 interpretuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytuje się zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia        r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego           Przewodniczący

W imieniu Rady                                              W imieniu Rady

ZAŁĄCZNIK

TABELA KORELACJI, O KTÓREJ MOWA W ART. 6

Rozporządzenie (EWG) nr 3491/90 || Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1 || Artykuł 2

Art. 2 ust. 1 || Art. 1 ust. 2

Art. 2 ust. 2 || Art. 1 ust. 3

Artykuł 3 || art. 3, 4 i 5

[1]               Dz.U. L 337 z 4.12.1990, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1532/2007 (Dz.U. L 337 z 21.12.2007, s. 19).

[2]               Dz.U. C […] z […], s.[…].

[3]               Dz.U. L 337 z 4.12.1990, s. 1.

[4]               Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

[5]               Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 56.

[6]               Dz.U. L […], […], s. […].