201806080241931502018/C 221/402572018TC22120180625PL01PLINFO_JUDICIAL20180424343521

Sprawa T-257/18: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2018 r. – Iberpotash/Komisja


C2212018PL3410120180424PL0040341352

Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2018 r. – Iberpotash/Komisja

(Sprawa T-257/18)

2018/C 221/40Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Iberpotash, SA (Suria, Hiszpania) (przedstawiciele: N. Niejahr i B. Hoorelbeke, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (UE) 2018/118 z dnia 31 sierpnia 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.35818 (2016/C) (ex 2015/NN) (ex 2012/CP) wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz Iberpotash [notyfikowanej jako dokument nr C(2017) 5877] ( 1 );

ewentualnie:

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Komisja stwierdza w niej, że środek 1 obejmuje pomoc państwa, i nakazuje odzyskanie tej pomocy wraz z odsetkami od skarżącej; lub

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Komisja uznała w niej, że kwota niezgodnej z prawem, lecz zgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy otrzymanej przez skarżącą w ramach środka 4 wynosi 3902461,30 EUR i że kwota niezgodnej z prawem pomocy podlegającej odzyskaniu wraz z odsetkami od skarżącej wynosi 3958109,70 EUR;

obciążenie Komisji jej własnymi kosztami oraz koszami poniesionymi przez skarżącą w związku z niniejszym postępowaniem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

1.

Zarzut pierwszy oparty na twierdzeniu, że Komisja naruszyła art. 107 ust. 1 TFUE, uznając, iż środek 1 implikuje przeniesienie zasobów państwowych.

2.

Zarzut drugi oparty na twierdzeniu, że Komisja naruszyła art. 107 ust. 1 TFUE, uznając, iż środek 1 przysparza skarżącej selektywnej korzyści gospodarczej. Skarżąca podnosi tytułem ewentualnym, że Komisja nie określiła prawidłowo kwoty pomocy państwa niezgodnej z prawem i z rynkiem wewnętrznym, wynikającej, jeśli w ogóle, ze środka 1, przez co naruszyła art. 16 ust. 1 rozporządzenia proceduralnego ( 2 ).

3.

Zarzut trzeci oparty na twierdzeniu podniesionym tytułem ewentualnym, że Komisja naruszyła art. 16 ust. 1 rozporządzenia proceduralnego w odniesieniu do środka 1, gdy nakazała odzyskanie, ponieważ takie odzyskanie narusza prawo skarżącej do ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz zasadę pewności prawa.

4.

Zarzut czwarty oparty na twierdzeniu, że Komisja naruszyła art. 107 ust. 1 TFUE, uznając, iż środek 4 przysparza skarżącej selektywnej korzyści gospodarczej.

5.

Zarzut piąty oparty na twierdzeniu podniesionym tytułem ewentualnym, że Komisja naruszyła art. 16 ust. 1 rozporządzenia proceduralnego, ponieważ nie określiła prawidłowo kwoty pomocy państwa niezgodnej z prawem i z rynkiem wewnętrznym, wynikającej, jeśli w ogóle, ze środka 4.


( 1 ) Dz.U. 2018, L 28, s. 25.

( 2 ) Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).